«Μπαμπά, μαμά, τι είναι οι εκλογές;»

Διδάσκουμε από νωρίς στα παιδιά να ψηφίζουν με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Για να νιώσουν ολοκληρωμένοι πολίτες και για να ψηφίσουν σωστά ως μελλοντικοί ενεργοί πολίτες θα πρέπει να κατανοήσουν αληθινά τι είναι καλό και τι δίκαιο!

Συνομιλώντας με τα παιδιά για τις πολιτικές εξελίξεις.
Είναι οι εκλογές μια διδακτική στιγμή;

    Σε λίγο θα ψηφίσουμε σε Εθνικές εκλογές και είναι εύλογο τα παιδιά να αναρωτιούνται για τη σημασία των εκλογών, τη σπουδαιότητά τους στη καθημερινότητά μας και πώς λειτουργεί το πολίτευμά μας.

Είναι οι εκλογές μια διδακτική στιγμή; 

    Μια στιγμή όπου η ευκαιρία που έχει ο γονιός, ο δάσκαλος, η κοινωνία να ‘ μιλήσει’ με το παιδί μετατρέπεται, με διορατικότητα, σε γνώση που κατακτιέται και παραμένει ως ψυχικό αποτύπωμα;

    Η απάντηση είναι ‘ναι’ αποφαίνεται κατηγορηματικά η Αθηνά Στεφανάτου, Κλινική Ψυχολόγος. Χρησιμοποιώντας τα τρέχοντα γεγονότα και τα θέματα που παρουσιάζονται στα δελτία ειδήσεων, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να επωφεληθούμε από τις διδακτικές στιγμές που παρουσιάζονται στην καθημερινή ζωή.

Μπαμπά, μαμά, τι θα ψηφίσεις;
    Όσο μεγαλύτερη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης υπάρχει σε εκλογές, τόσο περισσότερο τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν το πολίτευμα και τις λειτουργίες του.

Αντί, λοιπόν, να λέμε στα παιδιά μας απλώς τι θα ψηφίσουμε, είναι προτιμότερο να ερευνήσουμε μαζί τους τον κάθε υποψήφιο και το κάθε κόμμα και να συζητήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του εν λόγω προσώπου ή της παράταξης. Αν τα παιδιά κάνουν μόνα τους την έρευνα έχουμε διπλό όφελος. Σαφώς τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερα για το θέμα της έρευνάς τους, αλλά βασικά διδάσκονται ότι (και πώς) πρέπει να ερευνούν όταν θέλουν να μάθουν για να πάρουν αποφάσεις. Έτσι θα γίνουν υπεύθυνοι πολίτες.
    Όσο περισσότερο τα παιδιά ακούνε συζητήσεις ενηλίκων, τόσο περισσότερο θα πρέπει να γνωρίζουν για τα βασικά ζητήματα που θίγονται και θα ψηφιστούν στις εκλογές ως αντιπροσωπευτικές θέσεις κομμάτων. Μπορούμε να ζητήσουμε από τα παιδιά να καταγράψουν ποια θέματα θεωρούν σημαντικά ώστε να μετατραπούν σε νόμους του κράτους. Εδώ θα συζητηθούν και θέματα αξιών και ηθικής που αφορούν σε όλη την οικογένεια.

    Θα ήταν χρήσιμο, λοιπόν, να παρακολουθούμε μαζί με το παιδί συζητήσεις στην τηλεόραση ή ειδήσεις στο internet, και να συζητάμε πάνω σε αυτές. Ακόμα και σε μικρή ηλικία, είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν πώς να παίρνουν αποφάσεις μέσα από την ανάλυση των πληροφοριών που τους δίνονται.

Μπορούμε μέχρι και να παίξουμε "εκλογές". 

    Αν υπάρχει μια τάξη, μια παρέα, μια ομάδα με κέφι, μπορούμε να χωριστούμε σε υποψήφιους: έτσι μαθαίνουμε τις λειτουργίες και τις διαδικασίες του πολιτεύματος. Ποιος θα βγει βουλευτής, με ποιο τρόπο, πώς θα τον επιλέξουμε, πώς είναι να ψηφίζεις;
Δεν υπάρχει πουθενά στην εκπαίδευση των παιδιών μάθημα πολιτικής εκπαίδευσης. Πολλά παιδιά τελειώνουν το σχολείο χωρίς να γνωρίζουν την κυβέρνηση του τόπου τους αλλά και τα φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας. Με αποτέλεσμα, όταν καλούνται να ψηφίσουν στα 17 τους να μην προσέρχονται ή να μην έχουν δομημένη άποψη.

    Χτίζοντας τις γνώσεις τους αλλά και τον τρόπο σκέψης τους από νωρίς, προάγουμε την ανεξαρτησία και την κριτική σκέψη των παιδιών που είναι πολύτιμα εφόδια στην ανάπτυξη ελεύθερης βούλησης. Διδάσκουμε από νωρίς στα παιδιά να ψηφίζουν με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Για να νιώσουν ολοκληρωμένοι πολίτες και για να ψηφίσουν σωστά ως μελλοντικοί ενεργοί πολίτες θα πρέπει να κατανοήσουν αληθινά τι είναι καλό και τι δίκαιο!

infokids

Όταν οι Πέρσες πολιορκούσαν την Έφεσο... Η τελευ­ταία πολιτική παρέμβαση του Ηράκλειτου — Ιστορικά

Ο Ηράκλειτος είχε τελικά γυρίσει την πλάτη του στους συνανθρώπους του. Μία πλάτη που έμοιαζε γεμάτη αγκά­θια.

Φοβόντουσαν τις τσουχτερές απαντήσεις του, τις καυστικές παρατηρήσεις του, και κυρίως τα πύρινα βέλη του, γιατί η σκέψη του είχε μιαν ακούραστη και επικερδή συναλλαγή με τη φωτιά.

Στους συμπολίτες του, που, στα μάτια του, κυλιόντουσαν στο βούρκο της εύκολης ζωής, είχε αρνηθεί να δώσει το σύστημα νόμων που είχαν ζητήσει, «Θα έπρεπε να κρεμαστείτε και να αφήσετε την Πόλη σας στα παιδιά». Όσο κι αν περιφρονούσε τους ανθρώ­πους, ο Ηράκλειτος αγαπούσε πραγματικά τη συντροφιά των παιδιών. Μάλιστα μία μέρα αποσύρθηκε στο ναό της Άρτεμης, για να παίξει κότσια μαζί τους.

 

Οι Εφέσιοι είχαν καταλήξει να μη δίνουν πια μεγάλη σημασία στις επιπλήξεις του. Χωρίς αμφιβολία ο φιλόσο­φος είχε δίκιο να προσπαθεί, κάνοντας μια συνετή ζωή, να διαφυλάσσει τη φωτιά από την οποία προέρχεται η ψυ­χή. Δεν είχε βέβαια άδικο να σπρώχνει τους συμπολίτες του προς την αρετή. Αλλά πόσο κακό υπάρχει στην καλο­πέραση, την οποία ίσως να μην γευτούν στον Άδη;

Κι όμως, όταν οι Πέρσες πολιορκούν την Πόλη, αρχίζουν να φαντάζονται τις στερήσεις που θα έρθουν. Ορι­σμένοι θυμίζουν τα ξεχασμένα λόγια του σοφού, που έχει σωπάσει εδώ και πολύ καιρό. Τίποτα δεν πετυχαίνουν. Οι Εφέσιοι ενδίδουν στις αδυναμίες τους, κατά τη συνήθειά τους. Ο πόλεμος είναι ένα αρκετά μεγάλο κακό, δεν χρει­άζονται άσκοπες στερήσεις.

 

Αλλά οι Πέρσες δεν κουράζονται. Η πολιορκία διαρκεί, διαιωνίζεται. Τα αποθέματα αδειάζουν. Έχοντας λά­βει τη διαταγή να βρουν μία λύση, οι υπεύθυνοι της Πόλης ανεβαίνουν ο ένας μετά τον άλλο στο βήμα. Οι γεμάτοι υπεροψία λόγοι τους υποδεικνύουν ενόχους. Αυτοί που κυβερνούσαν άλλοτε την Πόλη άφησαν τα πράγματα να φτάσουν σε αυτό το σημείο.

Νάτοι τώρα παραδομένοι στο εκδικητικό μένος του λαού. Η ατίμωση πέφτει πάνω σ’ αυ­τούς που οδήγησαν την Πόλη σε αυτό το αδιέξοδο!

 

Μέσα από αυτές τις ατελείωτες φιλονικίες καμία πρότα­ση δεν ακούγεται. Τότε, ξεπροβάλλει από τη συνέλευση ένας άνδρας με επιβλητικό παράστημα, ο οποίος προχωρεί προς το βήμα και το ανεβαίνει με κινήσεις αρκούδας. Μερι­κοί αναγνωρίζουν τη φωνή της συνείδησής τους, τον Ηρά­κλειτο. Οι πιο νέοι, που δεν τον έχουν ακόμα ποτέ ακούσει να γιουχαΐζει την Έφεσο, ανακαλύπτουν αυτή τη ζωντανή δύναμη που προβάλλει από την άλλη πλευρά του χρόνου.

Μάθημα χωρίς λόγια

Μπροστά σ ένα ακροατήριο που η ταραχή του βρισκό­ταν στο κατακόρυφο, ο Ηράκλειτος ακουμπά πάνω στο βήμα ένα κύπελλο γεμάτο νερό και ρίχνει μέσα μία χού­φτα αλεύρι και κριθάρι. Εφοδιασμένος με ένα κλαδάκι που έβγαλε από το πανωφόρι του, αρχίζει να φτιάχνει ένα χυλό.

Γιατί αυτή η γελοία σκηνοθεσία;

Έχοντας παρατήσει το κλαδάκι, αρχίζει τώρα να ανακα­τεύει με το δάχτυλο το πλιγούρι από κριθάρι. Πότε πότε, ρί­χνει μια ματιά στο ακροατήριο που κρατάει την αναπνοή του. Θα έλεγε κανείς ότι, σιωπηλά, το λοιδορεί. Μόλις πέτυ­χε αυτό που ήθελε, πλησιάζει την κούπα στο στόμα του και, με το δάχτυλο πάντα, δοκιμάζει το γεύμα που ετοίμασε. Για μία στιγμή ένα χαμόγελο φωτίζει το αυστηρό του πρόσωπο. Αφού καθαρίζει την κούπα και γλείφει το δάχτυλό του, ο φι­λόσοφος φεύγει έτσι όπως είχε έρθει.

Αυτή ήταν η τελευ­ταία πολιτική παρέμβαση του Ηρακλείτου.

Σε αυτούς που απορούσαν για το γεγονός ότι ένα μά­θημα φιλοσοφίας μπόρεσε να μεταδοθεί χωρίς ούτε μία λέξη, σε αυτούς που αναρωτιούνταν γιατί προτίμησε να σωπάσει, θα είχε απαντήσει: «Για να φλυαρείτε εσείς».

antikleidi

«Μπαμπά, μαμά, τι είναι οι εκλογές;»

Συνομιλώντας με τα παιδιά για τις πολιτικές εξελίξεις.
Είναι οι εκλογές μια διδακτική στιγμή;

Σήμερα καλούμαστε να αναδείξουμε τους αυτοδιοικητικούς μας εκπροσώπους και την επόμενη εβδομάδα να ψηφίσουμε για τους Ευρωβουλευτές. Καθώς η μέρα των εκλογών έφτασε,  είναι εύλογο τα παιδιά να αναρωτιούνται για τη σημασία των εκλογών, τη σπουδαιότητά τους στη καθημερινότητά μας και πώς λειτουργεί το πολίτευμά μας.
Είναι οι εκλογές μια διδακτική στιγμή; Μια στιγμή όπου η ευκαιρία που έχει ο γονιός, ο δάσκαλος, η κοινωνία να ‘ μιλήσει’ με το παιδί μετατρέπεται, με διορατικότητα, σε γνώση που κατακτιέται και παραμένει ως ψυχικό αποτύπωμα;

Η απάντηση είναι ‘ναι’ αποφαίνεται κατηγορηματικά η Αθηνά Στεφανάτου, Κλινική Ψυχολόγος. Χρησιμοποιώντας τα τρέχοντα γεγονότα και τα θέματα που παρουσιάζονται στα δελτία ειδήσεων, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να επωφεληθούμε από τις διδακτικές στιγμές που παρουσιάζονται στην καθημερινή ζωή.

Μπαμπά, μαμά, τι θα ψηφίσεις;

Όσο μεγαλύτερη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης υπάρχει σε εκλογές, τόσο περισσότερο τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν το πολίτευμα και τις λειτουργίες του. Αντί, λοιπόν, να λέμε στα παιδιά μας απλώς τι θα ψηφίσουμε, είναι προτιμότερο να ερευνήσουμε μαζί τους τον κάθε υποψήφιο και το κάθε κόμμα και να συζητήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του εν λόγω προσώπου ή της παράταξης. Αν τα παιδιά κάνουν μόνα τους την έρευνα έχουμε διπλό όφελος. Σαφώς τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερα για το θέμα της έρευνάς τους, αλλά βασικά διδάσκονται ότι (και πώς) πρέπει να ερευνούν όταν θέλουν να μάθουν για να πάρουν αποφάσεις. Έτσι θα γίνουν υπεύθυνοι πολίτες.

Όσο περισσότερο τα παιδιά ακούνε συζητήσεις ενηλίκων, τόσο περισσότερο θα πρέπει να γνωρίζουν για τα βασικά ζητήματα που θίγονται και θα ψηφιστούν στις εκλογές ως αντιπροσωπευτικές θέσεις κομμάτων. Μπορούμε να ζητήσουμε από τα παιδιά να καταγράψουν ποια θέματα θεωρούν σημαντικά ώστε να μετατραπούν σε νόμους του κράτους. Εδώ θα συζητηθούν και θέματα αξιών και ηθικής που αφορούν σε όλη την οικογένεια. Θα ήταν χρήσιμο, λοιπόν, να παρακολουθούμε μαζί με το παιδί συζητήσεις στην τηλεόραση ή ειδήσεις στο internet, και να συζητάμε πάνω σε αυτές. Ακόμα και σε μικρή ηλικία, είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν πώς να παίρνουν αποφάσεις μέσα από την ανάλυση των πληροφοριών που τους δίνονται.
Μπορούμε μέχρι και να παίξουμε ‘εκλογές’. Αν υπάρχει μια τάξη, μια παρέα, μια ομάδα με κέφι, μπορούμε να χωριστούμε σε υποψήφιους: έτσι μαθαίνουμε τις λειτουργίες και τις διαδικασίες του πολιτεύματος. Ποιος θα βγει βουλευτής, με ποιο τρόπο, πώς θα τον επιλέξουμε, πώς είναι να ψηφίζεις;
Δεν υπάρχει πουθενά στην εκπαίδευση των παιδιών μάθημα πολιτικής εκπαίδευσης. Πολλά παιδιά τελειώνουν το σχολείο χωρίς να γνωρίζουν την κυβέρνηση του τόπου τους αλλά και τα φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας. Με αποτέλεσμα, όταν καλούνται να ψηφίσουν στα 18 τους να μην προσέρχονται ή να μην έχουν δομημένη άποψη.

Χτίζοντας τις γνώσεις τους αλλά και τον τρόπο σκέψης τους από νωρίς, προάγουμε την ανεξαρτησία και την κριτική σκέψη των παιδιών που είναι πολύτιμα εφόδια στην ανάπτυξη ελεύθερης βούλησης. Διδάσκουμε από νωρίς στα παιδιά να ψηφίζουν με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Για να νιώσουν ολοκληρωμένοι πολίτες και για να ψηφίσουν σωστά ως μελλοντικοί ενεργοί πολίτες θα πρέπει να κατανοήσουν αληθινά τι είναι καλό και τι δίκαιο!

infokids