"ΕΛΙΖΑ": Η Μονάδα Φροντίδας Κακοποιημένων Παιδιών στο «Αττικό»

Είναι ο δεύτερος στην Ελλάδα νοσοκομειακός χώρος για εξέταση και διεπιστημονική αντιμετώπιση βρεφών και παιδιών με υποψία κακοποίησης  

Η PRODEA Investments, το Ίδρυμα MATILDA και η Henkel Beauty Care Greece  ένωσαν τις δυνάμεις τους για την καθημερινή λειτουργία και στελέχωση της Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών - "ΕΛΙΖΑ", της Γ΄ Παιδιατρικής Κλινικής ΕΚΠΑ, στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟΝ στα εγκαίνια της οποίας παραβρέθηκε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Η Μονάδα ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Σωματείου Eliza - Εταιρία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού και αποτελεί τον δεύτερο στην Ελλάδα νοσοκομειακό χώρο για την εξέταση και διεπιστημονική αντιμετώπιση βρεφών και παιδιών με υποψία κακοποίησης / παραμέλησης.

Συγκεκριμένα, οι λειτουργίες της Μονάδας περιλαμβάνουν:

1. Εξέταση & παρακολούθηση βρεφών και παιδιών με υποψία κακοποίησης / παραμέλησης
2. Συντονισμό της διεπιστημονικής φροντίδας, που περιλαμβάνει όλες τις ομάδες επαγγελματιών που καλούνται να διαχειριστούν περιστατικά κακοποίησης, όπως. ιατρός, νοσηλευτής, κοινωνικός λειτουργός, επαγγελματίας ψυχικής υγείας, ιατροδικαστής, αστυνομικός κ.ά..
3. Διαμόρφωση ερευνητικών/εκπαιδευτικών προγραμμάτων πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης της κακοποίησης.
4. Συλλογή δεδομένων για τον σχεδιασμό και υλοποίηση επιστημονικά τεκμηριωμένων στρατηγικών πρόληψης και διαχείρισης περιστατικών κακοποίησης / παραμέλησης παιδιών.

Η προστασία παιδιών που κινδυνεύουν από κακοποίηση και παραμέληση προβάλλει ως μία ανάγκη πιο επιτακτική από ποτέ, καθώς σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας:

• 1.000.000 παιδιά, ηλικίας 2 ετών έως 17 ετών έχουν πέσει θύματα κάποιας μορφής βίας, σωματικής / σεξουαλικής / ψυχολογικής /ή παραμέλησης, μόλις τον τελευταίο χρόνο.
• 300 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 2 ετών έως 4 ετών δέχονται συχνά σωματική κακοποίηση ή/και σωματική τιμωρία ή ψυχική κακοποίηση από το πολύ "στενό" τους περιβάλλον (γονείς και φροντιστές).

1 στους 4 ενήλικες έχει κακοποιηθεί όταν ήταν παιδί

Η πρόληψη μπορεί να δράσει καταλυτικά και να αποτρέψει συμπεριφορές βίας και κακομεταχείρισης βρεφών και παιδιών.

Η Ιδρύτρια και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Eliza, Μαρίνα Καρέλλα στην ευχαριστήρια ομιλία της, ανέφερε πως "η Νοσοκομειακή Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών "ΕΛΙΖΑ" που εγκαινιάζουμε σήμερα αποτελεί για εμάς ένα ακόμη σημαντικό βήμα πρόληψης και πρώιμης αντιμετώπισης της παιδικής κακοποίησης, που υπάρχει και στη χώρα μας, όπως παντού και εμφανίζει δυστυχώς αυξητική τάση, παγκοσμίως. Ωστόσο σήμερα, είμαστε σε θέση να σταθούμε απέναντι της και να την προλάβουμε πριν τραυματίσει τη ζωή των παιδιών μας."

Η Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και Υπεύθυνη της Μονάδας, κ. Βάνα Παπαευαγγέλου σημείωσε πως " Η Γ’ Παιδιατρική Κλινική του ΕΚΠΑ είναι ιδιαίτερα υπερήφανη για την έναρξη λειτουργίας της Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια των παιδιών στο ΑΤΤΙΚΟΝ, σε συνεργασία με το Σωματείο Eliza.

Ο νέος χώρος που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες εκτίμησης παιδιών με πιθανή κακοποίηση και παραμέληση, είναι φιλικός προς τους γονείς και τα παιδιά και προσφέρει ιδιωτικότητα. Η ευαισθητοποίηση των παιδιάτρων, αλλά και του νοσηλευτικού προσωπικού της κλινικής μας, οδήγησε μέσα σε μόλις λίγους μήνες, σε σημαντική αύξηση του αριθμού των παιδιών που αξιολογούνται. Επόμενος στόχος της μονάδας μας είναι η εφαρμογή ενός προγράμματος πρωτογενούς πρόληψης της κακοποίησης, αναγνωρίζοντας εγκαίρως παιδιά σε κίνδυνο".

Η Τερέζα Μεσσάρη Γενικός Διευθυντής Οικονομικών & Εργασιών της PRODEA Investments, δήλωσε πως "Η PRODEA investments, ένωσε τη φωνή της και τις δυνάμεις της με το Σωματείο Eliza και βοήθησε στο να γίνει πράξη η νέα - ειδική μονάδα στο Αττικό Νοσοκομείο. Πρόκειται για μια σημαντική δομή που θα παρέχει κρίσιμες υπηρεσίες σε παιδιά που, δυστυχώς, έχουν μια τέτοια ανάγκη. Γι’ αυτό και η PRODEA ευαισθητοποιήθηκε αμέσως και στήριξε αυτή την πρωτοβουλία. Όμως η ανάγκη και ο στόχος μας είναι μεγαλύτερος. Στηρίζοντας προσπάθειες μεγαλύτερης κοινωνικής ευαισθητοποίησης για την προστασία των παιδιών, να φτάσουμε στο σημείο όπου δεν θα χρειάζονται τέτοιες δομές. Είναι η δική μας στάση ευθύνης απέναντι σε κάθε παιδί που έχει ανάγκη."

Το Ίδρυμα Matilda με αφορμή τα εγκαίνια σημείωσε: "Με μεγάλη χαρά, το Matilda – Ίδρυμα Φροντίδας Για Μικρούς Ήρωες, υποστήριξε τη Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών – "ΕΛΙΖΑ"! Η συγκεκριμένη συνεργασία αφορά την κάλυψη του κόστους απασχόλησης ενός Πανεπιστημιακού Υποτρόφου για ένα έτος, προκειμένου να συμβάλλει σε εκτιμήσεις περιστατικών πιθανής κακοποίησης παιδιών, πρωτοβουλία η οποία συνάδει με τον κύριο καταστατικό σκοπό του Matilda, την προστασία των παιδιών από κάθε μορφής κακοποίηση, εγκατάλειψη, παραμέληση και εκμετάλλευση καθώς και την προαγωγή και προάσπιση των θεμελιωδών και αναφαίρετων δικαιωμάτων τους."

Ο Ηλίας Σκαρτάδος, Trade Marketing Manager της Henkel Beauty Care Greece ανέφερε "Ο πυλώνας της εταιρικής κοινωνικής υπευθυνότητας είναι στο επίκεντρο των αξιών μας στην Henkel Hellas. Στόχος μας είναι να αφουγκραστούμε τις ανάγκες της κοινωνίας και να βρούμε τρόπους να ανταποκριθούμε σε αυτές, μένοντας πιστοί στη δέσμευσή μας για συμβολή στην κοινωνική πρόοδο.

Είναι τιμής μας που στηρίζουμε το Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο Eliza για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην επίτευξη του τόσο σημαντικού του έργου και είναι ευθύνη μας όχι μόνο να προσφέρουμε, αλλά να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε και τους καταναλωτές μας γι’ αυτή την ενέργεια κοινωνικής προσφοράς, γιατί όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο των παιδιών καλύτερο".

imerisia.gr

Η χαμένη ευκαιρία για κακοποιημένα παιδιά και τι κάνει το ΕΛΙΖΑ και το Παίδων για αυτό

Στο Παίδων, σε μόλις 26 τ.μ. λειτουργεί η μονάδα για τα κακοποιημένα παιδιά με την στήριξη του ΕΛΙΖΑ.

Αν βρεθεί κανείς στην Β’ Παιδιατρική κλινική του Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», θα βρει στα δεξιά του διαδρόμου, λίγο μετά τα επείγοντα, μια πόρτα. Αυτή οδηγεί σε ένα δωματιάκι 26 τ.μ. με δύο γραφεία, ένα εξεταστήριο, όμορφες ζωγραφιές στον τοίχο και πολλά παιχνίδια για τους μικρούς επισκέπτες. Όσο και αν φαίνεται μικρό, το έργο που γίνεται εδώ μέσα είναι πολύ μεγάλο. Τόσο μεγάλο που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρες ζωές.

Σας φαίνεται περίεργο; Και όμως δεν είναι. Είναι η Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών, που φτιάχτηκε από το ΕΛΙΖΑ, την εταιρεία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού, και λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2018 σε συνεργασία με την Β’ Παιδιατρική κλινική του Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».
Εκεί, δεν αφήνουν την ευκαιρία να χαθεί, όπως μου εξηγούν η Αλεξάνδρα Σολδάτου, επίκουρη καθηγήτρια και υπεύθυνη της Μονάδας Φροντίδας και η Αφροδίτη Στάθη, διοικητική διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ. Εκεί κάνουν ότι μπορούν, με τη συνεργασία των γιατρών και των νοσηλευτών, ώστε αν φτάσει ένα παιδί στο Παίδων με μελανιές που δεν δικαιολογούνται ή άλλα σημάδια κακοποίησης, να μην φύγει χωρίς να διερευνηθεί τι του έχει συμβεί. Και κυρίως, να μην ξαναγυρίσει με ακόμα πιο σοβαρή κακοποίηση.

Στη συζήτηση που κάναμε μέσα σε αυτά τα 26 τ.μ. είπαμε πολλά. Για τα περιστατικά που έχουν δει σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο λειτουργίας της Μονάδας. Για την προσπάθεια να μην υπάρχουν, όπως παλαιότερα, περιπτώσεις παιδιών που ενώ υπήρχαν τα σημάδια, κανείς δεν έκανε τίποτα. Για τη βαριά κακοποίηση αλλά και για τις περιπτώσεις των τραυματισμών από παραμέληση, που είναι πολύ πιο συχνοί από όσο φανταζόμαστε και θα μπορούσαν να αποφευχθούν με τη σωστή ενημέρωση του γονέα. 

H Αλεξάνδρα Σολδάτου, επίκουρη καθηγήτρια και υπεύθυνη της Μονάδας Φροντίδας (αριστερά) και η Αφροδίτη Στάθη, διοικητική διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ.

Τα αποτελέσματα από τον ενάμιση χρόνο λειτουργίας της Μονάδας φαίνονται ήδη. Όπως μου λέει η κα Σολδάτου, πριν αρχίσει τη λειτουργία της η Μονάδα, τα περιστατικά που εντοπίζονταν στο νοσοκομείο ήταν τρία με τέσσερα τον χρόνο. Ενώ μόνο το 2019, μετά την εκπαίδευση του προσωπικού του νοσοκομείο και τη λειτουργία της μονάδας, έχουν εντοπιστεί 60 περιστατικά. Η μεγάλη διαφορά φυσικά δεν σημαίνει ότι αυξήθηκαν τα περιστατικά κακοποίησης ή παραμέλησης. Απλά άρχισαν πλέον να τα βλέπουν και να κάνουν κάτι γι’ αυτό.  

Για οποιαδήποτε κατάσταση έρθει το παιδί στο νοσοκομείο, όλοι θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση. Έστω ότι έρθει για έναν πυρετό και δει ο γιατρός ότι δεν κουνάει το ποδαράκι του, ή του πάρει την πίεση η νοσηλεύτρια και δει μελανιές. Αλεξάνδρα Σολδάτου, επίκουρη καθηγήτρια και υπεύθυνη της Μονάδας Φροντίδας

Τι είναι η χαμένη ευκαιρία

Όπως μου εξηγεί η κα Σολδάτου, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, ένα στα τρία από τα παιδιά που φτάνουν στο νοσοκομείο με σοβαρή κάκωση, είχε προηγουμένως εξεταστεί από κάποιο γιατρό, είχε δει μια μελανιά και την είχε παραβλέψει.
Αυτή είναι χοντρικά η χαμένη ευκαιρία στα κακοποιημένα παιδιά. Η μελανιά που αγνοήθηκε, η παρέμβαση που δεν έγινε για να σταματήσει το κακό εν τη γενέσει του. Και δεν μιλάμε για τις περιπτώσεις που η υπόθεση έχει ήδη φτάσει στον εισαγγελέα, μιλάμε για τις περιπτώσεις που ακόμη είναι άγνωστη στο σύστημα και κάποιος γιατρός είδε κάτι ύποπτο και το παρέβλεψε.   
«Για οποιαδήποτε κατάσταση έρθει το παιδί στο νοσοκομείο, όλοι θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση. Έστω ότι έρθει για έναν πυρετό και δει ο γιατρός ότι δεν κουνάει το ποδαράκι του, ή του πάρει την πίεση η νοσηλεύτρια και δει μελανιές», λέει η κα Σολδάτου. Φυσικά για να γίνει αυτό, εκπαιδεύτηκαν ειδικά γιατροί και νοσηλευτές ώστε να μην αφήνουν τέτοια στοιχεία να χαθούν.
Όπως μου εξηγεί η κα Στάθη, το όλο εγχείρημα φυσικά δεν ξεκίνησε το 2018 που άρχισε να λειτουργεί η μονάδα, αλλά το 2016, όταν άρχισε η εκπαίδευση του προσωπικού του νοσοκομείου, φτιάχτηκε το πρωτόκολλο που πρέπει να ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις και ευαισθητοποιήθηκε όλος ο μηχανισμός για το θέμα της κακοποίησης του παιδιού.

Τα τέσσερα Α

Το όλο σύστημα για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των περιστατικών κακοποίησης παιδιών λειτουργεί πάνω στη βάση των τεσσάρων Α:

• ανίχνευση
• αξιολόγηση
• αναγνώριση του προβλήματος και
• αναφορά στις αρχές.

«Όλα ξεκινούν από τα επείγοντα», μου λέει η κα Στάθη. «Εδώ είναι πλέον εκπαιδευμένοι οι νοσηλευτές και οι γιατροί, για την ανίχνευση ύποπτων περιστατικών και στη συνέχεια υπάρχει πρωτόκολλο, μία διαδικασία με συγκεκριμένα βήματα για το τι πρέπει να γίνει. Δεν είναι πυρηνική φυσική, είναι αυτά που υπήρχαν αλλά δεν εφαρμοζόντουσαν γιατί κανείς δεν είχε μπει στη διαδικασία». 

Αυτός ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος των 26 τ.μ. βοηθά τα ήδη ταλαιπωρημένα παιδιά να νιώθουν άνετα, να εξεταστούν σε έναν προστατευμένο και φιλικό προς εκείνα χώρο, ενώ οι ειδικοί μπορούν να μιλήσουν και με τους γονείς πιο άνετα για να διαπιστωθεί τι έχει συμβεί.

«Και ποια είναι αυτή η διαδικασία», ρωτάω.
«Όπως είπαμε, μπορεί το παιδί να έρθει για έναν άσχετο λόγο και να εντοπιστούν περίεργοι μώλωπες» μου εξηγεί η κα Σολδάτου. «Ενημερώνουμε τους γονείς ότι θα πρέπει να ελεγχθεί περαιτέρω το παιδί. Κάνουμε έναν εκτενή αιματολογικό έλεγχο, ελέγχουμε αν υπάρχουν άλλες κακώσεις τις οποίες δεν τις βλέπουμε και μετά, αν δεν εξηγούνται οι μελανιές από αυτά που μας λένε οι γονείς και από τον αιματολογικό έλεγχο του παιδιού, τους φέρνουμε εδώ και τους εξηγούμαι ότι αυτά που έχει το παιδί δεν εξηγούνται. Παίρνουμε ένα επιπλέον ιστορικό από τους γονείς -όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για το περιβάλλον του παιδιού, άλλους ανθρώπους που μπορεί να εμπλέκονται στη φροντίδα του. Αν κρίνουμε ότι χρειάζεται ενεργοποιείται ο μηχανισμός προστασίας του παιδιού (σ.σ. φτάνουμε στο στάδιο της αναφοράς δηλαδή) που περιλαμβάνει τον ιατροδικαστή. Ο ιατροδικαστής θα έρθει εδώ για να εξετάσει το παιδί, σε ένα χώρο δηλαδή που είναι φιλικός για το παιδί, ενώ αν το παιδί είναι μεγαλύτερης ηλικίας και μπορεί να μιλήσει θα το δει παιδοψυχίατρο του νοσοκομείου ώστε να καταλάβει γιατί το παιδί έχει αυτές τις μελανιές», μου εξηγεί.

Η παραμέληση είναι πιο συχνή από όσο νομίζουμε

Όση διάρκεια μιλάμε όμως, έχει κολλήσει στο μυαλό μου το εξής: μα πως είναι δυνατόν ένας γονιός να μην γνωρίζει ότι το παιδί του έχει κακοποιηθεί; Και όμως, όπως μου εξηγούν δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο. Υπάρχουν γονείς που δουλεύουν πολύ και εμπλέκονται και άλλοι άνθρωποι στην ανατροφή των παιδιών, ή υπάρχουν πολλές περιπτώσεις τραυματισμών από παραμέληση που με τη σωστή ενημέρωση των γονέων θα είχε αποφευχθεί. 

Επόμενος στόχος του ΕΛΙΖΑ είναι να ανοίξουν αντίστοιχες μονάδες όπως αυτή που λειτουργεί στο Παίδων και σε άλλες παιδιατρικές κλινικές -συνολικά υπάρχουν 12 στην Ελλάδα

«Το σημαντικό είναι να μπαίνουμε πάντα στη λογική του να μη χάσουμε την ευκαιρία. Ακούμε κατά καιρούς στα Μέσα για παιδιά που παθαίνουν σοβαρά ατυχήματα και παιδιά που καταλήγουν. Αν αυτό το παιδί είχε έρθει εδώ στο νοσοκομείο, μπορεί να είχαμε την ευκαιρία να προσεγγίσουμε αυτόν τον γονέα, που δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος ήθελε να κακοποιήσει το παιδί του, μπορεί η περίπτωση να εντάσσεται στο φάσμα της παραμέλησης. Γιατί κακοποίηση – παραμέληση είναι στην ίδια κατηγορία. Για εμένα συγκλονιστικό εύρημα από την έρευνα που έγινε πριν την ολοκλήρωση της μονάδας, ήταν το θέμα των εγκαυμάτων» λέει η κα Στάθη.

«Ναι, πολλά από τα εγκαύματα συμβαίνουν στα πλαίσια της παραμέλησης ενήλικα», συμπληρώνει η κα Σολδάτου. «Για παράδειγμα, εάν σετάρεις τον θερμοσίφωνα στους 50 βαθμούς δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά πίστεψε με, πολλοί από τους θερμοσίφωνες που έχουμε στα σπίτια μας είναι σεταρισμένοι σε υψηλότερες θερμοκρασίες, 60,80. Σε αυτές τις θερμοκρασίες το δέρμα το μικρών παιδιών καίγεται πολύ εύκολα. Αν όμως σετάρουμε τον θερμοσίφωνα στους 50 βαθμούς, ακόμα κι αν αλλάξει απότομα η θερμοκρασία του νερού, θέλει πολλά λεπτά για να καεί το παιδί και εκείνο θα προλάβει να αντιδράσει. Μια ακόμα συχνή αιτία εγκαυμάτων των παιδιών είναι τα ζεστά ροφήματα. Και εδώ έχουμε παρατηρήσει ότι άνθρωποι που έχουν μικρά παιδιά θέλουν μια βοήθεια να κατανοήσουν ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τον καφέ μας σε ένα χαμηλό τραπέζι, με ένα νήπιο να περιφέρεται γύρω του. Επίσης δεν πρέπει να αφήνουν καυτές συσκευές εκτεθειμένες -το σίδερο, την τοστιέρα, τον βραστήρα. Βλέπουμε πολλά εγκαύματα από βραστήρα. Μια άλλη πρακτική συμβουλή είναι να μαγειρεύουν πάντα στα πίσω μάτια, γιατί στα μπροστινά μάτια μπορεί να φτάσει το παιδί το χερούλι της κατσαρόλας και να την ρίξει πάνω του. Μπορούν να συμβούν πολλά πράγματα που θα πρέπει να είναι στο μυαλό των γονιών, όπως είναι το να βάλεις τη ζώνη όταν μπαίνεις στο αυτοκίνητο. Και σε κάθε περίπτωση, σκοπός μας δεν είναι να απομακρύνουμε το παιδί από την οικογένεια του. Ο στόχος είναι να βρούμε τι πρόβλημα υπάρχει, είτε αυτό είναι εντός οικογένειας είτε εκτός οικογένειας, έτσι ώστε το παιδί όταν γυρίσεις στο σπίτι του και να μην ξανά πάθει το ίδιο πράγμα και έρθει ξανά στο νοσοκομείο στην ίδια ή χειρότερη κατάσταση». 

Αν δω έναν παππού να αγγίζει ένα παιδί στην ευαίσθητη περιοχή, δεν μπορώ να λέω ότι δεν ξέρω τι είδα. Υπάρχουν εθνικές γραμμές, υπάρχει ο Συνήγορος του Παιδιού που μπορούμε να τα δηλώσουμε όλα αυτά. Δεν γίνεται να ακούμε ότι ένα ολόκληρο χωριό ήξερε και κανείς δεν μιλούσε. Αφροδίτη Στάθη, διοικητική διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ

Η σεξουαλική κακοποίηση

Ανάμεσα στα περιστατικά που έχουν εντοπιστεί από το νοσοκομείο είναι και ακόμα πιο σοβαρά από τα παραπάνω, όπως η σεξουαλική κακοποίηση. «Αρχικά ως νοσοκομείο ασχοληθήκαμε με το θέμα της κακοποίησης υπό την μορφή του τραύματος. Αναπόφευκτα όμως, μετά από τόσες περιπτώσεις, έρχεσαι αντιμέτωπος και με περιπτώσεις σεξουαλικής βίας. Στο νοσοκομείο φτάνουν κυρίως οι βαριές περιπτώσεις, παιδιά που έχουν τραυματισμούς που σχετίζονται με την σεξουαλική κακοποίηση ή παιδιά που έχουν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα», μου λέει η κα Σολδάτου. 

Ζητώντας της να θυμηθεί ένα περιστατικό που τη συγκλόνισε, μου μίλησε για ένα κορίτσι στην προεφηβεία, που είχε νοσηλευτεί λέγοντας ότι πονάει. Οι γιατροί δεν βρήκαν κάτι οργανικό που να δικαιολογεί τον πόνο και μετά από ψυχιατρική εξέταση διαπιστώθηκε ότι υπήρχε ψυχική επιβάρυνση, που είχε εκδηλωθεί ως ψυχοσωματικός πόνος. Ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός επιτήρησης του παιδιού, αλλά δυστυχώς δεν λειτούργησε σωστά. «Αυτό που δεν έγινε σωστά, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος ήταν η ενίσχυση και η φροντίδα του παιδιού στο σπίτι του, εφόσον είχε φύγει από το νοσοκομείο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα χρόνο μετά να έρθει ξανά, σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Όπως καταλαβαίνετε, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη μία εγκυμοσύνη σε ένα παιδί κάτω των 15 που δεν είναι αναπτυξιακά έτοιμο. Οι γυναικολόγοι που συνεργαζόμαστε λένε ότι είναι σαν το βάζεις μια σφαίρα στο κεφάλι του παιδιού. Και να ξέρετε ότι κάθε σεξουαλική επαφή σε παιδιά κάτω των 15 θεωρείται σεξουαλική κακοποίηση ειδικά όταν προκύψει και εγκυμοσύνη».

Το follow up

«Γι’ αυτό και ένας δικός μας στόχος για την επόμενη τριετία είναι να ενισχύσουμε το κομμάτι που λέγεται follow up», συμπληρώνει η κα Στάθη. Να υπάρχει δηλαδή επανεξέταση του κάθε περιστατικού. «Η όλη ιστορία του ΕΛΙΖΑ ξεκίνησε από την μικρή Ελίζα στην Αμερική, που κατέληξε να κακοποιηθεί μέχρι θανάτου επειδή ακριβώς έγινε λάθος το follow up. Έδωσαν το παιδί στη μητέρα του αφού πέθανε ο μπαμπάς, η μητέρα έχει ξαναπέσει στα ναρκωτικά, με αποτέλεσμα να το σκοτώσει στο ξύλο. Η ιστορία της Ελίζας στάθηκε αφορμή για να προστεθεί ένας καινούριος νόμος, ο νόμος της Ελίζας, που αφορά στην ευθύνη των κοινωνικών υπηρεσιών σε αυτό που λέγεται follow up, την επανεξέταση του κάθε περιστατικού. Αυτό είναι κάτι που θέλουμε να το κάνουμε και εμείς σε σχέση με τα παιδιά που περνάνε από τη μονάδα. Να μπορεί κάποιος να παρακολουθεί αυτό το παιδί και να βλέπει τι έχει συμβεί, αν χρειάζεται βοήθεια, οτιδήποτε. Και εδώ χρειαζόμαστε τη στήριξη της Πολιτείας. Υπάρχουν νόμοι που πρέπει να αλλάξουν, διαδικασίες που πρέπει να προστεθούν και εδώ εντοπίζουμε ένα σημαντικό κενό».
Στα επόμενα βήματα του ΕΛΙΖΑ είναι επίσης να ανοίξουν αντίστοιχες μονάδες όπως αυτή που υπάρχει στο Παίδων και σε άλλες παιδιατρικές κλινικές -συνολικά υπάρχουν 12 στην Ελλάδα. Ήδη αναμένεται να ανοίξει μια ακόμα μέσα στο 2020 στο Αττικόν. «Πρέπει να υπάρχει ένα επίπεδο φροντίδας για όλα τα παιδιά. Δεν γίνεται ένα παιδί να έρχεται εδώ και να έχει ένα Α επίπεδο φροντίδας και να πάει στο νοσοκομείο μιας άλλης πόλης και να μην έχει την ίδια φροντίδα. Είναι άδικο και για την οικογένεια και για το παιδί», συμπληρώνει η κα Σολδάτου.

Τι να κάνουν οι πολίτες

Στο πλαίσιο της προσπάθειας ευαισθητοποίηση για το θέμα της παιδικής κακοποίησης, το ΕΛΙΖΑ έχει κάνει ειδική εκπαίδευση και σε αστυνομικούς, σε δικαστές, σε δασκάλους και σε νηπιαγωγούς. «Για να αλλάξει το σύστημα, πρέπει να επικεντρωθούμε και στους υπόλοιπους κρίκους της αλυσίδας, όχι μόνο στο προσωπικό των νοσοκομείων», εξηγεί η κα Στάθη. «Ένας γιατρός δεν μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά στην κοινωνία. Ήμασταν μάρτυρες πρόσφατα σε ένα περιστατικό στην Ερμού, με ένα τρίχρονο που επαιτούσε. Η μητέρα του ήταν απέναντι και εκείνο ήταν ανάμεσα στον κόσμο, χωρίς να του δίνει κανείς σημασία. Λες και ήταν σκουπίδι. Εκεί θύμωσα πάρα πολύ και σκέφτηκα ότι δεν έχουμε κάνει ακόμα αρκετά».
«Άρα τι κάνουμε; Τι μπορεί να κάνει ο κάθε πολίτης ξεχωριστά;», ρωτάω.
«Να ενδιαφερθεί για αυτό που ακούει και βλέπει. Ως πολίτης, δεν είναι η δουλειά μου να πω ότι το παιδί έχει κακοποιηθεί. Αυτό είναι δουλειά του δικαστή. Αυτό που είναι υποχρέωσή μας όμως είναι να πούμε τι ακούσαμε και τι είδαμε. Αν δω έναν παππού να αγγίζει ένα παιδί στην ευαίσθητη περιοχή και βλέπω ένα παιδί τρομαγμένο, δεν μπορώ να λέω ότι δεν ξέρω τι είδα. Υπάρχουν εθνικές γραμμές, υπάρχει ο Συνήγορος του Παιδιού που μπορούμε να τα δηλώσουμε όλα αυτά. Δεν γίνεται να ακούμε ότι ένα ολόκληρο χωριό ήξερε και κανείς δεν μιλούσε».

huffingtonpost.gr

Η πληγή στην καρδιά των παιδιών που δεν φεύγει ποτέ

Η Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Κακοποίηση των Παιδιών δεν είναι απλά ακόμα μια παγκόσμια ημέρα. Είναι μια ημέρα που θέλει να μας μιλήσει για ένα τόσο κρίσιμο και σύνθετο θέμα: Την κακοποίηση των παιδιών, σωματική και ψυχολογική. 

Σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική κακοποίηση και παραμέληση. Υπάρχουν παιδιά σ’ όλο τον κόσμο που βιώνουν τη βία και τα σημάδια που μένουν είναι ανεξίτηλα.

Ένα παιδί που θα το χτυπήσουν, θα μελανιάσει, θα ματώσει, αλλά δεν είναι αυτό το τραύμα που θα του μείνει για πάντα. Δεν είναι η πληγή στο δέρμα του που δεν θα φύγει ποτέ, αλλά η πληγή στην καρδιά του.

Πώς η κακοποίηση των παιδιών επηρεάζει τη ζωή τους;

Οποιασδήποτε μορφής βία στα παιδιά αφήνει σημάδια της στον ψυχισμό τους και επηρεάζει ολόκληρη τη ζωή τους.
Τα παιδιά, είτε είναι μάρτυρες περιστατικών βίας, είτε άμεσοι αποδέκτες, εμφανίζουν τις επιπτώσεις ακόμα και στην ενήλικη ζωή τους.

Τα παιδιά αναπτύσσουν ένα έντονο αίσθημα ανασφάλειας -ακόμα και τα βρέφη- ενώ η συναισθηματική αστάθεια, το συνεχόμενο άγχος, οι διατροφικές διαταραχές και οι διαταραχές του ύπνου, καθώς επίσης και η δυσκολία εμπιστοσύνης στους ανθρώπους και η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι μερικά ακόμα απ’ τα προβλήματα που επηρεάζουν τα παιδιά.
Οι παλινδρομικές συμπεριφορές μπορεί να εμφανιστούν και τα παιδιά να υιοθετούν συμπεριφορές προηγούμενων ετών, όπως πιπίλισμα του δαχτύλου.

Στην προσχολική και σχολική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί κάποιου είδους κακοποίηση μπορεί να εμφανίσουν επιθετική συμπεριφορά ή απ’ την άλλη να κλειστούν τελείως στον εαυτό τους. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που αισθάνονται ένοχα για τα περιστατικά βίας που βιώνουν ή γίνονται μάρτυρες και θεωρούν ότι φταίνε εκείνα για ό,τι συμβαίνει στο σπίτι τους.

Η χαμηλή συγκέντρωση, η μειωμένη σχολική επίδοση, η δυσκολία δημιουργίας διαπροσωπικών σχέσεων και ο φόβος είναι επίσης χαρακτηριστικά παραδείγματα προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που μεγαλώνουν σε βίαια περιβάλλοντα.
Μάλιστα, πολλές απ’ τις επιπτώσεις της βίας στον ψυχισμό των παιδιών, μπορεί να τα ακολουθούν σε όλη τους την ενήλικη ζωή. Αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά, απόπειρες αυτοκτονίας, χρήση ουσιών, κατάθλιψη και επιθετικότητα είναι μόνο μερικά παραδείγματα.

Φυσικά, πολλά παιδιά μιμούνται τις συμπεριφορές που έχουν βιώσει στη μετέπειτα ζωή τους, θεωρώντας πως η βία είναι ο φυσιολογικός τρόπος επίλυσης οποιασδήποτε σύγκρουσης.

Τα τραύματα δεν επουλώνονται εύκολα. Γι’ αυτό είναι υποχρέωση όλων μας να διεκδικούμε ένα ασφαλές περιβάλλον για όλα τα παιδιά του κόσμου. Αν γνωρίζεις περιστατικά βίας, κατήγγειλέ τα. Σε κανένα παιδί δεν αξίζει να ζει σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον. Αν είσαι γονιός, κάνε ό,τι περνάει απ’ το χέρι σου για να μην υποστεί οποιασδήποτε μορφής βία το παιδί σου.

Ζητήστε βοήθεια

Η πανελλαδική Γραμμή 115 25 του Μαζί για το Παιδί, είναι μια τηλεφωνική γραμμή βοήθειας που απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Η Γραμμή λειτουργεί, από Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00-21:00. Στεγάζεται στην Αγίου Θωμά 14 στους Αμπελοκήπους.

ipop.gr

Best Boi Titan: Ο πρώτος Σκύλος Θεραπευτής για Κακοποιημένα Παιδιά

Πρωτοπορεί το Μπουένος Άιρες, με τον πρώτο σκύλο θεραπευτή παγκοσμίως που εργάζεται σε χώρο δικαστηρίου.

Best Boi Titan provides courtroom therapy to kids in Buenos Aires

Πιο συγκεκριμένα, στο δικαστήριο του Μπουένος Άιρες έχει διαμορφωθεί μια αίθουσα αναμονής μόνο για παιδιά. Εκεί τα παιδιά γνωρίζουν τον Τιτάν, το πεντάχρονο Γκόλντεν Ριτρίβερ, μπορούν να παίξουν μαζί του, να το χαϊδέψουν και να του προσφέρουν λιχουδιές.
Ο Τιτάν είναι ο πρώτος σκύλος θεραπευτής παγκοσμίως που εργάζεται σε χώρο δικαστηρίου.

Έχει περάσει από ειδική εκπαίδευση για να «δουλεύει» με παιδιά.

Όπως εξηγεί ο Γενικός Σύμβουλος Κηδεμόνων του γραφείου Δημόσιου Κατήγορου στη La Republica, «Ο Τιτάν μας συνοδεύει στο να υποδεχτούμε τα κορίτσια και τα αγόρια που έρχονται για να καταθέσουν. Ο σκύλος τους δείχνει την αγάπη του κι έτσι τα παιδιά ανοίγονται περισσότερο και δεν επικεντρώνονται στην κατάθεση, αλλά στο παιχνίδι και στην τρυφερότητα».

https://www.youtube.com/watch?v=K0GibZgaHQc

«Όταν τα παιδιά βγαίνουν από την αίθουσα κατάθεσης, ο Τιτάν τα βοηθάει να μειώσουν το συναισθηματικό στρες που νιώθουν μετά την αποκάλυψη της κακοποίησής τους. 
Κάθε παιδί που τελειώνει αυτή την οδυνηρή και τραυματική εμπειρία πηγαίνει να πει ένα αντίο στον Τιτάν, να παίξει και να φωτογραφηθεί μαζί του αποχωρώντας όσο γίνεται πιο ήπια και ευχάριστα», αναφέρει ο εκπαιδευτής του συγκεκριμένου σκύλου.

themamagers
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΆΡΣΙΣ: Μένουν χωρίς στέγη κακοποιημένα παιδιά

Η έλλειψη πόρων από το Υπουργείο Εργασίας αναγκάζει την ΆΡΣΙΣ να μη φιλοξενήσει άλλα παιδιά στον ξενώνα της

Χωρίς στέγη κινδυνεύουν να μείνουν κακοποιημένα παιδιά στη Βόρεια Ελλάδα, αφού ο μοναδικός ξενώνας επείγουσας φιλοξενίας παιδιών στην περιοχή, «Το Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, δεν έχει λάβει την απαιτούμενη χρηματοδότηση για το κόστος λειτουργίας του από το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της οργάνωσης, «εδώ και περίπου ένα μήνα, παιδιά που έχουν πέσει θύματα κακοποίησης έχουν εγκαταλειφθεί ή οι γονείς τους αδυνατούν να τα φροντίσουν, παραμένουν στο σπίτι τους ή σε δημόσια νοσοκομεία, αν και είναι επείγουσα ανάγκη η μεταφορά τους σε ασφαλές περιβάλλον». 
Κατά την ΑΡΣΙΣ, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων δεν έχει δώσει καμία σαφή απάντηση για το κόστος λειτουργίας για το 2019 του ξενώνα, τη στιγμή που ο φετινός προϋπολογισμός λειτουργίας του ξενώνα ανέρχεται σε 265.000 ευρώ κι έχει δεσμευθεί ποσό μόλις 32.700 ευρώ. Να σημειωθεί ότι σε εκκρεμότητα βρίσκονται οκτώ αιτήματα για μεταφορά 15 παιδιών από όλη τη Βόρεια Ελλάδα στον ξενώνα, ενώ υποβάλλονται καθημερινά νέα αιτήματα στην κοινωνική υπηρεσία του ξενώνα.

Φιλοξενεί 15 παιδιά

Στο «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» φιλοξενούνται σήμερα 15 παιδιά, άλλα έντεκα έχουν επιστρέψει στην οικογένειά τους, αλλά ο ξενώνας έχει με δικαστικές αποφάσεις την επιμέλεια και τη φροντίδα τους, δύο παιδιά βρίσκονται σε πρόγραμμα ένταξης υπό την εποπτεία του επιστημονικού προσωπικού της ΑΡΣΙΣ–Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων, ενώ πολλά ακόμα υποστηρίζονται στη διαδικασία αυτονόμησής τους.
Τα παιδιά του ξενώνα είναι κατά κανόνα Ελληνόπουλα, από 5 έως 17 ετών, ο μέσος χρόνος παραμονής τους στη δομή είναι τα τρία χρόνια, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που έχουν μείνει στο «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» επί επτά χρόνια. Το «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» λειτουργεί από το 2007 και χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εργασίας για την κάλυψη των δαπανών μισθοδοσίας του ελάχιστου απαραίτητου προσωπικού, μέρους του κόστους θέρμανσης, του κόστους της ΔΕΗ και των τηλεπικοινωνιών.
Για τις υπόλοιπες λειτουργικές ανάγκες του ο ξενώνας υποστηρίζεται από την ιδιωτική πρωτοβουλία, μέσω δωρεών και χορηγιών σε είδος και χρήματα. Στον ξενώνα εργάζονται δώδεκα άνθρωποι, με καθεστώς πλήρους ή μερικής απασχόλησης και το κενό στη μισθοδοσία τους καθώς και στις ασφαλιστικές τους εισφορές αγγίζει τους οκτώ μήνες.

ethnos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τέλος στην επαναθυματοποίηση - Εκτός δικαστικής αίθουσας τα κακοποιημένα παιδιά

Κύπρος: Ομόφωνα ψηφίστηκαν σήμερα από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, τα δύο νομοσχέδια που αφορούσαν τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Κατά τον προηγούμενο μήνα, η Πρόεδρος του Συμβουλίου «Φωνή» Αναστασία Παπαδοπούλου, στην ανασκόπηση του έργου του Συμβουλίου, είχε τονίσει την αναγκαιότητα της ψήφισης των συγκεκριμένων νομοσχεδίων, μετά και τη φωτιά που είχε ξεσπάσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, και έτσι εγένετο.

«Μετά την πυρκαγιά στο Δικαστήριο Λευκωσίας, που είχε σημειωθεί πριν από ένα χρόνο, είχε καταστραφεί το σύστημα αυτό που μας βοηθούσε στις ακροαματικές διαδικασίες. Το παιδί μέχρι σήμερα βρισκόταν σε ένα κρύο περιβάλλον και αυτό που το χώριζε από τον θύτη, ήταν ένα παραβάν. Προσφέρθηκε η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου και έχει στηθεί ήδη με την βοήθεια του Ανώτατου Δικαστηρίου, δόθηκαν τηλεοράσεις και από το Σπίτι του Παιδιού, το παιδί που έχει πέσει θύμα κακοποίησης θα εμπλέκεται στη διαδικασία χωρίς να έχει καμία επαφή, ούτε με αίθουσες, ούτε με τον θύτη», σχολίασε η κ. Παπαδοπούλου στο Sigmalive.

Σημείωσε, μάλιστα, πως 

«τα παιδιά θύματα, αντί να πηγαίνουν στα δικαστήρια, θα παραμένουν στο Σπίτι του Παιδιού, όπου θα έχουν την απαραίτητη στήριξη και το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι δεν θα βρεθούν μπροστά στον θύτη τους».

Τέλος, η κ. Παπαδοπούλου τόνισε πως «το να βρεθεί ένα παιδί αντιμέτωπο και απέναντι από τον άνθρωπο ο οποίος το κακοποίησε είναι ουσιαστικά επαναθυματοποίηση. Το αναγκάζει να ζει ξανά την κακοποίηση που έζησε πριν από καιρό. Αυτά είναι από τα σημαντικά που προνοεί η Σύμβαση Lanzarote, ότι πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα υπάρξει επαναθυματοποίηση, κάτι για το οποίο υπήρχε μεγάλος κίνδυνος και υπήρξε ακόμη μεγαλύτερος μετά την πυρκαγιά.

Ευτυχώς, αν και καθυστερημένα, έχει περάσει αυτή η τροποποίηση και σε λίγο καιρό θα έχουμε την τεχνική υποστήριξη, ώστε να συνδεθούν και οι άλλες επαρχίες με το Σπίτι του Παιδιού».

sigmalive.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κακοποιημένα παιδιά σε αναμονή

Το τραγικό περιστατικό του μόλις τεσσάρων μηνών βρέφους που κακοποιήθηκε βάναυσα από την μητέρα του μας συντάραξε όλους και για ακόμη μια φορά αισθανθήκαμε όλοι συνυπεύθυνοι για την τραγωδία ενός παιδιού. Δυστυχώς όμως δεν είναι το μοναδικό παιδί που σήμερα βιώνει την κακοποίηση, Πολλά παιδιά βρίσκονται στην ίδια ή και χειρότερη κατάσταση.

Στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για παιδιά SOS 1056» γινόμαστε καθημερινά γνώστες περιστατικών κακοποίησης παιδιών. Ενδεικτικά σας αναφέρουμε μερικές από τις πρόσφατες, πολύ σοβαρές, καταγγελίες που έχουμε λάβει όπου ακόμη δεν έχει δοθεί λύση στο πρόβλημα των παιδιών.

Αγόρι 4 ετών κακοποιείται σωματικά από τους γονείς του και ζει σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης με αποτέλεσμα να έχει κολλήσει μύκητες από τις αδέσποτες γάτες και σκυλιά που υπάρχουν στο σπίτι της οικογένειας.

3 ανήλικα αδέλφια μένουν σε σπίτι το οποίο είναι πολύ βρώμικο, ο βόθρος έχει ξεχειλίσει και είναι γεμάτο με κατσαρίδες και τρωκτικά. Ένα ενήλικο μέλος της οικογένειας τους μάλιστα ακρωτηριάστηκε στο πόδι εξαιτίας δαγκώματος ποντικιού.
Αδέλφια 3 και 5 ετών κακοποιούνται σωματικά από τους γονείς τους. Το 3χρονο παιδί μάλιστα έχει σοβαρό έγκαυμα στο κεφάλι του, που προκλήθηκε από την ελλιπή επίβλεψη των γονιών.

Κορίτσι 17 ετών κακοποιείται σεξουαλικά από τον ερωτικό σύντροφο της μητέρας της, και η μητέρα δηλώνει ότι αδιαφορεί για το γεγονός και το μόνο που την νοιάζει είναι να ενηλικιωθεί η μικρή και να την διώξει από το σπίτι.

Αγόρι 5 ετών αναγκάζεται από την μητέρα του να κοιμάται σε παγκάκια καθως αυτή εκδίδεται στο χώρο του σπιτιού τους.

Παιδί 2 ετών δένεται από τους γονείς του σε δέντρο κατά τη διάρκεια της εργασίας τους επειδή φοβούνται να μην κατευθυνθεί προς το δρόμο.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του 2007 μέσω της τηλεφωνικής γραμμής καταγράφηκαν 344 καταγγελίες σοβαρών περιστατικών κακοποίησης παιδιών.
Από αυτές οι 318 (92%) ήταν ανώνυμες και 26 (8%) ήταν επώνυμες.

Τα παιδιά αξίζουν την προσοχή και την προστασία μας. Μην μένουμε απλοί θεατές καταστάσεων που τα απειλούν. Ας κινητοποιηθούμε…

Καλέστε στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά S.O.S. 1056» και αναφέρετε ό,τι πληροφορία έχετε για κάποιο παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο.

«Όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο…. Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε» (Από το ημερολόγιο του μικρού Ανδρέα 9 Νοεμβρίου 1995)

πηγή: «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

Ημερομηνία Δημοσίευσης: 11 Αυγούστου 2007

Τα κακοποιημένα και εξαφανισμένα παιδιά

Παγκόσμια Ημέρα για τα εξαφανισμένα παιδιά είναι η Πέμπτη 25 Μαΐου και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες ανακοίνωσε πώς θα συνδράμει οικονομικά την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για τα χαμένα και σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά, ενώ μοίρασε σ' όλο το προσωπικό της ένα λουλουδάκι «μη με λησμόνει» με ένα ενημερωτικό φυλλάδιο, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας και αλληλεγγύης σ' όλους τους γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους και δεν ξέρουν ούτε που βρίσκονται, ούτε τι έχουν απογίνει. Το πρόβλημα των παιδιών που εξαφανίζονται είναι μεγάλο και πολύπλοκο και περιλαμβάνει πολλές κατηγορίες. 

Απαγωγές από μέλη της ίδιας οικογένειας ή από ξένους, φυγή παιδιών από φόβο ή κίνδυνο, ή παιδιά κακοποιημένα και εγκαταλειμμένα. Σήμερα στην Ευρώπη των 25 δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για το πόσα είναι τα χαμένα παιδιά και μόνο ορισμένες χώρες έδωσαν στοιχεία για μια μελέτη που εκπόνησε η Κομισιόν. Έτσι στην Ιταλία, σύμφωνα με τα αρχεία της Αστυνομίας, εξαφανίστηκα το 2005 1.850 ανήλικα παιδιά . Στο Βέλγιο υπάρχουν για το 2005 1.022 φάκελοι εξαφάνισης νέων, ενώ στην Μεγάλη Βρετανία η αστυνομία κατέγραψε 846 απαγωγές, ενώ ο αριθμός των παιδιών που εξαφανίζονται από διαφόρους λόγους κάθε χρόνο ανέρχεται στις 70.000. Για να ενισχύσει τη δράση υπέρ των παιδιών και των νέων η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δημοσιεύσει τον Ιούλιο ένα μεγάλο σχέδιο με τίτλο «Στρατηγική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τα δικαιώματα των παιδιών» όπου και θα συνοψίζονται οι 30 περίπου οδηγίες που έχουν υιοθετηθεί τα 5 τελευταία χρόνια για τον ίδιο σκοπό. Το πρόγραμμα που υπάρχει ήδη και ονομάζεται Δάφνη ΙΙΙ καλύπτει τα μέτρα που ελήφθησαν για την περίοδο 2007-2013 με ένα προϋπολογισμό 114,4 εκατομμυρίων ευρώ που θα μοιραστεί ανάλογα στην επταετία, δηλαδή 16 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, έναντι 10 εκατομμυρίων που ήταν μέχρι σήμερα. 

 

Τέλος σε συνεργασία με τις διοικήσεις των τηλεπικοινωνιών των 25 κρατών θα δημιουργηθεί κέντρο με ενιαίο αριθμό τηλεφώνου, το 116, για να υπάρχει άμεση δράση στις επόμενες ώρες της εξαφάνισης ενός παιδιού, με την συγκέντρωση πληροφοριών, μαρτυριών και καταθέσεων που μπορούν να βοηθήσουν στην ανεύρεσή του.