Αδερφοσύνη: Η σχέση μεταξύ των αδερφών...

δεν συγκρίνεται με καμία άλλη!

Η σχέση μεταξύ αδελφών είναι κάθε φορά μοναδική. Τα δύο (ή περισσότερα) αδέρφια είναι μια ενότητα ανάμεσα στο ζεύγος των γονέων. Έχουν τους ίδιους γονείς και μοιράζονται την αγάπη τους, πράγμα το οποίο βέβαια συχνά προκαλεί τη ζήλια μεταξύ τους. 

Φυσικά, μέσα στην εστία της οικογένειας τα αδέλφια είναι μεταξύ τους ένα δώρο, μια παρέα, ένα πρότυπο. 

Η αδελφική αγάπη είναι πολύτιμη και έχει διάρκεια στον χρόνο. 

Ακόμα κι αν τη χαρακτηρίζει η ζήλια, η επιθετικότητα κι η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού – ειδικά σε νεαρή ηλικία λόγω της επιθυμίας του παιδιού να κερδίζει την προσοχή και αγάπη των γονέων κατ' αποκλειστικότητα – τα αδέρφια όσο μεγαλώνουν, συνήθως ανακαλύπτουν ότι έχουν πολλά περισσότερα κοινά από αυτά που πίστευαν.

Η πρώτη παρέα
Η συνεχής συναναστροφή είναι κι αυτή που προκαλεί το δέσιμο στα αδέρφια. Έχουν πολλές κοινές αναμνήσεις και αυτές τους ενώνουν. Συνήθως ακόμα κι αν υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ των αδερφών, τα αδέρφια γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα ο ένας για τον άλλον όσον αφορά την πορεία της ζωής. 

Μετά τους γονείς είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν και ίσως καλύτερα και πιο αντικειμενικά από τους γονείς, συνεκτιμώντας προηγούμενα γεγονότα ή εμπειρίες. 

Και βέβαια, έχουν συχνά τις πιο όμορφες αναμνήσεις είτε από γιορτές είτε από διακοπές να μοιράζονται ή να γελούν. Οι φωτογραφίες είναι περίτρανες αποδείξεις αυτών. Τα αδέρφια κάνουν τις πιο ζεστές αγκαλιές!

Η ειλικρίνεια
Η άνεση κι η οικειότητα που υπάρχει μεταξύ των αδερφών, επιτρέπουν την ελεύθερη έκφραση των απόψεων. Η ειλικρίνεια, το ότι δεν υπάρχει φόβος για το αν θα προκληθεί παρεξήγηση, είναι χαρακτηριστικά αμοιβαία ανάμεσα σε δύο αδέρφια και τα κάνουν να εκφράζουν ευθέως αυτό που πιστεύουν για τα αδέρφια τους, αλλά και τις απόψεις τους γενικότερα. 

Συχνά, οι φίλοι αποκρύπτουν την αλήθεια ή εκφράζουν ένα μέρος της για να προστατεύσουν τον/τη φίλο/η από το να μην τον/την πληγώσουν. 

Τα αδέρφια υπερκερνούν αυτό τον φόβο του να πληγώσουν, επειδή είναι πολύ πιο προστατευτικά και συμπονούν πραγματικά τα αδέρφια τους. 

Αυτό βέβαια δεν οφείλεται στον εγωισμό των φίλων, αλλά στο ότι από τις απαρχές της φιλίας, η σχέση δεν είχε αυτή την έννοια του δεσίματος. 

Πολλές φορές, μπορεί να προκληθεί διαμάχη αν η μια πλευρά εκφράσει συμβουλές που δεν θα είναι τόσο ευνοϊκές για την άλλη πλευρά, αλλά πάντα τα δύο αδέρφια καταλήγουν να γελούν ή να συμφιλιώνονται χωρίς λόγο και πολλές εξηγήσεις. 

Το αντίθετο βέβαια, συμβαίνει σε πολλές φιλικές σχέσεις, στις οποίες δεν υπάρχει το αδερφικό δέσιμο και οι σχέσεις παύουν να υπάρχουν.

Το στήριγμα μέσα στην οικογένεια
Φυσικά και υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας, μεταξύ των γονέων και των παιδιών ή και των αδερφών. 

Τα αδέρφια όμως είναι συχνά εκεί ως ένα στήριγμα, είτε υπερασπιζόμενα τον/την αδερφό/η είτε ακούγοντας τον/την αδερφό/ή και βοηθώντας τον/την μόνο απλά με την παρουσία τους. 

Είναι μια παρέα που λόγω της μικρής διαφοράς ηλικίας, συγκριτικά και με τους μεγαλύτερους, τους γονείς, σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα αστείο ανάμεσα στα αδέρφια μπορεί να προκαλέσει τόση χαρά και να κάνει προσωρινά το άλλο μέλος να ξεχάσει το πρόβλημα, ενώ παράλληλα το άλλο μέλος ανακουφίζεται που έχει κάποιον δίπλα του.

Το μοίρασμα
Ακόμη, τα αδέρφια από μικρά συνήθως, μαθαίνουν να μοιράζονται πράγματα. Αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς αν καλλιεργηθεί από την παιδική ηλικία, θα συνεχιστεί πιθανότατα και στην ενήλικη ζωή των αδερφών. Βέβαια, αυτό το μοίρασμα δεν περιμένει συχνά αντάλλαγμα, όπως γίνεται με άλλου είδους σχέσεις που τις χαρακτηρίζει ο επαγγελματισμός.

Τα αδέρφια σε έμαθαν
Τα αδέρφια διδάσκουν μεταξύ τους τη συμβίωση. Οι διαμάχες τους, η αγάπη και τα αντικείμενα που μοιράζονται, οι ενδεδειγμένοι τρόποι συμπεριφοράς μεταξύ τους, συγκροτούν μια σχέση, πολύ διδακτική για το μέλλον. 

Τα άτομα που έχουν αδέρφια μάλιστα, είναι πολλές φορές πιο κοινωνικά από αυτά που δεν έχουν –ενώ τα πρώτα, προσαρμόζονται πιο εύκολα σε κοινωνικές σχέσεις. 

Τα παιδιά που έχουν αδέρφια έχουν όχι μόνο άλλο ένα πρότυπο μίμησης, αλλά πρότυπα συμπεριφορών που περιλαμβάνουν και τη δική τους δράση. 

Μάλιστα, έχουν «ενσωματώσει» την ιδέα της σχέσης, αλλά κι η ίδια η αδερφική τους σχέση, αιτιολογεί τη συμπεριφορά τους για άλλα μοτίβα σχέσεων. Τα αδέρφια είναι ισότιμα και η σχέση τους βασίζεται πιο εύκολα στην αμοιβαιότητα. 

Αν η κοινωνία χαρακτηριζόταν κι αυτή από αδελφοσύνη, η ομόνοια και η ενότητα θα έφτιαχναν μια πραγματικά ευδαίμονα πολιτεία.

 «Χρωστάμε στον άνθρωπο μεγαλύτερη συμπαράσταση από τροφή και φωτιά, χρωστάμε στον άνθρωπο αδερφοσύνη.» 

Ραλφ Γουόλντο Έμερσον

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η συγκινητική στιγμή που ένα 5χρονο κορίτσι φροντίζει το αδερφάκι της μετά τη χημειοθεραπεία

Μία μητέρα μοιράστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες του τετράχρονου γιου της που πάσχει από λευχαιμία, την ώρα που η μόλις 14 μηνών μεγαλύτερη αδερφή του τον παρηγορει μετά τη χημειοθεραπεία, δείχνοντας την τραγική πραγματικότητα του παιδικού καρκίνου.

Ο Μπέκετ Μπερτζ, από το Πρίνστον του Τέξας διαγνώστηκε με λεμφοβλαστική λευχαιμία σε ηλικία δύο ετών, τον Απρίλιο του 2018 και από τότε περνά μήνες στο νοσοκομείο κάνοντας χημειοθεραπείες και μεταγγίσεις αίματος.
Η μητέρα του δημοσίευσε στο Facebook κάποιες φωτογραφίες θέλοντας να δείξει τη σκληρή πραγματικότητα του παιδικού καρκίνου και τη σημασία της οικογένειας.
Στην πιο συγκινητική φωτογραφία, η Όμπρεϊ, πέντε ετών, φροντίζει και παρηγορεί τον μικρό της αδερφό, την ώρα που αυτός παλεύει με τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας.
Όπως ανέφερε η μητέρα τους Κέιτλιν, το μικρό κορίτσι, μόλις 14 μήνες μεγαλύτερο από τον Μπέκετ, τη στιγμή εκείνη του χάιδευε την πλάτη καθώς αυτός έσκυβε πάνω από την τουαλέτα, προσπαθώντας να τον καθησυχάσει ότι όλα θα πάνε καλά.

Έπειτα του έπλυνε τα χέρια και τον μετέφερε στο κρεβάτι του και προσφέρθηκε να καθαρίσει το μπάνιο.

Η σημασία της οικογένειας σε στιγμές κρίσης

Η Κέιτλιν εξήγησε ότι η διάγνωση καρκίνου του παιδιού της, άλλαξε τη ζωή της οικογένειάς της μέσα σε μια νύχτα.
Η Όμπρεϊ έπρεπε να σταματήσει την ενόργανη, ώστε οι γονείς της να επικεντρωθούν στη θεραπεία του Μπέκετ.
Όμως το μικρό κορίτσι δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε μία φορά.
Η τελευταία επίσκεψη του αγοριού στο νοσοκομείο διήρκησε έναν μήνα και η μεγάλη του αδερφή ρωτούσε διαρκώς για εκείνον.
Ο μικρός γύρισε στο σπίτι στα πέμπτα γενέθλια της Όμπρεϊ. Όμως δεν μπορούσε να παίξει όπως πριν, δεν είχε δυνάμεις, ήταν αρκετά ήσυχος και νύσταζε πολύ.
Η αδερφή του δεν ήθελε να τον αποχωρίζεται καθόλου και προτιμούσε να μένει μαζί του για να τον προσέχει, αντί να πάει να παίξει με τους φίλους της.
Η Κέιτλιν ανέφερε πως τα δύο αδέρφια έχουν έναν απίστευτο δεσμό μεταξύ τους και αυτό είναι συγκλονιστικό. Είναι κάτι παραπάνω από αδέρφια, είναι οι καλύτεροι φίλοι.
Αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τις φωτογραφίες για να δείξει πόσο σημαντική είναι η οικογένεια στις δύσκολες στιγμές.
«Όταν τους βλέπω μαζί, νιώθω πολύ χαρούμενη αλλά ταυτόχρονα με στεναχωρεί», ανέφερε. Όπως τονίζει τα παιδιά θα έπρεπε να είναι έξω και να παίζουν και όχι σε ένα κρύο δωμάτιο νοσοκομείου ή να περιτριγυρίζονται από φάρμακα.

Μικρός μαχητής

Ο Μπέκετ από τότε που διαγνώστηκε, πριν από 18 μήνες έχει δείξει απίστευτη δύναμη και σε αυτό οφείλεται πολύ η υποστήριξη της οικογένειάς του και ειδικά της αδερφής του.
Οι γιατροί εκτιμούν ότι θα συνεχίσει τις χημειοθεραπείες για δύο ακόμη χρόνια.
Όμως ο μικρός μαχητής ξέρει ότι στις δύσκολες στιγμές έχει τον πιο σημαντικό σύμμαχο, την αγάπη της αδερφής του.

sputniknews.gr

Ένα παιδί του δρόμου στις Φιλιππίνες...

Ένα παιδί του δρόμου θυσιάζεται για να φροντίσει την μικρή αδερφή του και το διαδίκτυο δακρύζει από συγκίνηση.

Στις περιοχές όπου υπάρχει φτώχεια, δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις μικρά παιδιά στο δρόμο να επαιτούν για λίγα χρήματα.
Μια από αυτές τις περιοχές αναμφίβολα είναι και οι Φιλιππίνες, ένα αρχιπέλαγος που αποτελείται από 7.107 νησιά στη νοτιοανατολική Ασία. 

Με βάση τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία από την Στατιστική Αρχή της χώρας, 3,8 εκατομμύρια οικογένειες ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το 2015, αριθμός που μεταφράζεται σε περίπου 21.900.000 άτομα (σε συνολικό πληθυσμό 100.699.395 κατοίκων).
Τα παιδιά είναι, ίσως, η πιο ευάλωτη κατηγορία σε τέτοιες περιστάσεις. Οι γονείς τους δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να τους προσφέρουν τροφή και υποσιτίζονται. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα παιδιά να είναι πιο ευάλωτα σε ασθένειες αλλά και να σταματούν το σχολείο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων καταλήγουν είτε να εργάζονται ως μικροπωλητές, είτε να ζητιανεύουν από απελπισία στους δρόμους.
Αν τύχει να ταξιδέψετε ποτέ στη Μανίλα, την πρωτεύουσα των Φιλιππίνων, θα συναντήσετε πολλά από αυτά τα παιδιά στους δρόμους της πόλης.

Ένα από αυτά έτυχε να συναντήσουν πριν από δυο μήνες η Γκέο Τολεντίνο Ρίνγκορ με τον σύζυγό της Τζον Μπενεντικτ Ρίνγκορ. Ήταν ένα παιδί που με την συμπεριφορά του τους εντυπωσίασε τόσο, που όπως λένε, θα το θυμούνται για πάντα.
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2016, το ζευγάρι βρίσκονταν στην περιοχή Quezon που είναι ένας από τους 17 σταθμούς του Μετρό της Μανίλα. Ακριβώς έξω από ένα κατάστημα Jollibee, μιας διάσημης αλυσίδας fast food της χώρας, ο Τζον είδε ένα αγόρι που παρακαλούσε για λίγη ελεημοσύνη.
Ο Τζον αντί να του δώσει χρήματα, μπήκε στο εστιατόριο, αγόρασε ένα γεύμα και του το πρόσφερε. Το παιδί πήρε το πακέτο, τον ευχαρίστησε και έφυγε τρέχοντας μακρυά.
Το ζευγάρι δεν θεώρησε περίεργη την κίνηση του μικρού αγοριού να εξαφανιστεί τόσο γρήγορα. 

Συνέχισαν τη βόλτα τους αλλά όταν μερικά λεπτά αργότερα αποφάσισαν να φύγουν από την περιοχή, είδαν ξανά μπροστά τους το μικρό αγόρι.
Αυτή τη φορά δεν ήταν μόνο του. 

Δίπλα του πάνω σε ένα τσιμεντένιο φράγμα, κοντά στην έξοδο από την περιοχή Jollibee, κάθονταν η αδερφή του. Η εικόνα ήταν απίστευτα συγκινητική.
Το αγόρι τάιζε την αδελφούλα του το γεύμα που του είχαν αγοράσει.

Κοιτάξτε με πόση προσοχή φροντίζει την αδερφή του. Το μικρό αγόρι θέλει να σιγουρευτεί ότι η αγαπημένη του αδελφούλα θα το φάει όλο για να νιώσει καλύτερα. Πιο δυνατή.

Η Γκεο σήκωσε την φωτογραφική της μηχανή και κράτησε για πάντα την συγκινητική σκηνή.
Όταν πια η αδερφή του τρώει όλο το φαγητό, το πρόσωπο του αγοριού φωτίζεται από χαρά.

Επιστρέφοντας στο σπίτι του το ζευγάρι αποφάσισε να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες στο facebook περιγράφοντας ταυτόχρονα και την ιστορία. 

Όπως πολύ καλά φαντάζεστε αυτές οι δυο φωτογραφίες έγιναν πολύ σύντομα viral. Για τους σωστούς λόγους.
Το μικρό παιδί του δρόμου έχει να μας διδάξει πολλά για την αδελφική αγάπη. Ένα παιδί, τόσο μικρό, σε τόσο δύσκολες συνθήκες, αυτό που σκέφτηκε πρώτα ήταν να προσφέρει το φαγητό του στη αδερφή του. Και ας έμεινε αυτό νηστικό....

dinfo
Διαδώστε την "Ιδεοπηγή"

Αδελφική αγάπη χωρίς όρια

Αυτό που κάνει αυτό το αγόρι για την ανάπηρη αδελφή του 
είναι καταπληκτικό!

Ο αδελφός της δεν φεύγει λεπτό από δίπλα της , βρίσκει πάντα διάφορους τρόπους να την κάνει ευτυχισμένη και να αισθάνεται πως είναι ένα κανονικό παιδί όπως όλα τα παιδιά .
Περνάνε πολλές ώρες μαζί παίζοντας διάφορα παιχνίδια . Αυτή είναι πραγματική αδελφική αγάπη χωρίς όρια και χωρίς εμπόδια, παρόλο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην ζωή τους .

Η Νωτιαία Μυική Ατροφία είναι μια κληρονομική εκφυλιστική ασθένεια των κατώτερων κινητικών νευρώνων του νωτιαίου μυελού που σχετίζεται με συνεχώς αυξανόμενη μυική αδυναμία και μυική ατροφία. 

Είναι η πιό συχνή γενετική αιτία παιδικής θνησιμότητας. Προκαλείται απο την ανεπαρκή έκφραση(τα χαμηλά επίπεδα) της πρωτεΐνης SMN (Survival of Motor Neuron). 
Η μορφή κληρονομικότητας της είναι αυτοσωμική υπολειπόμενη και οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο SMN1 που βρίσκεται στο χρωμόσωμα 5.

 Παιδική Γωνιά

Lili Kirtin-Grossman: Το 8χρονο κοριτσάκι που φροντίζει την άρρωστη μαμά του και τα αδερφάκια του

Νοικοκυρά…ετών 8! Η ιστορία ενός κοριτσιού που φροντίζει τα δύο αδέλφια και την άρρωστη μαμά της

'I'm EIGHT and I look after my mum and two siblings'

Κάθε μητέρα που πρέπει να ετοιμάσει τα παιδιά της το πρωί για το σχολείο γνωρίζει για πόσο απαιτητική διαδικασία πρόκειται. Και αυτό είναι η καθημερινή πραγματικότητα για την Lili Kirtin-Grossman που είναι μόλις 8 ετών και τα καταφέρνει μια χαρά! Πριν πάει στο σχολείο της κάθε πρωί, η μικρή Lili από το Λονδίνο έχει να βοηθήσει δύο ακόμα παιδιά να ντυθούν, να πλυθούν, κι έπειτα να ετοιμάσει το πρωινό γεύμα τους.
Το κοριτσάκι πρέπει να έχει υπό την φροντίδα της τα δύο μικρότερα αδέλφια της, την 2χρονη Kaya και τον 3χρονο Tyler που πάσχει από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, καθώς και τη μητέρα της που υποφέρει από μια εκφυλιστική πάθηση της σπονδυλικής στήλης που την έχει καθηλώσει, προκαλώντας της φρικτούς πόνους. Επιπλέον, η 37χρονη μητέρα και πρώην χορεύτρια έχει διαγνωσθεί με διπολική διαταραχή, κατά την οποία η διάθεση του ατόμου παρουσιάζει ακραίες διακυμάνσεις ανάμεσα σε δύο συναισθηματικούς πόλους, τη μανία και την κατάθλιψη.
«Προσπαθώ να βοηθάω τη μητέρα μου όσο μπορώ. Κάθε πρωί ξυπνάω στις 7, ντύνομαι και πηγαίνω στην κούνια της μικρής μου αδερφής για να την ξυπνήσω. Στη συνέχεια, ετοιμάζω γάλα για τα μικρά και τσάι για τη μητέρα μου. Μερικές φορές ίσως χρειαστεί να βοηθήσω τη μαμά να κάνει μπάνιο. Ανάλογα με το πόσο καλά είναι, ίσως καταφέρει να ντυθεί μόνη της, αλλά θα την βοηθήσω σε ό,τι δυσκολεύεται, όπως να της φορέσω τις κάλτσες και τα παπούτσια της. Έπειτα, παίρνω την τσάντα μου και ξεκινάω για το σχολείο», αναφέρει η μικρή Lili.

Για το μικρό κοριτσάκι το σχολείο προσφέρει μια δόση ανακούφισης από την ρουτίνα στο σπίτι. Όταν χτυπήσει το κουδούνι του σχολείου το απόγευμα, αμέσως τρέχει στο σπίτι για να ετοιμάσει το βραδινό γεύμα και να συνεχίσει με άλλες δουλειές του σπιτιού, όπως να βάλει πλυντήριο ρούχων, να σκουπίσει, να πλύνει τα πιάτα και άλλα καθήκοντα που γεμίζουν αισθήματα ενοχής τη μητέρα της. «Αισθάνομαι συνεχώς ενοχές επειδή η Lili κάνει τόσα πολλά για μένα και τα άλλα παιδιά, ενώ θα έπρεπε να είμαι εγώ εκείνη που την φροντίζω», αναφέρει η 37χρονη μητέρα που η κατάσταση της υγείας της χειροτέρεψε όταν χώρισε από το σύζυγό της πριν από ένα χρόνο.

«Πάντα ήταν τόσο ώριμη και ικανή, όμως ανησυχώ ότι κάποια μέρα δεν θα αντέξει άλλο. Συχνά τη ρωτάω αν θέλει να ήταν σαν τους φίλους της, αλλά λέει απλώς: «Αυτό είναι το σπίτι μου, είσαι η μαμά μου, γιατί να θέλω κάτι άλλο;» Είμαι πολύ τυχερή που την έχω». Από την πλευρά της, η μικρούλα αναφέρει: «Η μόνη φορά που ζηλεύω λιγάκι είναι όταν πηγαίνω στα σπίτια των άλλων παιδιών για να παίξουμε και οι μαμάδες τους μας φέρνουν πατατάκια και μπισκότα. Μακάρι να μπορούσε και η δική μου να κάνει το ίδιο, αλλά θα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα με περισσότερα παιδιά στο σπίτι. Δεν θα ήθελα να ήμουν κάποια άλλη, αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα στον κόσμο που θα επιθυμούσα, θα ήταν να γίνει η μαμά μου καλά!».

infokids

Μαθήματα ανιδιοτελούς αγάπης από τον 9χρονο Νόα

Ο Νόα Άλντριτς μπορεί να είναι μόλις εννέα ετών, όμως έχει τεράστια αποθέματα αγάπης για τον αδελφό του Λούκας, που είναι άτομο με αναπηρία και απίστευτη δύναμη, αφού για να τον κάνει ευτυχισμένο αποφάσισε να λάβει μέρος μαζί του σε έναν δύσκολο αγώνα τριάθλου στην Ιντιάνα.

Ο μικρούλης, άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό καθώς κολυμπούσε 200 μέτρα, τραβώντας τον εξάχρονο αδελφό του που καθόταν μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα χωρίς να σκεφτεί να τα παρατήσει ούτε για ένα λεπτό.

Μετά το κολύμπι, σειρά είχε το ποδήλατο, με τον Νόα να κάνει πετάλι για 4,8 χλμ, τραβώντας από πίσω του τον μικρότερο αδελφό του, ενώ μετά από την δύσκολη αυτή κούρσα έτρεξε και 1,6 χλμ. σπρώχνοντας το ειδικό αμαξίδιο του Λούκας.

Όταν δε πέρασε τη γραμμή του τερματισμού, όλοι τον καταχειροκρότησαν, ενώ η μητέρα του τον έσφιξε στην αγκαλιά της για το τεράστιο δώρο που έκανε στον αδελφό του.

«Είχαμε μεγάλη αγωνία, αλλά και ενθουσιασμό ταυτόχρονα. Είμαστε πολύ περήφανοι για τους γιους μας. Ήταν ένα απίστευτο θέαμα να τους βλέπουμε μαζί στον αγώνα αυτό», είπε η μητέρα του μικρού.

Ο Νόα προπονήθηκε σκληρά επί τρεις μήνες για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσει του αγώνα και κυρίως για να καταφέρει να κάνει χαρούμενο τον αδελφό του, ο οποίος πάσχει από μια σπάνια πάθηση του εγκεφάλου και δεν μπορεί να περπατήσει, να μιλήσει ή να φάει μόνος του.
«Μετά τον αγώνα ο Λούκας σίγουρα κατάλαβε ότι πήρε μέρος σε κάτι ξεχωριστό και αυτό χάρη στον μεγάλο του αδελφό», είπε συγκινημένη η μητέρα των αγοριών.

Star.gr

Πώς να ενισχύσετε την αδερφική αγάπη

Οι περισσότεροι γονείς παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους τσακώνονται συνέχεια μεταξύ τους, ζηλεύουν το ένα το άλλο και γενικά οι σχέσεις τους δεν είναι τόσο αρμονικές, όσο θα ήθελαν.

How to Have a Better Relationship With a Younger Brother

Αν κι εσείς αντιμετωπίζετε παρόμοιες καταστάσεις, ας δούμε πώς μπορείτε να ενισχύσετε την αδερφική αγάπη...

Μην κάνετε διακρίσεις.
Επειδή πάντα όλα ξεκινούν από τους ίδιους τους γονείς, μην ξεχωρίζετε τα παιδιά σας, μην τους φέρεστε διαφορετικά, μην τα συγκρίνετε και μην βάζετε ταμπέλες, π.χ. το ήσυχο παιδί και το ανυπάκουο παιδί. Όλα αυτά δημιουργούν ζήλια και ανταγωνισμό ανάμεσα στα αδέρφια.
Βρείτε τα κοινά τους ενδιαφέροντα.
Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει τις δικές του δεξιότητες και ταλέντα. Ωστόσο σίγουρα θα υπάρχει κάτι που αρέσει και στα δυο. Ανακαλύψτε το και ενθαρρύνετε τα να ασχοληθούν με αυτό.
Προτιμήστε να κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο.
Μέχρι κάποια ηλικία τα παιδιά είναι καλό να μοιράζονται το δωμάτιο τους, αφού έτσι ενισχύεται το δέσιμο μεταξύ τους. Ενθαρρύνετε τις αγκαλιές, τα φιλιά, τα χάδια. Καμία φορά οι γονείς απαγορεύουν στο μεγάλο αδελφάκι να ακουμπήσει το μωρό, από φόβο μήπως το τραυματίσει. Το μωρό δεν θα πάθει τίποτα αν του χαϊδέψει λίγο το χεράκι ή το φιλήσει απαλά.
Ζητήστε τη βοήθεια του μεγάλου.
Κάντε το μεγάλο σας παιδί να αισθανθεί χρήσιμο και υπεύθυνο και ζητήστε του να σας βοηθήσει με την αλλαγή της πάνας ή το φαγητό του μωρού. Προσέξτε, όμως, δεν πρέπει να το καταπιέζετε και να του ζητάτε να σας βοηθά, αν δεν θέλει, παρά μόνο αν δείχνει ότι του αρέσει να συμμετέχει.
Μην επεμβαίνετε με το παραμικρό.
Αφήστε τα να βρουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας και να μάθουν να λύνουν μόνα τους τις διαφορές τους με δίκαιο τρόπο, δίχως εσείς να παίρνετε το μέρος του ενός ή του άλλου.
Δώστε το καλό παράδειγμα.
Αν έχετε αδέρφια, φροντίστε να τους δείχνετε έμπρακτα την αγάπη που σας συνδέει με αυτά. Επίσης, μπορείτε να τους λέτε ιστορίες από τα δικά σας παιδικά χρόνια και να τους τονίζετε ότι πάντα θα έχουν το ένα το άλλο.

women