Κορωνοϊός (Covid-19) - Εποχή Μετά Κορωνοϊο: Η επιδρομή της Μικροβιοφοβίας;

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ του κορωνοϊού εκτοξεύθηκε το άγχος και οι διαταραχές που το συνοδεύουν. Έτσι μετά κορωνοϊού εποχής θα πρέπει οι ψυχολόγοι να αντιμετωπίσουν πληθώρα νευρώσεων και εμμονών, φοβιών και άλλων.

Μία όμως εμμονή που σίγουρα θα κατακτήσει τους περισσοτέρους ανθρώπους θα είναι η μικροβιοφοβία.

Τα επαναλαμβανόμενα μέτρα που σήμερα παίρνουμε -και καλά κάνουμε- για την αποφυγή της εξάπλωσης του ιού, θα οδηγήσουν πολλούς σε μία εμμονή και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που θα δημιουργεί όλο σενάρια τρόμου μπροστά σε κάθε απειλή μικροβίου, βακτηρίου, ιού...

Έτσι θα κάνουμε τον βίο μας αβίωτο, θα περιορίσουμε σημαντικά την ζωή μας,θα απομονωθούμε κοινωνικά και θα βλέπουμε παντού εφιάλτες.

Θυμάμαι κάποιον κύριο που του είχε δώσει ένας φίλος του να πιει νερό από ένα καθαρό ποτήρι. Παρά ταύτα όμως δεν ήπιε διότι πριν του δώσει είχε χύσει λίγο νερό στον δρόμο. Έτσι φοβήθηκε ότι το νερό έκανε ένωση με το δρόμο και τα βακτήρια από την άσφαλτο ανεβήκανε στο μπουκάλι.

Κάποιοι ακόμη δεν κάθονται στην λεκάνη του σπιτιού τους. 

Άλλος, όταν τρώει, δεν σηκώνει το κινητό διότι είναι φορέας μικροβίων, άλλος πάλι όταν πηγαίνει στην ταβέρνα πιάνει με χαρτοπετσέτα την αλατιέρα. Ειδικά στις δημόσιες τουαλέτες πέφτει μεγάλη επιστήμη και ο αγκώνας δίνει και παίρνει στο άνοιγμα πορτών και βρυσών. 

Για πάτημα καζανακίου ούτε λόγος και αν χρειαστεί χαρτί τουαλέτας τότε παίρνουμε την καρδιά του μαρουλιού διότι το αρχικό χαρτί είναι μολυσμένο!

Κάποια άλλη σαν περνά από το στενό που εκείνη την στιγμή μία νοικοκυρά τινάζει από το μπαλκόνι τις κουβέρτες αλλάζει δρόμο ή, όταν πηγαίνει στην Εκκλησία, παίρνει το αντίδωρο με χαρτοπετσέτα ….......
Κάποτε σε επίσκεψη σε κάποιο Μοναστήρι ένας μικροβιοφοβικός κύριος καθόταν δίπλα στον Γέροντα, που λόγω χειμώνα έβηχε συχνά καθώς μιλούσε. Για να μην βάζει από ευγένεια το χέρι μπροστά στον καφέ του, όποτε ετοιμαζόταν να βήξει ο Γέροντας κανόνιζε αυτομάτως να σηκώνει το φλιτζάνι και να πίνει από μία γουλιά. 

Έτσι κάθε γκουχ και γουλιά!

Τα διαβάζουμε και γελάμε τώρα μα σε λίγο η παθολογική φοβία στην μόλυνση θα γίνει ο μόνιμος εφιάλτης που θα καταδυναστεύσει την ζωή και την ηρεμία μας.

Όμως όπως λέει ο Κύριός μας,
«οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον»
(Ματθ.ιε-11 )

π. Διονύσιος Ταμπάκης
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Εμμονή με την Καθαριότητα είναι σημάδι Ψυχαναγκαστικής Διαταραχής - What is an Obsessive Cleaning Disorder?

Προφανώς, δεν είναι ψυχαναγκαστικοί όλοι όσοι καθαρίζουν συστηματικά. Το πρόβλημα υπάρχουν ότι το καθάρισμα ξεφεύγει από τα όρια του φυσιολογικού.

What is an Obsessive Cleaning Disorder?

Το εμμονικό καθάρισμα τόσο του σώματος όσο και του σπιτιού είναι από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής (OCD).

Πρόκειται για μια αγχώδη διαταραχή, κατά την οποία οι ασθενείς εκδηλώνουν ανεξέλεγκτες σκέψεις και ψυχαναγκασμούς, επαναλαμβάνοντας συνεχώς κάποιες συμπεριφορές, συχνά με τη μορφή τελετουργίας.

Οι περισσότεροι πάσχοντες αναγνωρίζουν ότι η συμπεριφορά τους είναι υπερβολική, αλλά τους είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσουν. Δεν μπορούν να ελέγξουν τις σκέψεις που τους οδηγούν σε επαναλαμβανόμενες ανούσιες πράξεις.

Η συμπεριφορά τους επηρεάζει αρνητικά την προσωπική και κοινωνική τους ζωή.

Σε πολλές περιπτώσεις, το ψυχαναγκαστικό καθάρισμα εμφανίζεται σε περιόδους πίεσης και στρες. Σύμφωνα με έρευνες, πολλοί εκδηλώνουν επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, όπως το καθάρισμα, γιατί έτσι νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο.

Το καταναγκαστικό πλύσιμο του σώματος ή η απολύμανση των χεριών, συνήθως συνδέεται με το φόβο των μικροβίων, καθώς ανησυχούν ότι θα κολλήσουν κάτι ή θα προκαλέσουν αρρώστιες σε άλλους.

Η απολύμανση των χεριών συνήθως ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία, που περιλαμβάνει τον καθαρισμό του κάθε δαχτύλου ξεχωριστά.

Τα χέρια τους μπορεί να κοκκινίσουν, να σκάσουν και βγάλουν αίμα από το επαναλαμβανόμενο καθάρισμα. Μετά το πλύσιμο των χεριών, χρησιμοποιούν πετσέτα για να κλείσουν τη βρύση γιατί φοβούνται την επαναμόλυνση.

Κατ’ επέκταση, και το καταναγκαστικό καθάρισμα λειτουργεί ως ένα τρόπο ανακούφισης από την μικροβιοφοβία. Η έμμονη ιδέα υποχωρεί, μόλις το άτομο ενδώσει στον καταναγκασμό του. 

Παρ’ όλα αυτά δεν ηρεμεί για πολύ. Η επιθυμία για καθάρισμα επιστρέφει στο μυαλό του ασθενή και συνήθως σε μεγαλύτερο βαθμό από πριν. 

Γίνονται πιο απαιτητικοί με τον εαυτό τους και αφιερώνουν περισσότερο χρόνο για ικανοποιήσουν την εμμονή τους και να σταματήσουν στιγμιαία το άγχος τους.

Σύμφωνα με γιατρούς, όσοι είναι ψυχαναγκαστικοί με την καθαριότητα συνήθως φοβούνται να χρησιμοποιήσουν τις δημόσιες τουαλέτες, να έρθουν σε επαφή με χημικά, να κάνουν χειραψία και να αγγίξουν το πόμολο της πόρτας.

Φοβούνται τα νοσοκομεία, πλένουν συνεχώς τα ρούχα τους, βουρτσίζουν εμμονικά τα δόντια τους, δεν τρώνε φαγητά απ’έξω και καθαρίζουν συνεχώς την κουζίνα και το μπάνιο.

Αποφεύγουν επίσης, μέρη με πολύ κόσμο και δεν αγγίζουν κόκκινους λεκέδες γιατί φοβούνται ότι είναι αίμα που θα τους μεταφέρει κάποια σοβαρή ασθένεια.

Προφανώς, δεν είναι ψυχαναγκαστικοί όλοι όσοι καθαρίζουν συστηματικά. Το πρόβλημα υπάρχουν ότι το καθάρισμα ξεφεύγει από τα όρια του φυσιολογικού.

«Το σημαντικό είναι το να καταλαβαίνουμε πότε να σταματήσουμε. Αν δεν μπορείτε να σταματήσετε να καθαρίζετε και νιώθετε συνεχώς ανήσυχοι, τότε πιθανότατα πάσχετε από OCD» συμβουλεύει ο Dr. Michael Jenike, ψυχίατρος στο Γενικό Νοσοκομείο Της Μασαχουσέτης στη Βοστόνη.

Η εκδήλωση των συμπτωμάτων συνήθως οφείλεται σε κάποιο τραυματικό και στρεσογόνο γεγονός, αλλά και σε ένα ευχάριστο συμβάν που διατάραξε την ισορροπία στη ζωή του. Η διαταραχή επιδεινώνεται με την ηλικία.

Το πρόβλημα της ψυχαναγκαστικής καθαριότητας μπορεί να αντιμετωπιστεί με ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς και χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, που θα αυξήσουν την σεροτονίνη στον εγκέφαλο, την ορμόνη της ευτυχίας.

newsitamea

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι