Κάντε τα παιδιά σας να αγαπήσουν τα βιβλία! - Τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη

Το καλοκαίρι, ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών είναι άπλετος με αποτέλεσμα συχνά να παραπονιούνται ότι βαριούνται και ότι δεν έχουν να κάνουν καμία απολύτως δραστηριότητα. 
.

το βιβλίο είναι
το «πολυτιμότερο φθηνό αγαθό»

Η περίοδος αυτή είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να να ενθαρρύνετε τα παιδιά να διαβάσουν ένα ή και περισσότερα εξωσχολικά βιβλία. 
 Η φιλαναγνωσία είναι μια αρετή που τα τελευταία χρόνια έχει εκπέσει καθώς τα παιδιά προτιμούν την συντροφιά της παγερής οθόνης του υπολογιστή ή της παιχνιδομηχανής αντί ενός βιβλίου που θα τους ταξιδέψει νοερά σε κόσμους φανταστικούς μακριά από τους μπελάδες και τις σκοτούρες της καθημερινότητας. 
Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι το βιβλίο θεωρείται από πολλούς ως το «πολυτιμότερο φθηνό αγαθό». Πώς όμως θα ωθήσετε ένα παιδί να διαβάσει ένα βιβλίο χωρίς να καταντήσετε πιεστικοί και φορτικοί;

Για να γίνει το διάβασμα ελκυστικό, ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές

1. Αφήστε το παιδί να έχει άμεση πρόσβαση στα βιβλία ούτως ώστε να τα αναζητά το ίδιο στον ελεύθερο χρόνο του και να μην του επιβάλλεται εσείς.

2. Στην αρχή καλό θα ήταν να του διαβάζετε εσείς το ανάγνωσμα που έχει επιλέξει.

3. Μην τον φορτώνετε συνεχώς με ερωτήσεις για το περιεχόμενο και την πλοκή του βιβλίου αλλά αφήστε το να σας μιλήσει εκείνο πρώτο για τις εντυπώσεις που αποκόμισε από το βιβλίο όταν το θελήσει.

4. Μην το πιέζετε και μην του θέτετε όρια στο πόσες σελίδες θα διαβάσει κάθε μέρα. Είναι σίγουρο ότι το διαβασμα θα γίνει καταναγκαστικό και το παιδί θα νιώσει άβολα και φορτικά.

5. Μην πιέζετε το παιδί να τελειώνει πάντα τα βιβλία του.

6. Αφηγηθείτε του ιστορίες που έχετε διαβάσει. Η δραστηριότητα αυτή θα αναπτύξει ακόμα περισσότερο την φαντασία του παιδιού και θα το ωθήσει να διαβάσει βιβλία που τον ενδιαφέρουν.

7. Το διάβασμα των βιβλίων είναι μια ευχάριστη δραστηριότητα αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να το αποθαρρύνετε από το να διαβάσει και κάποιο αγαπημένο κόμιξ ή ένα περιοδικό που του αρέσει.

8. Διαβάστε μπροστά στο παιδί σας το δικό σας ανάγνωσμα. Η κίνηση αυτή θα παρακινήσει το παιδί να διαβάσει ένα δικό του βιβλίο θέλοντας να σας μιμηθεί.

9. Πηγαίνετε μαζί με τα παιδιά να αγοράσετε τα βιβλία που εκείνα θα επιλέξουν. Μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία της πόλης σίγουρα θα τα ενθουσιάσει και θα τους δείξει ότι οι λιλιπούτειοι αναγνώστες δεν είναι μια μικρή ομάδα ανθρώπων αλλά αντιθέτως είναι ένας ζωντανός πυρήνας ανθρώπων που διευρύνει το πνεύμα και τις εμπειρίες του.

Τα δικαιώματα του μικρού  αναγνώστη

Μαμάδες και μπαμπάδες, να ξέρετε ότι και οι λιλιπούτειοι αναγνώστες έχουν τα δικαιώματά τους τα όποια θα πρέπει να σέβεστε και τηρείτε. Γιατί το διάβασμα είναι πάνω απ΄όλα ευχαρίστηση!

1. Να μην διαβάζεις εάν δεν θέλεις!

2. Να ξεφυλλίζεις απλώς ένα βιβλίο!

3. Να αφήνεις ένα βιβλίο στη μέση!

4. Να διαβάζεις όσες φορές θέλεις το ίδιο βιβλίο!

5. Να διαβάζεις ό,τι σου αρέσει.

6. Να μπαίνεις στη θέση του ήρωα του βιβλίου.

7. Να διαβάζεις οπουδήποτε!

8. Να ψάχνεις πληροφορίες στα βιβλία που διαβάζεις.

9. Να διαβάζεις δυνατά χωρίς να ενοχλείς.

10. Να απαιτείς ησυχία όταν διαβάζεις.

Συγγραφέας άρθρου: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

«Δεν ανοίγεις και κανένα βιβλίο;» - Διάβασμα και καλοκαιρινές διακοπές

Η διαχρονική καλοκαιρινή διαμάχη γονέων – παιδιών για άλλη μία φορά έρχεται στο προσκήνιο με τη φράση «άνοιξε παιδί μου και κανένα βιβλίο». Οι καλοκαιρινές διακοπές για τα παιδιά αποτελούν μία ανάσα από τη σχολική καθημερινότητα και μία ευκαιρία να διώξουν το άγχος της χρονιάς.
Γράμμα σ’ ένα παιδί για τη Φιλαναγνωσία

Από την άλλη πλευρά για αρκετούς γονείς πρόκειται για σπατάλη χρόνου, αφού πιστεύουν πως μερικές ώρες την ημέρα ή την εβδομάδα μπορεί να αφιερώνονται στο διάβασμα ή την επίλυση ασκήσεων.
Τι λένε όμως οι ειδικοί;
«Μετά από μία δύσκολη χρονιά με φροντιστήρια, μαθήματα και άλλες δραστηριότητες, είναι φυσικό για τα παιδιά να περιμένουν το καλοκαίρι προκειμένου να παίξουν, να ξεκουραστούν, να χαλαρώσουν και να αφήσουν για τα καλά πίσω τους βιβλία και διάβασμα. 

Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο προκειμένου να αποφορτιστούν από την πιεστική πραγματικότητα και το απαιτητικό πρόγραμμα που καλούνται να φέρουν εις πέρας», λέει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας.
Ο πιο απλός και εύκολος τρόπος ώστε το μυαλό των παιδιών να κρατιέται σε φόρμα τους καλοκαιρινούς μήνες είναι το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων.

Όπως εξηγεί ο κ. Ξηντάρας: «Το βιβλίο στις διακοπές δεν χρειάζεται να είναι καταναγκαστικό, αλλά αντιθέτως ψυχαγωγικό. Πρέπει λοιπόν οι γονείς να βάλουν στη ζωή του παιδιού το βιβλίο, ως ένα μέσο ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Έτσι καλό θα είναι να διαλέγει το ίδιο το παιδί το βιβλίο που θεωρεί ενδιαφέρον, γιατί τότε είναι μία δική του πρωτοβουλία και όχι κάτι που είναι αναγκασμένο να κάνει».
Όπως και όλες οι άλλες δραστηριότητες έτσι και το διάβασμα χρειάζεται εξοικείωση. Οι γονείς να μην περιμένουν ότι αγοράζοντας μερικά βιβλία το καλοκαίρι τα παιδιά τους θα γίνουν βιβλιοφάγοι.
«Όμως με το να διαβάσει ένα παιδί ένα εξωσχολικό βιβλίο εξοικειώνεται γενικότερα στη διαδικασία της μάθησης και αυτό αποτελεί προθάλαμο για γόνιμο και εποικοδομητικό διάβασμα τη νέα σχολική χρονιά. Σίγουρα μπορεί να μαγέψει και να εξάψει την φαντασία του μικρού παιδιού ένα μυθιστόρημα ή ένα παραμύθι» αναφέρει ο κ. Ξηντάρας και συμπληρώνει: «στόχος είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αγαπήσει το διάβασμα και να εξοικειωθεί μ' αυτό και όχι να βαρεθεί και να το θεωρήσει σαν μία πιεστική και υποχρεωτική διαδικασία. Και επειδή το παιδί μιμείται τους γονείς μπορεί οι ίδιοι να αποτελέσουν ένα θετικό πρότυπο με το να βάλουν και αυτοί στη ζωή τους το βιβλίο».

infokids

Τα παιδιά που μεγαλώνουν αγαπώντας τα βιβλία, συνήθως, μεγαλώνοντας αγαπούν και το διάβασμα.

Δεν υπάρχει Φρεγάτα σαν το βιβλίο

Να μας πηγαίνει σε τόπους μακρινούς

Ούτε ένα άλογο κούρσας

Δεν ξεπερνάει μια σελίδα αγέρωχης ποίησης.

Αυτή τη διάσχιση κι οι πιο φτωχοί μπορούν να κάνουν

Χωρίς διόδια να τους καταπιέζουν.

Πόσο λιτοδίαιτο είναι το άρμα

που κατευθύνει μιαν ανθρώπινη ψυχή!

από τα Τετράδια τη Αμπάς

ΒΟΗΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Τα παιδιά που αγαπούν το διάβασμα έχουν καλύτερες επιδόσεις και τα καταφέρνουν καλύτερα στη ζωή.

Τα βιβλία μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά με πολλούς τρόπους. Μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να συζητήσουν τους φόβους και τις ανησυχίες τους, να μάθουν τις αξίες της ζωής, να επιλύσουν προβλήματα, να αποκτήσουν χόμπι, να αναπτύξουν στρατηγικές για το πώς να παίρνουν υπεύθυνες αποφάσεις, να μάθουν για άλλες κουλτούρες και να βελτιώσουν τις σχολικές τους επιδόσεις. 

Εκτός των παραπάνω, το να διαβάζετε μαζί με τα παιδιά σας και να συζητάτε θέματα βιβλίων ισχυροποιεί το δεσμό ανάμεσα σε γονιό και παιδί, εμπλουτίζει το λεξιλόγιο του παιδιού, διευρύνει τις εμπειρίες και τους ορίζοντες του, και ισχυροποιεί την αντίληψη. 

Ακόμη τα παιδιά που οι γονείς τους, τους διαβάζουν μεγαλώνοντας απολαμβάνουν περισσότερο την ανάγνωση βιβλίων. 

Έρευνες έχουν αποδείξει ότι υπάρχει ισχυρή σχέση ανάμεσα στην ποσότητα των βιβλίων που διαβάζει ένα παιδί και τη αναγνωστική του ικανότητα. 

Τέλος, τα παιδιά που μεγαλώνοντας γίνονται αναγνώστες αναπτύσσουν στρατηγικές που τους βοηθούν στη ζωή. 

Είτε διαβάζουν 

- για να επιτύχουν ακαδημαϊκά, 

- για να εξελιχθούν πνευματικά, 

- για να δραπετεύσουν απλά από την πραγματικότητα, 

 - για να συλλέξουν πληροφορίες, 

- για να επιλύσουν προβλήματα, 

- για να αποκτήσουν μια καινούρια δεξιότητα, 

- για να διαχειριστούν θέματα υγείας, 

- για να διαχειριστούν το στρες, 

 - για να βελτιώσουν τον εαυτό τους, 

- είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, 

τα παιδιά που αγαπούν το διάβασμα έχουν στρατηγικές για να αντιμετωπίζουν τις αλλαγές και να διαχειριστούν τη ζωή τους για πάντα.

Οι έρευνες είναι σαφείς. 

Οι γονείς και οι δάσκαλοι κάνουν ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ στο αν τα παιδιά θα αγαπήσουν το διάβασμα. Οι άνθρωποι που αγαπούν το διάβασμα δεν ξέρουν απλά να διαβάζουν, ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ να διαβάζουν. 

Το διάβασμα γίνεται ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής τους. Όταν έχουν να αντιμετωπίσουν άγνωστες καταστάσεις, φυσικά επιλέγουν το διάβασμα για να τις αντιμετωπίσουν.

Το διάβασμα είναι μια φυσική αντίδραση μέσα στην καθημερινότητα. Το διάβασμα είναι κάτι που αγαπούν να κάνουν.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ

Για πολλά χρόνια , οι ερευνητές πίστευαν ότι υπάρχει μια πολύ ισχυρή σχέση μεταξύ του κοινωνικό-οικονομικού επιπέδου και της αναγνωστικής επιτυχίας. 

Πίστευαν ότι οι γονείς που κερδίζουν περισσότερα χρήματα είναι πιο πιθανό να έχουν παιδιά που θα εξελιχθούν σε καλούς αναγνώστες, παιδιά που θα τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο και θα παίρνουν καλύτερους βαθμούς. 

 Στην πραγματικότητα όντως υπάρχει ισχυρός δεσμός μεταξύ κοινωνικό-οικονομικού επιπέδου και αναγνωστικής ικανότητας. 

Τα τελευταία 20 χρόνια, όμως , οι έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει ένας ακόμη πιο ισχυρός παράγοντας που επηρεάζει την αναγνωστική ικανότητα: 

Οι έρευνες δείχνουν ότι το επίπεδο γνώσης ανάγνωσης και γραφής στο οικογενειακό περιβάλλον είναι πιο σημαντικό στη γλωσσική, ακαδημαϊκή επιτυχία ενός παιδιού από το ύψος του εισοδήματος που κερδίζουν οι γονείς.

Τι σημαίνει όμως να υπάρχει καλό επίπεδο γνώσης ανάγνωσης και γραφής στο οικογενειακό περιβάλλον; 

Αναφέρεται κυρίως στις συνθήκες που υπάρχουν στο σπίτι και βοηθούν το παιδί να αναπτύξει την αναγνωστική του ικανότητα και την αγάπη του για τα βιβλία.

Αυτές οι συνθήκες είναι:

👦 Γονείς που διαβάζουν βιβλία οι ίδιοι και το απολαμβάνουν

👧 Γονείς που γράφουν
👦 Ένα σπίτι στο οποίο υπάρχουν πολλά είδη εντύπων: εφημερίδες, περιοδικά, χάρτες, οδηγοί χρήσης, λεξικά, πολλά βιβλία κλπ.
👧 Παιδικά βιβλία (σε μέρη που να τα φτάνουν τα παιδιά)
👦 Συχνές επισκέψεις σε βιβλιοθήκες
👧 Γονείς που διαβάζουν στα παιδιά τους.
👦 Χαρτιά, μολύβια, μαρκαδόροι και άλλα είδη που χρησιμοποιούμε για γράψιμο σε σημεία προσβάσιμα από τα παιδιά
👧 Ένα περιβάλλον που σέβεται και ενθαρρύνει τη γλωσσική επικοινωνία και τη μάθηση των παιδιών

Για να συνοψίσουμε, τα παιδιά που περιβάλλονται από ανθρώπους που αγαπούν το διάβασμα έχουν περισσότερες πιθανότητες να αγαπήσουν κι αυτά το διάβασμα.

kindykids

Ο θαυμαστός κόσμος του παιδικού βιβλίου

Μας έφεραν δώρο βιβλία, για όλους, και στους μεγάλους και στα παιδιά. Αντί για κουλουράκια ή γλυκά, ένα μπιμπελό για το σπίτι ή ένα αναλώσιμο παιδικό παιχνίδι, μας έφεραν για δώρο βιβλία. Ένα στον καθένα. 

Τι ωραία ιδέα!!
Την επόμενη μέρα καθίσαμε όλοι μαζί , συμβολικά να τα ξεφυλλίσουμε- και να μιλήσουμε γι’ αυτά. Το κάναμε επίτηδες, έτσι για να παρασύρουμε και τα παιδιά σε αυτή τη διαδικασία. 

Η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν συχνά πυκνά τα παρακινούσαμε να διαβάσουν κανένα βιβλίο, αλλά όλο μέναμε στα λόγια.
Ακόμη και όταν αγοράζαμε κάποια από το βιβλιοπωλείο της γειτονίας μένανε στο ράφι… 
Αναρωτιόμασταν οι γονείς γιατί… 
Γιατί δεν διαβάζουν; 
Γιατί προτιμούν την τηλεόραση; 
Η απάντηση τελικά ήταν απλή. 
Γιατί το ίδιο κάναμε και εμείς… Και εμείς τηλεόραση βλέπαμε, όλο και πιο συχνά, εκεί ξεδίνουμε την κούραση και την ρουτίνα της καθημερινότητάς μας. Πώς να κάνουν τα παιδιά κάτι διαφορετικό; Πώς να περιμένουμε από τα παιδιά να κάνουν αυτό που δεν κάναμε εμείς;

Τελικά με αφορμή το δώρο των φίλων μας, την επόμενη μέρα στρωθήκαμε στον καναπέ- με την τηλεόραση ερμητικά κλειστή- και ανοίξαμε τα βιβλία. Σε εμάς τους γονείς έφεραν από ένα μυθιστόρημα. Στον γιο μας, που τελειώνει το δημοτικό, έφεραν ένα διήγημα με την ιστορία ενός παιδιού και τις περιπέτειές του στο σχολείο, την γειτονιά κτλ.

Στην κόρη μας πέντε χρόνια μικρότερη, μια ανθολογία από κλασσικά παραμύθια με μοντέρνα εικονογράφηση, γεμάτη χρώματα και σκίτσα πρωτότυπα, πολύ διαφορετικά από’ ότι είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε… Εν ολίγοις δυο εξαιρετικά βιβλία. 
Τα παιδιά όσο ώρα καθόμασταν και εμείς εκεί (περίπου μια ώρα και κάτι…) διάβαζαν, χάζευαν, ξεφύλλιζαν τις σελίδες και ήταν όλο απορίες και ερωτήσεις. 
Σε κάποιες απαντούσαμε, σε κάποιες όχι. Μετά ξαναγύριζαν στο βιβλίο, συνέχιζαν το διάβασμα, τα σχόλια… 
Μείναμε εντυπωσιασμένοι από την εμπειρία! Ήταν τελικά τόσο απλό; Αρκούσε να δουν εμάς για να ακολουθήσουν και εκείνα; Μάλλον ναι! Μάλλον αρκεί!

Από τότε, εκείνη την Κυριακή, καθιερώσαμε μια φορά την εβδομάδα, συνήθως Κυριακή πρωί, να καθόμαστε όλοι μαζί και να διαβάζουμε. Έτσι απλά….

του Ψυχολόγου Γιάννη Ξηντάρα,
paidi-efivos

Η αγχολυτική και θεραπευτική επίδραση της ανάγνωσης λογοτεχνικών βιβλίων

Η μέχρι πρόσφατα καθαρά εμπειρική εικασία ότι η ανάγνωση βιβλίων βελτιώνει σημαντικά τις εγγενείς εγκεφαλικές μας ικανότητες, θεωρείται σήμερα επαρκώς επιβεβαιωμένη. 

Υπάρχει όμως και μια άλλη, εξαιρετικά επωφελής, λειτουργία της αναγνωστικής πρακτικής, την οποία τείνουμε να την παραλείπουμε ή να την υποβαθμίζουμε: ό,τι διαβάζουμε, επηρεάζει βαθύτατα τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα και τους άλλους.

Αρκετές νευροψυχολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι εγκεφαλικές περιοχές που ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ενός διηγήματος δεν είναι οι ίδιες με τις εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με την κατανόηση των λέξεων και των σημασιολογικών δομών του κειμένου που διαβάζουμε.

Υπό αυτή την έννοια ο χρόνος που «σπαταλάμε» στην ανάγνωση ενός λογοτεχνικού διηγήματος μας αποδίδει στο τέλος, εκτός από τις όποιες αισθητικές απολαύσεις, και μια βαθύτερη γνώση του εαυτού μας και των συνανθρώπων μας. Επιπλέον, η διαπιστωμένη χαλαρωτική δράση του λογοτεχνικού, κυρίως, λόγου πάνω στον αναγνώστη, σχετίζεται στενά με το γεγονός ότι η ίδια η πράξη της ανάγνωσης απαιτεί τη συγκέντρωση της προσοχής του αναγνώστη στο κείμενο και άρα την απόσπασή του από την πραγματικότητα και την οικειοθελή παράδοσή του στη «μαγεία» της διήγησης.

Όλο και μεγαλύτερος αριθμός ψυχοθεραπευτών υιοθετούν ως θεραπευτική στρατηγική τη διήγηση ή την ανάγνωση κλασικών διηγημάτων και παραμυθιών, με σκοπό να βοηθήσουν τους ασθενείς να ξεπεράσουν τις ψυχικές και σωματικές διαταραχές τους.

Για να καταλάβει κανείς πώς η ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων δρα πάνω στο νου των ενηλίκων θα πρέπει να αναλογιστεί τη στάση των παιδιών απέναντι στα παραμύθια. Τα παιδιά λατρεύουν να ακούνε ξανά και ξανά την ίδια ιστορία, χωρίς παραλλαγές. Αυτό συμβαίνει επειδή επαναλαμβάνοντας νοητικά τα συμβάντα και τα γεγονότα της ιστορίας που τους δημιουργούν μεγάλο άγχος ή αμηχανία, βρίσκουν το χρόνο για να ελέγξουν και ενδεχομένως να συνειδητοποιήσουν ό,τι τα φοβίζει.

Η αγχολυτική και θεραπευτική επίδραση της λογοτεχνίας βασίζεται ίσως σε έναν ανάλογο ψυχολογικό μηχανισμό, το ακριβές νευροεγκεφαλικό υπόστρωμα του οποίου απομένει ακόμη να αποκαλύψουμε.

Ελευθεροτυπία 2/7/11
antikleidi

Καλλιεργούν οι γονείς την αγάπη για το διάβασμα;

Για μια τόσο σημαντική λειτουργία του ανθρώπου, όπως είναι το διάβασμα, απαιτείται συστηματική έρευνα και μελέτη για το συνολικό τρόπο της εκπαίδευσής του. 

Και ενώ το διάβασμα είναι το πρώτο συστατικό στοιχείου κάθε σχολείου και κάθε εκπαιδευτικού συστήματος όπου γης και όπου χρόνου και ενώ επίσης αποτελεί (ή πρέπει να αποτελεί ) μια δια βίου όμορφη λειτουργία μας, δεν έχουμε ασχοληθεί για το πώς αρχικά οργανώνεται και διαμορφώνεται το όλο σκηνικό του διαβάσματος.

Το διάβασμα είναι πρώτιστη ανάγκη ψυχής, είναι συναισθήματος πηγή και έκφραση και πνεύματος ανάταση, είναι ελευθερίας κάλεσμα και απόλυτης ομορφιάς εικόνα. 

Ως εκ τούτου δεν έχει καμιά σχέση με οποιαδήποτε υποψία καταναγκασμού και υπονομεύεται εξ αρχής από κάθε απόπειρα πίεσης των γονέων στα παιδιά τους στην μικρή ηλικία, γιατί αποτελεί και τη βάση της αμφισβήτησής του. 
Έχει πολύ ορθά ειπωθεί ότι το «διάβασμα δεν έχει προστακτική», όπως και ο έρωτας. Όπως δεν μπορούμε να πούμε σε κάποιον «ερωτεύσου», έτσι δεν μπορούμε να πούμε «διάβαζε»!

Το διάβασμα καλλιεργείται στις εύφορες ηλικίες των μικρών παιδιών, όταν ρουφούν κάθε εικόνα ομορφιάς και παιχνιδιού και διαμορφώνουν τις πρώτες δικές τους παραστάσεις. 

Τα παιδιά (πρέπει να) νιώθουν την εικόνα του βιβλίου και του διαβάσματος ως μια εικόνα κρατούσα και ανθοφορούσα μέσα στην οικογένεια. Έχουν άλλωστε μια ενδιάθετη ορμή για τα μυστικά και για τα παιχνιδίσματα της φαντασίας τους που εμπεριέχονται μέσα στα πρώτα τους μυθοπλαστικά διαβάσματα και είναι το διάβασμα ο μεγάλος δρόμος που ανοίγεται στα μάτια του πρωτόλειου στοχασμού τους μέσα από τα παραμύθια και τις αφηγήσεις.

Το διάβασμα δεν μπορεί να συνδέεται με την υποχρεωτικότητα του σχολείου και με τις πρώτες φοβίες του παιδιού για ένα περιβάλλον που είναι έξω από τη γλυκιά θαλπωρή και από την αμέριστη αγάπη των γονέων του. Αντίθετα, το σχολείο (πρέπει να) είναι η συνέχιση και η προέκταση του σπιτικού διαβάσματος των παραμυθιών και της καθολικά επικρατούσας αυτενέργειας των παιδιών. 

Το παιδί πάει στο σχολείο για να συνεχίσει την ομορφιά του διαβάσματος και για να παίξει με άλλα παιδιά. Η μάθηση και η εκπαίδευση έρχονται μετά ως φυσική ανάγκη του παιδιού, που θα ικανοποιούν και θα κεντρίζουν την περιέργειά του και τη φαντασίωσή του. 

Η εν πολλοίς κακή σχέση των Ελλήνων με το βιβλίο οφείλεται στις λανθασμένες προσλαμβάνουσες παραστάσεις της παιδικής ηλικίας, από το έλλειμμα της μορφωτικής κουλτούρας των γονέων. Αν δε οι δάσκαλοι των πρώτων τάξεων του Δημοτικού σχολείου δεν αντιστρέψουν αυτή την αντεστραμμένη εικόνα του διαβάσματος εκ μέρους των γονέων πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά, η στρεβλή σχέση του παιδιού με το διάβασμα θα συνεχιστεί και θα πρέπει να κάνει σοβαρή προσπάθεια κάπου προς το τέλος του λυκείου όταν εντάσσει το διάβασμα στο σχεδιασμό του για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, όταν δηλαδή καταλάβει τη χρηστική / χρησιμοθηρική πλευρά του διαβάσματος και η οποία πλευρά τελικά θα παραμείνει κατά το μάλλον ή ήττον ο μόνιμος υπονομευτής του διαβάσματος και της γοητείας του.

Το διάβασμα είναι μια μεγάλη πηγή χαράς και ομορφιάς. Αν οι γονείς – επιμένω στο σημαντικό και μάλλον καθοριστικό ρόλο τους και στην πρώτιστη ευθύνη τους – δεν συνδέσουν το διάβασμα στο φοβερά δεκτικό και παρθένο κόσμο των παιδιών με τις πιο γλυκές και πιο φωτεινές πλευρές της ζωής, δεν μπορούν να έχουν την απαίτηση από τα παιδιά τους να έχουν τη μορφωτική πορεία που τόσο πολύ ονειρεύονται γι’ αυτά. Βέβαια οι γονείς έχουν μια δικαιολογία. 

Λειτουργούν ως γονείς κυρίως με την εικόνα που έχουν αποκομίσει ως παιδιά από τους δικούς τους γονείς. Πρόκειται για μια φενακισμένη και κίβδηλη σύλληψη της ζωής και της πραγματικότητας. Αν κάθε γενιά είναι στείρος αναπαραγωγός της νοοτροπίας της προηγούμενης γενιάς, τότε δεν μπορεί να υπάρχει κίνηση της ιστορίας και ακυρώνεται η ίδια η εξέλιξη της κοινωνίας.

Σε κάθε περίπτωση και με δεδομένο ότι είναι απόλυτα δεδομένη η αγάπη των γονέων στα παιδιά του, η καλλιέργεια του διαβάσματος και η εισαγωγή τους στον Κόσμο των Γραμμάτων είναι η πρώτη των πρώτων ευθυνών τους. Εδώ κρίνεται κυρίως η έννοια της γονεϊκής φροντίδας. 

Όπως θεωρούμε ότι το παιδί (ο άνθρωπος) κυρίως «γίνεται» και λιγότερο «γεννιέται», έτσι και ο γονέας κυρίως «γίνεται» και δεν «γεννιέται». Και οι δύο, γονέας και παιδί, «γίνονται» μαζί, ο γονέας διαμορφώνει το παιδί και αντιστρόφως. 

Και αν η Αγάπη μεταξύ των δύο πλευρών είναι δωρεά της ανθρώπινης φύσης και την απολαμβάνουν «δωρεάν», η καλλιέργεια του διαβάσματος από τους γονείς στα παιδιά οφείλει να είναι πρώτη κατάκτηση της οικογενειακής λειτουργίας, γιατί είναι η μόνη που οδηγεί στον εξανθρωπισμό του ανθρώπου, και οι δυο μαζί – Αγάπη και Γνώση – είναι ο δρόμος της ζωής, το ίδιο το νόημά της…

Νίκος Τσούλιας

anthologio.wordpress
http://antikleidi.com

Οι ιστορίες πριν από τον ύπνο αναπτύσσουν τον παιδικό εγκέφαλο

Πριν από ένα χρόνο περίπου η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία εξέδωσε μια δήλωση που έλεγε ότι η παιδιατρική φροντίδα των πρώτων χρόνων της ζωής των παιδιών θα έπρεπε να περιλαμβάνει την προώθηση της επαφής με την ανάγνωση ξεκινώντας από τη γέννηση.

Αυτό σημαίνει ότι οι παιδίατροι που αναλαμβάνουν μωρά και μικρά παιδιά θα έπρεπε συστηματικά να συμβουλεύουν τους γονείς και να τους εξηγούν πόσο σημαντικό είναι να διαβάζουν ακόμα και σε πολύ μικρά παιδιά. 
Η δήλωση την οποία συνέγραψα με την Dr. Pamela C. High, συμπεριλάμβανε μια επισκόπηση της εκτεταμένης έρευνας που έχει γίνει σχετικά με τη σύνδεση που υπάρχει μεταξύ του να μεγαλώνει κάποιο παιδί με βιβλία και της ανάπτυξης της γλωσσικής του ικανότητας και της επιτυχίας του στο σχολείο αργότερα.

Αλλά, ενώ γνωρίζουμε ότι το να διαβάζουμε σε ένα μικρό παιδί οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα, υπάρχει περιορισμένη κατανόηση του μηχανισμού που κρύβεται πίσω από αυτό. Δύο νέες έρευνες εξετάζουν τις απρόσμενα περίπλοκες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα όταν παίρνουμε ένα μικρό παιδί αγκαλιά και ανοίγουμε μπροστά του ένα βιβλίο με εικόνες.

Το περιοδικό Pediatrics δημοσίευσε μια μελέτη που χρησιμοποίησε μαγνητικές τομογραφίες προκειμένου να εξετάσει την εγκεφαλική δραστηριότητα παιδιών 3 - 5 ετών καθώς άκουγαν κατάλληλες για την ηλικία τους ιστορίες. Οι ερευνητές παρατήρησαν διαφορές στην δραστηριοποίηση του εγκεφάλου οι οποίες σχετίζονταν με το πόσο συχνά τα παιδιά αυτά άκουγαν τους γονείς τους να τους διαβάζουν βιβλία στο σπίτι τους.

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς ανέφεραν περισσότερο διάβασμα και περισσότερα βιβλία στο σπίτι έδειξαν σημαντικά μεγαλύτερη ενεργοποίηση κάποιων περιοχών του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου που ονομάζονται βρεγματικός, κροταφικός και ινιακός λοβός. Αυτή η περιοχή του εγκεφάλου είναι «μια πολύ κρίσιμη περιοχή που σχετίζεται με την ενοποίηση πολλαπλών ερεθισμάτων, την ενοποίηση του ήχου και των οπτικών ερεθισμάτων» είπε ο συγγραφέας της έρευνας, Dr. John S. Hutton, ερευνητής στο Cincinnati Children’s Hospital Medical Center.

Αυτή η εγκεφαλική περιοχή είναι γνωστό ότι είναι πολύ δραστήρια όταν τα μεγαλύτερα παιδιά διαβάζουν μόνα τους, αλλά ο Dr. Hutton σημειώνει ότι φωτίζεται επίσης όταν μικρότερα παιδιά ακούνε ιστορίες. Αυτό που ήταν πραγματικά πρωτόγνωρο ήταν ότι τα παιδιά που είχαν εκτεθεί περισσότερο στα βιβλία και στο διάβασμα παρουσίασαν σημαντικά περισσότερη δραστηριότητα στις περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζονται τις οπτικές πληροφορίες παρά το ότι τα παιδιά στον τομογράφο άκουγαν απλώς ιστορίες και δεν έβλεπαν κάποια εικόνα.

«Όταν τα παιδιά ακούνε ιστορίες τις απεικονίζουν νοητικά» λέει ο Dr. Hutton. «Για παράδειγμα, «ο βάτραχος πήδηξε πάνω από το κούτσουρο. Έχω δει βάτραχο, έχω δει κούτσουρο, πώς μπορεί να μοιάζει όλο αυτό;»

Τα διαφορετικά επίπεδα εγκεφαλικής επεξεργασίας, υποστηρίζει, υποδεικνύουν ότι τα παιδιά που έχουν εξασκηθεί περισσότερο στο να αναπτύσσουν νοερές εικόνες όταν κοιτάνε βιβλία με εικόνες και ακούνε ιστορίες μπορεί να αναπτύξουν δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν να δημιουργούν τα ίδια εικόνες και ιστορίες αργότερα.

«Αυτή η διαδικασία ενισχύει την κατανόηση της πραγματικότητας και οδηγεί τα παιδιά στο να μεταβούν σε βιβλία χωρίς εικόνες. Θα συντελέσει αργότερα στο να γίνουν καλύτεροι αναγνώστες καθώς θα έχουν αναπτύξει το κομμάτι αυτό του εγκεφάλου που τα βοηθάει να βλέπουν τι συμβαίνει στην ιστορία».

Ο Dr. Hutton υπέθεσε ότι το βιβλίο μπορεί να κινητοποιεί και τη δημιουργικότητα με έναν τρόπο που τα καρτούνς και άλλες δραστηριότητες στην οθόνη δεν μπορούν.
«Όταν δείχνουμε στα παιδιά ένα βίντεο δεν συντομεύουμε κάπως την όλη διαδικασία;» αναρωτήθηκε «Δεν τους στερούμε αυτή τη δραστηριότητα; Δε χρειάζεται πλέον να φανταστούν την ιστορία, τους τη δίνουμε έτοιμη».

Γνωρίζουμε ότι είναι σημαντικό τα μικρά παιδιά να ακούνε τη γλώσσα και είναι απαραίτητο να την ακούν από ανθρώπους όχι από οθόνες. Δυστυχώς, υπάρχουν σοβαρές διαφορές στο πόσο ακούνε τα παιδιά τη γλώσσα- όπως αποδείχτηκε σε μια γνωστή έρευνα από το Kansas η οποία αποκάλυψε ότι τα φτωχά παιδιά είχαν ακούσει εκατομμύρια λιγότερες λέξεις μέχρι την ηλικία των 3 ετών.

Ωστόσο, από ό,τι φαίνεται το να διαβάζουμε στα ή με τα παιδιά μπορεί να ενισχύσει τις γλωσσικές ικανότητες περισσότερο από την απλή ομιλία. Τον Αύγουστο, το Psychological Science έκανε αναφορά σε ερευνητές που μελετούσαν το γλωσσικό περιεχόμενο εικονογραφημένων βιβλίων. Συνένωσαν μια επιλογή από συστάσεις δασκάλων, best sellers της Amazon και άλλα βιβλία που πιθανώς διαβάζουν οι γονείς στα παιδιά τους πριν κοιμηθούν.

Συγκρίνοντας τη γλώσσα στα βιβλία με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι γονείς με τα παιδιά τους, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα εικονογραφημένα βιβλία περιελάμβαναν πιο σύνθετες ή πρωτότυπες λέξεις.

«Τα βιβλία περιλαμβάνουν ένα πιο ευρύ φάσμα λέξεων σε σχέση με τον λόγο που απευθύνουμε άμεσα στα παιδιά» είπε η βασική συγγραφέας, Jessica Montag, ψυχολόγος βοηθός έρευνας στο University of California, Riverside. «Αυτό μας υποδεικνύει ότι τα παιδιά στα οποία οι γονείς διαβάζουν ακούνε ένα λεξιλόγιο το οποίο τα παιδιά στα οποία οι γονείς δε διαβάζουν δεν ακούνε».

Συνεπώς, το να διαβάζουμε εικονογραφημένα βιβλία με μικρά παιδιά πιθανότατα σημαίνει ότι ακούνε περισσότερες λέξεις, ενώ ταυτοχρόνως το μυαλό τους εξασκείται στη δημιουργία εικόνων που σχετίζονται με αυτές τις λέξεις και με τις πιο σύνθετες προτάσεις οι οποίες σχηματίζουν ακόμα και απλές ιστορίες.

Μελέτες του Reach Out and Read δείχνουν ότι οι γονείς που ασχολούνται με τα παιδιά τους τους διαβάζουν περισσότερο και το λεξιλόγιο των παιδιών προσχολικής ηλικίας βελτιώνεται όταν οι γονείς διαβάζουν περισσότερο.

«Θεωρώ ότι μάθαμε ότι το να διαβάζουμε στα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια ευχάριστη δραστηριότητα» είπε ο Dr. Hutton. «Διαδραματίζει έναν πραγματικά πολύ σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο εγκεφαλικών δικτύων που θα χρησιμεύσουν στα παιδιά μακροπρόθεσμα καθώς θα μεταβαίνουν από την ομιλία στην ανάγνωση».

Και όπως κάθε γονιός που έχει διαβάσει στα παιδιά του πριν τον ύπνο γνωρίζει, όλη αυτή η διαδικασία συμβαίνει στο πλαίσιο της στενής και στοργικής επαφής με τα παιδιά σε αυτό το ιδιαίτερο συνδυασμό ασφάλειας, παρηγοριάς και τελετουργικού. Είναι αυτό που κάνει τα μικρά παιδιά να ζητάνε την ίδια ιστορία ξανά και ξανά και είναι ο λόγος που οι γονείς (ειδικά όσοι έχουν ενήλικα παιδιά) βουρκώνουν όταν τύχει να βρουν μπροστά τους ένα παλιό βιβλίο που διάβαζαν στα παιδιά τους πριν τον ύπνο…  
Από την PERRI KLASS, M.D.
Πηγή: http://well.blogs.nytimes.com/, 
mikroimegaloi.gr

Για να αγαπήσει το παιδί σας το διάβασμα

Τώρα άνοιξαν και τα σχολεία και οι γονείς έχουν αυξημένο άγχος για το διάβασμα του παιδιού τους!

1. Διδάξτε το να αγαπά τις ιστορίες
Η φανταστική ανάγνωση αποτελείται από ιστορίες και όταν το παιδί σας μάθει να αγαπά τις ιστορίες, θα είναι ευκολότερο να απολαύσει τα μυθιστορήματα και τα άλλα βιβλία. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Μπορείτε να το αφήσετε να παρακολουθήσει μια ταινία και να του μιλήσετε για την ιστορία που κρύβεται πίσω της. Ζητήστε του να σας πει αν τη βρήκε ενδιαφέρουσα και να αναπτύξει τη γνώμη του. Ενας άλλος τρόπος είναι να του αφηγηθείτε ένα παραμύθι. Ζητήστε του να σας πει αν του άρεσε και αν μπορεί να βρει και το παιδί παρόμοιες ιστορίες.

2. Να είστε ένα πρότυπο για το παιδί σας
Διαβάστε βιβλία μπροστά του, κατά προτίμηση βιβλία με ενδιαφέροντα εξώφυλλα και ενθαρρύνετέ το να σας κάνει ερωτήσεις. Απαντήστε με λεπτομέρειες για το λόγο που σας αρέσει αυτό το βιβλίο και για το λόγο που βρίσκετε ενδιαφέρουσα την πλοκή. Διδάξτε το να αγαπάει την ανάγνωση όσο πιο πολύ γίνεται.

3. Ζητήστε τη γνώμη περισσότερο ειδικών από εσάς
Θα μπορούσε να είναι δύσκολο να επιλέξετε το κατάλληλο βιβλίο για το παιδί σας αλλά ένας εκπαιδευτικός, ένας βιβλιοπώλης με πραγματική αγάπη και ευρεία γνώση για το βιβλίο ή ακόμα ο βιβλιοθηκάριος σε περίπτωση που επισκεφθείτε τη βιβλιοθήκη, θα μπορέσουν να σας υποδείξουν ένα βιβλίο για να ξεκινήσει το παιδί σας το διάβασμα. Και όταν το κάνει, δείξτε κάποιον ενθουσιασμό! Μη το βομβαρδίσετε βέβαια με ερωτήσεις, αλλά ζητήστε του περιστασιακά να σας πει αν του άρεσε.

4. Κάντε τακτικές στάσεις σε βιβλιοθήκη και βιβλιοπωλεία
Πηγαίνετε τακτικά όταν το παιδί σας ολοκληρώσει ένα βιβλίο και τριγυρίστε μαζί του ανάμεσα στα βιβλία, συζητώντας γι’ αυτά. Αντιμετωπίστε τη βιβλιοθήκη ή την επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο σα να είναι κάποιο μέρος ζωτικής σημασίας για τη ζωή της οικογένειάς σας. Σταδιακά το παιδί σας θα καταλάβει τη σημασία αυτών των επισκέψεων και θα απολαύσει τα βιβλία.

5. Κάντε την ανάγνωση παιχνίδι
Να είστε διασκεδαστικοί, δημιουργικοί και αισιόδοξοι σε ό,τι έχει να κάνει με το βιβλίο. Για παράδειγμα κάντε του τις ερωτήσεις που θέλετε για το βιβλίο που διάβασε σα να παίζετε ένα παιχνίδι. Αν απαντήσει σωστά στις περισσότερες ερωτήσεις τόσο περισσότερα βραβεία θα πάρει. Όμως, να θυμάστε πως η ανταμοιβή του θα πρέπει να είναι κάτι ταπεινό και όχι ένα εξωφρενικό δώρο που με την πρώτη ματιά θα φαίνεται ακίνδυνο, αλλά όταν κλιμακωθεί μπορεί να κάνει το παιδί σας κακομαθημένο.

6. Σεβαστείτε τα βιβλία
Αν κάποιο βιβλίο έχει πέσει στο πάτωμα, μαζέψτε το αμέσως. Εάν το ράφι είναι αποδιοργανωμένο, τακτοποιήστε το και βεβαιωθείτε πως τα βιβλία είναι σε τέλεια οργάνωση. Αφήστε το παιδί σας να παρακολουθήσει αυτές τις δραστηριότητες, γιατί έτσι θα συνειδητοποιήσει ότι σέβεστε τα βιβλία και θα κάνει και αυτό το ίδιο.
Χρησιμοποιήστε αυτές τις τεχνικές για να κάνετε το παιδί σας να αγαπήσει το βιβλίο και να απολαύσει την ανάγνωση.

Το βρήκαμε στο: ilovestyle.com
Πηγή: imommy.gr

Michel Tournier: Το θαύμα της ανάγνωσης!

Του Μισέλ Τουρνιέ (Γάλλος συγγραφέας). 

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Το Δέντρο», τεύχ. 139-140, 2005

Κάθε μέρα γίνομαι μάρτυρας και πρωταγωνιστής ενός θαύματος που ωστόσο δε κατορθώνω να το συνηθίσω: πρόκειται για το θαύμα της ανάγνωσης. 
Μου δίνουν ένα πακέτο από φύλλα χαρτιού μαυρισμένα με κάτι σημάδια. Τα κοιτάζω και ιδού το θαύμα: στο νου μου ξυπνούν ιππότες και ωραίες δέσποινες, πύργοι, πάρκα με αγάλματα και σπάνια ζώα. Ξεδιπλώνονται ιστορίες που μου κόβουν την ανάσα, αστείες ή συγκινητικές, τόσο που πρέπει να συγκρατήσω την ανατριχίλα, το γέλιο ή τα δάκρυά μου. 
Κι όλες αυτές οι αποκαλύψεις, γεννιούνται από ένα μουτζουρωμένο χαρτί. Τι παράξενο!

Στ’ αλήθεια, αυτές οι αποκαλύψεις γεννιούνται μόνο από ένα μουτζουρωμένο χαρτί; Δεν είναι και τόσο βέβαιο. Κι εγώ τότε; Εγώ, ο αναγνώστης; Διότι, αυτή η φαντασμαγορία που ανοίγεται στο μυαλό μου με το θαύμα της ανάγνωσης, είναι τόσο το έργο του ίδιου μου του μυαλού, όσο και του γραπτού κειμένου. 

Ναι, νομίζω ότι ένα βιβλίο έχει πάντα δύο δημιουργούς: αυτόν που το έγραψε και αυτόν που το διαβάζει. Ένα βιβλίο που γράφτηκε αλλά δεν διαβάζεται, δεν υπάρχει. Είναι ένα ον εν δυνάμει, που εξαντλείται στις επικλήσεις του προς τον αναγνώστη, όπως ένας σπόρος πετά ακολουθώντας τον άνεμο ώσπου να πέσει σε ένα βαθούλωμα εύφορης γης, όπου θα μπορέσει επιτέλους να πραγματωθεί, να γίνει δηλαδή φύλλο, λουλούδι, καρπός.

Αν όμως η συνηθισμένη ανάγνωση είναι ένα θαύμα, τι να πούμε για την ψηλαφητή ανάγνωση του τυφλού; Αυτό το ιδιαίτερο είδος ανάγνωσης περιέχει για μένα μια όψη γεμάτη μυστήριο, αλλά και μια πλευρά γοητευτική και καθησυχαστική. Το μυστήριο είναι η νοητική εικόνα που σχηματίζει ξεκινώντας από τις λέξεις ένας άνθρωπος που δεν βλέπει. Μιλώ για ένα τοπίο, ένα πρόσωπο, ένα σώμα. Πως αποκτούν μορφή όλα αυτά στο μυαλό ενός ανθρώπου που δεν έχει κανένα υλικό γραμμών και χρωμάτων; 
Υπάρχει όμως και κάτι που μου είναι πολύ αγαπητό και οικείο στην ανάγνωση με την ψηλάφηση: το άγγιγμα του βιβλίου.

Έδινα πάντα ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος πιάνει στα χέρια του ένα βιβλίο. Μερικοί το χουφτώνουν σαν κάποιο συνηθισμένο και χυδαίο αντικείμενο. Νομίζεις ότι πρόκειται να το δολοφονήσουν. Και οπωσδήποτε είναι εντελώς αναίσθητοι στην πνευματική αύρα που περιβάλλει κάθε γραπτό. Άλλοι, αντίθετα, το πιάνουν με σεβασμό, με φόβο σχεδόν, λες και πρόκειται για νάρκη που απειλεί να εκραγεί από στιγμή σε στιγμή. 

Σπάνια συναντάς εκείνη την εξοικείωση με την οποία πιάνει κάποιος ένα βιβλίο, το ανοίγει, το ξεφυλλίζει και το ξανακλείνει με μια φαινομενική αδιαφορία που κρύβει μια μεγάλη αγάπη και μακρά συνήθεια. Αν λοιπόν το θέαμα του ανθρώπου που πιάνει σωστά ένα βιβλίο δίνει χαρά στο συγγραφέα, φανταστείτε τι αισθάνεται όταν βλέπει να διαβάζουν με την αφή!

Να αγγίζεις τις λέξεις, να οσμίζεσαι τις μεταφορές, να ψηλαφίζεις τη στίξη, να βρίσκεις τα ρήματα, να κρατάς ένα επίθετο ανάμεσα στο δείκτη και τον αντίχειρα, να χαϊδεύεις μια ολόκληρη φράση! Πόσο τα καταλαβαίνω όλα αυτά. Πόσο καταλαβαίνω ότι ένα βιβλίο μπορεί να γίνει κάτι σαν μικρή γάτα που γουργουρίζει στα γόνατά μου και που τα χέρια μου τη χαϊδεύουν με μία τρυφερότητα όλο αφοσίωση! Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η οπτική εικόνα κατακλύζει τα πάντα με τη φωτογραφία, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο. Την ίδια στιγμή, απαγγέλουν κατά των αισθήσεων, κατά της άμεσης επαφής- της αφής, της γεύσης, της όσφρησης- μια καταδίκη παράλογη που φτωχαίνει φρικτά τη ζωή μας.

Να, λοιπόν, τι σκοπεύω να κάνω τώρα που στις δεκαεννιά μεταφράσεις του βιβλίου μου προστίθεται και η εκδοχή του ειδικά για τυφλούς. Θα πάω να βρω τους νέους μου αναγνώστες και θα τους ρωτήσω: εσείς, που τα χέρια σας ξέρουν να διαβάζουν, δείξτε μου τι βρήκατε σ’ αυτές τις σελίδες. Στη πραγματικότητα, η ερώτηση αυτή δεν θα είναι παρά η πρώτη, κάτι σαν εισαγωγή σε μιαν άλλη, πολύ πιο σοβαρή και ουσιαστική, εσείς, που δεν είστε διαρκώς θαμπωμένοι από το θέαμα, που δεν σας τυφλώνουν τα φλας, πείτε μου τι ξέρετε. Μάθετέ μου την αγνή και τρυφερή σοφία των βιβλίων που μυρίζετε και των πραγμάτων που αγγίζετε.

oneiratakaiterata.wordpress.com
enallaktikidrasi

Το διάβασμα βιβλίων κάνει καλό στην υγεία

Πώς επιδρά στο μυαλό και το σώμα

 .

Εκτός από τη βελτίωση του λεξιλογίου σας, το διάβασμα ενός βιβλίου μπορεί να τονώσει τη δημιουργικότητα σας, ενώ η ανάγνωση έχει πολλά άλλα οφέλη για το μυαλό και το σώμα.
Τα οφέλη αυτά επισημαίνει η Διεθνής Εκστρατεία Ανάγνωσης σε ένα έξυπνο σχεδιάγραμμα.
.

Σύμφωνα με το infographic, οι άνθρωποι που διαβάζουν τείνουν να έχουν καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία, αφού η ανάγνωση φαίνεται να βοηθά στη μείωση των επιπέδων άγχους.

Συγκεκριμένα, μία απλή ανάγνωση για 6 λεπτά, μειώνει το άγχος κατά 60%, και επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, χαλαρώνει την ένταση των μυών και βοηθάει στο να ηρεμεί το μυαλό.

Και αν νομίζετε ότι πηγαίνοντας μια βόλτα ή παίζοντας βιντεοπαιχνίδια θα απαλλαγείτε ευκολότερα από το στρες, το σχεδιάγραμμα φαίνεται να σας διαψεύδει, αφού τονίζει ότι η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι 300% και 600% πιο αποτελεσματική από ότι το περπάτημα ή τα βιντεοπαιχνίδια, αντίστοιχα.

περισσότερα στην πηγή: antikleidi

Εξοικειώστε το παιδί σας με το διάβασμα

Όλοι οι γονείς αναγνωρίζουν πόσο σημαντικό είναι να διαβάζουν στα παιδιά τους. 

Η ανάγνωση βιβλίων βοηθά τα μικρά παιδιά να αναπτύξουν το λεξιλόγιο τους, να διευρύνουν τη φαντασία τους και να αναπτυχθούν συναισθηματικά και πνευματικά. 

Αν θέλετε να εξοικειώσετε το παιδί σας με το διάβασμα, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα: 

• Αγοράστε του βιβλία. Αντί να του παίρνετε συνέχεια παιχνίδια, επενδύστε σε βιβλία και γεμίστε την βιβλιοθήκη του.

• Πηγαίνετε μαζί στο βιβλιοπωλείο. Αφήστε το παιδί να διαλέξει μόνο του τα βιβλία που θέλει, φροντίστε όμως να είναι κατάλληλα για την ηλικία του.

• Επιλέξτε βιβλία που ταιριάζουν με τα ενδιαφέροντα του παιδιού. Για να αποφύγετε τον κίνδυνο το μικρό σας να βαρεθεί, διαλέξτε βιβλία που θα του κεντρίσουν το ενδιαφέρον.

• Γίνετε μέλος στη δημοτική βιβλιοθήκη. Μια καλή ιδέα, που δεν κοστίζει τίποτα, είναι να δανείζεστε βιβλία. Καθιερώστε μια ημέρα της εβδομάδας που θα πηγαίνετε μαζί με το παιδί σας για να δανειστείτε ένα καινούριο βιβλίο και να επιστρέψετε αυτό που έχετε ήδη διαβάσει.

• Ανταλλάξτε βιβλία με τους φίλους του παιδιού. Μοιραστείτε τα βιβλία σας με φίλους και ξαδερφάκια και επωφεληθείτε από τη δική τους βιβλιοθήκη.

• Διαβάζετε στο παιδί τουλάχιστον 15 με 20 λεπτά κάθε μέρα. Οι έρευνες έχουν δείξει πως αυτός είναι ο ελάχιστος χρόνος που πρέπει ένας γονιός να διαβάζει στο παιδί του.

• Μην σταματάτε να διαβάζετε εσείς στο παιδί, ακόμα και όταν το ίδιο ξεκινήσει να διαβάζει από μόνο του. Τα παιδιά που μόλις έχουν κατακτήσει την ικανότητα της ανάγνωσης, μπορούν να διαβάζουν περιορισμένα βιβλία. Συνεχίστε να διαβάζετε στο παιδί σας αυτά που ακόμα δεν μπορεί, μέχρι να τα καταφέρει μόνο του.

• Ενθαρρύνετε το παιδί να διαβάζει. Όλα τα παραπάνω βήματα έχουν ως στόχο να εξοικειώσουν το παιδί με την ανάγνωση. Όταν λοιπόν φτάσει στην ηλικία που μπορεί να διαβάζει μόνο του, μην χάνετε την ευκαιρία να το ενθαρρύνετε και να το επαινείτε που συνεχίζει την καλή συνήθεια που ξεκινήσατε μαζί από τότε που ήταν ακόμα μωρό.

mother.gr

Τα παιδιά μελετούν, αλλά δεν κατανοούν

«Εξοικειωμένα με το επιφανειακό, το Διαδίκτυο καθώς και τα greekglish, τον γρήγορο ρυθμό ζωής, αδυνατούν να επεξεργαστούν ένα κείμενο, να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα. 
Επιπλέον, δεν είναι μυημένα στη λογοτεχνία. Συνήθως το ίδιο το περιβάλλον τους δεν ευνοεί τη φιλαναγνωσία»

«Ο,τι έχει ιδιώματα ή πιο “υψηλό” λόγο
το απορρίπτουν.»

Tης Βασιλικης Χρυσοστομιδου

«Πολλές φορές διαβάζω και δεν καταλαβαίνω, όχι μόνο τους αρχαίους αλλά και αυτούς που είναι κάτι σαν… αρχαίοι – Καβάφη, Παπαδιαμάντη»   
(Ελευθερία, Γ΄ Λυκείου). 
«Όταν τα κείμενα είναι αρχαία με νέα ελληνικά μαζί, μου φαίνονται πολύ περίεργα. Δυσκολεύομαι να καταλάβω, θέλει πολλή ανάλυση. Θυμάμαι τον “Κρητικό” (σ.σ. Διον. Σολωμός), είδα κι έπαθα να βγάλω άκρη. Εκτός σχολείου, δε μ’ αρέσει να διαβάζω». 
(Βασίλης, Γ΄Λυκείου). 
«Εξαιρώντας τα μαθήματα που μ’ ενδιαφέρουν για τις Πανελλήνιες, θα χρειαστώ περισσότερο χρόνο να κατανοήσω ένα κείμενο». 
(Δημήτρης, Β΄ Λυκείου).
«Δυσκολεύομαι να γράψω. Δεν έχω ιδέες ή όταν έχω, δεν μπορώ να τις αναπτύξω. Εκθεση, πάω φροντιστήριο, μαθαίνω “πακέτα λέξεων”, τα γράφω. Αλλα βιβλία, ποτέ – μόνο Χάρυ Πόττερ παλιότερα. Προτιμώ ταινίες». 
(Σταύρος, Β΄ Λυκείου).

«Καταλαβαίνουν τα παιδιά όταν μελετούν;», το ερώτημα που θέσαμε σε εκπαιδευτικούς:

«Οχι! Κατηγορηματικά όχι!», θα πει χωρίς δεύτερη σκέψη η κ. Ευαγγελία Ρίζου, φιλόλογος και λυκειάρχης. Την άποψή της συμμερίζονται οι συνάδελφοί της φιλόλογοι, κ. Καίτη Σερέτη και Ευγενία Λέκκα, με πολυετή εμπειρία στις τρεις τάξεις του λυκείου. «Αρνητικά μπροστά στο συνεχές κείμενο τα παιδιά μας. Βαριούνται και φοβούνται. Η λεξιπενία ιδιαίτερα αισθητή, ενώ πρόβλημα υπάρχει τόσο στην κατανόηση, όσο και στις γνώσεις και την ορθογραφία», «χαρτογραφεί» την κατάσταση η λυκειάρχης. «Ο,τι έχει ιδιώματα ή πιο “υψηλό” λόγο το απορρίπτουν. Τους έδωσα τη “Χωματερή της Πληροφόρησης” του Γιανναρά για επεξεργασία και περίληψη στο σπίτι. Μόνο πέντε παιδιά το έφεραν. Για τους υπόλοιπους, εξαιρετικά δύσκολο. 
Οσο για “μαργαριτάρια”; Δεν τα προλαβαίνω. 
“Ο ήλιος βασιλεύει”, διαβάσαμε. “Τι ώρα της μέρας είναι”; ρωτάω. “Μεσημέρι”, “Γιατί;”, “Επειδή ο ήλιος είναι ψηλά, σα βασιλιάς”, η απάντηση μαθητών λυκείου!», σταχυολογεί στιγμιότυπα η κ. Σερέτη.

«Το επίπεδο εγγραμματισμού διαρκώς πέφτει στην Ελλάδα», σχολιάζει η κ. Λέκκα. «Οι ίδιοι κατεβάσαμε τον πήχυ, απολαμβάνουμε την παιδεία που θέλουμε. Δεν ζητάμε πλέον δοκίμια από τα παιδιά, περιοριζόμαστε σε “πρακτικά” κείμενα, όπως επιστολές». «Η ανεπάρκεια στον λόγο δεν αποτελεί δική μας αποκλειστικότητα», προσθέτει η κ. Σερέτη: «Στο βιβλίο της Νατάσας Μπολονή “Τα χαμένα παιδιά” περιγράφεται αντίστοιχη κατάσταση στα δημόσια γαλλικά σχολεία, όπου μάλιστα καταργήθηκε η συγγραφή δοκιμίου, εξαιτίας της δυσκολίας των παιδιών να ανταποκριθούν».

Τι φταίει
Πού αποδίδουν οι ειδικοί το πρόβλημα; «Ισως φταίει η εικόνα, στην οποία έχουν εθιστεί τα παιδιά μας», αποφαίνεται η λυκειάρχης. «Εξοικειωμένα με το επιφανειακό, το Διαδίκτυο καθώς και τα greekglish, τον γρήγορο ρυθμό ζωής, αδυνατούν να επεξεργαστούν ένα κείμενο, να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα. Επιπλέον, δεν είναι μυημένα στη λογοτεχνία – συνήθως το ίδιο το περιβάλλον τους δεν ευνοεί τη φιλαναγνωσία». «Ούτε εφημερίδα δεν διαβάζουν τα παιδιά μας, πράγμα που...

Πόσο σημαντική είναι η λογοτεχνία για τα παιδιά;

Τα βιβλία είναι πολύ σημαντικά τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Τα καλά βιβλία παιδικής λογοτεχνίας μπορούν να αποδειχθούν ένας θαυμάσιος τρόπος μελέτης και ανάλυσης των συναισθημάτων τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά.  

.

 The Importance of Literacy and Books
in Children's Development

Είναι πολύ σημαντικό να εντάξετε τα βιβλία
στη ζωή των παιδιών σας.

Οι ιστορίες βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν ένα πλούσιο λεξιλόγιο, το όποιο θα χρησιμοποιήσουν όταν θέλουν να μιλήσουν για τα συναισθήματα και να σκιαγραφήσουν τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το θυμό, το φόβο και τη λύπη τους.

.

Μέσα από τις ιστορίες των ηρώων τα παιδιά βρίσκουν απαντήσεις σε πολλά θέματα που τα απασχολούν. Συνήθως, για τα θέματα αυτά οι περισσότεροι γονείς δυσκολεύονται να δώσουν εξηγήσεις, όπως για παράδειγμα «πως γεννιούνται τα παιδιά» ή «τι έγινε ο παππούς μετά το θάνατό του». 

.

Είναι πολύ σημαντικό να εντάξετε τα βιβλία στη ζωή των παιδιών σας. Προτείνετε στα παιδιά σας να πάτε σ΄ ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο και να διαλέξουν όποιο βιβλίο θέλουν. Μπορείτε να τους διαβάζετε εσείς κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν ή μεγαλώνοντας μπορούν να διαβάζουν εκείνα όποτε θέλουν για να χαλαρώσουν.

.

Η καλή παιδική λογοτεχνία μπορεί επίσης να βοηθήσει τους μεγάλους να έρθουν σε επαφή με το συναισθηματικό κόσμο των νέων ατόμων. Μέσα από τις ιστορίες, οι γονείς έρχονται σε επαφή με δικά τους βιώματα, τα όποια ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η έντονη καθημερινότητα τα έχει επισκιάσει. Τους δίνεται λοιπόν, η ευκαιρία να θυμηθούν τη παιδική τους ηλικία, τη σχέση με τους συνομηλίκους τους και έτσι να καταλάβουν καλύτερα τα προβλήματα και τις ανησυχίες των παιδιών τους. Η στιγμή της ανάγνωσής χαρίζει σε παιδιά και γονείς τη δυνατότητα να θέσουν τη σχέση τους σε γερές βάσεις και να έρθουν πιο κοντά. Ένα καλό βιβλίο δίνει πάντοτε το έναυσμα για περαιτέρω συζήτηση!

πηγή: jenny

Παιδί και βιβλίο

Κανένα παιδί δε γεννιέται έχοντας αγκαλιά ένα βιβλίο. Χρέος της οικογένειας είναι να βάζει στην αγκαλιά του παιδιού το βιβλίο.

 Καργάκος Σαράντος

Πώς να βοηθήσετε το παιδί στην ανάγνωση

Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης ενός παιδιού από την ανάγνωση. Οι γονείς γνωρίζουν τα παιδιά τους καλύτερα και μπορούν να τα βοηθήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να γίνουν καλοί αναγνώστες. 
Δείτε πώς.

Διαβάστε κάτι στο παιδί σας καθημερινά
Έρευνες έχουν αποδείξει ότι αν διαβάζει κανείς τακτικά στα παιδιά, έστω κι αν τα ίδια δεν ξέρουν ανάγνωση, θα έχουν σημαντικά οφέλη, κυρίως στο λεξιλόγιο και την άρθρωσή τους.

Περιτριγυρίστε τα με βιβλία
Τα παιδιά που έχουν αρκετό υλικό για ανάγνωση στο σπίτι τους, τείνουν να είναι καλύτεροι μαθητές. Δελεάστε τα παιδιά στο διάβασμα, έχοντας στο σπίτι αρκετά κόμικ, περιοδικά, βιβλία και παραμύθια.

Έχετε μια οικογενειακή ώρα ανάγνωσης
Καθιερώστε ένα 15λεπτο ή μισάωρο μέσα στην ημέρα κατά το οποίο όλη η οικογένεια θα διαβάζει μαζί σιωπηρά. Αν το παιδί σας δει να διαβάζετε θα εμπνευστεί να διαβάσει και εκείνο. 

Προωθήστε μια σειρά από δραστηριότητες ανάγνωσης
Κάντε την ανάγνωση αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των παιδιών. Βάζετέ τα να διαβάζουν τα μενού, τις πινακίδες στο δρόμο, τις οδηγίες στα επιτραπέζια και άλλες πληροφορίες της καθημερινότητας. Βεβαιωθείτε ότι έχουν κάτι να διαβάζουν κατά τον ελεύθερο χρόνο τους, όταν περιμένουν να τα πάρετε από το σχολείο ή μέσα στο αυτοκίνητο.

Κάντε τη βιβλιοθήκη συνήθεια
Πηγαίνετε τα παιδιά μερικές φορές την εβδομάδα στη βιβλιοθήκη και μάθετέ τους να δανείζονται βιβλία ή να διαβάζουν εκεί.

Μείνετε ενήμεροι για την πρόοδό του
Μάθετε τι ικανότητες θα έπρεπε να έχει το παιδί στην ανάγνωση με βάση την ηλικία του και δείτε σε τι επίπεδο βρίσκεται. Ο δάσκαλός του θα σας καθοδηγήσει σχετικά.

Ελέγξτε αν υπάρχουν δυσκολίες και προβλήματα
Οι δάσκαλοι δεν εντοπίζουν πάντοτε τις μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών – τουλάχιστον όχι μέχρι να γίνουν σοβαρές. Εσείς έχετε περισσότερο χρόνο για να εντοπίσετε τέτοιου είδους δυσκολίες.

Ζητήστε βοήθεια
Οι δυσκολίες στην ανάγνωση δεν εξαφανίζονται με έναν μαγικό τρόπο. Όσο νωρίτερα τις εντοπίσετε τόσο το καλύτερο για το παιδί. Βεβαιωθείτε ότι λαμβάνουν την κατάλληλη βοήθεια από τους δασκάλους ή τους ειδικούς θεραπευτές εφόσον εντοπίσετε κάποιο πρόβλημα.

Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας
Ενθαρρύνετε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα δίνοντάς τους τα κατάλληλα «τυράκια». Βρείτε παιχνίδια και προγράμματα στον υπολογιστή που ενθαρρύνουν την ανάγνωση και αφήστε τα να βελτιωθούν, διασκεδάζοντας.

Δείξτε ενθουσιασμό 
Η αντίδρασή σας θα επηρεάσει πολύ το ποσοστό προσπάθειας από μέρους του παιδιού. Επαινέστε το για την προσπάθειά του όταν κρίνετε ότι ήταν καλή.

από Μάρα Κρητικού
Πηγή: school.familyeducation.com