Ένα σχολείο με... ρόδες!! - Mobile School

για τα παιδιά του δρόμου
Mία ξύλινη κατασκευή με ρόδες γίνεται το …όχημα για την μάθηση για κάποια παιδιά που ζουν και εργάζονται στο δρόμο.

Αυτό είναι το mobile school, το οποίο χάρη στην θέληση μιας ομάδας εθελοντών/τριών της ΑΡΣΙΣ, υπό το συντονισμό ενός επαγγελματία, βγαίνουν στην πόλη τέσσερεις φορές τη βδομάδα. O Αντώνης Αντωνίου, ψυχολόγος, συντονιστής εφαρμογών ΑΡΣΙΣ Αθήνας εξηγεί πώς ακριβώς λειτουργεί το mobile school.
mikrocosmos.gr

Τι είναι το mobile school; (το σχολείο του δρόμου); Είναι πρωτοβουλία της Άρσις και οι δάσκαλοι είναι εθελοντές της οργάνωσής σας;

Το Mobile School είναι ένα καινοτόμο για τα ελληνικά δεδομένα εργαλείο εκπαίδευσης, εμψύχωσης και ενδυνάμωσης παιδιών, τα οποία ζουν ή/και εργάζονται στο δρόμο, μέσα από το παιχνίδι, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα. Πρόκειται για μια εφαρμογή που υλοποιείται σε παγκόσμια βάση, προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα της κάθε χώρας. Βασίζεται στην ιδέα της προσέγγισης παιδιών στο χώρο που ζουν και (παράνομα) εργάζονται, πέρα από την προσδοκία της υποδοχής τους στο χώρο δουλειάς των υποστηρικτικών δομών.

Με απλά λόγια, πολλά από τα παιδιά αυτά δύσκολα φτάνουν στα γραφεία μας για να λάβουν υποστηρικτικές υπηρεσίες ή εκπαίδευση, οπότε είναι σημαντικό, στην προσπάθειά μας να δουλέψουμε μαζί τους, να κάνουμε εμείς αυτό το βήμα προς το μέρος τους. Η λογική αυτή του Mobile School είναι σε συντονισμό με τον τρόπο δουλειάς της ΑΡΣΙΣ με παιδιά στο δρόμο τα τελευταία 15 χρόνια.

Στην πράξη, το Mobile School αφορά στη μεταφορά ενός «σχολείου», μίας ξύλινης κατασκευής με ρόδες, στις περιοχές εφαρμογής (στην πλατεία Βικτωρίας, στα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, στον Κολωνό και στο Θησείο). Εκεί, το σχολείο αναπτύσσεται και μια σειρά από εκπαιδευτικά panels είναι προσβάσιμα και διαθέσιμα στα παιδιά. Μια ομάδα εθελοντών/τριών της ΑΡΣΙΣ, υπό το συντονισμό ενός επαγγελματία συναδέλφου, βγαίνουν στην πόλη τέσσερεις φορές τη βδομάδα και δουλεύουν με ομάδες παιδιών.

Από πότε άρχισε να λειτουργεί στους δρόμους της Αθήνας;

Μετά από 6 χρόνια εφαρμογής στη Θεσσαλονίκη (σε συνεργασία με την PRAKSIS), το Mobile School λειτουργεί στην Αθήνα από την ΑΡΣΙΣ από το Φεβρουάριο του 2015. Στελέχη και εθελοντές της ΑΡΣΙΣ έλαβαν μια 20ήμερη εκπαίδευση πάνω στις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του εργαλείου και ξεκίνησαν την εφαρμογή στις τέσσερεις προεπιλεγμένες περιοχές, όπου οι ανάγκες εκτιμώνται ως αυξημένες.

Ποια παιδιά αφορά; Για ποια παιδιά δημιουργήθηκε; 

Αφορά σε παιδιά, τα οποία έχουν περιορισμένη ή και μηδενική πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείονται παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο και, περνώντας από το χώρο υλοποίησης Mobile School στο δρόμο, έχουν την περιέργεια να δοκιμάσουν κάποια από τα εργαλεία του. Το Mobile School είναι μια εφαρμογή ανοιχτής συμμετοχής.

Στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσει το σχολείο αλλά, αντίθετα, να ...

Σε τι ΔΕΝ εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας

.....................................

Για σκεφτείτε: Κάθε Έλληνας  πάει 12 χρόνια ενώ υπάρχουν και κάποιοι που φτάνουν τα 20 χρόνια στα θρανία!

Κι όμως ύστερα από μια τόσο μακρά και σκληρή εκπαίδευση, ύστερα από χιλιάδες σελίδες ανάγνωσης, εργασίες ή πειράματα σε εργαστήρια  είναι ζήτημα αν ο μέσος πολίτης μπορεί να σώσει τον συνάνθρωπό του ή τον εαυτό του από πνιγμό- 62 πνιγμούς θρηνούμε στην Ελλάδα από την 1^η Ιουλίου !

Και βέβαια ο μέσος πολίτης αγνοεί πώς να αντιμετωπίσει βασικά ζητήματα που μπορεί να του στοιχίσουν ακόμη και τη ζωή του. Και δεν μιλάμε για την προφύλαξη από διαρροή… ραδιενέργειας.

Μιλάμε για πρώτες βοήθειες για τον εαυτό του ή έναν συνάνθρωπό του, για το πως  να σβήσει μια φωτιά στο σπίτι του ή στην ύπαιθρο, πως να φροντίσει ένα έγκαυμα, πως να αντιδράσει εάν τον τσιμπήσει μία σφήκα ή ένα φίδι, πως να προφυλαχτεί από έναν σεισμό ή μια έντονη καταιγίδα, αλλά ακόμη και το πιο συνηθισμένο- πως να αλλάξει το λάστιχο του αυτοκινήτου του.

 Στο σχολείο διδάσκουμε τα παιδιά μας μαθηματικά πανεπιστημιακού επιπέδου - που κανείς δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει στη ζωή του εκτός κι αν δεν γίνει αστρονόμος-

..........................

... αρνούμαστε να  τους μαθαίνουμε τα βασικά: να μπορούν να γράψουν μία επιστολή, να μπορούν να μιλήσουν μπροστά σε ένα πολυμελές ακροατήριο, να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε ατύχημα, να μάθουν να ακούν τους συνεργάτες τους και αύριο τους συντρόφους τους .

Την ίδια στιγμή η τεχνολογία με δική μας ενθάρρυνση τα έχει καταπιεί όλα. Έτσι οι νέες γενιές- ιδιαίτερα αυτές που μεγαλώνουν στις πόλεις- μπορεί να  παίζουν στα δάχτυλα  τα κινητά τηλέφωνα και τις ταμπλέτες, μπορεί να σερφάρουν με χαρακτηριστική ευκολία στο ίντερνετ και να είναι πρωταθλητές στις δεξιότητες που χρειάζεται ένα ποντίκι ηλεκτρονικού υπολογιστή  αλλά  πολύ συχνά έχουν πλήρη άγνοια από βασικά ζητήματα της ζωής  που  δεν έχουν σχέση με τις ψηφιακές  οθόνες τους.

Οι περισσότεροι μαθητές  γνωρίζουν π.χ. τα μοντέλα και τα τεχνικά χαρακτηριστικά των κινητών τηλεφώνων, των αυτοκινήτων, των ακουστικών μουσικής και των MP3 αλλά δεν γνωρίζουν το κυκλάμινο, τον σπίνο, τον σαργό, το μουλάρι, το μελτέμι. Ξέρουν να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά όλα τα πυροβόλα όπλα  ή να προσπεράσουν με 300 χιλιόμετρα στη στροφή, αλλά δεν ξέρουν σχεδόν τίποτα από τον φυσικό κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν. Δεν ξέρουν να μαζέψουν χόρτα, να γουλιάσουν ένα χταπόδι -πόσο μάλλον να το πιάσουν, να καθαρίσουν ένα ψάρι ή να ανοίξουν έναν αχινό,  να φυτέψουν ένα λουλούδι, να ανακουφιστούν από το τσίμπημα μιας μέδουσας, να διασχίσουν ένα ποτάμι…

Δυστυχώς το εκπαιδευτικό μας σύστημα -σε όλες τις βαθμίδες - δίνει κάθε μέρα εξετάσεις και μένει μετεξεταστέο. Γιατί η ζωή  πέρα από διαφορικές εξισώσεις και κβαντική μηχανική είναι - κυρίως - όλα τ' άλλα για τα οποία αρνούμαστε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας .

_____

 ~ Παπαδόπουλος Νότης - Το Βήμα

περισσότερα εδώ: antikleidi

Στον ΟΗΕ μίλησε η μικρή Malala Yousafzai, για την εκπαίδευση των παιδιών -“Let us pick up our books and our pens. They are our most powerful weapons,"

Λες και δεν τα ξέρουν... 
Τέλος πάντων... μακάρι να γίνει κάτι... και να μην είναι άλλο ένα συγκινητικό event χωρίς καμιά ουσία, έτσι για τα μάτια του κόσμου, έτσι για να δικαιολογούν πότε πότε τα υψηλόβαθμα -και αδρά αμειβόμενα- οφίτσιά  τους... έτσι για να κοιμίζουν τις όποιες τύψεις τους για τα βάσανα των παιδιών που οι ίδιοι επιτρέπουν...

.

“Let us pick up our books and our pens. They are our most powerful weapons,"  

Η Μαλάλα Γιουσαφζάι, η έφηβη από το Πακιστάν που έγινε στόχος των Ταλιμπάν πέρσι επειδή προασπιζόταν το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση, έκανε έκκληση σήμερα στον ΟΗΕ υπέρ της ελεύθερης πρόσβασης όλων των παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα, τονίζοντας ότι δεν θα επιτρέψει να την καταβάλουν οι εξτρεμιστές που πυροβολούν αγόρια και κορίτσια για να τα εμποδίσουν να πάνε σχολείο.

"Είμαι εδώ για να μιλήσω για το δικαίωμα κάθε παιδιού στην εκπαίδευση", είπε η 16χρονη Μαλάλα απευθυνόμενη στη Συνέλευση των Νέων στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. "Ένα παιδί, ένας δάσκαλος και ένα βιβλίο μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο", τόνισε.

..............................

περισσότερα από 57 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν ούτε καν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τα περισσότερα από αυτά είναι κορίτσια και τα μισά ζουν σε εμπόλεμες ζώνες.

...............................

περισσότερα εδώ