Με αφορμή τις ανασκαφές της Αμφίπολης και τις δυο Καρυάτιδες που αποκαλύφθησαν στο κοινό, δυο νεαροί Έλληνες, αποφάσισαν να μας υπενθυμίσουν...
με ένα βίντεο την ιστορία των έξι Καρυάτιδων που κοσμούσαν το Ερέχθειο μέσα μια μικρού μήκους ταινία.
Ο γραφίστας Δημήτρης Αρμανίδης και ο φωτογράφος Γιάννης Λογοθέτης δημιούργησαν ένα βίντεο 6 λεπτών, για τις έξι ωραίες αρχαίες κόρες του Ερεχθείου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες από την ιστοσελίδα του μουσείου της Ακρόπολης, η περιοχή του Ερεχθείου ήταν η ιερότερη όλης της Ακρόπολης.
Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο μαρμάρινο κτήριο, λαμπρό δείγμα του ώριμου ιωνικού ρυθμού. Το ανατολικό τμήμα του ναού ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, της προστάτιδας θεάς της πόλεως, ενώ το δυτικό ήταν αφιερωμένο στον Ποσειδώνα-Ερεχθέα, από όπου και το όνομα του ναού, στον τοπικό ήρωα Βούτη, στον Ήφαιστο και σε άλλους θεούς και ήρωες. Πρόκειται λοιπόν για έναν πολλαπλό ναό, όπου συστεγάστηκαν παλαιότερες και νεότερες λατρείες και όπου φυλάσσονταν τα Ιερά Μαρτύρια, τα ίχνη της τρίαινας του Ποσειδώνος και η ελιά, το δώρο της Αθηνάς στην πόλη της Αθήνας. Το κτήριο είχε δύο προστάσεις (προστεγάσματα). Η οροφήτης βόρειας πρόστασης στηριζόταν σε έξι ιωνικούς κίονες και κάτω από το δάπεδό της οι Αθηναίοι έδειχναν το σημάδι με το οποίο ο Δίας σκότωσε τον μυθικό βασιλιά Ερεχθέα. Η νότια πρόσταση είναι η περισσότερο γνωστή. Αντί για κίονες, έξι αγάλματα κορών, οι Καρυάτιδες, στήριζαν την οροφή. Κάτω από την πρόσταση... περισσότερα εδώ
Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους ξένους αλλά και τους Έλληνες
τουρίστες στην Ερμιόνη, όταν βρέθηκαν στο ξενοδοχείο όπου είχαν κλείσει
για να περάσουν τις ολιγοήμερες διακοπές τους.
«Είμαι Ελληνίδα και θέλω να γυρίσω στη Γη μου!»
Καρυάτιδες που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο «κοσμούσαν» μία αφίσα που βρισκόταν στην είσοδο του ξενοδοχείου! Το μήνυμα ήταν το παρακάτω: «Είμαι Ελληνίδα και θέλω να γυρίσω στη Γη μου!» Πρόκειται για ένα κίνημα επιστροφής των ελληνικών αρχαιοτήτων, που
βρίσκονται σε μουσεία του εξωτερικού, στην πατρίδα που τις δημιούργησε. Την ιδέα είχε ο φωτογράφος και μουσικός, Άρης Καλογερόπουλος . Χωρίς στήριξη ξεκίνησε μία μεγάλη καμπάνια για την επιστροφή των κλεμμένων θησαυρών της Ακρόπολης.
Το βραβείο του καλύτερου τουριστικού προορισµού κέρδισετο Νέο Μουσείο Ακρόποληςαπό την Ενωση ΤουριστικώνΣυντακτών Βρετανίας.Το βραβείο που έχει ιστορία 50 ετών απονέµεται σε χώρους που έχουν δηµιουργηθείτην τελευταία διετίακαι το οποίο διακρίνεται για τη δυναµική του στον τοµέατου τουρισµού, αλλά και για το όφελος που εξασφαλίζειστην τοπική κοινωνία και το περιβάλλον. Το Νέο ΜουσείοΑκρόπολης είχε να αντιµετωπίσειως αντιπάλους το Ulster Museum του ∆ουβλίνουπου φιλοξενεί από κατάλοιπαδεινοσαύρων έως σύγχροναέργα τέχνης και το πάρκο νερού Siam Park στην Τενερίφη. Για κίνηση που άνοιξε την πόρτα στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στον τόπο τους, έκανε λόγο ο υφυπουργόςΤουρισµού Γιώργος Νικητιάδης, κατά την τελετή βράβευσης το βράδυ της Κυριακής,παραµονή της παγκόσµιαςτουριστικής έκθεσης του Λονδίνου, και εξήρε τη σηµασίατων εξελίξεων αυτών για τον ελληνικό πολιτισµό. Στο µεταξύ ξεκινά ο τρίτος διεθνήςδιαγωνισµός µε θέµα τα Μάρµαρα του Παρθενώναδιοργανώνει η Οργάνωση Ελληνικού Πολιτισµού «Νόστος»µε έδρα το Μπουένος Αϊρες, υπό την αιγίδα της ελληνικήςπρεσβείας στην Αργεντινή.Το θέµα του διαγωνισµούστον οποίο µπορούν να συµµετάσχουν συγγραφείς οποιασδήποτε εθνικότητας, ηλικίας και φύλου στην ισπανική,την ελληνική ή στην αγγλικήγλώσσα, (όχι περισσότεροαπό δέκα σελίδες) είναι: «Μάρµαρα του Παρθενώνα. Ιστορία µιας κλοπής ή η κλοπήµιας ιστορίας;». Οι ενδιαφερόµενοιµπορούν να απευθύνονταιέως τις 31 ∆εκεµβρίουστην Asociacion cultural helenica nostos, certamen literario internacional (Avda belgrano 615 πso 8vo «j « ) C.a.b.a (1092), Βuenos aires, Argentina. ΤΑ ΝΕΑ Online Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Εμπνευσμένοι από την προσπάθεια «Bring them back» διαδηλώνουν στα σκαλιά του Βρετανικού Μουσείου για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα
Καθιστική διαμαρτυρία στην είσοδο του Βρετανικού Μουσείου πραγματοποίησαν δεκάδες Έλληνες μαθητές από τη Σύρο. Οι έφηβοι σήκωσαν στα χέρια τους το μήνυμα της επιστροφής των Γλυπτών στον Παρθενώνα και ανάρτησαν κάτω από τους πίνακες ένα …αυτοσχέδιο ομαδικό πανό με τη διεύθυνση του http://www.bringthemback.org/ !
H πρωτότυπη ιδέα των μαθητών που πραγματοποίησαν εκπαιδευτική εκδρομή στη βρετανική πρωτεύουσα με το Κέντρο Ξένων Γλωσσών «Εκπαιδευτική Δυναμική» προστίθεται στο μεγάλο διαδραστικό ταξίδι του “Bring them Back” με τα μέλη του.
Πέρα από τις ψήφους στη διεθνή ιστοσελίδα της εκστρατείας μάλιστα, μέρα με τη μέρα η καμπάνια κάνει την εμφάνισή της σε ολοένα και περισσότερες διευθύνσεις του διεθνούς ιστότοπου, ενώ το βίντεο στο youtube με τον κύριο Ελγινιάδη και τα περίφημα κατορθώματά του αποτελεί πηγή έμπνευσης για περαιτέρω δράσεις και πρωτοβουλίες σε περισσότερους από 519.398 επισκέπτες.
Τη σημερινή προσπάθεια των Συριανών μαθητών απαθανάτισαν με το φωτογραφικό τους φακό δεκάδες επισκέπτες του Βρετανικού Μουσείου, αλλά και δημοσιογράφοι από διεθνή μέσα στο Λονδίνο. Παράλληλα, με τη διεύθυνση του site μάλιστα, το γκρίζο της πόλης φωτίστηκε με τα χρώματα της γαλανόλευκης ελληνικής σημαίας και τα αισιόδοξα χαμόγελα της ελληνικής νεολαίας από το όμορφο Κυκλαδονήσι.
Σημαντικό να παίρνονται τόσο όμορφες πρωτοβουλίες από το τόσο νέους ανθρώπους , πραγματικά η προσπάθεια αυτή αποτέλεσε μια πολύ όμορφη έκπληξη.
Thousands of pieces of Greek antiquities are hosted in the British Museum. Our campaign does not ask for the return of those.
We ask for the return of the Parthenon Marbles in Greece and the Reunification of the Monument.
We, the users of the Internet obtain power and we are able to mobilize the international public opinion. Our goal can be achieved this way. Do you believe this is fair? If yes, help this goal come true.
Say your own BRING THEM BACK!
Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών. Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο.
Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο.
Πιστεύεις ότι είναι δίκαιο; Αν ναι, βοήθησε να γίνει πραγματικότητα.
Πες το δικό σου“BRING THEM BACK!”
Το ActClick.com πραγματοποιεί μια μεγάλη καμπάνια -διαδικτυακή και μη- με μήνυμα την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η καμπάνια ονομάζεται “BRING THEM BACK!” και η ιστορία της ξεκινά 209 χρόνια μετά το 1801, όταν ο Λόρδος Έλγιν αποφάσισε να λεηλατήσει την Ακρόπολη των Αθηνών. Το ταξίδι του “BRING THEM BACK!” αρχίζει από την Αθήνα, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης και τον Παρθενώνα για να διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο… με ένα μόλις click!
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κόσμου ανεξαρτήτως χώρας, ηπείρου και εθνικότητας για την ιστορία ενός από τα σημαντικότερα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι η παράλληλη προβολή όλων των Επιτροπών, των φορέων και των προσπαθειών που έχουν συντελεστεί ως σήμερα για την επιστροφή ή την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα.
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι να ενώσουμε και όχι να χωρίσουμε.
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι η συλλογική προσπάθεια ως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 για τη συγκέντρωση του μεγαλύτερου αριθμού υπογραφών από πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο, που στέλνουν το δικό τους ηχηρό μήνυμα BRING THEM BACK!” και διακηρύττουν τις δικές τους αξίες πολιτισμού στον 21ο αιώνα.
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι η επίσημη παράδοση των στοιχείων της καμπάνιας μας στο Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και στους εκπροσώπους του Νέου Μουσείου Ακρόπολης καθώς και στην διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου.
Απώτερος στόχος μας κατόπιν, προβάλλει ίσως η ιδέα της συγκέντρωσης 1.000.000 επώνυμων υπογραφών και το αίτημα για συζήτηση του θέματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με κίνητρο την άσκηση διεθνών και ουσιαστικών πιέσεων στο ζήτημα της επιστροφής των Γλυπτών.
Στόχος του “BRING THEM BACK!” είναι να καταφέρω να ενώσω τη δική μου με τη δική σου φωνή πολιτισμού.
Το “BRING THEM BACK!” αρχίζει κιόλας να ταξιδεύει από την ανοιξιάτικη Αθήνα με προορισμό κάθε γωνία της γης, με ενθουσιασμό!
«Σμιλεύτηκα στο εργαστήριο του θεϊκού Φειδία, που βρισκόταν στη συνοικία των μαρμαράδων, στο Δήμο Αλωπεκής, σημερινή Δάφνη. Δημιουργός μου ήταν ένας ασχημομούρης που μολονότι δεν ξεπερνούσε τα 30, είχε ήδη κοιλιά και φαλάκρα. Μετριότατος καλλιτέχνης και τεμπελχανάς.
Ο Φειδίας τον ανεχόταν επειδή ήταν γιος του παλιού γλύπτη Σωφρονίσκου, αλλά και λόγω του κοφτερού μυαλού που επεδείκνυε σε όλους τους άλλους τομείς εκτός από τη γλυπτική.
*Στάθηκα,άτυχη από την πρώτη στιγμή. Στο εργαστήριο του Φειδία εργάζονταν 100 εξαίσιοι τεχνίτες, οι καλύτεροι γλύπτες και χαλκοχύτες των κλασικών χρόνων. Εγώ όμως έπεσα πάνω στον ατάλαντο Σωκράτη που έγινε γνωστός μόνο όταν εγκατέλειψε τη γλυπτική για να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Πού τύχη να με σμιλέψουν τα χέρια του Αγοράκριτου, του μόνου μαθητή στον οποίο επιτρεπόταν να υπογράφει τα γλυπτά όχι με τ' όνομά του, αλλά με το δοξαστικό "Φειδίας". Ή του περίφημου Αλκαμένη, των Παριανών Θρασυμήδη, Λοκρού και Αρίστανδρου ή έστω του πιτσιρικά Σκόπα, του μεγαλύτερου γλύπτη της επόμενης γενιάς.
Λένε πως ο Φειδίας έδινε στ' αγάλματα πνοή, εμένα ο Σωκράτης μου έδωσε λόγο. Με την κουβέντα ξεχάστηκα να συστηθώ. Είμαι ό,τι απέμεινε από ένα ανάγλυφο των Τριών Χαρίτων. Έζησα στην αττική γη 2.000 χρόνια και βάλε. Από το 1817 δηλώνω μόνιμη κάτοικος Λονδίνου, αλλά αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία...
Δόξα και παρακμή
Τοποθετημένη μεταξύ των Προπυλαίων και του ιερού της Απτέρου Νίκης, με απαράμιλλη θέα προς το Σαρωνικό, βίωσα όλη τη δόξα και την παρακμή της Αθήνας. Θυμάμαι τις μέρες της τοποθέτησής μας. Στον ιερό βράχο είχε στηθεί πραγματικό πανηγύρι.
*Ο κουτσός μηχανικός Αρτέμωνας περιφερόταν υποβασταζόμενος, ελέγχοντας τα βαρούλκα και τις μηχανές που είχε επινοήσει για να ανυψώσει τη Ζωφόρο, τις Μετόπες και όλους εμάς τους υπόλοιπους στις προκαθορισμένες θέσεις μας. Επρόκειτο για κολοσσιαίο έργο. Αλλωστε, τα μηχανήματα του Αρτέμωνα είχαν χαρίσει στον Περικλή σπουδαίες νίκες στις μάχες. Τώρα του πρόσφεραν τη σπουδαιότερη.
*Οταν τα πάντα είχαν στηθεί, η θεσπέσια Ασπασία είπε στο Φειδία για μας: "Δεν είναι κρίμα τέτοια υπέροχα γλυπτά να τοποθετηθούν τόσο ψηλά ώστε με μεγάλη δυσκολία να τα απολαμβάνουν οι άνθρωποι";
-"Μου αρκεί που τα βλέπουν οι θεοί", της απάντησε.
Αχ, Αθήνα! Είμαι προϊόν του Χρυσού Αιώνα. Έζησα όμως τη φρίκη του Πελοποννησιακού Πολέμου, είδα τους Σπαρτιάτες να γκρεμίζουν τα μακρά τείχη, το Φίλιππο, τον Αλέξανδρο και τους Ρωμαίους να μας κατακτούν.
*Τα προβλήματα άρχισαν με την επικράτηση του Χριστιανισμού. Φανατισμένοι πιστοί της νέας θρησκείας άρχισαν να καταστρέφουν τα ιερά και να σκυλεύουν τα αγάλματα που βρίσκονταν στο επίπεδο του εδάφους. Με τους Βυζαντινούς, τους Φράγκους, τους Αρβανίτες, τους Σλάβους, τους Καταλανούς και τους Τούρκους δεν περάσαμε τις καλύτερές μας στιγμές. Οι καταστροφές ωστόσο, ήταν εντέλει μικρές.
*Πραγματική λαίλαπα για μας τα γλυπτά ήταν οι Ευρωπαίοι, μετά την εποχή της Αναγέννησης. Η αρχαιολατρεία έγινε συρμός. Διάφοροι φραγκοντυμένοι περιηγητές, απεσταλμένοι δόγηδων, βασιλιάδων και φιλότεχνων μεγιστάνων άρχισαν τις «επιτόπιες μελέτες», που εξελίχθηκαν σε συλλεκτική μανία για να καταλήξουν σε αρπαγές και βανδαλισμούς.
*Το 1350 άκουσα το Γερμανό Rudolph von Suchen που ταξίδεψε στην Ιταλία και την Ελλάδα, να λέει ότι ολόκληρη η Γένοβα ήταν χτισμένη με μάρμαρα και κίονες απ' την Αθήνα, ενώ οι περιηγητές αποκεφάλιζαν αγάλματα και ακρωτηρίαζαν μύτες για να διακοσμήσουν τα σαλόνια τους.
*Κατά την πολιορκία της Ακρόπολης, το 1687, ο Βενετός Φραγκίσκος Μοροζίνι διάλεξε το εξαίσιο γλυπτικό σύμπλεγμα του δυτικού διαζώματος με τον Ποσειδώνα και τα δύο άλογα, για να το μεταφέρει ολόκληρο στην πατρίδα του. Κατά την απόσπαση, όμως, των γλυπτών γκρεμίστηκε ολόκληρο τμήμα του ναού και τα μάρμαρα θρυμματίστηκαν καταγής. Ο Μοροζίνι έγραψε στη σύγκλητο, όπως έμαθα, ότι "ευτυχώς δεν έπαθαν τίποτε οι βενετσιάνοι τεχνίτες". Ολοι οι μισθοφόροι της γαληνοτάτης δημοκρατίας έφυγαν από την Αθήνα με αναμνηστικά εκατοντάδες κεφάλια από αγάλματα, μετόπες και αετώματα. Ο γραμματικός του αρχιστράτηγου San Gallo και ο δανός λοχαγός Hartmand υπερηφανεύονται γι' αυτό σε γραπτά τους.
*Το 1801 ο λόρδος Ελγιν, πρεσβευτής κι αυτός στην Κωνσταντινούπολη, εξασφαλίζει φιρμάνι για αρπαγή μνημείων και μεταφορά της λείας στην Αγγλία. Ουσιαστικά επρόκειτο για το σύνθημα κατεδάφισης του Παρθενώνα, κι αυτά τα λέει κάποια που τα έζησε από κοντά. Τον Οκτώβριο του 1802, καθώς με σκαλωσιές ξεκολλούσαν τις μετόπες, ένα τμήμα από την τοιχοδομή χαλάρωσε εξαιτίας των μηχανημάτων.
*"Τότε γκρεμίστηκαν τα ογκώδη πεντελικά μάρμαρα με φοβερό βρόντο και τα θρυμματισμένα κομμάτια διασκορπίστηκαν ανάμεσα στα ερείπια", όπως έγραψε και ο Edward Clarke, ένας απ' τους αρχιτεχνίτες του Ελγιν. Εκείνη τη στιγμή κατέρρευσα κι εγώ. Σωριαστήκαμε μαζί με τις αδελφές μου στο έδαφος και σπάσαμε σε πέντε κομμάτια. Εγώ ήμουν το μεγαλύτερο κι έτσι φορτώθηκα σε πλοίο για Λονδίνο.
*Έκανα δεκαετίες να συνηθίσω το μουντό καιρό της Αγγλίας και το αποστειρωμένο περιβάλλον του μουσείου. Μου λείπει αφάνταστα ο αττικός ουρανός, το κλίμα του Λεκανοπεδίου και η αύρα του Σαρωνικού, παρ' όλο που έχουν πιάσει τ' αφτιά μου έλληνες επισκέπτες να συζητούν για μια σημερινή Αθήνα που με τρομάζει. Με εκνευρίζουν αφόρητα οι ορδές των τουριστών με τις βιντεοκάμερες και τα φλας, οι ανιαρές περιγραφές των ξεναγών και τα κακόγουστα κοκτέιλ πάρτι του βρετανικού μουσείου, με υψηλούς προσκεκλημένους».
J. Travlos «Pictorial Dictionary of Ancient Athens», Χ. Ζαλόκωστα «Σωκράτης», συνέντευξη με την αρχαιολόγο Βιργινία Μαυρίκα, Κ. Σινόπουλος: «Ξενοκρατία, υποτέλεια».
ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
(Ελγίνου μάρμαρα)
Η Καρυάτιδα από το Ερέχθειο. Erechtheion Caryatid.
Στην ψυχρή του Μουσείου αίθουσα
την κλεμμένη, ωραία, κοιτώ
μοναχή Καρυάτιδα.
Το σκοτεινό γλυκύ της βλέμμα
επίμονα εστραμμένο έχει
στο σφριγηλό του Διονύσου σώμα
(σε στάση ηδυπαθείας σμιλευμένο)
που δυο βήματα μόνον απέχει.
Το βλέμμα το δικό του έχει πέσει
στη δυνατή της κόρης μέση.
Πολυετές ειδύλλιον υποπτεύομαι
τους δυο αυτούς να 'χει ενώσει.
Κι έτσι, όταν το βράδυ ή αίθουσα αδειάζει
απ' τούς πολλούς, τούς θορυβώδεις επισκέπτες,
τον Διόνυσο φαντάζομαι
προσεκτικά απ’ τη θέση του να εγείρεται
των διπλανών γλυπτών και αγαλμάτων
την υποψία μην κινήσει,
κι όλος παλμό να σύρεται
τη συστολή τής Καρυάτιδας
με οίνον και με χάδια να λυγίσει.
Δεν αποκλείεται όμως έξω να 'χω πέσει.
Μιαν άλλη σχέση ίσως να τούς δένει
πιο δυνατή, πιο πονεμένη:
Τις χειμωνιάτινες βραδιές
και τις εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες
τούς βλέπω,
απ' τα ψηλά να κατεβαίνουν βάθρα τους,
της μέρας αποβάλλοντας το τυπικό τους
με νοσταλγίας στεναγμούς και δάκρυα
τους Παρθενώνες και τα Ερεχθεία που στερήθηκαν
στη μνήμη τους με πάθος ν’ ανεγείρουν. Κική Δημουλά
Posts
