Μαθαίνουμε τα παιδιά μας να θέλουν πολύ περισσότερα απ’ όσα πραγματικά χρειάζονται.

Είναι μάλλον εύκολο να συμφωνήσουμε οι περισσότεροι ότι τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα δεν χρειάζονται και πάρα πολλά πράγματα. Αντιθέτως, η φυσική τους ανάγκη αφορά λίγα και καλά (ουσιαστικά!). 

Άσχετα αν εμείς, η (καταναλωτική) κοινωνία των ενηλίκων, τα μαθαίνουμε, εν τέλει, να θέλουν πολύ περισσότερα απ’ όσα ουσιαστικά χρειάζονται.

Ακριβώς δηλαδή ότι κάνουμε και εμείς οι ίδιοι! Μαθαίνουμε τα παιδιά μας να αναζητούν το περιτύλιγμα, αδιαφορώντας για το περιεχόμενο.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην αγνή φύση των παιδιών. Την ανιδιοτελή, την απλή, την «αφτιασίδωτη». 

Το μόνο που χρειάζονται τα παιδιά είναι να τους αφιερώνουμε αρκετό χρόνο μαζί τους και η στάση μας να δηλώνει και να δίνει αποδοχή, εμπιστοσύνη, γλυκύτητα και πάνω απ’ όλα Αγάπη.

Παρακάτω θα επιχειρήσουμε να σταθούμε σε 4 βασικά σημεία που μπορούμε να κάνουμε μέσα από την καθημερινή σχέση μαζί τους, για να είναι τα παιδιά μας χαρούμενα και ευτυχισμένα.

• Ας τους αφιερώσουμε χρόνο.

Μια σκληρή αλήθεια είναι ότι για πολλούς από εμάς δεν μένει αρκετός χρόνος για να ασχοληθούμε με τα παιδιά μας. Αυτό είναι αρκετό για να δημιουργηθούν πολλά προβλήματα στην σχέση μας μαζί τους. Η σημασία του «ποιοτικού» χρόνου είναι αδιαμφισβήτητη αλλά καλό θα ήταν να μην γίνει ένα άλλοθι για την περίπτωση που τα προγράμματα μας είναι ασφυκτικά και τελικά αυτοί που μας βλέπουν λιγότερο είναι τα ίδια μας τα παιδιά.

• Ας αποδεχτούμε την προσωπικότητα τους.

Κοινώς, ας μειώσουμε την ένταση των προσδοκιών μας από τα παιδιά. Ας εστιάσουμε σε αυτό που είναι κι όχι σε αυτό που θα θέλαμε να είναι, σε αυτό που μπορούν, σε αυτό που θέλουν, σε αυτό που πιστεύουν… κι όχι στις αντίστοιχες δικές μας επιθυμίες… 

Αν τα παιδιά νιώσουν την αποδοχή μας, νιώθουν την απαιτούμενη ασφάλεια να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους, αποκτώντας αυτοπεποίθηση και σταθερότητα για το υπόλοιπο της ζωής τους.

•  Ας προσέξουμε τα λόγια μας

Ένα σύνηθες λάθος που κάνουμε οι γονείς (και που αμέσως μετά το καταλαβαίνουμε και μετανιώνουμε!) Είναι η απόδοση χαρακτηρισμών, οι δηλώσεις και οι σκληρές κουβέντες που χρησιμοποιούμε πάνω στα νεύρα μας… Όλοι το ξέρουμε και κανένας δεν το θέλει, άλλα όλοι το κάνουμε! Όμως καλό είναι να θυμόμαστε ότι «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει». Και ο νοών νοείτω.

• Ας αναδείξουμε τη μοναδικότητα τους

Κάθε παιδί, όπως και κάθε άνθρωπος, είναι ένα και μοναδικό. Εξάλλου (ας μην κρυβόμαστε) όλοι θεωρούμε τα δικά μας παιδιά ως τα καλύτερα παιδιά του κόσμου:

Καλά κάνουμε γιατί τους αξίζει! 

Αυτή τη μοναδικότητα, χωρίς να τα κακομαθαίνουμε, είναι καλό να την τονίζουμε και να την αναδεικνύουμε με κάθε ευκαιρία, βοηθώντας τα παιδιά μας να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους, να μάθουν να αγαπούν και να αποδέχονται τον εαυτό τους και μέσα από αυτόν, και όλους τους άλλους.

Γιάννης Ξηντάρας*
Ψυχολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή»

schooltime
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαθαίνουμε στο παιδί πώς να διαχειρίζεται τα προβλήματα

Είτε το παιδί σας δεν μπορεί να βρει την άσκησή του για τα μαθηματικά είτε έχει ξεχάσει το γεύμα του στο σπίτι, οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων είναι το κλειδί για να διαχειριστεί σωστά την καθημερινότητά του.

Είναι σημαντικό να μάθουμε στο παιδί μας, από μικρή ακόμα ηλικία, να διαχειρίζεται διάφορα προβλήματα ή μικρά ατυχήματα που ενδέχεται να προκύψουν μέσα στην ημέρα του, ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένο και να μην πανικοβληθεί. 

Μπορείτε να ξεκινήσετε την διδασκαλία βασικών δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων ήδη από την προσχολική ηλικία ενώ αυτές οι δεξιότητες θα εξελιχθούν περαιτέρω στο γυμνάσιο και στην μετέπειτα ζωή του.

Γιατί χρειάζονται οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων;
Τα παιδιά αντιμετωπίζουν καθημερινά ποικίλα προβλήματα, από ακαδημαϊκές δυσκολίες έως και προβλήματα στην άθληση. Ωστόσο, λίγα από αυτά έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να τα αντιμετωπίσουν. 

Παράλληλα αντί να επικεντρώσουν την ενέργειά τους στην ουσιαστική επίλυση του προβλήματος, επενδύουν τον χρόνο τους στην αποφυγή του, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν πώς ακριβώς να το αντιμετωπίσουν. 

Άλλα παιδιά που δεν διαθέτουν τις εν λόγω δεξιότητες, δρουν δίχως να γνωρίζουν ποιες είναι πραγματικά οι επιλογές που μπορούν να ακολουθήσουν, με την παρορμητικότητα αυτή να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα μακροπρόθεσμα.

Αξιολογώντας το πρόβλημα
Στην θέα ενός προβλήματος το παιδί ενδέχεται να αισθανθεί απελπισία ή και να ταραχθεί, με αποτέλεσμα να μην προσπαθήσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. 

Όταν όμως τους δώσετε ένα σύντομο οδηγό για το πως μπορεί να τα αντιμετωπίσει, αισθάνονται μεγαλύτερη σιγουριά και ασφάλεια να δοκιμάσουν.
Προσδιορίστε το πρόβλημα: 

Προσδιορίζοντας φωναχτά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, μπορεί να είναι αρκετό για να ηρεμήσει και να σκεφτεί πιο καθαρά. 

Ενθαρρύνετε λοιπόν το παιδί σας να βρει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα στην κατάσταση και να το δηλώσει.
Σκεφτείτε πιθανές λύσεις: 

Σκεφτείτε τουλάχιστον δύο πιθανούς τρόπους επίλυσης του προβλήματος. 

Τονίστε όμως ότι θα πρέπει να συμπεριλάβει στην λίστα του ακόμα και την πιο «χαζή» ιδέα, μιας και αυτή μπορεί να το βοηθήσει, αν όχι να λύσει το πρόβλημα, να σκεφτεί κάτι διαφορετικό. 

Το κλειδί είναι να το βοηθήσετε να αντιληφθεί ότι με λίγη δημιουργικότητα, μπορεί να βρει πληθώρα διαφορετικών λύσεων.
Υπέρ και κατά: 

Βρείτε μαζί τα υπέρ και τα κατά κάθε λύσης που σκέφτηκε, συμπεριλαμβάνοντας τις πιθανές θετικές όπως και αρνητικές συνέπειες κάθε δυνητικής λύσης.
Επιλέξτε μια λύση: 

Μόλις αξιολογήσετε μαζί κάθε δυνητική λύση, αφήστε το να επιλέξει και ρωτήστε το ποιες θα είναι οι θετικές και ποιες οι αρνητικές συνέπειες αυτής.
Δοκιμάστε την: Αφήστε το παιδί να δοκιμάσει την λύση, που θεώρησε καλύτερη ώστε να δει τι θα συμβεί στην συνέχεια. 

Αν δεν λειτουργήσει, μπορεί να δοκιμάσει μια άλλη λύση από την λίστα που δημιούργησε προηγουμένως.

imommy.gr