Πώς ένας φωτογράφος ζωγράφισε ξανά το χαμόγελο στα παιδικά πρόσωπα

Χρηματοδότησε την εκπαίδευση εργαζόμενων παιδιών στο Μπαγκλαντές και οι φωτογραφίες τους, πριν και μετά, αποδεικνύουν ότι κάθε παιδί πρέπει να παραμένει παιδί.

 

Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ από το Μπαγκλαντές, Golam Mostofa Bhuiya Akash, έχει τραβήξει τα τελευταία χρόνια πολλές φωτογραφίες στην προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για αρκετά θέματα της πατρίδας του, μεταξύ των οποίων η παιδική εργασία.

Τη στιγμή που το σχολείο σε όλο σχεδόν τον κόσμο θεωρείται ως κάτι δεδομένο, στο Μπαγκλαντές περισσότερα από 4 εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να μεγαλώσουν γρήγορα, εισερχόμενα από πολύ μικρή ηλικία στον κόσμο της εργασίας, προκειμένου να βοηθούν τις οικογένειές τους. Συχνά μάλιστα κινδυνεύουν από προβλήματα υγείας ή πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης, αλλά ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι χάνουν το λαμπρό μέλλον τους και μαζί την παιδικότητά τους.

Ο φωτορεπόρτερ GMB Akash, με έδρα την Ντάκα του Μπαγκλαντές, παλεύει εδώ και χρόνια να αναδείξει τη ζωή και τις ιστορίες των περιθωριοποιημένων ανθρώπων της πατρίδας τους. Ασχολείται με υποθέσεις παιδικής εργασίας στο Μπαγκλαντές για πάνω από 15 χρόνια, συμβάλλοντας στο να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή παιδιών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν γρήγορα την παιδική τους ηλικία, για να εργαστούν. Μάλιστα, ο ίδιος με δικά του έξοδα, χρηματοδότησε την εκπαίδευση αρκετών εργαζομένων παιδιών, βοηθώντας τα να ξεφύγουν από την κόλαση και να επιστρέψουν στο σχολείο.

Οι φωτογραφίες αυτών των παιδιών, πριν και μετά, με τα χαμόγελα ζωγραφισμένα ξανά στο πρόσωπό τους, δείχνουν το αυτονόητο: ότι κάθε παιδί πρέπει να παραμένει παιδί.

Ο Akash, μιλώντας για το φιλανθρωπικό του έργο, επικαλείται τη φράση του Άγγλου κωμικού Paul Shane Spear: «Ως ένα άτομο, δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο ενός ατόμου». Μέχρι στιγμής, ο GMB Akash έχει φέρει 30 παιδιά στο σχολείο και ελπίζει να μπορέσει να φέρει ακόμη περισσότερα προσεχώς.

«Με τη βοήθεια του Θεού, πήρα αυτά τα παιδιά στο σχολείο και τα παρακολουθώ πολύ στενά. Επισκέπτομαι συχνά τα σπίτια και τα σχολεία τους, για να έχω γνώση της κατάστασης. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε μερικούς μήνες, θα είμαι σε θέση να φέρω και άλλα 10 εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο, αυξάνοντας τον αριθμό τους στα 40. Ανέλαβα την ευθύνη για την εκπαίδευσή τους εφ’ όρου ζωής», ανέφερε στο Bored Banda ο ίδιος.

Το να πείσει βέβαια, τους γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους να πάνε στο σχολείο δεν ήταν πάντα εύκολο για τον GMB Akash. Τα παιδιά αυτά συχνά φορτώνονται το βάρος της υποστήριξης της οικογένειας στους ώμους τους, ενώ αναγκάζονται να κάνουν ανεπαρκώς αμειβόμενες και επικίνδυνες δουλειές.

«Προκειμένου να φέρω εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο, έπρεπε να πηγαίνω πολλές φορές από πόρτα σε πόρτα ζητώντας από τους γονείς να τα στείλουν στο σχολείο. Τελικά, μπόρεσα να πείσω μερικούς από τους γονείς για τη σημασία της εκπαίδευσης. Τους παρακίνησα να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Γι’ αυτό, έπρεπε να αναλάβω όλη την οικονομική ευθύνη γι’ αυτά τα παιδιά», δήλωσε ο Akash, συμπληρώνοντας πως «έπρεπε επίσης να αποζημιώνω τους γονείς οικονομικά για τα χρήματα που θα κέρδιζαν κάθε μήνα αν τα παιδιά τους δούλευαν αντί να πηγαίνουν στο σχολείο».

Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ προσφέρει, επίσης, εκατοντάδες υποτροφίες κάθε χρόνο. «Έως 200 φοιτητές έχουν λάβει υποτροφίες μου μέχρι τώρα. Χωρίς την χρηματοδότηση, θα ήταν αδύνατο να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους. Μάλιστα, πολλοί από αυτούς σπουδάζουν σε αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα», αναφέρει.

 

Πηγή: Bored Banda

city.sigmalive.com

Με τα μάτια της ψυχής...

Το κορίτσι με τα πράσινα μεγάλα μάτια είναι η μικρή Meem, 13 ετών, όπου όταν ήταν μόλις 2 ετών, ο πατέρας της εγκατέλειψε την οικογένεια τους. 

Η Meem μεγάλωσε αρχικά σε ορφανοτροφείο, σήμερα όμως μένει και εκπαιδεύεται σε ένα ειδικό σχολείο στην πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές, την Ντάκα. 

Περίπου 76 άτομα με προβλήματα όρασης, όπως η Meem, δέχονται την αγάπη και την φροντίδα των υπευθύνων του σχολείου στο οποίο βρίσκονται, ενώ η ειδική εκπαίδευση τους περιλαμβάνει ασκήσεις που καλύπτουν προβλήματα κινητικότητας, αντιμετώπισης των καθημερινων αναγκών, αλλά το πρόγραμμα περιλαμβάνει και πολλές σωματικές και ψυχικές ασκήσεις. 

Έθνος

Μπανγκλαντές

Το Μπαγκλαντές είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες

και φτωχότερες χώρες στον κόσμο. Από το 1971, όταν απέκτησε την ανεξαρτησία του

από το Πακιστάν, έχει υποφέρει μεγάλες περιόδους πολιτικής

και οικονομικής αστάθειας που επιδεινώνονται από φυσικές καταστροφές,

όπως κυκλώνες, τυφώνες και πλημμύρες, που συμβαίνουν πολύ συχνά.

Περισσότερο από το 65% των εργαζομένων απασχολούνται στη γεωργία,

αλλά καθώς μόνο μια μικρή μειοψηφία κατέχει τις μεγαλύτερες εκτάσεις γης,

οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από ανεπάρκεια τροφής.

Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει εξέλιξη σε θέματα όπως η παροχή ασφαλούς νερού,

ο εμβολιασμός των παιδιών και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Τα μπάνγκλα είναι η επίσημη γλώσσα, ενώ οι μουσουλμάνοι αποτελούν το 83% του πληθυσμού.

Η ActionAid στο Μπανγκλαντές
Η ActionAid ξεκίνησε να δουλεύει στο Μπανγκλαντές το 1983

και σήμερα συνεργάζεται με δεκάδες τοπικές οργανώσεις και περισσότερους από μισό εκατομμύριο ανθρώπους για να αντιμετωπιστεί η φτώχεια και η αδικία.

Η δουλειά μας εστιάζεται κυρίως στα έφηβα κορίτσια, τα παιδιά του δρόμου,

τους ανάπηρους, τις αυτόχθονες κοινότητες, τους ακτήμονες και τους ανθρώπους που διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο να μολυνθούν με τον ιό του HIV/AIDS.

Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τις άμεσες

ανάγκες τους όπως είναι η παιδεία, η υγειονομική περίθαλψη και οι έκτακτες ανάγκες. Οργανώνουμε ομάδες αποταμίευσης και πιστώσεων,

ενώ παράλληλα βοηθούμε τις τοπικές οργανώσεις να ασκήσουν πίεση

στις κυβερνητικές αρχές και επιρροή στις αποφάσεις τους.

Η ActionAid Ελλάς ξεκίνησε να δουλεύει στο Μπανγκλαντές το 2002 υποστηρίζοντας με το έργο της τους φτωχούς ανθρώπους σε τρεις περιοχές της χώρας: στο Κούριγκραμ, το Νόκαλι, ενώ την άνοιξη του 2005 θα ξεκινήσει να υποστηρίζει και την κοινότητα Τζόϊπουρχατ.

Μερικά παραδείγματα από τα έργα στις κοινότητες που υποστηρίζουν οι Έλληνες ανάδοχοι
Στην Κοινότητα Κούριγκραμ η ActionAid

διοργάνωσε προγράμματα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για 1.375 γυναίκες,

456 παιδιά και 80 εφήβους, με στόχο την εξάλειψη της σωματεμπορίας, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των γυναικών του Κούριγκραμ.

Ύστερα από αυτά, οι γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια γνωρίζουν πώς διαπράττεται

η σωματεμπορία, πώς μπορούν να προστατευτούν και πώς μπορεί ένα θύμα

να εξασφαλίσει νομική βοήθεια από την κυβέρνηση του Μπαγκλαντές.

 

Η κοινότητα Κούριγκραμ υποστηρίζεται αποκλειστικά από 1345 Έλληνες αναδόχους.
Στην Κοινότητα Νόκαλι 1.500 αγόρια και κορίτσια συγκεντρώνονται στα Κέντρα Συνάντησης Παιδιών που δημιούργησε η ActionAid για να παίζουν, να γελούν, να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες και να ξεφεύγουν από τη δύσκολη καθημερινότητα του σπιτιού τους. Τα Κέντρα Συνάντησης Παιδιών στεγάζονται

σε κατοικίες που παραχωρούν οι εύποροι κάτοικοι της κοινότητας.

Οι δραστηριότητες συντονίζονται από δασκάλους,

οι οποίοι καθοδηγούν τους μικρούς μαθητές και ενημερώνουν τους γονείς

για την πρόοδο των παιδιών τους.

Η κοινότητα Νόκαλι υποστηρίζεται αποκλειστικά από 922 Έλληνες αναδόχους.

Η πραγματικότητα στο Μπανγκλαντές σήμερα
Ο πληθυσμός του Μπανγκλαντές είναι 133 εκ. άνθρωποι.
Υπολογίζεται πως περισσότερα από 7 εκ. παιδιά κάτω των 14 ετών είναι αναγκασμένα να εργάζονται για να ζήσουν.
Το 71% των γυναικών είναι αναλφάβητες.
Το 56% των παιδιών προσχολικής ηλικίας έχουν βάρος μικρότερο του κανονικού.
Το 78% του πληθυσμού ζει με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα.

http://www.actionaid.gr

Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2006