Οι φύλακες-άγγελοι των εγκαταλελειμμένων μωρών στο Αναρρωτήριο Πεντέλης...

Ένα πρωινό στον ξενώνα βρεφών του Αναρρωτηρίου Πεντέλης. 

Δύο καναπέδες με ένα ξύλινο τραπεζάκι στη μέση. Πάνω του, παιχνίδια και βιβλία. Χαρούμενες ζωγραφιές στους κίτρινους τοίχους, λούτρινα αρκουδάκια, ξύλινα άλογα, λουλούδια στις γλάστρες.

Κι ύστερα, θάλαμοι με παιδικές φωνές, στάλες ζωής που ξέφυγαν από το πουθενά για να καταλήξουν σε «δωμάτια αναμονής». Πενήντα πέντε παιδιά έως 6 ετών. Τόσα φιλοξενούνται, εδώ, στο Αναρρωτήριο Πεντέλης, άθροισμα μιας αφιλόξενης ενήλικης στιγμής… Τα δεκαπέντε από αυτά δεν ξεπερνούν τους δέκα μήνες ζωής. Για τη μητέρα του ενός ήταν «ντροπή», η δεύτερη ήταν πόρνη, η τρίτη εξαρτημένη, η τέταρτη βυθισμένη σε ωκεανούς αλκοόλ. Καθένα από αυτά κουβαλά τη δική του σκληρή ιστορία, βαριά για να τη «σηκώσεις», σύντομη για να την αλλάξεις. Αν είσαι μητέρα, καταλαβαίνεις. Αν δεν είσαι, γίνεσαι έστω και για λίγο.

Τα έχεις ξανασυναντήσει αυτά τα μωρά. Σε πρωτοσέλιδα εφημερίδων, σε δελτία ειδήσεων, σε κουβέντες με φίλους, σε αναρτήσεις στα social media που σε τυλίγουν με ενοχές, σε στιγμές που χαζεύεις τα δικά σου να ονειρεύονται ήσυχα και ο κρότος της παράλληλης ύπαρξής τους σε γεμίζει δάκρια και τύψεις. Σκουπίζω βιαστικά τα δικά μου. Κανείς δεν θέλω να με δει έτσι, ιδίως τα μωρά…

Ένα χέρι ακουμπά στον ώμο μου. Μυρίζει λεβάντα, γάλα και μωρό. Η ματιά μου συναντά τη δική της και μέσα από το βλέμμα της μαλακώνει. Την ξέρω αυτή τη ματιά. Αθώα, γλυκιά, μαμαδίστικη, παντοδύναμη. Μιλάει απαλά, σαν να μιλάει σε μωρό, από συνήθεια ή από «φτιαξιά»: «Καλημέρα.

Είμαι η Ιφιγένεια Χαλάτση. Η προϊσταμένη και συντονίστρια βρεφονηπιοκόμος στον ξενώνα βρεφών. Είμαι μια πολύτεκνη μητέρα. Εχω ένα παιδί στο σπίτι και πολλά στη δουλειά. Θέλετε να πάμε να δούμε;» Θέλω; Δεν ξέρω να της απαντήσω. 
Στα πρώτα βήματα νιώθω να σταματά η καρδιά μου, σαν να με χτύπησε σφαίρα στο στήθος. 
Πώς να δεις ένα μωρό χωρίς να το αγκαλιάσεις; 
Χωρίς να το σηκώσεις ψηλά στον αέρα και να το στροβιλίσεις τραγουδιστά; 
Χωρίς να του υποσχεθείς ότι το βράδυ θα είσαι εκεί για να το νανουρίσεις και το πρωί δίπλα του, οδηγός και συμπαραστάτρια στο παιχνίδι της ζωής;

Μου απλώνει το χέρι της. Την ακολουθώ. Περνάμε διαδρόμους, κατεβαίνουμε σκαλοπάτια, στεκόμαστε μπροστά στην πόρτα μιας μεγάλης αίθουσας. Σαπούνι στα χέρια, «προστατευτικά» στις σόλες των παπουτσιών, χαμόγελο στα χείλη, χαμόγελο και στη ματιά. 
Η ζωή αυτών των μωρών ξεκίνησε κάτω από λυπητερά βλέμματα. 
Δεν είναι ανάγκη να τα δουν ξανά. Η πόρτα ανοίγει. Η Ιφιγένεια μπροστά, εγώ πίσω της με βήμα δειλό. Βρίσκομαι σε ένα χώρο πάνω από 300 τ.μ. χωρισμένο σε τέσσερις θαλάμους. 
Η πρώτη εικόνα, μία πεντακάθαρη κουζίνα γεμάτη πιπίλες, μπιμπερό, αποστειρωτές, μία επιγραφή στον τοίχο με τη φράση «Σ’ αυτό το σπίτι αγαπάμε», μαγνητάκια στο ψυγείο που συνθέτουν τα ονόματα των μωρών και την αίσθηση της αγάπης. Το βήμα μου ξεθαρρεύει, μαζί του και η βεβαιότητα πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι. 
Ο παιδίατρος του θαλάμου μου σφίγγει δυνατά το χέρι, κι άξαφνα, σχεδόν μαγικά, ξεσφίγγεται η καρδιά μου. Σε κάθε γωνιά, κι από ένα μωρό. Γύρω τους παιχνίδια, στράτες και ζωγραφιές με σπιτάκια και μεγάλες γέφυρες-περάσματα σε μία καλύτερη ζωή. Όλα καθαρά, όλα τακτοποιημένα, τα πάντα εικόνες που αρμόζουν στο σύμπαν ενός μωρού.

Κοιτάζω την Ιφιγένεια. Μιλάει ακατάπαυστα, γελάει σαν μικρό παιδί, κάνει χαρούμενα νεύματα στα μωρά που την κοιτάζουν μ’ ορθάνοιχτα μάτια: «Αυτή είναι η Κατερίνα μου. Η “κόρη” μου. Εδώ είμαστε με βάρδιες δώδεκα βρεφονηπιοκόμοι και η καθεμία από εμάς έχει επιλέξει ένα με δύο μωρά ώστε το καθένα να έχει τη “μαμά” του, ένα πρόσωπο αναφοράς που να το αναγνωρίζει και να το εμπιστεύεται. 
Φυσικά και ξέρουν ποια από εμάς είναι η “μαμά”. Στη “μαμά” χαμογελάνε περισσότερο, γκρινιάζουν περισσότερο, απαιτούν περισσότερα. Τους έχουμε δώσει ονόματα, τους κάνουμε δώρα, τους αγοράζουμε ρούχα, τα πηγαίνουμε βόλτα, τα χορεύουμε με μουσική, τους λέμε τραγούδια και παραμύθια και όλες μας προσπαθούμε να ισορροπήσουμε μέσα μας τη στιγμή του αποχωρισμού με την ελπίδα ότι θα βρεθεί γρήγορα μια καλή οικογένεια για καθένα από αυτά. Πριν από λίγες μέρες έφυγε ένα μωρό για υιοθεσία, ένα δεύτερο για αναδοχή και αύριο περιμένουμε άλλα δύο. Μακάρι όλα τους να έχουν καλή τύχη από εδώ και στο εξής…»

Η προσοχή μου αποσπάται από έναν κούκλο. 
Εναν ζωντανό κούκλο με γαλάζια μάτια και ξανθά μαλλιά, θα ’ναι δεν θα ’ναι δέκα μηνών. Θέλει αγκαλιά χωρίς να γκρινιάζει με τα χεράκια του προτεταμένα προς την πλευρά μου. Του μιλάω, μου χαμογελάει, του τραγουδάω, γελάει δυνατά. Σκέφτομαι πως ακόμη και λίγα λεπτά προσοχής αρκούν για να κάνουν ένα μωρό ευτυχισμένο και έναν άνθρωπο καλύτερο, πως όσο δύσκολα κι αν περνάμε σ’ αυτή τη χώρα τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την “πρώτη” μοίρα αυτών των παιδιών, πως είναι στο χέρι μας να την αλλάξουμε γλυκαίνοντας τη δική μας. Σκέφτομαι και ταξιδεύω. Στις πρώτες στιγμές αυτών και δεκάδων άλλων μωρών που εγκαταλείφθηκαν σε κάποιο δημόσιο μαιευτήριο της χώρας και στα πρόσωπα που νοιάστηκαν για την τύχη τους σαν αληθινοί γονείς.

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ-ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΩΝ ΜΩΡΩΝ

Ένα από αυτά τα πρόσωπα είναι η Μυρτώ Ξανθοπούλου, διαχειρίστρια δωρεών στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος με το έργο της απέναντι σ’ αυτά τα μωρά να ξεκινάει πριν από ένα χρόνο και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο του 2016: 
«Ολοι γνωρίζαμε ότι ...

Κολομβία: Νεογέννητο σώθηκε μέσα από κάδο

Το βρήκαν καλυμμένο με μυρμήγκια

Οι διασώστες έμειναν άφωνοι, όταν είδαν το μωρό καλυμμένο με σκουπίδια και μυρμήγκια

Χάρη σε έναν άστεγο που έτυχε να ακούσει το απεγνωσμένο κλάμα του, ένα νεογέννητο κοριτσάκι διασώθηκε μέσα από κάδο σκουπιδιών, που το είχαν αφήσει να πεθάνει.
Ο άστεγος κάλεσε την αστυνομία που έσπευσε στο σημείο και οι διασώστες έμειναν άφωνοι όταν είδαν το μωρό καλυμμένο με σκουπίδια και μυρμήγκια. 

Οι γιατροί διαπίστωσαν πολλαπλές αμυχές και δαγκώματα στην πλάτη του μωρού, ενώ είχε ακόμη συνδεδεμένο τον ομφάλιο λώρο.

Το περιστατικό σημειώθηκε στο δήμο Φλοριδαμπλάνκα του Σαντάντερ της Κολομβίας. 

Οι γιατροί του τοπικού νοσοκομείου ανακοίνωσαν ότι το 2,2 κιλών αναρρώνει από υποθερμία.

Η αστυνομία αυτή τη στιγμή προσπαθεί να εντοπίσει και να ταυτοποιήσει την μητέρα του βρέφους.

protothema

Πρόγραμμα φροντίδας και αποκατάστασης βρεφών από τα δημόσια νοσοκομεία

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος χρηματοδοτεί το πρόγραμμα μεταφοράς βρεφών σε έναν πανέμορφο χώρο στο Αναρρωτήριο Πεντέλης

Με τα πρώτα 9 μωρά να έχουν πρόσφατα μεταφερθεί στο Αναρρωτήριο Πεντέλης, τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος και το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ανακοίνωσαν σήμερα το πρόγραμμα φροντίδας και αποκατάστασης βρεφών από τα δημόσια νοσοκομεία, δίνοντας παράλληλα στα παιδιά αυτά την προοπτική να μεγαλώσουν σε ένα ζεστό, ασφαλές και υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, σε οικογένειες αναδοχής. 

Στόχος του προγράμματος, η διαμονή των παιδιών στο Αναρρωτήριο να είναι βραχεία και σύντομα, χάρη στην αλλαγή του νόμου σε περίπου 1 μήνα, όπως ανακοίνωσε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας κ. Θεανώ Φωτίου, να καταλήξουν στην αγκαλιά μιας ανάδοχης οικογένειας.
Σκοπός του προγράμματος είναι να εκλείψει το φαινόμενο της μακροχρόνιας παραμονής βρεφών σε νοσοκομειακό περιβάλλον, να μειωθεί ο κίνδυνος της ιδρυματοποίησης και του κοινωνικού στιγματισμού τους και συγχρόνως να δημιουργηθεί μία «δεξαμενή» κατάλληλα εκπαιδευμένων και προετοιμασμένων γονέων για να δεχθούν και να μεγαλώσουν τα παιδιά στο πλαίσιο της αναδοχής. Όλα αυτά ήταν ένα μακρόχρονο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας και τον τελευταίο χρόνο υπήρξε έντονη προσπάθεια για την απομάκρυνση των βρεφών από τα Μαιευτήρια από την Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής.
Το πρόγραμμα ξεκινάει άμεσα καθώς τα πρώτα βρέφη από τα Μαιευτήρια «Έλενα» και «Αλεξάνδρα» έχουν ήδη μετακινηθεί στο «Αναρρωτήριο Πεντέλης» στην πτέρυγα που έχει ανακαινισθεί πλήρως από την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και έχει εξοπλιστεί κατάλληλα με δωρεά του Trafigura Foundation και ναυτιλιακών συνεργατών της Trafigura Maritime Ventures - Greece, για να φιλοξενεί μέχρι 15 βρέφη και νήπια.
Το πρόγραμμα υποδέχεται βρέφη από όλα τα δημόσια μαιευτήρια της χώρας με στόχο η παραμονή τους στο νέο φιλόξενο χώρο που δημιουργήθηκε στο «Αναρρωτήριο Πεντέλης» να μην υπερβαίνει τους 9-10 μήνες. 

Παράλληλα, μέσω του προγράμματος, θα δίνεται η δυνατότητα και σε άλλα βρέφη και παιδιά που φιλοξενούνται στον Ξενώνα Βρεφών SOS και στην Παιδόπολη «Άγιος Ανδρέας» να αποκαθίστανται σε ανάδοχες οικογένειες.
Στην πρώτη διετία λειτουργίας του προγράμματος, προβλέπεται η δημιουργία μίας δεξαμενής 150 αναδόχων οικογενειών και η αποκατάσταση τουλάχιστον 100 παιδιών, ηλικίας από 0 έως 12 ετών συνολικά.

Ποιοι μπορούν να γίνουν ανάδοχοι γονείς

Κατάλληλοι για να γίνουν ανάδοχοι γονείς είναι οικογένειες αποτελούμενες από συζύγους με ή χωρίς παιδιά και μεμονωμένα άτομα με ή χωρίς παιδιά ηλικίας από 30 έως 60 ετών. 

Τα πρόσωπα που θα αναλάβουν τη φιλοξενία και τη φροντίδα των παιδιών θα πρέπει να είναι σωματικά και ψυχικά υγιείς ενήλικοι, με ειλικρινή διάθεση να προσφέρουν ένα ζεστό και ασφαλές περιβάλλον σε παιδιά άλλων γονιών για ένα χρονικό διάστημα που προσδιορίζεται τόσο από τις ανάγκες κάθε παιδιού όσο και από τις δικές τους δυνατότητες, τη διαθεσιμότητά τους και την καταλληλότητά τους, όπως αυτή επαναξιολογείται ανά τακτά διαστήματα από τους αρμόδιους επαγγελματίες που υλοποιούν το πρόγραμμα.
Το πρόγραμμα, μέσω της Υπηρεσία Αναδοχής, προσφέρει στους υποψήφιους ανάδοχους γονείς:
- Συστηματική εκπαίδευση σε θεματολογία σχετική με το γονεϊκό ρόλο και θέματα αγωγής και φροντίδας των παιδιών
- Συστηματική συμβουλευτική από τους αρμόδιους συνεργάτες του προγράμματος
- Πρόσβαση και συνεργασία σε σταθερή βάση με το συνεργάτη που ορίζεται ως «πρόσωπο αναφοράς» της οικογένειας και του παιδιού
- Νομική συνδρομή
- Ψυχολογική υποστήριξη (όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο)
- Περιοδική (ανά 6μηνο) αξιολόγηση της πορείας κάθε παιδιού στο πλαίσιο της οικογένειας
- 

Παρακολούθηση (follow-up) συνολικής διάρκειας 2 ετών
Σημαντικό επίσης στοιχείο είναι οι 32 νέες θέσεις εργασίας που δημιουργεί καθώς θα στελεχώνεται από: Επιστημονικό Υπεύθυνο, Παιδοψυχίατρους, Παιδίατρο, Ψυχολόγους, Παιδοψυχολόγο, Κοινωνικούς Λειτουργούς, Βρεφονηπιοκόμους, Νομικό Σύμβουλο, Βοηθό Λογιστή, Γραμματείς, Βοηθητικό προσωπικό.

Από σήμερα ξεκινά μία νέα αντίληψη και πρακτική στο πλαίσιο της φροντίδας, της προστασίας και της αποκατάστασης των παιδιών με ουσιαστικό στόχο κάθε παιδί να βρίσκει μία οικογένεια που του αξίζει.
infokids

Πύργος: Νεογέννητο εγκαταλείφθηκε στην παιδιατρική κλινική. Το αγκάλιασαν οι γιατροί και οι νοσηλευτές

Γεννήθηκε πρόωρα, πριν 58 ημέρες και αμέσως βίωσε την εγκατάλειψη και το σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας.

Ο λόγος για το αγοράκι που, από τη μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκε στην «αγκαλιά» των γιατρών και νοσηλευτών της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Πύργου, οι οποίοι, για μια ακόμα φορά «κάλυψαν» τα κενά της πολιτείας με την αγάπη, την ευαισθησία και την ανθρωπιά που τους διακρίνει.

Όπως έχουν κάνει πολλές φορές μέχρι τώρα, διακριτικά και αθόρυβα…

Η περιπέτεια του βρέφους ξεκίνησε από την ημέρα της πρόωρης γέννησής του, πριν δυο μήνες. Διασωληνώθηκε και διακομίσθηκε σε Ειδική Μονάδα Νεογνών απ’ όπου πριν λίγες ημέρες πήρε εξιτήριο, αλλά αντί να βρεθεί στο ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού, παραδόθηκε από τη μητέρα – σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες - σ’ έναν οικογενειακό φίλο. Από αυτόν, το παρέλαβε ο πατέρας του και μη μπορώντας να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της φροντίδας του, απευθύνθηκε στο Α.Τ Αμαλιάδας ζητώντας βοήθεια.

Συνοδεία αστυνομικών, το μωρό μεταφέρθηκε στην Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Πύργου με τους γιατρούς να εξασφαλίζουν τις συνθήκες και τα μέσα (μονόκλινο δωμάτιο, πάνες, γάλα κλπ) που απαιτούνται για τη φροντίδα που χρειάζεται το νεογνό, με την επίβλεψη του ίδιου του πατέρα, υπό τις δικές τους οδηγίες και βοήθεια. 

Ωστόσο, η σύλληψη που πατέρα - οικονομικού μετανάστη από την Αίγυπτο που δεν κατέχει τα νόμιμα έγγραφα παραμονής στην χώρα – από τους Αστυνομικούς, είχε σαν αποτέλεσμα το άτυχο αγοράκι να μείνει χωρίς κηδεμονία, και οι γιατρούς και νοσηλευτές να ψάχνουν να βρουν λύση.

Οι υπεύθυνοι της Παιδιατρικής Κλινικής ενημέρωσαν τις αρμόδιες Αρχές για το περιστατικό, και χθες το πρωί, η Εισαγγελία Αμαλιάδας έδωσε εντολή να φιλοξενηθεί το παιδί στο Νοσοκομείο του Πύργου, με τους γιατρούς να δηλώνουν αδυναμία, λόγω της υποστελέχωσης του τμήματος, που ήδη λειτουργεί στα όρια ασφαλείας. 

...............
Ανθρώπινα και με περίσσευμα αγάπης

Επειδή η ανθρωπιά, η ευαισθησία, το αίσθημα καθήκοντος και η αγάπη του προσωπικού, περισσεύει και είναι αυτά που τους δίνουν δύναμη και κουράγιο να στέκονται όρθιοι και προσπαθούν να προσφέρουν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας παρά τα σοβαρά προβλήματα στον χώρο της υγείας, η λύση ήρθε και πάλι εκ των έσω. 

Μάλιστα, η Κοινωνική Λειτουργός του Νοσοκομείου – σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες – έκανε διπλή βάρδια ώστε το μωρό να μη μείνει χωρίς επίβλεψη, μέχρι να βρεθεί η προσωρινή λύση. Αν και από την Εισαγγελία, που είδε με μεγάλο ενδιαφέρον το θέμα - λόγω της δικαιολογημένης αδυναμίας φροντίδας - ζητήθηκε από τους ...

......

περισσότερα στην πηγη

Κέντρο βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ», για εγκαταλελειμμένα

Με ρώτησαν σε μια συνέντευξη πού είδα την πιο εκπληκτική εικόνα στη ζωή μου.

Τους είπα στο μαιευτήριο Αλεξάνδρα, όταν γεννούσε η αδερφή μου. Ήταν δύσκολος τοκετός, είχαμε μαζευτεί όλη η οικογένεια και βολτάραμε πάνω κάτω σαν παλαβοί μέχρι να αρχίσει η γέννα.

Φτάνοντας στην άκρη του ορόφου βλέπαμε το θάλαμο των νεογέννητων, μια γιορτή ολόκληρος. Τα μωρά ροδοκόκκινα έκλαιγαν με όλα τους τα πνευμόνια, οι χαμογελαστές νοσοκόμες τα σήκωναν όρθια για να τα δείξουν στους ευτυχείς μπαμπάδες που τα φωτογράφιζαν, οι παππούδες δάκρυζαν, οι φίλοι κουνούσαν γαλάζια και ροζ μπαλόνια.

Μετά από 5 ώρες βαρέθηκα να ανεβοκατεβαίνω σαν παλαβή τον ίδιο όροφο κι άρχισα να κατεβαίνω προς τα κάτω. Ο θόρυβος όσο κατέβαινες, κατέβαινε κι αυτός. Η χαρά το ίδιο. Ελάχιστες φωνές έσπαγαν τη σιωπή που δεν μύριζε ταλκ αλλά χλωρίνη.

Στον τελευταίο διάδρομο η σιωπή ήταν τόσο παγερή που βάδιζα διστακτικά σαν να έκανα κάτι απαγορευμένο όταν στην άκρη του διαδρόμου είδα ένα θάλαμο πανομοιότυπο με τον γιορτινό του 4ου ορόφου. Κι αυτός γεμάτος νεογέννητα, μόνο που αυτά σώπαιναν σαν ψαράκια έξω απ΄το νερό. Όλα. Απ΄έξω ούτε μπαμπάδες, ούτε παπούδες, ούτε νονοί. Κοίταξα για το προσωπικό. Μόνο δυο νεαρές νοσοκόμες που άλλαζαν κάτι σεντόνια. Πλησίασα και κόλλησα τη μούρη μου στο τζάμι. Τότε άκουσα στο βάθος ένα μωράκι που κλαψούριζε- μια παραφωνία στη σιωπή των βρεφών.

Η εικόνα με καθήλωσε. Αποφάσισα να καθίσω απ΄εξω μέχρι να βγει μια νοσηλεύτρια να τη ρωτήσω, να μάθω. Σε δέκα λεπτά το ένα κορίτσι άνοιξε την πόρτα του θαλάμου. Έτρεξα.
— Δεσποινίς τι είναι εδώ; τη ρώτησα.— Κέντρο βρεφών ΜΗΤΕΡΑ για εγκαταλελειμμένα, μου είπε με φωνή που βαριόταν.— Και γιατί δεν κλαίνε τα βρέφη αυτά όπως τα άλλα στον 4ο; επέμεινα.— Δυο άτομα είμαστε. Δεν κλαίνε γιατί ξέρουν ότι δεν υπάρχει κανείς να τα σηκώσει.

  Έμεινα βουβή σαν ψάρι για ένα λεπτό. Μετά ξαναρώτησα— Και το μωράκι στο βάθος γιατί κλαίει;
  Το πρόσωπό της φωτίστηκε καθώς έσκασε ένα αθέλητο χαμόγελο.— Ααααα αυτός; Αυτός είναι ο Γιαννάκης. Είναι κούκλος ο άτιμος. Όλες τον σηκώνουμε.

Αυτά είπε και έφυγε αγνοώντας ότι μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου.
Μαθαίνουμε λοιπόν από την ημέρα νούμερο 1 πάνω σ΄αυτή τη γη, τι μας περιμένει και προσαρμοζόμαστε. Μερικές φορές μέχρι θανάτου.
*******
Από το facebook της Λένας Διβάνη
http://antikleidi.com

Η γατούλα Masha έσωσε μωράκι που το εγκατέλειψαν μέσα στο χαρτόκουτό της

 

Hero cat saves baby from freezing to death
 

H γάτα στη Ρωσία θεωρείται γουρλού, καλός οιωνός και είναι απαραίτητο να κάνει "ποδαρικό" σε αγορά σπιτιού και οι ρωσικές δοξασίες δικαιώνονται από μια γάτα που κατάφερε να σώσει τη ζωή ενός μωρού το οποίο είχε εγκαταλειφθεί κοντά σε κάδο απορριμμάτων πολυκατοικίας της Μόσχας προστατεύοντάς το από το κρύο με το σώμα της.
Οπως μετέδωσε σήμερα το τηλεοπτικό δίκτυο Zvezda ένα αγοράκι δύο-τριών μηνών εγκαταλείφθηκε το Σάββατο στο χαρτόκουτο που χρησιμοποιούσε για «σπίτι» η Μάσα, στο κεφαλόσκαλο μιας πολυκατοικίας στο Ομπνίνσκ, στην περιοχή Καλούγκα, σύμφωνα με το κανάλι.
«Το ζώο ζέστανε το μωρό επί πολλές ώρες με τη θερμότητα του σώματός του», εξήγησε.

 

Όταν το βρέφος άρχισε να κλαίει, μια ένοικος βγήκε στο κεφαλόσκαλο και το εντόπισε στο πλάι της γάτας, η οποία δεν σταματούσε να γλείφει το πρόσωπο και τα χέρια του μωρού.
«Οι ένοικοι της πολυκατοικίας είναι βέβαιοι: αν η γάτα δεν είχε πάρει υπό την προστασία της το βρέφος, αυτό δεν θα είχε επιβιώσει», σύμφωνα με το Zvezda.

Η γάτα δεν ήθελε να αφήσει το μωρό ακόμη και όταν έφτασε το ασθενοφόρο και ακολούθησε τους γιατρούς που το πήραν μέχρι που ανέβηκαν στο όχημα, πρόσθεσε το δίκτυο.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, τους οποίους επικαλείται το Zvezda, το βρέφος ήταν καλά ντυμένο και φορούσε καθαρά και καινούργια ρούχα, ενώ δίπλα του είχαν αφήσει μερικές πάνες.

Η ζωή του μικρού αγοριού, που εξακολουθεί να νοσηλεύεται, δεν βρίσκεται σε κίνδυνο, διαβεβαιώνουν οι γιατροί, ενώ η αστυνομία έχει ξεκινήσει έρευνα για να εντοπίσει τους γονείς του.

sofokleousin

Αυτό κι αν είναι Success Story: Βρέφη παραμένουν εγκαταλελειμμένα σε νοσοκομεία και μαιευτήρια

Πίσω από τους άψυχους αριθμούς της προόδου της οικονομίας και των συζητήσεων με την Τρόικα, σημαντικά κοινωνικά θέματα συνεχίζουν να ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία και να θέτουν εν αμφιβόλω τις κοινωνικές δομές της.

Ιδιαιτέρως, όταν το θέμα έχει να κάνει με βρέφη, τότε η αδυναμία των κοινωνικών δομών φτάνει στα όρια της κοινωνικής σκληρότητας. Κι όμως, συμβαίνει.
Βρέφη και παιδιά που, κατόπιν εισαγγελικής εντολής λόγω διαφόρων κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, βρίσκονται σε αναμονή έως ότου προωθηθούν για φιλοξενία σε ιδρύματα όπως το Κέντρο Προστασίας Παιδιού «Η Μητέρα» και το Αναρρωτήριο Πεντέλης.

Τα εννέα από αυτά προέρχονται από μητέρες-χρήστριες που δεν μπορούν να τα φροντίσουν και τα υπόλοιπα από γυναίκες που ήρθαν, γέννησαν και έφυγαν χωρίς το μωρό τους. Ωστόσο, καθώς τα δύο ιδρύματα αντιμετωπίζουν επιτακτικά προβλήματα υποστελέχωσης –έχουν κλείσει ολόκληρες πτέρυγες– η αναμονή μπορεί να διαρκέσει έως και πολλούς μήνες. Σε περιπτώσεις, πάνω από χρόνο.
Όπως σημειώνει σε σχετικό ρεπορτάζ η Καθημερινή το ίδιο συμβαινει και στο νεογνολογικό τμήμα του ΓΝΑ «Αλεξάνδρα».

Εγκλωβισμένα παιδιά
«Τα παιδιά αυτά είναι "εγκλωβισμένα" στα νοσοκομεία», λέει στην «Κ» η προϊσταμένη της Κοινωνικής Υπηρεσίας του «Αλεξάνδρα» κ. Αθηνά Χαραλάμπους. «Οι συνθήκες φιλοξενίας εδώ δεν είναι οι καλύτερες. Δεν είμαστε ίδρυμα, είμαστε νεογνολογικό τμήμα.
Ενα παιδάκι έξι μηνών (σ.σ. το μεγαλύτερο από τα παιδιά που φιλοξενούνται στο «Αλεξάνδρα» γεννήθηκε τον περασμένο Μάρτιο) χρειάζεται κι άλλα πράγματα, όπως ειδική διατροφή που το νοσοκομείο δεν μπορεί να παρέχει. Δεν έχουμε ιδιαίτερο χώρο γι' αυτά, φιλοξενούνται μαζί με τα υπόλοιπα νεογνά και μάλιστα σε κούνιες παρότι έχουν μεγαλώσει. Τα παιδιά αυτά είναι υγιή, θέλουν αγκαλιά, φροντίδα, ησυχία. Εχουν πολύ μεγάλη ανάγκη την προσωπική επαφή, ένα σημείο αναφοράς. Εδώ δεν μπορούν να το έχουν. Η μακρόχρονη παραμονή στο νοσοκομείο συνιστά παραμέληση, κακοποίηση. Και αυτή η επιβάρυνση που δέχονται θα φανεί αργότερα».
Καθ' ότι ενοποιημένα νοσοκομεία, η Κοινωνική Υπηρεσία του «Αλεξάνδρα» φροντίζει και τα 13 παιδιά που για τους ίδιους λόγους παραμένουν στους νεογνολογικούς θαλάμους του «Ελενα». «Εχουμε τεράστια έλλειψη προσωπικού για να καλύπτουμε όλες αυτές τις ανάγκες», λέει η κ. Χαραλάμπους.
Ιδια εικόνα, ανάλογα προβλήματα και στο Παίδων. Αυτή τη στιγμή στο «Αγία Σοφία» φιλοξενούνται είκοσι παιδιά και επτά στο «Αγλαΐα Κυριακού», ηλικίας από μηνών έως 14 ετών. «Υπάρχουν φορές που τα παιδιά αυτά ξεπερνούν τα 40 μόνο στο "Αγία Σοφία"» λέει στην «Κ» ο διοικητής του Παίδων κ. Εμμανουήλ Παπασάββας.

Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλύτερη πληγή του συστήματος αφορά τα παιδιά που απομακρύνονται από τις οικογένειές τους αλλά αντί να προωθηθούν άμεσα προς υιοθεσία, καθηλώνονται στα νοσοκομεία. «Θα πρέπει να βρεθεί μια λύση. Οταν ένα παιδί είναι υγιές, διατρέχει πολλούς κινδύνους μένοντας εντός του νοσοκομείου, ενώ απασχολεί και το προσωπικό. Δεν είναι κατάλληλο περιβάλλον. Βρισκόμαστε σε συνεργασία με το υπουργείο ώστε να βρεθεί κατάλληλη ενδιάμεση, μη νοσοκομειακή δομή όπου θα φιλοξενούνται αυτά τα παιδιά πριν βρεθεί το κατάλληλο πλαίσιο γι' αυτά».

Το βάρος της κρίσης
Στους θαλάμους των νοσοκομείων με τα εγκαταλελειμμένα παιδιά χτυπά η καρδιά της ελληνικής κρίσης. Από τη μία, τα δεινά οικονομικά των ιδρυμάτων πρόνοιας έχουν συρρικνώσει τη δυναμικότητά τους, αφήνοντας καθ' όλα υγιή παιδιά να μαραζώνουν στις ακατάλληλες δομές των νοσοκομείων, από την άλλη, τα έντονα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες έχουν οδηγήσει σε «έκρηξη» των εγκαταλείψεων βρεφών στα μαιευτήρια.
«Στην κρίση, η χρήση ουσιών έχει αυξηθεί δραματικά», αναφέρει η κ. Αθηνά Χαραλάμπους, προϊσταμένη κοινωνική λειτουργός στο ΓΝΑ «Αλεξάνδρα». «Τα περισσότερα παιδιά που μένουν σε εμάς προέρχονται από μητέρες που κάνουν χρήση και δεν μπορούν να τα φροντίσουν». Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρεμβαίνει η Κοινωνική Υπηρεσία και ενημερώνει τη μητέρα για τις επιλογές της. Συνήθως, οι γυναίκες είναι σύμφωνες να επιληφθεί ο εισαγγελέας Ανηλίκων, τουλάχιστον έως ότου ορθοποδήσουν. Δεν είναι σπάνιο ο εισαγγελέας να αποφασίσει την επανασύνδεση μητέρας και παιδιού στην περίπτωση που η μητέρα ξεκινήσει να παρακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης, όπως του ΟΚΑΝΑ. «Δεν εγκαταλείπουν όλες τα παιδιά τους. Πολλές τα θέλουν, αλλά καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να τα φροντίσουν». Σημειώνεται ότι από τις εννέα γυναίκες χρήστριες που άφησαν το παιδί τους στο «Αλεξάνδρα», οι τέσσερις ήταν φορείς του ΗIV.


Πηγή: iefimerida

Ψάχνει την μητέρα της που την γέννησε και την παράτησε σε φαστφουντάδικο

​Η Katheryn Deprill γεννήθηκε πριν από 27 χρόνια όμως οι πρώτες ώρες της ζωής της ήταν επεισοδιακές.
Η μητέρα της την γέννησε και την παράτησε στις τουαλέτες ενός φαστφουντάδικου, όταν την ανακάλυψε τυλιγμένη με ένα πουκάμισο να κλαίει, μία πελάτισσα. Τώρα η Katheryn αναζητά μέσα από το διαδίκτυο την βιολογική της μητέρα και ελπίζει να την βρει για να της πει ένα… ευχαριστώ.

Την Κυριακή, ανέβασε μια φωτογραφία στην προσωπική της σελίδα στο facebook, κρατώντας το ακόλουθο μήνυμα:

«Αναζητώ τη βιολογική μου μητέρα. Με γέννησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1986. Με εγκατέλειψε στις τουαλέτες ενός φαστφουντάδικου λίγες ώρες μετά τη γέννησή μου, στην Allentown. Σας παρακαλώ βοηθήστε με να την βρω, κοινοποιώντας αυτό το post. Μπορεί και να το δει, ευχαριστώ».
Η Katheryn υιοθετήθηκε από μια οικογένεια που ζούσε στην περιοχή και πλέον είναι παντρεμένη, έχει τρία παιδάκια και εργάζεται ως ιατρική τεχνικός.

Όπως είπε θέλει να βρει την βιολογική της μητέρα για να μπορέσει να της απαντήσει στα ερωτήματα που την βασανίζουν όλα αυτά τα χρόνια και για να δει αν έχει αδέλφια.
«Θέλω να την δω και να την ρωτήσω γιατί με παράτησε και αν έχω αδέλφια», είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει καμία πικρία για εκείνη.

«Πιθανόν να μην μπορούσε να μου προσφέρει μια καλή ζωή και γι’ αυτό με άφησε σε ένα δημόσιο μέρος. Θέλω απλώς να την δω και να την ευχαριστήσω που δεν με πέταξε στα σκουπίδια», είπε.

Από την ώρα που ανέβασε τη φωτογραφία η Katheryn στο facebook έχει ξεκινήσει μια τεράστια επιχείρηση για τον εντοπισμό της βιολογικής της μητέρας και τώρα ελπίζει  ότι θα καταφέρει να την συναντήσει και από κοντά.

Πηγή
      

Δημοπράτησε το αγέννητο παιδί της στο Facebook για 82 ευρώ!!!

Υπό την απειλή της μάνας της, μία 18χρονη κοπέλα επιχείρησε να πουλήσει το αγέννητο παιδί της στο Facebook για μόλις 82 ευρώ.

Η 18χρονη Βερόνικα Καρέρα Τσαπάρο από την Χιλή συνελήφθη από την αστυνομία μαζί με την μητέρα της και την αδερφή της επειδή επιχείρησαν όλες μαζί να πουλήσουν ένα αγέννητο μωρό.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, η Βερόνικα ήταν έγκυος τον Φεβρουάριο του 2013, όταν ήταν 17 ετών. Είχε αποφασίσει μαζί με τον φίλο της να το κρατήσουν κρυφό από τις οικογένειες τους αλλά τελικά η κοπέλα δεν άντεξε και το εκμυστηρεύτηκε στη μητέρα της.
Η μητέρα της Βερόνικα, Άντζελα και η αδερφή της Ντανιέλα της έδωσαν τρεις επιλογές: Να το πουλήσει, να κάνει άμβλωση ή να το δώσει για υιοθεσία. Τελικά η Βερόνικα επέλεξε να το πουλήσει και αμέσως δημοπρατήθηκε στο Facebook.
Αρχικά εκδήλωσε το ενδιαφέρον του ένα ζευγάρι αλλά οι γυναίκες δεν δέχτηκαν. Στη συνέχεια μία οικογένεια πρόσφερε 1,135 δολάρια για το αγέννητο μωρό, πολλά παραπάνω από τα 82 ευρώ που ζητούσε η Βερόνικα και έτσι αποφάσισε να το πουλήσει σε αυτούς.
Στις 4 Νοεμβρίου γεννήθηκε ο γιος της και το ζευγάρι που προσφέρθηκε να το αγοράσει, απευθύνθηκε στις Αρχές που συνέλαβαν τις τρεις γυναίκες.
Οι γυναίκες παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο την περασμένη Κυριακή και ο δικαστής έκρινε ότι η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή. Παρ' όλα αυτά όμως οι νόμοι της Χιλής δεν αναγράφουν ότι πρόκειται για έγκλημα η πώληση ενός νεογέννητου ή αγέννητου μωρού και έτσι θα είναι δύσκολο να καταδικαστούν οι γυναίκες.

koolnews

Βρεφοκομείο η «Ελπίς» - Γηροκομείο η «Ελπίς»

Και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και με αισθήματα...

Αν έπαιρνα τα βάσανα του κόσμου τα μεγάλα

χίλιες μπαλάντες θα `γραφα πικρές

και τα τραγούδια θα `σβηνα που χω γραμμένα τ’ άλλα

που `ναι γεμάτα από έρωτες ελπίδες και χαρές

Είπα λοιπόν το γράψιμο για πάντα πως θα πάψω

ένα τραγούδι αλλιώτικο αν δε γράψω

κι έτσι ξεκίνησα κάποιο πρωί

τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή

Και περπατούσα και περπατούσα

κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο

κι είδα γραμμένο τι να πεις

Βρεφοκομείο η «Ελπίς»

Εκεί οι ανώνυμοι γονείς πηγαίνουν τα μωρά

κι όταν θα βγούνε στη ζωή κάποια φορά

παιδιά με δίχως όνειρα γεμάτα με ρυτίδες

και μάτια θλιβερά

Και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και με αισθήματα

τι ειν’ τα νόθα παιδιά μας μπρος τα τόσα προβλήματα

και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και καρδιά

και πετάμε στους δρόμους τα μικρά τα παιδιά

Εμείς στραβή τη φτιάξαμε αυτή την κοινωνία

εμείς με την καρδιά μας και το νου

γεμάτη απ’ το σκοτάδι μας γεμάτη απ’ αγωνία

του κάκου ψάχνει να βρει την πόρτα του ουρανού

κι αφού είμαι άνθρωπος κι εγώ τον κόσμο πως να αλλάξω

αφού κι εγώ γκρεμίζω τι θα φτιάξουμε

κι όμως

Ξεκίνησα και πάλι ένα πρωί

τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή

και περπατούσα και περπατούσα

κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο

κι είδα γραμμένο τι να πεις

Γηροκομείο η «Ελπίς»

Εκεί τα στοργικά παιδιά πετάνε τους γονείς

το μόνο έγκλημά τους ότι ζήσαν πολλά χρόνια

και τους ξεχνούν παιδιά κι εγγόνια

γέροι με δίχως όνειρα γεμάτοι με ρυτίδες

και μάτια θλιβερά

Παιδιά χωρίς ταυτότητα, χωρίς ιστορία

«αν δεν το έχεις ζήσει, δεν μπορείς να αισθανθείς το τραύμα. Είναι ένα ατελείωτο κενό. Είσαι σε ένα πηγάδι και κατεβαίνεις και δεν μπορείς να βρεις νερό. Και ζητάς να μάθεις».

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία των μεγαλύτερων κέντρων παιδικής φροντίδας που λειτουργούν στη χώρα μας, σχεδόν τα μισά μωρά που εγκαταλείπονται στα μαιευτήρια και τα νοσοκομεία της χώρας δεν έχουν κανένα στοιχείο ταυτότητας.

 

Συμπεριλαμβάνονται στο μακρύ κατάλογο των τελευταίων 18 μηνών, που περιλαμβάνει περισσότερες από 500 εισαγωγές παιδιών σε ιδρύματα ανά την Ελλάδα.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 40-50% των παιδιών που εγκαταλείφθηκαν μαζί με τους γονείς τους έχασαν και την ταυτότητά τους.

Σε κάποια ιδρύματα ο αριθμός των παιδιών αγνώστου ιστορικού πενταπλασιάστηκε από το 2008.

Συχνά στα Γενικά Αρχεία του Κράτους και στα αρχεία των Ιδρυμάτων συναντά κανείς «δέντρα χωρίς ρίζες». Ετσι είχε χαρακτηρίσει ο Γιώργος Σεφέρης τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την ιστορία τους.

Αναζητούν στοιχεία, που για τους περισσότερους από εμάς είναι αδιαπραγμάτευτα, όπως έγγραφα με το όνομα της μητέρας που τους γέννησε και τους εγκατέλειψε χωρίς να αφήσει ίχνη, στερώντας τους εκείνη τη στιγμή, μαζί με τη μητρική αγκαλιά, την ταυτότητά τους: τα νούμερα και τα ονόματα, τον τόπο καταγωγής τους, την ακριβή ημερομηνία γέννησης. «Ποιος είμαι;» αναρωτιούνται. Δεν είναι φιλόσοφοι που βασανίζονται από το πανάρχαιο υπαρξιακό ερώτημα. Είναι ιχνηλάτες της ιστορίας τους.

 

Ενα μωρό ηλικίας μερικών ωρών βρέθηκε, πριν από λίγο καιρό, δίπλα από το ασανσέρ του μαιευτηρίου «Αλεξάνδρα». Η μαμά της την είχε αφήσει σε ένα καλαθάκι δίπλα στο ασανσέρ, χωρίς κανένα στοιχείο. «Η περίπτωση, υγιούς εγκαταλειμμένου παιδιού χωρίς στοιχεία, που το άφησαν και δεν το αναζητά κανείς, θεωρείται αυτή που θα οδηγηθεί ευκολότερα σε υιοθεσία», λέει η Ξένια Αποστολά, προϊσταμένη της Κοινωνικής Υπηρεσίας, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Για το υιοθετημένο παιδί, βέβαια, είναι το σημαντικότερο κομμάτι που λείπει από το παζλ: η αρχή του. Ενδέχεται να μην τη βρει ποτέ.

«Εγκαταλείφθηκα στις 22 Απριλίου του 1961 στη βρεφοδόχο. Στον κήπο του Ορφανοτροφείου, στην οδό Γερωνυμάκη, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μάλλον γεννήθηκα στις 12 Απριλίου 1961 στην Κρήτη», λέει η Αντουανέτα. Τον πρώτο χρόνο της ζωής της την έλεγαν Βασιλική - έτσι την είχε βαφτίσει η νοσηλεύτρια του δεύτερου ορφανοτροφείου όπου μεταφέρθηκε, στο Ηράκλειο Κρήτης. Αντουανέτα, την ονόμασαν οι Ολλανδοί που την υιοθέτησαν από το Κέντρο Βρεφών «Μητέρα» όπου την έστειλαν τον Φεβρουάριο του 1962. Ηταν σχεδόν ενός έτους.

52 παιδιά χωρίς ταυτότητα

.......................................

περισσότερα στην πηγή: enet.gr

 

σχετικά:

Επιστρέφουν λόγω κρίσης οι βρεφοδόχοι στην Ευρώπη | To ...

12 Ιουν 2012

Βρεφοδόχοι χάι - τεκ | To χαμομηλάκι

28 Φεβ 2007

Υιοθετήστε ένα παιδί από τα αζήτητα - To χαμομηλάκι

02 Ιαν 2010

Κάποτε λέει έξω από τα μεγάλα νοσοκομεία αλλά και ορφανοτροφεία και μοναστήρια υπήρχαν βρεφοδόχοι όπου οι μητέρες άφηναν τα μωρά που δεν μπορούσαν να θρέψουν. Τα σκέπαζαν καλά, καμιά φορά έβαζαν ένα φυλακτό ...

Τα έκθετα βρέφη μένουν στα αζήτητα | To χαμομηλάκι

05 Ιουλ 2008

Οι βρεφοδόχοι έχουν εκλείψει στην Ελλάδα, όχι όμως και η πρακτική της εγκατάλειψης βρεφών. Περισσότερα από 60 παιδιά αφήνονται κάθε χρόνο σε σκαλιά πολυκατοικιών, αυλόγυρους εκκλησιών, δημόσια μαιευτήρια.

http://hamomilaki.blogspot.com/

Κάποιοι «άνθρωποι» πέταξαν το μωράκι, η Πιούι, η σκυλίτσα, το έσωσε!!

Ταϊλάνδη: Μια σκυλίτσα έσωσε από σίγουρο θάνατο ένα νεογέννητο κοριτσάκι, το οποίο άγνωστοι είχαν τυλίξει σε πλαστική σακούλα και το είχαν αφήσει να πεθάνει, πετώντας το στα σκουπίδια.

Η Πιούι, έσωσε το νεογέννητο κοριτσάκι

Η σκυλίτσα –που ονομάζεται Πιούι– ανακάλυψε το παιδί και στη συνέχεια δάγκωσε προσεκτικά τη σακούλα και τη μετέφερε στο σπίτι του ιδιοκτήτη της, γαβγίζοντας δυνατά προκειμένου να τραβήξει την προσοχή.  

Η 12χρονη ανιψιά τού ιδιοκτήτη του, άνοιξε την πλαστική σακούλα, είδε το μωρό και έσπευσε στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Οι γιατροί που εξέτασαν το μωρό, είπαν πως γεννήθηκε πρόωρα και ήταν ελλιποβαρές, όμως κατά τα άλλα ήταν καλά στην υγεία του.
Ήδη πέντε οικογένειες έχουν ζητήσει να το υιοθετήσουν.
Σε κάθε περίπτωση, το μωρό ήταν τυχερό που το ανακάλυψε η Πιούι, η οποία θεωρείται ως ο φύλακας της γειτονιάς.
.
iefimerida
ευχαριστούμε τον Κλεισθένη από την Ιδεοπηγή, που μας το έστειλε

«Παιδιά φαντάσματα»: Αδήλωτα δίδυμα βρέφη επί 5 μήνες άλλαζαν χέρια!!

«Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με τα μαιευτήρια. Φεύγουν παιδιά χωρίς να πάρουν χαρτιά και δεν υπάρχει κανένας έλεγχος ή γεννιούνται στα σπίτια. Άρα έχουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα προστασίας παιδιών και το κυριότερο είναι ότι αυτά τα παιδιά είναι τελείως ευάλωτα» 

Βρήκαν καταφύγιο στους Γιατρούς του Κόσμου

Αθήνα: Συναγερμός έχει σημάνει στους Γιατρούς του Κόσμου από την ιστορία δύο δίδυμων κοριτσιών πέντε μηνών, τα οποία έφτασαν στα γραφεία της οργάνωσης εντελώς απροστάτευτα και τα οποία για το ελληνικό κράτος δεν υφίστανται καν, αφού δεν είναι δηλωμένα πουθενά.
Σοκαρισμένος από το γεγονός δηλώνει ο πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου, Νικήτας Κανάκης, ο οποίος επισημαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης.
«Αυτό το περιστατικό έρχεται να επιβεβαιώσει αυτά που ισχυρίζομαι τόσο καιρό. Το ότι υπάρχουν παιδιά-φαντάσματα, παιδιά που δεν είναι δηλωμένα πουθενά και που βρίσκονται σε τεράστιο κίνδυνο».
Όπως λέει ο κ. Κανάκης, σύμφωνα με την πρώτη εικόνα που υπάρχει τα δύο μωρά, μάλλον αφγανικής καταγωγής, τα άφησε η μητέρα τους σε κάποιο συγγενικό της πρόσωπο, προκειμένου να φύγει από την Ελλάδα. «Δεν είχε χρήματα και σκόπευε να τα στείλει αργότερα με κάποιον συγγενή της. Συγκεκριμένα, τα άφησε σε μία θεία, η οποία και αυτή έφυγε και άφησε τα παιδιά σε μια σειρά από μετανάστες, οι οποίοι δεν μπορούσαν να τα κρατήσουν και τα έδωσαν σε μία από τις δικές μας επωφελούμενες που έμενε σε μας, μια γλυκύτατη γυναίκα, η οποία τα κράτησε, αλλά έφτασε σε απόγνωση, καθώς δεν είχε τι να τα ταΐσει και έτσι τα έφερε σε μας».
Τα κοριτσάκια έφτασαν στην οργάνωση αρκετά περιποιημένα και σήμερα θα εξεταστούν από παιδιάτρους. «Φαίνονταν καλά στην υγεία τους. Η γυναίκα που τα φρόντιζε, πρόσφυγας και η ίδια είναι μια γλυκύτατη γυναίκα και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει».
Η οργάνωση έχει ήδη ενημερώσει τις Αρχές, την εισαγγελία ανηλίκων και θα ξεκινήσει η διαδικασία να φιλοξενηθούν τα μωρά σε κάποιο ίδρυμα. «Υπάρχει αμηχανία. Είναι κάτι πολύ καινούργιο και για μας και μας αποκαλύπτει ένα άλλο πρόβλημα το οποίο είχαμε υποτιμήσει. Ότι παιδιά κυρίως μεταναστών είναι τελείως απροστάτευτα».
Όπως τονίζει συγκλονισμένος ο κ. Κανάκης το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά αυτά γεννήθηκαν σε ελληνικό μαιευτήριο και στην πραγματικότητα για το ελληνικό κράτος είναι σαν να μην υπάρχουν. «Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με τα μαιευτήρια. Φεύγουν παιδιά χωρίς να πάρουν χαρτιά και δεν υπάρχει κανένας έλεγχος ή γεννιούνται στα σπίτια. Άρα έχουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα προστασίας παιδιών και το κυριότερο είναι ότι αυτά τα παιδιά είναι τελείως ευάλωτα».
Πρόκειται για τα έκτα παιδιά που φτάνουν απροστάτευτα στα αζήτητα στους Γιατρούς του Κόσμου, όμως αυτά τα δίδυμα κοριτσάκια είναι τα πιο μικρά. «Είναι περιορισμένοι οι μηχανισμοί προστασίας των παιδιών και αυτό από μόνο του δημιουργεί πολύ μεγάλα θέματα. Καταλαβαίνετε ότι αυτά τα παιδάκια μπορεί ο καθένας να τα κάνει ό,τι θέλει. Στην πραγματικότητα αυτό συνέβαινε πριν πέντε μήνες».
«Είναι για μένα θέμα τιμής να ανοίξω το κεφάλαιο "παιδιά-φαντάσματα" και θα το κάνω ο κόσμος να έρθει ανάποδα. Γιατί πλέον δεν μπορώ να παριστάνω ότι δεν ξέρω, δεν είδα» λέει ο κ.Κανάκης.
«Θέλουμε να ανοίξει μία συζήτηση σοβαρή γιατί κανείς δεν μπορεί να πει τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Τα παιδιά αυτά θα χρειαστούν υποστήριξη».
»Από αυτό το περιστατικό προκύπτουν πολλά ερωτήματα, όπως π.χ. πως θα έφευγαν τα παιδιά από τη χώρα; Ανοίγει ένα παράθυρο σε κάτι που δεν ήθελα να πιστέψω ότι υπάρχει. Ότι είναι πολύ εύκολο να διακινηθούν παιδιά και αυτό από μόνο του είναι πολύ επικίνδυνο. Δεν λέω ότι συμβαίνει κάτι άλλο, αλλά ότι μπορεί και να συμβεί».

από philenews

Πηγή της πηγής: news.in.gr

Lou Xiaoying: Η Κινέζα ρακοσυλλέκτρια, «άγγελος» των εγκαταλελειμμένων παιδιών

«Επίγειο άγγελο» χαρακτηρίζουν τη Lou Xiaoying όσοι μαθαίνουν την εκπληκτική δουλειά της 88χρονης σήμερα Κινέζας ρακοσυλλέκτριας με τα εγκαταλελειμμένα παιδιά. 
 .
Η Xiaoying μεγάλωσε 30 μωρά που βρήκε στους δρόμους της πόλης Jinhua, όπου έβγαζε τα προς το ζην της συλλέγοντας σκουπίδια.

.
Η ίδια και ο άντρας της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από 17 χρόνια, μεγάλωσαν τέσσερα μωράκια και τα υπόλοιπα τα έδωσαν σε φίλους και σε συγγενείς, προσφέροντας έτσι την ευκαιρία στα νεογέννητα να κάνουν μια νέα αρχή.

The truly inspiring story of the Chinese rubbish collector who saved and raised THIRTY babies abandoned at the roadside

Lou, left, caring her the babies with her husband Li Zin.
She would give them to friends and family after she rescued them

Ο μικρότερος της γιος Ζανγκ Γκιλιν είναι μόλις 7 χρονών και τον βρήκε η Λου σε έναν κάδο σκουπιδιών όταν ήταν 82 χρονών.
«Αν και ήμουν ήδη αρκετά μεγάλη, δεν μπορούσα να αφήσω το μωράκι στο έλεος του Θεού. Τον κοίταζα και μου χαμογελούσε. Ήταν τόσο γλυκός που δεν μπορούσα να μην τον φροντίσω», δηλώνει στην Daily Mail η Lou. «Τον πήρα πίσω στο σπίτι που έχουμε στην εξοχή και τον περιέθαλψα. Τώρα πια είναι ένα υγιές και χαρούμενο αγοράκι».
«Τα μεγαλύτερα παιδιά μου βοηθάνε στην φροντίδα του Ζανγκ Γκιλιν. Του έδωσα το όνομα από την Κινεζική λέξη η σημασία της οποίας είναι "σπάνιος και πολύτιμος"».
«Όλα ξεκίνησαν το 1972 όταν και είχα βγει στους δρόμους να μαζέψω σκουπίδια. Τότε ήταν που βρήκα μέσα στους κάδους ένα μικρό κοριτσάκι. Θα είχε πεθάνει αν δεν την είχαμε πάρει και φροντίσει», σημειώνει και συνεχίζει: «Το να την βλέπουμε να μεγαλώνει ήταν κάτι το μοναδικό για μας. Τότε κατάλαβα ότι αγαπάω τα παιδιά και ήθελα να τους προσφέρω ότι καλύτερο μπορούσα».
«Κατάλαβα πως εφόσον είχαμε τη δύναμη να ανακυκλώνουμε σκουπίδια τότε θα είχαμε και την δύναμη να ανακυκλώσουμε την ανθρώπινη ζωή», εξηγεί.
«Όλα αυτά τα παιδάκια χρειάζονται αγάπη και φροντίδα. Είναι μοναδικά και αξιαγάπητα ανθρώπινα όντα. Δεν μπορώ να διανοηθώ το πως κάποιοι τα παρατάνε στα σκουπίδια».
Η Lou έχει μία βιολογική κόρη, που είναι σήμερα 49 ετών και έχει επίσης αφοσιωθεί στην αναζήτηση εγκαταλελειμμένων παιδιών. Η είδηση του έργου τους έχει μαθευτεί σε ολόκληρη την Κίνα, όπου χιλιάδες παιδιά εγκαταλείπονται στους δρόμους από φτωχούς γονείς.

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα δημοσιεύτηκαν νέα για ένα κοριτσάκι που βρέθηκε σε κάδο απορριμμάτων, μέσα σε σακούλα, με το λαιμό κομμένο.  
Το μωράκι φαίνεται πως είναι θύμα της πολιτικής της χώρας που επιτρέπει μόνο ένα παιδί στα παντρεμένα ζευγάρια που ζουν σε πόλεις. Η πολιτική αυτή, με επιχείρημα τον αυξανόμενο πληθυσμό της Κίνας, έχει διχάσει τη χώρα, προκαλώντας παράλληλα διεθνή κατακραυγή.
Κάθε οικογένεια μπορεί να έχει ένα παιδί, κάτι το οποίο κάνει τις περισσότερες οικογένειες να οδηγούνται στη βρεφοκτονία εφόσον το πρώτο τους παιδί είναι κορίτσι.
Οι γονείς επιθυμούν αγόρια, θεωρώντας πως θα είναι πιο δυνατά για να συνεχίσουν τη ροή της οικογένειας και να βοηθήσουν στην πάλη για τη ζωή των οικονομικά ασθενών οικογενειών.
tvxs

Επιστρέφουν λόγω κρίσης οι βρεφοδόχοι στην Ευρώπη

Κάποτε λέει έξω από τα μεγάλα νοσοκομεία αλλά και ορφανοτροφεία και μοναστήρια υπήρχαν βρεφοδόχοι όπου οι μητέρες άφηναν τα μωρά που δεν μπορούσαν να θρέψουν. Τα σκέπαζαν καλά, καμιά φορά έβαζαν ένα φυλακτό ή ένα σημείωμα και τα άφηναν νύχτα στις ειδικές αυτές εσοχές.
Και το ξημέρωμα οι νοσοκόμες μάζευαν τα μωρά, όπως μαζεύουν στα χωριά τα αυγά.  

Abandoned Babies: Do Drop-Off Points For Unwanted Newborns Save Lives?

Υιοθετήστε ένα παιδί από τα αζήτητα

Japan has drop box for unwanted babies

Ανοιχτά νομικά, ηθικά ερωτήματα

Η οικονομική κρίση σε όλη την Ευρώπη έχει φέρει σε απελπισία όλο και περισσότερους γονείς που επιλέγουν να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους σε κάποιο ίδρυμα και στις βρεφοδόχους που πολλαπλασιάζονται ανά την ήπειρο, ωθώντας ακόμα και τον ΟΗΕ να εκφράσει την ανησυχία του.

Ο Monde σημειώνει ότι πρόκειται για την παλιά συνήθεια που ατόνησε τον 20ό αιώνα όταν γενικά βελτιώθηκαν (σε σχετικό βαθμό και όχι παντού στον ίδιο βαθμό) οι συνθήκες ζωής των χαμηλότερων στρωμάτων.
Τα τελευταία χρόνια τα προβλήματα επανήλθαν και οι χώρες –με πρώτη τη Γερμανία το 2000- να εισάγουν και πάλι βρεφοδόχους ώστε, αν μη τι άλλο, τα βρέφη να μην κινδυνεύουν από την έκθεση τους. Την ακολούθησαν άλλες δέκα χώρες, όπως η Ιταλία και η Πολωνία· στη Γαλλία από το 2000 εγκαταλείφθηκαν περίπου 400 παιδιά.
Ο γονέας -τουλάχιστον στη Γαλλία- που εκτιμά ότι δεν μπορεί να θρέψει το παιδί του το εναποθέτει ανώνυμα στη βρεφοδόχο και μετά έχει οκτώ εβδομάδες για να σκεφτεί ξανά την απόφαση του.
Εν τω μεταξύ, οι υπηρεσίες πρόνοιας έχουν εξακριβώσει την ταυτότητα του παιδιού και, αν ο γονιός δεν ζητήσει να το πάρει και πάλι υπό την προστασία του, κινούν την διαδικασία υιοθεσίας με όλους τους κανόνες.
Πέρα από το κοινωνικό ζήτημα, ανακύπτουν και ηθικά και νομικά ζητήματα για αυτά τα παιδιά.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η ικανοποίηση του δικαιώματος του παιδιού να γνωρίσει στο μέλλον τους βιολογικούς του γονείς–αν το θελήσει φυσικά.
Το σύστημα των βρεφοδόχων δεν το διασφαλίζει καθόλου, προκαλώντας την ανησυχία του ΟΗΕ ή άλλων οργανισμών αλλά και τις φωνές που ζητούν την κατάργηση του. 

tanea