Η μαστροπεία σε σχολικά βιβλία: Ο Σάκις, οι εταίρες και ο Καρβέλας ...

Νυχθημερόν βομβαρδιζόμαστε από τους αργόσχολους των καναλιών για τη νέας κοπής γρίπη, που αντί να καθησυχάζουν τους πολίτες, μάλλον επιτείνουν τον πανικό και την αγωνία. Εν όψει μάλιστα και της σχολικής χρονιάς ο καημός τους μετατοπίστηκε στα εκπαιδευτήρια της χώρας, τα οποία μεταβάλλονται σύμφωνα με τα μέτρα που λαμβάνονται σε αποστειρωμένα εργαστήρια.

Κι αν ο ιός της γρίπης δεν προκαλεί καμιά ανησυχία, όπως σωφρόνως μας διαβεβαιώνουν οι επιστήμονες, δεν συμβαίνει το ίδιο με έναν άλλο «ιό», που έχει εισχωρήσει πλέον στα σχολεία και προσβάλλει, όχι το σώμα, αλλά την ψυχή των μαθητών, που διαφθείρει και καταστρέφει άγουρες συνειδήσεις. Αναφέρομαι στο περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων, κυρίως της γλώσσας, τα οποία, δεν θα κουραστώ να γράφω, αποτελούν προπαιδεία καταναλωτισμού, αφιλοπατρίας, γλωσσικής σύγχυσης. Μια παρένθεση σχετική με το θέμα της γλώσσας των νέων. Το καλοκαίρι, με τις παράλιες ευωχίες του, σου δίνει τη δυνατότητα να συγχνωτιστείς με νέους ανθρώπους, να αφουγκραστείς το λεξιλόγιό τους. Αν ισχύει το ρηθέν υπό του Γερμανού φιλοσόφου Γ.Χέρντερ ότι «η γλώσσα είναι ο καθρέφτης της εθνικής πραγματικότητας» τότε μιλάμε για έναν καθρέφτη θρυμματισμένο, για μια εθνική πραγματικότητα καταθλιπτική. Μία μόνο επισήμανση: στις δέκα λέξεις που εκστομίζει το μέλλον του τόπου μας, οι μισές ανήκουν στο γνωστό εθνικό μας προσωνύμιο με τα τρία άλφα. Το φαινόμενο ονομάστηκε προσφυώς «γλωσσική μαλάκυνσις». (Ή «γλωσσικός αυνανισμός» όπως το γράφει ο Σ. Καργάκος στην «Αλεξία» του).

Επανέρχομαι στον… «ιό» των βιβλίων. Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνον στα βιβλία του Δημοτικού. Διαπέρασε και την όχθη του Γυμνασίου, που μάλλον τα πράγματα χειροτερεύουν. Τα βιβλία του Γυμνασίου – της γλώσσας – συνιστούν κι αυτά κακέκτυπα της τηλοψίας, προβάλλουν λανθασμένα πρότυπα, αποϊεροποιούν εδραίες αξίες, προωθούν τον πρόωρο ερωτισμό, την άκαιρη σεξουαλικότητα. Αποαθωοποιούν, με έναν λόγο τα παιδιά, σε μια ηλικία που μονάχη έγνοια τους πρέπει να είναι η σπουδή και η μόρφωση. 

Για του λόγου το αληθές, παρεμβάλλω ένα κείμενο, το οποίο περιέχεται στο «τετράδιο εργασιών» του μαθήματος «Νεοελληνική Γλώσσα», Α’ Γυμνασίου (σελ. 16). Δηλαδή απευθύνεται σε παιδιά 12-13 ετών, που μόλις εγκατέλειψαν το δημοτικό σχολείο. Τίτλος του «Οσάκις» . Επαναλαμβάνω αποσκοπεί στην γλωσσική και πνευματική καλλιέργεια μαθητών Α’ Γυμνασίου:

«Ο καθηγητής της φιλολογίας έριχνε κάθε μέρα το μπαλάκι. Όλη η τάξη το έπιανε σαν ένα γαργαλιστικό μήνυμα. Το πετούσε ο ένας στον άλλον. Χαράς ευαγγέλια.

«Οσάκις…» άρχισε τη φράση του ο φιλόλογος.

«Ναι. Ναι. Ο Σάκης! Ο Σάκης!» φώναζαν όλες μαζί οι μαθήτριες γελώντας. Κι ο καθηγητής τρελαινόταν. «Οσάκις…» επαναλάμβανε τονίζοντας τη λέξη σαν να έλεγε «σκάστε».«Ο Σάκης! Ο Σάκης!» ακουγόταν πάλι από κάτω και το γέλιο έδινε κι έπαιρνε. Ο καθηγητής δεν μπορούσε να ξεχωρίσει ποιες από τις μαθήτριες ήταν οι δράστες. Η λέξη – μπαλάκι κυλούσε ακαριαία σε κλάσμα δευτερολέπτου μέσα από τα χείλια τους που ήταν κρυμμένα στο κάτω μέρος του σκυμμένου τους κεφαλιού. Νόμιζε πως απλώς επαναλάμβαναν τη λέξη. Πως τις ερέθιζε αυτή η λέξη. Δεν ήταν όμως έτσι. Άλλο πράγμα το «Οσάκις» κι άλλος άνθρωπος «Ο Σάκης».
Ο Σάκης ήταν ηλεκτρολόγος με μαγαζί. Μεγαλύτερός τους, 20 με 25 ετών. Τα είχε φτιάξει με την Αλέκα. Μια από τις μαθήτριες της τάξης. Ψηλή κι αδύνατη, με κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα καστανά μάτια, μακρύ λαιμό και μακριά χέρια και πόδια, κάπως ξερακιανή, αλλά ζόρικη. Στα 15-16, όπως όλες τους. Η πρώτη που έβγαινε ραντεβού μήνες τώρα. Ο Σάκης την περίμενε το μεσημέρι στην άλλη γωνία κι οι άλλες μαθήτριες έτρεχαν από πίσω της να τον δούνε. Τα σχόλια έδιναν κι έπαιρναν. Ήταν ο πρώτος έρωτας της τάξης.

Ο καθηγητής φώναξε την πρώτη μαθήτρια, τη Μαρία, στο γραφείο του και τη ρώτησε. «Τι συμβαίνει με το «Οσάκις»; Γιατί αυτή η αντίδραση;»

«Δεν ξέρω, κύριε. Στο δικό μου θρανίο δεν ξέρουμε τίποτα. Το πήραν έτσι φαίνεται και το διασκεδάζουν» του απάντησε. Ρώτησε κι άλλες μαθήτριες. Μερικές δεν κρατήθηκαν και γελούσαν. Ο καθηγητής προσπάθησε να βγάλει από το λεξιλόγιό του τη λέξη «Οσάκις». Αυτή όμως αντιστεκόταν. Του έβγαινε αυθόρμητα, έστω και με κάποια καθυστέρηση. Τότε, όμως, γινόταν πανζουρλισμός. Σαν να την είχε στερηθεί η τάξη και ξεσπούσε «Ο Σάκης! Ο Σάκης!», φώναζαν ακόμα πιο δυνατά και γελούσαν με την καρδιά τους. Γιατί ήταν υπόθεση καρδιάς και όχι γραμματικής».

Ερωτώ: Τι διαβάζουμε εδώ; Περιγράφει ή δεν περιγράφει το κείμενο μια αποπλάνηση ανηλίκου;. 

Ερωτώ: Όπως παρουσιάζει το κείμενο αυτήν την σχέση, σαν κάτι το φυσιολογικό, το ακίνδυνο, δεν αποτελεί έμμεση παρότρυνση για επιδίωξη τέτοιων καταστρεπτικών σχέσεων; Ποιος γονέας θα ανεχόταν η κόρη του «να βγαίνει ραντεβού» με εικοσιπεντάχρονο; Εδώ πρόκειται για εξύμνηση της παιδεραστίας, του βδελυρού αυτού εγκλήματος, για το οποίο ανατριχιάζουμε όλοι και στο άκουσμά του. 

Κάτω από το κείμενο «καμαρώνει», για εμπέδωση προφανώς, η εξής κρανιοκενής ερώτηση: «γιατί γελούσε η τάξη, όταν ακουγόταν η λέξη Οσάκις στο κείμενο». Τι θα απαντήσει το παιδί σε μια τέτοια «παραλυμένη» ερώτηση; Όπως έγραφε σε ένα εξαιρετικό του κείμενο ο αγαπητός μου φίλος, γιατρός Φώτης Μιχαήλ: «Αντί να διδάσκεται η αρμονική συζυγία, έχουμε πρόωρη σεξουαλική καθοδήγηση. Το πρώτο θα μας εξασφαλίσει ευτυχισμένα νιάτα, ενώ το δεύτερο, θα μας φορτώσει με σοβαρά σωματικά και ψυχικά τραύματα, όπως είναι οι ακριβοπληρωμένες επιπόλαιες σχέσεις οι βαριές καταθλίψεις και οι απόπειρες αυτοχειρίας».

«Ανεβαίνουμε» στη Β’ Γυμνασίου. Και εδώ οι ίδιες ψυχοφθόρες ανοησίες. Στο «Ανθολόγιο» της τάξης αυτής επαινείται ο «αρχαίος» θεσμός της εταίρας (=πόρνη). Αποσπώ κάποιους στίχους από το κείμενο: «Είναι κάποια ψηλή (εταίρα) φοράει σανδάλι με σόλα λεπτή και κυκλοφορεί με το κεφάλι γερμένο στον ώμο, αυτό αφαιρεί ύψος. Δεν έχει κάποια γλουτούς, τους προσθέτει ραμμένους κάτω από το φόρεμα. Έτσι, όσοι τη βλέπουν εκστασιάζονται με τα οπίσθιά της. Έχει κοιλιά∙ διαθέτουν για λόγου της στήθη, όπως αυτά που έχουν οι ηθοποιοί στις κωμωδίες∙ φορώντας τέτοια στήθη πρόσθετα στητά… (σελ. 40)». Και συνεχίζεται η παιδαγωγικώς εξονυχιστική διερεύνηση και ερμηνεία των καλλωπιστικών μεταλλάξεων της εταίρας. Και ακολουθούν βεβαίως οι εμπεδωτικές ερωτήσεις προς πλήρη αποκολοκύνθωση των μαθητών: Η πρώτη αναφέρεται τις «βελτιωτικές επεμβάσεις» στις οποίες επιδίδονται οι ιδεώδες εταίρες. Η δεύτερη στα καλλυντικά που χρησιμοποιούν και σε ποιο σημείο του σώματός τους (Ένα καλλυντικό για το εγκέφαλο των συγγραφέων χρειάζεται). 

Γ’ Γυμνασίου, συνεχίζεται το μαγάρισμα των νέων, η απαξίωση του όποιου εναπομείναντος κύρους του σχολικού μαθήματος, αλλά και του εκπαιδευτικού, που καλείται να διδάξει τις νεοεποχίτικες σεξομπουρδολογίες.

Μάθημα «Νεοελληνική Γλώσσα» (σελ. 148). Εδώ εμφιλοχώρησε ένα τραγούδι, το οποίο μπορεί να το ακούσει τις μεταμεσονύκτιες ώρες σε κάποιο ξενυχτάδικο για χασομέρηδες, αλλά σε σχολική τάξη ουδείς σοβαρός παιδαγωγός θα το παρουσίαζε και μάλιστα σε βιβλίο. Κείμενο: «Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά / αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά / Don’t worry be happy / Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου / σε φωνάζει μαμά / Don’t worry be happy» και λοιπά και λοιπά.  

Ερώτηση: Καθηγητής που θα διαβάσει τον στίχο «αν κοιταχτείς και έχεις…» δεν κινδυνεύει με οριστική απώλεια της σοβαρότητάς του; Από πότε η χυδαιότητα και η αισχρολογία ανήκουν στα γνωστικά πεδία του σχολείου; Κι αν έγραψα στον πρόλογο για την γλωσσική ακαταστασία των νέων, δεν το έγραψα για να τους στηλιτεύσω. Υπαίτιο είναι και το σχολείο. Δρέπουμε τους καρπούς μιας Παιδείας, μιας αγωγής που προβάλλει, «διδάσκει» την διαφθορά, την λαγνεία. Ας τα σκεφτούν αυτά οι γονείς, ας τα διαβάσει αυτά κάποιος Εισαγγελέας.

(Κατά το άρθρο 349 του Ποινικού Κώδικα ο προάγων προς πορνεία ή εξωθών προς διαφθορά ανήλικα πρόσωπα είτε υποθάλπει ή διευκολύνει την πορνεία ή διαφθορά ανηλίκων, ονομάζεται μαστροπός και τιμωρείται).

Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς
πηγή
(Πηγή της πηγής: antibaro.gr)

Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΙ

Φοβάμαι στ' αλήθεια μην έχουμε τους ηγέτες που μας ταιριάζουν. Μήπως πέρα από τις αυταπάτες, εκφράζουν και το τι είμαστε. Και περισσότερο φοβάμαι μήπως από τους ισχυρούς ηγέτες ενός έστω πολύπλοκου και άδικου κόσμου, πάμε σε αυτούς που ηγεμονεύουν τα πάντα, με όπλο το προσωπικό τους τίποτα. Χωρίς φραγμούς, όνειρο, ανησυχία. Και για να το πω απλά. Είναι δυνατόν, ένας ιταλός, που έκανε τη διαδρομή από τον Δάντη ως τον Τολιάτη, με όλο αυτό το γονιδιακό σχεδόν φορτίο ενός εκλεπτισμένου πολιτισμού, να επιλέγει ως ηγέτη του τον Σίλβιο; Να εγκαταλείπει τον Μιχαήλ Άγγελο, τη Φαλάτσι έστω για να προσεγγίσει έναν αλλοπρόσαλο με κομοδινί μαλλί και πληρωμένες πουτάνες; Που εξηγεί τον κόσμο με όργανο όχι οποιαδήποτε θεωρία ή ιδεολογία, αλλά το γερασμένο του μόριο; Ούτε καν με τον έρωτα. Δέκα δευτερόλεπτα σπερματικής επιβεβαίωσης.

Ναι, η ιστορία πάντα σφραγιζόταν από τις προσωπικότητες και πολλές φορές από τις σκοτεινές τους πλευρές. Τους μύχιους πόθους και τις ανθρώπινες αδυναμίες. Κανένας δεν ήταν Άγιος. Υπήρξαν και Ασπασίες και Ιωσηφίνες εκτός από Περικλήδες και Ναπολέοντες. Ο ηγέτης όμως, ακόμη και αν τον όριζε η σκοτεινή του πλευρά, δημόσια, αξιακά, ανήκε στην φωτεινή πλευρά. Το φαινόμενο Μπερλουσκόνι είναι διαφορετικό. Δεν υπερισχύει ούτε η αδυναμία ούτε η υποκριτική έστω στάση του ηγέτη. Υπερισχύει η ανοησία. Η ανοησία που γίνεται αξία, και τρόπος συμπεριφοράς, και στο τέλος επικρατούσα κατάσταση.

Ο Μπερλουσκόνι είναι μια περίπτωση όμως, που εκφράζει μια κοινωνική απόγνωση. Ή έστω κατάντια. Η Ιταλία, μια χώρα φορτωμένη από πολιτικά βάρη (όσο και η Ελλάδα), ταλαιπωρημένη από αντιπαραθέσεις που πήραν βίαιη μορφή (τρομοκρατία, παρακράτος), πέρασε ξαφνικά στο άλλο άκρο. Σε απολιτίκ επιλογές, που στην πραγματικότητα είναι βαθιά πολιτικές. Φέρνουν στο προσκήνιο την συντήρηση, πασπαλισμένη με life style και σκόνες αγγέλου. Πριν από χρόνια απαγορεύτηκε να προβληθεί μια εκπομπή που αποκάλυπτε πως η πλειοψηφία του ιταλικού κοινοβουλία κάνει χρήση κόκας. Οι μαφία αλωνίζει δεκαετίες, αλλά οι συντηρητικές κυβερνήσεις στην πολιτική τους ατζέντα βάζουν ως πρώτο θέμα τους μετανάστες. Το παρακράτος, αφού απέτυχε να ανοίξει την πόρτα της δημοκρατικής ιταλίας, μπαίνει τώρα από τα τηλεοπτικά παράθυρα του Μπερλουσκόνι. Ο Σίλβιο θερίζει αυτό που έσπειρε. Αφού ελέγχοντας τα ΜΜΕ, καθιέρωσε ως πολιτισμό μιας χώρας την τηλεοπτική ελαφρότητα και την πολιτική των ανοήτων, δικαίως τώρα τα κυβερνά.

Δεν με ενοχλεί ούτε το Κάμα Σούτρα, ούτε η αγοραία ηδονή. Με ενοχλεί που όλο αυτό το πλέγμα φαντάζει απολύτως φυσικό για έναν ηγέτη που είναι υποχρεωμένος να φαίνεται αλλιώς. Το να φαίνεται αλλιώς δεν είναι υποκρισία. Είναι κατανόηση των αδυναμιών του (έχει δικαίωμα σε αυτές) και λειτουργία του ως παράδειγμα. Είναι κάτι σαν τον αρχηγό μιας ομάδας στο γήπεδο που έχει τραυματιστεί, πονάει αλλά δείχνει πως είναι καλά. Γιατί είναι παίκτης σε μια ομάδα.

Το φαινόμενο Μπερλουσκόνι είναι μια κατάντια που δεν οριοθετείται από σύνορα. Θα εξαπλώνεται. Ο Γέλτσιν (έχω ιδία άποψη) ήταν ένας μεθύστακας που όριζε το μέλλον του κόσμου. Ποτέ όμως ο αλκοολισμός και η συμπεριφορά του δεν ήταν παράδειγμα. Το Κρεμλίνο προσπαθούσε επιμελώς να το κρύψει. Ο Τσώρτσιλ ήταν επίσης ένας αλκοολικός αλλά οι Βρετανοί δεν θα ήταν μαζί του αν το ήξεραν. Αυτή είναι η διαφορά με τον Μπερλουσκόνι. Πως η αδυναμία, η ανοησία, η άνοια ίσως, προσπαθούν να επιβληθούν ως κοινωνική συμπεριφορά. Όπως ακριβώς οι χαζές, σιλικονούχες, κοκαινομανείς ξανθές στην τηλεόραση. Ο Μπερλουσκόνι δεν αναμετριέται με αξίες. Δημιουργεί τις δικές του. Είναι ένα πλαίσιο ασφυκτικού ελέγχου της κοινωνίας, όταν αυτή παραδίδεται στην ανοησία, το τρελό χαροκόπι, τις ψευαισθήσεις ευτυχίας, τη μη σκέψη. Ο Μπερλουσκόνι είναι ο πρωθυπουργός μιας έφηβης, που βγαίνει ξημερώματα απ' το κλαμπ, τύφλα, τσακισμένη, τόσο έξω απ τις πραγματικές της ανάγκες της, που θεωρεί πως ίσως να χρειάζεται να μπει ακόμη περισσότερο στα σκατά και όχι να βγει για να ευτυχίσει. Ο Καβαλιέρο είναι ο πρωθυπουργός της. Αυτός την έφτιαξε για να την κυβερνήσει... 

 

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

πηγή: Πανδωρικώς

O Tempora  o Mores!

G8 - Η σύνοδος... πέτυχε, ο πλανήτης αργοπεθαίνει

Ολοκληρώθηκε χθες η συνάντηση της G8

Ικανοποιημένοι οι ηγέτες από το μάλλον άχρωμο «σύμφωνο της Βαλτικής»,
ευχαριστημένοι και οι διαδηλωτές από τη δράση τους στη Γερμανία

Ένας συμβιβασμός για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη, μια προσφορά αντιπυραυλικής άμυνας από τον πρόεδρο Πούτιν που αιφνιδίασε τον πρόεδρο Μπους, μια υπόσχεση για τη διάθεση 60 δισ. δολαρίων για την αντιμετώπιση του ΑΙDS στην Αφρική: οι ηγέτες της G8 ολοκλήρωσαν χθες τη σύνοδό τους με ένα μάλλον άχρωμο «σύμφωνο της Βαλτικής».

Για το ζήτημα της ανόδου της θερμοκρασίας στον πλανήτη, οι ηγέτες της ομάδας των οκτώ περισσότερο προηγμένων βιομηχανικών χωρών του κόσμου που συνεδρίασαν στο Χάιλιγκενταμ, στη γερμανική ακτή στη Βαλτική, αρκέσθηκαν σε μια δήλωση προθέσεων διακηρύσσοντας ότι θέλουν να μειώσουν ουσιαστικά τις εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου- χωρίς να θέσουν όμως κανένα συγκεκριμένο μακροπρόθεσμο στόχο.
Η προεδρεύουσα της συνόδου Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επεδίωκε να δεσμευτεί η G8 να μειώσει κατά 50% τις παγκόσμιες εκπομπές των αερίων αυτών ώς το 2050 ώστε η άνοδος της θερμοκρασίας να περιοριστεί στους δύο βαθμούς Κελσίου. Τέτοια δέσμευση δεν υπήρξε, ωστόσο η Μέρκελ έκανε λόγο για «μεγάλη επιτυχία» αφού ο Μπους, που δεν θέλει ούτε να ακούσει για επιβολή δεσμεύσεων στη βιομηχανία, δέχθηκε να περιληφθεί στο τελικό ανακοινωθέν της συνόδου αναφορά στον στόχο αυτό με την προσθήκη ότι «θα μελετηθεί σοβαρά».(!!!)

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αιφνιδίασε κατά τη διάρκεια της συνόδου τον πρόεδρο Μπους, αποδεχόμενος την προσφορά του τελευταίου να συνεργαστούν για την ανάπτυξη αντιπυραυλικής ασπίδας, αλλά με τους δικούς του όρους. Συγκεκριμένα πρότεινε στον Αμερικανό πρόεδρο να αναπτύξουν κοινό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας στην πρώην σοβιετική δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν- αντί του συστήματος που θέλουν να αναπτύξουν οι Αμερικανοί στην Ευρώπη (στην Πολωνία και την Τσεχία).

Σοβαρά ζητήματα.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν δήλωσε χθες πως είναι έτοιμος να εξετάσει το θέμα, όμως οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» έγραψαν πως το προτεινόμενο σύστημα, το οποίο θα προφυλάσσει από πυραυλική επίθεση από το Ιράν, «θέτει σοβαρά διπλωματικά και τεχνικά ζητήματα». Σημείωναν όμως ότι το γεγονός πως προτάθηκε από τον Πούτιν και δεν απορρίφθηκε αμέσως από τον Μπους, ο οποίος το χαρακτήρισε «ενδιαφέρουσα πρόταση», φανερώνει επιθυμία από τις δύο πλευρές να σταματήσουν τα επιθετικά σχόλια που έχουν οξύνει τους τελευταίους μήνες τις σχέσεις τους.
Επίσης οι ηγέτες της G8 δεσμεύθηκαν χθες, τελευταία ημέρα της συνόδου, να διαθέσουν 60 δισ. δολάρια για την καταπολέμηση του ΑΙDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης, κυρίως στην Αφρική. Οι ηγέτες της G8 δέχονταν πιέσεις για να τηρήσουν υποσχέσεις προς την Αφρική που είχαν αναλάβει το 2005 και ουδέποτε υλοποίησαν.
Από τα 60 δισεκατομμύρια που αποφάσισαν χθες να διαθέσουν, οι ΗΠΑ θα καταβάλουν τα μισά και οι εταίροι τους στην G8 τα υπόλοιπα.

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ, ΧΤΙΖΕΙ ΑΝΩΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΩΓΙΑ
ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ!!!

ΠΗΓΉ: tanea.gr

Χαζομάρες γονέων παιδεύουσι τέκνα ... Cops probe YouTube video of 7-YEAR-OLD driving a car

Έβαλε τον 7χρονο γιο του στο τιμόνι του οικογενειακού SUV, άρχισε να τον βιντεοσκοπεί και αφού ενθουσιάστηκε με τις επιδόσεις του μικρού στην οδήγηση, ανέβασε το βίντεο στο YouTube.

Mόνο που το εν λόγω βίντεο, έτυχε να το δούν και οι αξιωματικοί αστυνομικού τμήματος στο Κεμπέκ (όπου συνέβη το περιστατικό), οι οποίοι μόλις ξεπέρασαν την απορία τους άσκησαν αμέσως διώξεις. 

idiot parents

see below

Το βίντεο εικονίζει τον 7χρονο Σάμιουελ να οδηγεί το SUV (μασώντας μάλιστα τσίχλα!) ενώ στις πίσω θέσεις του αυτοκινήτου βρίσκονται η μητέρα του και τα δύο αδέρφια του. Ενα κοριτσάκι που κάθεται στα πόδια της γυναίκας χωρίς να φορά ζώνη ασφαλείας και ακόμη ένα αγοράκι που βρίσκεται στη διπλανή θέση.

Για την τοπική αστυνομία, ο εντοπισμός της οικογένειας δεν ήταν δύσκολος αφού ο πατέρας του παιδιού, και καθ΄ όλη τη διάρκεια του βίντεο, δεν βάζει γλώσσα μέσα. Συνοδεύει τη μαγνητοσκόπηση με ...ζωντανή περιγραφή στην οποία αναφέρει την και την ακριβή τοποθεσία αλλά και το όνομα του μικρού.

Οσο για τη μητέρα, εκείνη ακούγεται να φωνάζει διαρκώς το όνομα του συζύγου της (που ζητά από τον μικρό να κοιτάξει την κάμερα και να χαμογελάσει λιγάκι) ζητώντας του να μην αποσπά με την κάμερα την προσοχή του... οδηγού.

ethnos

Quebec provincial police are investigating and said charges could be laid after viewing a YouTube video showing the parents of a seven-year-old boy cheering their son on as he drives the family SUV on a country road.
"Since seeing this video, we've opened an investigation," Sgt. Chantal Mackels said Monday.

"Once the investigation is over with, we'll give it to the Crown prosecutor who will analyze it and decide if he's issuing a criminal offence."
Mackels wouldn't say what charges the parents could face.

Besides the fact that the child is underage, none of the five people in the Honda CRV was wearing a seatbelt.
In the video, the boy sits on the edge of the driver's seat, looking relaxed but alert as he grips the steering wheel and drives the vehicle.

His father sits in the passenger seat with the video camera and gives a running commentary, identifying the boy as Samuel from the North Shore.
Dad cheerfully notes as the speed approaches 40 kilometres an hour that "it's a little fast."
Observing that his son is calmly chewing gum as he drives, the father tells him to "smile for the camera," although the boy's mother, who sits in the back seat with a little girl on her lap, apparently tells the father not to distract the boy.

An older boy sits in the back seat beside the mother.
She says something unintelligible at one point and gestures but smiles for the camera when it is pointed at her.
The boy's father tells Samuel he loves him several times and when he hits 70 km/h, dad starts to laugh and says, "He's rolling, he's rolling."

There was no apparent time stamp to indicate when the video was taken, although bloggers noticed it on Friday and copied it before it was quickly removed from YouTube. It has since reappeared on the popular site and several other sites.
The video is one of dozens posted on the site showing young children behind the wheel.

Last week, another seven-year-old became a media sensation in the United States when video surfaced of him leading police on a chase in Utah. He took his father's car because he didn't want to go to church.