Μια πράξη αντίστασης... / Καληνύχτα σας...

Αν, με όλα όσα ζούμε, αφήσεις το μυαλό σου ελεύθερο (ανεξέλεγκτο), τότε θα τρελαθείς. 

Θα αρρωστήσεις…

Μάζεψε το νου σου. Συγκεντρώσου.
Προσπάθησε να αποφεύγεις να διαβάζεις κάθε σαβούρα που κυκλοφορεί.

Προσπάθησε να μην καταπίνεις αμάσητο τον φόβο που σου σερβίρουν.
Κάνε από το μετερίζι σου ό,τι καλύτερο μπορείς, και από κει και πέρα ειρήνευσε. Γαλήνεψε. 

Άστο στο Θεό.
Στην Παναγιά…

Και μη νομίζεις.
Είναι και αυτό μια πράξη αντίστασης, σε έναν τόσο μπερδεμένο κόσμο.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ποιος θα οδηγήσει; / Καληνύχτα σας...

Γεννιόμαστε με ένα ζευγάρι κλειδιά στο χέρι…

Και μένει σε μας, να αποφασίσουμε, το τι θα κάνουμε με αυτά. Μένει σε εμάς, να αποφασίσουμε, το ποιος θα οδηγήσει.

Είδα ανθρώπους να παίρνουν οι ίδιοι το τιμόνι της ζωής τους. 

Να παλεύουν να κρατήσουνε στο δρόμο το αμάξι. 

Να αγχώνονται για τη διαδρομή, για τον προορισμό, για τις κακοτοπιές, για τις στροφές και για τις ανηφόρες. 

Τους είδα να αγχώνονται για τα καύσιμα. 

Τους είδα, να μπερδεύονται με χάρτες. 

Τους είδα να μαλώνουν με τους συνεπιβάτες τους. 

Τους είδα να αρρωσταίνουν από την πολλή προσπάθεια. 

Να χάνονται μέσα στις μέριμνες και μέσα στο πολύ το άγχος.

Είδα όμως και άλλους. Ανθρώπους, απλούς. 

Ανθρώπους ταπεινούς. Ανθρώπους που κάθονται στο πίσω κάθισμα. 

Ανθρώπους, που κάνουνε μέσα στη μέρα ό,τι καλύτερο μπορούν αλλά μετά δεν μεριμνούν. 

Μετά αφήνονται… 

Κάθονται στο πίσω κάθισμα και αφήνουν το Θεό να οδηγήσει.

Δε θα σου πω ψέματα.
Αυτούς τους δεύτερους, τους ανθρώπους που κάθονται στα πίσω τα καθίσματα, πολύ τους ζήλεψα.
Και θέλω πολύ να γίνω ένας από δαύτους.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι