Showing posts with label Χαμόγελο. Show all posts
Showing posts with label Χαμόγελο. Show all posts

Friday, 16 August 2024

Πες «Καλημέρα» σ’ αυτόν που δεν έχει Χαμόγελο

Πες «Καλημέρα» σ’ αυτόν που δεν έχει χαμόγελο, που το ξέχασε ή του το κλέψανε.
Πες «σ’ αγαπώ» σ’ αυτόν που θες να κοιτάς κάθε μέρα, που είναι για σένα εδώ, που δε φεύγει, που δεν πάει πουθενά χωρίς να κουβαλά στη σκέψη του τα μάτια σου.
Πες «μου λείπεις» σε εκείνον που χωρίς την παρουσία του νιώθεις μεγάλο κενό. 
Πες «αντίο» σε όποιον σου καταδυναστεύει τη ζωή. 
Χώρεσε στις αποσκευές της «καληνύχτας», χάδια και φιλιά, για να ξυπνήσει η μέρα ωραία.
Πες την αλήθεια που κρύβεις. 
Μίλα για τα ψέματα που σ’ έκοψαν στα δύο. Κάνε τα δάκρυα σου ταξίδι, για να σε βγάλουν κάπου αλλού, κάπου χωρίς πόνο.
Πες μπορώ να νικήσω τη φθορά. 
Πες πως ξημερώνει ένας καινούργιος παράδεισος, πως δεν θα τον κάνεις κόλαση. Πες θα είμαι ο πλάστης του κόσμου μου. Και ναι, θα κάνω τη ζωή μου καλύτερη.

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 6 October 2023

Πώς ένας φωτογράφος ζωγράφισε ξανά το χαμόγελο στα παιδικά πρόσωπα

Χρηματοδότησε την εκπαίδευση εργαζόμενων παιδιών στο Μπαγκλαντές και οι φωτογραφίες τους, πριν και μετά, αποδεικνύουν ότι κάθε παιδί πρέπει να παραμένει παιδί.
 
ΜΠα 6.jpg

Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ από το Μπαγκλαντές, Golam Mostofa Bhuiya Akash, έχει τραβήξει τα τελευταία χρόνια πολλές φωτογραφίες στην προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για αρκετά θέματα της πατρίδας του, μεταξύ των οποίων η παιδική εργασία.

Τη στιγμή που το σχολείο σε όλο σχεδόν τον κόσμο θεωρείται ως κάτι δεδομένο, στο Μπαγκλαντές περισσότερα από 4 εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να μεγαλώσουν γρήγορα, εισερχόμενα από πολύ μικρή ηλικία στον κόσμο της εργασίας, προκειμένου να βοηθούν τις οικογένειές τους. Συχνά μάλιστα κινδυνεύουν από προβλήματα υγείας ή πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης, αλλά ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι χάνουν το λαμπρό μέλλον τους και μαζί την παιδικότητά τους.

Ο φωτορεπόρτερ GMB Akash, με έδρα την Ντάκα του Μπαγκλαντές, παλεύει εδώ και χρόνια να αναδείξει τη ζωή και τις ιστορίες των περιθωριοποιημένων ανθρώπων της πατρίδας τους. Ασχολείται με υποθέσεις παιδικής εργασίας στο Μπαγκλαντές για πάνω από 15 χρόνια, συμβάλλοντας στο να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή παιδιών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν γρήγορα την παιδική τους ηλικία, για να εργαστούν. Μάλιστα, ο ίδιος με δικά του έξοδα, χρηματοδότησε την εκπαίδευση αρκετών εργαζομένων παιδιών, βοηθώντας τα να ξεφύγουν από την κόλαση και να επιστρέψουν στο σχολείο.

Οι φωτογραφίες αυτών των παιδιών, πριν και μετά, με τα χαμόγελα ζωγραφισμένα ξανά στο πρόσωπό τους, δείχνουν το αυτονόητο: ότι κάθε παιδί πρέπει να παραμένει παιδί.

A-Photojournalist-From-Bangladesh-Who-helps-Children-get-an-proper-education-to-free-from-their-Daily-wages-5fcf34a94b315__880.jpg

Μπα.jpg

Μπα 2.jpg

Μπα 3.jpg

Μπα 4.jpg

Ο Akash, μιλώντας για το φιλανθρωπικό του έργο, επικαλείται τη φράση του Άγγλου κωμικού Paul Shane Spear: «Ως ένα άτομο, δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο ενός ατόμου». Μέχρι στιγμής, ο GMB Akash έχει φέρει 30 παιδιά στο σχολείο και ελπίζει να μπορέσει να φέρει ακόμη περισσότερα προσεχώς.

«Με τη βοήθεια του Θεού, πήρα αυτά τα παιδιά στο σχολείο και τα παρακολουθώ πολύ στενά. Επισκέπτομαι συχνά τα σπίτια και τα σχολεία τους, για να έχω γνώση της κατάστασης. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε μερικούς μήνες, θα είμαι σε θέση να φέρω και άλλα 10 εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο, αυξάνοντας τον αριθμό τους στα 40. Ανέλαβα την ευθύνη για την εκπαίδευσή τους εφ’ όρου ζωής», ανέφερε στο Bored Banda ο ίδιος.

Μπα 5.jpg

Μπα 7.jpg

Μπα 8.jpg

ΜΠα 9.jpg
Μπα 11.jpg

Το να πείσει βέβαια, τους γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους να πάνε στο σχολείο δεν ήταν πάντα εύκολο για τον GMB Akash. Τα παιδιά αυτά συχνά φορτώνονται το βάρος της υποστήριξης της οικογένειας στους ώμους τους, ενώ αναγκάζονται να κάνουν ανεπαρκώς αμειβόμενες και επικίνδυνες δουλειές.

«Προκειμένου να φέρω εργαζόμενα παιδιά στο σχολείο, έπρεπε να πηγαίνω πολλές φορές από πόρτα σε πόρτα ζητώντας από τους γονείς να τα στείλουν στο σχολείο. Τελικά, μπόρεσα να πείσω μερικούς από τους γονείς για τη σημασία της εκπαίδευσης. Τους παρακίνησα να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Γι’ αυτό, έπρεπε να αναλάβω όλη την οικονομική ευθύνη γι’ αυτά τα παιδιά», δήλωσε ο Akash, συμπληρώνοντας πως «έπρεπε επίσης να αποζημιώνω τους γονείς οικονομικά για τα χρήματα που θα κέρδιζαν κάθε μήνα αν τα παιδιά τους δούλευαν αντί να πηγαίνουν στο σχολείο».

Μπα 13.jpg Μπα 14.jpg

Μπα 15.jpg

Μπα 16.jpg

Ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ προσφέρει, επίσης, εκατοντάδες υποτροφίες κάθε χρόνο. «Έως 200 φοιτητές έχουν λάβει υποτροφίες μου μέχρι τώρα. Χωρίς την χρηματοδότηση, θα ήταν αδύνατο να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους. Μάλιστα, πολλοί από αυτούς σπουδάζουν σε αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα», αναφέρει.

Μπα 17.jpg

ΜΠα 18.jpg

Μπα 19.jpg
 
Πηγή: Bored Banda

Friday, 11 August 2023

Μοίρασμα είναι και το χαμόγελο

Πρόσωπα που γελούν, μάτια που γελούν.
Και καρδιές.
Μοίρασμα είναι και το χαμόγελο.
Δεν μοιράζεται μονάχα η ρακή, το γλυκό του κουταλιού, το ποτήρι με το δροσερό νερό που προσφέρεται στον περαστικό και τον ξένο, μοιράζεται το συναίσθημα, η επικοινωνία, η συντροφιά.

Θεέ μου, τι γλώσσα είναι τούτη που μας έδωσες!

Είναι φορές που δεν χρειάζονται λέξεις για να πούμε όσα πηγάζουν από τον μέσα μας κόσμο.

Χαμογελούμε στον άλλο κι εκείνος ανταποδίδει.
Μνήμη γονιδιακή, νόμος άγραφος κι απαράβατος.
Μάτια που γελούν, κόσμοι αρχέγονοι και αγέραστοι συνάμα.
Κι ένας Θεός πάνω από την οικουμένη, πάνω από τα μικρά και τ' ανθρώπινα.

Κάποτε-κάποτε και δίπλα μας, συνταξιδιώτης και συνοδοιπόρος.
Ένας Θεός που δεν ξέρει να προστάζει.
.................
Χαμογελά, εμπνέει, κάνει μετερίζι του το συργούλιο, (καλόπιασμα) κάνει τη φιλοξενία χρέος δικό μας.

Είναι σαν να κρατά κι εκείνος ένα ποτήρι στο χέρι.
«Σίμωσε ξένε», σου λέει.

Μα τι γράφω τώρα και εγώ; Όχι ένα ποτήρι, ποτέ μόνο ένα. Δύο. Και τρία και τέσσερα. Όση είναι η συντροφιά που περνά έξω από την ανοιχτή πόρτα του χωριάτικου σπιτιού.

Μάτια που γελούν. Και καρδιές Ένα ποτήρι ρακή, ένα πιάτο καρυδαμύγδαλα, ένας άντρας και μια γυναίκα, ένα σπιτικό ανοιχτό. Και ένα κούνημα του χεριού. «κοπιάστε»
Είχα καιρό να την ακούσω την λέξη με την ιδιότυπη κρητική προφορά, κάτι σαν "κοπχιάστε", ας πούμε, ένα χι να μπαίνει θαρρετά ανάμεσα στο πι και στο γιώτα και να αλλάζει το νόημα.
Δεν έχει σχέση με τον κόπο, με τον μόχτο, με τον κάματο το δικό μας "κοπχιάστε".
Με το φίλεμα έχει σχέση μόνο.
Είναι η πιο απλή μα και η πιο ευγενική και η πιο αυθόρμητη πρόσκληση.

Πόσο δίκιο είχε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης όταν έραινε το χαμόγελο με σταγόνες αθανασίας!

«Αυτό το χαμόγελο κι αυτόν τον ουρανό
δεν μπορούν να μας τα πάρουν»
Γιάννης Ρίτσος
................
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 22 May 2023

Νεφέλη, 16 ετών: «Ποτέ δεν καταλάβατε τι σκέφτομαι και τι νιώθω...»

Οι σκέψεις της Νεφέλης
    Η Νεφέλη είναι 16 χρονών και ζει μία σκληρή καθημερινότητα. Ακούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, όσο δέχεται λεκτική, σωματική και συναισθηματική βία στο σχολείο της αλλά και στα social media. 
    Όσα ζει η Νεφέλη την έχουν κάνει να κλειστεί στον εαυτό της χωρίς να έχει διάθεση να διαβάσει, να φάει και τα βράδια δυσκολεύεται να κοιμηθεί. Νιώθει ντροπή, φόβο κι ενοχές όπως κάθε παιδί που δέχεται bullying. 
    Όλα αυτά που νιώθει είναι πλέον πρωταγωνιστές στη ζωή της και οδηγούν τώρα τις πράξεις της. Οι σκέψεις της Νεφέλης θα την οδηγήσουν στο τέλος της ιστορίας της ή στην αρχή; 

Μία ταινία μικρού μήκους από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στο πλαίσιο της εκστρατείας ενάντια στο Bullying «Μίλα Τώρα» σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Νάκη και το PSDM Athens.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 12 December 2021

Όταν ένα παιδί χαμογελάει, ομορφαίνει η ψυχή

Εντυπωσιακά καρφώματα ικανά να κατεδαφίσουν τις μπασκέτες, κοψίματα που τρομάζουν τους αντιπάλους και buzzer beaters που κλείνουν σπίτια. 
Ο Giannis εξελίσσεται σε σημαίνοντα παράγοντα στα μπασκετικά δρώμενα της Μέκκα του αθλήματος, των ΗΠΑ, αφήνοντας πίσω του σιγά-σιγά, τον εξίσου σημαντικό ρόλο του χαρισματικού rookie.

Ποιος να το περίμενε ότι ένα ψηλόλιγνο παιδί από τα αλώνια της Α2 και τον Φιλαθλητικό, να βρεθεί στα σαλόνια του "μαγικού" NBA, κόβοντας την ανάσα σε ειδικούς και μη, με το αστείρευτο ταλέντο του, υποχρεώνοντας προπονητές, θρύλους του αθλήματος και εν ενεργεία αστέρες να υποκλιθούν στην αξία του.

Και όμως το "κουφό" πήρε σάρκα και οστά, εν ριπή οφθαλμού και το άπιαστο όνειρο μετουσιώθηκε σε πραγματικότητα. Όρια δεν υπάρχουν και το ταβάνι των προσδοκιών είναι ο ουρανός και μόνο, εκεί δηλαδή που μπορεί να φτάσει ο νεαρός με το παιδικό χαμόγελο και τα εξωγήινα άλματα.

Δεν είναι μονάχα η δεδομένη και ολοένα αυξανόμενη βελτίωση στις επιμέρους ατομικές στατιστικές κατηγορίες ή η αναγωγή του Giannis σε νούμερο ένα παίκτη της ομάδας των Milwaukee Bucks και η λατρεία ολόκληρης της πόλης στο ‘’καθαρό’’ πρόσωπο του. Ούτε η πιθανή ανάδειξη του σε κορυφαίο παίκτη στην ιστορία του NBA και η κατάκτηση του χρυσού δαχτυλιδιού που θα κοσμεί τα όνειρα μίας ολόκληρης αθλητικής χώρας.

Αυτό που ζεσταίνει τις καρδιές όσων τον αγαπούν, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζονται μαζί του, είναι η σχεδόν παιδική προσήλωση που επιδεικνύει σε αυτό που λατρεύει, η σοβαρότητα και το αδιαμφισβήτητο πάθος του.

Ένα πάθος αγνό, ερωτικό, ανυψωτικό που σηματοδοτεί την Ζωή. Γιατί για τον Αντετοκούνμπο το μπάσκετ είναι η ίδια η ζωή, το όνειρο για το οποίο αγωνίστηκε και που τον έκανε τον άνθρωπο που είναι. Όλα αυτά τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά αντικατοπτρίζονται όχι μόνο στο ευγενικό χαμόγελο του, αλλά κυρίως στο αποφασιστικό βλέμμα που έχει κατά την διάρκεια ενός δύσκολου αγώνα.

Οι Αμερικάνοι τρελαίνονται για την ανθρώπινη πλευρά, τονίζοντας εκείνη την δραματοποιημένη πτυχή της ιστορίας που μπορούν να την "εκμεταλλευτούν", πουλώντας την στο κοινό τους , ως εμπορική τονωτική ένεση ενδυνάμωσης του προϊόντος τους. Ο Αντετοκούνμπο έγινε πρωτοσέλιδο στο Sports Illustrated , τα ΜΜΕ σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του μπασκετικού μικρόκοσμου αφιερώνουν χιλιάδες λέξεις για τα κατορθώματα του, ενώ το όνομα του σιγοτραγουδιέται στα χείλη όχι μονάχα των Ελλήνων ομογενών, αλλά και των αλαζονικών Αμερικάνων.

Όμως δεν είναι αυτό το σημαντικό. Δεν είναι οι μοναδικές , απλόχερα δοσμένες, φυσικές-σωματικές ικανότητες του Greek Freak, που έχουν αιχμαλωτίσει δίχως όρους τις ψυχές ανθρώπων με διαφορετική ιδιοσυγκρασία και κοινωνική τάξη, ούτε η επερχόμενη ανταμοιβή του παίκτη με την συμμετοχή στο All star game και η αδιάλειπτη προβολή σε ΜΜΕ κολοσσούς. Η σπανιότητα της παραμυθένιας πραγματικότητας έγκειται αλλού.

Ο Αντετοκούνμπο είναι φαινόμενο και η μαγεία της αύρας που αποπνέει δροσερά και ηλεκτρίζει τα πλήθη είναι το Ταξίδι του. Μία σύγχρονη Οδύσσεια με αφρικανικές καταβολές, αφετηρία τα Σεπόλια και κατάληξη τον Αμερικανικό Ουρανό.

Φίλε μου αν ξεκλέψεις λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου και συλλογιστείς την πορεία προς την καταξίωση του, δεν γίνεται παρά να χειροκροτήσεις και με τα πόδια. Πιστεύω να συμφωνείς….
Αμούστακο παιδί, μέλος μίας πολύτεκνης φτωχής οικογένειας από τη Νιγηρία, μετανάστης σε μία σχετικά αφιλόξενη χώρα, προπομπό για ένα καλύτερο αύριο. 

Το μονοπάτι του δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα, αντίθετα υπήρξε διανθισμένο με ρατσιστικά αγκάθια και βλέμματα καχυποψίας, ξέρετε από εκείνα τα συνηθισμένα που τείνουν να γίνουν, αν δεν έχουν ήδη γίνει , κανονικότητα στην Ελλάδα.
Αναγκασμένος από μικρή ηλικία να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένεια του, κάνοντας δουλειές του ποδαριού, υποχρεώθηκε να ανδρωθεί πρόωρα, σε μία ηλικία που άλλοι συνομήλικοι του ακόμη πηγαίνουν σχολείο ή αναλώνονται σε ανούσιες δραστηριότητες.

Εκείνος όμως πουλώντας ρολόγια, γυαλιά και άλλα μπιχλιμπίδια, παράλληλα με τις αθλητικές του διεξόδους, δημιούργησε τον μύθο του. Γιατί το κομβικό σημείο του πετάγματος προς τα αστέρια δεν γράφηκε εντός των παρκέ, αλλά στους δρόμους, με το κρύο, την βροχή και του ξεθεώματος των παπουτσιών για λιγοστές πενταροδεκάρες.

Εκείνες οι σκληρές μέρες λειτούργησαν ευεργετικά στην σφυρηλάτηση της προσωπικότητας του, επειδή ο Γιάννης χρησιμοποίησε τα αρνητικά βαρίδια μίας επίμονα επίφοβης ζωής προς όφελος του, σμιλεύοντας από τότε τα χαρακτηριστικά στοιχεία της μοναδικότητας που τώρα βλέπουμε να ξεδιπλώνεται εντός των τεσσάρων γραμμών, με την μορφή ενός κινούμενου ανεμοστρόβιλου με την φανέλα νούμερο 34.

Σαφέστατα τα φυσικά προσόντα αποτελούν την μία όψη του μπασκετικού νομίσματος, ωστόσο δεν είναι η μοναδική και σίγουρα όχι το όλον. 

Η καθημερινή τριβή και επαφή με κάθε λογής καρύδι στο κυνήγι της βιοπάλης, η υποχρεωτική γνώση της φυσιογνωμίας ετερόκλητων ανθρώπων και των επιθυμιών τους, συνέβαλε στην οικοδόμηση της προσωπικότητας του νεαρού φαινομένου, προσδίδοντας του ένα μοναδικό ταλέντο. Αυτό της ανάγνωσης της καρδιάς του ανθρώπου, εμπλουτίζοντας έτσι το παιχνίδι του με ένα τρίτο μάτι ενόρασης , "διαβάσματος" των φάσεων, όχι όμως απόρροια κάποιου μεταφυσικού χαρίσματος, αλλά ανάμνηση της επίπονης ζωής του στους δρόμους.

Φυσικά η ζωή δεν υπήρξε πάντοτε εύκολη για την οικογένεια Αντετοκούνμπο. Βίωσαν την σκληρή πραγματικότητα της κοινωνικοοικονομικής παρακμής της ελληνικής κοινωνίας, μαζί με τα απόνερα της, του φυλετικού ρατσισμού. 

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός άλλωστε από την εποχή που ηγετικοί και μη θιασώτες του εγχώριου νεοναζισμού προσπάθησαν να αποδημήσουν την ελληνικότητα του Γιάννη με βάση την χώρα καταγωγής και το χρώμα δέρματος του, προσομοιώνοντας τον με "πίθηκο", ξεχνώντας βέβαια να κοιτάξουν την δική τους πανάθλια μούρη στον καθρέπτη.

Η σταδιακή μεταστροφή του κλίματος, η γρήγορη αποδοχή του Giannis ως ενός από εμάς, δεν οφείλεται μόνο στην δεδομένα υπαρκτή καλή θέληση της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινής γνώμης, αλλά κυρίως στον ίδιο τον παίκτη. Ο ίδιος με την δύναμη της προσωπικότητας του, με την ατσάλινη θέληση και το χαρισματικό ταλέντο του μας υποχρέωσε να τον αποδεχτούμε, να τον νιώσουμε δικό μας. Ο Νεοέλληνας άλλωστε δεν χαρίζει τίποτα ούτε καν την αγάπη του χωρίς να πάρει κάτι ως αντάλλαγμα.

Γεγονός που αποδεικνύεται πανεύκολα με τον καταιγισμό οργισμένων μηνυμάτων που δέχτηκε ο Greek Freak από διάφορους ελληναράδες, έπειτα από τη μη συμμετοχή του στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Προδότη τον ανέβαζαν, αλλοδαπό τον κατέβαζαν οι χρήστες των social media, οι φωτεινοί παντογνώστες , εκείνοι που θα αψηφούσαν τα εκατομμύρια της ομάδας τους, αν ήταν στη θέση του νεαρού άσου. Αν…

Η ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο κάλλιστα θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από το σενάριο μιας χολιγουντιανής ταινίας, όμως είναι πραγματική και για αυτό σημαντική. 

Δεν είναι της παρούσης να αναφερθούμε στις εξωπραγματικές αμοιβές της βιομηχανίας του μπάσκετ, ούτε της αναγνωρισιμότητας που έχει σε σχέση με άλλους ταλαντούχους αλλά άσημους νεαρούς. Δεν είναι λάθος του παίκτη αυτό, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί το καπιταλιστικό "θέαμα".

Ο θάνατος του πατέρα του, Τσαρλς, συγκλόνισε τα αδέρφια, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλους μας που έχουμε χάσει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. Ο θάνατος όσο ξαφνικός και αδυσώπητος και αν είναι, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μίας νέας ζωής, στοχεύοντας σε όσα μετράνε, αναζητώντας την πεμπτουσία των πραγμάτων. 

Όμως η ιστορία της ζωής του αποτελεί ένα πρότυπο, ένα ζωντανό εγχειρίδιο να μην τα παρατάμε και να κυνηγάμε τα όνειρα μας μέχρι τέλους, όσο "ακατόρθωτα" και αν αυτά φαίνονται. Τα όνειρα αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ύπαρξης μας, τα οποία τις περισσότερες φορές θυσιάζονται στο βωμό της πληκτικής καθημερινότητας, ως ουτοπιστικές χίμαιρες. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος και πόσο λιγότερο επιθετικά νευρωτικός, αν ήμασταν πιο επίμονοι στα θέλω μας, στις παιδικές μας φιλοδοξίες.

Τα όνειρα φυσικά δεν είναι αποκλειστικότητα των νεαρών και των παιδιών. Δικαίωμα σε αυτά έχουμε όλοι εμείς που δεν είμαστε «νεκροζώντανοι», αλλά θέλουμε να ζήσουμε στο έπακρο. Ποτέ δεν είναι αργά, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να κλείσουμε τα μάτια μας και να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο μας, ανακαλύπτοντας μας ξανά.

Μαζί με τον Γιάννη μπαίνουμε στο δικό μας γήπεδο απαλλαγμένοι από τα βαρίδια, φορώντας τις ανάλαφρες εμφανίσεις μας. Δεν μπορούμε να κρύψουμε το μεταδοτικό εξαγνιστικό χαμόγελο που μας έχει πλημμυρίσει. Είμαστε πανέτοιμοι για το μεγαλύτερο παιχνίδι, αυτό της ζωής μας. Δεν έχει σημασία αν ο αντίπαλος είναι σκληρός και αντιαθλητικός ή το ματς οδηγηθεί στην παράταση. Εμείς θα κερδίσουμε.

Είμαστε έτοιμοι για το δικό μας All Star Game…

toperiodiko.gr

Friday, 4 June 2021

Οι άνθρωποι που μ’ αρέσουν…

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που χαμογελούν στα δύσκολα. 
Και αντί να τους δίνεις εσύ κουράγιο, το κάνουνε αυτοί για σένα.
Smiling old man Rozller
Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που σου δίνουνε χώρο να αναπνεύσεις. Που δεν σε πιέζουνε. 
Που νιώθεις δίπλα τους ελεύθερος. 
Που νιώθεις πως είσαι ο εαυτός σου.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που πατάνε πρόθυμα κάτω τον εγωισμό τους. 
Που δεν διστάζουν να αναγνωρίσουνε τα λάθη τους. 
Που δε ντρέπονται να ζητήσουνε συγγνώμη.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ταπεινοί. 
Που δεν πασχίζουνε να δείξουνε ότι είναι κάποιοι. 
Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι, κρύβουνε μεγαλείο.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι, που αφήνονται ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού. Στη Θεία Πρόνοια. 
Που κάνουν σήμερα ό,τι καλύτερο μπορούν, αλλά παλεύουν να μην μεριμνήσουν για την αυριανή τη μέρα.

Αυτοί οι άνθρωποι μ’ αρέσουν…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 30 October 2020

Πότε να περιμένετε το πρώτο χαμόγελο του μικρού σας

Τα χαμόγελα τείνουν να εμφανίζονται μετά τους πρώτους μήνες του συνεχούς θηλασμού, του ακαθόριστου ύπνου και της γενικής εξάντλησής σας. Με άλλα λόγια, ακριβώς όταν τα χρειάζεστε περισσότερο. Την πρώτη φορά που το μωρό σας θα σας χαμογελάσει ενώ το κοιτάτε ή του μιλάτε, είναι μια στιγμή που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Μετά από αυτό, προσέξτε όταν το μωρό μιμείται τους ήχους και τις κινήσεις που κάνετε. Αυτές είναι πρώιμες προσπάθειες επικοινωνίας του και τα πρώτα στάδια της κοινωνικής και συναισθηματικής του ανάπτυξης.

Τα στάδια

Χαμόγελο

Αν νομίζετε ότι βλέπετε χαμόγελα πριν τις πρώτες έξι εβδομάδες, οφείλονται πιθανότατα σε αέρια. Αλλά μετά από αυτό το σημείο, βρίσκεστε στο δρόμο για γνήσια χαμόγελα.

Το μωρό σας θα σας χαμογελάει όταν του χαμογελάτε αλλά και αυθόρμητα. Μέχρι τους οκτώ μήνες, ίσως παρατηρήσετε ότι το μικρό σας χαμογελά βλέποντας το μωρό που χαμογελά στον καθρέπτη – όχι επειδή αναγνωρίζει τον εαυτό του, αλλά επειδή μαθαίνει ότι το χαμόγελο είναι μια κοινωνική αλληλεπίδραση.

Ως μέρος του συνεχούς σχηματισμού νευρικών οδών που συμβαίνει στον εγκέφαλό του, το μωρό αντιλαμβάνεται γρήγορα τα κοινωνικά σημάδια από τους γύρω του και τα δοκιμάζει. Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό εσωτερικεύει αυτήν την ικανότητα, γνωρίζει δηλαδή ότι ένας παράξενος θόρυβος, αστείες κινήσεις ή οι γκριμάτσες είναι πράγματι αστεία και δεν θα ελέγχει πλέον την αντίδραση των γονιών του πριν γελάσει.

Κινήσεις σώματος

Είστε ο πρώτος και πιο σημαντικός δάσκαλος του μωρού σας. Σας παρακολουθεί πάντα, και ενώ μπορεί να μην τις μιμείται καλά, προσπαθεί να αντιγράψει τις κινήσεις του σώματός σας.

Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό αντιγράφει τις συμπεριφορές άλλων ανθρώπων ενώ παίζει, μιμούμενο όχι μόνο τις αυθόρμητες κινήσεις τους αλλά και τις πιο συνηθισμένες πράξεις τους, για παράδειγμα τις κινήσεις που κάνετε καθημερινά όταν φτιάχνετε καφέ.

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς

Αν θέλετε να βεβαιωθείτε ότι το μικρό σας αναπτύσσει την κοινωνική συμπεριφορά του, φροντίστε να αλληλεπιδράτε όσο πιο πολύ γίνεται μαζί του. Σας κοιτάζει για να το ταΐσετε όταν πεινάει, είναι κουρασμένο ή χρειάζεται μια αγκαλιά. Αλληλεπιδράστε με το μωρό σας ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας ρουτίνας, όπως η αλλαγή της πάνας. Για παράδειγμα, πείτε του «Άφησέ με να μετρήσω τα δάχτυλα των ποδιών σου» και απαντήστε στο βλέμμα του χαμογελώντας.

Η ανάγνωση βιβλίων και το τραγούδι παίζουν επίσης βασικό ρόλο στην κοινωνική ανάπτυξη του μωρού σας, όχι απλώς στις μετέπειτα γλωσσικές του ικανότητες. Όταν τραγουδάτε ένα τραγούδι που το μωρό σας γνωρίζει, σταματήστε και προσέξτε ότι θα ενθουσιαστεί περιμένοντας τον επόμενο στίχο. Όλα αυτά μπορεί να σας φαίνονται απλώς διασκεδαστικά ή ανόητα, αλλά είναι σημαντικά κομμάτια στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του μικρού σας.

imommy.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 2 March 2020

Οι άνθρωποι που χαμογελούν

Στους ανθρώπους που χαμογελούν, να φέρεσαι με ευγένεια…
Δεν έχει σημασία πού πηγαίνεις αλλά πόσο διαρκεί η στιγμή που το δείχνεις στον εαυτό σου και στους γύρω σου. 
Διότι, ένα χαμόγελο ποτέ δεν είναι λάθος, μήτε βάρος. 
Είναι λάθος δηλαδή, όταν είσαι ερωτευμένος και γελάς χωρίς λόγο;

Ή μήπως θεωρείται αδυναμία από κάποιον που δεν έχει μάθει ποτέ την αισιοδοξία και τη χαρά του γέλιου; 
Μα και πώς να την μάθει όταν η έκφρασή του δείχνει απελπισία και παράπονο;

Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που χαμογέλασες; 
Που ένιωσες ξανά εκείνη την δύναμη, την αξία και την αυτοπεποίθηση ότι ο κόσμος είναι όμορφος ακόμα και αν όλα στην ζωή σου έχουν αλλάξει;

Ένα χαμόγελο δεν βοηθάει μόνο εσένα αλλά και κάποιον άλλον που μπορεί να έχει ξεχάσει να ελπίζει. 
Είναι ελπίδα να γελάς. Να πιστεύεις και να αγαπάς μαζί. Για αυτό να σέβεσαι όσους χαμογελούν. Να δείχνεις ευγένεια και σεβασμό. Διότι, σπανίζουν και είναι πλέον λίγοι.
Μπορεί να μην δείχνουν την ντροπή, την ανησυχία ή τον φόβο γιατί φορούν το γέλιο, αλλά κατά βάθος πονούν. Αλλά προτιμούν να μοιράζουν τη φωτεινή πλευρά της ζωής γιατί με αυτήν έμαθαν να κυνηγούν τα όνειρά τους.

Αν τους συναντήσεις, μην τους προσπεράσεις. Ανταπέδωσε αυτή την πράξη τους, και χαμογέλα. Ακόμα κι αν δεν σου αρέσει να γελάς, κάνε το για λίγο. Για να γεμίσεις την ψυχή σου και να αυξήσεις τον πληθυσμό του γέλιου που όλο και μαραίνεται.

Και αν τελικά σου άρεσε και εσένα, υιοθέτησέ το και διάδωσέ το παντού. 
Μη φοβάσαι να χαμογελάς. Δεν το χρωστάς πουθενά. Μόνο στον εαυτό σου και πρέπει να μάθεις επιτέλους να τον κάνεις ευτυχισμένο. Το γέλιο είναι πηγή ζωής. Μην ξεχνάς ποτέ να ξεδιψάς πλάι του.

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 24 February 2020

Γέλα! Το παιδί μέσα σου θέλει χαμόγελο για να ζήσει!

Κάποτε ήσουν παιδί. Γελούσες συχνά και χωρίς ιδιαίτερο λόγο. 
Οι μεγάλοι σε έβλεπαν και απορούσαν. 
Άλλοτε γελούσαν μαζί σου, άλλοτε προσπαθούσαν να σε σταματήσουν επειδή δεν έβλεπαν πού είναι το αστείο. 
Για εκείνους έκανες απλά «χαζομάρες».
Εσύ όμως γελούσες ξανά με την πρώτη ευκαιρία. 
Σιγά σιγά ο κόσμος των μεγάλων άρχισε να σε γοητεύει και θέλησες να σοβαρευτείς. 
Να σταματήσεις τα «παιδιαρίσματα». Έβαλες το γέλιο σε νόρμες και γελάς πια μόνο με πολύ δικούς σου ανθρώπους. Στους άλλους χαμογελάς τυπικά κι αυτό αν χρειαστεί.

Μα δεν γελάς πια με την ψυχή σου. Λες και ντρέπεσαι γι’ αυτήν. Ντρέπεσαι για το παιδί μέσα σου. Δεν το ακούς που σου φωνάζει να ζήσεις, να χαρείς. Κάποιες φορές σε σκουντάει, σαν να σε τραβάει από το χέρι, μα εσύ κολλημένος στις υποχρεώσεις, στη δουλειά, στο κινητό είσαι πολύ απασχολημένος για να του δώσεις σημασία.

Αν ήταν αληθινό παιδί, θα ήταν δυσκολότερο να το αγνοήσεις, γιατί θα άρχιζε να κλαίει δυνατά για να το προσέξεις. Όμως το παιδί μέσα σου κλαίει σιωπηλά. 
Όσο μεγαλώνεις, όσο απομακρύνεσαι, όσο το ξεχνάς, τόσο σωπαίνει. Και μαζί του και το γέλιο σου. Μα στάσου μια στιγμή. 
Θυμήσου. Δεν ήταν ωραία να γελάς χωρίς έγνοιες;

Πέρασαν αυτές οι εποχές, θα πεις. Τώρα οι καιροί είναι δύσκολοι. Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο και πιο θλιβερό από έναν άνθρωπο που έχασε το γέλιο του και στη θέση του έβαλε το άγχος. 
Και ξέρεις γιατί μικρός έκανες «χαζομάρες»; 
Γιατί δε σε ένοιαζε τίποτα. Δεν ήξερες τι θα πει άγχος. Και αντιδρούσες όποτε οι μεγάλοι πήγαιναν να σου επιβάλλουν το άγχος τους με «μη», «πρέπει» και «γρήγορα».

Τώρα τα επιβάλεις εσύ στον εαυτό σου ως μεγάλος. 
«Μη γελάς, πρέπει να είσαι σοβαρός, γρήγορα, δεν έχεις χρόνο για χάσιμο». 
Μα δεν καταλαβαίνεις ότι έτσι ακριβώς χάνεις το χρόνο σου! Χάνεις τη ζωή σου μέσα από τα χέρια σου.

Γέλα. Με ό,τι σου φανεί αστείο. Χαμόγελα πιο συχνά με ό,τι σου φαίνεται όμορφο. Σταμάτα να σπαταλάς τον χρόνο σου στο άγχος και ζήσε. 
Πάρε μια βαθιά ανάσα και πέτα το βάρος της σοβαροφάνειας από την πλάτη σου. Τα προβλήματα λύνονται πιο εύκολα αν δεν τα παίρνεις τόσο στα σοβαρά, αλλά με χαμόγελο.
Αρκετά κουράστηκες με το να είσαι μεγάλος. Άσε το παιδί μέσα σου να σε ξεκουράζει που και που. Μην νιώθεις τύψεις για τη χαρά σου. Το παιδί μέσα σου ξέρει να ζήσει. Κι ο άνθρωπος που έχει επιτρέψει στο παιδί μέσα του να επιβιώσει παρά τα όσα εμπόδια, έχει ελπίδα. Έχει ζωή.

Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
mpetskas.com

Friday, 29 November 2019

«Το Χαμόγελο του Μίμη» (Χρονογράφημα)

    Λιγουριασμένος, μούργος, ανάλαγος και μπερδεμένος μέσα στα παιδιά της «πόλης» που τα κυνηγάνε οι μανάδες τους στην αγορά να φάνε τ’ αυγό τους, (το φρέσκο και το χωριάτικο) κάνει τις βόλτες του πέρα-δώθε στα μαγαζιά παραξενεμένος ο Μίμης. 
Ο ίδιος τέτοια προβλήματα με τη μάνα του ούτε θάχει ποτέ. Όποτε πεινάει πάει στη λαΐνα βάνει αλοιφή στη φέτα του και παέι…
 
Ο Μίμης είναι -το καλοκαίρι πάντως είτανε- το τελευταίο παιδί του Μιχάλη της Κώτσιαινας, και το θαρρετότερο παιδί του χωριού. 
Εξοικιωμένος με την αγορά κι άνετος με τους μεγάλους, ο Μίμης, διαθέτει μία καταπληκτική ικανότητα να φτιάχνει γνωριμίες «φέρουσες οφέλη»: 
Σε τηράει κατάματα μ’ ένα χαμόγελο σαν εκείνο που εξασφαλίζει ο πάσα ένας όταν τον βγάλει ο δρόμος στο σημείο που «δουλεύει» η Μιχαλάρα "προσωπική", σηκώνει τους ώμους του, δυναμώνει το χαμόγελο, μετά σκύβει το κεφάλι κοιτώντας τα χέρια του, κι ύστερα τραβάει μια με το μανίκι του και μαζεύει τις μίξες του…
Από κει και μετά δική σου υπόθεση να καταλάβης το νόημα του χαμόγελου. Τη χαρά του λεφτού, το διώξιμο της λιγούρας μ’ ένα λουκούμι, μια βανίλια ή δύο καραμέλες τότε που πηλάλαγες στην αγορά, σίγουρα την έχεις νοιώσει…
Φύση λίγο περίεργη ο Μίμης, δεν παίζει σχεδόν ποτέ με τα συνομολικάτου (τ’ αρέσει να σγαρλάει μόνος του), δεν τσακώνεται, δεν πειράζει, δεν φωνάζει, δε δημιουργεί ποτέ προβλήματα στους μεγάλους, δεν είναι ποτέ βιαστικός. 
Τρέχει μόνο από το σημείο που παίρνη το «λεφτό» μέχρι τον πάγκο που το ψωνίζει επί τόπου και ανάλογα με την αξία το λεφτού και τη λιγούρα του. 
Το καλοκαίρι μπορεί να πίνει και δέκα πορτοκαλάδες την ημέρα χωρίς ο πατέρας του να τον μαλώνει. Με τα παγωτά μουστρίζεται ο Μιχάλης όμως κάνει πώς δεν τον βλέπει. 
Ξέρει ποιο μαγαζί έχει τα τρανήτερα λουκούμια ποιο μαγαζί δίνει στο φράγκο περισσότερες καραμέλες ποιο βάνει την περσότερη βανίλια και όταν ψωνίζει δεν παίρνει ποτέ… ρέστα.
«Ευτυχώς» πού υπάρχει κι’ ο Μίμης. Πολλές φορές εκεί στην αγορά –από κάμποσες μανάδες- θα «έμενα» με την εντύπωση ότι βρίσκουμαι σε κάποια πλατεία της Αθήνας.
Εκτιμώ τον Μίμη και τον πατέρα του περισσότερο απ’ όσο φαίνεται σε τούτο το μικρό και βιαστικό σημείωμα. Μοναδικό μου κίνητρο ο θαυμασμός και η αγάπη για τον ως ένα βαθμό αψυχολόγητο μικρό που μεγαλώνει σε συνθήκες που άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο όλοι ζήσαμε.

Βαγγέλης Γιαννόπουλος του Ανδρέα

mygdalia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 4 March 2019

Σούπερ μπαμπάς! Ντύνει τα έξι του παιδιά για ύπνο

Μπαμπάς ετοιμάζει τα έξι του παιδιά για ύπνο και μας εντυπωσιάζει.
Η διαδικασία του μπάνιου του παιδιού και η προετοιμασία για ύπνο μπορεί να είναι ρουτίνα για αρκετούς γονείς όχι όμως για όλους. Συνήθως το παιδί δεν θέλει να μπει στο μπάνιο, όταν κάνει μπάνιο δεν θέλει να βγει, και όταν είναι ώρα για γάλα και ύπνο, θέλει να παίξει!
Και μέσα σε αυτή την τρέλα, το μόνο που θέλει ο γονιός είναι να κοιμηθεί επιτέλους το παιδάκι του και να σωριαστεί σε έναν καναπέ.
Φανταστείτε όμως αυτή τη διαδικασία να πρέπει να την κάνετε όχι μία φορά αλλά έξι, ταυτόχρονα. Όπως ο μπαμπάς που θα δείτε, ο οποίος έξι παιδιά ηλικίας, 4, 3, 2 ετών και 10 μηνών τρίδυμα!!!
Είπατε κάτι; Εμείς πάντως εκφράζουμε απερίφραστα τον θαυμασμό μας στο νεαρό μπαμπά που ετοιμάζει τα γλυκύτατα παιδάκια του για ύπνο.
mothersblog.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 6 May 2016

Θέλω να χαμογελάω

Ή μάλλον θέλω να μπορώ και να γελάω δυνατά. Θέλω να ανοίγω την τηλεόραση και να βλέπω όμορφους ανθρώπους να λένε εύθυμα πράγματα, η έστω όχι θλιβερά, τραγικά, δραματικά.
Όσο πάει ξεχνάω πως ήταν η ζωή χωρίς προβλήματα οικονομικά, 24 ώρες το 24ωρο! Ακούω ειδήσεις, τώρα (ριψοκίνδυνη, χωρίς Λεξοτανίλ).
Η Εφορία λέει θα κάνει κατάσχεση για οφειλές άνω των 300 ευρώ! Η Εφορία απορώ με τα τόσα σπίτια που έχει βάλει στο μάτι, μετά θα γίνει και real estate; Και τα τόσα αυτοκίνητα, τι θα τα κάνει; Θα ανοίξει μάντρα; Ο μέσος εφοριακός θα δείχνει σπίτια και θα εξηγεί πως μπαίνουν οι ταχύτητες; Όχι, τίποτα άλλο, αλλά θα κάνουν προσλήψεις και αν χρειαστεί, πάω και εγώ να κάνω τα χαρτιά μου – στα αυτοκίνητα παρακαλώ, τα σπίτια τα βαριέμαι. Και αν η Εφορία πουλάει, θα υπάρχει έστω ένας να αγοράσει, πιστεύουνε;

Οι ειδήσεις συνεχίζονται... 11χρονη και 13χρονη συνελήφθησαν για διαρρήξεις. Προσέξετε τον πληθυντικό αριθμό! Καταζητείται το τρίτο μέλος της «σατανικής» σπείρας, ένας… 10χρονος! Τώρα τι επιθετικό προσδιορισμό θέλει αυτή κοινωνία, που τα 10χρονα κλέβουν για να ζήσουν αλλά οι Εφορίες θέλουν τα σπίτια μας, για χρέη προς το Δημόσιο πάνω των 300 ευρώ, μόνο ο Βίκτωρας Ουγκό που έγραψε τους Αθλίους, σε παλαιές εποχές, στο παρελθόν της ανθρωπότητας, θα 'χε εύκαιρες τις λέξεις!

Και για να ευθυμήσουμε λίγο, ένας 60χρονος, πήρε απ το χέρι την 90χρονη μάνα του, που ήταν πολύ άρρωστη και πήδηξαν στο κενό! Παρέα! Κρατώντας ο ένας το χεράκι του άλλου! Μια επιστολή του, ανεξακρίβωτη ακόμη, κάνει το γύρω του διαδικτύου! Είναι ποτισμένη στην απελπισία και στην απόγνωση! Δεν αντέχω να την διαβάσω, αλήθεια.

Θέλω να είμαι ρηχή, χαμογελαστή, χαζοχαρούμενη και ηλιθίως ξεκαρδισμένη στα γέλια!
Θέλω να δουλεύω και να πληρώνομαι, να υπάρχουν δουλειές, να έχω ασφάλιση!
Θέλω να μη διαβάζουν τα παιδιά μου από φωτοτυπίες αλλά από βιβλία!
Θέλω να μη μαχαιρώνουν ανθρώπους μπροστά μου για 15 ευρώ.

Θέλω να' χει αξία η ανθρώπινη ζωή.
Θέλω να μη φοβάμαι περπατώντας μετά τις 9 το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας.
Θέλω δημόσια υγεία και να μη πληρώνουν οι ασθενείς και δη οι πολύ βαριά ασθενείς τα φάρμακα τους, ζητώντας βοήθεια από επίσης απελπισμένους απλήρωτους για μήνες δημόσιους γιατρούς.
Θέλω να μην ζητάνε οι μανάδες σε ουρές, εμβόλια για τα μωρά τους στις εκκλησίες.
Θέλω να μην αυτοκτονούν άνθρωποι –κάθε μέρα και ένας, κι άλλος, κι άλλος!- αξιοπρέπεια και περηφάνια που ουρλιάζει βιασμένη και κακοποιημένη.
Θέλω να ζω στον 21ο αιώνα και όχι στην Βικτωριανή εποχή για να μην επικαλεστώ και τον Μεσαίωνα.
Θέλω εκτός από υποχρεώσεις να έχω και κάνα δικαιωματάκι!

Και θέλω, αν είναι να χαθούμε όλοι μαζί, να γίνει γρήγορα, γιατί το αργά πονάει περισσότερο, ή, καλύτερα, σακατεύει…

Sunday, 23 August 2015

Κάντε το μωρό σας να χαμογελάσει και απολαύστε τη στιγμή

Μια από τις πιο υπέροχες ανακαλύψεις σχετικά με το μωρό σας είναι η αίσθηση του χιούμορ η οποία αναπτύσσεται μαζί με αυτό! Η στιγμή που θα σας χαμογελάσει το μωρό σας είναι από τις στιγμές εκείνες που χαράζονται στη μνήμη σας και σας πλημμυρίζει από ευτυχία και μοναδικά συναισθήματα. 
Τα πρώτα χαμόγελα το μωρό σας τα χαρίζει κάπου κοντά στις 4 εβδομάδες μετά τη γέννησή του. Από το δεύτερο μήνα και μετά, τα περισσότερα μωρά ανταποκρίνονται με περισσότερη θέρμη στα άτομα που τα φροντίζουν. Δεν αργεί το μωράκι σας να καταλάβει πως τα χαμόγελα του βρίσκουν τρομερή ανταπόκριση και τότε τα χαρίζει όλο και πιο συχνά. 

Κάντε το μωρό σας να χαμογελάσει και  απολαύστε τη στιγμήΓύρω στους τρεις μήνες, το χαμόγελο είναι πλέον ένας τρόπος επικοινωνίας του μωρού σας και μάλιστα γελά σε σημαντικά πρόσωπα που νιώθει ότι το φροντίζουν και τα γνωρίζει.Το γέλιο είναι για το μωρό μια πρωταρχική μορφή επικοινωνίας σημαντική για την ψυχοσωματική εξέλιξη, γι’ αυτό και η ανταπόκρισή σας σε αυτό είναι απαραίτητη. 

Έρευνα που έχουν μελετήσει τους παράγοντες που προκαλούν το γέλιο του μωρού έχουν δείξει πως καθώς το μωρό μεγαλώνει, κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους γελά με διαφορετικά πράγματα. Παίξτε με το μωρό σας προκειμένου να του αναπτύξετε την αίσθηση του χιούμορ. Κάντε το μωρό σας να χαμογελάσει και «δεθείτε» μαζί του:
-βάλτε μουσική και χορέψτε τρελά,
-κάντε αστείες μιμήσεις την ώρα του φαγητού,
-κάντε αλογάκι το μωρό πάνω στο πόδι σας τραγουδώντας ένα γρήγορο σκοπό κ.α,
-τα μωρά αγαπούν τις εκπλήξεις, γι’ αυτό κρυφτείτε πίσω από τα χέρια σας φωνάζοντας «κου-κου τα!»
-παίξτε κρυφτό ή κρυφτείτε κάτω από ένα σεντόνι.

Monday, 9 June 2014

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος,
τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος,
τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!
 

Ένα από τα πιο δυνατά όπλα του ανθρώπου είναι το χαμόγελο. Λύνει χιλιάδες προβλήματα και αποτρέπει πολλά δεινά.
Έτσι λοιπόν φρόντισε ένα εξασκείς το χαμόγελό σου , χαρίζοντάς το με ευγένεια και καλοσύνη και από τα βάθη της καρδιάς σου.
Το να χαμογελάς στους άλλους έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Τα περισσότερα είναι για σένα. Για να δούμε τι «κερδίζεις»;
• Το χαμόγελο βελτιώνει την εμφάνισή σου.
Ο πιο ανέξοδος τρόπος για να αλλάξεις την εμφάνισή σου. Για σκέψου πως νοιώθεις ή αντιλαμβάνεσαι έναν κατσουφιασμένο πρόσωπο και πως σου φαίνεται ένα χαμογελαστό – ποιο είναι ποιο όμορφο;
• Με ένα χαμόγελο μπορείς να διορθώσεις και να ξεπεράσεις μια παρεξήγηση.
Ξανακερδίζεις τους φίλους σου και τα βρίσκεις με τους εχθρούς σου
• Με ένα χαμόγελο χτίζεις μια βάση αλληλοσυμπάθειας και εμπιστοσύνης και σε συνδέει άμεσα με τον άλλο , ανοίγοντας τους δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας.
• Το χαμόγελο σε κάνει να νοιώθεις όμορφα.
Σκέψου κάτι ευχάριστο, βάλε και ένα πλατύ χαμόγελο και αυτόματα η διάθεσή σου βελτιώνεται αισθητά.
• Το χαμόγελό σου κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλά με σένα.Τους καθησυχάζει, τους ενθαρρύνει να σε πλησιάσουν και δέχονται την παρέα σου ευχάριστα.
• Οι ρυτίδες από το χαμόγελο είναι πιο όμορφες από αυτές του θυμού και του κατσουφιάσματος.
• Το χαμόγελο είναι σημάδι επιτυχίας.
Σχετίζεται με την υγεία, την μακροβιότητα, την ευτυχία, την καλοσύνη και της θετικής στάσης ζωής.

Και όπως είπαμε και στην αρχή, το χαμόγελο οδηγεί στον παράδεισο της αγάπης που είναι ο ομορφότερος προορισμός του ανθρώπου.

Γιάννης Αραχωβίτης – Success Mentor

Tuesday, 25 May 2010

25 MAY 2010: Παγκόσμια Μέρα Για τα Εξαφανισμένα Παιδιά

 25η  Μαΐου
Παγκόσμια Μέρα Για τα Εξαφανισμένα Παιδιά.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού»
Σας προσκαλεί την Τρίτη 25 Μαΐου 2010 και ώρα 11:00 π.μ
στη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στην
Εκθεσιακή Αίθουσα του Μετρό Συντάγματος
με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά.

Στην συνάντηση, που στόχο έχει την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα εξαφανίσεων ανηλίκων, θα ανακοινωθούν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία σε Ελλάδα και εξωτερικό για το φαινόμενο.

Ευχόμαστε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας και απο κοινού να δώσουμε ένα μήνυμα ελπίδας στους πολίτες τόσο της Ελλάδας όσο και ολόκληρου του κόσμου!

 
 
Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε μαζί μας στο info@hamogelo.gr


Sunday, 15 November 2009

Το Χαμόγελο του Παιδιού: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

19η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα
ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση

20η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα
για τα Δικαιώματα των Παιδιών

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» με Ιδρυτή τον Ανδρέα, ένα 10χρονο αγόρι με όραμα και όνειρο όλα τα παιδιά να έχουν ένα Χαμόγελο, συμπληρώνει τα 15 χρόνια δράσης του και παραμένει σύλλογος από ένα παιδί για όλα τα παιδιά!
Φέτος όπως κάθε χρόνο πρόκειται, με αφορμή την 19η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση και την 20η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Παιδιών, να πραγματοποιηθεί εκδήλωση στα Ζάππειο Μέγαρο με βασικό στόχο την συνένωση των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας μας για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του φαινομένου, που και στην χώρα έχει λάβει ανησυχητικές και ολοένα αυξανόμενες διαστάσεις.

Παράλληλα θα ανακοινωθούν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Τηλεφωνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056 για το φαινόμενο της Παιδικής Κακοποίησης.

Ωστόσο για εμάς κάθε αριθμός είναι ένα παιδικό πρόσωπο, μία πραγματική ιστορία φρίκης και τέσσερις τέτοιες ιστορίες θα παρακολουθήσουμε σε VIDEO με την επιμέλεια της δημοσιογραφικής ομάδας του Σταύρου Θεοδωράκη.

Τέλος, θα ανακοινώσουμε τις νέες πρωτοβουλίες και δράσεις που έχει δρομολογήσει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την πρόληψη και αντιμετώπιση της Παιδικής Κακοποίησης τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς.

Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009 και ώρα 12μμ στο Ζάππειο Μέγαρο (Αίθουσες 13, 14 και 16). Την συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης και θα συμμετέχουν παιδιά από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» τα οποία -ενήλικα πλέον- θα μιλήσουν από καρδιάς για το πραγματικό πρόσωπο της κακοποίησης.

Ευχόμαστε η παρουσία σας να αποτελέσει την αρχή για μία ουσιαστική και πρόσφορη συνεργασία. Θα θέλαμε δε, για μία ακόμα φορά να σας διαβεβαιώσουμε ότι θα σταθούμε δίπλα σας σε κάθε νέα πρωτοβουλία προς όφελος των παιδιών!

Σας ευχαριστούμε θερμά!

Αναμένοντας την θετική σας απάντηση παραμένουμε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή πληροφορία χρειαστείτε.


Κώστας Γιαννόπουλος
Πρόεδρος Δ.Σ.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki