Οι δικοί μας Σούπερ Ήρωες κρατούσαν Κιμωλία

Θυμίσου εσύ, ναι εσύ, που διαβάζεις αυτό το άρθρο πώς ήσουν στα 6 και στα 8 σου. Καλά, πριν βιαστείς να πεις “δε μας παρατάς κι εσύ με τις αναδρομές σου, εγώ σχολείο πήγαινα με τον Κολοκοτρώνη”, κάνε μου μια χάρη και προσπάθησε να φτάσεις ως το τέλος του άρθρου. 

Τι κερδίζεις; Το τζόκερ σίγουρα όχι, αλλά τι θα έλεγες για ένα χαμόγελο στα χείλη σου και την σκέψη ενός ανθρώπου, που κάποτε ήταν για σένα το 1/3 της μέρας σου για 9 συνεχόμενους μήνες;

Αλήθεια πόσες φορές σαν παιδιά ευχηθήκατε να τα ξέρατε όλα, όπως ο δάσκαλος, που στεκόταν απέναντί σας, για να μη χρειάζεται να περνάτε αυτό το απερίγραπτο βασανιστήριο… ναι για το “γλώσσα- γλώσσα- μαθηματικά” μιλάω. Πολλές ε; Πόσες φορές θα θέλατε να ήσασταν μεγάλοι σαν κι αυτούς, για να γλιτώσετε το ατελείωτο διάβασμα- αγνοώντας πως τα σχολικά ήταν τα καλύτερά σας χρόνια;

Ε; Ε; Πόσοι τρέχατε στην αγκαλιά τους, όταν η Μαρία από το Ε2 δεν σας μίλαγε; Όταν χτυπάγατε παίζοντας με καπάκια κάτι σαν ποδόσφαιρο; Πόσοι κλαίγατε στην τελική γιορτή του καλοκαιριού, σε περίπτωση που η δασκάλα σας ήταν αναπληρώτρια και δε θα την είχατε την επόμενη χρονιά να σας φορτώνει με τόσες ασκήσεις; Άσε ξέρω. Εσύ δεν ήσουν από αυτούς. 

Σωστά; 

Απλά να… έτυχε και φύσαγε και μπήκε ένα σκουπιδάκι στο μάτι σου. Ξέρω σου λέω… κι εγώ τα ίδια έλεγα.

Έστω και τόσα χρόνια μετά, πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι, πρέπει να πάρουν μια αναγνώριση- το λιγότερο! Αυτοί, που ήταν οι δεύτεροι γονείς μας. 

Μας ανέχονταν για 6-7 ώρες, κάθε μέρα εκτός Σ/Κ για σεζόν Σεπτέμβρη- Ιούνιο, μας υπερασπίζονταν, μας βοηθούσαν, μας σκούπιζαν τα δάκρυα και τις μύξες μας (ναι ναι μπλιαχ- ρώτα κι αυτούς!). 

Μας ΑΓΑΠΟΥΣΑΝ σαν δικά τους παιδιά και 15 Ιουνίου μην τους είδατε. Αυτά κάνουν. Τέτοιοι είναι. Το πρώτο δίμηνο τους βρίζεις, το επόμενο τους μαθαίνεις και δένεσαι και στο τέλος τσουπ! Άντε γεια. Τον Σεπτέμβρη κλαις και αναλαμβάνει άλλος μετά. Κατάλαβες;! Φτου κι απ’ την αρχή.

Κάποιοι από αυτούς πάντα θα ξεχωρίζουν από τους άλλους κι ας μην φοράνε μπέρτα πραγματική. Δεν είναι κι όλοι δα σούπερ ήρωες με υπερόπλο τους, μια κιμωλία! 

Κάποιοι όμως είναι! 

Θα ξεχωρίζει ΠΑΝΤΑ το χαμόγελό τους, που θα φωτίζει ακόμα στην παιδική καρδιά σου. Θα ξεχωρίζει η αγάπη τους κι η ζεστασιά των χεριών τους, που το παιδί μέσα σου ακόμα ορκίζεται πως μπορεί να τα αισθανθεί. 

Θα ξεχωρίζει το βλέμμα τους, που ούρλιαζε όλα τα «σε πιστεύω» του κόσμου, που σε έμαθε να ονειρεύεσαι, να γίνεσαι καλύτερος, που σου έδινε κίνητρο να προσπαθείς την επόμενη φορά να πάρεις αυτό το πολυπόθητο το κάτι παραπάνω στο βαθμό. 

Κάποιοι πάντα ξεχωρίζουν, γιατί όταν δώσεις αγάπη σ’ ένα παίδι, εκείνο δεν την ξεχνάει ποτέ.

Διαφέρουν ρε παιδί μου για χίλιους δυο λόγους. 

Για τους κόπους σας. Για τις μέρες που φάγατε να μάθετε τα μεταβατικά ρήματα ή τις εξισώσεις. Για τις εκδρομές σας, τις στιγμές σας, τις σχολικές γιορτές, τα κλάματα και τα γέλια σας. Αν ψάξεις θα βρεις κι άλλα δεκάδες πράγματα, πιο παιδικά, πιο αθώα, ίσως και πιο αληθινά, από αυτά που τώρα σαν ενήλικας σε απασχολούν.

Δεν είναι κι όλοι δα σούπερ ήρωες με κιμωλία. Κάποιοι όμως είναι!
Αν δεν είσαι και τόσο τυχερός όπως εγώ, μάλλον θα έχουν περάσει πολλά χρόνια που έχεις να τον δεις- ίσως και να τον θυμηθείς… μα ξέρεις πως πάντα θα έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σου. Δεν είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις έναν απ’ όλους αυτούς, που είχες στο σχολείο. Είναι αυτός ο ένας, ο λόγος, που σε έφερε μέχρι εδώ σε αυτό το άρθρο. 

Το πρώτο όνομα στη σκέψη σου, όταν ακούς τη λέξη “δάσκαλος”. Ένας που η ανάμνησή του θα φέρνει πάντα το χαμόγελο στα χείλη σου. Αυτός ο ένας που για χάρη του θα ευγνωμονείς το ελληνικό δημόσιο, που στον έφερε στον δρόμο σου κι ας το βρίζεις για όλη την υπόλοιπη ζωή σου.

Αυτό λοιπόν είναι για εμάς. Για εσένα και εμένα, που βλέπαμε στα μάτια κάποιου όταν είμασταν μικροί, τη δύναμη να κάνει σχεδόν τα πάντα, ένα πρότυπο, μία οικογένεια, έναν σούπερ ήρωα. Αυτό είναι για όλους εκείνους τους φανταστικούς υπερανθρώπους, που περνάνε από τα χέρια τους εκατοντάδες παιδιά και θυμούνται κι αγαπούν το καθένα ξεχωριστά όσα χρόνια κι αν περάσουν… γιατί οι άνθρωποι μπορεί να χάνονται και να μη βρίσκονται πια αλλά η αγάπη όχι.

Ει! Εσύ, σούπερ- ήρωα! Δεν ξέρω τι σου έμαθαν εκεί στο παιδαγωγικό, μα δάσκαλο δεν σε κάνουν οι έδρες και τα πτυχία. Δάσκαλο σε κάνει η αγάπη (ακόμα κι αν δεν μπορείς να το καταλάβεις στην αρχή της σταδιοδρομίας σου).

ΥΓ. Αυτό είναι για την Κ. την δική μου σούπερ ηρωίδα με κιμωλία (και με αλλεργία στην κιμωλία μπόνους). Ευγνώμων για πάντα. Ξέρει αυτή.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Πίσω από κάθε παιδί που πιστεύει στον εαυτό του υπάρχει ένας δάσκαλος που πίστεψε πρώτα σε αυτό!»

“O ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες”

Νίκος Καζαντζάκης

*************

Όλοι αν κλείσουν τα μάτια τους και θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια, κοντά στη φιγούρα των γονιών και ίσως των παππούδων θα βρίσκεται και η φιγούρα κάποιου δασκάλου. Ο δάσκαλος δεν είναι επάγγελμα, είναι λειτούργημα και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι καταφέρνει να αφήνει ανεξίτηλα σημάδια σε κάθε άνθρωπο.

Η πιο ευαίσθητη και καθοριστική ηλικία ενός ανθρώπου είναι τα παιδικά του χρόνια. Εκεί διαμορφώνει χαρακτήρα και συμπεριφορές. Εκεί ξεκινάει να χτίζει το μονοπάτι της ζωής του που θα πρέπει να βαδίσει στην πορεία. 

Ο δάσκαλος έχει την ευθύνη να μεταδώσει όχι μόνο γνώσεις, αλλά κυρίως αξίες. Ο σωστός δάσκαλος πρέπει να είναι πάνω από όλα άνθρωπος και να αναγνωρίζει την ευθύνη που έχει στα χέρια του.

Πολλοί βιάζονται να κρίνουν και να ισχυριστούν πως είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος και πως δεν είναι κάτι σπουδαίο. Μάλλον ξεχνάνε από πού ξεκίνησαν οι ίδιοι. Δεν είναι απολύτως λανθασμένη η άποψή τους αυτή βέβαια. 

Ορθά λένε πως είναι εύκολο να καταφέρεις να γίνεις δάσκαλος, αλλά θέλει μεγάλο κόπο να καταφέρεις να γίνεις ο δάσκαλος που θυμούνται τα παιδιά για μια ζωή. Θέλει πείσμα, δύναμη, θέληση και πραγματική αγάπη για τα παιδιά.

Ο πραγματικός δάσκαλος καταφέρνει να μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά. Έχει το απίστευτο ταλέντο να μεταμορφώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη σε γιατρό, σε γονιό, σε ψυχολόγο, αλλά και σε φίλο ανάλογα με τι απαιτεί κάθε φορά η περίσταση. 

Δε χρειάζεται να μιλήσεις για να καταλάβει, ξέρει να διαβάζει απ’ έξω και ανακατωτά τα μάτια. Με έναν μαγικό τρόπο είναι πάντα εκεί πριν καν τον φωνάξεις, από ένα απλό δέσιμο των κορδονιών, μέχρι και για τη συζήτηση των πιο κρυφών σκέψεων και φόβων.

Είναι ο άνθρωπος που δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς καταφέρνει να έχει πάντα ενέργεια, όταν όλη η τάξη χασμουριέται και πώς έχει να πει την κατάλληλη λέξη όταν το έχεις ανάγκη. 

Ο ιδανικός δάσκαλος θα απλώσει το χέρι για να βοηθήσει ουσιαστικά, όταν νιώθεις ότι πέφτεις. 

Θα είναι εκεί για να σου ισιώσει τα φτερά για να μπορέσεις να πετάξεις στους δικούς σου ουρανούς και να κατακτήσεις τα όνειρά σου. 

Θα σε μάθει πως δε θα πιστέψει κανείς σε ‘σένα, αν πρώτα δεν πιστέψεις εσύ στον εαυτό σου.

Αν κάτσεις και περιπλανηθείς στις αναμνήσεις σου θα δεις πως σίγουρα θα βρεις λόγια δικά του που σε έχουν σημαδέψει στη ζωή σου. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο δάσκαλος στη ζωή του ανθρώπου. 

Και αν κάποια στιγμή θες να θυμηθείς τους δικούς σου δασκάλους, δε χρειάζεται να κάνεις πολλά. Κοίτα απλά τα χέρια σου και γράψε κάτι, προσπάθησε απλά να μιλήσεις και αυτόματα θα εμφανιστούν μπροστά σου. 

Κοίταξε απλά που έχεις φτάσει στη ζωή σου και θα συνειδητοποιήσεις ότι κατάφερες να σταθείς στα πόδια σου, έχοντας βάλει το δικό του λιθαράκι ένας από αυτούς. 

Να’ σαι καλά δάσκαλε!

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένας Δάσκαλος συνομιλεί με τον εαυτό του

Έχω εντοπίσει την ουσία της παιδείας ή τη συγχέω με την εκπαίδευση; 

Γνωρίζω ότι η προσωπικότητά μου, ως φορέα και μεταδότη των γνώσεων διαδραματίζει κεφαλαιώδη ρόλο στην όλη παιδαγωγική διαδικασία; 

Προβάλλω σύγχρονα ιδεώδη ή αναπαράγω τα παλαιά; 

Έχουν τα ιδεώδη μου τη φρεσκάδα της παιδικής ψυχής ή αναδίδουν τη δυσοσμία του κατεστημένου; 

Τίνος υπηρέτης είμαι; Του παιδιού ή άλλων; 

Τι έχω μεταλαμπαδεύσει στα παιδιά μέχρι σήμερα;

Γνωρίζω ότι η παιδική ζωντάνια είναι παραφυάδα του ενθουσιασμού και ότι ο ενθουσιασμός είναι ισχυρότατο κίνητρο μάθησης; 

Το χρυσό ζητούμενο είναι ο θετικός δεσμός με κάθε έναν από τους μαθητές μου. Έχω τέτοιους δεσμούς; Έχω έστω και έναν αρνητικό δεσμό; Γιατί;

Έχω φιλική διάθεση και δημοκρατικό πνεύμα για κάθε ένα παιδί; 

Προσπαθώ να κατανοήσω τον κόσμο και τις δυνατότητες του παιδιού, ή πασχίζω να προσφέρω στο παιδί τον δικό μου κόσμο; Πίσω από τις διάφορες εκδηλώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς υπάρχουν εσωτερικά κίνητρα, που ωθούν προς αντίστοιχες ενέργειες. 

Ποια είναι τα δικά μου εσωτερικά κίνητρα;

Συλλαμβάνω ευφάνταστους τρόπους προσέγγισης κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας μου, με τους οποίους να μπορώ την κάθε φορά να αποδίδω τη βαθύτερη ουσία των μαθημάτων; 

Διαθέτω την ξεχωριστή ικανότητα να ανάγω βαθύτερες ιδέες σε απλούστερους κατανοητούς όρους, έτσι ώστε το μάθημα να κεντρίζει το ενδιαφέρον όλων των μαθητών μου; 

Είναι η διδασκαλία μου μια πραγματική εμπειρία ζωής; 

Μπορώ να απορροφήσω την προσοχή των μαθητών μου, χωρίς τη γνωστή καταπίεση; 

Καταφέρνω ώστε οι μαθητές, όχι μόνο να μάθουν για τις αξίες αλλά να τις βιώσουν, να τις ζήσουν;

Συναντιέμαι με τους μαθητές μέσα σε αμοιβαία ειλικρίνεια;

Αντιμετωπίζω ουσιαστικά τα ζητήματα, εργάζομαι, ερευνώ και αναζητώ μαζί με τους μαθητές μου; 

Κατανοώ τον κόσμο του παιδιού ή προσφέρω στο παιδί τον δικό μου κόσμο; 

Ποιες διαστάσεις έχει η μορφή μου στη συνείδηση του παιδιού; 

Τι εκπέμπω; Τι ακτινοβολώ; Με έχει απασχολήσει αυτό; 

Εκπέμπω αυτοπεποίθηση και δικαιοσύνη; 

Εκπέμπω αγάπη;

Κατέχω ένα σταθερό σύστημα αξιών; 

Κατέχω επαρκή γνώση της προσωπικότητας του κάθε μαθητή μου ξεχωριστά; 

Με βάση αυτό βελτιώνω τη σχέση μου με τον μαθητή;

Είμαι σε θέση να αντιλαμβάνομαι, καταρχήν, τις ανάγκες των μαθητών, να λαμβάνω ταυτόχρονα τα μηνύματα των καιρών και περνώντας τα μέσα από τη διαπροσωπική μας σχέση να τους καθιστώ κοινωνούς πανανθρώπινων ιδεών και αξιών; 

Βοηθώ τους μαθητές μου, να οδηγηθούν από τα κατώτερα στάδια ηθικής ανάπτυξης, σε ανώτερα στάδια, που οδηγούν το άτομο στην αυτόνομη ηθική σκέψη; 

Γνωρίζω ότι η ελεύθερη προσωπικότητα είναι ανάγκη βιολογική και πνευματική;

Βγάζω από μέσα προς τα έξω, τις ψηλότερες, ευγενέστερες και καλύτερες ιδιότητες που βρίσκονται έμφυτες στον κάθε μαθητή; Μπορώ να καλλιεργώ και να αναδεικνύω τις ευαισθησίες των μαθητών; 

Επιδιώκω την καλλιέργεια του ήθους σε συνδυασμό με την καθολικότητα των απαιτήσεων της ζωής, πάντα μέσα στο πλαίσιο των ηθικών αξιών;

Δίνω προτεραιότητα στο να είσαι κάτι, παρά στο να έχεις κάτι; Αναπτύσσω τα αισθητικά κριτήρια των μαθητών μου, που τους κάνουν καλλιεργημένους πολίτες με ευγένεια ψυχής και ήθος ή μήπως φυτεύω στείρα δόγματα; 

Γεμίζω την παιδική ψυχή με πνευματικά στοιχεία ρουτίνας ή την καθοδηγώ ώστε να εκδηλώσει την εσωτερική της ενεργητικότητα, να αναπτυχθεί κατά τον εσωτερικό της νόμο και να αναπτύξει τις δημιουργικές της δυνάμεις; 

Ικανοποιώ την εσωτερική ανάγκη της ψυχής και του πνεύματος, που λέγεται μάθηση;

Βοηθώ να ανακαλύψει με τη μάθηση το παιδί την άλλη του τάση που λέγεται περιέργεια και έρευνα; 

Προετοιμάζω τον μαθητή μου να ενεργεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε, σήμερα και αύριο, να είναι ωφέλιμος για τον εαυτό του και για το κοινωνικό σύνολο; 

Διανοίγω τους ορίζοντες των μαθητών; 

Δίνω πλατιά και μακροπρόθεσμη προοπτική για τον κόσμο και για τη ζωή του; 

Δίνω ευρύτερο νόημα στην καθημερινή ζωή των μαθητών μου;

Ενεργώ ως όργανο αφύπνισης ή ως όργανο καταστολής;

Θεωρώ κάποιο παιδί μειονοτικό; 

Γνωρίζω ότι τότε του στερώ την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό του; 

Γνωρίζω ότι μεγάλο κομμάτι της ζωής του παιδιού εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την προσωπική μου εκδήλωση και την προσωπική μου δράση; Ότι εξαρτάται από την προσωπικότητά μου, από τον χαρακτήρα μου, από την παιδαγωγική συγκρότησή μου και τέλος από την πείρα μου;

Καταφέρνω να κάνω τους νέους να διατυπώνουν τις απόψεις τους, να είναι ελεύθερες προσωπικότητες, να ερευνούν και να διατυπώνουν τις σκέψεις τους χωρίς φόβο; 

Είμαι το καταφύγιό τους στον άκαρδο κόσμο;

Είμαι πατρικός και στοργικός; Είμαι στοχαζόμενος, ερευνητής και καινοτόμος δάσκαλος; 

Πιστεύω ότι όλα τα πράγματα που κάνω στην καθημερινότητά μου τα υπαγορεύουν οι βαθύτερες πεποιθήσεις που έχω ως άνθρωπος; Πώς αντιδρώ όταν δέχομαι πιέσεις; 

Πιστεύω ότι η αγάπη είναι η δύναμη που τα κάνει όλα; Πιστεύω ότι η αγάπη είναι καλύτερος δάσκαλος από το καθήκον;

Ποιο είναι το κυριότερό μου προτέρημα και ποιο το κυριότερό μου μειονέκτημα;

Ποια είναι η καλύτερή μου αμοιβή; Η οικονομική ή η αγάπη των μαθητών μου;

Όταν οι μαθητές μου με κοιτάζουν κατάματα ποια συναισθήματα με κατακλύζουν;

Γνωρίζω ότι άμα καλλιεργώ για ένα χρόνο φυτεύω καλαμπόκι, άμα καλλιεργώ για δέκα χρόνια φυτεύω δέντρα και άμα καλλιεργώ για μια ζωή παιδαγωγώ ανθρώπους;

Άννα Παππά, Δασκάλα – Συγγραφέας
(Απόσπασμα από το βιβλίο της  με τίτλο: «Ο αληθινός δάσκαλος»)

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Καλός δάσκαλος

Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει η παροιμία. 

Νέα έρευνα έρχεται να αποδείξει ότι ένας καλός δάσκαλος δεν μεταδίδει στους μαθητές του μόνο γνώσεις, αλλά συμβάλλει καταλυτικά στη μελλοντική ποιότητα της ζωής τους...

.................

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΚΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ»;

Η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν δάσκαλο είναι η... εξαφάνισή του! 

Δεν πρόκειται όμως για ταχυδακτυλουργία, αλλά για τον μεγαλύτερο στόχο της διδασκαλίας, όπως τον περιγράφει η μεγάλη παιδαγωγός Μαρία Μοντεσόρι. 

Να μπορεί να πει ο δάσκαλος: «Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω». Τότε, διά της πλασματικής του απουσίας, η οποία στην πραγματικότητα είναι η πιο αποτελεσματική παρουσία, έχει καθορίσει τους μαθητές του. Έχει επιτύχει. 
............................
Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ
«Ο δάσκαλος που κάθεται δίπλα στα παιδιά και όχι απέναντί τους»
Η απάντηση της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ στο ερώτημα «ποιος είναι ο καλός δάσκαλος», ήταν άμεση, σαφής και κατηγορηματική: 

«Αυτός που δεν κάθεται απέναντι, αλλά δίπλα στα παιδιά του».

Η διάσημη ελληνίδα ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και πρώτη γυναίκα πρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου, τονίζει ότι στην επιλογή της επαγγελματικής της πορείας, στο να γίνει δηλαδή βυζαντινολόγος, ρόλο ασφαλώς έπαιξε η καταγωγή της οικογένειάς της από τη Μικρά Ασία, αλλά μεγάλο βάρος είχε κι ο δικός της δάσκαλος που την καθόρισε.
«Οι ερευνητές του Χάρβαρντ έχουν φυσικά δίκιο για την επιρροή του καλού δάσκαλου στους μαθητές του. Ήμουν τυχερή να έχω δασκάλους μεγάλου αναστήματος. Ο σπουδαίος ιστορικός και βυζαντινολόγος Διονύσιος Ζακυθηνός, θυμάμαι, ήταν ο άνθρωπος που με επηρέασε ώστε να γίνω κι εγώ βυζαντινολόγος. Ήταν ο άνθρωπος που καθόταν δίπλα μας στη Φιλοσοφική και έλεγε ότι πρώτα πρέπει να καταλάβουμε για τι πράγμα θα μιλήσουμε. Επίσης εξαίρετος δάσκαλος ήταν ο καθηγητής μου στη Σορβόνη, ο Πολ Λεμέμπλ, τον οποίον και αντικατέστησα στην έδρα».

Για την Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, ο καλύτερος δάσκαλος είναι αυτός που δεν στηρίζεται και δεν αναπαράγει μονότονα τις σημειώσεις του στις παραδόσεις, αλλά αφήνεται να παρασυρθεί από τον παλμό της τάξης.
«Το ωραιότερο μάθημα που έχω κάνει ήταν μια φορά που αφέθηκα να μιλήσω εκτός σημειώσεων. Επίσης θυμάμαι όταν πρωτοβγήκαν τα κασετόφωνα, πολλοί φοιτητές άρχισαν να έρχονται στα πανεπιστήμια με αυτά για να μαγνητοφωνήσουν τις παραδόσεις, αλλά οι περισσότεροι καθηγητές δεν τα επέτρεπαν. Εγώ είπα αμέσως ναι και τους άφησα να μαγνητοφωνούν, ακριβώς επειδή είχα αποφασίσει ότι ποτέ ένα μάθημά μου δεν θα ήταν ίδιο με ένα άλλο».

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, Αναστάσιος

«Μας καθορίζουν πολλοί δάσκαλοι και όχι μόνο ένας»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, εκτός από ασκητική φυσιογνωμία και πνευματικός ηγέτης, είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών και επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και Φιλοσοφίας 15 πανεπιστημιακών σχολών.
«Δεν είναι μόνο ένας ο δάσκαλος που συναντάμε στη ζωή μας», λέει στα «ΝΕΑ», «αλλά πολλοί εκείνοι οι δάσκαλοι που μας καθορίζουν. Κανείς δεν έχει μόνο έναν, όπως ποτέ δε μαθαίνουμε μόνο από ένα σχολείο». 

Ο ίδιος, στην Κατοχή, διδάχθηκε από φίλους, συντροφιές, ποικιλία ανθρώπων. 

«Χαρακτηριστικά θυμάμαι στο 2ο Σχολείο Αρένων Αθηνών τον δάσκαλο Ηλία Δοροδίνη, που ήταν εξαίρετος. Αλλά και στο Πανεπιστήμιο, στη Θεολογική, όπου τα χρόνια μετά από την Κατοχή ήταν πολύ δύσκολο να μπεις, καθώς ήταν 700 υποψήφιοι για 50 θέσεις, είχα την τύχη να συναντήσω θαυμάσιους δασκάλους, καθηγητές που επηρέασαν την πορεία μου, όπως τον Λεωνίδα Φιλιππίδη του οποίου ήμουν και διάδοχος». 

Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας, ο Βασίλειος Βέλλας, ο Ιωάννης Καρμίρης και o Αμίλκας Αλιβιζάτος συμπλήρωσαν την ομάδα των δασκάλων που τον επηρέασαν, καθένας με τον τρόπο του.
«Αλλά και στη Γερμανία (σ.σ.: όπου ο Αναστάσιος σπούδασε κατόπιν) υπήρξαν καθηγητές όπως οι Γκολντάμερ και Σ. Ντάμεν, στη θρησκειολογία. 

Δυστυχώς δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομα της δασκάλας μου στο Δημοτικό στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, που όμως μας φρόντιζε όλους παρότι είχε η τάξη 50-60 παιδιά».

Ποιο κοινό στοιχείο μπορεί κανείς να βρει στους καλούς δασκάλους; 

«Γνώριζαν πολύ καλά το αντικείμενο που δίδασκαν και επιδείκνυαν μεγάλο ενδιαφέρον και έγνοια για τα παιδιά. Ιδίως αυτούς που διέκριναν ότι είχαν δυνατότητες φρόντιζαν να τους δίνουν προσοχή, χωρίς όμως ποτέ να προσβάλλουν ή να εγκαταλείπουν τους άλλους»

περισσότερα εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Haley Curfman: Η Δασκάλα με το πιο Όμορφο Φόρεμα!! - The Art of Kindness

    Στην Οκλαχόμα πρέπει να ταξιδέψεις αν θέλεις να συναντήσεις μία από τις πιο φοβερές και δημιουργικές δασκάλες του κόσμου. 

Μια δασκάλα που όταν έμαθε πως στο σχολείο δε θα υπάρχουν μαθήματα τέχνης, αποφάσισε να βρει άλλους τρόπους για να ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα των παιδιών και την έκφραση της.

The Art of Kindness

    Η Haley Curfman διδάσκει στη Β’ τάξη Δημοτικού κι έχει γίνει γνωστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από μία φωτογραφία που ανέβασε με αφορμή μια έκθεση του σχολείου πέρυσι, όπου κέρδισε εκείνη κι οι μαθητές της το πρώτο βραβείο.

    Η γλυκιά δασκάλα αγόρασε ένα λευκό φόρεμα, το πήρε μαζί της στην τάξη και ζήτησε από τους μαθητές της να το ζωγραφίσουν γνωρίζοντας πως δε θα σβηστεί κανένα από τα σχέδια τους, σε περίπτωση που το ζητούσαν.

    Το αποτέλεσμα ήταν τόσο όμορφο που η Haley ήθελε να το μοιραστεί με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους κι έτσι σκέφτηκε να το ανεβάσει στα social media. Από εκείνη τη μέρα, το φόρεμά της, εκείνη, αλλά κι η ιστοσελίδα της «thewearyteacher.com» βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση και τα χαμόγελα στο Μπλάκγουελ της Οκλαχόμα έγιναν πλατιά.
    Πολλοί εκπαιδευτικοί εμπνεύστηκαν από τη δημιουργική της ιδέα κι ακολούθησαν το παράδειγμά της. Η Haley για δεύτερη χρονιά φέτος επανέλαβε την όμορφη αυτή διαδικασία κι ένα δεύτερο λευκό φόρεμα, βρέθηκε στην τάξη πανέτοιμο να γεμίσει από παιδικές ζωγραφιές, με θέμα τους την «καλοσύνη».

    Και τα δύο φορέματα η όμορφη δασκάλα τα τίμησε φορώντας τα σε πάρτι του σχολείου και δε θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, αφού από μόνα τους αποτελούν όμορφα έργα τέχνης και τα μηνύματα αγάπης προς εκείνη που είναι ζωγραφισμένα πάνω τους τα κάνει ακόμη πιο πολύτιμα.
    Αν νομίζετε πως αυτή η όμορφη πρωτοβουλία είναι η μοναδική της Haley κάνετε λάθος αφού η ίδια δηλώνει πως «τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα προσπαθώ πάντα να κάνω κάτι στην τάξη μου, που ν’ αφήνει τα δημιουργικά μυαλά των μαθητών να εκφράζονται ελεύθερα».

    Όπως θα διαπιστώσετε και στις φωτογραφίες, γίνεται αρκετά δημιουργική με τις διακοπές και τις γιορτές και δε χάνει ευκαιρία για να δείξει σε μαθητές, επισκέπτες της ιστοσελίδας της αλλά και των προσωπικών της λογαριασμών στα social πως η ζωή θέλει χιούμορ, τρέλα, δημιουργικότητα και καλοσύνη…

Με τέτοιους δασκάλους, κανένα παιδί δε θα θεωρούσε αγγαρεία το σχολείο ε;

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα παιδιά κάνουν ...

«Τα παιδιά κάνουν 

την αγάπη πιο δυνατή, 

τις μέρες μικρότερες, 

τις νύχτες μεγαλύτερες, 

το σπίτι πιο χαρούμενο, 

τα ρούχα πιο φθαρμένα, 

το παρελθόν ξεχασμένο και το μέλλον άξιο να το ζήσεις. 

Ας κάνουμε ό,τι καλύτερο και ομορφότερο μπορούμε γι’ αυτά, 

για να κερδίζουμε καθημερινά γλυκά, παιδικά χαμόγελα! 

Ως γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουμε να τα έχουμε 

πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας!»

Αντώνης Κρασάκης

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σε εκείνους τους Δασκάλους, που μας έκαναν καλύτερους ανθρώπους

Την έλεγαν Ελένη, έτσι μας είχε συστηθεί· μπήκε μέσα στην αίθουσα και τα παιδικά μας μάτια την καταβρόχθισαν με την περιέργειά τους. Είχε σγουρά μαλλιά, ήταν χαμογελαστή, υποστηρικτική και πάντα χαρούμενη. 

Δε θυμάμαι αν ήταν όντως τόσο όμορφη, όσο μου έμοιαζε, δε θυμάμαι καν αν ήταν πράγματι τόσο υπέροχη δασκάλα όσο πίστευα· δε θυμάμαι αν όσα έμαθα τα έμαθα αποκλειστικά από αυτήν ή έβαλαν το χεράκι τους κι όλοι εκείνοι οι καθηγητές που ακολούθησαν, θυμάμαι όμως με απόλυτη ακρίβεια πως η δασκάλα μου αυτή με έκανε να αγαπάω το σχολείο και πως η ίδια γυναίκα με έκανε να θέλω να γίνω καθηγήτρια κι η ίδια, κι αυτό, όπως και να το κάνουμε, κάτι έχει να λέει.

Ακολούθησαν κι άλλοι, όχι πολλοί, μα ακολούθησαν· ξέρεις, σε μια χώρα που αποτελείται κατά 70% από δικηγόρους, γιατρούς και καθηγητές, παράγεται γενικότερα πολύ περισσότερη διάνοια απ’ όση μπορεί να καταναλωθεί, μα κανένα άθροισμα μονάδων iq δε διασφαλίζει μεταδοτικότητα ...

......

Τρεις-τέσσερις θα ήταν με λίγα λόγια στην τόσο μακρόχρονη πορεία μου στην ελληνική παιδεία, κάπου τόσοι υπολογίζω να ήταν και για εσένα, και να ξέρεις πως αν ισχύει κάτι τέτοιο είμαστε απ’ τους τυχερούς γιατί άλλοι δε συνάντησαν ούτε τόσους.

Επειδή όλοι, κάπως κάπου, κάποτε στη ζωή μας είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε ένα δάσκαλο ή καθηγητή που δε φρόντισε απλά να μας διδάξει πως ένα κι ένα κάνει δύο, μα φρόντισε να μας διδάξει πως η μάθηση είναι κάτι πολύ παραπάνω από στείρα αποστήθιση και γνώσεις που υπάρχουν γραμμένες σε βιβλία· 

ήταν οι άνθρωποι εκείνοι που έγιναν καθηγητές όχι απλά με το πτυχίο τους, μα επειδή έμφυτα γνώριζαν πως αυτό που χρειάζονται τα παιδιά δεν υπήρξε ποτέ γραμμένο σε εγκυκλίους και πλάνα ύλης, υπήρχε όμως μέσα τους και θεώρησαν μοναδικό χρέος της σταδιοδρομίας τους να σε κάνουν να σκεφτείς κι όχι να ακολουθήσεις το παράδειγμά τους.

Ήταν οι άνθρωποι εκείνοι που καμιά φορά έλεγαν 

«δεν ξέρω», 

«θα το ψάξω και θα σου πω», 

«πολύ καλή ερώτηση μα δεν μπορώ να σου απαντήσω στα σίγουρα», 

που τσαλακώθηκαν μπροστά στους μαθητές τους, που παράβλεπαν απουσίες ή έβαζαν ένα-δυο βαθμούς παραπάνω συνωμοτικά για να μη μείνεις στην τάξη, που ήξεραν να ξεχωρίζουν το δημιουργικό χάος απ’ το χάος σκέτο και δεν κατέφυγαν ποτέ σε τιμωρίες για να υπογραμμίσουν στο ακροατήριό τους ποιος είναι το αφεντικό εκεί μέσα, καθώς δεν είδαν ποτέ τους κάποιο αφεντικό στην αντανάκλασή τους στην τζαμαρία της αίθουσας κι επειδή έγιναν εκπαιδευτικοί γιατί το έλεγε η καρδούλα τους κι όχι ο μπαμπάς τους.

Είναι οι καθηγητές εκείνοι που δε συμπάθησαν ποτέ την έδρα και το τεφτέρι με τα ονόματα, που δεν είχαν αρχηγικές τάσεις και σύνδρομα, που δεν είπαν ποτέ «βγάλτε μια κόλλα χαρτί». 

Είναι εκείνοι που αντιπαθούσαν τις εξετάσεις και τα διαγωνίσματα, που είχαν καλλιεργημένη την ενσυναίσθησή τους κι απέφευγαν συστηματικά οτιδήποτε γεννούσε άγχος και δεν προήγαγε την ελεύθερη σκέψη, χωρίς να φοβούνται το ξεβόλεμα και το παραστράτημα απ’ τις to do list του υπουργείου.

Είναι οι σπάνιοι εκείνοι άνθρωποι που πάντα έβρισκαν τα λάθη σου λογικά γιατί ήξεραν πώς σκέφτεσαι, γιατί είχαν το σπάνιο χάρισμα να θυμούνται πώς δουλεύει το παιδικό, το εφηβικό μα και το κουρασμένο ενήλικο μυαλό, ήξεραν πώς να μην κρίνουν, να προσαρμόζονται, να διευκολύνουν· που αν δε μάθαινες με τον τρόπο που δίδασκαν, δίδασκαν με τον τρόπο που μαθαίνεις, που έκοβαν κι έραβαν το μάθημά τους στα μέτρα σου κι ουδέποτε σου ζήτησαν να χωρέσεις εσύ στα δικά τους πατρόν. 

Άλλωστε άνθρωποι σαν αυτούς ξέρουν καλά πως τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν νιώθουν αποδεκτά, όταν δεν κάνουν μόνο λάθη, όταν συμπαθούν το δάσκαλό τους κι ακόμα καλύτερα όταν γνωρίζουν πως τους συμπαθεί κι αυτός

Ήταν όλοι εκείνοι οι εκπαιδευτικοί που σου έδιναν συγχαρητήρια κάθε φορά που έκανες κάτι με το δικό σου τρόπο και δεν ακολουθούσες τη δική τους πεπατημένη, που δε σε μάλωναν για το γραφικό σου χαρακτήρα, που στόχευαν στην πρόοδο κι όχι στην τελειότητα. 

Είναι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που προάγουν την πεποίθηση πως η διδασκαλία, όταν γίνεται σωστά, είναι αγάπη, είναι νοιάξιμο, είναι «εγώ είμαι εδώ», είναι «μπορείς». 

Όχι, δεν είναι εύκολο όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν, είναι δύσκολο, ίσως είναι και το πιο δύσκολο επάγγελμα από όλα, αρκεί να το λειτουργείς, να μην το κάνεις διαδικαστικά.

Όλοι είχαμε λοιπόν έναν τέτοιο δάσκαλο στη ζωή μας· 

έναν άνθρωπο που δε μας μεταλαμπάδευσε απλά γνώσεις, μας έκανε και καλύτερους ανθρώπους, μας βοήθησε να ανακαλύψουμε τις κλίσεις μας, μας μάλωνε με βλέμματα κι όχι με φωνές ή τιμωρίες, μας έκανε να αγαπάμε το σχολείο ακόμα κι αν δεν ήμασταν καλοί μαθητές. 

Όχι, δεν είναι εύκολο, ας λένε εκείνοι που δεν ξέρουν. 

Ξέρεις γιατί; 

Επειδή η σπουδαιότητα του να είσαι εκπαιδευτικός είναι πως πλάθεις ζωές, πως έχεις στα χέρια σου το μέλλον· κι επειδή η δυσκολία του να είσαι εκπαιδευτικός είναι ακριβώς η ίδια.

Συντάκτης: Φρόσω Μαγκαφοπούλου

Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

pillowfights

Το Χαμομηλάκι

Η δασκάλα: «Σπύρο κάνε καλύτερα γράμματα». Ο μαθητής: «Μια χαρά γράμματα κάνω»! Δασκάλα: «Ωραία απάντηση έδωσες, δεν το περίμενα»!

Σήμερα το πρωί κάνει το γύρο του διαδικτύου μια ανάρτηση αναφορικά με το πώς ένας μικρός μαθητής απαντά στην παρατήρηση της δασκάλας στο τετράδιο της ορθογραφίας ότι δεν κάνει καλά γράμματα.

Ο Σπύρος, ο λιλιπούτειος μαθητής, όχι μόνο δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα στην υπόδειξη της δασκάλας αλλά με το μολύβι του δεν διστάζει να κάνει και αυτός τη δική του παρατήρηση στη δασκάλα.

Ο διάλογος μαθητή και δασκάλας έχει ως εξής

Η δασκάλα σημειώνει την εξής παρατήρηση: 

«Σπύρο κάνε καλύτερα γράμματα».

Ο μαθητής όμως ανταπάντησε: 

«Μια χαρά γράμματα κάνω»!

Για να γράψει από κάτω ως απάντηση στην ανταπάντηση η δασκάλα: 

«Ωραία απάντηση έδωσες, δεν το περίμενα»!

infokids

Πέθανε η Φώφη Μπουλούτα, η καθηγήτρια που απολύθηκε επειδή είχε το «θράσος» να κάνει παρατήρηση στον γιο Σαμαρά

Ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας για τον θάνατο της Φώφης Μπουλούτα

«Μια θαρραλέα, δυνατή φωνή σίγησε σήμερα. Η αγωνίστρια, αγαπημένη συνάδελφος Ευφροσύνη (Φώφη) Μπουλούτα, γνωστή για τη μάχη που έδωσε μετά την εκδικητική της απόλυση από το καθεστώς Σαμαρά στο Κολλέγιο, έφυγε από τη ζωή.

Η Φώφη ήταν ένας γλυκύτατος άνθρωπος και εξαίρετη εκπαιδευτικός. Δίδαξε επί 21 χρόνια φυσικές επιστήμες στο Κολλέγιο Αθηνών, από όπου εκδιώχθηκε, επειδή είχε το «θράσος» να πράξει το λειτούργημά της και να κάνει παρατήρηση σε μαθητή του οποίου ο γονιός ήταν τόσο «ισχυρός», ώστε όχι μόνο να απαιτήσει να απολυθεί, αλλά να χρησιμοποιήσει την περίπτωσή της ως άλλοθι για να καταργήσει το νομοθετικό πλαίσιο για την ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά και την ίδια τη Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας.

Η Φώφη δεν φοβήθηκε. Μπορεί ο αγώνας να ήταν άνισος, μπορεί το διορισμένο ΚΥΣΔΕ να επέτρεψε την απόλυσή της «ελλείψει αρκετών στοιχείων», μπορεί να επιστρατεύτηκε ένα πανίσχυρο και καλοπληρωμένο επιτελείο δικηγόρων με επικεφαλής τον Πανεπιστημιακό Γ. Λεβέντη για να τη στείλει σπίτι της και να τη φιμώσει, όμως δεν λύγισε ούτε δευτερόλεπτο.

Έχοντας στο πλευρό της τη δικηγόρο Κάτια Λαϊνά και την Ομοσπονδία έδωσε μια δύσκολη και γενναία μάχη, κόντρα όχι σε ένα σχολείο, αλλά σε ένα ολόκληρο κατεστημένο.

Ένα πολιτικό/επιχειρηματικό κατεστημένο που θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι είναι είλωτες, χωρίς φωνή, που πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να αποδέχονται τη μοίρα τους.

Η Φώφη μπορεί να απολύθηκε, το σκανδαλώδες της απόλυσής της όμως (που έκρυψαν καλά τα συστημικά ΜΜΕ για να προστατέψουν τον τότε πρωθυπουργό) έκανε το γύρο του διαδικτύου και αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής του κλάδου μας.

Ο αγώνας που ξεκίνησε στα τέλη του 2013 είχε σκοτεινές στάσεις (την ψήφιση του εκτρώματος Αρβανιτόπουλου με τις ελεύθερες απολύσεις, για να φιμωθεί η κάθε Μπουλούτα στο μέλλον), όμως δικαιώθηκε τον Αύγουστο του 2016 με την ψήφιση του Ν. 4415/2016 (Νόμου Φίλη).

Η Φώφη ήταν εκεί, στη Βουλή και μετά στα γραφεία μας, και πανηγύρισε μαζί μας, αν και πλέον ήταν διορισμένη αναπληρώτρια στο Δημόσιο.

Όλοι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι σε μεγάλο βαθμό η νίκη αυτή οφείλεται στον αγώνα της, έναν αγώνα που ευτυχώς δεν πήγε χαμένος.

Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν την οδύνη μας. Θα αποχαιρετίσουμε την αγαπημένη μας συνάδελφο και φίλη Φώφη τη Δευτέρα στις 14:30 στο Νεκροταφείο Αμαρουσίου.»

madata

Η Δασκάλα: «Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω, κ. σύμβουλε;»

Ένας νεόπλουτος προσπάθησε να υποτιμήσει τη δουλειά μιας δασκάλας, επειδή αυτή δεν έβγαζε αρκετά χρήματα.

Η απάντησή της είναι ανεκτίμητη.

📒📓📕📘📗📙

Οι καλεσμένοι του δείπνου κάθονταν γύρω από το τραπέζι και συζητούσαν για τη ζωή. 

Ένας άντρας, διευθύνων σύμβουλος, αποφάσισε να εξηγήσει το πρόβλημα της εκπαίδευσης. Ισχυρίστηκε, 

«τι θα μάθει ένα παιδί από κάποιον ο οποίος αποφάσισε ότι η καλύτερη επιλογή στη ζωή του ήταν να γίνει δάσκαλος;»

Για να δώσει έμφαση στην άποψή του είπε σε μια άλλη καλεσμένη: «Σούλα, εσύ είσαι δασκάλα. Πες ειλικρινά, πόσα κερδίζεις;»

Η δασκάλα Σούλα, που ήταν γνωστή για την ειλικρίνεια και την ευθύτητά της, είπε: 

«Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»

(Έκανε παύση για μια στιγμή, και ξεκίνησε…)

«Λοιπόν, κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να δουλεύουν πιο γρήγορα από ό,τι φαντάζονταν ότι μπορούν. 

Κάνοντας έναν κακό μαθητή να νιώθει σαν να έχει κερδίσει βραβείο. 

Κάνοντας τα παιδιά να κάθονται 40 λεπτά στην τάξη ενώ οι γονείς τους δεν μπορούν να τα κάνουν να κάτσουν ούτε για 5 χωρίς IPod, Game Cube ή ταινία. 

Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»

(Έκανε ξανά παύση και κοίταξε κάθε ένα από τα άτομα στο τραπέζι)

«Κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να αναρωτιούνται.

Κάνοντάς τα να αμφισβητούν.

Κάνοντάς τα να έχουν σεβασμό και υπευθυνότητα για τις πράξεις τους.

Κερδίζω μαθαίνοντάς τους πώς να γράφουν και μετά τα κάνω να γράφουν. Το πληκτρολόγιο δεν είναι τα πάντα.

Κερδίζω κάνοντάς τους να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν.

Κάνοντάς τους να δουλεύουν πολύ στα μαθηματικά. Χρησιμοποιούν το μυαλό που τους έδωσε ο Θεός, όχι το κομπιουτεράκι που έφτιαξε ο άνθρωπος.

Κάνοντας τους μαθητές μου από άλλες χώρες να μάθουν ό, τι τους χρειάζεται για τα αγγλικά ενώ διατηρούν τη μοναδική τους πολιτιστική ταυτότητα.

Κάνοντας την αίθουσα ένα χώρο, όπου όλοι οι μαθητές νιώθουν ασφαλείς.

Τέλος, κερδίζω κάνοντάς τους να καταλάβουν ότι αν χρησιμοποιούν τα δώρα που τους δόθηκαν, αν δουλεύουν σκληρά και ακολουθούν την καρδιά τους, μπορούν να πετύχουν στη ζωή.»

(Η Σούλα έκανε παύση για ένα λεπτό, και μετά συνέχισε)

«Και μετά, όταν οι άλλοι με ρωτάνε πόσα κερδίζω, μπορώ να κρατάω το κεφάλι ψηλά και να μην τους δίνω σημασία, γιατί είναι τόσο αδαείς.

Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω; 

Κερδίζω κάνοντας τη διαφορά στη ζωή όλων σας, μορφώνοντας τα παιδιά σας και προετοιμάζοντάς τα να γίνουν διευθύνοντες σύμβουλοι, γιατροί και μηχανικοί…

Εσύ πόσα κερδίζεις, κύριε διευθύνων σύμβουλε;»

Του έπεσε το σαγόνι και δεν μίλησε.

odiavatis

Τι κάνει έναν Δάσκαλο Καλό; Γνώμες από όλο τον κόσμο...... What Makes a Good Teacher?

What Makes a Good Teacher?

Opinions from Around the World

Η UNESCO, το 1996, εξέδωσε ένα βιβλίο με τον τίτλο

What makes a Good Teacher?

Περισσότερα από 500 παιδιά, από 50 χώρες, ηλικίας 8-12 ετών,

είπαν τη γνώμη τους. Όσα ακολουθούν είναι μερικές από

τις απαντήσεις τους.

Μετάφραση:  Άννα Παππά, δασκάλα, συγγραφέας

Απαντήσεις από τους επισκέπτες μας στο web

• Ο σπουδαίος δάσκαλος αλληλεπιδρά -ψυχικά και συναισθηματικά- με το παιδί.
• Ο σπουδαίος δάσκαλος δίνει στοργή σους μαθητές και τους κάνει να βιώσουν τι είναι το συναίσθημα.
• Ο σπουδαίος δάσκαλος χαμογελά στους μαθητές του ακόμη κι όταν εκείνοι τον εκνευρίζουν.
• Ο σπουδαίος δάσκαλος δε διδάσκει μόνο ό,τι περιλαμβάνει το βιβλίο, αλλά και την αλήθεια που υπάρχει έξω. Πρακτική σε ισορροπία με τη θεωρία.
• Ο σπουδαίος δάσκαλος είναι αφιερωμένος στο λειτούργημά του. Έχει αναλάβει μία δέσμευση, που πρέπει να την εκπληρώσει.
• Ο σπουδαίος δάσκαλος γνωρίζει καλά ότι το παιδί δεν είναι απλά μία νότα που άλλοτε κλαίει, άλλοτε, χαμογελάει και άλλοτε γελάει. Ξέρει πολύ καλά ότι μπροστά του στέκεται το αληθινό θαύμα της ζωής.

Yuventius, Τζακάρτα, Ινδονησία

Ένας καλός δάσκαλος είναι εκείνος που διδάσκει, όχι μόνο με το μυαλό, αλλά και με την καρδιά.

Syanne Helly, Ανατολική Ιάβα, Ινδονησία

Ένας δάσκαλος πρέπει να έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά:

• Απόθεμα γνώσεων
• Επαγγελματικές δεξιότητες
• Προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά

Υπάρχει μία παροιμία που λέει: «Δώσε μου ένα ψάρι και θα έχω φαγητό για μία ημέρα. Μάθε με να τρώω ψάρια και θα τα τρώω μια ζωή». Αυτή πρέπει να είναι η φιλοσοφία του καλού δασκάλου.

Ο δάσκαλος πρέπει να είναι υπομονετικός, ευγενικός, ευέλικτος και ευρηματικός. Να είναι ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος και με καλή αίσθηση του χιούμορ. Να είναι ενθουσιώδης και να απολαμβάνει τη διδασκαλία. Να είναι ειλικρινής, ευφάνταστος και δημιουργικός. Να είναι αποδοτικός, ταπεινός και μετριόφρων. Κατά τη γνώμη μου, ο δάσκαλος πρέπει να είναι κάπως έτσι.

Sheeba Ramahandran, Buraida, Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας

Ο καλός δάσκαλος βοηθά τους μαθητές του από όλες τις απόψεις. Τους δίνει τη δυνατότητα να ζήσουν μία καλύτερη ζωή. Διδάσκει τους μαθητές του πώς να παίρνουν καλές αποφάσεις σε όλες τις συνθήκες. Είναι καλός τόσο απέναντι στους μαθητές του, όσο και απέναντι στην κοινωνία. Έχει ηθικό χαρακτήρα και είναι το πρότυπο των νέων για μία καλή κοινωνία.

Prafull Bhasarkar, Babupeth, Chandrapur, Ινδία

Νομίζω ότι ένας καλός δάσκαλος πρέπει να είναι μία καλή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Να έχει το αίσθημα της περιέργειας, να έχει πάθος και να ενδιαφέρεται για τα ενδιαφέροντα των μαθητών του, για τις επιθυμίες τους, για τα αισθήματά τους. Ένας πραγματικά καλός δάσκαλος θα πρέπει να είναι παιδί στην ψυχή, πράγμα που σημαίνει να είναι δημιουργικός, ευφάνταστος και έτοιμος για εξερευνήσεις…

Migena Mullaj, Reseda, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

• Ο καλός δάσκαλος είναι στη διάθεση όλων των μαθητών του ωστόσο γνωρίζει ποιοι μαθητές έχουν ανάγκη από περισσότερη βοήθεια.
• Ο καλός δάσκαλος είναι χαρισματικός στην επικοινωνία και γνωρίζει καλά πώς θα ελίσσεται επικοινωνιακά, ώστε οι μαθητές του να κατανοούν όλες τις έννοιες που διδάσκονται.
• Ο καλός δάσκαλος προτρέπει τους μαθητές του να κάνουν ερωτήσεις, ωστόσο απαντά έτσι ώστε να επωφελούνται όλοι οι μαθητές.
• Ο καλός δάσκαλος έχει κανόνες και διαδικασίες που βοηθούν τους μαθητές να γνωρίζουν, εκ των προτέρων, τι περιμένει από αυτούς και πώς οι μαθητές μπορούν να επωφεληθούν περισσότερο στην τάξη.
• Ο καλός δάσκαλος ενθαρρύνει τη συνεργασία και γίνεται το παράδειγμα για τους μαθητές του αλλά και για τους συναδέλφους του.
• Ο καλός δάσκαλος είναι ευέλικτος και ικανός να τροποποιήσει το μάθημα «σύμφωνα με τις ανάγκες της στιγμής» αποσκοπώντας να καλύψει τις ανάγκες των μαθητών του.
• Ο καλός δάσκαλος σέβεται όλους τους μαθητές του και τους ενθαρρύνει για καλύτερες επιδόσεις.

Maria Garcia, Oyster Bay, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

Ο υπέροχος δάσκαλος ορίζεται με τρεις απλές λέξεις: «Ο καλύτερος φίλος».

Ποιον εμπιστεύεστε περισσότερο από τον καλύτερο φίλο σας; Ποιον αγαπάτε περισσότερο και ποιος ανταποδίδει την αγάπη, όσο ο καλύτερος φίλος σας; Ποιος είναι καλύτερος από τον καλύτερο φίλο σας για να σας δώσει τις γνώσεις του; Τελικά, ποιον άλλον θυμάστε περισσότερο, όσο ζείτε, παρά τον καλύτερο φίλο σας;

Μακάρι να ήμασταν όλοι δάσκαλοι…

 

Marco Melendez, San Angelo, Τέξας, ΗΠΑ

• Ο δάσκαλος πρέπει να εμφορείται από γονική αγάπη προς τους μαθητές του.
• Πρέπει να έχει τιμιότητα και ηθικό χαρακτήρα.
• Να έχει καλή γνώση των θεμάτων που διδάσκει.
• Να προετοιμάζεται επαρκώς.
• Σωματικά και ψυχικά να αισθάνεται ορεξάτος για δουλειά.
• Να είναι δραστήριος και αποδοτικός στην τάξη.
• Στη διδασκαλία του να χρησιμοποιεί εποπτικά μέσα.
• Να προετοιμάζεται επαρκώς για της διδασκαλία του.
• Οι μαθητές να είναι χαρούμενοι στην τάξη.

Laxman Wadgire, Yavatmal, Ινδία

Ο καλός δάσκαλος κατανοεί την παιδικότητα με τον καλύτερο τρόπο. Γνωρίζει ότι η παιδική νοοτροπία είναι παγκόσμια, ενώ των ενηλίκων δεν είναι και κατά συνέπεια είναι ευκολότερο να συνεργαστεί με κάθε παιδί, σε κάθε τόπο, σε κάθε χρονική στιγμή.

Kukubo Barasam Nairobi, Κένυα

Όλοι έχουν τη δική τους άποψη για το θέμα αυτό και είναι αδύνατο να ικανοποιήσω τους πάντες ταυτόχρονα. Είναι πολύ δύσκολο να πω ποιος είναι ο καλός δάσκαλος τη στιγμή που, ακόμη, είμαι μαθητής και έχω τις απαιτήσεις μου από ό,τι ένας εκπαιδευτικός πρέπει να κάνει. Νομίζω ότι οι ιδιότητες που ένας εκπαιδευτικός θα πρέπει να έχει, είναι να προσαρμόζει τις ικανότητές του με το επίπεδο του μαθητή, να κάνει τη διδασκαλία διασκεδαστική και εύληπτη ώστε τα παιδιά να προσέχουν και να κάνει τα παιδιά να ανυπομονούν να μπουν στην τάξη. Και πάνω απ’ όλα να διατηρεί τον έλεγχο της τάξης.

Katie, Oklahoma City, Oklahoma, ΗΠΑ

«Όταν η αγάπη και η δεξιότητα πάνε μαζί, περιμένετε ένα αριστούργημα» (Ruskin). Είναι θεμελιώδες, ο δάσκαλος να νοιάζεται για τις ανθρωπιστικές αξίες γενικά. Από τη στιγμή που αγαπά, είναι βέβαιο ότι θα εκτιμήσει την προσωπικότητα του κάθε παιδιού στην τάξη και ό,τι άλλο είναι στην αρμοδιότητά του. Ο δάσκαλος να λαμβάνει υπ’ όψιν ότι αποτελεί πρότυπο για τα παιδιά και να μη λησμονεί ότι διδάσκει περισσότερα μ’ αυτά που κάνει παρά μ’ αυτά που λέει. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τον δάσκαλο.

Judith Butler, county Cork, Ιρλανδία

Ο καλός δάσκαλος, με την αφοσίωση στη διδασκαλία και με την αγάπη του προς τα παιδιά, συνδυάζει τη μάθηση με την ψυχική ικανοποίηση.

Dwi Rahayu, Jakarta, Ινδονησία

Καλός δάσκαλος είναι όποιος μαθαίνει από τους μαθητές του, όποιος μπορεί να μάθει με αυτούς και γι’ αυτούς. Επίσης αυτός που είναι ειλικρινής στις σχέσεις του με τους μαθητές, υπερήφανος για τη δική του συνεισφορά στη μάθηση και στη βοήθεια ώστε να οικοδομήσουν οι μαθητές του την αυτοεκτίμηση.

Christian Berger, Santiago, Χιλή

Καλός δάσκαλος είναι εκείνος που εξακολουθεί να είναι μαθητής του εαυτού του.

Astrid, Perth, WA, Αυστραλία

Εκείνος που δεν έχει καμία προκατάληψη, που έχει ευρύ οπτικό ορίζοντα, που έχει τα μάτια ανοιχτά να βλέπει και να εξερευνά τη ζωή, που διδάσκει και στον εαυτό του, εκείνος είναι ο καλύτερος δάσκαλος γιατί εξακολουθεί ακόμη να είναι παιδί.

            

Ashish, Mumbai. Maharshtra, Ινδία

Νομίζω ότι καλός δάσκαλος είναι εκείνος που δείχνει στα παιδιά του τις αξίες πίσω από τα πράγματα και που διδάσκει με συναρπαστικό και συνάμα φιλικό τρόπο.

Aly Al Sabbah, Cairo, Αίγυπτος

• Ο δάσκαλος οφείλει ν’ αγαπά και να γνωρίζει τα παιδιά προσωπικά για να μπορεί να τα βοηθήσει περισσότερο.
• Το αίσθημα φροντίδας και αλληλεγγύης βοηθά τον δάσκαλο να γνωρίσει καλύτερα τους μαθητές του.
• Τα παιδιά αγαπούν περισσότερο εκείνον τον δάσκαλο που μπορούν να εμπιστευτούν.

Να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος του δασκάλου, αν και η πειθαρχία θα πρέπει να είναι παρούσα.

                                      

Vinod Bala Jain, Meerut, U.P., Ινδία

Ο καλός δάσκαλος αντιπροσωπεύει μερικές από τις ακόλουθες ιδιότητες:

• Πρέπει να έχει εστιασμένη την προσοχή του στους μαθητές του και παράλληλα να είναι ανοιχτόμυαλος και να ενδιαφέρεται για κοινά ζητήματα.
• Πρέπει να είναι αυστηρός, με αυτοπεποίθηση και αρχές και ταυτόχρονα να είναι συμπαραστάτης των μαθητών και φίλος τους. Να ακούει τα παιδιά όταν έχουν κάτι να του πουν.
• Να μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη φιλία και στο αξίωμα που κατέχει.
• Να συνεργάζεται με τα παιδιά από αγάπη και όχι από υποχρέωση.
• Να απολαμβάνει τη διδασκαλία.
• Να έχει καλή οργάνωση και προγραμματισμό έτσι να μην έχει ποτέ έλλειψη χρόνου.
• Να ζωντανεύει το μάθημα ώστε να κρατά αμείωτη την προσοχή των μαθητών του.
• Να κερδίζει το ενδιαφέρον των μαθητών του.
• Να μεταδίδει πληροφορίες που κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό.
• Πρέπει να είναι υπομονετικός.

Ο καλός δάσκαλος είναι ένα ανθρώπινο ον, σαν εσένα κι εμένα. Έτσι είναι προφανές ότι οι παραπάνω ιδιότητες μπορούν να γίνουν και δικά μας χαρακτηριστικά, που στη συνέχεια θα ενταχθούν στην καθημερινή μας ζωή.

Birte Schneeweiß, Dagmar Schulz, Berit Hencke, Kiel, Γερμανία

Ένας καλός δάσκαλος (πέρα από τα άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά) πρέπει να είναι συνεπής και σταθερός. Δεν έχει κανένα νόημα π.χ. να αποβάλει έναν μαθητή πέντε φορές.

Τούτο σημαίνει ότι ο μαθητής δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Πέρα από αυτό, ο καλός δάσκαλος έχει την αίσθηση του χιούμορ, είναι όσο πρέπει -και όχι παραπάνω- φιλικός και καθημερινά είναι καλά προετοιμασμένος. Και είναι σημαντικό για τον δάσκαλο να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στο πάθος για τη δουλειά του και στο ενδιαφέρον των μαθητών του.

Thomas Tschirner, Κίελο, Γερμανία

Εν συντομία, ένας δάσκαλος πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση και γνώση γι’ αυτό που κάνει, αλλά το πιο σημαντικό είναι να απολαμβάνει αυτό που κάνει. Πρέπει να είναι ενθουσιώδης και πρέπει να έχει πραγματικό ενδιαφέρον για τους μαθητές του.

             

Hannah Gunther, Κίελο, Γερμανία

Ένας καλός δάσκαλος:

• Πρέπει να είναι υπομονετικός.
• Να βελτιώνει συνεχώς τις μεθόδους διδασκαλίας του.
• Να είναι γνώστης του αντικειμένου του.
• Να δίνει κίνητρα στους μαθητές του ώστε να αυξάνει το ενδιαφέρον τους.
• Να έχει κατανοήσει πώς ενεργούν τα παιδιά.
• Να θυμάται ότι, κάποτε, ήταν και αυτός παιδί.

 Franziska Lindenthal, Κίελο, Γερμανία

Ο καλός δάσκαλος πρέπει να είναι φιλικός, πρέπει να ακούει τους μαθητές και πρέπει να ενδιαφέρεται και να φροντίζει κάθε μαθητή στην τάξη.

Christiane Stroeher, Κίελο, Γερμανία

Ένας καλός δάσκαλος είναι καλά προετοιμασμένος για κάθε διδασκαλία. Γνωρίζει τι θέλουν να μάθουν τα παιδιά και πώς θα το μάθουν καλύτερα και επίσης ενδιαφέρεται για τον χαρακτήρα των μαθητών του. Ο δάσκαλος επιδιώκει τον σεβασμό των μαθητών του και διδάσκει με σταθερή και απαλή φωνή. Οφείλει να κάνει τους μαθητές του να αισθάνονται επιτυχημένοι και βεβαίως εκεί επικεντρώνει τις προσπάθειές του. Εκπέμπει το ενδιαφέρον του για τους μαθητές με τέτοιον τρόπο ώστε οι μαθητές να το αντιλαμβάνονται και να αισθάνονται επιτυχημένοι.

Torben Wolgast, Κίελο, Γερμανία

Ο δάσκαλος πρέπει να είναι πολύπλευρος. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να απολαμβάνει που είναι δάσκαλος και να λατρεύει τη διδασκαλία. Πρέπει να είναι υπομονετικός με τα παιδιά και να είναι σε θέση να αποδώσει το μάθημα σωστά. Η διδασκαλία του να είναι μείγμα μάθησης και ψυχαγωγίας. Ο δάσκαλος πρέπει να είναι το πρόσωπο που μπορεί να μιλήσει ανά πάσα στιγμή και να δώσει κατάλληλες συμβουλές στο παιδί που τις έχει ανάγκη. Να είναι φιλικός αλλά και λίγο αυστηρός, τόσο όσο να έχει τον σεβασμό των παιδιών.

Claudia Thiel, Κίελο, Γερμανία

Ο δάσκαλος οφείλει να είναι κάτοχος:

• Της παιδικής ψυχολογίας.
• Της ψυχολογίας της εκπαίδευσης.
• Των καθηκόντων του και των υποχρεώσεών του.
• Της γονικής ψυχολογίας
• Των μεθόδων και των τεχνικών διδασκαλίας/μάθησης.
• Και, πέραν των ανωτέρω, να είναι καταρτισμένος για το αντικείμενο που διδάσκει.

Sajjad Haider, Islamabad, Πακιστάν

Επιθυμώ να καθοδηγώ σωστά τους μαθητές μου. Θέλω να ενδιαφέρονται για τον κόσμο, να αναρωτιούνται, να βλέπουν ότι και αυτοί μπορούν να κάνουν κάτι, να έχουν τη χαρά και την περιέργεια για μάθηση. Να είναι ευγνώμονες γι’ αυτά που έχουν και να σέβεται ο ένας τον άλλο.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε.

Maaike Corteville, Ingelmunster, Βέλγιο

Καλός δάσκαλος είναι αυτός που:

• Κατέχει καλά το αντικείμενο που διδάσκει.
• Αδιάλειπτα βελτιώνει τις τεχνικές διδασκαλίας του.
• Προσπαθεί να έχει ποιοτικά αποτελέσματα, ποιοτικούς μαθητές.
• Κάνει «εκτιμήσεις των αναγκών» και προετοιμάζει τους μαθητές να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις.

 Mohamad Hazawawi Yusof, Perak, Μαλαισία

Καλός δάσκαλος είναι αυτός που δεν «διδάσκει» αλλά που είναι πρόθυμος να μάθει με το παιδί και από το παιδί. Είναι αυτός που, όταν σκέφτεται, βλέπει τι δεν έχει κάνει ακόμα!

Vivekananda Roy Ghatak, Gujarat, Ινδία

• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που προετοιμάζει τους μαθητές του να γίνουν πολύτιμα στοιχεία για τη χώρα τους.
• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που νοιάζεται και που έχει αφιερώσει όλες του τις προσπάθειες στα παιδιά.
• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που έχει μεγάλη καρδιά.
• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που προετοιμάζει καλά τους μαθητές του για τη ζωή.
• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που έχει εξαιρετικό τελικό αποτέλεσμα.

Stanley Ret, Κολωνία, Yap State FM

Ο καλός δάσκαλος δεν ξεχνά ποτέ τι σημαίνει να είσαι μαθητής -ευάλωτος, αγχωμένος και εξαρτημένος! Έχοντας αυτό υπ’ όψιν, κοιτάζει τον μαθητή του και αναλογίζεται: «ιδού η ψυχή του ανθρώπου». Ο μαθητής είναι το ισοδύναμο του δασκάλου -και οι δύο, οδηγούν ο ένας τον άλλο στην ανάπτυξη της γνώσης, και οι δύο μαθαίνουν για τον εαυτό τους, χωρίς αντιμαχίες. Και οι δύο χαμογελούν όταν κάτι το κάνουν καλά!

                                                          

Susan Sheldon, ΗΠΑ

Ο καλός δάσκαλος είναι φιλικός προς το παιδί, το φροντίζει, είναι καλόκαρδος, ταπεινός, υπομονετικός και έχει τον φόβο του θεού. Είναι πρόθυμος να δώσει και ν’ ακούσει, δεν ζηλεύει και πλημμυρίζει από γονική αγάπη.

Πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχουν συνέπειες για τους δασκάλους που κακομεταχειρίζονται τα παιδιά. Οι δάσκαλοι πρέπει να είναι οι καλύτεροι φίλοι των παιδιών και ποτέ οι εχθροί τους. Στην πραγματικότητα, ορισμένα παιδιά αρνούνται να πάνε στο σχολείο τους λόγω του δασκάλου τους. Εργάζομαι σε μία ΜΚΟ για παιδιά και πολλά από αυτά παραπονούνται σε μένα για τους δασκάλους τους.

Ngozi Ekwerike, Νιγηρία

Ένας πραγματικός φίλος είναι κάποιος που ξέρει τα πάντα για εσάς και ακόμα σας αγαπά. Ένας καλός δάσκαλος είναι ένας καλός φίλος. Ένας καλός δάσκαλος είναι αυτός που μας διδάσκει, όπως τα παιδιά, με αγάπη.

Arif Raza, Πακιστάν

• Καλή διδασκαλία είναι «να χωρέσεις στα παπούτσια των μαθητών σου».
• Ο καλός δάσκαλος πρέπει να φέρεται έτσι ώστε εκείνοι που τον ακολουθούν να δέχονται καλά διδάγματα.
• Καλός δάσκαλος είναι αυτός που μαθαίνει.

 Fe Espiritu, Φιλιππίνες

Ο καλός δάσκαλος δεν υπαγορεύει ό,τι είναι γραμμένο στο βιβλίο ή στο βοήθημα. Ο καλός δάσκαλος αποκαλύπτει ολόκληρο τον κόσμο στους μαθητές του.

Mario Martino Rustan (18 ετών), Ινδονησία

Το σημερινό παιδί είναι ο άνθρωπος του αύριο. Οι δάσκαλοι πρέπει να είναι σύμβολα της καλοσύνης και της αγάπης.

Zahid Shah, Πακιστάν

Νομίζω ότι ένας καλός δάσκαλος πρέπει να παρέχει στο παιδί ό,τι χρειάζεται, και προσωπικά και γενικά. Και πρέπει να αγαπά, να υπηρετεί και τιμά το παιδί.

Amritanshu, Ινδία

Ένας καλός δάσκαλος είναι σαν γονιός που αγαπά. Είναι δίκαιος, ευέλικτος, και ικανός να ανταπεξέλθει ακόμη και στις πιο σοβαρές καταστάσεις.

Enitan Mason, ΗΠΑ

Καλός δάσκαλος είναι ο σύντροφος των παιδιών στη μάθηση, είναι αυτός που σκέφτεται και ενεργεί, με τον καλύτερο τρόπο, για το συμφέρον του παιδιού.

Linda Ivonne, Ινδονησία

Καλός δάσκαλος είναι αυτός που προκαλεί τους μαθητές του να είναι αυτό που μπορούν να είναι.

Barbara Murphy, ΗΠΑ

Ο καθένας στον κόσμο είναι ένας δάσκαλος κατά μία έννοια. Όλοι διδάσκουμε κάτι σε κάποιον κάποια στιγμή της ζωής μας. Ωστόσο, μερικοί από εμάς συμβαίνει να είναι σπουδαίοι δάσκαλοι. Άποψή μου είναι ότι αυτό συμβαίνει όταν πιστεύουμε στη δύναμη της εκπαίδευσης. Όταν ο μαθητής δυσκολεύεται να μάθει με τον τρόπο που διδάσκετε, τότε, ως καλός δάσκαλος, διδάξτε με τον τρόπο που μαθαίνει.

Ana Laura Garcia Gutierrez, δασκάλα ειδικής αγωγής, Μεξικό

• Ο καλός δάσκαλος πρέπει να υποδυθεί τον τρελό, αν αυτό βοηθά τον μαθητή του στη μάθηση.
• Ο καλός δάσκαλος, όπως ο καλός ποιμένας, «πρέπει να θυσιάσει τη ζωή του» για να δώσει στον μαθητή του το δώρο της σοφίας και της κατανόησης.
• Ο καλός δάσκαλος εισπράττει απόλυτη ικανοποίηση όταν βλέπει τον μαθητή του να προσπαθεί να κάνει τη ζωή του συνανθρώπου του πιο ουσιαστική.
• Ο καλός δάσκαλος μαθαίνει από τον μαθητή του με προθυμία.
• Ο καλός δάσκαλος συμπαραστέκεται τον μαθητή του ακούραστα.
• Ο καλός δάσκαλος πειθαρχεί πριν από τους μαθητές του.

 Mary Kalix, ΗΠΑ

Ο καλός δάσκαλος να είναι υπομονετικός, με ήπια και σταθερή φωνή, να κατεβαίνει στο επίπεδο των μαθητών του και να μαθαίνει από αυτούς.

Regina Z. Ubana, Φιλιππίνες

Για έναν καλό δάσκαλο, είναι θεμελιώδους σημασίας:

• Να αισθάνεται σαν Παιδί.
• Να σκέφτεται σαν παιδί.
• Να ενεργεί σαν παιδί.
• Να θυμάται ότι κάποτε ήταν παιδί και ότι ήρθε η ώρα να ξαναγίνει παιδί.

Oscar Pachero

Για να είναι κάποιος καλός δάσκαλος, πρέπει πρώτα να υπήρξε καλός μαθητής.

Deborah Barger, ΗΠΑ

Καλός δάσκαλος είναι εκείνος που εκφράζεται με σαφήνεια, που κατανοεί το πρόβλημα ενός παιδιού και που είναι πρόθυμος να βοηθήσει ανά πάσα στιγμή.

Που ξέρει ποιο είναι το σωστό και ποιο είναι το λάθος. Που είναι πολύ εργατικός και πολύ φιλικός και που μπορεί να φωτίσει το μέλλον του παιδιού.

 by Anna's Pappa blog