Από αγγελούδι… παλιόπαιδο

Πέντε λόγοι που το παιδί σας φέρνει σε απόγνωση – Τι να κάνετε

Μα πώς γίνεται το δικό σας αγγελούδι να έχει μεταμορφωθεί σε παλιόπαιδο και με τη συμπεριφορά του να σας φέρνει σε απόγνωση; Ψυχραιμία! Υπάρχει εξήγηση για τη συμπεριφορά του καθώς και τρόποι να το επαναφέρετε στην τάξη

Δεν υπάρχει παιδί που να φέρεται πάντα τέλεια! Μερικά παιδιά είναι πιο δύσκολα από άλλα, κάποια περνούν κρίσεις εκνευριστικής συμπεριφοράς, άλλα είναι συνήθως υπάκουα και γενικά καλόβολα. Όλα κάποια στιγμή μπορεί να φέρουν τους γονείς σε απόγνωση με τη συμπεριφορά τους. Μην τρέφετε ψευδαισθήσεις ότι το δικό σας παιδί δεν θα είναι σαν αυτά τα κακομαθημένα που βλέπετε γύρω σας. Μην απορήσετε πώς έγινε έτσι παλιόπαιδο το αγγελούδι σας. Το δικό σας το παιδί; Που ήταν μάλαμα; Που έτρωγε, κοιμόταν, γελούσε και γουργούριζε; Τι του συνέβη και άλλαξε χαρακτήρα; Κάτι συνταρακτικό συνέβη: Μεγάλωσε!

Δεν είναι πια βρέφος. Είναι νήπιο με δική του προσωπικότητα, ανάγκες, προτιμήσεις, απορίες, απαιτήσεις. Και, δεν έχει μάθει ακόμη τους κώδικες καλής συμπεριφοράς.

Μην απογοητεύεστε που παρά τις προσπάθειές σας να το μεγαλώνετε «σωστά», δεν έγινε τέλειο όπως σας περιγράφουν τα παιδιά τους οι φιλοι σας και οι γονείς σας. Κυρίως οι γονείς σας είναι αυτοί που σας σπάνε τα νεύρα: «Εμένα ο Λάκης μου δεν έκανε ποτέ μούτρα» «Εσύ ουδέποτε έφτυσες τη σούπα». «Ο γιος μου ποτέ δεν χτυπιόταν έτσι, πώς έγινε ο γιος του τόσο νευρικός, δεν ξέρω»!

Αλήθεια σας λένε όλοι!

Ο Λάκης πράγματι δεν έκανε ποτέ μούτρα-έκανε τσίσα από το κεφαλόσκαλο και κατέβρεχε τη γιαγιά κάθε φορά που έβγαζε τα σκουπίδια, αλλά τούτο αποσιωπάται. Εσείς, πράγματι ουδέποτε φτύσατε τη σούπα – το συνηθισμένο σας σπορ ήταν η ζωγραφική στους τοίχους με όποιο υλικό σας ήταν προσβάσιμο, κακάο, μαρκαδόρο, μαρμελάδα, κραγιόν χειλιών. Ο σύζυγος σας πράγματι δεν είχε τόσα νεύρα σαν τον γιο σας- εκείνος, δάγκωνε όποιο παιδί τον πλησίαζε πάντοτε με πλήρη ημερία και αγγελικό χαμόγελο.

Τα παιδιά πρότυπα είναι αποκυήματα της φαντασίας ή της εξωραϊστικής μνήμης περήφανων γονιών. Αν σας περιγράψουν νήπιο το οποίο δε λερώνεται, δεν κάνει ζημιές, δε γκρινιάζει, υπακούει πρόθυμα σε ό,τι του πείτε, σέβεται τις ώρες κοινής ησυχίας, λέει παρακαλώ και ευχαριστώ και συγνώμη, δε ζητά πεισματικά να του αγοράσουν κάτι, κοιμάται αμέσως μόλις έρθει η ώρα, ξυπνά καλόβολο, χαιρετά ευγενικά, απαντά σε κάθε χαζή ερώτηση, τρώει ό,τι του δώσετε, δε φτύνει ότι δεν του αρέσει, να ξέρετε ότι πρόκειται για ειδική περίπτωση! Το δικό σας παιδί είναι απολύτως φυσιολογικό, κάποιες στιγμές ή κάποιες περιόδους είναι αφόρητα παλιόπαιδο. Σας απογοητεύει, σας εξαντλεί, σας εκνευρίζει, σας κάνει έξω φρενών!

Να θυμάστε ότι τα πιτσιρίκια φέρονται απαράδεκτα γιατί:

• είναι κουρασμένα
• χρειάζεται να τραβήξουν την προσοχή σας
• αισθάνονται καταπιεσμένα
• βαριούνται
• δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι αυτή η συμπεριφορά είναι απαράδεκτη

Αν σταθείτε μία στιγμή να δείτε τα πράγματα από την πλευρά του παιδιού, αποκτάται αμέσως ένα πλεονέκτημα που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά κάθε περίπτωση. Η αντιμετώπισή σας αποβλέπει βραχυπρόθεσμα στο να μην επαναληφθεί η ίδια συμπεριφορά και μακροπρόθεσμα στο να δώσετε στο παιδί αρχές σωστής συμπεριφοράς- σεβασμό των κανόνων και των γύρω του.

Βασική οδηγία: Εφαρμόστε την σε κάθε περίπτωση: Πριν αντιδράσετε σε οποιαδήποτε πράξη ή συμπεριφορά του παιδιού, αναρωτηθείτε τι την προκάλεσε! 

Πηγή: «Γονιός γίνεσαι μέρα με τη μέρα – Σκέψεις και Συμβουλές για Γονείς Παιδιών Προσχολικής  Ηλικίας»  περιοδική έκδοση του μη κερδοσκοπικού Σωματείου Ελίζα eliza.org.gr

ygeiamou.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αντιμετώπιση εφήβου σε απομόνωση

Είστε μητέρα σε απόγνωση με τον έφηβο, να αρνείται τα πάντα, να μη διαβάζει, να μην τρώει και να είναι κλεισμένος στο δωμάτιό του με το κινητό. Το πρόβλημα επιδεινώνεται με την καραντίνα, όπου έκλεισαν τα σχολεία. Οι καβγάδες είναι πλέον καθημερινοί και οδηγούν σε αδιέξοδο. Αισθάνεστε μόνη, αφού καλείστε να παλέψετε μόνη σας αυτήν την κατάσταση. Τι μπορείτε να κάνετε;

Η μετάβαση στην εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση αντιμετωπίζεται με κάποια αντίσταση. Ένα σημαντικό μέρος του σχολείου είναι η κοινωνικοποίηση και η οικοδόμηση σχέσεων. Είναι φυσιολογικό το παιδί σας να αισθάνεται θυμωμένο, ανήσυχο ή λυπημένο για αυτούς τους μεταβαλλόμενους κανόνες. 

Ας αποδεχτούμε ότι αυτά είναι έγκυρα και έντονα συναισθήματα ώστε να βοηθήσουμε τον έφηβο να βρει τρόπους να αντιμετωπίσει αυτά τα συναισθήματα, μέσω συζήτησης, ή άσκησης. Παρόλο που αυτή η σχολική χρονιά είναι πιθανό να προκαλέσει επιπλέον άγχος, ας προσπαθήσουμε να βρούμε ευκαιρίες για διασκέδαση. 

Ωστόσο, η ποιότητα της σχέσης ενός εφήβου με τους γονείς του τώρα είναι πιο σημαντική από ποτέ, καθώς βρίσκονται μαζί για παρατεταμένες χρονικές περιόδους. 

Αν και συχνά είναι απρόθυμοι να συζητήσουν δύσκολα προσωπικά θέματα με τους γονείς τους, προσπαθήστε να ενθαρρύνετε μια τέτοια ευκαιρία, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:

• Επιλέξτε την κατάλληλη στιγμή. Μην προσπαθήσετε να τον εμπλέξετε σε αυτήν τη συνομιλία αμέσως μετά από ένα επιχείρημα ή διαφωνία, ή όταν βρίσκεται στη μέση μιας διασκεδαστικής στιγμής.
• Παραμείνετε στα γεγονότα. Δεν μπορείτε να ξέρετε τι συμβαίνει στο μυαλό του εφήβου σας. Αφήστε τον να γνωρίζει πως έχετε προσέξει κάποια διαφορά και ρωτήστε τον λοιπόν αν έχει παρατηρήσει κι εκείνος αυτές τις συμπεριφορές.
• Επικυρώστε τα συναισθήματα του. Ενημερώστε τον έφηβό σας ότι μπορείτε να δείτε πόσο δύσκολα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Εκφράστε ότι νοιάζεστε για αυτόν και την ευημερία του.

Τα εφηβικά χρόνια είναι φυσικά γεμάτα αγωνία, καθώς τα παιδιά περνούν από την εφηβεία έως την ενηλικίωση. Η πανδημία COVID-19 έχει εντείνει τις πιέσεις αυτής της μετάβασης για πολλούς νέους. Οι συνθήκες διασταυρώνονται με την φυσιολογική ανάπτυξη των εφήβων οδηγώντας τους σε απόσπαση της προσοχής και αποπροσανατολισμό.

Μπορώ να φανταστώ μόνο τις επικές μάχες που θα είχαν προκύψει αν υπήρχε μια πανδημία που μαινόταν, και με κρατούσε μακριά από τα βαγόνια των σταθμών.

Απελευθερωμένοι από τη δομή και τους κανόνες που περιβάλλουν τα τυπικά τους προγράμματα, ενδέχεται να έχουν δυσκολία να παραμείνουν στην εργασία. Για τον λόγο αυτό:

1. Καθορίστε μια ρουτίνα.

Προσπαθήστε να δημιουργήσετε το ίδιο είδος δομής με τη διάρκεια της σχολικής ημέρας. Ίσως να ρυθμίσετε μια καθημερινή ειδοποίηση στις 8 πμ. που να σηματοδοτεί την έναρξη της σχολικής ημέρας. Αυτό σημαίνει ότι ξεκινά με την καθημερινή λίστα υποχρεώσεων του στις 8.30 πμ. Κάποιες ηχητικές ειδοποιήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας μπορούν να δείξουν στον έφηβο πότε είναι η ώρα να αλλάξει εργασία ή μάθημα.

Πολύ σημαντικό είναι να απαλλαγεί από όλους τους περισπασμούς κατά τη διάρκεια της μελέτης. Δεν χρειάζεται να υπάρχει οποιοδήποτε είδος οθόνης στο δωμάτιο. Θα ήταν ωφέλιμο να καθορίσετε έναν κανόνα, καθώς θα αντισταθεί σε αυτό.

H δημιουργία ενός ειδικού χώρου εργασίας έξω από το υπνοδωμάτιο μπορεί να είναι χρήσιμη, καθώς θα βοηθήσει τον έφηβο να ανακτήσει τον ύπνο του. Η διατήρηση μιας καλής ρουτίνας ύπνου θα εξασφαλίσει την απαραίτητη ποσότητα ενέργειας που χρειάζεται ο εγκέφαλος του για την επόμενη μέρα.

Όποια και αν είναι η ρουτίνα που θα δημιουργήσετε, βεβαιωθείτε ότι συνεργάζεστε με τον έφηβο και όχι ότι απλώς υπαγορεύετε. Ενημερώστε τον ότι θέλετε να συνεργαστείτε για να ορίσετε οδηγίες που να λειτουργούν για όλους.

• Γίνετε το παράδειγμα.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να πείσετε τον έφηβό σας είναι να διαμορφώσετε την καλή συμπεριφορά που θέλετε να δείτε. Ακριβώς όπως το παιδί σας χρειάζεται να ολοκληρώσει μια καθημερινή λίστα εργασιών, έτσι κι εσείς πρέπει να κάνετε το ίδιο. Εάν εργάζεστε από το σπίτι, έχετε την τέλεια ευκαιρία να τον καθοδηγήσετε με το παράδειγμα. Δημιουργήστε έναν χώρο εργασίας και μείνετε εκτός κοινωνικών μέσων κατά τις καθορισμένες ώρες εργασίας σας.

Τα διαλείμματα είναι ζωτικής σημασίας για έναν υγιή και δεσμευμένο εγκέφαλο. Καθώς η συγκέντρωση στην δουλειά είναι σημαντική, χρειάζεται επίσης να διαμορφώσετε και τη σημασία της διακοπής. Φάτε τακτικά γεύματα και βγείτε έξω για λίγη άσκηση κάθε μέρα. Η απομάκρυνση από τον υπολογιστή θα βοηθήσει τόσο εσάς όσο και τον έφηβο να εστιάσετε ξανά.

• Επεξεργαστείτε μαζί ένα χρονοδιάγραμμα οθόνης.

Η χαλάρωση των κανόνων σχετικά με το χρόνο αφιέρωσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι λογικό να συμβάλει στην αντιστάθμιση του χρόνου κοινωνικοποίησης που χάνεται με το κλείσιμο του σχολείου. Ωστόσο, ενθαρρύνετέ τον να είναι δημιουργικός για νέους τρόπους κοινωνικής αλληλεπίδρασης με τους φίλους του.

Να θυμάστε πως οι πιο ισχυρές δυνάμεις που οδηγούν την ανάπτυξη των εφήβων είναι η αυξημένη ανεξαρτησία με την πάροδο του χρόνου, μαζί με τους φίλους. Ωστόσο, ο ιός περιορίζει και τα δύο αυτά πράγματα. Η εύρεση δημιουργικών τρόπων για να βοηθήσει τον έφηβο να περάσει χρόνο με τους φίλους του είναι πραγματικά σημαντική.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό, ειδικά αυτή την περίοδο, οι γονείς να παρατηρούν τις αλλαγές στη συμπεριφορά του εφήβου, και να μη διστάζουν να συνεργαστούν με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας ώστε να καταστήσουν την διαβίωση ομαλή για όλα τα μέλη.

Γράφει η Κλινική Ψυχολόγος Βέρα Αδαμοπούλου
efiveia.gr 

Παιδιά σε απόγνωση

Παιδιά σε απόγνωση δυστυχώς υπάρχουν πολλά. Τα παιδιά σε απόγνωση είναι παιδιά που μπορεί να μένουν στο διπλανό σπίτι. Ναι, στο διπλανό σπίτι. 

Ένα σπίτι που να σας χωρίζει ένας τοίχος. Μπορεί να ακούς πολλά. Όπως…φωνές, κλάματα γενικά μια φασαρία, μια έκκληση βοήθειας θα έλεγε κανείς καλύτερα. Είναι γνωστό εξάλλου, ότι κανένας δεν θα βάλει τυχαία τα κλάματα η δεν θα αρχίσει να φωνάζει τυχαία. 

Παιδιά σε απόγνωση λοιπόν, είναι όλα εκείνα τα παιδιά που βιώνουν καθημερινά ενδοοικογενειακή κακοποίηση. Ψυχολογική, σωματική, λεκτική.

Παιδιά σε απόγνωση, είναι εκείνα τα παιδιά που βιώνουν κακοποίηση από του συμμαθητές τους, από κάποιον άγνωστο-γνωστό διότι όπως συχνά διαφαίνεται και στις ειδήσεις ανά τον κόσμο, ένα παιδί σε απόγνωση, ένα παιδί που θα βιώσει κακοποίηση από κάποιον "έξω" από το οικογενειακό πλαίσιο, συνήθως είναι άτομο γνωστό στην οικογένεια.

Παιδιά σε απόγνωση, είναι τα παιδιά που χρόνια βρίσκονται αντιμέτωπα με τους πολλαπλούς καβγάδες των γονιών τους μέσα στο οικογενειακό σύστημα το οποίο έχουν χτίσει. Παιδιά που έχουν κουραστεί να ακούνε συνέχεια τους πολλαπλούς τσακωμούς των γονιών τους μέσα στο σπίτι.

Παιδιά σε απόγνωση, είναι εκείνα τα παιδιά που προσπαθούν να δείξουν με όποιον τρόπο στους γονείς του, ότι ναι! Δεν θέλουν άλλο να φάνε, έχουν χορτάσει από ύπνο. Ναι! Έχουν κάνει όλα τα μαθήματα τους και Ουφ! φθάνει πιά, κάνανε ήδη πέντε φορές επανάληψη τα αυριανά τους μαθήματα για το σχολείο.

Παιδιά! Ναι, είναι παιδιά! Μόνο…που δεν θα έπρεπε να είναι παιδιά σε απόγνωση. 

Για όλα τα παιδιά εκεί έξω που νιώθουν ανασφάλεια και φόβο μέσα στο σπίτι τους, στην παρέα τους, στον δρόμο, σε τραπέζι με "φίλους" των γονιών τους. 

Για όλα εκείνα τα παιδιά, που νιώθουν ότι αυτή η εκδήλωση αγάπης των γονιών τους, δεν τους αφήνει ιδιωτικό χώρο και χρόνο. 

Η υπερποστρατευτικότητα εξάλλου, δεν σημαίνει αγάπη. 

Είναι αναγκαίο, ο κάθε άνθρωπος αυτού του πλανήτη, να έχει τον δικό του χώρο και χρόνο. Να εισακούγεται όταν λέει «όχι, αυτό δεν μου αρέσει», «έχω φάει ήδη αρκετά, δεν θέλω άλλο».

Είναι αναγκαίο, ο κάθε άνθρωπος αυτού του πλανήτη, να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον ασφαλές, χωρίς το αίσθημα του φόβου. Σε ένα περιβάλλον, προσφέροντας του τα αγαθά που χρειάζεται για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί στην πορεία της ζωής.

Όλα τα παιδιά, είναι αναγκαίο να είναι παιδιά. Παιδιά με χαμόγελα και όχι παιδιά σε απόγνωση. Να μην βιώνουν κακοποίηση, οποιαδήποτε μορφής κακοποίηση. 

Ας γίνει η αρχή. Μίλα! 

Μίλα όταν καταλαβαίνεις ότι κάποιο παιδί βρίσκεται σε απόγνωση. Τα παιδιά πρέπει να είναι παιδιά σε ασφάλεια, σε ζεστασιά, σε αγάπη!.

Μαρία Λάμπρου, σπουδάστρια του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας.

thessnews