Σε ποια ηλικία μπορούν τα παιδιά να διασχίσουν έναν δρόμο με ασφάλεια;

Η αντιληπτική ικανότητα και οι κινητικές δεξιότητες ενός παιδιού δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως έως τα 14 του, με συνέπεια να μη μπορεί να διασχίσει με απόλυτη ασφάλεια έναν δρόμο πριν από αυτή την ηλικία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Για έναν ενήλικο το να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο, φαίνεται εύκολη υπόθεση. Ελέγχει την κίνηση των οχημάτων, υπολογίζει πόσο χρόνο θα χρειασθεί να διασχίσει τον δρόμο και κινείται με τη σωστή ταχύτητα για να προλάβει. 

Όμως τα πράγματα δεν είναι το ίδιο απλά για τα παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να κάνουν εξίσου καλούς υπολογισμούς, ούτε έχουν τις ίδιες αντιδράσεις.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζόντι Πλάμερτ του Τμήματος Ψυχολογικών και Εγκεφαλικών Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό πειραματικής ψυχολογίας «Journal of Experimental Psychology: Human Perception and Performance», μελέτησαν παιδιά ηλικίας 6 έως 14 ετών, που κλήθηκαν να διασχίσουν σε υπολογιστή έναν ρεαλιστικά προσομοιωμένο, σχετικά στενό δρόμο με πολλή όμως κυκλοφορία, στον οποίο περνούσαν αυτοκίνητα ανά δύο έως πέντε δευτερόλεπτα.

Τα πειράματα στο περιβάλλον της εικονικής πραγματικότητας, όπου κάθε παιδί έπρεπε να περάσει απέναντι 20 φορές, έδειξαν ότι για ένα μέσο εξάχρονο παιδί το ποσοστό ατυχημάτων από αυτοκίνητα έφθανε το 8%, στα οκτάχρονα το 6%, στα δεκάχρονα το 5%, στα 12χρονα το 2%, ενώ ουσιαστικά μηδενιζόταν μόνο για τα παιδιά 14 ετών και πάνω.

Το συμπέρασμα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι ότι έως την ηλικία των 14 ετών δεν μπορεί κανείς να εμπιστευθεί απολύτως ένα παιδί ότι όντως είναι ικανό να περάσει απέναντι με ασφάλεια. 

Το πρόβλημα δεν είναι η ταχύτητα των παιδιών, καθώς διαπιστώθηκε ότι ένας εξάχρονος μπορεί να διασχίσει έναν δρόμο σχεδόν εξίσου γρήγορα με έναν μεγάλο. 

Όμως τα παιδιά είτε βιάζονται να περάσουν, είτε αργούν να ξεκινήσουν τη διάσχιση, με αποτέλεσμα μερικές φορές να τους χτυπάει το διερχόμενο όχημα.
«Ορισμένοι άνθρωποι νομίζουν ότι τα παιδιά είναι σε θέση να λειτουργήσουν όπως οι ενήλικες, όταν διασχίζουν ένα δρόμο. Όμως η μελέτη μας δείχνει ότι δεν αυτό δεν ισχύει κατ’ ανάγκη σε πολυσύχναστους δρόμους, όπου η κυκλοφορία δεν σταματά» δήλωσε η Πλάμερτ.
Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να λαμβάνουν τις δέουσες προφυλάξεις, καθώς το παιδί τους ίσως δεν μπορέσει να εντοπίσει το κατάλληλο κενό στην κυκλοφορία για να προλάβει να διασχίσει το δρόμο.
medicalnews

Ο Έλληνας τρίβλακας οδηγός με κινητό, τσιγάρο και καφέ!

“Έκρηξη” Ιαβέρη

«... προσπαθώ να φτιάξω 10.000.000 καλούς ανθρώπους που δεν θέλουν να κλείσουν το σπίτι τους, να αφήσουν τα παιδιά τους ορφανά ή τους γονείς τους σε μεγάλη δυστυχία.

Αναζητώ αυτούς που σέβονται τους συμπολίτες τους που έχουν έτσι και αλλιώς τα ίδια δημοκρατικά δικαιώματα με τους ίδιους.»

Οι χαρακτηρισμοί για όλους μας που κρατάμε τιμόνι είναι ακραίοι, όμως, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον άνθρωπο που έχει ταυτίσει την ζωή του με την ασφαλή οδήγηση;
............

Η συνέντευξη που ακολουθεί δεν συνίσταται σε ανθρώπους που έχουν καλά φυλαγμένες βεβαιότητες μέσα τους και δεν διαθέτουν καλές σχέσεις με την αλήθεια. Φορέστε τώρα ζώνη ασφαλείας για να συνεχίσετε την ανάγνωση.

Στην Ελλάδα δεν βγάζουμε οδηγούς, αλλά παρκαδόρους!
– Yπάρχει ενιαίο προφίλ του μέσου Ελληνα οδηγού;
Ναι, υπάρχει. Είναι ανάγωγος, μάγκας και τσαμπουκάς. Ξέρεις, δεν υπάρχει καλή έννοια μάγκα, αυτά είναι δικαιολογίες της ράτσας. Η λέξη μάγκας είναι αηδιαστική. Είναι επίσης χαιρέκακος, θέλει να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, χαίρεται όταν ακούει ότι κάποιον άλλο τον πήρε ο διάολος οικονομικά. Δεν λυπάται, δεν στενοχωριέται. Βγάζει μία υποκριτική λύπη και οίκτο.
– Όλα αυτά ο Ελληνας τα βγάζει στο τιμόνι;
Όχι μόνο στο τιμόνι. Γενικά στο δρόμο, ακόμα και όταν περπατάει. Ή όταν είναι πάνω στο δίκυκλό του. Η όταν μπαίνει στο λεωφορείο, εκνευρίζει τον επαγγελματία οδηγό. Κοίτα, αυτό που αποδεικνύεται περίτρανα στο δρόμο είναι ο πολιτισμός και η κουλτούρα ενός λαού. Δηλαδή αν θέλεις μέσα σε πέντε λεπτά να γράψεις κάτι για τον πολιτισμό μιας χώρας, πηγαίνεις στην πρωτεύουσα αυτής της χώρας και πιάνεις θέση σε κεντρικό σημείο. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τους κατατάσσεις σε κάφρους ή σε πολιτισμένους. Στην Ελλάδα αυτό δεν χρειάζεται ούτε καν δευτερόλεπτο. Άσε που εδώ στο τέλος μπορεί να μην φτάσεις καν στο σημείο που θέλεις να καθίσεις. Για διάφορους λόγους.
– Ποια είναι η αιτία όλων αυτών;
Μία είναι, η ανοησία. Δεν υπάρχει άλλη. Στην Ελλάδα μπερδεύουμε τα συμπτώματα με την αιτία. Αιτία είναι η έλλειψη νου, δεν μιλάω για τον γονιδιακά βλάκα, μιλάω γι’ αυτόν που δεν έχει το νου του, γι’ αυτόν που δεν φροντίζει, που δεν προσέχει τα πιο ανεκτίμητα πράγματα που έχει στη ζωή. Τη σωματική του ακεραιότητα, την οικογένειά του, την προσωπική του ευτυχία. Η επαναλαμβανόμενη ανοησία οδηγεί σε μία χρόνια, αήττητη ηλιθιότητα. Να δώσω ένα παράδειγμα. 

Η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη είναι αιτία θανάτου; 

Όχι. Είναι σύμπτωμα. Απλώς είσαι μαλάκας και αποφασίζεις να περάσεις με κόκκινο. Άρα εγώ πρέπει τότε να σε συλλάβω. να σε πάω στο ψυχιατρείο και να σε ρωτήσω γιατί γουστάρεις να περνάς με κόκκινο… 

Γιατί δεν φοβάσαι πως θα βρεθείς ανάπηρος; 

Γιατί δεν σκέφτεσαι ότι θα αλλάξει όλη η ζωή σου; 

Πρέπει να σου κάνω ηλεκτροσόκ και να σου δώσω μερικές σφαλιάρες για να σε αποδώσω ασφαλή στην κοινωνία. Άρα εγώ πρέπει να διορθώσω τις προθέσεις, όχι τις πράξεις. Εδώ έρχεται να “κουμπώσει” η διαφορά νόμου και νου. Ο νόμος ελέγχει τις πράξεις αφού έχουν τελεστεί. Ο νους πριν αυτές γίνουν, όταν δηλαδή έχουν ακόμα τη μορφή των προθέσεων.
– Γιατί η Πολιτεία δυσκολεύεται να διαγνώσει αυτό το πρόβλημα;
Διότι έχει το ίδιο DNA της βλακείας. Η Πολιτεία τι είναι; Η στρεβλή επιλογή του ανάγωγου πολίτη που ψηφίζει με ιδιοτέλεια για βόλεμα και τακτοποίηση χωρίς κοινωνική κατανόηση και χωρίς ήθος. Ποιο είναι το προϊόν μίας τέτοιας ψήφου; Ένας αντίστοιχος κουτοπόνηρος βλαμμένος ο οποίος ανταποδίδει στον ψηφοφόρο του μαλακίες και αθλιότητες. Όταν πάω να ψηφίσω δεν ζητάω πορτοφόλι και ξεροκόμματα, ζητάω αξιοπρέπεια. 

Η Πολιτεία δεν μπορεί να δράσει γιατί είναι ο ίδιος ο πολίτης. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ΜΜΕ. Προκειμένου να αποκτήσουν κοινό λένε αηδίες και αθλιότητες. Οι δημοσιογράφοι εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα των αφεντικών. Αφεντικά ποιοι είναι; Αυτοί που έχουν τα προϊόντα. Προσπαθούν να πείσουν ότι σου αξίζει ένα ρολόι αξίας 20000 ευρώ, μία ματαιόδοξη πράξη, μία ηλιθιότητα.
– Θα θέλαμε λίγο να μας το αναλύσετε αυτό. Πώς επιδρούν τα ΜΜΕ ενοχοποιητικά στο ζήτημα;
Αδιαφορούν για τα σημαντικά. Ένας δημοσιογράφος μιλά πολύ στην αρχή της καριέρας του για κάτι που δεν ξέρει και στο τέλος δεν μιλάει καθόλου για πράγματα που ξέρει. Συναντώ αυτούς που έκαναν είδηση πριν από έξι χρόνια το θάνατο ενός νέου παιδιού (γιατί πράγματι ήταν) να λένε τώρα ότι δεν είναι πολιτικό το θέμα της γενοκτονίας στους δρόμους. Γιατί περί γενοκτονίας πρόκειται. Πολιτικό είναι ένα θέμα που αφορά άμεσα την κοινωνία. Το μεγάλο πρόβλημα στην κοινωνία των πολιτών είναι αυτό. Νεκροφιλάμε τα παιδιά μας. Όταν λοιπόν πολλοί από τους δημοσιογράφους συμπεριφέρονται σαν άθλια υποκείμενα καθ’ οδόν, δεν τολμούν να πουν τίποτα. Είναι οι ίδιοι που κάθε μέρα με τις πράξεις τους δεν μπορούν να πείσουν. Το ίδιο και με τους πολιτικούς. Φορά κανείς κράνος ή ζώνη; Φορά ζώνη κανείς αστυνομικός; Ωραία παραδείγματα αυτά για τα παιδιά. Και λέμε μετά για αλητάκους…Αλήτης είναι ο μπαμπάς του, ο δάσκαλός του, ο πολιτικός του, ο δημοσιογράφος του.
– Ποια συμπεριφορά στο δρόμο μπορεί να σας βγάλει εκτός εαυτού;
Οποιαδήποτε. Θεωρώ ότι ο οδηγός που είναι εντελώς ζαμάν φου, που κινείται με μεγάλη ταχύτητα κρατώντας κινητό, τσιγάρο και φραπέ είναι τρίβλακας. 

Εχει την ψευδαίσθηση ότι επειδή πήρε το δίπλωμα με σταμάτημα-ξεκίνημα και οπισθογωνία ότι είναι οδηγός. Νομίζει ότι μπορεί να κάνει πολλά πράγματα που ένας αναγνωρισμένος οδηγός αγώνων δεν τολμά ποτέ να κάνει. Γιατί; Επειδή ο οδηγός αγώνων, ο υψηλού επιπέδου οδηγός, ξέρει τους κινδύνους και πως να προφυλάσσεται από αυτούς. Ο Ρόσι, ο Πεντρόσα και ο Λορένθο δεν οδηγούν μοτοσυκλέτα στο δρόμο. Φοβούνται τους άλλους, δεν αμφισβητούν τις ικανότητές τους. Ο Βέμπερ επέστρεψε από την Πάτρα με ελικόπτερο γιατί δεν μπορούσε να ξαναζήσει το ρίσκο της μετωπικής στην Αθηνών Πατρών! Επειδή εγώ όμως δεν μπορώ να φτιάξω 10.000.000 παγκόσμιους πρωταθλητές που να συμπεριφέρονται σωστά, προσπαθώ να φτιάξω 10.000.000 καλούς ανθρώπους που δεν θέλουν να κλείσουν το σπίτι τους, να αφήσουν τα παιδιά τους ορφανά ή τους γονείς τους σε μεγάλη δυστυχία. Αναζητώ αυτούς που σέβονται τους συμπολίτες τους που έχουν έτσι και αλλιώς τα ίδια δημοκρατικά δικαιώματα με τους ίδιους.

– Έχει τύχει στο δρόμο να κάνετε παρατήρηση σε οδηγό που έχει μόλις υποπέσει σ’ ένα τρομερό λάθος;
Τα τελευταία 15 χρόνια δεν μπαίνω καν σε διαδικασία. Δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτα από αυτό. Αντίθετα, επειδή κατά τη γνώμη πολλών κινούμαι ενοχλητικά σε κατοικημένες περιοχές με ταχύτητες κάτω από 30χλμ ανά ώρα, έχω ακούσει ότι είμαι ηλίθιος, ότι έχω πάρει νύχτα το δίπλωμα κτλ. Ενα ποσοστό με αναγνωρίζει, με έχει δει σε ειδικές διαδρομές και αγώνες και μου λέει μεγάλε, συγγνώμη, έκανα λάθος και όλα τα σχετικά. Μου δείχνουν το θαυμασμό τους ενώ πρώτα με έχουν μουντζώσει.
– Τι ρόλο παίζει στη γενοκτονία των δρόμων, όπως την χαρακτηρίζετε, το γεγονός ότι οι περισσότεροι Έλληνες έχουν πάρει το δίπλωμα με βύσμα;
Κοίταξε, είτε το πάρεις με βύσμα είτε όχι, το κριτήριο επιλογής της ικανότητας είναι για κλάματα. Το παρκάρισμα, το ξεκίνημα σε ανηφόρα με πρώτη και η οπισθογωνία δεν κρίνουν οδηγούς, βγάζουν παρκαδόρους. Άσε βέβαια που και η ίδια η οπισθογωνία απαγορεύεται από τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας! Εκπαιδευόμαστε σε κάτι που απαγορεύεται. Το τραγικό όμως δεν είναι απόκτηση διπλώματος. Είναι ότι όταν πιάσουν κάποιον που έχει περάσει με τρεις φορές κόκκινο, δηλαδή έχει κάνεις τρεις απόπειρες φόνου, αντί να τον κλείσουν στο ψυχιατρείο τον επαναφέρουν στο Υπουργείο Μεταφορών για να ξανακάνει… παρκάρισμα και … σταμάτημα-ξεκίνημα.
Περνάς με κόκκινο; Διαπράττεις έγκλημα!
Μέχρι εδώ το ταξίδι στις σκέψεις του Ιαβέρη για την οδική ασφάλεια ήταν σχετικά ασφαλές. Από την επόμενη ερώτηση και μετά όμως ο άλλοτε οδηγός αγώνων μπαίνει με…200 στις στροφές μην αφήνοντας τίποτα όρθιο. Αναλύει το πλάνο που θα εφάρμοζε σε περίπτωση που αποκτούσε τη σχετική εξουσία και ο ανυποψίαστος αναγνώστης (δηλαδή σχεδόν όλοι μας για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας) μένει με το στόμα ανοιχτό. Ίσως διαπιστωθεί μία σκληρότητα στις τοποθετήσεις. Με μία όμως πιο προσεκτική ματιά το πρώτο συμπέρασμα ίσως τελικά να μην είναι και το σωστό. Ίσως…
– Αν είχατε τη σχετική εξουσία, τι θα αλλάζατε στον τρόπο απόκτησης διπλώματος;
Με δημοκρατικές διαδικασίες; Μα δεν περιμένω τη γνώμη του μάπα να κρίνει αν θα πρέπει να τον τιμωρήσω ή όχι. Σαν στοργικός μπαμπάς, όταν τα παιδιά μου μου είπαν ότι ήθελαν να γίνουν οδηγοί αγώνων σε μοτοσυκλέτα, τους είπα το εξής. Αν πραγματικά θέλετε να γίνετε οδηγοί αγώνων, ξεχάστε τη μοτοσυκλέτα, δεν θα ανεβείτε ποτέ. Αν σας δώσω μοτοσυκλέτα, δεν θα ακουμπήσετε αυτοκίνητο. Μου απάντησαν ότι αυτό δεν ήταν πολύ δημοκρατικό. Τους ανταπάντησα ότι δεν τίθεται τέτοιο θέμα επειδή δεν γνωρίζουν το αντικείμενο. Θα μου πείτε σε 15-20 χρόνια. Ρωτήστε τα παιδιά μου πόσοι φίλοι τους είναι στο τάφο από τροχαία με μηχανές ενώ οι ίδιοι έγιναν οδηγοί αγώνων.
Για να κάνω όσα σκέφτομαι, θα έπρεπε να ήμουν μέλος υπηρεσιακής κυβέρνησης για ένα μήνα χωρίς να έχω εκλεγεί από κάποιον.
Το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν ο διπλασιασμός των προστίμων. 

Και στο λέω αυτό γιατί είμαι εκνευρισμένος από τη μείωση που ανακοινώνουν τώρα. Είναι τρομερό, 50% έκπτωση και κόντρα έκπτωση αν πληρώσεις πιο νωρίς και άτοκες δόσεις κτλ. Και συμπληρώνω και εγώ. Να τους δώσουμε τότε και μερικά δώρα από παιχνιδάδικα και στα 10 κόκκινα φανάρια να δίδεται δωρεάν ένα αναπηρικό καροτσάκι και μία κάσα. Ενα από τα δύο θα τα χρειαστεί σίγουρα. Ο ανασφάλιστος εργαζόμενος κοστολογείται στα 10.500 ευρώ. Και ρωτώ. Εχεις παιδί, πως το προτιμάς, ανάπηρο ή ανασφάλιστο; Η ιδιότητα του ανασφάλιστου στοιχίζει 10.500, η άλλη 700 μείον το 50% της έκπτωσης. Μιλάμε για την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Αρα το μόνο που μπορεί να σταματήσει τον Ελληνάρα, που δεν φοβάται ποτέ για τη ζωή και την ακεραιότητά του, είναι το άδειασμα του πορτοφολιού. Ο Ελληνας πιστεύει αφενός ότι δεν θα συμβεί ποτέ στον ίδιο και αφετέρου ότι είναι… θεϊκός οδηγός.
Στη συνέχεια θα επέβαλλα σποτάκια, ομιλίες, σποτάκια, ομιλίες συνέχεια, με το ζόρι. Τα δικά μου video κάνουν 5.000.000 προβολές. Δηλαδή 5.000.000 Ελληνες ενδιαφέρθηκαν για το θέμα για το οποίο οι πολιτικοί πιστεύουν ότι δεν πουλάει. Τραγική έκφραση. Να σου λένε ότι δεν πουλάει ο θάνατος του παιδιού. Στο εξωτερικό παίζουν εδώ και 50 χρόνια σοκαριστικά σποτάκια, κόβονται τα πόδια σου όταν τα βλέπεις. Τα βάζω στα παιδιά στα σχολεία που μιλάω. Πρέπει να μπαίνει στο σπίτι η απόγνωση που δεν θέλεις να βιώσεις. Σε ζώνες υψηλής τηλεθέασης, όχι το βράδυ μαζί με τσόντα.Από εκεί και πέρα μέχρι και δώρα μπορούν να δοθούν σε οδηγούς-πρότυπα. Λάστιχα, αμορτισέρ κτλ. Κάτι τελευταίο: Τα μεγάλα πρόστιμα δεν είναι χαράτσι. Μπορείς απλά να μην περάσεις με κόκκινο. Το μίνιμουμ γι’ αυτήν την παράβαση πρέπει να είναι 10.000 ευρώ. Είναι έγκλημα, κακουργηματική πράξη, χρειάζεται σύλληψη με χειροπέδες. Στέλνω μετά το συλληφθέντα στο ΚΑΤ και το Ασκληπιείο Βούλας για κοινωνική υπηρεσία για έξι μήνες. Θα του δοθεί η ευκαιρία να δει τι έχουν πάθει άλλοι, λιγότερο τυχεροί από αυτόν. Θα δει γονείς που υπογράφουν για τον ακρωτηριασμό των παιδιών τους ή συγγενείς που παίρνουν τους ανθρώπους τους σε φέρετρα.
Στη Λετονία ισχύει το εξής: 

Οταν σε πιάνουν για σοβαρή παράβαση σε κάνουν υποχρεωτικά δωρητή οργάνων. Σου λένε αφού παιδάκι μου είσαι ηλίθιος, τουλάχιστον τα μάτια, τα νεφρά ή η καρδιά σου να πάνε σε κάποιον που αξίζει να ζει. Κλείνω: Μετά από σοβαρή παράβαση θα πρέπει να αφαιρείται το δικαίωμα της ψήφου. Αυτά!
– Τα χάλια του οδικού δικτύου που συχνά επικαλούμαστε αποτελούν πράγματι αιτία πολλών ατυχημάτων ή είναι απλά μία βολική δικαιολογία;
Είναι σύμπτωμα. Σύμπτωμα της ανοησίας των κατασκευαστών και της ανοησίας των παραληπτών. Ο δρόμος δεν φυτρώνει μόνος του, δεν είναι γκαζόν. Το πρόβλημα δεν το έχει ο παράγων οδηγός, που έλεγαν κάτι μαλάκες παλιά, το έχουν πολλοί: ο οδηγός, ο μηχανικός, ο συντηρητής που βάζει μαϊμού ανταλλακτικά, ο εργολάβος και ο παραλήπτης ενός κακού έργου που βάζει σε κίνδυνο τους πάντες με την υπογραφή του. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος είναι ο υπεύθυνος της καταστροφής του.
– Οι Ελληνες πως τα πηγαίνουν με τη συντήρηση του αυτοκινήτου τους;
Ποτέ δεν ενδιαφέρονταν για την ουσιαστική συντήρηση, μόνο για φανφάρες. Έβαζαν ξύλινες επενδύσεις, ακριβά ραδιόφωνα, φαρδιές ζάντες. Πουλάει μούρη ο Ελληνας. Από τις αρπαχτές όμως των προηγούμενων χρόνων υπήρχε περίσσευμα και τα συνεργεία είχαν δουλειά. Τα τελευταία χρόνια εγκαταλείφθηκαν τα αυτοκίνητα της ματαιοδοξίας τα οποία όμως συμπτωματικά είναι και ασφαλή και όλοι αγόρασαν μικρά. Ο χάρος βγήκε παγανιά δηλαδή. Το αυτοκίνητο έτσι φτάνει στο συνεργείο με το γερανό και ο οδηγός στο νοσοκομείο με το 166.
Ο ακήρυχτος πόλεμος
..................
– Άρα μιλάμε για κανονικό πόλεμο…
Μιλάμε για πόλεμο ηλιθίων. Αν και οι πόλεμοι πάντα χαρακτηρίζονται από ηλιθιότητα.
..................
– Τελευταία ερώτηση: Ποιος είναι ο καλός οδηγός δρόμου;
Είναι αυτός που το πρωί, όταν φεύγει από το σπίτι του για να πάει στη δουλειά του, κοντοστέκεται στην πόρτα και την αφήνει μισάνοιχτη. Θα καθίσει εκεί 2-3 δευτερόλεπτα και θα σκεφτεί πόσες αγκαλιές τον περιμένουν το απόγευμα. Ποια είναι τα παιδιά που θα σφιχθούν γύρω από τη μέση του… Αυτός λοιπόν που θα φροντίσει να ξαναφέρει το απόγευμα το λατρεμένο, τον ανεκτίμητο, πίσω στην οικογένειά του είναι ο καλός οδηγός.
Νίκος Γιαννόπουλος

ολόκληρη η συνέντευξη εδώ: 

contra

antikleidi

Πολλά παιδιά αναστατώνονται από την επιθετική οδήγηση των γονιών τους

Έρευνα που έγινε για λογαριασμό γνωστής εταιρείας ελαστικών σε 1000 παιδιά ηλικίας από 4 έως 16 ετών στην Ευρώπη, έδειξε πως το 40% των παιδιών αναστατώνονται όταν οι γονείς τους χάνουν την ψυχραιμία τους και βρίζουν ή έχουν επιθετική συμπεριφορά στο τιμόνι.

Μάλιστα για ένα παιδί στα τρία η εμπειρία είναι ανησυχητική αλλά και τρομακτική ενώ σχεδόν τα δύο τρίτα (63%) των παιδιών παραδέχονται ότι οι γονείς τους οδηγούν πολύ «επιθετικά».

Τα τρία τέταρτα ανέφεραν ότι οι γονείς χρησιμοποιούν απρεπείς εκφράσεις ή βρίζουν τους άλλους οδηγούς και ένα στα πέντε τόνισε ότι ο «υπεύθυνος ενήλικας» στο αυτοκίνητο μιλούσε στο κινητό ενώ οδηγούσε.

Παράλληλα, οι οδηγικές πρακτικές των γονιών αναγκάζουν το 22% των ανηλίκων να «χωθούν» στο κάθισμα τους, για να προστατευθούν.

Όπως φάνηκε από την έρευνα, ένα στα πέντε παιδιά έχει ήδη ζητήσει από τους «δικούς τους» να βελτιώσουν τον τρόπο που οδηγούν, έστω και αν το 14% από αυτά αποκαλύπτουν ότι φοβούνται πολύ να πουν στους γονείς τους ότι είναι αδιάφοροι γονείς.

trikalakids

Ο δωδεκάλογος της οδικής ασφάλειας

Με βάση στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τα παιδιά είναι οι κατεξοχήν ευάλωτοι χρήστες του δρόμου, καθόσον τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν παγκοσμίως τη δεύτερη αιτία θανάτου για τις ηλικίες 5-14 ετών.

Το Ι.Ο.ΑΣ., με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, επισημαίνει προς τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και όλους τους πολίτες γενικότερα τους βασικούς κανόνες οδικής ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για την ασφάλεια των παιδιών.  

Συγκεκριμένα:

1. Οι γονείς αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά τους. Για το λόγο αυτό θα πρέπει οι ίδιοι να αποτελέσουν σωστό πρότυπο συμπεριφοράς στο δρόμο ως πεζοί και ως οδηγοί.

2. Τα παιδιά ηλικίας έως 8 ετών όταν διασχίζουν το δρόμο θα πρέπει να συνοδεύονται πάντα από κάποιον ενήλικο, ο οποίος θα τα κρατάει σφιχτά από το χέρι. Σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν ακόμη την απόσταση ή την ταχύτητα ενός αυτοκινήτου και είναι δύσκολο να προστατεύσουν τον εαυτό τους από ένα διερχόμενο όχημα.

3. Φορέστε τους ανοιχτόχρωμα ρούχα. Προτιμάτε σχολικές τσάντες και αθλητικά παπούτσια με ανακλαστικά στοιχεία. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε στην τσάντα ή στα παπούτσια τους ανακλαστικά αυτοκόλλητα.

4. Επιλέξτε μια ασφαλή διαδρομή από και προς το σχολείο και κρατάτε το παιδί από το χέρι και πάντοτε από την εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου. Εξηγήστε του τους κινδύνους που ενδεχομένως να αντιμετωπίσει.

5. Μην επιτρέπετε στο παιδί να διασχίζει το δρόμο ανάμεσα από παρκαρισμένα οχήματα. Μια τέτοια περίπτωση είναι επικίνδυνη, καθώς οι οδηγοί δε θα μπορούν να το διακρίνουν.

6. Δείξτε του οι ίδιοι πώς να διασχίζει το δρόμο ως ακολούθως:

    – Βρείτε ένα ασφαλές σημείο.

    – Σταματήστε πριν την άκρη του πεζοδρομίου.

    – Κοιτάξτε και ακούστε με προσοχή αν πλησιάζουν οχήματα.

    – Κοιτάξτε αριστερά, δεξιά και πάλι αριστερά.

    – Περιμένετε να απομακρυνθούν τα τυχόν διερχόμενα οχήματα.

    – Διασχίστε προσεχτικά το δρόμο χωρίς να τρέχετε.

7. Σιγουρευτείτε ότι το παιδί ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες. Μετά από κάποιο διάστημα μπορείτε να του ζητήσετε να σας περάσει απέναντι.

8. Στο αυτοκίνητο τα μικρά παιδιά θα πρέπει πάντα να είναι δεμένα στο ειδικό καθισματάκι. Δε θα πρέπει να βρίσκονται ποτέ μόνα τους στο αυτοκίνητο.

9. Η αποβίβαση και επιβίβαση του παιδιού από το όχημα πρέπει να γίνεται από την πλευρά του πεζοδρομίου, όσο πιο κοντά στην είσοδο του σχολείου. Ποτέ μην παρκάρετε απέναντι από την είσοδο του σχολείου καλώντας τα παιδιά να έρθουν σ’ εσάς. Διασφαλίστε την προστασία τους, χωρίς ωστόσο να παρεμποδίζεται η ομαλή κυκλοφορία των λοιπών οχημάτων και πεζών.

10. Σεβαστείτε και διευκολύνετε το έργο του σχολικού τροχονόμου.

11. Αποτελέστε οι ίδιοι σωστό πρότυπο συμπεριφοράς για το παιδί φορώντας τη ζώνη σας, επιδεικνύοντας ευγένεια κατά την οδήγηση και σεβόμενοι τους κανόνες του Κ.Ο.Κ.

12. Σε περίπτωση που το παιδί χρησιμοποιεί λεωφορείο, θα πρέπει να του επισημάνετε ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό κατά την επιβίβαση και αποβίβασή του από αυτό. Μέσα στο λεωφορείο θα πρέπει να παραμένει καθισμένο και δεμένο, με τα πράγματά του τοποθετημένα κάτω από το κάθισμα, μέχρι την ολοκλήρωση της διαδρομής.

Για τα σχολεία

Πέρα από τις εξαγγελίες της πολιτείας, το Ι.Ο.ΑΣ. επισημαίνει προς τους Συλλόγους Γονέων και τις τοπικές αρχές να εντοπίζουν τα προβλήματα γύρω από τα σχολεία, ώστε να προωθούν την επίλυσή τους σε συνεργασία με τους ειδικούς και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες.

Απόσπασμα από κείμενο του Ινστιτούτου που δημοσιεύθηκε στο http://www.ioas.gr (13.09.2010). Πρωτότυπος τίτλος: «Βασικοί κανόνες κυκλοφοριακής αγωγής για την προστασία των μικρών μαθητών» Από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (Ι.Ο.ΑΣ.) «Πάνος Μυλωνάς»

  δάσκαλος98

Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ!

Ἦταν νέος μόλις 26 ἐτῶν. Ἕνα παιδί γεμάτο ζωή καί ὑγεία. Σεμνός, πιστός στό Θεό, ὅπως ὅλη του ἡ οἰκογένεια. 
Τώρα στό μέσον τοῦ Ναοῦ, ἄπνους κατακείμενος. 
Πάνω ἀπό τό φέρετρό του ἡ μητέρα του, μοῦ θύμιζε ἔτσι λεπτή, ὅπως ἦταν, μέ τά δάκρυα νά αὐλακώνουν τό πρόσωπό της, βουβή μέσα στήν ὀδύνη της, τήν θλιμμένη Παναγιά, τήν δακρυρροοῦσα Μητέρα Ἐκείνου. 
Καί δίπλα ὁ πατέρας μέ τά ἀδέλφια τοῦ μακαριστοῦ νέου, κατώδυνοι, ὅπως καί ὅλοι οἱ πολυπληθεῖς νέοι, καί οἱ πολλοί ἄλλοι ἀδελφοί πού ἔτρεξαν νά προπέμψουν τόν Γιάννη στήν αἰωνιότητα.

Πάνω ἀπό τήν Ὡραία Πύλη, ἀντίκρυζα ὅλη αὐτή τήν σκηνή καί μέ βαθειά συγκίνηση καί συναισθηματική φόρτιση (μετά δυσκολίας μποροῦσα νά συγκρατήσω τά δάκρυά μου) ἔψαλα τήν ἐξόδιο Ἀκολουθία μαζί μέ τούς Ἱερεῖς, ἀπό καρδίας δεόμενος,  ἀφ’ ἑνός μέν γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ παιδιοῦ πού ἔφυγε ἀπό κοντά μας, ἀφ’ ἑτέρου δέ γιά τήν παραμυθία τῶν γονέων του καί τῶν ἀδελφῶν του.

Στό νοῦ μου περνοῦσαν σάν ἀστραπή οἱ εἰκόνες ἀπό ἄλλες θλιβερές τέτοιες περιπτώσεις. Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ἡ περίπτωση τοῦ Παναγιώτη καί ἀκόμα λίγο πρίν, τοῦ ἄλλου Παναγιώτη καί τοῦ Γιώργου καί...

Ἔτρεχε ἡ σκέψη μου, ἡ ψυχή μου καί στά παιδιά πού ἀποχαιρετοῦσαν κάποια ἡμέρα ἕνα φίλο τους, ὅλοι μαζί, μέ λόγια πού ἔκαναν καί τίς πέτρες νά ραγίζουν. Θυμᾶμαι, τήν ὥρα πού ἐψάλαμε τήν Ἀκολουθία, ἕνας νεαρός ἦλθε στήν Ὡραία Πύλη καί μοῦ εἶπε χαμηλόφωνα: Σεβασμιώτατε, θά μᾶς ἀφήσετε στό τέλος νά ἀποχαιρετήσωμε τό φίλο μας; Ναί, τοῦ εἶπα. Στό τέλος, μίλησα παραμυθητικά καί ἔδωσα εὐλογία στό παιδί νά πῇ τά δικά του λόγια. Καί τότε, βρέθηκα – ἀλήθεια αὐτό κάθε φορά πού τό σκέπτομαι μέ συγκλονίζει – βρέθηκα ἀνάμεσα σέ 20 – 30 παιδιά ἀγόρια καί κορίτσια πού κατέλαβαν τά σκαλοπάτια τοῦ σολέα, μπροστά μου, γύρω μου. Ἄρχισε ἕνα παιδί νά μιλάῃ... «Φίλε μας θά σέ θυμόμαστε γιά πάντα... Ξέρομε ὅτι εἶσαι κοντά στό Θεό, πιστεύομε αὐτά πού εἶπε ὁ Δεσπότης....» Ξέσπασε σέ κλάματα –συνέχισε ὁ ἄλλος - ὁ ἑπόμενος... Ἔκλαιαν ὅλοι μαζί. Αἰσθάνθηκα, νά μέ κρατᾶνε ἀπό τό χέρι. Πιάστηκαν ἀπό τό ράσο μου... Προσπαθοῦσαν ὅλοι,  νά μέ ἀκουμπήσουν... Θεέ μου, εἶπα, βοήθησέ με νά ἀντέξω τόν πόνο αὐτῶν τῶν παιδιῶν. Αἰσθανόμουν, ὅτι ἄφηναν ἐπάνω μου, ὅ,τι εἶχαν στήν ψυχή τους. Αἰσθάνθηκα τά δάκρυα, νά κυλοῦν στό πρόσωπό μου. Ὅλοι ἔκλαιαν...

Ἀλλά καί ἄλλη συγκλονιστική σκηνή ἦλθε στό μυαλό μου τήν ὥρα πού κήδευα τόν Γιάννη. «...Τρέξε Δέσποτα», ἡ φωνή ἑνός πατέρα, «ἔλα νά κηδεύσῃς τόν Δημήτρη μου. Σκοτώθηκα σέ τροχαῖο...». Ἦλθε ἡ ὥρα, ἔφτασα στήν Ἐκκλησία. Μπῆκα στό Ἱερό καί τότε ἄκουσα... μιά παράξενη μουσική ἀπό κιθάρες...

Ὁ καλός Ἱερεύς ἔτρεξε νά μοῦ πῇ, ὅτι προσπάθησε νά ἐμποδίσῃ τά παιδιά, ἀλλά ἐκεῖνα δέν ὑπήκουσαν. Ἄνοιξα τήν Ὡραία Πύλη καί τότε συγκλονίστηκα μέ τό θέαμα καί ράγισε ἡ ψυχή μου. Πάνω ἀπό τό φέρετρο τοῦ νέου, πληθύς νέων παιδιῶν, - μά καί ὅλος ὁ Ναός καί τά πέριξ αὐτοῦ εἶχαν κατακλυσθῇ ἀπό νέους – μέ κιθάρες, ἔπαιζαν πένθιμο σκοπό τραγουδώντας ὅ,τι τραγουδοῦσαν τά βράδυα πού ἔβγαιναν στήν ἀκροθαλασσιά τῆς Πάτρας καί ὀνειρεύονταν τό μέλλον τους, μέσα ἀπό ἁγνούς καθάριους οὐρανούς μαζί μέ τόν Δημήτρη. 
Ἔκανε κίνηση ὁ Ἱερεύς νά κατέβῃ, νά τούς σταματήσῃ... Μή... μή... πάτερ μου, τοῦ εἶπα... Μήν πειράξης τά παιδιά... Ἀποχαιρετοῦν μέ τήν δική τους γλῶσσα, τόν δικό τους τρόπο τόν φίλο τους... Ἦτο ἀδύνατον, νά συγκρατήσω τά δάκρυά μου.

διαβάστε την συνέχεια εδώ

Μαθήματα οδικής ασφάλειας για παιδιά

Θύματα τροχαίων πολλοί ανήλικοι

Η έλλειψη παιδείας στον τομέα της οδικής ασφάλειας έχει ως αποτέλεσμα κάθε χρόνο να προστίθενται στο μακρύ κατάλογο με τα θύματα των τροχαίων ατυχημάτων ολοένα και περισσότερα ανήλικα παιδιά. «Μην περιμένετε από το σχολείο και μόνο να διδαχθούν τα παιδιά σας όλα τα θέματα της οδικής ασφάλειας», συμβουλεύει η ΕΛΠΑ τους γονείς και τους καλεί να δείξουν στα παιδιά τους τα βασικά σημεία για τη σωστή και ασφαλή συμπεριφορά τους .

Η ΕΛΠΑ παρέχει έναν απλό αλλά αναλυτικό και πρακτικό οδηγό συμβουλών για να διδάξετε τα παιδιά σας με τον καλύτερο τρόπο:

1. Βεβαιωθείτε ότι οι παππούδες , οι συγγενείς, οι φίλοι, ακόμη και η οικιακή βοηθός που πιθανόν έχετε ή όποιος άλλος φροντίζει τα παιδιά τις ώρες που λείπετε, ακολουθούν ακριβώς τα ίδια παραδείγματα με εσάς.

2. Να θυμάστε πάντα ότι τα παιδιά αναπτύσσουν τη σκέψη τους σε διαφορετικά επίπεδα. Εσείς και μόνο μπορείτε να αποφασίσετε πότε το παιδί σας θα είναι έτοιμο να «περάσει» από το ένα επίπεδο εκμάθησης, στο επόμενο.

Ηλικίες 1-4 ετών : Προστατέψτε το παιδί σας…

1. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν έχουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν την κυκλοφορία. Γι’ αυτό, ποτέ μην τα αφήνετε μόνα τους, ακόμη και όταν είναι βρίσκονται με μεγαλύτερα παιδιά.

2. Επιλέξτε το μέρος που θα είναι ασφαλές για να παίζουν. Ποτέ στο πεζοδρόμιο ή στον δρόμο ακόμη κι αν είναι ήσυχος. Αν δεν υπάρχει άλλο μέρος για παιγνίδι, πάντα να είναι μαζί τους ένας ενήλικας για να τα προσέχει διαρκώς.

3. Όταν βγαίνετε μαζί τους έξω, βεβαιωθείτε ότι το παιδί αυτής της ηλικίας περπατά στην πλευρά του πεζοδρομίου που είναι πιο μακριά από την κυκλοφορία (εσωτερικά δηλαδή), ακόμη και αν το κρατάτε από το χέρι.

4. Δώστε το σωστό παράδειγμα. Εξηγείστε του τι είναι η κυκλοφορία. Δείξτε του και εξηγείστε του τη λειτουργία των σηματοδοτών, γιατί πρέπει πάντα να σταματάμε και να ελέγχουμε το δρόμο πριν τον διασχίσουμε. Εξηγείστε του ακόμη τη διαφορά μεταξύ δρόμου και πεζοδρομίου.

Εξηγείστε του επίσης ότι πολλές φορές τα αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες ανεβαίνουν και στο πεζοδρόμιο για διάφορους λόγους, συνεπώς και εκεί πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα.

Ηλικία 5-6 ετών : Διδάσκοντας το παιδί…

1.'Οποτε βγαίνετε μαζί με το παιδί σας στο δρόμο, πείτε του τι πρόκειται να κάνετε και γιατί.

-Εξηγείστε στο παιδί τα βασικά σημεία για να διασχίσετε μια διασταύρωση:

α) Να προβλέπει (π.χ. : Βρες ένα ασφαλές σημείο να σταθείς)

β) Να σταματά (-Σε σημείο που να είναι ορατό από τους διερχόμενους οδηγούς)

γ) Να επιλέγει (-Να αποφεύγει να περνά μέσα από σταματημένα αυτοκίνητα)

δ) Να περιμένει (-Μέχρι να είναι σίγουρο ότι θα περάσει με ασφάλεια)

ε) Να ξεκινά στο σωστό χρόνο (-Όταν δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος)

στ) Να περνά χωρίς καθυστέρηση απέναντι (-Χωρίς να σταματά, να έχει το νου του την ώρα που διασχίζει τον δρόμο μόνο σε αυτό).

2. Κάντε του πρακτική σε ήσυχους δρόμους κοντά στο σπίτι. Πρώτα δείξτε του τι και πως να το κάνει. Μετά, αφήστε το να σας οδηγήσει εκείνο για να περάσετε μαζί απέναντι.

Αργότερα αφήστε το να έλθει σε εσάς προσεκτικά, όταν το περιμένετε εσείς στο απέναντι πεζοδρόμιο.

3. Στην ηλικία αυτή, το παιδί δεν είναι πραγματικά έτοιμο να διασχίσει το δρόμο. Γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι πάντα είναι μαζί του ένας ενήλικας.

4. Τα περισσότερα ατυχήματα γίνονται όταν το παιδί αρχίζει το σχολείο και δεν συνοδεύεται από ενήλικα. Προσπαθήστε λοιπόν να συνεννοηθείτε με κάποιον άλλο γονέα για να αφήσει στο σχολείο ή να το πάρει, αν δεν μπορείτε εσείς.

5. Επιλέξτε την πιο ασφαλή διαδρομή σχολείο-σπίτι, κάντε τη μαζί με το παιδί σας και εξηγείστε του κάθε λεπτομέρεια.

'Όπου υπάρχει κοντινή διασταύρωση με σηματοδότη, χρησιμοποιείστε τη.

Ηλικίες 7-9 ετών : Διέλευση σε σταυροδρόμι , χωρίς φανάρια…

1. Εξηγείστε στο παιδί σας τα στάδια που χρειάζονται για να διασχίσει με ασφάλεια ένα δρόμο χωρίς σηματοδότη.

2. Αφού βεβαιωθείτε ότι το παιδί έχει κατανοήσει τα παραπάνω, κάντε του πρακτική εξάσκηση, ξεκινώντας από ήσυχους δρόμους, που στο παρελθόν έχετε διασχίσει μαζί. Παρακολουθείστε το και βεβαιωθείτε, πριν το αφήσετε μόνο του να το κάνει.

3. Δοκιμάστε το ίδιο αργότερα, σε πιο πολυσύχναστους δρόμους. Κάντε το μαζί του πολλές φορές πριν το αφήσετε μόνο του.

4. Πολλά παιδιά (όπως και ενήλικες) δεν είναι ικανά να κρίνουν την ταχύτητα με την οποία κινούνται τα αυτοκίνητα καθώς και την απόσταση (πόσο μακριά είναι). Εξ άλλου, η ηλικία που τα παιδιά κατανοούν τα θέματα αυτά, διαφέρει από παιδί σε παιδί.

Όλα τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμα των γονέων τους. Αυτό μην το ξεχνάτε ποτέ.

5. Να ντύνετε το παιδί σας με λαμπερά χρώματα ή χρώματα που «τραβούν το μάτι» των οδηγών και βέβαια όχι με μαύρα ρούχα, έστω κι αν είναι της μόδας, ειδικά με μουντό ή συννεφιασμένο καιρό. Να θυμάστε ότι και τα πιο λαμπερά χρώματα δε φωσφορίζουν το βράδυ σε σκοτεινούς δρόμους. Εξηγείστε στο παιδί γιατί το ντύνετε με ανοικτά χρώματα, ειδικά το βράδυ.

Ηλικίες 10-15 ετών : Μάθετε τα παιδιά σας να σκέπτονται για τον εαυτό τους!

Είναι οι ηλικίες που τα παιδιά χρειάζονται και απαιτούν σταδιακά την ανεξαρτησία τους. Μπορεί μάλιστα να απομακρύνονται κάποιες ώρες από το σπίτι, π.χ. για να επισκεφθούν φίλους -συμμαθητές τους . Το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής παιδιών σε ατυχήματα από οχήματα, είναι ηλικίας 12 έως 15 ετών. Είναι η ηλικία που το παιδί νομίζει ότι τα ξέρει όλα. Είναι στο δικό σας χέρι να το κάνετε να δει με σοβαρότητα τα θέματα της οδικής ασφάλειας.

1. Συνεχίστε να τους εξηγείτε τους κινδύνους της κυκλοφορίας. Υπενθυμίζετε τους να περιμένουν να σταματήσει η κίνηση για να διασχίσει ένα δρόμο, να χρησιμοποιούν τις διαβάσεις πεζών, να μη διασχίζουν δρόμους κάνοντας «ζιγκ-ζαγκ», αν υπάρχει νησίδα στη μέση της λεωφόρου, τότε να διασχίζουν τη λεωφόρο σαν να πρόκειται για δύο ξεχωριστούς δρόμους, σταματώντας και περιμένοντας πάνω στη νησίδα.

2. Συζητείστε με το παιδί σας τους κινδύνους για κάθε διαδρομή που πρόκειται να κάνει (κυρίως αυτή του σχολείου).

3. Ελέγξτε αν το παιδί σας μπορεί να κρίνει σωστά την ταχύτητα και την απόσταση των αυτοκινήτων σε έναν πολυσύχναστο δρόμο και συζητείστε μαζί του για τα «ασφαλή περάσματα» του.

4. Επιμείνετε ότι ποτέ δεν πρέπει να διασχίσει ένα δρόμο ακολουθώντας στα «τυφλά» τους φίλους του ή άλλους. Πάντα πρέπει να σκέπτεται και να προσέχει εκείνο για τον εαυτό του.

5. Πάνω από όλα, οδηγείστε το παιδί με το παράδειγμα σας, τόσο σαν πεζοί όσο και σαν οδηγοί (ζώνες, κράνος).

newsbeast