Μαθαίνουμε στο παιδί πώς να διαχειρίζεται τα προβλήματα

Είτε το παιδί σας δεν μπορεί να βρει την άσκησή του για τα μαθηματικά είτε έχει ξεχάσει το γεύμα του στο σπίτι, οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων είναι το κλειδί για να διαχειριστεί σωστά την καθημερινότητά του.

Είναι σημαντικό να μάθουμε στο παιδί μας, από μικρή ακόμα ηλικία, να διαχειρίζεται διάφορα προβλήματα ή μικρά ατυχήματα που ενδέχεται να προκύψουν μέσα στην ημέρα του, ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένο και να μην πανικοβληθεί. 

Μπορείτε να ξεκινήσετε την διδασκαλία βασικών δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων ήδη από την προσχολική ηλικία ενώ αυτές οι δεξιότητες θα εξελιχθούν περαιτέρω στο γυμνάσιο και στην μετέπειτα ζωή του.

Γιατί χρειάζονται οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων;
Τα παιδιά αντιμετωπίζουν καθημερινά ποικίλα προβλήματα, από ακαδημαϊκές δυσκολίες έως και προβλήματα στην άθληση. Ωστόσο, λίγα από αυτά έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να τα αντιμετωπίσουν. 

Παράλληλα αντί να επικεντρώσουν την ενέργειά τους στην ουσιαστική επίλυση του προβλήματος, επενδύουν τον χρόνο τους στην αποφυγή του, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν πώς ακριβώς να το αντιμετωπίσουν. 

Άλλα παιδιά που δεν διαθέτουν τις εν λόγω δεξιότητες, δρουν δίχως να γνωρίζουν ποιες είναι πραγματικά οι επιλογές που μπορούν να ακολουθήσουν, με την παρορμητικότητα αυτή να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα μακροπρόθεσμα.

Αξιολογώντας το πρόβλημα
Στην θέα ενός προβλήματος το παιδί ενδέχεται να αισθανθεί απελπισία ή και να ταραχθεί, με αποτέλεσμα να μην προσπαθήσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. 

Όταν όμως τους δώσετε ένα σύντομο οδηγό για το πως μπορεί να τα αντιμετωπίσει, αισθάνονται μεγαλύτερη σιγουριά και ασφάλεια να δοκιμάσουν.
Προσδιορίστε το πρόβλημα: 

Προσδιορίζοντας φωναχτά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, μπορεί να είναι αρκετό για να ηρεμήσει και να σκεφτεί πιο καθαρά. 

Ενθαρρύνετε λοιπόν το παιδί σας να βρει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα στην κατάσταση και να το δηλώσει.
Σκεφτείτε πιθανές λύσεις: 

Σκεφτείτε τουλάχιστον δύο πιθανούς τρόπους επίλυσης του προβλήματος. 

Τονίστε όμως ότι θα πρέπει να συμπεριλάβει στην λίστα του ακόμα και την πιο «χαζή» ιδέα, μιας και αυτή μπορεί να το βοηθήσει, αν όχι να λύσει το πρόβλημα, να σκεφτεί κάτι διαφορετικό. 

Το κλειδί είναι να το βοηθήσετε να αντιληφθεί ότι με λίγη δημιουργικότητα, μπορεί να βρει πληθώρα διαφορετικών λύσεων.
Υπέρ και κατά: 

Βρείτε μαζί τα υπέρ και τα κατά κάθε λύσης που σκέφτηκε, συμπεριλαμβάνοντας τις πιθανές θετικές όπως και αρνητικές συνέπειες κάθε δυνητικής λύσης.
Επιλέξτε μια λύση: 

Μόλις αξιολογήσετε μαζί κάθε δυνητική λύση, αφήστε το να επιλέξει και ρωτήστε το ποιες θα είναι οι θετικές και ποιες οι αρνητικές συνέπειες αυτής.
Δοκιμάστε την: Αφήστε το παιδί να δοκιμάσει την λύση, που θεώρησε καλύτερη ώστε να δει τι θα συμβεί στην συνέχεια. 

Αν δεν λειτουργήσει, μπορεί να δοκιμάσει μια άλλη λύση από την λίστα που δημιούργησε προηγουμένως.

imommy.gr

Πώς να διαχειριστείτε το παιδί που θέλει να είναι πάντα στο επίκεντρο

Είναι απίστευτο πώς ένα 3χρονο παιδί καταφέρνει να γίνεται πάντα το επίκεντρο της οικογένειας. Πώς με την επιμονή, την γκρίνια, την επιθετικότητα, τις φωνές ή το κλάμα έχει βρει τον τρόπο να διεκδικεί πάντα αυτά που θέλει και, τις περισσότερες φορές, να τα κερδίζει. Οι γονείς, από την άλλη, προκειμένου να αποφύγουν το διαρκές κλαψούρισμα του παιδιού, αναγκάζονται να υποκύψουν, όμως αυτή δεν μπορεί να είναι για πάντα η λύση.

  Το παιδί πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβει ότι δεν γίνεται να ασχολούνται διαρκώς όλοι μαζί του. Ποια είναι, όμως, αυτή η στιγμή και τι πρέπει να κάνετε όταν έρθει; Η παιδοψυχολόγος Dr. Joan Simeo Munson απαντά.

Καταρχάς, όπως λέει η ειδικός, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η διεκδίκηση της προσοχής των γονιών (με κλάμα, γκρίνια και φωνές) είναι ένα απολύτως φυσιολογικό στάδιο στην ανάπτυξη του παιδιού.

Τα παιδιά ηλικίας 3-7 ετών δεν είναι σε θέση να βάλουν σε σειρά προτεραιότητας τις ανάγκες τους και τα θέλω τους, και στην συνέχεια να τα εκφράσουν. Έτσι, για εκείνα είναι πιο εύκολο να απαιτήσουν αυτό που θέλουν δυνατά, ξεκάθαρα και επίμονα. Οι λόγοι που ένα παιδί ζητά την προσοχή είναι πολλοί: Μπορεί να βαριέται, μπορεί να είναι κουρασμένο, να του έχετε λείψει, να πεινάει... Το ζητούμενο δεν είναι τόσο να καταλάβετε τι είναι αυτό που οδηγεί το παιδί στο να συμπεριφέρεται έτσι, αλλά να ξέρετε πώς να αντιδράτε εκείνες τις στιγμές.

Τι να κάνετε

Δείξτε κατανόηση.

Μπορεί αυτό να είναι εξαιρετικά δύσκολο όταν το παιδί συμπεριφέρεται με ενοχλητικό τρόπο, αλλά όταν θα συνειδητοποιήσετε σε τι αναπτυξιακό στάδιο βρίσκεται θα καταλάβετε τι μπορεί και δεν μπορεί να κάνει. Η κατανόηση δεν σημαίνει ότι αποδέχεστε την συμπεριφορά του παιδιού, αλλά ότι αυτή προέρχεται από ένα στάδιο αναπτυξιακής ανωριμότητας.
 

Μάθετε να αγνοείτε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείτε το παιδί κάθε φορά που ζητά την προσοχή σας, αλλά δεν πειράζει κάποιες φορές να του λέτε ότι με την γκρίνια δεν θα κερδίσει αυτό που θέλει και ότι μπορεί να σας το ζητήσει αν μιλήσει ήρεμα.
 

Έχετε πλάνο.

Αναγνωρίστε την διαφορά ανάμεσα στην πραγματική ανάγκη (όταν η προσοχή σας στο παιδί επιβάλλεται) και σε μία συνηθισμένη απαίτηση του παιδιού. Συζητήστε με το παιδί την διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο και βρείτε μαζί έναν τρόπο να επικοινωνεί μαζί σας όταν υπάρχει μια επείγουσα ανάγκη, για να καταλάβει και εκείνο ποιες είναι πραγματικά οι προτεραιότητες στην οικογένεια. Μπορείτε, για παράδειγμα, να πείτε στο παιδί ότι αν π.χ. το μικρό αδερφάκι του ανοίξει την πόρτα του σπιτιού, πρέπει να έρθει να σας πει «Μαμά, αυτό είναι σημαντικό» και όχι απλά να φωνάξει «Μαμά, μαμά!».
 

Ξεκαθαρίστε τους κανόνες.

Πείτε στο παιδί ποιες ακριβώς είναι οι προσδοκίες σας από αυτό: Δεν γκρινιάζουμε, δεν ουρλιάζουμε, δεν τρέχουμε μακριά όταν η μαμά μας φωνάζει. Στη συνέχεια πείτε στο παιδί ποιες θα είναι οι επιπτώσεις την επόμενη φορά που θα συμπεριφερθεί έτσι, π.χ. την επόμενη φορά που θα ουρλιάξεις για να γίνει αυτό που θέλεις θα παραμείνεις στο δωμάτιό σου μόνος σου για 5 λεπτά ή δεν θα δεις καθόλου τηλεόραση το βράδυ. Και κυρίως, τηρήστε τους κανόνες αυτούς αν το παιδί τους παραβεί, λέγοντας «λυπάμαι, ο κανόνας είναι ότι δεν ουρλιάζουμε για να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Απόψε δεν θα δεις τηλεόραση.»

Η μη επιβολή των επιπτώσεων στους κανόνες της οικογένειας είναι ο βασικότερος λόγος που τα παιδιά δεν διορθώνουν ποτέ την συμπεριφορά τους. Το παιδί σας, όμως, το «σημειώνει» στο μυαλό του κάθε φορά που υποκύπτετε στις απαιτήσεις του και την επόμενη φορά διπλασιάζει την προσπάθειά του να σας επιβάλλει τις απαιτήσεις αυτές.
 

Δώστε σημασία στο παιδί σας.

Φροντίστε να προσέχετε το παιδί σας, όχι τρέχοντας από πίσω του κάθε φορά που σας φωνάζει, αλλά ασχολούμενοι μαζί του καθημερινά ουσιαστικά και με αγάπη. Αυτό μπορεί να γίνει αν π.χ. αφιερώνετε χρόνο για να παίξετε με το παιδί ήρεμα, να διαβάσετε μαζί, να φάτε όλοι μαζί και να μιλήσετε για τη μέρα σας, να ασχοληθείτε λίγο με το διάβασμά του και τις δραστηριότητές του. Κάθε μέρα διαφέρει από την άλλη αναφορικά με το πόση προσοχή μπορείτε να δώσετε στο παιδί σας –εσείς ξέρετε πόσο φορτωμένο είναι το πρόγραμμά σας και πόσο χρόνο μπορείτε να διαθέσετε, βάζοντας και εσείς τις δικές σας προτεραιότητες.

Τι να μην κάνετε

Μην φωνάζετε και εσείς.

Το πιο εύκολο, όταν το παιδί τσιρίζει για να τραβήξει την προσοχή σας, είναι να αρχίσετε τις τσιρίδες και εσείς. Είναι, όμως, και το πιο ανεπιτυχές. Προσπαθήστε να «βγάλετε» τον εαυτό σας έξω...