Η Παραφροσύνη της Απληστίας - Η Παραβολή του Άμυαλου Πλούσιου (για παιδιά)

Η ματαιότητα του πλούτου

Απόδοση στη νεοελληνική:

Τους είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή· ενός ανθρώπου πλούσιου έφεραν τα χωράφια του μεγάλη σοδειά· και σκεφτόταν μέσα του λέγοντας· 

Τι πρέπει να κάνω, γιατί δεν έχω πού να μαζέψω τους καρπούς μου; 

Και είπε· αυτό θα κάνω· θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και στη θέση τους θα χτίσω μεγαλύτερες και εκεί θα μαζέψω όλα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου και θα πω στην ψυχή μου· 

Ψυχή, έχεις μαζέψει πολλά αγαθά, που σου φτάνουν για πολλά χρόνια. Αναπαύου, λοιπόν, τρώγε, πίνε, καλοπέρνα. 

Ο Θεός όμως του είπε· ανόητε, αυτή τη νύχτα σου ζητούν ξαφνικά την ψυχή σου. Όσα λοιπόν ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν τώρα; Αυτά παθαίνει εκείνος που θησαυρίζει μόνο για τον εαυτό του και δε φροντίζει να πλουτίζει όπως ο Θεός θέλει. Και λέγοντας αυτά τόνιζε· όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει.

περισσότερα εδώ

«Της Κορέας» θα γίνει;

Κορέα, Πόλεμος, Πυρηνικά, Παραφροσύνη.

Μα πως μπλέξαμε έτσι;

Τί είναι αυτό που συμβαίνει;

Είμαστε καλά;

Όλα τα είχαμε αυτό μας έλλειπε.

Κίνδυνος, λένε, για 3^ο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ποιον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; 

Τον Τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο θα εννοούν.

Ο Πόλεμος της Κορέας αναφέρεται στην πολεμική σύρραξη 
που κράτησε μεταξύ της 25ης Ιουνίου 1950 
και της 27ης Ιουλίου1953

Έχετε δει που είναι η Κορέα; 
Ένα τσουτσούνι είναι στον αφαλό της Κίνας, κολλητά με το Βλαδιβοστόκ της Ρωσίας, δίπλα στην Ιαπωνία και απέναντι από την Καλιφόρνια των σπουδαίων Ενωμένων Πολιτειών. 
Όλες οι … υπερδυνάμεις μαζεμένες σε μια μεριά.

Δυο παγκόσμιοι νταήδες μουρλάθηκαν εντελώς και στο τσακ είναι να καταστρέψουν τον κόσμο, πλανήτη και ανθρώπους.

Νταήδες! Ποιος την έχει πιο μακριά. 
Αυτό είναι. 
Ηλίθιοι, εγωιστές ανεγκέφαλοι, που παίζουν με πράγματα που δεν ελέγχουν, λες και είναι στρατιωτάκια σε τραπέζι.

Ο κομπλεξικός νταής που δεν του δίνουν σημασία και φτιάχνει πυρηνικά για να τον προσέξουνε. Κάνει δοκιμές και φοβερίζει. Μια χούντα του κερατά, που θέλει να πάρει και την νότια γειτονιά για να βγαίνει στις ειδήσεις και να κοκορεύεται.

Και ο άλλος νταής, που τον αμφισβήτησαν ότι είναι ο πλανητάρχης και τάχει πάρει στο κρανίο και απειλεί ότι θα ισοπεδώσει το ποντίκι που βρυχάται, επειδή λέει, «εγώ είμαι ο αρχηγός» και μη νομίζετε, εκδίκηση θέλει για την πανωλεθρία του πολέμου της Κορέας, για να γυρίσει νικητής και τροπαιοφόρος, μπας και γίνει αρεστός από τα μίντια.

Δύο με τέσσερα εκατομμύρια ψυχές. είχε απώλειες εκείνος ο πόλεμος, που ακόμα τυπικά δεν έχει λήξει, επειδή καμιά συνθήκη ειρήνης δεν έχει υπογραφεί και κάθονται οι Αμερικάνοι στον κάτω μαχαλά για να μην τους πιάσει στον ύπνο ο Κιμ, πάνω από 60 χρόνια. Τώρα δεν θα μετράμε τις απώλειες σε εκατομμύρια, αλλά σε ηπείρους, αν σωθεί καμιά.

Και που να πεις τον πόνο σου, ποιος να σ’ ακούσει, αφού όλοι πουλημένοι είναι και οι ΟΗΕ-δες και τα Συμβούλια, όπως ήταν και παλιά η Κοινωνία των Εθνών. 
Αν πεις και την Ευρώπη; Αυτή απλά … δεν υπάρχει. 
Ποτέ δεν κατάφερε να γίνει τίποτε παραπάνω από μια κερδοσκοπική παρέα ισχυρών.

Μόνο στην Παναγιά μου μένει να απευθυνθώ, και να πω:

Πρέσβευε Παναγία μου, «Υπέρ της Ειρήνης του σύμπαντος κόσμου»

το χαμομηλάκι

Παραφροσύνη... (Homo Parafronus) / «Ο πλανήτης μη βιώσιμος τόπος.»

Σε γεννάμε...

Στο δεξί σου χεράκι βραχιολάκι, 

γαλάζο ή ροζ,
με ολόχρυσα γράμματα
ΝΕΑ ΖΩΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ.

Μα η Γη μας δεμένη με μαύρη κορδέλα.
Τα γράμματα κόκκινα:
ΚΙΝΔΥΝΟΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ.

Ο πλανήτης μη βιώσιμος τόπος.

Σε γεννάμε ΕΛΕΥΘΕΡΟ
σ' έναν κόσμο του χρήματος ΣΚΛΑΒΟ.

Βάλτοι οι γαλάζες οι λίμνες
και τάφοι ανοιχτοί πεθαμἐνων ψαριών.
Τα ποτάμια κυλούν μπρος στα πόδια σου
– οχετοί, η αποφορά της σαπίλας –
μα νεράκι δεν έχεις να πιείς,
να πλυθείς, να χαρείς δεν μπορείς.

Χημικά, διοξίνες, απόβλητα, καπνοί βρωμεροί
τ' ουρανού το γαλάζιο μας κρύβουν,
και τους ρύπους αφήσαμε 

να μας διαφεντεύουν.
Φίλτρα δε θέλουμε στις ανάσες τεράτων 

να βάλουμε,
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…

Στο ασκί του Αιόλου τους αέρηδες 

κλείσαμε
Την ενέργεια του ανέμου 

απορρίψαμε
με προφάσεις χιλιάδες…
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…

Καθαρή και αμόλυντη ενέργεια
ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ
το Φως να μας δώσει.
ΔΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ τους ΚΡΟΙΣΟΥΣ της Γης.
Με υπουργών αποφάσεις,
με μια άθλια τζίφρα
ΕΜΠΟΔΙΣΑΜΕ
της Δύναμης το άπλετο Φως
να μας σώσει.

Και το στάρι, το ρύζι, οι καρποί σου,
ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ, ΒΙΟΚΑΥΣΙΜΑ,
αφού έτσι ΣΥΜΦΕΡΕΙ,
του αδηφάγου Λεβιάθαν
τα σπλάχνα τ' αχόρταγα.

Δεσμεύσεις, συνθήκες, πρωτόκολλα
όλα στο βρόντο,
όλα πλαστά,
όλα ψεύτικα,
ενώ θα μπορούσα
τον κόσμο ν' αλλάξω
αλλά…
ΔΕ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…

Χρυσοφόροι υπηρέτες γενήκαμε.
Με πλούτια αμύθητα
του Μίδα τις τσέπες, τις άπατες,
των μεγιστάνων Αράβων,
του Μαμωνά την ακόρεστη πείνα
ταΐζουμε  σε βάρος δικό σου.

Με πόνο το βλέμμα σου πάνω μου,
μια λύση επειγόντως ζητάει.

Και η λύση ποια είναι;
Απ' το λίκνο σου τ' άδολο
γοερά τη φωνάζεις:

«Οι σκέψεις, τα λόγια κι οι πράξεις σας
απ' των Κροίσων τις τσέπες να φύγουν.
Οι σκέψεις, τα λόγια κι οι πράξεις σας,
της Καρδιάς σας τον τόπο να βρουν.
Ο Νους κι η Καρδιά σας
την ΟΥΣΙΑ να βρουν
και σ' αυτή σταθερά ν' απλωθούν.

Και η ΟΥΣΙΑ;
Η ΑΓΑΠΗ και μόνο Η ΑΓΑΠΗ.»

Βασιλική  Π. Δεδούση

hamomilaki.gr