«Hatred»: Το πιο «άρρωστο» video game Ένας μισάνθρωπος που σκοτώνει αθώους χωρίς οίκτο

Κατά καιρούς έχουν βγει στην αγορά πολλά παιχνίδια με… αυξημένη δόση βίας. Όλα όμως πλαισιώνονται από κάποιο σενάριο, το οποίο εν μέρει δικαιολογεί τις σκληρές εικόνες που παρουσιάζουν.
Το «Hatred» είναι κάτι διαφορετικό. Ένα video game που εστιάζει στην βιαιότητα και στο… μίσος.

Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού που πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2015 είναι ένας μοναχικός μαυροφορεμένος μισάνθρωπος, στόχος του οποίου είναι να σκοτώσει όσους περισσότερους ανθρώπους μπορεί.
Δεν μάχεται για την ιδεολογία του, ούτε υπηρετεί συγκεκριμένες ηθικές αξίες.
Το «μότο» του παιχνιδιού είναι πως «δεν υπάρχει λόγος να σωθεί καμία ζωή».
Χρησιμοποιώντας πολυβόλα, εκρηκτικά και μαχαίρια εξουδετερώνει κάθε τι που βρίσκεται μπροστά του. Ο μασκοφόρος «εκδικητής» της ανθρωπότητας κυκλοφορεί σε δρόμους, σχολεία και άλλα δημόσια κτίρια σκοτώνοντας αθώους πολίτες και αστυνομικούς.
Κύριος στόχος του παιχνιδιού είναι να αποτυπώσει πλήρως την έννοια του μίσους και της βίας.
Η περιγραφή του παιχνιδιού άλλωστε το διασαφηνίζει επακριβώς. «Ήρθε η ώρα μου να σκοτώσω όσους περισσότερους μπορώ και ύστερα να πεθάνω. Η άχρηστη ύπαρξη της ανθρωπότητας με κάνει να νιώθω άρρωστος και κουρασμένος. Το μόνο που έχει σημασία είναι το όπλο μου και η βία».
Το παιχνίδι που δημιουργήθηκε από την πολωνική εταιρία Destructive Creations, είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά μέσω της Steam, όμως δεν άργησε να απαγορευτεί, λόγω των σκληρών κριτικών που δέχτηκε. Ωστόσο, μέσα στους λίγους μήνες της κυκλοφορίας του κατάφερε να μαζέψει 14.000 φανς, οι οποίοι επέμεναν για την επανέκδοση του.
Όσο το videogame παρέμενε απαγορευμένο, ακόμα 27.000 άτομα δήλωσαν πως το «Hatred» τους αρέσει και πως θα ήθελαν να επανακυκλοφορήσει.
Η απόφαση πάρθηκε και το πιο… αμφιλεγόμενο βιντεοπαιχνίδι της ιστορίας του gaming θα είναι ξανά διαθέσιμο μέσα στο επόμενο έτος.
Με την ανακοίνωση πως το «Hatred» θα είναι ξανά διαθέσιμο στα ράφια των μαγαζιών, οι υπεύθυνοι της  Destructive Creations δήλωσαν πως: «Αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη πως ακόμα υπάρχουν πιστοί οπαδοί του παιχνιδιού που δημιουργήσαμε. Για αυτό το Hatred θα ξανακυκλοφορήσει. Εμείς συνεχίζουμε να προσπαθούμε, ώστε να προσφέρουμε συναρπαστικές και προκλητικές στιγμές gaming. Αφού το δοκιμάσουν, οι παίκτες θα δουν αν είναι σε θέση να παίξουν το συγκεκριμένο παιχνίδι, που στην πραγματικότητα είναι απλά διασκεδαστικό».
Δείτε το βίντεο που παρουσιάζει το πιο σκληρό video game που έχει κυκλοφορήσει:

techitgr

Η αγορά παιχνιδιών δεν είναι... παιχνίδι

ΓΡΙΦΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ Η ΕΠΙΛΟΓΗ VIDEO GAMES 

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ

Η ένδειξη της ηλικίας για την οποία είναι κατάλληλο το προϊόν καθώς και το περιεχόμενό του θα πρέπει να αποτελούν τα βασικά κριτήρια για την επιλογή

Choosing Good Video Games for Your Kids

Κατάλληλα για την ηλικία τους αλλά και με την απαραίτητη σήμανση θα πρέπει να είναι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που θα επιλέξουν αρκετοί γονείς ως δώρα για τα παιδιά τους και αυτές τις γιορτές. Οι παιχνιδομηχανές εξακολουθούν να βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις των παιδιών και να καταλαμβάνουν σημαντικό χώρο στον... σάκο του Αϊ-Βασίλη, καθώς πλέον τα παιδιά παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια από όλο και μικρότερη ηλικία. Αυτό επισημαίνει ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, Γιώργος Κορμάς: «Οσο περνούν τα χρόνια τόσο πέφτει και η ηλικία των παιδιών που παίζουν video games, καθώς πλέον είναι απολύτως εξοικειωμένα με την τεχνολογία».

Ωστόσο, η επιλογή του σωστού ηλεκτρονικού παιχνιδιού αποτελεί συχνά γρίφο για πολλούς γονείς. Το βασικότερο κριτήριο για την αγορά του κατάλληλου παιχνιδιού είναι το περιεχόμενό του και η ηλικία του παιδιού, στο οποίο απευθύνεται.

Το παιχνίδι θα πρέπει να έχει απαραίτητα τη σήμανση PEGI, του Πανευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφόρησης για τα Ηλεκτρονικά Παιχνίδια (Pan European Game Information). Το σύστημα προβλέπει την κατάταξη του παιχνιδιού σε πέντε ηλικιακές ομάδες: 3+, 7+, 12+, 16+, 18+ αλλά και τον χαρακτηρισμό του περιεχομένου του (αν υπάρχει άμεση ή έμμεση αναφορά σε ναρκωτικά, χυδαία γλώσσα, διακρίσεις, φόβος, τζόγος, σεξ, βία).

Για τα online παιχνίδια, εφαρμόζεται το PEGI Online. Πρόκειται για ένα εικονίδιο το οποίο υπάρχει στην ιστοσελίδα ενός online παιχνιδιού, προκειμένου να γνωρίζουν οι χρήστες ότι αυτό πληροί κάποιες προϋποθέσεις σχετικά με την ασφάλεια των παιδιών και ότι δεν περιλαμβάνει παράνομο ή προσβλητικό υλικό.

Ανεξαρτήτως της σήμανσης, πάντως, οι γονείς καλό θα είναι να γνωρίσουν το ακριβές περιεχόμενο του παιχνιδιού... δοκιμάζοντάς το. Ετσι, ειδικά οι γονείς των μικρότερων παιδιών καλό είναι να παίζουν πρώτα εκείνοι τα ηλεκτρονικά που θα χαρίσουν στα παιδιά τους προκειμένου να αποφύγουν δυσάρεστες εκπλήξεις.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πριν από την αγορά του παιχνιδιού, οι γονείς θα πρέπει να συμφωνήσουν με τα παιδιά τους πότε και πόσο θα ασχολούνται με το νέο τους απόκτημα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, καλό είναι η ενασχόληση με το παιχνίδι να γίνεται... 

Πολεμικά βιντεοπαιχνίδια: Το παιδί φιλτράρει την εικόνα Media violence and children

Πως το αίμα γίνεται εικονοστοιχείο (pixel)

Τα παιδιά και οι έφηβοι που βλέπουν πολεμικά βιντεοπαιχνίδια κατ’ εξακολούθηση τείνουν να απομονώνουν τον πόλεμο από τα γενεσιουργά αίτιά του.

Media violence and children: a complete guide for parents and professionals 

Στο ζήτημα της σχέσης των παιδιών και των εφήβων με την εικόνα έχουμε δύο αντικρουόμενες προσεγγίσεις. 

Σύμφωνα με την πρώτη, όταν τα παιδιά βλέπουν εικόνες βίας εκείνο που κυριαρχεί είναι το στοιχείο του μιμητισμού, γι’ αυτό και τείνουν να μιμούνται στην πραγματική ζωή τους αυτά που βλέπουν. Γίνονται βίαια και αναπτύσσουν συχνά μια επιθετικότητα που τη στρέφουν ακόμη και εναντίον του εαυτού τους. Θυμάται κανένας την ιστορία του παιδιού που είδε στη γνωστή ταινία τον Μπάτμαν να πηδάει από το παράθυρο – και πήδησε και αυτό.

Σύμφωνα με τη δεύτερη προσέγγιση, που είναι και πλησιέστερη στη δική μου άποψη, το να λέμε ότι απλώς οι σκηνές βίας οδηγούν στη βία είναι μια άποψη αρκετά μηχανιστική. Το παιδί διαθέτει και μηχανισμούς μέσω των οποίων μπορεί να φιλτράρει την εικόνα, όπως εδώ και πολλά χρόνια έχει αποδείξει η ψυχανάλυση. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι παράγοντες που λειτουργούν ως λυτρωτικοί μηχανισμοί. Η επίδραση επομένως δεν είναι άμεση και το να βλέπει κάποιος βιντεοπαιχνίδια από μόνο του δεν οδηγεί στη βία. 

Επί του προκειμένου λειτουργούν και άλλοι παράγοντες: 

η οικογένεια, η κοινωνία, το σχολείο. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάνει να παραγνωρίζουμε τη μακροχρόνια επίδραση των πολεμικών βιντεοπαιχνιδιών η οποία οδηγεί στη γενικότερη εξοικείωση με το φαινόμενο της βίας.  

Τα παιδιά και οι έφηβοι που βλέπουν πολεμικά βιντεοπαιχνίδια κατ’ εξακολούθηση τείνουν να απομονώνουν τον πόλεμο από τα γενεσιουργά αίτιά του. Αδυνατίζουν επίσης και οι μηχανισμοί άμυνας που διαθέτουν. Αυτό βεβαίως συμβαίνει και στους ενηλίκους.

Η εξοικείωση με τη βία οδηγεί στην παραίτηση της αναζήτησης των αιτίων που την προκαλούν. Τα βιντεοπαιχνίδια αυτά επιπλέον δίνουν στους παίκτες την αίσθηση ότι είναι οι δημιουργοί και οι παραγωγοί του παιχνιδιού ενώ φυσικά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο – πράγμα επίσης εξαιρετικά επικίνδυνο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ - Αναπληρώτρια Καθηγήτρια της Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Το Βήμα, 09/03/2008