Συνήθειες «κακές», που κάνουν καλό στα παιδιά!

Πολλά παιδιά έχουν συνήθειες που μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικές. Ίσως μάλιστα, να πιστεύετε ότι μπορεί ακόμη και να τα βλάψουν. 

Αλλά, ορισμένες συνήθειες που οι γονείς προσπαθούν να «κόψουν» στα παιδιά τους, στην πραγματικότητα είναι επωφελείς για την ανάπτυξή τους, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική.
Ποιες είναι αυτές;

Common Bad Habits In Kids And How To Prevent Them

Θέλουν/ζητούν πιπίλα
Πολλοί γονείς ανησυχούν ότι αν δώσουν στο μωρό τους πιπίλα, αυτό θα προκαλέσει προβλήματα στα δόντια του ή θα επηρεάσει αρνητικά τον θηλασμό – επιπλέον μπορεί να είναι δύσκολο να κοπεί. 

Αν και υπάρχει κάποια εγκυρότητα σε αυτές τις ανησυχίες, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής υποστηρίζει ότι η πιπίλα μπορεί να ανακουφίσει το άγχος των παιδιών και να προλάβει τον αιφνίδιο βρεφικό θάνατο. 

Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να αποφύγουν το πιπίλισμα του αντίχειρά τους, το οποίο ευθύνεται συνήθως για τις προαναφερθείσες αλλαγές στα δόντια και τον ουρανίσκο τους.

Τρέχουν ξυπόλητα
Κάποιοι ίσως έχετε ακόμα αναμνήσεις από τους γονείς σας να φωνάζουν να φορέσετε παπούτσια για να μην κρυώσει η κοιλιά σας και να σταματήσετε να τρέχετε για να μην χτυπήσετε. 

Αλλά και τα δύο «χτίζουν» τους μύες που χρειάζονται τα μικρά παιδιά για να σταθούν όρθια, δυναμώνουν την καμάρα του ποδιού τους και κάνουν καλό στην ανάπτυξη υγιών βακτηρίων στα πόδια. 

Προσοχή όμως! 

Η βρωμιά είναι καλή, η άσφαλτος όχι. Αφήστε τα παιδιά σας να τρέξουν ξυπόλυτα στη φύση και όχι σε χώρους στάθμευσης, στο σούπερ μάρκετ ή στον παιδικό σταθμό.

Κάνουν μπουρμπουλήθρες
Τα μικρά παιδιά ξετρελαίνονται να κάνουν μπουρμπουλήθρες με το καλαμάκι. Ίσως έτσι να καθυστερούν να πιούν το χυμό ή τη σοκολάτα τους, να κάνουν ενοχλητικό θόρυβο, να πιτσιλούν δεξιά κι αριστερά και να σας φέρνουν σε δύσκολη θέση σε ένα τραπέζι με φίλους. 

Όμως, έχει αποδεικνύεται ότι το παιχνίδι αυτό μπορεί πραγματικά να βοηθήσει τα παιδιά να «χτίσουν» τους μύες του στόματός τους. 

Η ενδυνάμωση των μυών του στόματος είναι απαραίτητη για να βελτιώσουν την ομιλία τους και να μειώσουν το σαλιάρισμα.

Δαγκώνουν τα νύχια τους

Μία από τις πιο αηδιαστικές συνήθειες των παιδιών είναι το δάγκωμα των νυχιών, τα οποία όπως πιθανότατα γνωρίζετε είναι εστίες βρωμιάς και μικροβίων. 

Ωστόσο, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2016 στο περιοδικό Pediatrics δείχνει ότι τα μικρά παιδιά που δαγκώνουν τα νύχια τους έχουν σχεδόν 30% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ορισμένες αλλεργίες, όπως σε γάτες, γρασίδι, ακάρεα οικιακής σκόνης και σκύλους. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η πρώιμη έκθεση των παιδιών στη βρωμιά και τα μικρόβια, διεγείρει το ανοσοποιητικό τους σύστημα. 

Προσοχή, όμως, καθώς εάν το δάγκωμα των νυχιών προκαλέσει πληγές στα δάχτυλα του παιδιού σας, τότε αυτές μπορεί να μολυνθούν.

Πείσμα
«Δεν θέλω να φάω σαλάτα!»,

«Δεν θέλω να πάω για ύπνο!», 

«Δεν θέλω να φύγουμε από τώρα από την παιδική χαρά!». 

Αυτά είναι μερικά από δεκάδες πείσματα που κάνουν τα μικρά παιδιά. 

Τα πείσματα του παιδιού μπορεί να σας κουράζουν ή να σας φαίνονται ακατανόητα. Όμως, δεν είναι παρά μια μέθοδος με την οποία προσπαθούν να διεκδικήσουν πράγματα με μεγάλη αποφασιστικότητα. 

Εξάλλου τα παιδιά έχουν δικαίωμα να διεκδικούν, όπως άλλωστε διεκδικείτε κι εσείς, όταν έχετε άποψη για κάτι. Κι αν τώρα, λόγω ηλικίας, το πείσμα τους εκδηλώνεται με άκομψο τρόπο, όταν μεγαλώσουν υπάρχουν πιθανότητες να το κάνουν όπως πρέπει. 

Αφήστε το θυμό κατά μέρος, ακούστε τα αιτήματά τους, συζητήστε τα με ηρεμία, αξιολογήστε τα και ζητήστε τα δικά τους επιχειρήματα, για να τους μάθετε πώς να διεκδικούν χρησιμοποιώντας το διάλογο αντί για τις φωνές.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί το παιδί «τρώει» τα νύχια του;

Γιατί το παιδί «τρώει» τα νύχια του και πώς θα το βοηθήσουμε να σταματήσει τη συνήθεια αυτή

Η κακή συνήθεια της ονυχοφαγίας ξεκινά συνήθως από μικρή ηλικία κι ενώ μπορεί να μας στενοχωρεί ή να μας αγχώνει η θέα του παιδιού μας να τρώει τα νύχια του, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πρόκειται για μια αρκετά συνηθισμένη πρακτική μεταξύ των παιδιών.

Οι λόγοι που το μικρό μας τρώει τα νύχια του ποικίλλουν.

Μπορεί να το κάνει από βαρεμάρα, μπορεί έτσι να χαλαρώνει, μπορεί να το έχει αντιγράψει από κάποιον φίλο του ή να είναι η αντίδρασή του σε στρεσογόνες καταστάσεις.

Πώς θα το βοηθήσουμε να σταματήσει;

Μπορούμε να το αφήσουμε να σταματήσει μόνο του, δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των παιδιών εγκαταλείπει την ονυχοφαγία αργά ή γρήγορα. Σε περίπτωση όμως που βλέπουμε ότι το κάνει συνεχώς ή ότι η συνήθειά του δεν ελαττώνεται με την πάροδο του χρόνου, μπορούμε να το βοηθήσουμε.

• Εξηγούμε στο παιδί γιατί δεν είναι σωστό να τρώει τα νύχια του. Του λέμε ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς αισθητικό, αλλά ότι με αυτόν τον τρόπο μεταφέρει «βρομιές» στο στόμα του.
• Φροντίζουμε ώστε τα νύχια του να είναι πάντα πολύ κοντά κομμένα, ώστε να μην αντλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση από την ονυχοφαγία και να μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμού και συσσώρευσης μικροβίων.
• Επιμένουμε να πλένει τα χέρια του συχνά, ώστε να απομακρύνει τα βακτήρια.
• Αφού πρώτα το συζητήσουμε με το παιδί, μπορούμε να εφαρμόσουμε στα νύχια του κάποιο ειδικό σκεύασμα με άσχημη γεύση. Έτσι, κάθε φορά που ασυναίσθητα βάζει το χέρι του στο στόμα η πικρή γεύση θα το απωθεί.
• Εντοπίζουμε το μοτίβο της συμπεριφοράς του. Παρατηρούμε, δηλαδή, ποιες στιγμές συνηθίζει να επιδίδεται στην ονυχοφαγία. Την ώρα που έχει τηλεκπαίδευση; Όταν χαλαρώνει βλέποντας τηλεόραση; Εντοπίζοντας το μοτίβο του θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε πιο καλά τη ρίζα του προβλήματος και να βοηθήσουμε το παιδί πιο ουσιαστικά.
• Δεν μαλώνουμε το παιδί, αφού οι φωνές και οι τιμωρίες δεν θα έχουν ούτε σε αυτήν την περίπτωση το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το μόνο που θα καταφέρουμε βάζοντάς του τις φωνές ή κρίνοντάς το αυστηρά είναι να το αγχώσουμε ακόμη περισσότερο και να το «σπρώξουμε» με τη στάση μας στην αγχολυτική του συνήθεια που δεν είναι άλλη από την ονυχοφαγία.
• Βρίσκουμε μια δημιουργική απασχόληση που αρέσει στο παιδί και το βοηθά να εκτονώνεται και να χαλαρώνει, ενώ παράλληλα κρατά τα χεράκια του απασχολημένα (π.χ. ζωγραφική, εκμάθηση μουσικού οργάνου, κατασκευές).

Τι να προσέξουμε

• Αν το παιδί βιώνει μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του (π.χ. μετακόμιση, διαζύγιο των γονιών, θάνατος αγαπημένου του προσώπου) θα πρέπει να συζητάμε μαζί του, ώστε να κατανοήσουμε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του, αλλά και για να του δώσουμε λύσεις που θα μειώσουν το στρες του.
• Όταν η ονυχοφαγία είναι συνεχής και έντονη και πιστεύουμε ότι το παιδί ενδέχεται να σωματοποιεί το άγχος, τις ανασφάλειες και τους φόβους του, δεν διστάζουμε να απευθυνθούμε σε ειδικό παιδοψυχολόγο. Με τη βοήθειά του το παιδί μπορεί όχι απλώς να αφήσει πίσω του αυτήν την κακή συνήθεια, αλλά και να μάθει να αναζητά τη βαθύτερη αιτία της κατάστασης, να διδαχθεί έναν υγιή τρόπο αποσυμπίεσης και μελλοντικά να διαχειρίζεται άλλες στρεσογόνες καταστάσεις μέσω δημιουργικών διεξόδων.

in.gr

Τι σημαίνει όταν το παιδί τρώει διαρκώς τα νύχια του

Δεν είναι καθόλου σπάνιο για ένα παιδί να αποκτήσει μία ή και περισσότερες συνήθειες, από αυτές που λέμε «κακές» και που, τις πιο πολλές φορές, κόβει πριν μεγαλώσει. 

Μια από αυτές είναι και το δάγκωμα των νυχιών που, όταν γίνεται συνεχώς και πολύ επίμονα, μπορεί να δημιουργήσει στο παιδί ακόμα και πληγές. 

Παρ’ όλ’ αυτά, μια τέτοια συνήθεια μπορεί να κρύβει πράγματα που δεν είχατε αντιληφθεί, άλλοτε αρνητικά κι άλλοτε θετικά...

Είναι τελειομανές
Σύμφωνα με μια έρευνα, οι άνθρωποι που τρώνε τα νύχια τους τείνουν να τα καταφέρνουν πολύ καλά σε πάρα πολλά πράγματα και να υπερβαίνουν τις δυνατότητές τους πολύ συχνά. 

Αν, λοιπόν, το παιδί σας τρώει τα νύχια του, είναι πολύ πιθανό μέσα του να το «τρώει» κι εκείνο μια εσωτερική ανάγκη να είναι άψογο σε ό,τι κάνει. Να είναι δηλαδή ένας μικρός τελειομανής. Καμία ανησυχία, αρκεί να του μάθετε ότι δεν πειράζει να αποτύγχάνει κάπου κάπου.

Είναι πιο έξυπνο απ’ όσο νομίζατε
Οι άνθρωποι που τρώνε τα νύχια τους, το κάνουν συχνά σε στιγμές έντονης εγκεφαλικής δραστηριότητας, ενώ προσπαθούν να σκαρώσουν τη λύση σε ένα πρόβλημα που τους ταλαιπωρεί. 

Με λίγα λόγια, όταν βάλουν κάτι σκοπό συγκεντρώνονται απόλυτα στη επίτευξή του και πολύ συχνά τα καταφέρνουν, αφού αφιερώνουν πολλαπλή ενέργεια από άλλους ανθρώπους. 

Αν το καμάρι σας τρώει τα νύχια του, ίσως και να μεγαλώνετε μια ιδιοφυία!

Δεν έχει υπομονή
Η βαρεμάρα και η ανυπομονησία μας οδηγούν συχνά σε περίεργους τρόπους να διαχειριστούμε την νευρικότητα ή την πνευματική μας κούραση – ένας από αυτούς είναι και το δάγκωμα των νυχιών. 

Ειδικά τα παιδιά, βαριούνται εύκολα και βρίσκονται πολλές φορές σε περιβάλλοντα που τους προκαλούν από αμηχανία μέχρι ανησυχία. 

Έτσι, εντελώς μηχανικά, αρχίζουν να τρώνε τα νύχια τους ώσπου αυτό τους γίνεται συνήθεια.

Έχει τις μαύρες του
Οι άνθρωποι που δεν νιώθουν καλά με τον εαυτό τους ή με μια συγκεκριμένη κατάσταση τείνουν να υιοθετούν διάφορες μηχανικές κινήσεις τις οποίες επαναλαμβάνουν για να καταπολεμήσουν το άγχος τους. 

Αν το παιδί ξεκινήσει απ’ το πουθενά να τρώει τα νύχια του, είναι πολύ πιθανό αυτήν την περίοδο να του συμβαίνει κάτι που βασανίζει την ψυχούλα του – κάποιο ζήτημα που ίσως χρήζει την άμεση παρέμβασή σας.

Ίσως είναι σημάδι ψυχαναγκαστικής διαταραχής
Η εμμονική ενασχόληση με μια φαινομενικά ασήμαντη δραστηριότητα, όπως είναι το αδιάκοπο δάγκωμα των νυχιών, είναι πολλές φορές σημάδι ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και απαιτεί την αντίστοιχη αντιμετώπιση. 

Εάν το παιδί τρώει τα νύχια του πάρα πολύ συχνά, σε σημείο που σας προκαλεί ανησυχία, μπορείτε να συμβουλευτείτε έναν ειδικό για να έχετε μια εικόνα του τι άλλο πρέπει να προσέξετε πριν χρειαστείτε την περαιτέρω βοήθειά του.

Πηγή: brightside.me
mama365.gr

Παιδικά «τικ». Θα πρέπει να μας ανησυχούν;

Γιατί αυτές οι μικρές του μανίες, όπως το να τρώει τα νύχια του, να ανοιγοκλείνει τα μάτια του, να δαγκώνει τα χείλια, μας προκαλούν δυσφορία; Γιατί μας κάνουν ακόμη και να νιώθουμε ενοχές; Έχουμε δίκιο;

Εάν ξεκινήσουμε από τον επιστημονικό όρο «συμπεριφοριστικές συνήθειες», τον οποίο χρησιμοποιεί η ψυχιατρική για κάποια μικρά παιδικά τικ, θα αναστενάξουμε με ανακούφιση. Γιατί το παιδί μας τρίβει συνεχώς τα μάτια του; Γιατί σηκώνει τους ώμους με ψυχαναγκαστικό τρόπο; Γιατί ξεροβήχει ασταμάτητα; Έχει αποκτήσει μια συμπεριφοριστική συνήθεια, λέμε στον εαυτό μας. Και χαλαρώνουμε. 
Κι όμως, κάτι μας λέει ότι πίσω από αυτόν τον κομψό ορισμό κρύβεται ένα πιο περίπλοκο πρόβλημα, τα αιτία του οποίου πρέπει να αναζητηθούν στο γενικότερο ψυχολογικό πλαίσιο του παιδιού.

Ουσιαστικά τα τικ είναι ξαφνικές, ταχείες, άσκοπες, άρρυθμες και επαναλαμβανόμενες κινήσεις στερεοτυπικές συσπάσεις κινητικών ή φωνητικών μυών. Υπάρχουν δυο είδη τικ: τα κινητικά και τα φωνητικά. Τα τικ επίσης μπορεί να είναι απλά ή πολύπλοκα.

Απλά κινητικά: Ανοιγοκλείσιμο ματιών, ανύψωση των φρυδιών, ανασήκωμα του ώμου, τίναγμα κεφαλιού, μορφασμοί προσώπου, κίνηση του πιγουνιού, τίναγμα μπράτσων, δαχτύλων ή χεριών.
Απλά φωνητικά: κραυγές, καθάρισμα του λαιμού, ρούφηγμα της μύτης
Πολύπλοκα κινητικά: Πηδήματα, ιδιοτυπίες στο βάδισμα, στριφογύρισμα γύρω από τον εαυτό και μερικές φορές αυτοτραυματικές πράξεις όπως κτύπημα ή δάγκωμα των χεριών και νυχιών
Πολύπλοκα φωνητικά: Επανάληψη μιας φράσης ή λέξης που το παιδί έχει πει προηγουμένως, ήχοι ζώων

Ο ρόλος ενός τικ
Αυτές οι μικρές μανίες (αφού έχουμε αποκλείσει κάποια νευρολογικά αίτια), όλες όσες αναφέραμε παραπάνω, αλλά και άλλες, όπως το τύλιγμα των μαλλιών, το τρίξιμο των δαχτύλων, το ζάρωμα της μύτης, είναι στην πραγματικότητα ακούσιες κινητικές συμπεριφορές, τις οποίες το παιδί θέτει σε λειτουργία, για να αποφορτίσει κάποια ένταση. Αυτό ισχύει για τα πιο σημαντικά τικ όπως σπασμωδικές κινήσεις των χεριών ή των ποδιών, θορυβώδεις λαρυγγισμοί, έντονες αμφιταλαντεύσεις του στήθους και για τις συνήθειες που συνδέονται με το θηλασμό (πιπίλισμα του δαχτύλου, μασούλισμα ενός πουλόβερ, δάγκωμα των χειλιών). Δεν είναι παρά συμπτώματα μιας υπολανθάνουσας ανάγκης για αυτοπαρηγοριά ή για εκδήλωση επιθετικότητας. Μπροστά σε ένα έντονο τικ του παιδιού και ιδίως εάν ανήκει σε εκείνα που προκαλούν αυτοτραυματισμούς, συχνά οι γονείς αισθάνονται υπεύθυνοι. Μην πέσετε στην παγίδα των ενοχών. Το «αυτομαστίγωμα» δεν βοηθά σε τίποτα. Αντίθετα, θα είστε πολύ χρήσιμοι, εάν καταλάβετε τι νιώθει το παιδί εκείνη τη στιγμή, πέρα από τη δική σας ψυχική διάθεσή, ώστε να παρέμβετε σωστά.

Λίγη χαλάρωση
Παιδιά τα οποία υποβλήθηκαν από πολύ μικρά σε αυστηρή εκπαίδευση, π.χ. όσον αφορά τη διατροφή, τον έλεγχο των συναισθημάτων ή παιδιά που δεν τα βοήθησε κανείς να συμφιλιωθούν με την επιθετικότητά τους, «ξεσπούν» με αυτές τις ακούσεις κινητικές συμπεριφορές. Ωστόσο κάπου πρέπει να βρεθεί διέξοδος για την ένταση και το τικ τίθεται σε λειτουργία ακριβώς για την ανακουφίσει. Πώς πρέπει, λοιπόν, να αντιδράσουμε μπροστά σε αυτό το ξεκάθαρο καμπανάκι συναγερμού;

-  Δεν είναι μόνο άσκοπο, είναι και επιζήμιο το να επιπλήττετε το παιδί τη στιγμή που εμφανίζεται το τικ. Ζητώντας του μεγαλύτερη ικανότητα ελέγχου, θα το κάνετε να αισθανθεί ακόμη μεγαλύτερη ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα να βρεθεί σε ένα φαύλο κύκλο, ο οποίος τροφοδοτεί και δεν μετριάζει το σύμπτωμα.

• Αντίθετα, θα πρέπει να εξετάσετε τις πιθανές αιτίες και να εντοπίσετε πότε το παιδί καταφεύγει σε αυτές τις ακούσιες συμπεριφορές. Συχνά το τικ προκαλείται από κάποια εξωτερική και προσωρινή προβληματική κατάσταση, π.χ. ένταση μέσα στην οικογένεια, σημαντική αλλαγή στην οργάνωση της ζωής του, ασθένεια κάποιου μέλους της οικογένειας ή έλευση ενός μωρού.
• Στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει να βοηθήσετε το μικρό σας να εκφράσει τα συναισθήματά του, να τα αναγνωρίσει και να τα συνδέσει με αυτό που τα προκάλεσε. Εάν το κάνετε να καταλάβει ότι ο πόνος, η αγωνία και ο θυμός είναι θεμιτές αντιδράσεις, ότι δεν είναι αρνητικά και επικίνδυνα συναισθήματα και ότι όλοι τα αισθανόμαστε, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τη δύσκολη στιγμή και το ενδεχόμενο σύμπτωμα.

Όταν το τικ δεν υποχωρεί
Εάν η αιτία που προκαλεί το τικ είναι προσωρινή, θα είναι περαστικό και το σύμπτωμα. Μόλις αποκατασταθεί η ισορροπία θα εξαφανιστούν αμέσως και αυτές οι ακούσιες κινήσεις, εκτός και αν το παιδί έχει κάποια δευτερογενή οφέλη να αποκομίσει π.χ. ενδιαφέρον και ανησυχία των γονιών. Ευτυχώς τα περισσότερα τικ είναι παροδικά. Εμφανίζονται ξαφνικά, διαρκούν λίγες εβδομάδες, μέχρι λίγους μήνες και φεύγουν επίσης ξαφνικά. Εάν, αντίθετα, το σύμπτωμα διαρκεί πάνω από έξι μήνες, δηλαδή τείνει να γίνει χρόνιο, καλό θα ήταν οι γονείς θα αναζητήσουν βοήθεια, για να κατανοήσουν τι είναι αυτό που βασανίζει το μικρό τους.

Το πιπίλισμα του δακτύλου

• Συνδέεται με το φόβο που προκαλεί στο παιδί η ίδια η ανάπτυξή του και τα προβλήματα που αυτή φέρνει, ωθώντας το να επιστρέψει σε συμπεριφορές που είχε όταν ήταν μικρό.
• Επίσης αφορά την αναζήτηση ασφάλειας που προσφέρει το μικρό μόνο του στον εαυτό του, ακριβώς όπως συνέβαινε όταν ήταν νεογέννητο και πιπίλιζε τον αντίχειρά του, για να παρηγορηθεί για την απουσία της μαμά ή του στήθους της.

Τρώει τα νύχια του
Από την τεράστια γκάμα των τικ, το ροκάνισμα των νυχιών, μέχρι τη ρίζα καμιά φορά, είναι ίσως το πιο συνηθισμένο. Είναι από τα λίγα τικ μου μπορεί να «κληρονομηθούν από τους γονείς. Οι λόγοι που το προκαλούν είναι πιο περίπλοκοι από εκείνους που προξενούν άλλες ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Τα παιδάκια που τρώνε τα νύχια τους συνήθως δεν έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση, αισθάνονται ανεπαρκή σε σχέση με τις οικογενειακές προσδοκίες, ανίκανα να εκφράσουν την αμφιθυμία των συναισθημάτων τους και στρέφουν τις επιθετικές τάσεις τους κατά του εαυτού τους. Για άλλη μια φορά, η αυστηρή διαταγή «μην τρως τα νύχια σου!» είναι άσκοπη. Όπως πάντα, η καλύτερη λύση είναι να βοηθήσετε το μικρό σας να αντιμετωπίσει το αίσθημα της ανεπάρκειας και τις «άσχημες» σκέψεις του.

Νινέττα Φαφούτη. Με την συνεργασία της παιδοψυχολόγου Νέλλης Θεοδοσίου

imommy

Το παιδάκι σας τρώει τα νυχάκια του; Τι να κάνετε!

Νύχια φαγωµένα µέχρι εκεί που δεν παίρνει, πετσάκια δαγκωµένα µέχρι και µατωµένα, και η µανία δεν σταµατά… Τι ακριβώς συµβαίνει; 
. 
* 6 tips για να σταματήσει να τρώει τα νύχια του 
* Όταν το χαμομηλάκι σας «τρώει» τα νύχια του -Πως θα...

.

δεν πρέπει να το μαλώνετε,
αλλά αντίθετα να το βοηθήσετε
με το διάλογο

Children and Nail Biting

.

Πολλοί ίσως πιστεύουν ότι πρόκειται για µια κακιά συνήθεια, όµως η πραγµατικότητα διαφέρει. Η ονυχοφαγία είναι ένα σύµπτωµα µιας αγχώδους συναισθηµατικής διαταραχής και εµφανίζεται συνήθως στην παιδική ηλικία. Αυτό που οι γονείς θα χαρακτήριζαν κακιά συνήθεια του παιδιού υποδηλώνει µια διαρκή εσωτερική υπερένταση και αποτελεί έναν ασυνείδητο τρόπο εκτόνωσής της. Συχνά εκδηλώνεται και µε υπερκινητικότητα, διάσπαση προσοχής, συχνουρία, νυχτερινούς εφιάλτες, φόβο χωρίς λόγο, προβλήµατα λόγου κ.ά., που µπορεί να συνδυάζονται µεταξύ τους ή όχι.

Που οφείλεται
Οι βαθύτερες αιτίες της µπορεί να εντοπίζονται σε µια ψυχαναγκαστική µητέρα, σε ένα τραυµατικό γεγονός, στην υποτίµηση του παιδιού στο σπίτι ή στο σχολείο και σε οτιδήποτε άλλο προκαλεί άγχος. Συµβαίνει γιατί τα παιδιά (µέχρι 11 ετών) δεν µπορούν να εκφράσουν την ανησυχία τους µε λόγια, εκτονώνοντας το συναίσθηµά τους µε αυτό τον τρόπο.
Η εξέλιξη
Η ονυχοφαγία ενδεχοµένως κάποια στιγµή να διακοπεί, πολύ συχνά όµως εξελίσσεται και γίνεται πια χαρακτηριστικό ενός αγχώδους ενήλικα, το οποίο εύκολα µπορεί να φτάσει εκτός ορίων από υποτιµητικές ή επικριτικές αντιδράσεις άλλων, δυσκολίες και γενικότερα στρεσογόνες καταστάσεις. Τα άτοµα αυτά, επειδή δεν έχουν µάθει να εκφράζουν τα συναισθήµατά τους, καταφεύγουν σε αυτό τον τρόπο εκτόνωσης και ως ενήλικες.
Η ψυχαναλυτική θεωρία
Σύµφωνα µε την ψυχαναλυτική θεωρία, η ονυχοφαγία σχετίζεται µε µια παλινδρόµηση κατά την οποία η ηδονή που προσφέρεται µέσω του στόµατος µε το φάγωµα των νυχιών παραλληλίζεται µε το πιπίλισµα κατά το θηλασµό και αποτελεί διέξοδο στο άγχος, όπως σε ένα µωρό η πιπίλα. Πρόκειται για µια προσκόλληση του ατόµου σε εκείνο το πρώιµο αναπτυξιακό στάδιο, η οποία έχει ως αποτέλεσµα την ψυχική ανωριµότητά του. Αναζητά σε αυτό το θηλασµό, δηλαδή την ηδονή µέσω του στόµατος, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη φροντίδας.
Αντιμετώπιση
Παιδιά
1. Μιλήστε µε το παιδί προκειµένου να διαπιστώσετε τι από αυτά που συµβαίνουν στο σπίτι καταρχάς ή στο σχολείο τού προκαλούν άγχος. Να είστε τρυφεροί µαζί του και... 

Όταν το χαμομηλάκι σας «τρώει» τα νύχια του Πως θα σταματήσω να τρώω τα νύχια μου!

Συχνά τα παιδιά «τρώνε» τα νύχια τους. Oι ψυχολόγοι μιλούν για υπερευαίσθητα και αγχωμένα παιδιά, που εκτονώνονται με αυτόν τον τρόπο. 

Children and Nail Biting

δεν πρέπει να το μαλώνετε,
αλλά αντίθετα να το βοηθήσετε
με το διάλογο

Για να αποβάλει το παιδί αυτή τη συνήθεια, δεν πρέπει να το μαλώνετε, αλλά αντίθετα να το βοηθήσετε με το διάλογο και, αν χρειαστεί, να καταφύγετε και στη βοήθεια ενός ειδικού.

TI NA KANETE

•Να παρατηρείτε ποιες στιγμές συνηθίζει πιο πολύ να επιδίδεται στην ονυχοφαγία (π.χ., την ώρα που διαβάζει, βλέπει τηλεόραση κ.ά.). Όλα αυτά είναι σημαντικές πληροφορίες για τον ειδικό που θα ασχοληθεί με το πρόβλημα.
•Βρείτε επίσης τρόπους, σε συνεργασία με το παιδί, ώστε τις «επικίνδυνες» ώρες να απασχολεί τα χέρια του με κάτι άλλο (π.χ., με ζωγραφική, γλυπτική, παίζοντας κάποιο όργανο κ.ά.).
•Αφού συνεννοηθείτε με το παιδί, μπορείτε να του βάλετε στα νύχια κάποιο από τα ειδικά σκευάσματα που έχουν δυσάρεστη γεύση, ώστε κάθε φορά που ασυναίσθητα βάζει το χέρι στο στόμα η πικρή γεύση να το σταματά.

πηγή

---

Πως θα σταματήσω να τρώω τα νύχια μου!

Τρώτε τα νύχια σας και δεν μπορείτε να απαλλαγείτε από αυτή την κακιά συνήθεια; Δείτε τι μπορείτε να κάνετε να σταματήσετε το φάγωμα νυχιών! 

Πολλοί από εμάς το κάνουμε: τρώμε τα νύχια μας, πολλές φορές ασυναίσθητα.
Σκεφτείτε όμως ότι αυτό είναι μία πολύ κακιά συνήθεια, για τον λόγο ότι βάζουμε στο στόμα μας πολλά μικρόβια, διευκολύνοντάς τα να εισέλθουν στον οργανισμό μας.
Απλά, έτσι από περιέργεια, σκεφτείτε τι είχατε πιάσει τα προηγούμενα λεπτά - τις προηγούμενες ώρες... θα φρικάρετε με το τι μικρόβια μπορεί να έχετε στα χέρια σας!
Γι' αυτό αν είστε από αυτούς που τρώνε τα νύχια τους, κάντε ότι μπορείτε για να απαλλαγείτε από αυτή την άσχημη συνήθεια.


Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, δείτε τι μπορείτε να κάνετε που μπορεί να σας βοηθήσει να κόψετε το φάγωμα των νυχιών!

1) Έχετε το νου σας: κόβετέ το αμέσως

Αν πιάνετε τον εαυτό σας στα πράσσα...