Friday, 20 September 2024
Friday, 16 August 2024
Πες «Καλημέρα» σ’ αυτόν που δεν έχει Χαμόγελο
Πες «μου λείπεις» σε εκείνον που χωρίς την παρουσία του νιώθεις μεγάλο κενό.
Πες την αλήθεια που κρύβεις.
Πες μπορώ να νικήσω τη φθορά.
enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Friday, 6 October 2023
Πώς ένας φωτογράφος ζωγράφισε ξανά το χαμόγελο στα παιδικά πρόσωπα

Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ από το Μπαγκλαντές, Golam Mostofa Bhuiya Akash, έχει τραβήξει τα τελευταία χρόνια πολλές φωτογραφίες στην προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για αρκετά θέματα της πατρίδας του, μεταξύ των οποίων η παιδική εργασία.
Τη στιγμή
που το σχολείο σε όλο σχεδόν τον κόσμο θεωρείται ως κάτι δεδομένο, στο
Μπαγκλαντές περισσότερα από 4 εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να
μεγαλώσουν γρήγορα, εισερχόμενα από πολύ μικρή ηλικία στον κόσμο της
εργασίας, προκειμένου να βοηθούν τις οικογένειές τους. Συχνά μάλιστα
κινδυνεύουν από προβλήματα υγείας ή πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης, αλλά
ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι χάνουν το λαμπρό μέλλον τους και μαζί
την παιδικότητά τους.
Ο φωτορεπόρτερ GMB Akash, με έδρα την
Ντάκα του Μπαγκλαντές, παλεύει εδώ και χρόνια να αναδείξει τη ζωή και
τις ιστορίες των περιθωριοποιημένων ανθρώπων της πατρίδας τους.
Ασχολείται με υποθέσεις παιδικής εργασίας στο Μπαγκλαντές για πάνω από
15 χρόνια, συμβάλλοντας στο να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή παιδιών
που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν γρήγορα την παιδική τους ηλικία, για
να εργαστούν. Μάλιστα, ο ίδιος με δικά του έξοδα, χρηματοδότησε την
εκπαίδευση αρκετών εργαζομένων παιδιών, βοηθώντας τα να ξεφύγουν από την
κόλαση και να επιστρέψουν στο σχολείο.
Οι φωτογραφίες αυτών
των παιδιών, πριν και μετά, με τα χαμόγελα ζωγραφισμένα ξανά στο πρόσωπό
τους, δείχνουν το αυτονόητο: ότι
κάθε παιδί πρέπει να παραμένει παιδί.
«Με τη βοήθεια του Θεού, πήρα αυτά τα παιδιά στο σχολείο και τα παρακολουθώ πολύ στενά. Επισκέπτομαι συχνά τα σπίτια και τα σχολεία τους, για να έχω γνώση της κατάστασης. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε μερικούς μήνες, θα είμαι σε θέση να φέρω και άλλα 10 εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο, αυξάνοντας τον αριθμό τους στα 40. Ανέλαβα την ευθύνη για την εκπαίδευσή τους εφ’ όρου ζωής», ανέφερε στο Bored Banda ο ίδιος.

Το να πείσει βέβαια, τους γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους να πάνε στο
σχολείο δεν ήταν πάντα εύκολο για τον GMB Akash. Τα παιδιά αυτά συχνά
φορτώνονται το βάρος της υποστήριξης της οικογένειας στους ώμους τους,
ενώ αναγκάζονται να κάνουν ανεπαρκώς αμειβόμενες και επικίνδυνες
δουλειές.
«Προκειμένου να φέρω εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο,
έπρεπε να πηγαίνω πολλές φορές από πόρτα σε πόρτα ζητώντας από τους
γονείς να τα στείλουν στο σχολείο. Τελικά, μπόρεσα να πείσω μερικούς από
τους γονείς για τη σημασία της εκπαίδευσης. Τους παρακίνησα να στείλουν
τα παιδιά τους στο σχολείο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Γι’ αυτό, έπρεπε να
αναλάβω όλη την οικονομική ευθύνη γι’ αυτά τα παιδιά», δήλωσε ο Akash,
συμπληρώνοντας πως «έπρεπε επίσης να αποζημιώνω τους γονείς οικονομικά
για τα χρήματα που θα κέρδιζαν κάθε μήνα αν τα παιδιά τους δούλευαν αντί
να πηγαίνουν στο σχολείο».
Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ προσφέρει, επίσης, εκατοντάδες
υποτροφίες κάθε χρόνο. «Έως 200 φοιτητές έχουν λάβει υποτροφίες μου
μέχρι τώρα. Χωρίς την χρηματοδότηση, θα ήταν αδύνατο να συνεχίσουν την
εκπαίδευσή τους. Μάλιστα, πολλοί από αυτούς σπουδάζουν σε αναγνωρισμένα
πανεπιστημιακά ιδρύματα», αναφέρει.
Friday, 11 August 2023
Μοίρασμα είναι και το χαμόγελο
Και καρδιές.
Μοίρασμα είναι και το χαμόγελο.
Δεν μοιράζεται μονάχα η ρακή, το γλυκό του κουταλιού, το ποτήρι με το δροσερό νερό που προσφέρεται στον περαστικό και τον ξένο, μοιράζεται το συναίσθημα, η επικοινωνία, η συντροφιά.
Θεέ μου, τι γλώσσα είναι τούτη που μας έδωσες!
Είναι φορές που δεν χρειάζονται λέξεις για να πούμε όσα πηγάζουν από τον μέσα μας κόσμο.
Χαμογελούμε στον άλλο κι εκείνος ανταποδίδει.
Μνήμη γονιδιακή, νόμος άγραφος κι απαράβατος.
Μάτια που γελούν, κόσμοι αρχέγονοι και αγέραστοι συνάμα.
Κι ένας Θεός πάνω από την οικουμένη, πάνω από τα μικρά και τ' ανθρώπινα.
Κάποτε-κάποτε και δίπλα μας, συνταξιδιώτης και συνοδοιπόρος.
Ένας Θεός που δεν ξέρει να προστάζει.
.................
Χαμογελά, εμπνέει, κάνει μετερίζι του το συργούλιο, (καλόπιασμα) κάνει τη φιλοξενία χρέος δικό μας.
Είναι σαν να κρατά κι εκείνος ένα ποτήρι στο χέρι.
Μα τι γράφω τώρα και εγώ; Όχι ένα ποτήρι, ποτέ μόνο ένα. Δύο. Και τρία και τέσσερα. Όση είναι η συντροφιά που περνά έξω από την ανοιχτή πόρτα του χωριάτικου σπιτιού.
Μάτια που γελούν. Και καρδιές Ένα ποτήρι ρακή, ένα πιάτο καρυδαμύγδαλα, ένας άντρας και μια γυναίκα, ένα σπιτικό ανοιχτό. Και ένα κούνημα του χεριού. «κοπιάστε»
Είχα καιρό να την ακούσω την λέξη με την ιδιότυπη κρητική προφορά, κάτι σαν "κοπχιάστε", ας πούμε, ένα χι να μπαίνει θαρρετά ανάμεσα στο πι και στο γιώτα και να αλλάζει το νόημα.Δεν έχει σχέση με τον κόπο, με τον μόχτο, με τον κάματο το δικό μας "κοπχιάστε".
Είναι η πιο απλή μα και η πιο ευγενική και η πιο αυθόρμητη πρόσκληση.
Πόσο δίκιο είχε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης όταν έραινε το χαμόγελο με σταγόνες αθανασίας!
«Αυτό το χαμόγελο κι αυτόν τον ουρανό
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Monday, 22 May 2023
Νεφέλη, 16 ετών: «Ποτέ δεν καταλάβατε τι σκέφτομαι και τι νιώθω...»
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Sunday, 12 December 2021
Όταν ένα παιδί χαμογελάει, ομορφαίνει η ψυχή
Ποιος να το περίμενε ότι ένα ψηλόλιγνο παιδί από τα αλώνια της Α2 και τον Φιλαθλητικό, να βρεθεί στα σαλόνια του "μαγικού" NBA, κόβοντας την ανάσα σε ειδικούς και μη, με το αστείρευτο ταλέντο του, υποχρεώνοντας προπονητές, θρύλους του αθλήματος και εν ενεργεία αστέρες να υποκλιθούν στην αξία του.
Και όμως το "κουφό" πήρε σάρκα και οστά, εν ριπή οφθαλμού και το άπιαστο όνειρο μετουσιώθηκε σε πραγματικότητα. Όρια δεν υπάρχουν και το ταβάνι των προσδοκιών είναι ο ουρανός και μόνο, εκεί δηλαδή που μπορεί να φτάσει ο νεαρός με το παιδικό χαμόγελο και τα εξωγήινα άλματα.
Δεν είναι μονάχα η δεδομένη και ολοένα αυξανόμενη βελτίωση στις επιμέρους ατομικές στατιστικές κατηγορίες ή η αναγωγή του Giannis σε νούμερο ένα παίκτη της ομάδας των Milwaukee Bucks και η λατρεία ολόκληρης της πόλης στο ‘’καθαρό’’ πρόσωπο του. Ούτε η πιθανή ανάδειξη του σε κορυφαίο παίκτη στην ιστορία του NBA και η κατάκτηση του χρυσού δαχτυλιδιού που θα κοσμεί τα όνειρα μίας ολόκληρης αθλητικής χώρας.
Αυτό που ζεσταίνει τις καρδιές όσων τον αγαπούν, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζονται μαζί του, είναι η σχεδόν παιδική προσήλωση που επιδεικνύει σε αυτό που λατρεύει, η σοβαρότητα και το αδιαμφισβήτητο πάθος του.
Ένα πάθος αγνό, ερωτικό, ανυψωτικό που σηματοδοτεί την Ζωή. Γιατί για τον Αντετοκούνμπο το μπάσκετ είναι η ίδια η ζωή, το όνειρο για το οποίο αγωνίστηκε και που τον έκανε τον άνθρωπο που είναι. Όλα αυτά τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά αντικατοπτρίζονται όχι μόνο στο ευγενικό χαμόγελο του, αλλά κυρίως στο αποφασιστικό βλέμμα που έχει κατά την διάρκεια ενός δύσκολου αγώνα.
Οι Αμερικάνοι τρελαίνονται για την ανθρώπινη πλευρά, τονίζοντας εκείνη την δραματοποιημένη πτυχή της ιστορίας που μπορούν να την "εκμεταλλευτούν", πουλώντας την στο κοινό τους , ως εμπορική τονωτική ένεση ενδυνάμωσης του προϊόντος τους. Ο Αντετοκούνμπο έγινε πρωτοσέλιδο στο Sports Illustrated , τα ΜΜΕ σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του μπασκετικού μικρόκοσμου αφιερώνουν χιλιάδες λέξεις για τα κατορθώματα του, ενώ το όνομα του σιγοτραγουδιέται στα χείλη όχι μονάχα των Ελλήνων ομογενών, αλλά και των αλαζονικών Αμερικάνων.
Όμως δεν είναι αυτό το σημαντικό. Δεν είναι οι μοναδικές , απλόχερα δοσμένες, φυσικές-σωματικές ικανότητες του Greek Freak, που έχουν αιχμαλωτίσει δίχως όρους τις ψυχές ανθρώπων με διαφορετική ιδιοσυγκρασία και κοινωνική τάξη, ούτε η επερχόμενη ανταμοιβή του παίκτη με την συμμετοχή στο All star game και η αδιάλειπτη προβολή σε ΜΜΕ κολοσσούς. Η σπανιότητα της παραμυθένιας πραγματικότητας έγκειται αλλού.
Ο Αντετοκούνμπο είναι φαινόμενο και η μαγεία της αύρας που αποπνέει δροσερά και ηλεκτρίζει τα πλήθη είναι το Ταξίδι του. Μία σύγχρονη Οδύσσεια με αφρικανικές καταβολές, αφετηρία τα Σεπόλια και κατάληξη τον Αμερικανικό Ουρανό.
Φίλε μου αν ξεκλέψεις λίγο από τον
πολύτιμο χρόνο σου και συλλογιστείς την πορεία προς την καταξίωση του,
δεν γίνεται παρά να χειροκροτήσεις και με τα πόδια. Πιστεύω να
συμφωνείς….
Αμούστακο παιδί, μέλος μίας πολύτεκνης φτωχής οικογένειας από τη Νιγηρία, μετανάστης σε μία σχετικά αφιλόξενη χώρα, προπομπό για ένα καλύτερο
αύριο.
Το μονοπάτι του δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα, αντίθετα υπήρξε
διανθισμένο με ρατσιστικά αγκάθια και βλέμματα καχυποψίας, ξέρετε από
εκείνα τα συνηθισμένα που τείνουν να γίνουν, αν δεν έχουν ήδη γίνει ,
κανονικότητα στην Ελλάδα.
Αναγκασμένος από μικρή ηλικία να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένεια
του, κάνοντας δουλειές του ποδαριού, υποχρεώθηκε να ανδρωθεί πρόωρα, σε
μία ηλικία που άλλοι συνομήλικοι του ακόμη πηγαίνουν σχολείο ή
αναλώνονται σε ανούσιες δραστηριότητες.
Εκείνος όμως πουλώντας ρολόγια, γυαλιά και άλλα μπιχλιμπίδια, παράλληλα με τις αθλητικές του διεξόδους, δημιούργησε τον μύθο του. Γιατί το κομβικό σημείο του πετάγματος προς τα αστέρια δεν γράφηκε εντός των παρκέ, αλλά στους δρόμους, με το κρύο, την βροχή και του ξεθεώματος των παπουτσιών για λιγοστές πενταροδεκάρες.
Εκείνες οι σκληρές μέρες λειτούργησαν ευεργετικά στην σφυρηλάτηση της προσωπικότητας του, επειδή ο Γιάννης χρησιμοποίησε τα αρνητικά βαρίδια μίας επίμονα επίφοβης ζωής προς όφελος του, σμιλεύοντας από τότε τα χαρακτηριστικά στοιχεία της μοναδικότητας που τώρα βλέπουμε να ξεδιπλώνεται εντός των τεσσάρων γραμμών, με την μορφή ενός κινούμενου ανεμοστρόβιλου με την φανέλα νούμερο 34.
Σαφέστατα τα φυσικά προσόντα αποτελούν την μία όψη του μπασκετικού νομίσματος, ωστόσο δεν είναι η μοναδική και σίγουρα όχι το όλον.
Η καθημερινή τριβή και επαφή με κάθε λογής καρύδι στο κυνήγι της βιοπάλης, η υποχρεωτική γνώση της φυσιογνωμίας ετερόκλητων ανθρώπων και των επιθυμιών τους, συνέβαλε στην οικοδόμηση της προσωπικότητας του νεαρού φαινομένου, προσδίδοντας του ένα μοναδικό ταλέντο. Αυτό της ανάγνωσης της καρδιάς του ανθρώπου, εμπλουτίζοντας έτσι το παιχνίδι του με ένα τρίτο μάτι ενόρασης , "διαβάσματος" των φάσεων, όχι όμως απόρροια κάποιου μεταφυσικού χαρίσματος, αλλά ανάμνηση της επίπονης ζωής του στους δρόμους.
Φυσικά η ζωή δεν υπήρξε πάντοτε εύκολη για την οικογένεια Αντετοκούνμπο. Βίωσαν την σκληρή πραγματικότητα της κοινωνικοοικονομικής παρακμής της ελληνικής κοινωνίας, μαζί με τα απόνερα της, του φυλετικού ρατσισμού.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός άλλωστε από την εποχή που ηγετικοί και μη θιασώτες του εγχώριου νεοναζισμού προσπάθησαν να αποδημήσουν την ελληνικότητα του Γιάννη με βάση την χώρα καταγωγής και το χρώμα δέρματος του, προσομοιώνοντας τον με "πίθηκο", ξεχνώντας βέβαια να κοιτάξουν την δική τους πανάθλια μούρη στον καθρέπτη.
Η σταδιακή μεταστροφή του κλίματος, η γρήγορη αποδοχή του Giannis ως ενός από εμάς, δεν οφείλεται μόνο στην δεδομένα υπαρκτή καλή θέληση της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινής γνώμης, αλλά κυρίως στον ίδιο τον παίκτη. Ο ίδιος με την δύναμη της προσωπικότητας του, με την ατσάλινη θέληση και το χαρισματικό ταλέντο του μας υποχρέωσε να τον αποδεχτούμε, να τον νιώσουμε δικό μας. Ο Νεοέλληνας άλλωστε δεν χαρίζει τίποτα ούτε καν την αγάπη του χωρίς να πάρει κάτι ως αντάλλαγμα.
Γεγονός που αποδεικνύεται πανεύκολα με τον καταιγισμό οργισμένων μηνυμάτων που δέχτηκε ο Greek Freak από διάφορους ελληναράδες, έπειτα από τη μη συμμετοχή του στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Προδότη τον ανέβαζαν, αλλοδαπό τον κατέβαζαν οι χρήστες των social media, οι φωτεινοί παντογνώστες , εκείνοι που θα αψηφούσαν τα εκατομμύρια της ομάδας τους, αν ήταν στη θέση του νεαρού άσου. Αν…
Η ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο κάλλιστα θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από το σενάριο μιας χολιγουντιανής ταινίας, όμως είναι πραγματική και για αυτό σημαντική.
Δεν είναι της παρούσης να αναφερθούμε στις εξωπραγματικές αμοιβές της βιομηχανίας του μπάσκετ, ούτε της αναγνωρισιμότητας που έχει σε σχέση με άλλους ταλαντούχους αλλά άσημους νεαρούς. Δεν είναι λάθος του παίκτη αυτό, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί το καπιταλιστικό "θέαμα".
Ο θάνατος του πατέρα του, Τσαρλς, συγκλόνισε τα αδέρφια, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλους μας που έχουμε χάσει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. Ο θάνατος όσο ξαφνικός και αδυσώπητος και αν είναι, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μίας νέας ζωής, στοχεύοντας σε όσα μετράνε, αναζητώντας την πεμπτουσία των πραγμάτων.
Όμως η ιστορία της ζωής του αποτελεί ένα
πρότυπο, ένα ζωντανό εγχειρίδιο να μην τα παρατάμε και να κυνηγάμε τα
όνειρα μας μέχρι τέλους, όσο "ακατόρθωτα" και αν αυτά φαίνονται. Τα
όνειρα αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ύπαρξης μας, τα οποία τις
περισσότερες φορές θυσιάζονται στο βωμό της πληκτικής καθημερινότητας,
ως ουτοπιστικές χίμαιρες. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος και πόσο
λιγότερο επιθετικά νευρωτικός, αν ήμασταν πιο επίμονοι στα θέλω μας,
στις παιδικές μας φιλοδοξίες.
Τα όνειρα φυσικά δεν είναι αποκλειστικότητα των νεαρών και των παιδιών. Δικαίωμα σε αυτά έχουμε όλοι εμείς που δεν είμαστε «νεκροζώντανοι», αλλά θέλουμε να ζήσουμε στο έπακρο. Ποτέ δεν είναι αργά, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να κλείσουμε τα μάτια μας και να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο μας, ανακαλύπτοντας μας ξανά.
Μαζί με τον Γιάννη μπαίνουμε στο δικό μας γήπεδο απαλλαγμένοι από τα βαρίδια, φορώντας τις ανάλαφρες εμφανίσεις μας. Δεν μπορούμε να κρύψουμε το μεταδοτικό εξαγνιστικό χαμόγελο που μας έχει πλημμυρίσει. Είμαστε πανέτοιμοι για το μεγαλύτερο παιχνίδι, αυτό της ζωής μας. Δεν έχει σημασία αν ο αντίπαλος είναι σκληρός και αντιαθλητικός ή το ματς οδηγηθεί στην παράταση. Εμείς θα κερδίσουμε.
Είμαστε έτοιμοι για το δικό μας All Star Game…
Friday, 4 June 2021
Οι άνθρωποι που μ’ αρέσουν…
![]() |
| Smiling old man Rozller |
Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που πατάνε πρόθυμα κάτω τον εγωισμό τους.
Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ταπεινοί.
Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι, που αφήνονται ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού. Στη Θεία Πρόνοια.
Αυτοί οι άνθρωποι μ’ αρέσουν…
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Friday, 30 October 2020
Πότε να περιμένετε το πρώτο χαμόγελο του μικρού σας
Τα στάδια
Χαμόγελο
Αν νομίζετε ότι βλέπετε χαμόγελα πριν τις πρώτες έξι εβδομάδες, οφείλονται πιθανότατα σε αέρια. Αλλά μετά από αυτό το σημείο, βρίσκεστε στο δρόμο για γνήσια χαμόγελα.
Το μωρό σας θα σας χαμογελάει όταν του χαμογελάτε αλλά και αυθόρμητα. Μέχρι τους οκτώ μήνες, ίσως παρατηρήσετε ότι το μικρό σας χαμογελά βλέποντας το μωρό που χαμογελά στον καθρέπτη – όχι επειδή αναγνωρίζει τον εαυτό του, αλλά επειδή μαθαίνει ότι το χαμόγελο είναι μια κοινωνική αλληλεπίδραση.
Ως μέρος του συνεχούς σχηματισμού νευρικών οδών που συμβαίνει στον εγκέφαλό του, το μωρό αντιλαμβάνεται γρήγορα τα κοινωνικά σημάδια από τους γύρω του και τα δοκιμάζει. Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό εσωτερικεύει αυτήν την ικανότητα, γνωρίζει δηλαδή ότι ένας παράξενος θόρυβος, αστείες κινήσεις ή οι γκριμάτσες είναι πράγματι αστεία και δεν θα ελέγχει πλέον την αντίδραση των γονιών του πριν γελάσει.
Κινήσεις σώματος
Είστε ο πρώτος και πιο σημαντικός δάσκαλος του μωρού σας. Σας παρακολουθεί πάντα, και ενώ μπορεί να μην τις μιμείται καλά, προσπαθεί να αντιγράψει τις κινήσεις του σώματός σας.
Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό αντιγράφει τις συμπεριφορές άλλων ανθρώπων ενώ παίζει, μιμούμενο όχι μόνο τις αυθόρμητες κινήσεις τους αλλά και τις πιο συνηθισμένες πράξεις τους, για παράδειγμα τις κινήσεις που κάνετε καθημερινά όταν φτιάχνετε καφέ.
Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς
Αν θέλετε να βεβαιωθείτε ότι το μικρό σας αναπτύσσει την κοινωνική συμπεριφορά του, φροντίστε να αλληλεπιδράτε όσο πιο πολύ γίνεται μαζί του. Σας κοιτάζει για να το ταΐσετε όταν πεινάει, είναι κουρασμένο ή χρειάζεται μια αγκαλιά. Αλληλεπιδράστε με το μωρό σας ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας ρουτίνας, όπως η αλλαγή της πάνας. Για παράδειγμα, πείτε του «Άφησέ με να μετρήσω τα δάχτυλα των ποδιών σου» και απαντήστε στο βλέμμα του χαμογελώντας.
Η ανάγνωση βιβλίων και το τραγούδι παίζουν επίσης βασικό ρόλο στην κοινωνική ανάπτυξη του μωρού σας, όχι απλώς στις μετέπειτα γλωσσικές του ικανότητες. Όταν τραγουδάτε ένα τραγούδι που το μωρό σας γνωρίζει, σταματήστε και προσέξτε ότι θα ενθουσιαστεί περιμένοντας τον επόμενο στίχο. Όλα αυτά μπορεί να σας φαίνονται απλώς διασκεδαστικά ή ανόητα, αλλά είναι σημαντικά κομμάτια στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του μικρού σας.
Monday, 2 March 2020
Οι άνθρωποι που χαμογελούν
Ή μήπως θεωρείται αδυναμία από κάποιον που δεν έχει μάθει ποτέ την αισιοδοξία και τη χαρά του γέλιου;
Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που χαμογέλασες;
Ένα χαμόγελο δεν βοηθάει μόνο εσένα αλλά και κάποιον άλλον που μπορεί να έχει ξεχάσει να ελπίζει.
Είναι ελπίδα να γελάς. Να πιστεύεις και να αγαπάς μαζί. Για αυτό να σέβεσαι όσους χαμογελούν. Να δείχνεις ευγένεια και σεβασμό. Διότι, σπανίζουν και είναι πλέον λίγοι.Μπορεί να μην δείχνουν την ντροπή, την ανησυχία ή τον φόβο γιατί φορούν το γέλιο, αλλά κατά βάθος πονούν. Αλλά προτιμούν να μοιράζουν τη φωτεινή πλευρά της ζωής γιατί με αυτήν έμαθαν να κυνηγούν τα όνειρά τους.
Αν τους συναντήσεις, μην τους προσπεράσεις. Ανταπέδωσε αυτή την πράξη τους, και χαμογέλα. Ακόμα κι αν δεν σου αρέσει να γελάς, κάνε το για λίγο. Για να γεμίσεις την ψυχή σου και να αυξήσεις τον πληθυσμό του γέλιου που όλο και μαραίνεται.
Και αν τελικά σου άρεσε και εσένα, υιοθέτησέ το και διάδωσέ το παντού.
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Monday, 24 February 2020
Γέλα! Το παιδί μέσα σου θέλει χαμόγελο για να ζήσει!
Εσύ όμως γελούσες ξανά με την πρώτη ευκαιρία.
Μα δεν γελάς πια με την ψυχή σου. Λες και ντρέπεσαι γι’ αυτήν. Ντρέπεσαι για το παιδί μέσα σου. Δεν το ακούς που σου φωνάζει να ζήσεις, να χαρείς. Κάποιες φορές σε σκουντάει, σαν να σε τραβάει από το χέρι, μα εσύ κολλημένος στις υποχρεώσεις, στη δουλειά, στο κινητό είσαι πολύ απασχολημένος για να του δώσεις σημασία.
Αν ήταν αληθινό παιδί, θα ήταν δυσκολότερο να το αγνοήσεις, γιατί θα άρχιζε να κλαίει δυνατά για να το προσέξεις. Όμως το παιδί μέσα σου κλαίει σιωπηλά.
Πέρασαν αυτές οι εποχές, θα πεις. Τώρα οι καιροί είναι δύσκολοι. Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο και πιο θλιβερό από έναν άνθρωπο που έχασε το γέλιο του και στη θέση του έβαλε το άγχος.
Τώρα τα επιβάλεις εσύ στον εαυτό σου ως μεγάλος.
«Μη γελάς, πρέπει να είσαι σοβαρός, γρήγορα, δεν έχεις χρόνο για χάσιμο».
Γέλα. Με ό,τι σου φανεί αστείο. Χαμόγελα πιο συχνά με ό,τι σου φαίνεται όμορφο. Σταμάτα να σπαταλάς τον χρόνο σου στο άγχος και ζήσε.
Πάρε μια βαθιά ανάσα και πέτα το βάρος της σοβαροφάνειας από την πλάτη σου. Τα προβλήματα λύνονται πιο εύκολα αν δεν τα παίρνεις τόσο στα σοβαρά, αλλά με χαμόγελο.Αρκετά κουράστηκες με το να είσαι μεγάλος. Άσε το παιδί μέσα σου να σε ξεκουράζει που και που. Μην νιώθεις τύψεις για τη χαρά σου. Το παιδί μέσα σου ξέρει να ζήσει. Κι ο άνθρωπος που έχει επιτρέψει στο παιδί μέσα του να επιβιώσει παρά τα όσα εμπόδια, έχει ελπίδα. Έχει ζωή.
Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
mpetskas.com
Friday, 29 November 2019
«Το Χαμόγελο του Μίμη» (Χρονογράφημα)
Ο ίδιος τέτοια προβλήματα με τη μάνα του ούτε θάχει ποτέ. Όποτε πεινάει πάει στη λαΐνα βάνει αλοιφή στη φέτα του και παέι…
Εξοικιωμένος με την αγορά κι άνετος με τους μεγάλους, ο Μίμης, διαθέτει μία καταπληκτική ικανότητα να φτιάχνει γνωριμίες «φέρουσες οφέλη»:
Από κει και μετά δική σου υπόθεση να καταλάβης το νόημα του χαμόγελου. Τη χαρά του λεφτού, το διώξιμο της λιγούρας μ’ ένα λουκούμι, μια βανίλια ή δύο καραμέλες τότε που πηλάλαγες στην αγορά, σίγουρα την έχεις νοιώσει…Φύση λίγο περίεργη ο Μίμης, δεν παίζει σχεδόν ποτέ με τα συνομολικάτου (τ’ αρέσει να σγαρλάει μόνος του), δεν τσακώνεται, δεν πειράζει, δεν φωνάζει, δε δημιουργεί ποτέ προβλήματα στους μεγάλους, δεν είναι ποτέ βιαστικός.
Το καλοκαίρι μπορεί να πίνει και δέκα πορτοκαλάδες την ημέρα χωρίς ο πατέρας του να τον μαλώνει. Με τα παγωτά μουστρίζεται ο Μιχάλης όμως κάνει πώς δεν τον βλέπει.
«Ευτυχώς» πού υπάρχει κι’ ο Μίμης. Πολλές φορές εκεί στην αγορά –από κάμποσες μανάδες- θα «έμενα» με την εντύπωση ότι βρίσκουμαι σε κάποια πλατεία της Αθήνας.Εκτιμώ τον Μίμη και τον πατέρα του περισσότερο απ’ όσο φαίνεται σε τούτο το μικρό και βιαστικό σημείωμα. Μοναδικό μου κίνητρο ο θαυμασμός και η αγάπη για τον ως ένα βαθμό αψυχολόγητο μικρό που μεγαλώνει σε συνθήκες που άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο όλοι ζήσαμε.
Βαγγέλης Γιαννόπουλος του Ανδρέα
mygdalia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Monday, 4 March 2019
Σούπερ μπαμπάς! Ντύνει τα έξι του παιδιά για ύπνο
Η διαδικασία του μπάνιου του παιδιού και η προετοιμασία για ύπνο μπορεί να είναι ρουτίνα για αρκετούς γονείς όχι όμως για όλους. Συνήθως το παιδί δεν θέλει να μπει στο μπάνιο, όταν κάνει μπάνιο δεν θέλει να βγει, και όταν είναι ώρα για γάλα και ύπνο, θέλει να παίξει!
Και μέσα σε αυτή την τρέλα, το μόνο που θέλει ο γονιός είναι να κοιμηθεί επιτέλους το παιδάκι του και να σωριαστεί σε έναν καναπέ.
Φανταστείτε όμως αυτή τη διαδικασία να πρέπει να την κάνετε όχι μία φορά αλλά έξι, ταυτόχρονα. Όπως ο μπαμπάς που θα δείτε, ο οποίος έξι παιδιά ηλικίας, 4, 3, 2 ετών και 10 μηνών τρίδυμα!!!
Είπατε κάτι; Εμείς πάντως εκφράζουμε απερίφραστα τον θαυμασμό μας στο νεαρό μπαμπά που ετοιμάζει τα γλυκύτατα παιδάκια του για ύπνο.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Friday, 6 May 2016
Θέλω να χαμογελάω
Και για να ευθυμήσουμε λίγο, ένας 60χρονος, πήρε απ το χέρι την 90χρονη μάνα του, που ήταν πολύ άρρωστη και πήδηξαν στο κενό! Παρέα! Κρατώντας ο ένας το χεράκι του άλλου! Μια επιστολή του, ανεξακρίβωτη ακόμη, κάνει το γύρω του διαδικτύου! Είναι ποτισμένη στην απελπισία και στην απόγνωση! Δεν αντέχω να την διαβάσω, αλήθεια.
Θέλω να είμαι ρηχή, χαμογελαστή, χαζοχαρούμενη και ηλιθίως ξεκαρδισμένη στα γέλια!
Θέλω να' χει αξία η ανθρώπινη ζωή.
Θέλω να μην αυτοκτονούν άνθρωποι –κάθε μέρα και ένας, κι άλλος, κι άλλος!- αξιοπρέπεια και περηφάνια που ουρλιάζει βιασμένη και κακοποιημένη.
Και θέλω, αν είναι να χαθούμε όλοι μαζί, να γίνει γρήγορα, γιατί το αργά πονάει περισσότερο, ή, καλύτερα, σακατεύει…
Sunday, 23 August 2015
Κάντε το μωρό σας να χαμογελάσει και απολαύστε τη στιγμή
-βάλτε μουσική και χορέψτε τρελά,
-κάντε αστείες μιμήσεις την ώρα του φαγητού,
-κάντε αλογάκι το μωρό πάνω στο πόδι σας τραγουδώντας ένα γρήγορο σκοπό κ.α,
-τα μωρά αγαπούν τις εκπλήξεις, γι’ αυτό κρυφτείτε πίσω από τα χέρια σας φωνάζοντας «κου-κου τα!»
-παίξτε κρυφτό ή κρυφτείτε κάτω από ένα σεντόνι.
Monday, 9 June 2014
Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος,
τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου
τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!
Έτσι λοιπόν φρόντισε ένα εξασκείς το χαμόγελό σου , χαρίζοντάς το με ευγένεια και καλοσύνη και από τα βάθη της καρδιάς σου.
Το να χαμογελάς στους άλλους έχει πολλά πλεονεκτήματα.
Τα περισσότερα είναι για σένα. Για να δούμε τι «κερδίζεις»;
• Το χαμόγελο βελτιώνει την εμφάνισή σου.
Ο πιο ανέξοδος τρόπος για να αλλάξεις την εμφάνισή σου. Για σκέψου πως νοιώθεις ή αντιλαμβάνεσαι έναν κατσουφιασμένο πρόσωπο και πως σου φαίνεται ένα χαμογελαστό – ποιο είναι ποιο όμορφο;
• Με ένα χαμόγελο μπορείς να διορθώσεις και να ξεπεράσεις μια παρεξήγηση.
Ξανακερδίζεις τους φίλους σου και τα βρίσκεις με τους εχθρούς σου
• Με ένα χαμόγελο χτίζεις μια βάση αλληλοσυμπάθειας και εμπιστοσύνης και σε συνδέει άμεσα με τον άλλο , ανοίγοντας τους δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας.
• Το χαμόγελο σε κάνει να νοιώθεις όμορφα.
Σκέψου κάτι ευχάριστο, βάλε και ένα πλατύ χαμόγελο και αυτόματα η διάθεσή σου βελτιώνεται αισθητά.
• Το χαμόγελό σου κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλά με σένα.Τους καθησυχάζει, τους ενθαρρύνει να σε πλησιάσουν και δέχονται την παρέα σου ευχάριστα.
• Οι ρυτίδες από το χαμόγελο είναι πιο όμορφες από αυτές του θυμού και του κατσουφιάσματος.
• Το χαμόγελο είναι σημάδι επιτυχίας.
Σχετίζεται με την υγεία, την μακροβιότητα, την ευτυχία, την καλοσύνη και της θετικής στάσης ζωής.
Και όπως είπαμε και στην αρχή, το χαμόγελο οδηγεί στον παράδεισο της αγάπης που είναι ο ομορφότερος προορισμός του ανθρώπου.
Γιάννης Αραχωβίτης – Success Mentor


.jpg)









