Showing posts with label Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος; Γιατί γίνηκε το σκολειό;. Show all posts
Showing posts with label Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος; Γιατί γίνηκε το σκολειό;. Show all posts

Tuesday, 17 October 2017

Η Δασκάλα: «Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω, κ. σύμβουλε;»

Ένας νεόπλουτος προσπάθησε να υποτιμήσει τη δουλειά μιας δασκάλας, επειδή αυτή δεν έβγαζε αρκετά χρήματα.
Η απάντησή της είναι ανεκτίμητη.
📒📓📕📘📗📙

Οι καλεσμένοι του δείπνου κάθονταν γύρω από το τραπέζι και συζητούσαν για τη ζωή. 
Ένας άντρας, διευθύνων σύμβουλος, αποφάσισε να εξηγήσει το πρόβλημα της εκπαίδευσης. Ισχυρίστηκε, 
«τι θα μάθει ένα παιδί από κάποιον ο οποίος αποφάσισε ότι η καλύτερη επιλογή στη ζωή του ήταν να γίνει δάσκαλος;»
Για να δώσει έμφαση στην άποψή του είπε σε μια άλλη καλεσμένη: «Σούλα, εσύ είσαι δασκάλα. Πες ειλικρινά, πόσα κερδίζεις;»

Η δασκάλα Σούλα, που ήταν γνωστή για την ειλικρίνεια και την ευθύτητά της, είπε: 
«Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»

(Έκανε παύση για μια στιγμή, και ξεκίνησε…)
«Λοιπόν, κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να δουλεύουν πιο γρήγορα από ό,τι φαντάζονταν ότι μπορούν. 
Κάνοντας έναν κακό μαθητή να νιώθει σαν να έχει κερδίσει βραβείο. 
Κάνοντας τα παιδιά να κάθονται 40 λεπτά στην τάξη ενώ οι γονείς τους δεν μπορούν να τα κάνουν να κάτσουν ούτε για 5 χωρίς IPod, Game Cube ή ταινία. 
Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»

(Έκανε ξανά παύση και κοίταξε κάθε ένα από τα άτομα στο τραπέζι)
«Κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να αναρωτιούνται.
Κάνοντάς τα να αμφισβητούν.
Κάνοντάς τα να έχουν σεβασμό και υπευθυνότητα για τις πράξεις τους.
Κερδίζω μαθαίνοντάς τους πώς να γράφουν και μετά τα κάνω να γράφουν. Το πληκτρολόγιο δεν είναι τα πάντα.
Κερδίζω κάνοντάς τους να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν.
Κάνοντάς τους να δουλεύουν πολύ στα μαθηματικά. Χρησιμοποιούν το μυαλό που τους έδωσε ο Θεός, όχι το κομπιουτεράκι που έφτιαξε ο άνθρωπος.
Κάνοντας τους μαθητές μου από άλλες χώρες να μάθουν ό, τι τους χρειάζεται για τα αγγλικά ενώ διατηρούν τη μοναδική τους πολιτιστική ταυτότητα.
Κάνοντας την αίθουσα ένα χώρο, όπου όλοι οι μαθητές νιώθουν ασφαλείς.
Τέλος, κερδίζω κάνοντάς τους να καταλάβουν ότι αν χρησιμοποιούν τα δώρα που τους δόθηκαν, αν δουλεύουν σκληρά και ακολουθούν την καρδιά τους, μπορούν να πετύχουν στη ζωή.»


(Η Σούλα έκανε παύση για ένα λεπτό, και μετά συνέχισε)
«Και μετά, όταν οι άλλοι με ρωτάνε πόσα κερδίζω, μπορώ να κρατάω το κεφάλι ψηλά και να μην τους δίνω σημασία, γιατί είναι τόσο αδαείς.

Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω; 
Κερδίζω κάνοντας τη διαφορά στη ζωή όλων σας, μορφώνοντας τα παιδιά σας και προετοιμάζοντάς τα να γίνουν διευθύνοντες σύμβουλοι, γιατροί και μηχανικοί…

Εσύ πόσα κερδίζεις, κύριε διευθύνων σύμβουλε;»
Του έπεσε το σαγόνι και δεν μίλησε.

Tuesday, 21 February 2017

Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος; Γιατί γίνηκε το σκολειό;

Δημοτικό Σχολείο Ηπείρου -1950
Απόσπασμα από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη 
“Η Δασκαλομάνα”

«Ήρχιζε την καθημερινήν ασχολίαν του σοβαρός και αυστηρός. Επρόσεχε συντόνως, όταν εξήταζε, και είτα ανέπτυσσεν αντί να σημειώνει απλώς το παρακάτω. 
Εζήτει εις το έργον του βάλσαμον κατά της διπλής πληγής, της εκ του στεφανώματος και της εκ της χηρείας. 
Είχε υποβάλει συντόνους αναφοράς εις τον δήμαρχον, όστις, πείσας και το συμβούλιον να ψηφίσει τα έξοδα, απεφάσισε τέλος να διατάξει την επισκευήν της διαρρεούσης στέγης, των φαγωμένων παραθυροφύλλων, της σαπράς δασκαλοκαθέδρας και του πατώματος. 
Ολίγα τινά χωλά θρανία τα εκάρφωσε με τας χείρας του ο διδάσκαλος, άλλα πέντε ή έξ αντικατέστησαν οι ξυλουργοί.
Είχε διατάξει να καθαρίσωσι το υπό την δασκαλοκαθέδραν σωφρονιστήριον, εκεί όπου έβοσκαν εν πάση ανέσει πολυάριθμοι ψαλίδες, βλατούδες και ποντικοί. Είχε κάμει νέαν και πλούσιαν προμήθειαν από δεσμίδας βεργών, και είχεν αρχίσει «να τες βρέχει» πάλιν γερά, καθώς άλλοτε. 
Είχεν απαιτήσει από την Εφορευτικήν Επιτροπήν την αποβολήν, ως «ανεπιδέκτου μαθήσεως», του Γιαννιού του Βρυκολακάκη, του Στρατή του Χατζηδημήτρη, και δύο ή τριών άλλων, αλλ’ εις τούτο εύρε την επιτροπήν αντιπράττουσαν.
«Το σκολειό (κατά την θεωρίαν, την οποίαν ανέπτυσσε μεν έν των μελών της επιτροπής, ησπάζοντο δε οι πλείστοι των γονέων), το σκολειό, ας υποθέσουμε, δεν έγινε για να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα, δηλαδή. Έγινε για να μαζώνουνται οι κλήρες, τα παλιόπαιδα, τα διαβολόπουλα. Πώς μπορεί, το λοιπόν, ένας γονιός να τα έχει μπελά απ’ το πρωί ως το βράδυ; Και που συφτάνεται ένας φτωχός να τα θρέψει; Μπορεί να τα χορταίνει κομμάτια; Μήπως χορταίνουν, οι διαόλοι, ποτέ ; Και είναι ικανή μια χήρα γυναίκα να τρέχει από γιαλό σε γιαλό, από βράχο σε βράχο, για να τα συμμαζώνει;
Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος: Για να έχει το βάρος αυτό, να είναι οι γονιοί ήσυχοι. Όταν είναι συμμαζωμένα εκεί-δά, μες στο σκολειό, γλυτώνει ο γονιός και καμπόσα κομμάτια παραδείγματος χάριν. Ας τρώνε τα θρανία, που είναι ξύλινα, ας τρώνε τους πίνακες και τα χαρτιά τους, τους τοίχους και το πάτωμα, για να είναι οι νοικοκυραίοι ησυχώτεροι για τις αχλαδιές των, τες βερυκοκκιές των, τες συκιές και τ’ αμπέλια των. Η κάθε μια πανδρεμένη, το λοιπόν, πρέπει να έχει μέρος για να ξεφορτώνεται την κλήρα της, που οι πλιότεροι άνδρες λείπουν χρόνο-χρονικής, η καθεμιά χήρα πρέπει να έχει μέρος για να ρίχνει το στρίγλικό της, τ’ αρφανό της. Η καθεμιά αρχόντισσα να έχει μέρος για να βάζει τον πάπο της, τον χήνο της, κι η καθεμιά φτωχή το θάρρος της και την απαντοχή της. Αυτά, δάσκαλε».
Ο διδάσκαλος δεν είχεν όρεξιν να αντείπει εις ταύτα, αλλ’ απλώς αφωσιώθη εις το έργον, ως να εζήτει παρηγορίαν διά το πενθος του. Την τετάρτην ημέραν μετά την κηδείαν της ατυχούς, ότε αύτη αρρωστήσασα αιφνιδίως απέθανε τεσσαράκοντα ημέρας μετά τον γάμον, εισήλθε, πρώτην φοράν από του δυστυχήματος, εις το σχολείον, στυγνός και σιωπηλός. Μετά την συνήθη δέησιν, ο πρωτόσχολος διέταξεν εκ νέου εις προσοχήν! Τα παιδία παρετάχθησαν με τα νώτα προς τον τοίχον, κατά μήκος των τεσσάρων τοίχων του σχολείου.
Ο διδάσκαλος, με τας χείρας οπίσω, κρατών την βέργαν του, ήρχισε την επιθεώρησιν. Τα παιδία, άνιπτα τα πλείστα, όπως ήσαν συνηθισμένα, έπτυον εις τα παλάμας των, ύγραινον κι έτριβον τας χείρας με τον σίελον, διά να φανώσι νιμμένα. Αλλ’ ο χηρευμένος διδάσκαλος έκυπτεν, έβλεπε καλώς, και όπου ανεκάλυπτε την πρόχειρον διά σιέλου νίψιν, επέσκηπτεν οργίλως με την βέργαν του κι έσπαζε τας σιελωμένας χείρας.
Κατά το τέλος της επιθεωρήσεως απηύθυνε σύντομον νουθεσίαν, προλέγων, ότι, όποιον ανακαλύψει εις το εξής άνιπτον θα τον αφήσει νηστικόν τρείς ημέρας και τρείς νύκτας εις το σωφρονιστήριον, να τον φάγουν οι βλατούδες. Εφυλάττετο καλώς, μη εκφέρει ως απειλήν την αποβολήν, όπως θα έπραττε ξένος μη γνωρίζων τα ήθη του τόπου, διότι εγνώριζε κάλλιστα, ότι οι μικροί διαβόλοι εγέλων με την απειλήν ταύτην, ήν ενόμιζον ως ευτυχίαν και ελευθερίαν. Επίσης τους είπεν ότι «όσοι έχουν παπούτσια, να τα φορούν εις το εξής, όταν θα πηγαίνουν εις το σχολείον».

trapezakiadorable
antikleidi

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki