Αυτό έχει σημασία!

Δεν έχει σημασία τι έχεις.
Σημασία έχει τι μπορείς και θέλεις να δώσεις!!!

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Το σπίτι μας δεν είναι μοντέρνο, ούτε μεγάλο. Όμως ...

είναι ασφαλές, ζεστό και γεμάτο αγάπη»
«Το σπίτι μας δεν είναι μοντέρνο, ούτε μεγάλο. Είναι όμως ασφαλές, ζεστό και γεμάτο αγάπη»

«Μαμά, είμαι ασφαλής», μου είπε ένα βράδυ η κόρη μου την ώρα που είμασταν στο κρεβάτι και ήταν έτοιμη να κοιμηθεί.
«Πώς της ήρθε;», αναρωτήθηκα. 

Της είπα ότι ναι ήταν ασφαλής και δεν είχε κανένα λόγο να φοβάται.

Η κόρη μου είναι δύο χρονών και απ΄όσο θυμάμαι, εκτός από ένα ατυχές περιστατικό με μια βαλσαμωμένη μαϊμού που την είχε κατατρομάξει, ποτέ δεν αισθάνθηκε ανασφάλεια. 

Σκέφτηκα ότι το πιο πιθανό ήταν να έχει δει σε παιδική σειρά κάτι που την προβλημάτισε και δεν το είχα προσέξει. 

Κρατώντας την αγκαλιά στο σκοτάδι και λέγοντάς τη πολλές φορές πόσο ασφαλής ήταν, συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να μπορεί να μιλάει ένα παιδί για τους φόβους του αλλά και για ό,τι το απασχολεί, ακόμα και σε τόσο μικρή ηλικία. Συνειδητοποίησα όμως κι άλλα πράγματα.

Βλέπετε, κατά καιρούς, νοιώθω άσχημα για το πώς είναι το σπίτι μας. 

Ότι δεν είναι αρκετά μεγάλο, δεν είναι σωστά διακοσμημένο, δεν είναι ευρύχωρο... 

Ίσως φταίει το διαδίκτυο και οι φωτογραφίες με τα τέλεια σπίτια που βλέπω στο Pinterest. 

Λαμβάνοντας υπόψιν τις υποδείξεις των περιοδικών διακόσμησης, το σπίτι μου γεμάτο ακατάλληλα έπιπλα, το χρώματα στους τοίχους δεν ταιριάζουν μεταξύ τους, ενώ σε όλο το σπίτι υπάρχουν παιχνίδια της μικρής: από κουκλόσπιτα μέχρι παιδική σκηνή. 

Όσο κι αν προσπαθώ να βελτιώσω την κατάσταση, νοιώθω ότι αποτυγχάνω καθημερινά.

Και όμως υπάρχουν στιγμές, όπως αυτή με την κόρη μου τις προάλλες, που με κάνουν να συνειδητοποιώ ότι τα παιδιά δεν βλέπουν τα πράγματα όπως εμείς, οι μεγάλοι.

Θυμάμαι ότι κι εγώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι με φθαρμένα πατώματα που ήταν σκεπασμένα πάντα με μια μπλε μοκέτα ενώ το μπάνιο μας είχε μόνιμα υγρασία. 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά να περιμένω κάθε πρωί τη σειρά μου για το μπάνιο (ένα μπάνιο για πέντε άτομα απαιτούσε ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την καθημερινή προσωπική μας υγιεινή), συντροφιά με τη μαμά μου. Ποτέ δεν έδωσα σημασία σε όλα αυτά, γιατί πάντα ένιωθα ασφαλής.
Η δήλωση της κόρης μου περί ασφάλειας με προσγείωσε στην πραγματικότητα και με έκανε να νιώσω ανόητη για όσα σκεφτόμουν...

Δεν έχουμε ένα φανταχτερό σπίτι, αλλά έχουμε ένα σπίτι. 

Τα παιδιά μας έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν και φαγητό να φάνε. 

Έχουν παιχνίδια να παίξουν και βιβλία να διαβάσουν. 

Και το πιο σημαντικό, έχουν τους γονείς τους που τα αγαπούν πολύ.
Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που τα θεωρούμε δεδομένα – ζέστη το χειμώνα, γάλα στο ψυγείο, φαγητό στο ντουλάπι- είναι μικρές λεπτομέρειες που όμως κάνουν τη διαφορά. Αν δεν είμαι εγώ ευγνώμων για όλα αυτά, πώς θα μάθω στο παιδί μου να είναι;

Έχοντας την κόρη μου αγκαλιά, και βυθίζοντας το πρόσωπό μου στα μαλλιά της, προσευχήθηκα σιωπηλά για όσα έχω, για το προνόμιο να είμαι μαμά, για την ειλικρινή τιμιότητα των λέξεων του γλυκού μωρού μου.
Δεν είχαμε το μεγάλο φανταχτερό σπίτι αλλά είχαμε καταφύγιο για όσα άσχημα και δυσάρεστα συμβαίνουν στον κόσμο.
Ήμασταν μαζί, αγκαλιά τη νύχτα, και ήμασταν ασφαλείς.»

Απόδοση: Νίκη Παπανικολάου
Πηγή: www.mother.ly
mothersblog

Η Ελλάδα της διχόνοιας και του φθόνου

    Αναρωτιέμαι αν η χρεοκοπία αξιών και εννοιών, θεσμών και σχέσεων ακολουθεί μία αμφίδρομη διαχρονικά πορεία. 

Υπήρξαν κοινωνίες που χάθηκαν οικονομικά αλλά στάθηκαν στο ύψος τους βασιζόμενες στις υψηλές αξίες και στον πολιτισμό που είχαν ήδη κατακτήσει. 

Και, αντίστροφα, εύκολα ανασύρουμε από τη μνήμη μας κοινωνίες με περιόδους πνευματικής παρακμής που εκμηδένισαν την όποια οικονομική άνθιση και διαγράφτηκαν από τις σελίδες της ιστορίας. 

    Με φοβίζει που στη χώρα μας, αυτές τις σκιερές ημέρες, η εδραιωμένη πλέον χρεοκοπία των αξιών, των εννοιών, των πνευματικών αρχών, και της ψυχικής υπέρβασης, έχουν υπονομευθεί, κατασυκοφαντηθεί και πληγεί θανάσιμα.

    Η Ελλάδα υποτίθεται ότι είναι μια κοινωνία αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Για διαφορετικούς λόγους που ο καθένας επικαλείται είναι διάχυτη η αντίληψη, ότι ο Έλληνας διαθέτει μια μοναδική ευαισθησία για τον συνάνθρωπο, τον βοηθάει, και στέκεται δίπλα του. Δυστυχώς όλα τα εμπειρικά δεδομένα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Σε αυτήν τη διαπίστωση έρχονται να προστεθούν τα στοιχεία διαφορετικών και απολύτως αξιόπιστων διεθνών επιστημονικών ερευνών τα οποία είναι συντριπτικά εις βάρος μας.

    Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κοινωνική Έρευνα (2010), το ποσοστό των Ελλήνων που συμφωνούν πολύ ή αρκετά με την πρόταση «είναι σημαντικό να είναι κανείς πλούσιος, να έχει χρήματα και ακριβά πράγματα» είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη.           

    Ακόμη οι Έλληνες έχουν από τους χαμηλότερους δείκτες «αμοιβαίας εμπιστοσύνης» στη Δύση. Για παράδειγμα, στην Ευρωπαϊκή Κοινωνική Έρευνα του 2008, το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι θα προσπαθούσαν να με εκμεταλλευθούν» ανέρχεται σε 62,1% ενώ το αντίστοιχο μέσο ποσοστό στην Ευρώπη είναι 28,4%. Και το ποσοστό των Ελλήνων που ισχυρίζονται ότι τις περισσότερες φορές οι «άνθρωποι νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους» αντί «να βοηθάνε τον συνάνθρωπό τους που έχει ανάγκη» είναι 58,3% σε σχέση με το αντίστοιχο μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό 31,3%.

    Ένα ακόμη αρνητικό χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας είναι η διχόνοια, η οποία σαν σαράκι κατατρώει τις σάρκες του Ελληνισμού, κεντρίζοντας τα πλέον επικίνδυνα και καταστροφικά χαρακτηριστικά του ψυχισμού μας.

 

Πού οφείλεται όμως αυτή η διχόνοια των Ελλήνων; 

• Είναι προϊόν και αποτέλεσμα εγωιστικής τάσης; 
• Είναι απόρροια της εύκολης απόρριψης της αξίας του διπλανού μας; 
• Είναι, δηλαδή, ο υπερφίαλος εγωϊσμός μας και η έμφυτη ροπή μας να νομίζουμε, ότι γνωρίζουμε τα πάντα και ότι είμαστε ανώτεροι από τον διπλανό μας; 
• Μήπως φταίει η πλεονεξία, ο «εξυπνακισμός» ή η εριστική διάθεσή μας να επιβάλουμε το συμφέρον μας σαν απαράβατο δίκιο, που πρέπει να γίνεται σεβαστό από όλους; 
• Ή μήπως, είναι προϊόν φθόνου και ζήλιας.

Κάποιοι εντοπίζουν την αιτία της εμφύλιας διχόνοιας των Ελλήνων σε έναν από αυτούς τους λόγους, κάποιοι σε όλους μαζί. 

Πάντως η διχόνοια ακολουθεί την σκιά μας και σε κάθε περίπτωση, δυστυχώς και σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που διανύουμε, θεριεύει σαν να θέλει να κατασπαράξει το γένος μας. Είναι κάτι, που δεν μπορέσαμε μέχρι σήμερα να το υπερβούμε.

..............
    Η ελληνική κοινωνία τελικά με βάση τις προαναφερθείσες έρευνες και διαπιστώσεις είναι μια κοινωνία εσωστρεφής, κατακερματισμένη, και σκληρή, που περισσότερο μοιάζει με την παράγκα του Καραγκιόζη και όχι με μία κοινωνία αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και αξιών όπως κακώς έχουμε την ψευδαίσθηση. 

    Ο κόσμος μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και οι περισσότεροι δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πώς γράφεται η ιστορία. 

    Η Ελλάδα ήταν κάποτε το απόλυτο άθροισμα αξιών πολιτισμού και ανθρωπισμού. 

• Τι μας κάνει να πιστεύουμε σήμερα πως έχουμε το ηθικό πλεονέκτημα να υπερασπιζόμαστε την Ελλάδα χωρίς να έχουμε κατακτήσει ως κοινωνία στοιχειώδεις αξίες; 

Η Ελλάδα έχει ελπίδα να ζήσει μόνον αν στραφεί στην αναζήτηση της αλήθειας για την πραγματική γνώση και σκοπό της ύπαρξής της.

ολόκληρο το άρθρο εδώ: Αντικλείδι 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οικογένεια: Ο πιο σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη της ηθικής του παιδιού. - Raising a Moral Child

#Οικογένεια, #Ηθική Νοημοσύνη, #Ηθικές Αξίες

Raising a Moral Child

Οι θεωρητικοί της κοινωνικής μάθησης πιστεύουν ότι η οικογένεια είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη της ηθικής ενός παιδιού. Οι γονείς αποφασίζουν σε ποια κοινωνικά ερεθίσματα θα εκτεθούν τα παιδιά τους και τι θα μάθουν.
Αυτοί καθορίζουν ποιες είναι οι κατηγορίες συμπεριφοράς που ορίζονται ως καλές, και επομένως θα επιβραβευθούν και θα ενθαρρυνθούν. Και τέλος, ποιες θεωρούνται κακές, και κατά συνέπεια θα αποθαρρυνθούν και θα κατασταλούν.

Οι γονείς διδάσκουμε στα παιδιά μας καθημερινά αξίες και ηθική με άμεσους κι έμμεσους τρόπους. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να δείτε αν τα μαθήματα που διδάσκετε στα παιδιά σας είναι αυτά που θέλετε να μάθουν.

Διδάξτε τα μέσα από παραδείγματα
Αν λέτε στο παιδί σας πως η ειλικρίνεια είναι σημαντική, να είστε κι εσείς ειλικρινείς. 
Αν το παιδί σας ακούει να λέτε στον υπάλληλο ενός καταστήματος ότι επιστρέφετε ένα προϊόν επειδή είναι ελαττωματικό, ενώ στην πραγματικότητα απλά αλλάξατε γνώμη, αυτό διδάσκει στο παιδί πως η ειλικρίνεια είναι σημαντική μόνο όταν σας βολεύει, δεν σας κοστίζει χρήματα και δεν σας βάζει σε μπελάδες.

Εξηγείστε τους λόγους για τις αποφάσεις σας που στηρίζονται στην ηθική
Αν αποφασίσετε να δώσετε χρήματα για φιλανθρωπικό σκοπό πείτε στο παιδί σας τι κάνετε και εξηγείστε του το γιατί. 
Αν αποφασίσετε να ετοιμάσετε ένα γεύμα για έναν άρρωστο γείτονα, δείξτε στο παιδί σας τι κάνετε και γιατί. 
Δεν καυχιέστε. 
Διδάσκετε στο παιδί σας πώς να νοιάζεται για τον συνάνθρωπο.

Μην υπερβάλλετε με κανόνες που παραβιάζονται
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας απλά μαθαίνουν την διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους. 
Αν εκρήγνυσθε όταν παίρνουν μια λάθος απόφαση, τα διδάσκετε να λένε ψέματα ως αυτοάμυνα. Αντ’αυτού, διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Επιτρέψτε στα παιδιά σας να παραδεχτούν το λάθος τους και να μάθουν πώς να το διορθώσουν.

Δώστε στα παιδιά ευκαιρίες να εφαρμόσουν τις οικογενειακές αξίες στην πράξη.
Πολύ συχνά οι γονείς χρησιμοποιούν μεγάλα λόγια για ορισμένες αξίες. Τα παιδιά βλέπουν την υποκρισία, όταν μιλούν για πράγματα που στην πραγματικότητα δεν κάνουν. 
Κάντε μια προσπάθεια να συμμετέχετε σε κοινοτικές δραστηριότητες, όπως τη μεταφορά τροφίμων, τη συλλογή ρούχων και άλλα προγράμματα βοήθειας. 
Δείξτε στα παιδιά σας ότι η οικογένειά σας νοιάζεται για τους συνανθρώπους και βοηθάει αυτούς που έχουν ανάγκη.
Διδάξτε στα παιδιά αξίες μέσα από άμεσα, στοχευμένα μαθήματα.
Μιλήστε για ιδανικά που οικοδομούν τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου και αποσαφηνίστε τις πεποιθήσεις σας. 
Χρησιμοποιήστε ιστορίες ηθικής και αντίστοιχα μαθήματα από γεγονότα και ζωές. 
Αν θέλετε να μάθετε στο παιδί σας την καλοσύνη, τη συμπόνοια και τ’αντίθετά τους, διαβάστε του τα «Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα» του Ντίκενς. 
Αν θέλετε να μάθετε στο παιδί σας για την επιμονή, μιλήστε του για το «Η μικρή ατμομηχανή». 
Αν θέλετε να δώσετε έμφαση στην αξία της ειλικρίνειας, μιλήστε του για την Ιστορία. Αντιπαραθέστε τον μύθο του Αισώπου για τον βοσκό και τον λύκο. 
Αυτές είναι όλες εξαιρετικές ιστορίες που διδάσκουν ηθικές αξίες που όλοι μοιραζόμαστε. Προσφέρουν στα παιδιά συγκεκριμένα, κοινά σημεία αναφοράς σχετικά με την ηθική.

👪👪👪

Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους αυτού του ηλικιακού σταδίου, τα παιδιά σας θα συμπεριφέρονται καλά. Κι αυτό γιατί δεν θέλουν να σας θυμώσουν ή να τιμωρηθούν.
Αλλά σταδιακά αποκτούν και ένα εσωτερικό σύστημα πεποιθήσεων, αξιών και ηθικής, που θα τα καθοδηγεί τα επόμενα χρόνια. 
Όσο θα φεύγουν όλο και πιο μακριά από εσάς, θα χρειάζονται έναν ηθικό χάρτη για να προσανατολίζονται.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Dr. Charles E. Schaefer και Theresa Fay DiGeronimo, «Ages and Stages»
themamagers.gr

Κοινωνία, ηθική, ανθρωπιά, αγάπη, ώρα μηδέν. Το ‘’survivor’’ των κακοποιημένων ψυχών

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα τρομακτικά ανατριχιαστική, βουερά ανάλγητη, πανηδονική, πανσεξουαλική, πανεμπειρική. Ρυπαίνονται τα μάτια και τα αυτιά μας.

Του Ανδρέα Μ. Καραγιάννη-συγγραφέα

Βρέφη ζωντανά στα σκουπίδια πεταμένα από την ίδια τους τη μάνα, ανήλικα 9 και 11 ετών που βιάζονταν επί τέσσερα χρόνια από την ίδια τους τη μάνα, τον εραστή της και άλλα πέντε άτομα περιστασιακά.

Οι κραυγές του πόνου της κακοποίησης άφηναν τα αυτιά των γειτόνων παγερά αδιάφορα. Πατέρας βιάζει το παιδί του μαζί με τον εραστή του αδιαφορώντας για τις κραυγές που παράγει ο πόνος.

Κοινωνία, ηθική, ανθρωπιά, αγάπη, ώρα μηδέν. Ο άνθρωπος, πατέρας - μάνα, λύκος για τα παιδιά του. Η αναλγησία, ο αμοραλισμός, ο φιλοτομαρισμός μετατρέπουν γονείς σε δήμιους της ψυχής και του σώματος των ίδιων των παιδιών τους.

Αθώα παιδιά βορά σε κτηνανθρώπους που είτε η προσωπική ανασφάλεια, είτε ο πανσεξουαλισμός τους οδηγεί σε εγκλήματα που ρυπαίνουν ακόμα και τα αυτιά.

Μια κοινωνία που η γυναίκα αντιμετωπίζεται παρά τη χειραφέτησή και τη μόρφωσή της ως σκεύος ηδονής, όπου η τηλεόραση ηρωοποιεί με τεχνικές προπαγάνδας σκουπίδια, όπου η έννοια ηθική και αυτοσεβασμός θεωρούνται συντηρητικό κατάλοιπο, είναι καταδικασμένη.

Είναι κοινωνία ντροπής, σάπια, νοσηρή, είναι μια βαβέλ ακολασίας. Φοβάμαι το μέλλον που έρχεται, φοβάμαι να ατενίσω το αύριο. Πολίτες του μέλλοντος ψυχικά και σωματικά βιασμένοι μέσα στην οικογένεια.

Πως θα σταθεί, πως θα λειτουργήσει, ποιοι θα είναι οι συνεκτικοί της κρίκοι; 

Πως το βιασμένο από τον πατέρα ή τη μάνα παιδί θα πιστέψει στην οικογένεια; 

Πως θα μαζέψει τα συντρίμμια  της ζωής του, πως θα ενώσει τα κομμάτια της ρημαγμένης του ψυχής για να δει το αύριο;

Οι κακοποιήσεις παιδιών από γονείς αυξάνονται καθημερινά με γεωμετρική κλίμακα, εγκληματικά επικίνδυνα! 

Πορευόμαστε σε ένα μέλλον νοσηρό με απάθεια, αδράνεια, αναλγησία. Λατρεύουμε το χρήμα, τη δόξα, τον έρωτα, την καριέρα και μισούμε καταστροφικά τα παιδιά μας, τα σπλάχνα μας.

Έχουμε ανατρέψει την αξιακή μας πυραμίδα.

Ζοφερή και αποκρουστική η πραγματικότητα, δυσοίωνο το μέλλον. Το καντήλι της ελπίδας σβήνει. Πρέπει να αλλάξουμε πορεία γιατί οδεύουμε σε νέα κοινωνικά μορφώματα τερατανθρώπων!

Ο Οιδίποδας, που χωρίς να το ξέρει οδηγήθηκε σε αλλεπάλληλες ύβρεις, θεωρήθηκε ‘μίασμα’. 

Εμείς γιατί αφήνουμε τα σύγχρονα μιάσματα να μαυρίζουν ελεύθερες ζωές αθώων;

Που βρίσκεται ο Άνθρωπος; 

Ποιος θα δεχτεί να παίξει το θρίλερ-survivor των κακοποιημένων παιδιών; 

Μήπως φοβόμαστε να δούμε στον καθρέπτη τον εαυτό μας διότι το τέρας κυριάρχησε τον άνθρωπο;

Ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Πρώτα όμως εμείς!

tilegrafima

«Ο,τι σπέρνεις, θερίζεις» Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη. 

Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους. 

Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο. 

Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη. 

Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία. 

Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία. 

Αν σπείρεις συγχώρεση, θα θερίσεις συμφιλίωση. 

Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις. 

Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση. 

Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα. 

👎👎👎

Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία. 

Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά. 

Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή. 

Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία. 

Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα. 

Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση. 

Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια. 

Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς. 

Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες. 

Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.

Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. 

Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο. 

Οι σπόροι που σπέρνεις θα κάνουν τη ζωή χειρότερη ή καλύτερη, τόσο τη δική σου όσο και αυτών που θα έλθουν μετά.

Να είσαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα απολαύσεις τους καρπούς της εντιμότητας και της ακεραιότητάς σου ή θα πληρώσεις για τις εγωιστικές επιλογές που έσπειρες σήμερα.

από την αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Για τα παρακάτω δεν πρόκειται να μετανιώσουμε!

Αν παίρνουμε αγκαλιά τα παιδιά μας, όσο είναι μικρά, για να τα πάμε στο κρεβάτι τους. 

Κάποια μέρα θα είναι πολύ μεγάλα και αυτή η στιγμή δεν γυρίζει πίσω. Λέγοντας καληνύχτα, τραβώντας προς τα πάνω τα καλύμματα και δίνοντας φιλάκια στο κεφάλι τους είναι το καλύτερο δώρο.
Αν λέμε εύκολα «σε αγαπώ». 

Αυτό το ξεκινάμε από όταν είναι μικρά.

Το «σε αγαπώ» είναι η πιο ισχυρή, μικρή φράση 
Αν ακούμε τις ιστορίες τους.

Μέσα από τις ιστορίες τους θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τι αγαπούν. Νομίζω ότι οι ιστορίες τους είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθουμε για αυτά. Αυτό σημαίνει να ακούμε το παιδί μας πραγματικά.
Αν τα κοιτάμε στα μάτια.

Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το να τα κοιτάζουμε στα μάτια τους, ενώ μιλούν. Δείχνει ότι αυτό που λένε, είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς. Θέλω τα παιδιά μου να θυμούνται ότι υπήρχαν στιγμές που η μητέρα τους τους κοίταξε στα μάτια και χαμογέλασε. Και για μένα αυτό σημαίνει κλείνω το laptop μου συχνά, κατεβάζω το τηλέφωνό μου,και δίνω απλά χρόνο στα παιδιά.
Αν λέμε ναι, όταν είναι ευκολότερο να πούμε όχι.

Όπως παράδειγμα τις περιπτώσεις που δεν θέλω να χαλάσω το πρόγραμμα μου και αυτά θέλουν να διασκεδάσουν. Σαν τις περιπτώσεις που είμαι κουρασμένος και δεν θέλω να πάω ως το δωμάτιο για να πω καληνύχτα. Όπως την περίπτωση που θέλουν λίγο περισσότερο παιχνίδι ή μια ακόμη ιστορία από αυτές που τα διηγείστε. Ναι, για αυτά τα απλά πράγματα θα μετανιώσουμε και το έργο γυρίζει μια φορά δεν έχει επανάληψη.
Αν τα διδάξουμε να λένε παρακαλώ και ευχαριστώ. 

Αυτό δεν θέλει να το εξηγήσουμε. Η ευγένεια έχει σημασία.

Αν λέμε όχι, όταν θα είναι πιο εύκολο να πούμε ναι. 

Υπάρχουν ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές που δεν αφήνω τα παιδιά μου να δουν. Υπολογιστές και νέα τεχνολογία τα επιτρέπω στο βασικό επίπεδο. Μερικές φορές, η απάντηση πρέπει να είναι όχι, ακόμα και αν η απάντηση όλων των άλλων φαίνεται να είναι ναι.
Αν γελάμε ή διασκεδάζουμε μαζί τους. 

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι μου αρέσει να περνώ χρόνο μαζί τους.
Αν τους μάθουμε την αξία της εργασίας. 

Θέλω τα παιδιά μου να ξέρουν για την εργασία και μια καλή εργασιακή ηθική – όπου μπορούν να πηγαίνουν πάνω κάτω ​και να μη δεν παραπονιούνται – είναι μια εξαιρετική ικανότητα. 

Τα παιδιά μου ξέρουν πώς να πλένουν τα ρούχα, να σκουπίζουν το πάτωμα, να μαζεύουν τα πιάτα τους, να καθαρίζουν δωμάτιά τους.

Ποτέ δεν θα μετανιώσετε διδάσκοντάς τους την αξία της εργασίας.
Αν τους ζητάμε συγγνώμη όταν κάνουμε λάθος. 

Είναι σημαντικό να με ακούσουν να λέω «συγγνώμη» και ότι τους αγαπώ.
Αν τα μάθουμε να σέβονται του άλλους. 

Επιμένουμε σ’ αυτό. Θέλω τα παιδιά μου να σέβονται τους άλλους. Για να ακούν, να μαθαίνουν και να μη κρίνουν.
Αν τα ενθαρρύνουμε να αναλάβουν ρίσκο. 

Μερικές φορές ο φόβος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ελέγχουν το φόβο και να το ξεπερνούν.
Αν τους διδάξουμε τη συμπόνια. 

Θέλω να δουν τον κόσμο πέρα από μένα και τους εαυτούς μας, και να μάθουν να νοιάζονται για τους άλλους.

Δείξτε τους ότι τα υλικά αγαθά δεν πρέπει να έχουν πρωτεύοντα ρόλο στις διαπροσωπικές σχέσεις. 

Ούτε τα προϊόντα στα ράφια των καταστημάτων ή τα ρούχα που φοράνε ή το φανταχτερό πάρτι γενεθλίων. Αν τα υλικά αγαθά είναι το όνειρο του, οι σχέσεις χάνονται. Σχέσεις πρώτα και υλικά μετά από αυτό.
Αφήστε τα να μεγαλώσουν. 

Αυτό πρέπει να γίνει. Έτσι κοιτάζω με νοσταλγία πίσω ,τα αγκαλιάζω σήμερα και ανυπομονώ για το αύριο. Θα μεγαλώσουν. Έτσι θα έχω απολαύσει τις στιγμές που ήμουν ευλογημένη να μοιραστώ μαζί τους .

Αυτά είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που ποτέ δεν θα μετανιώσω να κάνω με τα παιδιά μου. Αληθινά απλά πράγματα. Είναι κάποια από τα σημαντικά θέματα που είναι θετικό να τα καταγράψουμε.

babyradio

Έχετε δίκιο κ.Υπουργέ της Παιδείας, τα Θρησκευτικά είναι η ώρα του παιδιού! Eίναι η ώρα που χαίρεται το παιδί!

Ανοικτή επιστολή στον Υπουργό της Παιδείας

Άκουσα με θλίψη κ. Υπουργέ της Παιδείας να λέτε στη συγκέντρωση που έγινε στην Καλλιθέα: 

"Τα Θρησκευτικά η ώρα του παιδιού είναι. Αυτή είναι η πραγματικότητα". 

Λάθος πληροφόρηση έχετε κ. Υπουργέ. 

Σίγουρα στα Θρησκευτικά αλλά και σε όλα τα μαθήματα υπάρχουν καθηγητές και καθηγήτριες που δεν ανταποκρίνονται στα "θέλω" των παιδιών. 

Δε μου αρέσει να ωραιοποιώ τα πράγματα. Σε όλους του κλάδους υπάρχουν συνάδελφοι με ακραίες συμπεριφορές και αντιλήψεις . 

Σας προκαλώ όμως κ. Υπουργέ να κάνετε μία έρευνα στις Διευθύνσεις της Δευτεροβάθμιας και εκεί θα διαπιστώσετε ότι άλλη είναι η εικόνα που έχουν για τα Θρησκευτικά και τους θεολόγους οι κατά τόπους εκπαιδευτικές κοινότητες.

Να ρωτήσετε κ. Υπουργέ το ποσοστό των θεολόγων που χρησιμοποιούν τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στη Διδακτική πράξη .

Να πληροφορηθείτε κ. Υπουργέ για τις διακρίσεις των θεολόγων καθηγητών και καθηγητριών στις διάφορες καινοτόμες δράσεις, προγράμματα και δραστηριότητες.

Υπηρετώ κοντά μια δεκαετία ως σχολικός σύμβουλος και έχω επισκεφθεί 300 περίπου σχολεία της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας. Από τα Ψαρά, τη Λήμνο και την Ικαρία μέχρι την Καστοριά τη Φλώρινα και την Αριδαία. 

Αυτό που διαπίστωσα στα περισσότερα είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι η ΩΡΑ του ΠΑΙΔΙΟΥ... είναι η ώρα που το παιδί πολλές φορές βρίσκει νόημα στο να βρίσκεται στο σχολείο.

Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτ.Μακεδονίας

alfavita

Η αξία της ζωής μετριέται με τις ζωές που αγγίζει.

Ο σπόρος και ο γείτονας: 
Κανείς μας δεν κερδίζει αληθινά παρά μόνο όταν κερδίζουμε όλοι.

Ήταν κάποτε ένας αγρότης που καλλιεργούσε εξαιρετικής ποιότητας καλαμπόκι. Κάθε χρόνο κέρδιζε το πρώτο βραβείο για το καλύτερο καλαμπόκι. 
Μια χρονιά ένας δημοσιογράφος από μία εφημερίδα του πήρε συνέντευξη, και έμαθε κάτι πολύ ενδιαφέρον για τον τρόπο που καλλιεργούσε.
Ο δημοσιογράφος ανακάλυψε ότι ο αγρότης μοιραζόταν το σπόρο του καλαμποκιού του με τους γείτονές του. «Μα, σε παίρνει να μοιράζεσαι τον καλύτερό σου σπόρο με τους γείτονές σου τη στιγμή που κι αυτοί παίρνουν μέρος στον ίδιο διαγωνισμό;» τον ρώτησε.

«Μα βέβαια, κύριε», είπε ο αγρότης, «δεν το ξέρετε; Ο αέρας παίρνει τη γύρη από το καλαμπόκι που ωριμάζει και την τριγυρνάει από χωράφι σε χωράφι. Αν οι γείτονές μου καλλιεργούν κατώτερης ποιότητας καλαμπόκι, και το δικό μου καλαμπόκι σταδιακά θα υποβαθμιστεί μέσω της σταυρογονιμοποίησης. Εφόσον θέλω να καλλιεργώ καλής ποιότητας καλαμπόκι πρέπει να βοηθήσω και τους γείτονές μου να καλλιεργούν καλή ποιότητα καλαμποκιού.»

Έτσι γίνεται και με τη ζωή μας. 
Όσοι θέλουμε να ζούμε καλά και με νόημα θα πρέπει να εμπλουτίσουμε τις ζωές των γύρω μας, γιατί η αξία της ζωής μετριέται με τις ζωές που αγγίζει. 
Και όσοι επιλέγουν να ζουν χαρούμενοι και ευτυχείς πρέπει να βοηθήσουν και άλλους να βρουν χαρά και ευτυχία, γιατί η ευημερία του ενός συναρτάται με την ευημερία όλων μας…. 
Πέστε το η δύναμη της συλλογικότητας, πέστε το η αρχή της επιτυχίας, πέστε το ο νόμος της ζωής, η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν κερδίζει αληθινά παρά μόνο όταν κερδίζουμε όλοι.

www.enallaktikos.gr

Η τηλεόραση μπορεί να διδάξει τρομερά ψέματα στα παιδιά μας.

Μην υποτιμάτε την δύναμη της τηλεόρασης.
Μπορεί να δώσει μαθήματα ζωής αλλά μπορεί να διδάξει και τρομερά ψέματα στα παιδιά μας.

Ποια είναι τα μοντέρνα ψέματα που διδάσκει η τηλεόραση στα παιδιά μας;
* Αν είσαι παντρεμένος άντρας είσαι ψεύτης και υποκριτής.
* Τα παιδιά στην τηλεόραση δεν χρειάζεται ποτέ να διαβάζουν για το σχολείο.
* Τα παιδιά είναι πιο σοφά από τους γονείς.
* Μόνο όταν είσαι βλάφημος, τότε σε παίρνουν οι άνθρωποι στα σοβαρά.
* Η αληθινή θρησκεία των ανδρών είναι το ποδόσφαιρο.
* Η αληθινή θρησκεία των γυναικών είναι η Kim Kardashian.
* Όλες οι κοινωνικές συγκεντρώσεις χρειάζονται αλκοόλ.
* Το κάπνισμα κάθε είδους είναι κάτι φυσιολογικό.
* Η πορνογραφία δεν είναι κακή.
* Οι κωμικοί που σατιρίζουν την πολιτική επικαιρότητα μας διδάσκουν όλα όσα πρέπει να ξέρουμε.
* Να βγαίνεις ραντεβού στην ηλικία των 10 είναι φυσιολογικό εκτός είσαι «σπασίκλας».
* Ο γάμος δεν είναι κάτι κακό αρκεί να γίνει μετά την ηλικία των 30 και αφού έχεις κοιμηθεί με πολλούς ανθρώπους πιο πριν.

Αν καταλάβετε ότι τα παιδιά σας πιστεύουν κάτι από τα παραπάνω, τότε πρέπει να δράσετε άμεσα

Εξηγήστε τους πως δεν θα πρέπει να πιστεύουμε ότι μας δείχνει η τηλεόραση. Μιλήστε για την ηθική και τις αξίες της ζωής. Μιλήστε για την πραγματική θρησκεία και για το κακό που υπάρχει στον κόσμο. Γίνετε εσείς το σωστό παράδειγμα για αυτά και βοήθηστε τα να υιοθετήσουν την συμπεριφορά σας.

Μιλήστε για την αληθινή ευτυχία και αγάπη και πως μπορούμε να την βρούμε αλλά και να την μοιραστούμε με άλλους ανθρώπους.

babyradio.gr- Γκαλίτσιου Μαριάννα

Οι περήφανοι άνθρωποι (ανάγνωσμα για όλους, μικρούς και μεγάλους)

Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ' όσα μπορείς… Περηφάνια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι…

Κείμενο του ψυχολόγου Νικόλαου Βακόνδιου vakondios.gr

Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν μια πορεία στην ζωή τους, επιμένοντας να ακολουθούν αξίες που μπορεί να μην εκτιμούνται πια.... Κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν «μικρούς», μα μέσα τους να ζηλεύουν την δύναμή που αυτοί δείχνουν.

Σαν έναν Δον Κιχώτη που τολμά να τα βάζει με ανεμόμυλους ενώ αυτοί φοβούνται.
Άλλοι όμως, κρυφά τους θαυμάζουν, και τους θυμούνται για πάντα, ως φάρους που τους ενέπνευσαν, που δεν άφησαν τις ανθρώπινες αξίες να χαθούν όταν υπήρχε τρικυμία….
Έλεγε κάποτε ένας τέτοιος «άθικτος» άνθρωπος, μάρτυρας σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ότι ενώ προσπαθούσε να απεγκλωβίσει τον κόσμο από τα άμορφα σίδερα… κοίταξε για μια στιγμή γύρω του, είδε αρκετούς να  παρακολουθούν διστακτικά… τον παραξένεψε γιατί απλά κοιτούσαν… ίσως να δίσταζαν, ίσως να «μάθαιναν» από το παράδειγμά του.... Μακάρι να ήταν αυτό…να «μάθαιναν»…. Ο ίδιος ντρεπόταν που φαινόταν «ήρωας», δεν ήθελε να «ξεχωρίζει»… Μου είπε την φράση… «ίσως πρέπει να έχεις βιώσει τον ανθρώπινο πόνο, για να μπορείς να τον καταλάβεις και να θες να τον σταματήσεις, όπου υπάρχει…»

Οι περήφανοι άνθρωποι λοιπόν είναι αυτοί που δεν ζητούν χάρες για να διακριθούν, δεν θυσιάζουν τον εαυτό τους για να πάρουν εύκολα μία θέση που θα τους δώσει αξία, αναγνώριση των ικανοτήτων τους…. Αντίθετα δίνουν οι ίδιοι αξία στην θέση που έχουν, όποια και αυτή να είναι, βοηθώντας τους γύρω τους… Οι τίτλοι ξέρουν, δεν δίνουν αξία. Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν «μέσα» στους ανθρώπους, τον πυρήνα τους, αυτός τους ενδιαφέρει.
Θέλουν ό,τι επιτυγχάνουν να οφείλεται στην αξία τους και μόνο και δεν τους ενδιαφέρει πόσο σπουδαίοι δείχνουν στους άλλους. Ξέρουν ότι μπορεί ποτέ να μην αναγνωριστεί το καλό που κάνουν, προσφέρουν για να βλέπουν το χαμόγελο στα πρόσωπα των άλλων, και συνήθως τους βρίσκεις μέσα στον «απλό» κόσμο….

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους δούλευε υπάλληλος μεταμεσονύχτια βάρδια σε ένα περίπτερο. Μία σοκολάτα να έτρωγε, θα άφηνε τα χρήματα στο ταμείο…. Οι γνώσεις του πολλές, γενικές όχι εξειδικευμένες, καλύτερες από σαράντα πτυχία. Πάντα με το χαμόγελο, παρότι δεν προλάβαινε να δει το παιδί του…. Κι ο κόσμος έκανε ουρά για να μιλήσει μαζί του όταν, νιώθοντας μοναξιά, έβγαινε να αγοράσει κάτι, ζητώντας ουσιαστικά, άνθρωπο για να μιλήσει…. Κι εκείνος, αν και είχε κιβώτια να τακτοποιήσει, ντρεπόταν πάντα να τους διακόψει ενώ του μιλούσαν….

Έχουν δοκιμαστεί καιρό στα δύσκολα αυτοί οι άνθρωποι, μπορεί μέσα στην οικογένειά τους, μπορεί πιο μετά στη ζωή… Μπορεί να στηρίχτηκαν κι αυτοί από κάποιον Δον Κιχώτη να παλέψουν, και μετά αυτός έγινε το πρότυπό τους στη ζωή… Γι αυτό και ζητάνε πολύ λίγα για να περάσουν καλά στη ζωή, ανθρώπινα πράγματα, όχι υλικά, μια Δουλτσινέα ίσως…
Έχουν ισχυρή αυτοεκτίμηση γιατί δεν μετράνε τον εαυτό τους και τους άλλους με το τι έχουν στην τσέπη, μα συγκρίνονται με το χειρότερο, και νιώθουν πάντα πολύ πλούσιοι…
Κι έτσι αντέχουν πολύ καιρό σε κακουχίες γιατί είναι ολιγαρκείς, κι έτσι, πάντα ελεύθεροι στην σκέψη… Είναι πάντα ελεύθεροι γιατί δεν ασχολούνται με το τι θα μπορούσαν να κατέχουν… Αυτό τους δίνει ένα εντυπωσιακό πείσμα να παλεύουν για την αξιοπρέπεια, την δική τους ή των άλλων.
Οι άθικτοι άνθρωποι λοιπόν είναι θεματοφύλακες ιδεών και ιδανικών, ακόμη και όταν αυτά κατακτηθούν, και πολλοί τα ξεχάσουν γιατί τα νόμισαν δεδομένα…. Στους δύσκολους καιρούς θα είναι εκεί όταν χρειαστεί να τα ξαναθυμίσουν… και θα ξεκινήσουν πρώτοι για τους ανεμόμυλους….

Νικόλαος Βακόνδιος
Ψυχολόγος
Πτυχιούχος Αριστοτελείου Παν/μίου Θεσσαλονίκης

netakias

Διδάξτε στο παιδί σας πόσο σημαντικό είναι να προσφέρει σ' αυτούς που έχουν ανάγκη.

Αν και οι αξίες της προσφοράς και της αλληλεγγύης θα πρέπει να μας συνοδεύουν όλο το χρόνο, δεν είναι καθόλου κακό να εκμεταλλευτείτε αυτές τις μέρες του Πάσχα για να διδάξετε στο παιδί σας πόσο σημαντικό είναι να προσφέρει σε αυτούς που έχουν ανάγκη.

Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα φοβερό ή να αρχίσετε τα κηρύγματα, αφού ούτως ή άλλως τα περισσότερα παιδιά είναι από τη φύση τους συμπονετικά και χαίρονται όταν βοηθούν τους ανθρώπους γύρω τους. Μπορείτε απλά να εκμεταλλευτείτε το γεγονός ότι τα σχολεία για δυο εβδομάδες είναι κλειστά και εσείς δε δουλεύετε σε τόσο πιεστικούς ρυθμούς, έτσι ώστε να κάνετε μαζί με τα παιδιά σας μικρές όμορφες χειρονομίες που θα έχουν διπλό όφελος: 

Και θα προσφέρουν χαρά σε κάποιους ανθρώπους και θα νιώσουν τα ίδια τα παιδιά πιο όμορφα, όταν συνειδητοποιήσουν ότι με μια απλή πράξη τους, κατάφεραν να κάνουν τη διαφορά στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου.

• Τα παιδιά θέλουν να βοηθούν παιδιά, γι’ αυτό μπορείτε να διαλέξετε ρούχα και παπούτσια που δεν κάνουν πια στα παιδιά σας και να τα δώσετε μαζί σε κάποιο ίδρυμα ή σε παιδάκια, που ξέρετε ότι τα έχουν ανάγκη. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με τα παιχνίδια τους, που δεν τα παίζουν πια και τα οποία σίγουρα κάποια αλλά παιδιά θα τα εκτιμήσουν πολύ.

• Μπορείτε να κατασκευάσετε λαμπάδες, να φτιάξετε κουλούρια, τσουρέκια και πασχαλινά αβγά και να τα προσφέρετε σε ηλικιωμένα άτομα, σε άπορες οικογένειες ή απλά σε κάποιο φίλο που ξέρετε ότι είναι μόνος του.

• Αν έχετε τον χρόνο και τη διάθεση, μπορείτε να προγραμματίσετε μία επίσκεψη σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, ενώ μπορείτε πάντα να προσφέρετε λίγα χρήματα σε εθελοντικές οργανώσεις ή οργανισμούς.

Ό,τι κι αν κάνετε, αυτό που έχει σημασία είναι να καταλάβουν τα παιδιά ότι σε αυτό τον κόσμο δεν είναι μόνα τους, ότι δεν πρέπει δηλαδή να νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους. Και αν αυτό το καταλάβουν από μικρά, θα τους γίνει βίωμα για ολόκληρη της ζωή τους.

mother