Τσιμπήματα από υμενόπτερα

Στην Ελλάδα συναντά κανείς τη μέλισσα που παράγει το μέλι και το κερί, την κοινή σφήκα με κιτρινόμαυρες ραβδώσεις που κάνει φωλιές είτε στο χώμα, ή κάτω από πέτρες ή στις γωνίες των σπιτιών και τη μεγάλη σφήκα (vespa orientalis) που είναι καφέ χρώματος και ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή λέγεται και σκούργος ή σερσένι ή σερσέκι.

Τα έντομα αυτά δεν είναι επιθετικά και επιτίθενται μόνο όταν κινδυνεύσουν τα ίδια ή οι φωλιές τους. Με τα δήγματα ή τα κεντρίσματά τους αδειάζουν το δηλητήριό τους ή αφήνουν όλο το κεντρί τους (μέλισσες) μέσα στο δέρμα και προκαλούν αντιδράσεις του οργανισμού που μπορεί να είναι ακόμη και απειλητικές για τη ζωή.

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά ποιες είναι οι αντιδράσεις του ανθρώπινου οργανισμού μετά από δήγμα υμενοπτέρου.

Το τσίμπημα ενός υμενόπτερου φυσιολογικά προκαλεί στο δέρμα μία μικρή τοπική αντίδραση που οφείλεται στην τοξική δράση του δηλητηρίου. Η φυσιολογική αυτή αντίδραση εξαρτάται από το σημείο του νυγμού, δηλαδή αν ένα άτομο τσιμπηθεί σε κάποιο σημείο όπως το χέρι ή το πόδι θα παρουσιάσει τοπικό ερεθισμό με εξάνθημα και μικρό πρήξιμο (συνήθως διαμέτρου 5-6 cm) πόνο ή και φαγούρα. Αν τσιμπηθεί στο βλέφαρο η αντίδραση θα είναι πιο ενοχλητική εξ αιτίας του διαφορετικού είδους του ιστού και της λεπτότητας του οργάνου.

Αν δηλαδή το άτομο τσιμπηθεί σε μαλακούς ιστούς όπως χείλη, γλώσσα, βλέφαρα κλπ τότε η αντίδραση θα είναι σαφώς εντονότερη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το άτομο είναι αλλεργικό στο δηλητήριο του εντόμου. Η βλάβη παρέρχεται πλήρως σε 2-3 μέρες χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα.

Όταν το άτομο είναι αλλεργικό στο δηλητήριο του εντόμου, τότε μπορούν να εμφανιστούν διαφορετικής βαρύτητας αντιδράσεις που κυμαίνονται από την μεγάλη τοπική αντίδραση μέχρι τη βαριά συστηματική αναφυλαξία (αλλεργικό shock).

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ είναι δερματική αντίδραση σαφώς μεγαλύτερης εκτάσεως από την απλή τοπική που οφείλεται απλά στη δράση του δηλητηρίου και η αντίδραση εξαρτάται από το σημείο του σώματος που θα γίνει το τσίμπημα. Αν π.χ τσιμπηθεί η παλάμη του χεριού θα εμφανισθεί οίδημα και ερυθρότητα μέχρι τον αγκώνα ή και όλο το χέρι και μπορεί να συνυπάρχει λεμφαγγειϊτιδα και διόγκωση των συστοίχων λεμφαδένων. Βακτηριακή μόλυνση δεν συμβαίνει συνήθως λόγω πιθανόν της βακτηριοστατικής δράσης του δηλητηρίου. Δίνει όμως το πρώτο μήνυμα ότι το άτομο πρέπει να επισκεφθεί αλλεργιολόγο για να λάβει οδηγίες για μελλοντικό τσίμπημα, που μπορεί να είναι περισσότερο απειλητικό..

ΗΠΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ Στην περίπτωση αυτή, μετά το τσίμπημα σε κάποιο σημείο του σώματος, μπορεί να εμφανισθεί δερματικό εξάνθημα κνιδωτικό (σαν να έχει τριφτεί το δέρμα με τσουκνίδα), που μπορεί να επεκτείνεται πέραν από τη θέση του τσιμπήματος, ακόμη και σε ολόκληρο το σώμα, παραμένει όμως πάντοτε στο δέρμα και δεν επηρεάζει άλλους ιστούς(βλεννογόνους). Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν συνήθως άλλα συμπτώματα εκτός από τον έντονο κνησμό. Αυτή η αντίδραση είναι σοβαρότερη από την τοπική αλλά αν περιορισθούν τα συμπτώματα ΜΟΝΟΝ στο δέρμα, δεν εγκυμονεί κινδύνους για την ζωή του ανθρώπου.

***ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ, είναι η σοβαρότερη αντίδραση και συνήθως εμφανίζεται λίγα λεπτά (2-30)`μετά από το τσίμπημα. Εμφανίζεται κνησμός σε παλάμες και πέλματα, αρχικά διάχυτη ερυθρότητα (κοκκίνισμα) σε όλο το σώμα, μετά κνιδωτικό εξάνθημα όπως περιγράφηκε προηγουμένως, ή οίδημα ακόμη και σε απομακρυσμένα σημεία από το τσίμπημα, καταρροή, ρινική συμφόρηση, ξηρός βήχας, συμπτώματα ασθματικής κρίσης, βράχνιασμα, ‘‘θάμπωμα’’ στα μάτια, ζάλη. Μπορεί ακόμη και απώλεια των αισθήσεων. Η αρτηριακή πίεση πέφτει (μερικές φορές δεν μπορεί να μετρηθεί), ο σφυγμός γίνεται αδύναμος και συχνός.

Μπορεί ακόμη να εμφανισθούν και άλλα συμπτώματα ανάλογα με την βαρύτητα της αντίδρασης και από άλλα όργανα η οργανικά συστήματα όπως από το γαστρεντερικό που συνίστανται σε διάρροια, κοιλιακό άλγος, ναυτία, εμετό και από το νευρικό σύστημα συμπτώματα με τη μορφή σύγχυσης, λιποθυμίας, σπασμών ή και κώματος και αποτελούν συνήθως επακόλουθα καρδιαγγειακής καταπληξίας.

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να εμφανισθούν όλα ή συνδυασμός αυτών με διαφορετική ένταση κάθε φορά.

Πολύ σπάνια μπορεί να εμφανισθεί κεραυνοβόλος συστηματική αναφυλαξία με αποτέλεσμα την μοιραία κατάληξη. Συνήθως υπάρχει χρόνος εξαιρετικά περιορισμένος και μόνο αν ο πάσχων και το περιβάλλον είναι ενήμεροι για το τι πρέπει να πράξει και εφοδιασμένο με τα κατάλληλα φάρμακα, μπορεί να αντιμετωπίσει άμεσα την κατάστασή του μέχρις ότου βρεθεί υπό ιατρική φροντίδα.

Εδώ θα κάνουμε μία παρένθεση στις αλλεργικές αντιδράσεις για να αναφέρουμε στην περίπτωση«δηλητηρίασης» του οργανισμού σε περίπτωση μεγάλου αριθμού τσιμπημάτων.

Πιο συγκεκριμένα όταν τα τσιμπήματα είναι περισσότερα από 50 για παιδί και περισσότερα από 80 για ενήλικο , η τοξική αντίδραση είναι αναμενόμενη παρά το γεγονός ότι η θανατηφόρος δόση ενίεται σε περίπτωση εκατοντάδων ή χιλιάδων νυγμών.

Σε περίπτωση μοιραίου μετά από πολλαπλά τσιμπήματα, αυτό επέρχεται μετά πάροδο αρκετών ημερών και αποδίδεται σε νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές της πήξης του αίματος ή νέκρωσης του εγκεφάλου που φαίνεται ότι προκαλούν άμεσα τα πεπτίδια μελιτίνη, απαμίνη και οι κινίνες που διεισδύουν στο Εγκεφαλονωτιαίο Υγρό.

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΔΗΓΜΑΤΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ. 

Πριν ασχοληθούμε με την αντιμετώπιση των αντιδράσεων από δήγμα εντόμου ας επιχειρήσουμε πρώτα να απαντήσουμε σε μερικές ερωτήσεις.


1η ερώτηση: Αλλεργικό άτομο με άλλης μορφής αλλεργία πχ άσθμα πρέπει να έχει μαζί του αδρεναλίνη;

Απάντηση: αν δεν υπάρχουν ενδείξεις ευαισθητοποίησης στο δηλητήριο των υμενοπτέρων τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχει μαζί του το τσαντάκι με τα φάρμακα.

2η ερώτηση: Αν το άτομο είναι αλλεργικό στην μέλισσα θα είναι και στην σφήκα ;
Απάντηση: Δεν είναι το σύνηθες. Πρακτικά οι διασταυρούμενες αντιδράσεις στην μέλισσα και τις σφήκες είναι ανύπαρκτες. Αντίθετα συχνά υπάρχουν διασταυρούμενες αντιδράσεις στο δηλητήριο των διαφόρων σφηκών. Θεωρητικά επειδή υπάρχει μία ουσία κοινή στο δηλητήριο όλων των εντόμων, η υαλουρονιδάση, μπορεί να εμφανισθεί διασταυρούμενη αντίδραση, όμως πολύ σπάνια η ουσία αυτή αποτελεί τον κύριο παράγοντα της συστηματικής αναφυλαξίας.

3η ερώτηση: ‘Περνάει’ η υπερευαισθησία στα υμενόπτερα με τον καιρό;

Απάντηση: Ναι αν το άτομο δεν τσιμπηθεί για 5 χρόνια από το ίδιο έντομο (συνήθως για διάστημα > 5 χρόνια). Στην περίπτωση αυτή υπάρχει πιθανότητα, υπολογίζεται σε 40%, να απαλλαγεί το άτομο από την αλλεργική αυτή προδιάθεση. 
Το πρόβλημα όμως είναι αρκετά σοβαρό για να αφήνεται στην τύχη του και στη φυσική επιλογή. Άρα καταλήγει κανείς στη λύση της προσπάθειας απευαισθητοποίησης. 

Πρέπει επίσης να τονισθεί ότι για 2-3 εβδομάδες μετά την εκδήλωση αλλεργικής αντίδρασης οι δερματικές εξετάσεις μπορεί να είναι αρνητικές. Αυτό σημαίνει ότι η προσωρινά ανενεργός αυτή περίοδος δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί απαλλαγή από το πρόβλημα.

4η ερώτηση: Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν συστηματική αναφυλαξία στο δηλητήριο των υμενοπτέρων;

Απάντηση: Ο κανόνας είναι ότι αυτοί που εκτίθενται περισσότερο στα δήγματα έχουν αυξημένη πιθανότητα να αναπτύξουν αλλεργία στο δηλητήριο (μελισσοκόμοι – γεωργοί-κτηνοτρόφοι και όσοι γενικά είναι εκτεθειμένοι στη φύση.

Για την ευαισθητοποίηση απαιτούνται προηγούμενα τσιμπήματα λιγότερα για τη σφήκα και περισσότερα για τη μέλισσα.

5η ερώτηση: Υπάρχει εποχική κατανομή στην εμφάνιση κρουσμάτων δηγμάτων υμενοπτέρων;

Απάντηση: Ναι, οι μέλισσες τσιμπούν συνήθως τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ οι σφήκες προς το τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο.

6η ερώτηση: Υπάρχουν πληθυσμιακές ομάδες που οι θάνατοι από αναφυλαξία είναι συχνότεροι;

Απάντηση: Ναι σε ηλικιωμένα άτομα και σε παιδιά μικρότερα των 10 χρονών.

Πως πρέπει λοιπόν να αντιδράσουμε σε ένα δήγμα υμενοπτέρου;

Α. ΓΕΝΙΚΑ

1. ψυχραιμία
2.Αφαίρεση του κεντριού γρήγορα γιατί όσο παραμένει απελευθερώνεται δηλητήριο που επιτείνει την αντίδραση (μέλισσα).
3. Τοπικά επιθέματα πάγου.
4.Αντισταμινικά για τον κνησμό.
5.Τοπικά αντιϊσταμινικά.
Συνήθως αυτά αρκούν όταν είναι η πρώτη φορά που ένα υμενόπτερο μας τσιμπάει και γενικά όταν η αντίδραση είναι μικρή τοπική.

Β. Όταν κάποιος εμφανίζει μεγάλη τοπική ή ήπια συστηματική αναφυλαξία.
1.Όλα τα παραπάνω και επιπλέον τοπικά και από το στόμα κορτικοειδή (κορτιζόνη).
2.Σίγουρα πρέπει να επισκεφθεί ειδικό γιατρό(αλλεργιολόγο). Εκείνος θα κρίνει αν πρέπει να προχωρήσει σε έλεγχο (ο οποίος περιλαμβάνει δερματικές δοκιμασίες η και εξετάσεις αίματος) και να του δώσει κατάλληλες οδηγίες.
Στις περιπτώσεις αυτές δεν συνιστάται η έναρξη ειδικής θεραπείας απευαισθητοποίησης.

Γ. Τι πρέπει να κάνει κάποιος που εμφάνισε σοβαρή συστηματική αντίδραση.
1. Θα πρέπει να έχει προηγηθεί ενημέρωση ώστε ο ασθενής να έχει μαζί του ένα τσαντάκι με συσκευή αδρεναλίνης με την οποία είναι δυνατόν να χορηγηθεί αδρεναλίνη άμεσα ακόμη πάνω από τα ρούχα, αντισταμινικά και ένεση ή σταγόνες ή χάπι κορτιζόνης.

Υπάρχουν γενικές οδηγίες αποφυγής;
Ναι και είναι:

• Αποφυγή πανικού και ξαφνικών περιστροφικών κινήσεων σε παρουσία εντόμου. Τα έντομα γίνονται επιθετικά όταν αισθάνονται ότι απειλούνται. Π.χ. είστε στο αυτοκίνητο και αντιλαμβάνεστε την παρουσία εντόμου. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΕΤΕ ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ. Ανοίξτε τα παράθυρα, φροντίστε αμέσως να παρκάρετε προσωρινά όπου μπορέσετε, κατεβείτε από το αυτοκίνητο, ανοίξτε όλες τις πόρτες και είναι βέβαιο ότι το έντομο θα αποδράσει χωρίς να επιτεθεί.

• Οι οδηγοί μοτοσυκλέτας θα πρέπει να έχουν πάντοτε κατεβασμένη τη ζελατίνη προστασίας του κράνους και να μην οδηγούν ποτέ γυμνοί πάνω από τη μέση ή με κοντό παντελονάκι.
• Τα υμενόπτερα είναι πιο επιθετικά αργά τις απογευματινές ώρες και σε θερμό και υγρό περιβάλλον και όταν απειλούνται. Επίσης κατά την διαδικασία του τσιμπήματος εκκρίνουν φερορμόνες που παρακινούν και άλλα έντομα να επιτεθούν.
• Μείνετε μακριά από μέρη που συναθροίζονται τα έντομα π.χ ανοιχτούς κάδους απορριμάτων, σάπια φρούτα, ανθισμένα λουλούδια και πατητήρια σταφυλιών κ.α.
• Αποφύγετε να φοράτε αρώματα, λακ, αντιηλιακά με έντονες οσμές διότι προσελκύουν έντομα.
• Τα εντομοαπωθητικά (spray ή gel) δεν είναι αποτελεσματικά.
• Μην φοράτε χαλαρά ενδύματα με έντονα χρώματα και σχέδια, προτιμήστε χρώμα λευκό- πράσινο (χακί) και ανοιχτό καφέ.
• Αποφύγετε τις κηπουρικές εργασίες και κάνετε τις μόνο αν φοράτε καπέλο γάντια, μακριά ρούχα.
• Μην αφήνετε υπολείμματα τροφών στην ύπαιθρο.
• Τοποθετήστε ειδικές σίτες στα παράθυρα.
• Φοράτε πάντα κλειστά υποδήματα ιδίως έξω από το σπίτι.
• Μην ξεχνάτε κράνος και γάντια όταν οδηγείτε μοτοσυκλέτα.
• Προσέχετε όταν ψαρεύετε στην ακτή γιατί μαζεύονται έντομα (ιδίως σφήκες)
• Σε περίπτωση επίθεσης εντόμων καλύψετε το κεφάλι και τα χέρια με υφάσματα και απομακρυνθείτε σε ασφαλές σημείο με ηρεμία
• Έχετε κινητό όταν εργάζεστε στην εξοχή ή εκδράμετε.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

1. Συνεκτίμηση άλλων παραγόντων όπως ασθένειες και λήψη φαρμάκων γιατί μπορεί να χρειάζεται μείωση της δόσης ή αντίθετα κάποια φάρμακα ελαττώνουν την δράση της αδρεναλίνης.
2. ξαπλώνουμε τον άρρωστο έχοντας το σημείο του δήγματος πιο χαμηλά από την καρδιά
3. κάνουμε ένεση αδρεναλίνης η οποία μπορεί να επαναληφθεί μετά από 20’.
4. χορηγούμε αντισταμινικά
5. αν έχει δύσπνοια κάνουμε εισπνοή με βρογχοδιασταλτικά
6. χορηγούμε σταγόνες ή χάπι κορτιζόνης ή καλύτερα ένεση
7. μεταφέρεται ο ασθενής σε νοσοκομείο για 24ωρη παρακολούθηση ακόμη και αν έχει βελτιωθεί η κλινική εικόνα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος υποτροπής
8. αφαίρεση κεντριού.
   

Όπως αναφέρεται και παραπάνω σε περίπτωση που ο ασθενής εμφανίσει σοβαρή συστηματική αναφυλακτική αντίδραση είναι σε πολύ αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσει σοβαρότερο επεισόδιο κάποια επόμενη φορά και για αυτό είναι απαραίτητη η άμεση αλλεργιολογική εκτίμηση.
Ο αλλεργιολόγος θα προσδιορίσει το υπεύθυνο έντομο (μέλισσα ή σφήκα και το είδος). Αυτό γίνεται από το ιστορικό αφ’ ενός και από τις δερματικές εξετάσεις ή τα Rast αφ’ ετέρου.

Σε κάθε περίπτωση απαιτείται παρακλινικός έλεγχος ακόμη και αν ο ασθενής είναι μελισσοκόμος και αναγνωρίζει τα έντομα ή υπάρχει στο σημείο του νυγμού κεντρί και άρα πρόκειται για μέλισσα ή ακόμη και αν υπάρχει το «πειστήριο του εγκλήματος» δηλαδή το νεκρό έντομο και οπωσδήποτε όταν δεν συμβαίνει τίποτε από τα ανωτέρω και ο ασθενής είναι πανικόβλητος και δεν μπορεί να δώσει καμιά πληροφορία.

Ο παρακλινικός έλεγχος μας δίνει την βεβαιότητα για το είδος του εντόμου ώστε να γνωρίζουμε από τι έντομο θα πρέπει να απευαισθητοποιηθεί ο ασθενής.

Επίσης ανοσοθεραπεία δηλαδή η απευαισθητοποίηση αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τα άτομα με τεκμηριωμένες σοβαρές αναφυλακτικές αντιδράσεις.

Παρέχει προστασία που φθάνει σχεδόν σε επίπεδα ίασης. Η τεχνική της βασίζεται στην προοδευτικά αυξανόμενη χορήγηση δηλητηρίου μέχρι η χορηγούμενη δόση να αντιστοιχεί σχεδόν στο δηλητήριο αυτό δύο εντόμων.

Είναι αποτελεσματικής διάρκειας τουλάχιστον 5 χρόνια, αλλά πρέπει να γίνεται με όλους τους αυστηρούς κανόνες γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίου συστηματικής αναφυλαξίας.

Σε παιδιά < 5 ετών δεν συνιστάται η έναρξη ανοσοθεραπείας με γνώμονα ότι ο κίνδυνος από νέο τσίμπημα είναι μικρότερος ενώ οι πολλές ενέσεις πιθανόν να έχουν ψυχολογική επίπτωση στο παιδί.

Στην Ελλάδα συναντά κανείς τη μέλισσα που παράγει το μέλι και το κερί, την κοινή σφήκα με κιτρινόμαυρες ραβδώσεις που κάνει φωλιές είτε στο χώμα, ή κάτω από πέτρες ή στις γωνίες των σπιτιών και τη μεγάλη σφήκα (vespa orientalis) που είναι καφέ χρώματος και ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή λέγεται και σκούργος ή σερσένι ή σερσέκι.

paidiatriki.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμάαα, κάτι με τσίμπησε (Τσιμπήματα Εντόμων)

Πώς θα ανακουφίσετε το παιδί από τα τσιμπήματα των εντόμων, με φυσικούς τρόπους, χωρίς να σας πιάσει πανικός 

Τα καλοκαίρια με τα παιδιά μας είναι γεμάτα ευκαιρίες για τη δημιουργία υπέροχων αναμνήσεων, καθώς μπορούμε να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί τους στη φύση. 

Δυστυχώς, εκτός από εμάς τις υψηλές θερμοκρασίες απολαμβάνει και ένα πλήθος εντόμων, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν θα περιφρονούσαν το απαλό δερματάκι του μωρού μας.
------------

Αν το τσίμπησε κουνούπι 
Πρώτα από όλα, μην το αφήσετε να το ξύσει. 

Ναι, το ξέρουμε ότι έχει δίκιο, όπως ξέρουμε και ότι είναι αρκετά δύσκολο να το πείσετε. 

Ωστόσο, όταν ξύνουμε τα τσιμπήματα του κουνουπιού κάνουμε το αίμα μας να κυλά πιο γρήγορα προς την περιοχή, με αποτέλεσμα οι τοξίνες που εκλύει το έντομο να διαχέονται περισσότερο. 

Επιπλέον, αν το κάνει να ματώσει διατρέχει κίνδυνο μόλυνσης, ενώ δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε τα περισσότερα ανακουφιστικά σκευάσματα πάνω σε ανοιχτή πληγή.

Εκτός από τις διάφορες αντιισταμινικές αλοιφές, που μπορείτε να βρείτε στα φαρμακεία, υπάρχουν αρκετά φυσικά προϊόντα που θα ανακουφίσουν γρήγορα το μικρό σας. 

Αν έχετε αλόη, χαράξτε ελαφρά κάποιο σημείο του φυτού και εφαρμόστε το τζελ που θα βγει επάνω στο τσίμπημα. Αφήστε το να στεγνώσει και επαναλάβετε αν χρειαστεί. 

Άλλη μία λύση είναι να βράσετε περίπου 15 γραμμάρια αποξηραμένο βασιλικό σε δύο κούπες νερό και με ένα καθαρό πανί να τρίψετε το ζωμό στην περιοχή, αφού πρώτα κρυώσει αρκετά. 

Αν η μικρή σας δεν έχει αρκετή υπομονή, τα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα βασιλικού μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ανακουφιστικά.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την πατροπαράδοτη επιλογή της επάλειψης της περιοχής με λίγο ξίδι. 

Σε περίπτωση, όμως, που δεν αντέχετε τη μυρωδιά, μπορείτε αντ’ αυτού να κρατάτε στο ψυγείο ένα φακελάκι χαμομηλιού σε νερό: Αν το ακουμπήσετε για περίπου δέκα λεπτά επάνω στο τσίμπημα του παιδιού, η ενόχληση θα υποχωρήσει.

Αν το τσίμπησε μέλισσα ή σφήκα...

..........

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θα ανακουφίσετε το παιδί από τα τσιμπήματα των εντόμων

Με φυσικούς τρόπους και χωρίς να σας πιάσει πανικός

Τα καλοκαίρια με τα παιδιά μας είναι γεμάτα ευκαιρίες για τη δημιουργία υπέροχων αναμνήσεων, καθώς μπορούμε να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί τους στη φύση. Δυστυχώς, εκτός από εμάς τις υψηλές θερμοκρασίες απολαμβάνει και ένα πλήθος εντόμων, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν θα περιφρονούσαν το απαλό δερματάκι του μωρού μας.

Αντισταθείτε στον πειρασμό των μαύρων σκέψεων: Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα τσιμπήματα δεν αποτελούν αιτία ανησυχίας, αν και σίγουρα είναι υπεραρκετά για να ακούσετε άφθονη παιδική γκρίνια. Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να τη μειώσετε και αυτή!

Επενδύστε στην πρόληψη
Αν έχετε κήπο επιβεβαιώστε ότι δεν υπάρχουν σημεία που να συγκεντρώνουν στάσιμα νερά και ελέγξτε για σφηκοφωλιές. Ακόμη και αν μένετε σε διαμέρισμα, όμως, μία κουνουπιέρα στο κρεβάτι του παιδιού θα βελτιώσει κατά πολύ την κατάσταση. 

Τα φυσικά εντομοαπωθητικά, όπως η σιτρονέλα και η λεβάντα, αλλά και οι διάφορες εντομοπαγίδες που κυκλοφορούν στο εμπόριο θα κρατήσουν μακριά τον φτερωτό εχθρό χωρίς να εκθέσετε το μικρό σας σε χημικά.
Όταν τρώτε έξω, φροντίστε να καλύπτετε το φαγητό, ιδιαιτέρως τις γλυκές τροφές, για να μην προσελκύσει σφήκες ή μέλισσες. 

Για τους ίδιους λόγους, αποφύγετε τη χρήση αρωματισμένων αφρόλουτρων ή κρεμών, όπως και τα έντονα χρώματα στα ρούχα του παιδιού. 

Τέλος, αν έχετε κατοικίδια προμηθευτείτε αμπούλες αποπαρασίτωσης. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο θα περιορίσετε σημαντικά τον κίνδυνο για ψύλλους ή τσιμπούρια στο σπίτι, αλλά θα προστατεύσετε και τους τετράποδους φίλους σας από ασθένειες όπως το καλαζάρ, το οποίο δεν προσβάλλει τους ανθρώπους αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τους σκύλους.

Αναγνωρίστε τον υπαίτιο Όσο και να προσπαθήσετε, η αλήθεια είναι ότι είναι σχεδόν αδύνατον το καλοκαίρι να τελειώσει χωρίς το παιδί σας να αποκτήσει ούτε ένα κόκκινο σημαδάκι. Όταν αυτό αναπόφευκτα συμβεί, παρακολουθήστε το παιδί για τυχόν ενδείξεις αλλεργικής αντίδρασης, όπως είναι το οίδημα, τα πρησμένα χείλη ή γλώσσα και η δυσκολία στην αναπνοή. 

Αν παρατηρήσετε κάτι τέτοιο, πηγαίνετέ το άμεσα στο νοσοκομείο. Κατά τα άλλα παραμείνετε ψύχραιμοι παρά τις φωνές του και κινηθείτε ανάλογα με το είδος του ιπτάμενου εγκληματία.

Αν το τσίμπησε κουνούπι
Πρώτα από όλα, μην το αφήσετε να το ξύσει. Ναι, το ξέρουμε ότι έχει δίκιο, όπως ξέρουμε και ότι είναι αρκετά δύσκολο να το πείσετε. Ωστόσο, όταν ξύνουμε τα τσιμπήματα του κουνουπιού κάνουμε το αίμα μας να κυλά πιο γρήγορα προς την περιοχή, με αποτέλεσμα οι τοξίνες που εκλύει το έντομο να διαχέονται περισσότερο. 

Επιπλέον, αν το κάνει να ματώσει διατρέχει κίνδυνο μόλυνσης, ενώ δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε τα περισσότερα ανακουφιστικά σκευάσματα πάνω σε ανοιχτή πληγή.
Εκτός από τις διάφορες αντιισταμινικές αλοιφές που μπορείτε να βρείτε στα φαρμακεία, υπάρχουν αρκετά φυσικά προϊόντα που θα ανακουφίσουν γρήγορα το μικρό σας. Αν έχετε αλόη, χαράξτε ελαφρά κάποιο σημείο του φυτού και εφαρμόστε το τζελ που θα βγει επάνω στο τσίμπημα. Αφήστε το να στεγνώσει και επαναλάβετε αν χρειαστεί. 

Άλλη μία λύση είναι να βράσετε περίπου 15 γραμμάρια αποξηραμένο βασιλικό σε δύο κούπες νερό και με ένα καθαρό πανί να τρίψετε το ζωμό στην περιοχή, αφού πρώτα κρυώσει αρκετά. 

Αν η μικρή σας δεν έχει αρκετή υπομονή, τα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα βασιλικού μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ανακουφιστικά.
Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την πατροπαράδοτη επιλογή της επάλειψης της περιοχής με λίγο ξίδι. Σε περίπτωση, όμως, που δεν αντέχετε τη μυρωδιά, μπορείτε αντ’ αυτού να κρατάτε στο ψυγείο ένα φακελάκι χαμομηλιού σε νερό: Αν το ακουμπήσετε για περίπου δέκα λεπτά επάνω στο τσίμπημα του παιδιού, η ενόχληση θα υποχωρήσει.

Αν το τσίμπησε μέλισσα ή σφήκα Απομακρύνετε το κεντρί με μία πιστωτική κάρτα, αφού την καθαρίσετε με λίγο οινόπνευμα. Μην χρησιμοποιήσετε τσιμπιδάκι για τα φρύδια, καθώς η πίεση που θα ασκήσετε θα σπρώξει το δηλητήριο πιο βαθιά στο δέρμα του. 

Εφαρμόστε μια κρύα κομπρέσα ή λίγο πάγο τυλιγμένο σε μία πετσέτα πάνω στο τσίμπημα. Το κρύο θα μουδιάσει την περιοχή απαλύνοντας τον πόνο του παιδιού. Το τζελ αλόης, η κρέμα από καλέντουλα και το αιθέριο έλαιο λεβάντας έχουν επίσης καταπραϋντικές ιδιότητες.

Αν το τσίμπησε τσιμπούρι Το κυριότερο που πρέπει να κάνετε σε αυτή την περίπτωση, είναι να αφαιρέσετε το τσιμπούρι, και αυτό συνήθως δεν είναι εύκολο. Θα χρειαστείτε ένα τσιμπιδάκι για τα φρύδια και λίγο αντισηπτικό διάλυμα, με το οποίο θα καθαρίσετε καλά το δέρμα γύρω από το τσιμπούρι. 

Στη συνέχεια, θα ακουμπήσετε το τσιμπιδάκι στο δέρμα του παιδιού και αφού πιάσετε το τσιμπούρι από το κεφάλι και όχι το σώμα θα το τραβήξετε προς τα επάνω, με αργές και σταθερές κινήσεις και ασκώντας την ίδια ποσότητα πίεσης σε όλη τη διάρκεια. Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί ώστε να μην συνθλίψετε το τσιμπούρι, πράγμα που θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη την αφαίρεσή του. Τέλος, καθαρίστε και πάλι την περιοχή με το αντισηπτικό σας διάλυμα. Αν δεν είστε σίγουροι ότι μπορείτε να απομακρύνετε το τσιμπούρι με ασφάλεια, προτιμήστε να επιφορτίσετε τον παιδίατρό σας με αυτή την υποχρέωση. 

Έτσι κι αλλιώς, καλό είναι να τον επισκεφθείτε και να του ζητήσετε να εξετάσει την περιοχή, καθώς κάποιες φορές τα τσιμπούρια είναι φορείς επικίνδυνων βακτηρίων που μπορούν να απειλήσουν την υγεία του παιδιού σας.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΡΑΣΣΑ
imommy.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι να κάνεις όταν τσιμπήσει το παιδί σφήκα

Οι αποδράσεις στη φύση τα έχουν κι αυτά.

Πρόσφατα συνάντησα μια φιλική μας οικογένεια με δύο παιδιά. Ο μικρός τους είχε σχεδόν παραμορφωμένο το μισό του πρόσωπο, καθώς τον είχε τσιμπήσει σφήκα όχι μία αλλά δύο φορές μέσα σε μια βδομάδα!
Από τα τσιμπήματα αυτά κινδυνεύουν κυρίως τα παιδιά που ζουν στην εξοχή αλλά και όλα τα υπόλοιπα που κάνουν τις διακοπές τους.

Τι πρέπει να γνωρίζεις για το τσίμπημα της σφήκας:

• Όταν τσιμπήσει, δεν αφήνει πίσω το κεντρί της.
• Το τσίμπημά της μπορεί να αποβεί σοβαρό σε αλλεργικά άτομα.
• Μπορεί να προκαλέσει μόλυνση καθώς μεταφέρονται άμεσα μικρόβια.
• Προκαλεί μια τοπική φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος, αποτέλεσμα του δηλητηρίου που εισχωρεί στον οργανισμό.

Τα συμπτώματά του είναι: τοπική κοκκινίλα, πρήξιμο, πόνος ή φαγούρα που μπορούν να διαρκέσουν από αρκετές ώρες μέχρι αρκετές ημέρες.

Πώς να αντιδράσεις: 

• Καθάρισε την περιοχή και βάλε πάγο για το πρήξιμο.
• Δώσε στο παιδί κάποιο αντιϊσταμινικό ή κορτιζονούχο κρέμα για τη φαγούρα ή και κάποιο παυσίπονο.
• Εάν το τσίμπημα είναι στο λαιμό ή στο στόμα, δώστε του ένα παγάκι να βάλει στο στόμα.

* Αν δεν υπάρχει πρόσβαση σε φάρμακα, βάλε μαγειρική σόδα, αμμωνία, ξύδι ή λεμόνι.

Συντάκτης : Αλεξάνδρα Παπαδάκη

allyou.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πρώτες βοήθειες

Αντιμετωπίστε τα Ατυχήματα

Μέχρι τα τρία χρόνια του παιδιού η στατιστική δείχνει ότι γίνονται τα περισσότερα ατυχήματα. Στις περιπτώσεις ατυχήματος η εξέταση από το γιατρό επιβάλλεται. Καλό όμως είναι να ξέρετε πώς να αντιδράσετε σε κάθε ενδεχόμενο προσφέροντας τις πρώτες βοήθειες.

Ξένα σώματα

Συνήθως αγκίδες και αγκάθια είναι τα πιο συνηθισμένα ξένα σώματα που εισβάλλουν στο τρυφερό δέρμα των μικρών παιδιών. Γι’ αυτό αποφύγετε να έχετε στο σπίτι -όσο το παιδί είναι μικρό- καλάθια από μπαμπού ή έπιπλα, των οποίων οι ξύλινες επιφάνειες δεν είναι απόλυτα λείες. Σε κάθε περίπτωση φυσικά θα πρέπει να αποφεύγεται η πρόσβαση του παιδιού σε γυάλινα ή πορσελάνινα αντικείμενα, που μπορεί να σπάσουν και να το τραυματίσουν. Επίσης δείξτε προσοχή, όταν το παιδί παίζει στον κήπο ή στη φύση. Να το έχετε ενημερώσει να μένει μακριά από ακανθώδη φυτά.
Τι να κάνετε: Αν προεξέχει το ξένο σώμα από το δέρμα, μπορείτε να το αφαιρέσετε με ένα τσιμπιδάκι ή να πλύνετε την περιοχή με μαλακό σαπούνι και νερό. Αν όμως το ξένο σώμα έχει εισχωρήσει βαθιά και δεν εξέχει για να αφαιρεθεί, είναι σκόπιμο να επισκεφθείτε το γιατρό. Κατευθυνθείτε οπωσδήποτε στο νοσοκομείο, σε περίπτωση που έχουν εισχωρήσει στο δέρμα ρινίσματα γυαλιού.

Τσιμπήματα

Τσιμπήματα από κουνούπια, μέλισσες, σφήκες και τσούχτρες είναι τα πιο συνηθισμένα, ειδικά κατά τη θερινή περίοδο. Γι’ αυτό, αν πρόκειται να πάτε διακοπές ή να μείνετε στην εξοχή, θα πρέπει να προετοιμαστείτε κατάλληλα για την αντιμετώπιση τέτοιων τσιμπημάτων. Είναι απαραίτητο να έχετε μαζί σας στιαμμωνίας, αντιισταμινικό φάρμακο και κορτιζονούχα αλοιφή. Να εφαρμόζετε ειδικές φυτικές εντομοαπωθητικές κρέμες στο δέρμα του παιδιού, για να το προστατέψετε από τα τσιμπήματα. Αν το τσίμπημα είναι το πρώτο του παιδιού, δείξτε ιδιαίτερη προσοχή, γιατί μπορεί το παιδί να παρουσιάσει αλλεργική αντίδραση, ακόμα κι αν πρόκειται για κουνούπι. Κατευθυνθείτε στην πλησιέστερη οργανωμένη κλινική, σε περίπτωση που δείτε συμπτώματα, όπως πρήξιμο ή ερυθρότητα, έντονο κνησμό, δύσπνοια, πολλαπλά τσιμπήματα ή αν το τσίμπημα έχει γίνει κοντά στο στόμα ή πάνω στα χείλη.
Τι να κάνετε: Βάλτε πάνω στο τσίμπημα μία κρύα κομπρέσα και κατόπιν διάλυμα αμμωνίας. Αν υπάρχει κεντρί, θα πρέπει να αφαιρεθεί από το γιατρό. Καλό είναι να μην προσπαθήσετε να το αφαιρέσετε εσείς, γιατί μπορεί να το σπρώξετε πιο βαθιά. Σε περίπτωση που υπάρχει έντονη φαγούρα, θα πρέπει να δοθεί ειδικό αντισταμινικό φάρμακο, γι’ αυτό θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό κι εκείνος να σας δώσει τις ανάλογες οδηγίες.

Δάγκωμα

Συνήθως προέρχεται από κατοικίδια ή άγρια ζώα ή ακόμα και φίδια κατά την περίοδο του καλοκαιριού. Γι’ αυτό μην αφήνετε το παιδί να πλησιάζει ζωάκια, χωρίς να το επιβλέπετε και να το έχετε σε απόσταση ασφαλείας.
Τι να κάνετε: Πλύντε καλά το τραύμα με σαπούνι και νερό, για ν’ αφαιρεθεί το σάλιο και μόλις ξεπλυθεί καλά σκουπίστε το με καθαρή γάζα. Αν το δάγκωμα είναι από ζώο, θα πρέπει να εξεταστεί το παιδί από το γιατρό και ίσως χρειαστεί αντιτετανικός ορός. Σε περίπτωση που το δάγκωμα είναι από φίδι η διαδικασία είναι η ίδια, δηλαδή καθαρισμός και εξέταση από γιατρό.

Εγκαύματα

Τα εγκαύματα από καυτά υγρά είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα στη λίστα των παιδικών ατυχημάτων. Γι’ αυτό θα πρέπει να προσέχετε όταν κάνετε μπάνιο το παιδί, να μην το αφήνετε ποτέ μόνο του και να ελέγχετε πάντα τη θερμοκρασία του νερού, ειδικά όταν το ξεβγάζετε. Προσεχτικοί θα πρέπει να είστε κι όταν πίνετε ή σερβίρετε ζεστά ροφήματα. Μην κρατάτε ποτέ το παιδί στην αγκαλιά σας και μην αφήνετε κανέναν να το κρατάει, ενώ πίνει ζεστό ρόφημα. Επίσης, θα πρέπει να τηρούνται όλα τα μέτρα προστασίας σε περίπτωση που ανάψετε το τζάκι, ενώ τα κεριά καλό είναι να μην ανάβουν, όταν υπάρχουν παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών στο σπίτι. Προσέξτε ακόμα τα σώματα που καίνε και το αναμμένο σίδερο, όταν σιδερώνετε. Επίσης, στη χώρα μας, λόγω της ηλιοφάνειας, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για εγκαύματα από τον ήλιο, γι’ αυτό δεν θα πρέπει να παραλείπετε τη χρήση αντηλιακού.
Τι να κάνετε: Αν το κάψιμο είναι μικρό, ρίξτε στην περιοχή άφθονο κρύο νερό, για να το ανακουφίσετε από τον πόνο και εφαρμόστε άμεσα αλοιφή για εγκαύματα, που θα σας συστήσει ο γιατρός. Καλό είναι όμως να γίνει αξιολόγηση του εγκαύματος από το γιατρό. Συνήθως ένας στεγνός αποστειρωμένος επίδεσμος προστατεύει από τον αέρα και βοηθά στην επούλωση. Αν το έγκαυμα είναι μεγάλο, μην κάνετε τίποτα. Σκεπάστε το παιδί με ένα βαμβακερό σεντόνι και πηγαίνετε αμέσως στο νοσοκομείο. Σε περίπτωση ηλιακού εγκαύματος εφαρμόστε ειδική αλοιφή, όμως αν το έγκαυμα είναι σοβαρό (έχει κάνει φουσκάλες ή βγάζει υγρό) θα πρέπει να πάτε στο γιατρό.

Τραυματισμοί στα μάτια

Τα μάτια κινδυνεύουν από διάφορα ρινίσματα, όπως χώμα, άμμο, πούδρες αλλά και από ουσίες όπως καλλυντικά ή απορρυπαντικά, γιατί το παιδί μπορεί ανά πάσα στιγμή να τρίψει τα μάτια του έχοντας πιάσει οτιδήποτε με τα χεράκια. Πολύ συχνός είναι ο τραυματισμός της μεμβράνης που καλύπτει το βολβό με τα νύχια ή με αιχμηρά παιχνίδια, γι’ αυτό προσέξτε τι κρατάει και φροντίστε τα νύχια του να είναι πάντα κοντά κομμένα.
Τι να κάνετε: Σε περίπτωση που διαπιστώσετε ότι έχουν μπει ρινίσματα στα μάτια του παιδιού, εμποδίστε το από το να τα τρίψει κρατώντας του τα χέρια και ξεπλύντε αμέσως τα μάτια με άφθονο καθαρό νερό. Το καλύτερο μάλιστα που μπορείτε να κάνετε είναι να βάλετε το παιδί στο μπάνιο κάτω από τρεχούμενο νερό. Αν έχει τραυματιστεί στο μάτι, καλύψτε -αν είναι δυνατόν- και τα δύο μάτια και κατευθυνθείτε άμεσα στο νοσοκομείο.

Πληγές

Τα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα όταν ξεκινούν να περπατούν, χτυπούν πολύ συχνά. Γι’ αυτό καλό είναι να φορούν την περίοδο αυτή ρούχα τα οποία καλύπτουν περιοχές που συνήθως τραυματίζονται πιο συχνά, π.χ. τα γόνατα. Στη μικρή ηλικία χρειάζεται όχι μόνο προσοχή και σωστή πρόληψη αλλά και εκτίμηση από τον ειδικό σε περίπτωση τραυμάτων όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Ένα τραύμα μπορεί να είναι επιφανειακό και να αιμορραγεί, χωρίς όμως να χρειάζεται ράμματα. Αν υπάρχει όμως σκίσιμο και διάσταση του δέρματος (απέχουν οι άκρες) ή το τραύμα είναι σε σημείο που η πληγή ανοίγει, π.χ. γόνατο ή αγκώνες, τότε απαιτούνται ράμματα. Η εκτίμηση από τον ειδικό καλό είναι να γίνεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, καθώς είναι ο μόνος αρμόδιος για να εκτιμήσει αν το παιδί χρειάζεται ράμματα, αλλά και να συστήσει τις κατάλληλες επουλωτικές (κατά προτίμηση στην περίπτωση των παιδιών φυτικές κι όχι χημικές) αλοιφές.
Τι να κάνετε: Καθαρίστε το τραύμα με ένα μαλακό πανί με νερό και στη συνέχεια αξιολογήστε αν το τραύμα θέλει ράψιμο ή όχι, στην περίπτωση που οι άκρες του δέρματος απέχουν μεταξύ τους. Πλύντε ξεκινώντας από τις άκρες του τραύματος με κινήσεις που απομακρύνονται από αυτό. Αν τρέχει πολύ αίμα, βάλτε μία αποστειρωμένη γάζα ή ένα καθαρό μαντήλι και πιέστε γερά και σταθερά. Συνήθως πέντε λεπτά αρκούν για να σταματήσει η αιμορραγία. Αν το τραύμα είναι ανοιχτό, αιμορραγεί ή είναι σε σημείο που δεν αφήνει την πληγή να κλείσει, θα πρέπει να πάτε άμεσα στο νοσοκομείο. Τα τραύματα θέλουν παρακολούθηση, γιατί πολλές φορές μολύνονται. Επομένως, αν δείτε σε ένα παλιό τραύμα υγρά ή σημάδια μόλυνσης, θα πρέπει οπωσδήποτε να απευθυνθείτε στο γιατρό.

Χτύπημα στο κεφάλι

Είναι αρκετά συνηθισμένο να χτυπάνε τα μικρά παιδιά στο κεφαλάκι είτε από πτώση είτε από σύγκρουση είτε από χτύπημα με άλλο παιδί. Αν και τις περισσότερες φορές οι συνέπειες δεν είναι δυσάρεστες, το παιδί χρειάζεται παρακολούθηση μετά το ατύχημα είτε έχει κάνει καρούμπαλο είτε όχι.
Τι να κάνετε: Βάλτε πάγο στο χτύπημα, ταΐστε το ελαφρά και παρακολουθήστε το για το επόμενο εικοσιτετράωρο (μπορεί να χρειαστεί να το ξυπνάτε στον ύπνο του). Οδηγήστε το στο νοσοκομείο, αν δείχνει σαστισμένο, χλομό, κάνει εμετό, δυσκολεύεστε να το ξυπνήσετε. Καλό θα ήταν να το δει ο γιατρός, αν έχει κάνει μεγάλο καρούμπαλο, έχει μελανιάσει το ένα ή και τα δύο μάτια ή έχει ρινορραγία.

Μώλωπες, στραμπούληγμα, κάταγμα

Οι μώλωπες είναι πολύ συχνοί μέχρι την ηλικία των τριών. Τα παιδιά χτυπούν συχνά και μάλιστα κάποιες φορές δεν αντιδρούν καν με κλάμα. Απλά κάποια στιγμή βλέπετε το μώλωπα. Οι περισσότεροι μώλωπες δεν χρειάζονται θεραπεία. Αν όμως το παιδί μετά από κάποιο πέσιμο ή χτύπημα πονάει πολύ, θα πρέπει να διαπιστωθεί αν πρόκειται για εξάρθρωμα ή κάταγμα, πράγμα το οποίο δεν μπορεί να γίνει χωρίς ακτινογραφία. Αν πονάει όταν μετακινεί το πονεμένο μέλος, κουτσαίνει, κρατάει το χεράκι του ή διαπιστώσετε ότι υπάρχει οίδημα, θα πρέπει να πάτε άμεσα στο νοσοκομείο.
Τι να κάνετε: Το πρώτο πράγμα που θα κάνετε είναι να βάλετε αμέσως παγάκια σε μια πετσέτα και να τα ακουμπήσετε στο σημείο όπου το παιδί έχει χτυπήσει. Το πρήξιμο μπορεί να περιοριστεί βάζοντας το πονεμένο μέλος σε κρύο νερό, όμως θα πρέπει να γίνει έλεγχος και από το γιατρό. Προσέξτε κατά τη μεταφορά ν’ ακινητοποιήσετε το μέλος επάνω σε ένα μαξιλάρι. Αν το παιδί πονάει πολύ και υποψιάζεστε ότι έχει σπάσει κάποιο οστό, μην προσπαθήσετε να το μετακινήσετε. Κρατήστε το ξαπλωμένο και σκεπασμένο, μην του ζητήσετε να φάει ή να πιει τίποτα, γιατί μπορεί να χρειαστεί επέμβαση κι αν είναι δυνατόν ζητήστε μεταφορά με ασθενοφόρο.

Κατάποση αντικειμένων

Τα μωρά αλλά και τα νήπια μέχρι τα τρία τους χρόνια μπορεί εύκολα και σε ανύποπτο χρόνο να καταπιούν οτιδήποτε μικρό χωράει στο στόμα τους. Γι’ αυτό πρέπει να φροντίζετε εξ αρχής ώστε να μη φτάνουν τέτοια αντικείμενα στα χέρια τους. Κουμπιά, νομίσματα κι άλλα στρογγυλά αντικείμενα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για κατάποση. Επίσης, θα πρέπει να αποφεύγετε να του δίνετε μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών ξηρούς καρπούς ή να το ταΐζετε, ενώ τρέχει ή πηδάει.
Τι να κάνετε: Αν το παιδί πνιγεί από μπουκιά φαγητού ή άλλο αντικείμενο, διατηρήστε την ψυχραιμία σας και σε καμία περίπτωση μη βάλετε μέσα στο στόμα τα χέρια σας για να βγάλετε αυτό που έχει στο στόμα. Γυρίστε το μπρούμυτα με το κεφάλι πιο χαμηλά από το υπόλοιπο σώμα ή κρατήστε το ανάποδα από τους αστραγάλους και χτυπήστε το αρκετές φορές στην πλάτη ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Οτιδήποτε κι αν έχει καταπιεί, ενημερώστε τον παιδίατρό σας. Αν το παιδί βήχει και δυσκολεύεται ν’αναπνεύσει, κατευθυνθείτε άμεσα προς το πλησιέστερο νοσοκομείο, όπου θα παρακολουθήσουν με ακτίνες Χ την πορεία του αντικειμένου και αναλόγως θα πράξουν. Συνήθως απομακρύνεται με τα κόπρανα.

Δηλητηρίαση

Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά μπορεί να φάνε και να πιουν οτιδήποτε χωρίς να καταλαβαίνουν ότι κινδυνεύουν. Φάρμακα, υγρά καθαρισμού, καλλυντικά και άλλες ουσίες είναι συνηθισμένες αιτίες δηλητηρίασης στα μικρά παιδιά.
Τι να κάνετε: Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να διαπιστώσετε τι ακριβώς έχει καταπιεί το παιδί και κατόπιν να τηλεφωνήσετε αμέσως στο Κέντρο Δηλητηριάσεων ή να κατευθυνθείτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Η θεραπεία διαφέρει ανάλογα με την ουσία. Μην ψάχνετε μόνοι σας για αντίδοτο και να μην εφαρμόζετε συμβουλές από τους γύρω. Σε κάποιες περιπτώσεις θα χορηγηθεί στο παιδί σιρόπι που προκαλεί εμετό. Αν όμως η ουσία που έχει καταπιεί το παιδί είναι καυστική, όπως στην περίπτωση απορρυπαντικών και καθαριστικών που προκαλούν έγκαυμα κατά την κατάποση, συστήνονται φάρμακα που αντισταθμίζουν την επίδραση στον οργανισμό