«Ξέχασες τη γιαγιά και τον παππού που κοίμιζαν τους ξένους;»...

«Ξένος σε ευλογημένο τόπο.
Για αυτό σου λέω. Σταμάτα να γκρινιάζεις. Πάντα ήμασταν το χωνευτήρι των λαών. Το σταυροδρόμι της πορφύρας, του μεταξιού, του πάπυρου, του κέδρου, των θεών και του Έρωτα που έχεις ξεχάσει να πιστεύεις.
Πάντα ήμασταν το σταθερό «Ανάμεσα» των ανθρώπων, στο πελαγίσιο χάσιμό τους και ο σταθμός ανεφοδιασμού στα ταξίδια από τον έναν κόσμο στον άλλο.
Πάντα ήμασταν εκείνο το ιερό «Ανάμεσα» που πάντα ξαπόσταιναν και δροσίζονταν οι Άλλοι. Οι Ξένοι. Εκεί... κάτω από τις ελιές και τα αρμυρίκια και μέσα στο στήθος των εύρωστων γυναικών.
Γι αυτό και είμαστε όμορφοι.
Και ζωντανοί.

Και μας αρέσει ακόμα να ξαπλώνουμε πάνω στην άμμο και να κοιτάμε κατάματα τον ήλιο και να χορεύουμε μαζί με άλλους τις χαρές μας, και να πίνουμε, και να χορεύουμε, και να μπαίνουμε ο ένας μέσα στο σώμα του άλλου αχόρταγα.
Τα ξέχασες όλα αυτά;
Ξέχασες μήπως πως είμαστε από τους λίγους λαούς που ακόμα αγκαλιαζόμαστε στο πένθος μας.
Που δεν είναι ντροπή για τους άντρες να φιλιούνται από εκτίμηση και οι γυναίκες να αγκαλιάζουν έναν ξένο άντρα, όπως θα αγκάλιαζαν το παιδί τους για παρηγοριά;

Ξέχασες τη γιαγιά και τον παππού πως έκαναν πράξη το Θεό, για αυτό και έτρωγαν με τους φτωχούς, κοίμιζαν τους ξένους και έλουζαν με έλαιο και κρασί τις πληγές τους;
Πως μπόρεσες να ξεχάσεις την κληρονομιά σου;
Μη φοβάσαι όμως.
Γιατί έτσι ήταν πάντα η Ελλάδα.
Το πεπρωμένο της σφραγίστηκε για πάντα από τη μουσική, τα καρυκεύματα και τα χρώματα των ανθρώπων που πέρασαν και την αγάπησαν.
Αφέσου στην Ομορφιά ….
Ή γίνε ένας ξένος σε αυτό τον ευλογημένο τόπο».

Πηγή.
Διαδώστε την "Ιδεοπηγή"

Οίκτος και Μίσος - Αγάπη και Λογική Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Νίκος Ψαρός

Ο Σπινόζα, ένα από τα μεγάλα πνεύματα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, λέει στο μεγάλο του έργο «Ηθική» ότι ο οίκτος και το μίσος είναι συναισθήματα λύπης συνδυασμένα με την ιδέα της εξωτερικής αιτίας.

Η διαφορά ανάμεσά τους έγκειται μόνο στη φύση της εξωτερικής αιτίας: 

στην περίπτωση του οίκτου, είναι η θέα της άθλιας κατάστασης του άλλου· 

στην περίπτωση του μίσους, είναι η ίδια η ύπαρξη του άλλου. 

Το γεγονός ότι και τα δύο συναισθήματα ανήκουν στο ίδιο γένος σημαίνει πως η μετάλλαξη του οίκτου σε μίσος δεν είναι δύσκολη, αλλά —όπως μας δείχνει η εμπειρία της ζωής— ούτε και σπάνια όταν συντρέχουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Το γεγονός ότι οίκτος και μίσος, όπως και όλα τα υπόλοιπα αρνητικά συναισθήματα, είναι μόνο αποχρώσεις ενός βασικού συναισθήματος λύπης που προέρχεται από την αίσθηση της ίδιας μας της ατέλειας οδηγεί τον Σπινόζα στο συμπέρασμα ότι οι πράξεις μας δεν πρέπει να καθοδηγούνται από τα συναισθήματα αλλά από τη λογική και ότι πρέπει να πράττουμε το καλό, όχι γιατί σκοπεύουμε να αποφύγουμε αρνητικά συναισθήματα, αλλά γιατί το επιτάσσει η λογική. 

Και, επειδή κάθε πράξη συνοδεύεται πάντα από ένα συναίσθημα, η καλή πράξη, δηλαδή η πράξη που την επιτάσσει η λογική βασιζόμενη στη γνώση, συνοδεύεται και από ένα θετικό συναίσθημα που όμως δεν συνδέεται με μια εξωτερική αιτία, επειδή πηγάζει μόνο από εμάς — ο Σπινόζα ονομάζει αυτό το συναίσθημα «αγάπη».

Ποιο είναι το κριτήριο που καθορίζει τις επιταγές του λογικού; 

Η γνώση της φύσης των πραγμάτων και των καταστάσεων που μας περιβάλλουν, λέει ο Σπινόζα, προτρέποντάς μας να πράξουμε το καθήκον μας. 

Για να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίσουμε τη φύση των πραγμάτων και των καταστάσεων στις οποίες ζούμε, γιατί ο λογικός άνθρωπος αντιμετωπίζει κάθε πράγμα σύμφωνα με τη φύση του. 

Έτσι λοιπόν, όπως είναι υπό κανονικές συνθήκες ανόητο το να χρησιμοποιήσει κανείς ένα γυάλινο ποτήρι σαν σφυρί, ή να ζέψει ένα λιοντάρι σε ένα κάρο, είναι και ανόητο να αντιμετωπίσει κανείς έναν άνθρωπο είτε ως πηγή οίκτου που προκαλεί μια ορισμένη συμπεριφορά, είτε ως μέσο για την επίτευξη ενός ιδιοτελούς σκοπού, ακόμη και αν αυτός έχει έναν ωφελιμιστικό κοινωνικό μανδύα του τύπου, «Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα μας βοηθήσουν να λύσουμε το δημογραφικό μας πρόβλημα».

Τι δίδαγμα μπορούμε να εξαγάγουμε από αυτές τις σκέψεις του Σπινόζα για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας που καθορίζεται από το —για τη σημερινή γενιά— πρωτόγνωρο φαινόμενο των προσφύγων και μεταναστών που βρίσκουν καταφύγιο στην Ελλάδα;

Προς το παρόν, η αντιμετώπιση των ανθρώπων αυτών χαρακτηρίζεται από τον οίκτο, σε ατομικό, σε συλλογικό αλλά και στο επίπεδο της πολιτείας. Όμως ο οίκτος μπορεί ανά πάσα στιγμή και για εντελώς συμπτωματικούς λόγους να μετατραπεί σε μίσος. 

Το μόνο που μπορεί να αποτρέψει κάτι τέτοιο είναι η αντιμετώπιση της κατάστασης με βάση την αρχή ότι, επειδή έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους, ξέρουμε πολύ καλά τι πρέπει να κάνουμε: πρέπει να τους βοηθήσουμε να ξαναπάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους, πρέπει να τους δώσουμε τη δυνατότητα να ξαναχτίσουν τη ζωή τους και, αν μπορούμε, να τους βοηθήσουμε να ξανακερδίσουν την πατρίδα τους.

Κι αυτό θα το κάνουμε, όχι επειδή μάς κινεί ο οίκτος, ούτε και από ωφελιμιστικό συμφέρον. Θα το κάνουμε επειδή αυτό αρμόζει στην κοινή μας ανθρώπινη φύση, επειδή αυτό επιτάσσει η λογική.
Επειδή είναι πράξη αγάπης.

******************
Ο Νίκος Ψαρρός είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Λειψίας.

amagi.gr
antikleidi

Πρόσφυγες: Αχ, Ελλάδα σ' αγαπώ

Οι Έλληνες καθημερινά δείχνουν την ανθρωπιά τους στους πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. 

Συγκεντρώνουν τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα και τα προσφέρουν στους πρόσφυγες που βρίσκονται συνωστισμένοι σε διάφορα σημεία 
της Αθήνας.

Στον Πειραιά επικρατεί το αδιαχώρητο με τους πρόσφυγες να στοιβάζονται στους σταθμούς επιβατών του Πειραιά.

Μέχρι χθες το βράδυ διέμεναν στους σταθμούς 1.700 άτομα, ενώ σήμερα ήρθαν να προστεθούν άλλοι 592 που έφτασαν το πρωί με το πλοίο «Αριάδνη» από τη Χίο και τη Μυτιλήνη.

Οι πρόσφυγες συγκινήθηκαν από την ανθρωπιά των Ελλήνων και έγραψαν σε ένα χαρτόνι ένα συγκινητικό μήνυμα για τη βοήθεια που τους προσφέρουν, το οποίο κόλλησαν στην πόρτα ενός από τους σταθμούς επιβατών στον Πειραιά.

newsbeast

Τρίκαλα, «Η μικρή πόλη με τη μεγάλη καρδιά» «Αγαπητή Φίλη και Φίλε από την Ανατολή... »«Γεια σας στα Τρίκαλα… Είμαι ο Ισα Αλ Κχεντάρ... »

«Οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη είναι φανταστικοί και καμία γλώσσα στον κόσμο δεν μπορεί να περιγράψει την καλοσύνη των ανθρώπων εδώ στα Τρίκαλα.».

Το γράμμα στον φίλο από την Ανατολή
Διαβάστε παρακάτω το συγκινητικό γράμμα στα ελληνικά και στα αραβικά με το οποίο υποδέχτηκε ο δήμος Τρικκαίων τους Σύρους πρόσφυγες, που φιλοξενήθηκαν στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο.

«Αγαπητή Φίλη και Φίλε από την Ανατολή,
Στο δύσκολο και μακρινό ταξίδι προς τον προορισμό σου, βρέθηκες στην πόλη μας. Στη φιλόξενη πόλη των Τρικάλων, που βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας. Οι κάτοικοι της πόλης, ο Δήμος και οι Αρχές της, σε καλωσορίζουμε και σου υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η παραμονή σας εδώ να είναι ασφαλής, να έχετε τις καλύτερες συνθήκες υγιεινής, να έχετε τα γεύματά σας με επάρκεια και σύντομα να σας αποχαιρετήσουμε με χαμόγελο για τη συνέχεια του ταξιδιού σας.

Σε παρακαλούμε να σεβαστείς την προσπάθειά μας, η οποία πηγάζει από την καρδιά των κατοίκων με αγάπη, τη στιγμή που κι εμείς εδώ βιώνουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων πενήντα ετών.

Σε παρακαλούμε να μην σπαταλάς το νερό και τα τρόφιμα που σου προσφέρουμε και να προσπαθείς μαζί μας να κρατάς τους χώρους καθαρούς.
Να μαζεύεις και να πετάς στους κάδους ό,τι δεν χρειάζεσαι.
Να ρωτάς τους υπευθύνους του χώρου για ό,τι χρειάζεσαι και να μας δίνεις λίγο χρόνο για να σου το παρέχουμε.
Να σέβεσαι τους συνταξιδιώτες σου, να είσαι υπομονετικός και να αλληλοβοηθιόμαστε στις καθημερινές δουλειές (καθάρισμα των τραπεζιών μετά το φαγητό, συλλογή μικρών σκουπιδιών από τους κοινόχρηστους χώρους).

Για τα παιδιά σου φροντίζουμε να υπάρχουν εθελοντές που να τα ψυχαγωγούν, προσφέροντάς τους ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη τους και λίγη χαρά στα μάτια τους.

Πρέπει να γνωρίζεις ότι όλοι εμείς που σας φροντίζουμε, είμαστε εθελοντές και το κάνουμε μέσα από την καρδιά μας, γιατί θέλουμε πραγματικά να σας συμπαρασταθούμε σ’ αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο της ζωής σας.

Όταν με το καλό –ευχόμαστε πολύ σύντομα- φτάσεις στον προορισμό σου, στείλε μας ένα μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: contact@trikalacity.gr ή μέσω του facebook του Δήμου μας https://facebook.com/dimostrikkaion/.

Ειλικρινά, θα χαρούμε πολύ αν μάθουμε ότι έφθασες με ασφάλεια στον προορισμό σου και υγιής, γιατί έτσι θα ξέρουμε ότι οι ευχές μας που σε συνόδεψαν πραγματοποιήθηκαν! 
Καλή παραμονή και καλό ταξίδι!

Ο Δήμαρχος και οι κάτοικοι της πόλης των Τρικάλων».

Λίγες ώρες μετά το γράμμα του Δήμου Τρικκαίων στον «Φίλο από τη Ανατολή», αυτός ο φίλος απάντησε. Και απάντησε εγκάρδια, με αγάπη, με συγκίνηση, με χίλια ευχαριστώ… Με λόγια που χαρακτηρίζονται από ανθρωπιά, με βάση και την ανθρωπιά που οι ίδιοι οι πρόσφυγες εισέπραξαν.

Ο Ισα Αλ Κχεντάρ που έγραψε το γράμμα και άλλοι πρόσφυγες που το συνυπογράφουν. Και αυτό το γράμμα, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή του Δήμου Τρικκαίων, δείχνει ότι οι ανθρώπινες αξίες, δεν σταματούν να υπάρχουν. Δείχνει ότι το «ευχαριστώ» των προσφύγων και αξίζει χιλιάδες διαμάντια για κάθε τρικαλινή, τρικαλινό, εθελοντή, επιχειρηματία, φορέα ή σύλλογο που δραστηριοποιήθηκε.

Παρακάτω παραθέτουμε το γράμμα, που εστάλη και στα αραβικά, με μια καρδιά ζωγραφισμένη: «Μικρή πόλη – Μεγάλη Καρδιά», λένε στους Τρικαλινούς.

«Γεια σας στα Τρίκαλα…

Είμαι ο Ισα Αλ Κχεντάρ. Σταματήσαμε σε αυτή τη όμορφη πόλη για λίγες ημέρες. Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους αυτής της πόλης για την καλοσύνη τους. Μας καλωσόρισαν, αισθανόμαστε σαν να είμαστε με τις οικογένειές μας. Περάσαμε όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους εδώ. Είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι εδώ είναι άγγελοι. Ηταν καλύτεροι και από τους γονείς μας.

Θέλω να πω ότι ένιωσα συναισθηματικά με την καλοσύνη που πήρα από τους ανθρώπους εδώ στα Τρίκαλα.

Εγραψα αυτό το γράμμα και τα δάκρυα κυλούν από τα μάτια μου, γιατί φεύγω από αυτή την πόλη και θα αφήσω αυτήν την όμορφη πόλη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις όμορφες στιγμές που έζησα εδώ με τους τρικαλινούς. Μας βοήθησαν πάρα πολύ, έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν για εμάς. Ηταν πολύ υπομονετικοί με εμάς.

Οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη είναι φανταστικοί και καμία γλώσσα στον κόσμο δεν μπορεί να περιγράψει την καλοσύνη των ανθρώπων εδώ στα Τρίκαλα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις όμορφες στιγμές που περάσαμε με τους αγαπημένους ανθρώπους. Τα αγγλικά μου δεν είναι αρκετά καλά, ώστε να περιγράψω τις όμορφες στιγμές με τους αγαπημένους ανθρώπους από την πόλη των Τρικάλων.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μεγάλα χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων, όταν φτάσαμε, και δεν θα ξεχάσω ποτέ τα δάκρυα που κυλούσαν από τα μάτια των ανθρώπων, όταν φεύγαμε από την πόλη. Αν θελήσω να γράψω κάθε αξιαγάπητη στιγμή που περάσαμε εδώ, με αυτούς τους ανθρώπους, θα χρειαστώ ένα βιβλίο με χιλιάδες σελίδες, μόνο και μόνο για να πω ότι είμαι ερωτευμένος με τα Τρίκαλα».

netakias