Παιδί με πατίνι περνάει... σφαίρα από Stop χωρίς να κοιτάξει

Τέτοιες εικόνες καθιστούν αναγκαία την ενημέρωση των παιδιών για το πως πρέπει να κυκλοφορούν στον δρόμο.

Έχουν περάσει μόλις λίγες μέρες από τότε που ένα 11χρονο παιδί στο Ηράκλειο έχασε την ζωή του όταν με το ηλεκτρικό πατίνι που οδηγούσε, παρασύρθηκε από αυτοκίνητο.

Κι όμως, ένα video από την Κρήτη, αλλά από τα Χανιά αυτή την φορά, χτυπάει το καμπανάκι του... κινδύνου για νέες τραγωδίες.

Σε αυτό λοιπόν φαίνεται ένας πιτσιρικάς να πηγαίνει σφαίρα με το πατίνι του πάνω στον δρόμο και να περνάει απέναντι, όχι απλά χωρίς να σταματήσει στο Stop, αλλά χωρίς καν να κοιτάξει.

Αν εκείνη την ώρα περνούσε ένα Ι.Χ κάθετα τον δρόμο, θα είχαμε σοβαρό τραυματισμό του μικρού.

gazzetta.gr

Τρικάβαλο με το παιδί στη μέση...

Μία εικόνα που μπορεί να μη φαντάζει μοναδική αλλά δυστυχώς είναι η πραγματικότητα που συναντούμε Φυσικά κράνη δεν υπάρχουν ούτε σαν σκέψη... στους ελληνικούς δρόμους.
Μπορείτε να δείτε πάνω σε ένα scooter βρίσκονται τρεις
αναβάτες, μεταξύ αυτών και ένα μικρό παιδί.
Τα λόγια είναι περιττά...

zougla.gr

Άλλη μία εικόνα που θα πρέπει να μας σοκάρει με μοτοσικλέτα και παιδιά πάνω σε αυτή, όχι χωρίς κράνος αλλά μαζί με τους δύο γονείς.
Τρικάβαλο... δηλαδή που ο καθένας από εμάς δεν θα ήθελε να φανταστεί τι θα γινόταν στην περίπτωση που το μηχανάκι έπεφτε ή συγκρουόταν με άλλο όχημα... 

zougla.gr

Ως εικόνες πιθανόν να μην σοκάρουν κανέναν, αφού, πλέον, είναι ένα καθημερινό φαινόμενο, όμως επιβεβαιώνουν την έλλειψη ευθύνης, ασφάλειας και οδηγικής παιδείας που υπάρχει στην Ελλάδα.
Εδώ η φωτογραφία ενός οδηγού δικύκλου με δύο παιδιά πάνω σε μία μηχανή. Και οι τρεις επιβάτες δεν φορούν κράνος. 

Παρακάτω, η μόνη διαφορά είναι πως ο οδηγός της μοτοσικλέτας είναι ο μοναδικός που φορά κράνος εν αντιθέσει με τα δύο παιδιά που κάθονται μπρος και πίσω από τον οδηγό

enikos.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιδεία κόστους...700 ευρώ

«Πέντε λεπτά,
δεν ενοχλώ παρά μόνο τους ανάπηρους,
τις μαμάδες με το καροτσάκι και
τους πεζούς»

«Πέντε λεπτά, δεν ενοχλώ», είπε και άφησε τα αλάρμ ανοιχτά και εξαφανίστηκε. Τα μπροστινά λάστιχα του αυτοκινήτου του άφησαν το αποτύπωμα τους στο μπλε σήμα για τα ΑμεΑ.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα μια γυναίκα με το καροτσάκι δεν μπόρεσε να περάσει κι έκανε ολόκληρο κύκλο… Τα πέντε λεπτά, έγιναν δέκα, δεκαπέντε…δεν ήταν ο χρόνος αλλά ο τρόπος που με έτσι θέλω εμπόδιζε την προσβασιμότητα..

 

Α ρε Έλληνα, δεν θα αλλάξεις ποτέ. Κι αυτός θα μετανοήσει μόνο όταν πληρώσει την κλήση. 
Η παιδεία θα αποκτηθεί με 700 ευρώ…

Λευτέρης Θεοδωρακόπουλος

Κυκλοφοριακή Αγωγή: Οδηγός εκπαίδευσης σε κανόνες ασφαλούς οδικής συμπεριφοράς

Για γονείς, εκπαιδευτικούς και οδηγούς

Η ευαισθητοποίηση των γονέων και των εκπαιδευτικών για την πρόληψη των τροχαίων, είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων στο ελάχιστο, κατά την ΕΛΠΑ. Για το λόγο αυτό, καλεί τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και τους οδηγούς να αναλάβουν και να υιοθετήσουν όλες εκείνες τις επιμέρους πρωτοβουλίες και τα μέτρα, που στοχεύουν στον περιορισμό των κάθε είδους ατυχημάτων.

Η ΕΛΠΑ συμβουλεύει, γενικότερα:

• Τους γονείς, να περπατήσουν μαζί με τους μικρούς μαθητές στις διαδρομές και διαβάσεις προς και από το σχολείο, από τις οποίες η μετάβαση και η αποχώρησή τους γίνονται με ασφάλεια, χωρίς να διατρέξουν κίνδυνο. Επίσης, να ενεργοποιήσουν και να ενισχύσουν- και μέσω των τοπικών τους συλλόγων- το θεσμό του «Σχολικού Τροχονόμου». Ακόμη, στις περιπτώσεις όπου η μετακίνηση των μαθητών γίνεται με σχολικά λεωφορεία, οι γονείς θα πρέπει να λάβουν τη διαβεβαίωση ότι αυτά είναι απολύτως κατάλληλα (πρόσφατα ελεγμένα, διαθέτουν ζώνες ασφαλείας, πυροσβεστικά μέσα, συνοδό κ.ά.), προκειμένου να εξασφαλίζονται οι ασφαλείς συνθήκες μεταφοράς.

• Τους νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές, να μυήσουν τους μαθητές στους απλούς κανόνες της ασφαλούς οδικής συμπεριφοράς, όπως στην αποκλειστική χρήση των διαβάσεων και των σηματοδοτών και στην αποφυγή επικίνδυνων παιχνιδιών μέσα και έξω από το σχολείο και στο δρόμο.

• Τους οδηγούς, όταν διέρχονται έξω από παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία, σχολεία και γυμνάσια, παιδικές χαρές και πάρκα όπου κυκλοφορούν, συχνάζουν και παίζουν μαθητές και μικρά παιδιά, να οδηγούν με αυξημένη προσοχή και μικρότερη ταχύτητα, προκειμένου να ελαχιστοποιούνται οι περιπτώσεις ατυχήματος. Επίσης, όταν μεταφέρουν μικρά παιδιά και μαθητές, να χρησιμοποιούν το πίσω κάθισμα και τα ειδικά καθίσματα ή/και τις ζώνες ασφαλείας.H ΕΛΠΑ έχει καταρτίσει σε συνεργασία με το βρετανικό τμήμα «Teaching Children Road Safety» πρακτικό οδηγό με απλές και πρακτικές συμβουλές σε τέσσερις ηλικιακές κατηγορίες παιδιών (1-4, 5-6, 7-9 και 10-15 ετών), προκειμένου να διδαχθούν από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας, τους βασικούς κανόνες οδικής ασφάλειας και ασφαλούς συμπεριφοράς. Ο οδηγός βρίσκεται αναρτημένος στην ιστοσελίδα www.elpa.gr.

Ηλικία 1-4 ετών: «Προστατέψτε το παιδί σας»
1. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν έχουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν την κυκλοφορία. Ποτέ μην τα αφήνετε, λοιπόν, μόνα τους, ακόμη και όταν είναι παρέα με μεγαλύτερα παιδιά.
2. Επιλέξτε το μέρος που θα είναι ασφαλές για να παίζουν. Ποτέ στο πεζοδρόμιο ή στο δρόμο, ακόμη κι αν είναι ήσυχος. Αν δεν υπάρχει, όμως, άλλο μέρος για παιχνίδι, τότε να είναι μαζί τους ενήλικας, να τα προσέχει.
3. Όταν βγαίνετε μαζί τους έξω, βεβαιωθείτε ότι το παιδί αυτής της ηλικίας περπατά στην πλευρά του πεζοδρομίου που είναι μακρύτερα από την κυκλοφορία (εσωτερικά δηλαδή), ακόμη κι αν του κρατάτε το χέρι.
4. Δώστε το καλό παράδειγμα. Εξηγείστε του, τί είναι η κυκλοφορία. Πείτε του για τα φανάρια, γιατί πρέπει να σταματάμε και να ελέγχουμε το δρόμο, πριν τον διασχίσουμε. Εξηγείστε του τη διαφορά μεταξύ δρόμου και πεζοδρομίου. Εξηγείστε του ακόμη ότι, πολλές φορές, τα αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες ανεβαίνουν και στο πεζοδρόμιο για διάφορους λόγους, συνεπώς και εκεί πρέπει να προσέχουμε.

Ηλικία 5-6 ετών: «Διδάσκοντας το παιδί»
1. Όποτε βγαίνετε μαζί με το παιδί σας στο δρόμο, πείτε του τι πρόκειται να κάνετε και γιατί. Εξηγείστε στο παιδί τα βασικά... 

Ο δωδεκάλογος της οδικής ασφάλειας

Με βάση στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τα παιδιά είναι οι κατεξοχήν ευάλωτοι χρήστες του δρόμου, καθόσον τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν παγκοσμίως τη δεύτερη αιτία θανάτου για τις ηλικίες 5-14 ετών.

Το Ι.Ο.ΑΣ., με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, επισημαίνει προς τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και όλους τους πολίτες γενικότερα τους βασικούς κανόνες οδικής ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για την ασφάλεια των παιδιών.  

Συγκεκριμένα:

1. Οι γονείς αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά τους. Για το λόγο αυτό θα πρέπει οι ίδιοι να αποτελέσουν σωστό πρότυπο συμπεριφοράς στο δρόμο ως πεζοί και ως οδηγοί.

2. Τα παιδιά ηλικίας έως 8 ετών όταν διασχίζουν το δρόμο θα πρέπει να συνοδεύονται πάντα από κάποιον ενήλικο, ο οποίος θα τα κρατάει σφιχτά από το χέρι. Σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν ακόμη την απόσταση ή την ταχύτητα ενός αυτοκινήτου και είναι δύσκολο να προστατεύσουν τον εαυτό τους από ένα διερχόμενο όχημα.

3. Φορέστε τους ανοιχτόχρωμα ρούχα. Προτιμάτε σχολικές τσάντες και αθλητικά παπούτσια με ανακλαστικά στοιχεία. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε στην τσάντα ή στα παπούτσια τους ανακλαστικά αυτοκόλλητα.

4. Επιλέξτε μια ασφαλή διαδρομή από και προς το σχολείο και κρατάτε το παιδί από το χέρι και πάντοτε από την εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου. Εξηγήστε του τους κινδύνους που ενδεχομένως να αντιμετωπίσει.

5. Μην επιτρέπετε στο παιδί να διασχίζει το δρόμο ανάμεσα από παρκαρισμένα οχήματα. Μια τέτοια περίπτωση είναι επικίνδυνη, καθώς οι οδηγοί δε θα μπορούν να το διακρίνουν.

6. Δείξτε του οι ίδιοι πώς να διασχίζει το δρόμο ως ακολούθως:

    – Βρείτε ένα ασφαλές σημείο.

    – Σταματήστε πριν την άκρη του πεζοδρομίου.

    – Κοιτάξτε και ακούστε με προσοχή αν πλησιάζουν οχήματα.

    – Κοιτάξτε αριστερά, δεξιά και πάλι αριστερά.

    – Περιμένετε να απομακρυνθούν τα τυχόν διερχόμενα οχήματα.

    – Διασχίστε προσεχτικά το δρόμο χωρίς να τρέχετε.

7. Σιγουρευτείτε ότι το παιδί ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες. Μετά από κάποιο διάστημα μπορείτε να του ζητήσετε να σας περάσει απέναντι.

8. Στο αυτοκίνητο τα μικρά παιδιά θα πρέπει πάντα να είναι δεμένα στο ειδικό καθισματάκι. Δε θα πρέπει να βρίσκονται ποτέ μόνα τους στο αυτοκίνητο.

9. Η αποβίβαση και επιβίβαση του παιδιού από το όχημα πρέπει να γίνεται από την πλευρά του πεζοδρομίου, όσο πιο κοντά στην είσοδο του σχολείου. Ποτέ μην παρκάρετε απέναντι από την είσοδο του σχολείου καλώντας τα παιδιά να έρθουν σ’ εσάς. Διασφαλίστε την προστασία τους, χωρίς ωστόσο να παρεμποδίζεται η ομαλή κυκλοφορία των λοιπών οχημάτων και πεζών.

10. Σεβαστείτε και διευκολύνετε το έργο του σχολικού τροχονόμου.

11. Αποτελέστε οι ίδιοι σωστό πρότυπο συμπεριφοράς για το παιδί φορώντας τη ζώνη σας, επιδεικνύοντας ευγένεια κατά την οδήγηση και σεβόμενοι τους κανόνες του Κ.Ο.Κ.

12. Σε περίπτωση που το παιδί χρησιμοποιεί λεωφορείο, θα πρέπει να του επισημάνετε ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό κατά την επιβίβαση και αποβίβασή του από αυτό. Μέσα στο λεωφορείο θα πρέπει να παραμένει καθισμένο και δεμένο, με τα πράγματά του τοποθετημένα κάτω από το κάθισμα, μέχρι την ολοκλήρωση της διαδρομής.

Για τα σχολεία

Πέρα από τις εξαγγελίες της πολιτείας, το Ι.Ο.ΑΣ. επισημαίνει προς τους Συλλόγους Γονέων και τις τοπικές αρχές να εντοπίζουν τα προβλήματα γύρω από τα σχολεία, ώστε να προωθούν την επίλυσή τους σε συνεργασία με τους ειδικούς και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες.

Απόσπασμα από κείμενο του Ινστιτούτου που δημοσιεύθηκε στο http://www.ioas.gr (13.09.2010). Πρωτότυπος τίτλος: «Βασικοί κανόνες κυκλοφοριακής αγωγής για την προστασία των μικρών μαθητών» Από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (Ι.Ο.ΑΣ.) «Πάνος Μυλωνάς»

  δάσκαλος98

Ασφάλεια στο σχολείο

Από το σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»

Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν αναπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και τις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα.

Από την προσχολική ηλικία τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (παιδικούς σταθμούς, σχολεία), με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων να συμβαίνει εκεί, καθώς και κατά τη μεταφορά των παιδιών προς και από τους χώρους αυτούς.

Από το σπίτι στο σχολείο

● Από την προσχολική ηλικία πρέπει να μάθουμε στα παιδιά τη σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει, όμως, να έχουμε υπόψη μας ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Δεν ξεχνάμε ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, γι’ αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.

● Εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντοτε στο πίσω κάθισμα, δεμένα σωστά. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα καταστήματα με αξεσουάρ αυτοκινήτων ή παιδικά είδη μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα ή ζώνη ασφαλείας για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του. Πρέπει επίσης να μάθουμε στα παιδιά να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και οι γονείς, να τους εξηγήσουμε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.

● Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Πρέπει να φορούν πάντοτε κράνος κατάλληλου μεγέθους, σωστά δεμένο, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Τα δίκυκλά τους να είναι σε καλή κατάσταση και σωστά εξοπλισμένα με καθρέφτες και φώτα, ώστε να φαίνονται τις βραδινές ώρες. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με μοτοποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί νόμιμη άδεια.

● Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.

● Στην έξοδο όλων των σχολείων πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.

Μέσα στο σχολείο

● Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις, ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν. Σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν και οι γονείς των μαθητών με σωστές παρατηρήσεις και εποικοδομητικές προτάσεις. Εφόσον το σχολείο διαθέτει χημείο, θα πρέπει να παραμένει κλειδωμένο εκτός από τις ώρες του μαθήματος που υπάρχει υπεύθυνος εκπαιδευτικός.

● Τα σχολεία πρέπει να έχουν σωστό σύστημα πυρασφάλειας και κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς. Η ίδια προετοιμασία πρέπει να γίνεται και για την περίπτωση σεισμού.

● Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών με κάποιον υπεύθυνο γι’ αυτό και –αν είναι δυνατό– ένα νοσηλευτή ή μια νοσηλεύτρια. Πρέπει επίσης να υπάρχουν εμφανώς αναρτημένα τα τηλέφωνα του πλησιέστερου Κέντρου Υγείας ή Νοσοκομείου. Νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, καθηγητές και γυμναστές πρέπει ιδανικά να εκπαιδεύονται στις βασικές Α΄ Βοήθειες. Στις μεγάλες τάξεις αυτό μπορεί να γίνεται και για τους μαθητές.

Στο προαύλιο

● Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.

● Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει, επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού.

● Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται, και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.

● Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μια ανοιχτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους.

Όσο σημαντική είναι για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων η υποδομή που παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά, από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προστατεύουν τον εαυτό τους. Προσοχή όμως στην υπερπροστασία, γιατί μπορεί εύκολα να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το κείμενο προέρχεται από ειδική έκδοση του σωματείου (http://www.pedtrauma.gr) με τον ίδιο τίτλο.

Επιμέλεια: δάσκαλος98 

Η ευθύνη των γονιών. Σε περίπτωση τραυματισμού ή και θανάτου ενός παιδιού,

επειδή το χτύπησε διερχόμενο όχημα, ευθύνη έχει όχι μόνο ο οδηγός (εφόσον οδηγούσε κατά παράβαση του ΚΟΚ, με μεγάλη ταχύτητα κ.λ.π.), αλλά και οι γονείς του, εφόσον είχαν παραμελήσει την εποπτεία του.

Δικαστική απόφαση δέχθηκε τη συνυπαιτιότητα της μητέρας ενός δίχρονου παιδιού που έχασε με τραγικό τρόπο τη ζωή του, καθώς το πάτησε αυτοκίνητο τη στιγμή που ο οδηγός έκανε όπισθεν και δεν αντιλήφθηκε ότι το παιδί βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην πίσω δεξιά ρόδα, με συνέπεια να παρασυρθεί και να τραυματιστεί θανάσιμα. 

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η ευθύνη σε μία τέτοια περίπτωση πρέπει να κριθεί με βάση τον βαθμό υπαιτιότητας του οδηγού, αλλά και την παράβαση από την πλευρά της μητέρας τού καθήκοντος για επίβλεψη του παιδιού με το οποίο ήταν επιφορτισμένη.

πηγή

Γιαγιά και η πεντάχρονη εγγονή της έχασαν τη ζωή τους, επειδή στο πεζοδρόμιο ήταν παρκαρισμένο αυτοκίνητο!! Φτάνει πια!

Από: 

Μαμά στο δρόμο  

Μαμά αναζητεί πεζοδρόμιο

Αναδημοσιεύω κάτι παλιό αλλά δυστυχώς επικίνδυνα επίκαιρο:
.

Διάβασα πριν λίγο στην Καθημερινή πως μία γιαγιά και η πεντάχρονη εγγονή της παρασύρθηκαν σήμερα το πρωί από αυτοκίνητο στη Λιοσίων και εξέπνευσαν λίγο αργότερα στο νοσοκομείο. Στο ρεπορτάζ αναφέρεται πως τα θύματα παρασύρθηκαν από ένα μικρό φορτηγάκι τη στιγμή που αναγκάστηκαν να βαδίσουν στο δρόμο. 
Και αναγκάστηκαν να το κάνουν αυτό επειδή -σύμφωνα με το δημοσίευμα- στο πεζοδρόμιο, ήταν παρκαρισμένο ένα ΙΧ αυτοκίνητο και δεν μπορούσαν να περάσουν!!!

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Κ. αναζητείται ο Ελληνάρας που είχε κλείσει το πεζοδρόμιο με την “κούρσα” του αναγκάζοντας γιαγιά και εγγονή να βαδίσουν στο δρόμο. Και μακάρι να τον τσακώσουν γρήγορα. Και να μην του αποδώσουν απλά και μόνο κατάληψη πεζοδρομίου. Μακάρι να του αποδώσουν συμμετοχή και ευθύνη σε ανθρωποκτονία εξ’ αμελίας. Διότι όταν ο Ελληνάρας έκλεισε το πεζοδρόμιο, το μόνο που σκέφτηκε ήταν να βολέψει το αμάξι του και χέστηκε για τους άλλους. Να όμως που εξ’ αιτίας του παρκαρισμένου του οχήματος, δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους επειδή αναγκάστηκαν να βαδίσουν στο δρόμο.

(Από το http://nasose.wordpress.com/2009/01/23/dont-let-him-unpunished/)

Προχτές, λίγο έλειψε να γίνουμε εμείς, και οι τρεις (μαμά και δύο παιδιά στο καρότσι), πρωτοσέλιδο. Κάθε μέρα η ίδια ιστορία: το παρκάρισμα είναι δύσκολο έως αδύνατο, οι χώροι λίγοι, οπότε γιατί να μην βολευτούν λίγα (ή περισσότερα) αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο;

Ε, λοιπόν όχι!

Κάθε μέρα βλέπω πεζούς να περπατούν στο δρόμο και να χώνονται ανάμεσα στα παρκαρισμένα για να περάσουν τα διερχόμενα αμάξια και μετά να συνεχίσουν. Το έχετε κάνει κι εσείς, μην το αρνείστε.

Γιατί;

Ο οδηγός παίρνει αυτό που θέλει, αυτό που τον βολεύει και δε δίνει τίποτα. Ούτε καν προτεραιότητα εκεί που πρέπει, στη διάβαση. Κι αν σε βρει στο δρόμο γιατί δεν έχεις να περάσεις, σου κορνάρει κιόλας αγανακτισμένος.

Ο πεζός δίνει το χώρο του, την ηρεμία του, την ησυχία του, τον περίπατο με το παιδί του, τη βόλτα χέρι-χέρι με το ταίρι του, την ευκολία, τη βολή και -κυρίως- την ασφάλειά του. Μερικές φορές, όπως παραπάνω, δίνει τη ζωή του.

Για ποιό λόγο;

Τι έχει να κερδίσει;

Η λύση "παρκάρω όπου βρω" είναι φτηνή κι εύκολη μόνο για τον οδηγό και είναι παράλογο να συγχωρούμε την αναζήτηση φτηνής λύσης από έναν άνθρωπο που έδωσε χιλιάδες για ν' αγοράσει ένα αμάξι και συνεχίζει να πληρώνει για να τη συντήρηση, τα καύσιμα, την ασφάλειά του κτλ.

Σκεφτείτε: όσοι έχουν άλογα τα δένουν στην πόρτα, μπροστά στο σπίτι τους; Όχι, τα σταβλίζουν σε ειδικούς χώρους. Όποιος θέλει να έχει τόσο ακριβό κατοικίδιο, πρέπει να συνυπολογίσει και τα έξοδα στέγασής του, πριν αγοράσει το ζώο.

Θα έπρεπε να περιμένουμε την ίδια συμπεριφορά κι από τους οδηγούς: αν θέλεις να έχεις αμάξι, θα πρέπει να έχεις και τον τρόπο να το στεγάσεις όταν βρίσκεσαι σπίτι και να του εξασφαλίσεις θέση όταν βγαίνεις έξω. Δεν έχει θέση εκεί που πας; Πάρε συγκοινωνία, κάλεσε ταξί.

Ο,τιδήποτε άλλο δείχνει φτήνια κι ακόμα περισσότερο ασυνειδησία. Την ίδια ασυνειδησία κι αδιαφορία που κόστισαν τη ζωή στη γιαγιά και την εγγονούλα της.

Προτείνω λοιπόν το παράνομο παρκάρισμα σε χώρους διέλευσης πεζών να μην είναι απλά ένα αδίκημα του ΚΟΚ, αλλά ποινικό αδίκημα. Ασχέτως αν προκαλέσει ή όχι δυστύχημα, ο οδηγός που αναγκάζει τον πεζό να βγει στο δρόμο είναι ένοχος εγκληματικής αμέλειας προς τους συμπολίτες του.

Με λίγα λόγια αδιαφορεί για τη ζωή των συνανθρώπων του για να μη δώσει 5-10 ευρώ.

Γι αυτό λοιπόν η κλήση είναι πολύ λίγη γι αυτό τον τύπο παράβασης. Δε θ' αναφέρω καν το πόσο αργούν να περαστούν οι κλήσεις, το πόσο ασήμαντα είναι τα ποσά, το πόσο συχνά σβήνονται. Το μόνο που λέω είναι ότι σε καμία περίπτωση η τιμωρία δε συμβαδίζει με τη βαρύτητα του παραπτώματος.

Ο άνθρωπος που για τη βολή του πετά το συμπολίτη του μπροστά στις ρόδες των διερχόμενων οδηγών είναι ασυνείδητος, αν όχι εγκληματίας, και θα έπρεπε να τιμωρείται ως τέτοιος.

Οι κλήσεις θα έπρεπε να παραπέμπονται στον εισαγγελέα για δίωξη και θα έπρεπε να υπάρξει ειδική υπηρεσία που θα δέχεται τις καταγγελίες πολιτών, ακόμη και ειδική τηλεφωνική γραμμή.

Μη νομίζετε πως αστειεύομαι ή χαριτολογώ. Δε θ' αργήσουμε ν' ακούσουμε άλλη μια μακάβρια ιστορία και να θρηνήσουμε άλλον έναν αδικοχαμένο νεκρό. Μπορεί να είναι κάποιος που αγαπάμε.

Παιδάκια μόνα τους στο δρόμο

Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να κυκλοφορήσει το πιτσιρίκι στο δρόμο μόνο του; Τώρα. Είτε είναι κοντά το σχολείο, είτε το γυμναστήριο, είτε το φροντιστήριο, εκπαιδεύστε το να κάνει το μεγάλο βήμα με ασφάλεια! 

Μόνο του στο δρόμο; Όχι... καλύτερα! Οι περισσότεροι γονείς δεν αισθάνονται και πολύ ασφαλείς στην ιδέα να αφήσουν το παιδί να βγει στο δρόμο μόνο του, έστω και για πολύ κοντινά δρομολόγια, όπως π.χ. για να πάει στο φίλο του που μένει ένα στενό παρακάτω. Ακόμα όμως κι αν βαδίζουμε πάντα με το παιδί, είναι σημαντικό να το προετοιμάσουμε από νωρίς έτσι ώστε κάποια στιγμή να μπορεί να κυκλοφορεί με ασφάλεια μόνο του.
 
Πρόσεχε τους άλλους!
Το παιδί πρέπει πρώτα απ' όλα να μάθει από νωρίς να προστατεύει τον εαυτό του, ν’ αναγνωρίζει μία κατάσταση πιθανού κινδύνου και να έχει την άνεση να λέει «όχι» σε πιθανόν επικίνδυνα πρόσωπα.

Να τι θα το συμβουλέψετε:
Να μην πλησιάζει οποιονδήποτε άγνωστο για να δει ή να πάρει οτιδήποτε.
Να μην πλησιάζει κοντά σε σταματημένο αυτοκίνητο αν κάποιος το καλέσει, να μη δίνει οδηγίες ούτε να μπει για κανένα λόγο μέσα.
Να μην απαντάει σε ερωτήσεις αγνώστων, ούτε να συζητά με ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά, ακόμα και αν προσπαθούν να το πείσουν ότι το γνωρίζουν ή έχουν πάρει εντολές από τους γονείς του.
Να μη χρονοτριβεί στο δρόμο, αλλά να πηγαίνει κατευθείαν εκεί όπου θέλει. 

Κώδικας οδικής... ασφάλειας
Το δεύτερο σημαντικότερο που πρέπει να μάθει το παιδί είναι να κυκλοφορεί στους δρόμους της γειτονιάς με ασφάλεια. Γι’ αυτό, σε κάθε διαδρομή με τα πόδια, κάντε του μια επί τόπου εξάσκηση.

Δηλαδή:
Ενεργοποιήστε όλες τις αισθήσεις του παιδιού («Άκου το αυτοκίνητο που έρχεται», «Δες τα σήματα»).
Τονίστε στο μικρό ότι πρέπει να περπατάει πάντα στην εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου.
Σταματάτε μαζί στην άκρη του πεζοδρομίου, πριν απ' το κράσπεδο, όταν θέλετε να περάσετε απέναντι.
Αν δεν υπάρχουν σηματοδότες και θέλει να περάσει απέναντι, πείτε του ότι πρέπει να ελέγχει κι από τις δύο κατευθύνσεις, ακόμα κι αν είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης.
Μην το αφήνετε να περνά ποτέ ανάμεσα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Δείξτε του πώς να χρησιμοποιεί τη διάβαση ή το φανάρι, το οποίο μπαίνει σε λειτουργία με κουμπί (όταν υπάρχει).
Φυσικά, τονίστε του ότι δεν πρέπει να παίζει με την μπάλα ή οτιδήποτε άλλο την ώρα που περπατά, ούτε να παίζει κυνηγητό με τους φίλους του!

Σιγουρευτείτε ότι θα τα καταφέρει.
Μην περιμένετε ότι επειδή το παιδί σας έχει αρχίσει να μαθαίνει τους κανόνες θα είναι σε θέση να τους ακολουθήσει με απόλυτη πειθαρχία. Το παιδί σ' αυτή την ηλικία είναι σε θέση να αποκτήσει τις βάσεις για την κυκλοφοριακή του αγωγή, αλλά ακόμη έχει πολλές αδυναμίες που πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Εξάλλου, το θέμα της κυκλοφοριακής αγωγής αφορά αποκλειστικά τους γονείς και εσείς θα αποφασίσετε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να το αφήσετε να διασχίσει μόνο του το δρόμο χωρίς να το έχετε κάτω από τη δική σας επίβλεψη.

Καλό θα είναι, λοιπόν, να ελέγξετε από πριν:
Αν έχει την ικανότητα να ελέγχει την ταχύτητα ενός αυτοκινήτου που πλησιάζει, όπως και την απόσταση που απέχει από αυτό.
Αν έχει τον απαραίτητο αυτοέλεγχο που θα το εμποδίσει να περάσει επιπόλαια από τη μία στην άλλη πλευρά του δρόμου.
Αν ξεφεύγει από την πορεία του και χώνεται ανάμεσα από τα μισοσταματημένα αυτοκίνητα όταν εσείς δεν βλέπετε... Μην ξεχνάτε ότι αυτή είναι η πιο συχνή αιτία παιδικών ατυχημάτων στο δρόμο.
Αν έχει καταλάβει ότι οι κανόνες αυτοί ισχύουν... για πάντα. Τα μικρά σ' αυτή την ηλικία έχουν την τάση να πιστεύουν ότι όλοι οι κανόνες παύουν να ισχύουν μόλις μεγαλώσουν έναν ολόκληρο μήνα!
 
Από τη θεωρία στο... δρόμο!
Οι ασκήσεις στο δρόμο πρέπει να γίνουν αρκετές φορές, ακολουθώντας τα εξής βήματα:

1ο βήμα
Κάθε φορά πρέπει να επαναλαμβάνετε με λεπτομέρεια τι κάνετε, π.χ. σταματάμε στην άκρη του πεζοδρομίου, ελέγχουμε, περνάμε.

2ο βήμα
Την επόμενη φορά ζητήστε από το παιδί να σας πει τι να κάνετε, επισημαίνοντας τυχόν λάθη ή αμέλειες.3ο βήμαΌταν ξαναβγείτε με το μικρό, αφήστε το να σας οδηγήσει εκείνο.

4ο βήμα
Όταν δείτε ότι έχει εμπεδώσει όλους τους κανόνες, αφήστε το παιδάκι να κάνει τη διαδρομή, κι εσείς ακολουθήστε από πίσω, πριν το αφήσετε να περπατήσει μόνο του στο δρόμο.

Της Φλώρας Κασσαβέτη, με τη συνεργασία της Μαριάννας Χατζημιχαήλ, υπεύθυνης περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Β' Διεύθυνσης Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. (πηγη www.in.gr)

Μην τρέχεις… πιο σιγά…

Απλές λέξεις… καθαρές…
βγαλμένες από το στόμα  και την καρδιά ενός μικρού παιδιού…
τόσο απλές όσο τα μάτια και το χαμόγελό του…

 

 

 

Κι εκφράζουν, παράλληλα, τη δική μας ανησυχία και αγωνία για τον άδικο χαμό τόσο ανθρώπων…εκατοντάδων και χιλιάδων νέων παιδιών στο βωμό της ασφάλτου…σ΄αυτή την άδικη και παράλογη θυσία που της δώσαμε το όνομα : Τροχαίο ατύχημα…

Μην τρέχεις… πιο σιγά… πιο σιγά μαμά… πιο σιγά μπαμπά… πιο σιγά…

Μην τρέχεις… πιο σιγά… πιο σιγά φίλε μου, που θέλεις να προσπεράσεις τον άνεμο…

Μην τρέχεις… πιο σιγά… πιο σιγά ταξιδιώτη μου, που θέλεις να φτάσεις πρώτος…

Μην τρέχεις… πιο σιγά… πιο σιγά νέε μου, που θέλεις να ανταγωνιστείς με τη μηχανή σου τον ήλιο… και μάθε ότι ο ήλιος ανατέλλει και δύει… και ξαναρχίζει με σύνεση το διάβα του εδώ και χιλιάδες χρόνια…

Μην τρέχεις… πιο σιγά… σε παρακαλώ πιο σιγά… και μάθε να παίρνεις στα σοβαρά τις συμβουλές και τις παραινέσεις μας…

Και μάθε να σέβεσαι τη ζωή σου… μάθε να εκτιμάς αυτό το υπέροχο δώρο… και βάλε τιμονιέρη στη δική σου πορεία… τη δική σου σκέψη και θέληση… τη δική σου κρίση... τη δική σου απόφαση…

Μην τρέχεις, σε παρακαλώ, πιο σιγά…

πηγή: troxoprolipsi