Showing posts with label Οι ρόλοι της μαμάς. Show all posts
Showing posts with label Οι ρόλοι της μαμάς. Show all posts

Monday, 7 May 2018

Τα άκυρα που έλεγα, πριν κάνω παιδιά

Η Ελιάνα Χρυσικοπούλου ανατρέχει στην Προ Παιδιών Εποχή και συνειδητοποιεί πως, πολλά από αυτά που έλεγε τότε, σήμερα της ακούγονται πραγματικά γελοία.

1. «Δεν προλαβαίνω»
Δεν προλαβαίνω να φτιάξω τα νύχια μου, 
δεν προλαβαίνω να δω μια παλιά μου συμμαθήτρια, 
δεν προλαβαίνω να πάω στον ορθοπεδικό, 
δεν προλαβαίνω να βγω για ψώνια, 
δεν προλαβαίνω να βάλω πλυντήριο – γενικώς μην το ψάχνεις, έχω περάσει σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή μου να νομίζω πως δεν έχω καθόλου, μα καθόλου χρόνο. 
Και όλα αυτά τα έλεγα έχοντας μια (1) δουλειά, κανέναν (0) σύζυγο και καθόλου (0) παιδιά. 
Ε, τώρα που το πρόγραμμά μου είναι αντικειμενικά λιγάαααακι πιο φορτωμένο θα σου πω πως υπάρχει χρόνος για όλα – αρκεί να είναι αρκετά ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων (τα νύχια μου, ας πούμε, εξακολουθούν να είναι χάλια. 
Την παλιά συμμαθήτρια την βλέπω μέσω facebook. Το αυχενικό όσο πάει και χειροτερεύει.)

2. «Να φύγει νωρίτερα από το γραφείο να πάει στα παιδιά της; Κι εμείς έχουμε προσωπική ζωή, αλλά η δουλειά είναι δουλειά»
… έλεγε ο 25χρονος εαυτός μου με τις ανύπαρκτες οικογενειακές υποχρεώσεις για τις 35χρονες συναδέλφους με τα 1,2 ή και παραπάνω παιδιά που ήθελαν να φύγουν κατά τις 6 το απόγευμα (αν είναι δυνατόν, τόσο νωρίς;) από την εταιρία. 
Και όσο σκέφτομαι τώρα, τις φατσούλες της Ισαβέλλας και της Βικτώριας, πώς ξεροσταλιάζουν στο τζάμι εκεί γύρω στις 5 που επιστρέφω (είμαι τυχερή εργαζόμενη, να τα λέμε κι αυτά) για να δουν το αυτοκίνητό μου να μπαίνει στο πάρκινγκ, το μόνο που θέλω να πω είναι: Γιώτα, Ηρώ, Μαίρη, ειλικρινά, συγγνώμη.

3. «Κι εγώ τη δουλειά την πονάω σαν να είναι το παιδί μου»
Ναι, εντάξει, κουκλίτσα μου, κελάηδα.

4. «Δεν καταλαβαίνω γιατί μερικές όταν γίνονται μάνες παραμελούν τον εαυτό τους».
Ήρθε μια μέρα το 2017 που αντίκρισα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και ήμουν παχιά, άλουστη, αξύριστη, με μάτια πιο μαύρα από των KISS από το ξενύχτι και με λεκέδες από μητρικό γάλα επάνω στο άθλιο ξεχειλωμένο διαφημιστικό t-shirt. 
Ε, και κατάλαβα.

5. «Θα προσέχω τι τρώω στην εγκυμοσύνη/ θα γεννήσω φυσιολογικά, θα θηλάσω ένα τρίμηνο, θα γυρίσω στη δουλειά μετά από κανά χρόνο».
Πήρα 30 κιλά, γέννησα με καισαρική, θήλασα περισσότερο από ένα χρόνο, γύρισα στη δουλειά μετά από 40 μέρες. 
Γενικώς, αφού βλέπεις, δεν το ‘χεις με το planning, άστο ρε παιδί μου.

6. «Τα δικά μου παιδιά δεν θα είναι από εκείνα που τσιρίζουν στα σούπερ μάρκετ»
Καλά τα έλεγα, τα δικά μου παιδιά είναι από εκείνα που τσιρίζουν παντού.

7. «Τα δικά μου παιδιά δεν θα τρώνε αηδίες»
Κρύψε, Ισαβέλλα παιδί μου, τα αρκουδοζελεδάκια, μην σε δει ο Παλιός Εαυτός μου και μας δείρει και τις δύο.

8. «Μα γιατί μερικές μανάδες γκρινιάζουν πως είναι άυπνες; Γιατί δεν τα αφήνουν να κλάψουν λίγο και μετά να το βουλώσουν»;
Μήπως να το βουλώσεις εσύ λίγο γιατί δεν έχεις ΙΔΕΑ για τι πράγμα μιλάς;

9. «Είμαι τόσο κουρασμένη».
Χαχαχαχαχαχα

10. «Δεν νομίζω πως γίνεται να αγαπήσω κανέναν περισσότερο από τον εαυτό μου».
Παλιέ μου εαυτέ, σου στέλνω τα φιλιά μου, πανευτυχής από τη θέση νούμερο 3.

Δες περισσότερα άρθρα από την Ελιάνα Χρυσικοπούλου, 

Saturday, 17 February 2018

Διάφοροι τύποι μαμάδων που συναντάμε στο σχολείο

Υπάρχουν διάφοροι τύποι μαμάδων, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που συναντάει κανείς στα σχολεία. 

Αυτοί είναι οι πέντε πιο κλασικοί τύποι:

Η κοινωνική:
Είναι η μαμά που, όσο περιμένει το παιδί να σχολάσει, πιάνει κουβεντούλα με άλλες μανάδες. Από τους πιο διαδεδομένους τύπους μαμάδων.

Η μοναχική:
Υπάρχουν και μαμάδες οι οποίες αφήνουν το παιδί το πρωί λίγο πριν το κουδούνι και το μεσημέρι φτάνουν στο σχολείο οριακά πριν το σχόλασμα. Κι εκείνες τις φορές που πάει νωρίτερα, κάθεται σε μια άκρη, μιλάει στο τηλέφωνο και γενικά μένει μακριά από το συγκεντρωμένο πλήθος των υπόλοιπων μαμάδων.

Η αντιδραστική:
Επιδιώκει συνεχώς συναντήσεις για ενημέρωση περί της προόδου του παιδιού από το/τη δάσκαλο/δασκάλα και δεν δέχεται να ακούσει κάτι αρνητικό, ακόμα κι αν αυτό ισχύει.

Η συζητήσιμη: Ο αντίθετος τύπος από την αντιδραστική, μιας και ακούει με μεγάλη προσοχή τον/την εκπαιδευτικό και ζητάει τη γνώμη του/της για τη βελτίωση του παιδιού.

Η ανικανοποίητη: Όλα της φαίνονται λάθος, γκρινιάζει και κάνει λόγο συνεχώς για αδικία και ανοργανωσιά. Και το χειρότερο είναι πως, αν τη ρωτήσει κάποιος να καταθέσει προτάσεις βελτίωσης, δε θα μπει καν στη διαδικασία.
mother
Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 29 December 2015

Ένα comic για τις καθημερινές μάχες μιας μαμάς!
Natalia Sabransky - Being a mom is...

Η Natalia Sabransky μια εικονογράφος από την Αργεντινή έγινε μαμά πριν 2 χρόνια. Από τότε ξεκίνησε να ζωγραφίζει χιουμοριστικά κόμικ βασισμένα στις καθημερινές περιπέτειες που είναι μια ρουτίνα για τις νέες μαμάδες.
Ο λόγος που το έκανε όλο αυτό είναι για να δουν τους εαυτούς τους μέσα από αυτές τις εικόνες και να χαμογελάσουν με τις καθημερινές εμπειρίες των μαμάδων.
Το να είσαι μαμά ξεκινά κάπως έτσι….
Συγχαρητήρια! Πότε θα κάνετε ένα μωρό;
Συγχαρητήρια! Πότε θα του δώσετε ένα αδερφάκι;
Είναι σαν να έχεις 2 παιδιά!
Το μπάνιο είναι πάντα το ίδιο! Δεν θέλει να κάνει μπάνιο
και όταν τελειώνουμε το μπάνιο δεν θέλει να βγει από εκεί
.
Είναι να χρειάζεσαι την μαμά σου ακόμη και το βράδυ
Είναι να έχεις τα καλύτερα μέρη
για να φιλήσεις το μωρό σου!
Να μαθαίνεις να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις.
Λιγότερα ρούχα μήπως ζεσταίνεται….
Περισσότερα ρούχα μήπως κρυώνει…. 
Περισσότερο γάλα…. Όχι πιπίλα….
Σημαίνει να κάνεις πολλά πράγματα την ίδια στιγμή.
Να ξέρεις όλα τα κόλπα.
Να βλέπεις διαφορετικά την ακαταστασία
πριν γίνεις μαμά και μετά…
Να ρωτάς τρομακτικές ερωτήσεις όπως: Είμαι χοντρή;
Αφού γεννήσεις ο μεγαλύτερος πόνος για την μαμά είναι να πατάς 
ξυπόλητη τα τουβλάκια των παιδιών σου!
Παντού έχεις μια καλή συντροφιά.
Κάποιες φορές χρειάζεσαι ένα διάλειμμα.
Να χαμογελάτε όταν κοιμάται το παιδί σας
επειδή είστε για λίγο ελεύθερη!
Να μιλάς σε όλους για τα παιδιά σου…
babyradio
Γκαλίτσιου Μαριάννα

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki