Πατέρα, δώσε χρόνο στο παιδί σου

Δεν αρκεί η φυσική παρουσία του δίπλα στο παιδί

Ένας καθηγητής Ψυχολογίας και μια παιδίατρος, μιλούν για τον ρόλο του σύγχρονου πατέρα μέσα στην οικογένεια

ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ γονείς, έχουν πολλές ώρες στο σπίτι μετά το σχολείο και μπορούν να έχουν ποιοτικό χρόνο μαζί με τα παιδιά τους

«Πρέπει ως πατέρας και γονιός να δίνεις ποιοτικό χρόνο στα παιδιά σου. Σειρά ερευνών καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν αρκεί η φυσική σου παρουσία δίπλα στο παιδί, αλλά χρειάζεται να ανταλλάζεις απόψεις μαζί του, να το βοηθάς να διαμορφώνει τη σκέψη του, να του δίνεις το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αναπτύξει την προσωπικότητά του, δηλαδή την ικανότητά του να σκέφτεται και να διαχειρίζεται τον κόσμο γύρω του.

Αυτό απαιτεί καθαρό μυαλό από τον ενήλικα - γονέα, εκπαιδευτικό ή άλλο», ανέφερε στη «Σημερινή» ο Γιώργος Σπανούδης, Λέκτορας Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, πατέρας δύο αγοριών 14 και 17 χρόνων, όταν κλήθηκε να τοποθετηθεί στο θέμα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα, που γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.«Είναι αξιοπαρατήρητο», σχολίασε ο κ. Σπανούδης, «ότι τα παιδιά των δασκάλων - και στην Κύπρο και στην Ελλάδα - έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να κινηθούν κοινωνικά προς τα πάνω κι αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι οι δάσκαλοι γονείς, έχουν πολλές ώρες στο σπίτι μετά το σχολείο και μπορούν να έχουν ποιοτικό χρόνο μαζί τους».

Ένας χωρισμένος πατέρας…

-Ένας χωρισμένος πατέρας μπορεί να ανταποκριθεί σωστά στο ρόλο του;

-Εξαρτάται από τη μητέρα και την απόφαση του δικαστηρίου, που συνήθως ορίζει συγκεκριμένο χρόνο συναντήσεων με τα παιδιά. Αν ο χωρισμός είναι ήπιος και αν οι δύο γονείς θέλουν να υποστηρίξουν τα παιδιά τους, έστω κι αν δεν είναι πια ζευγάρι και συνεχίσουν να συνεργάζονται, τότε τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τον χωρισμό. Εκεί όμως που οι γονείς συνεχίσουν μετά το χωρισμό, τη σύγκρουση που είχαν πριν από αυτόν, είναι καταστροφικό.

Κάτι από τη δουλειά του άλλου

-Οι παραδοσιακοί ρόλοι του πατέρα και της μητέρας, μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά μέσα στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα;

-Αν πάει κανείς μερικές δεκαετίες πίσω, όταν οι κοινωνίες μας είχαν αγροτικά χαρακτηριστικά ή ακόμα και η αστική κοινωνία είχε κάποια σαφή μορφή, ήταν προδιαγεγραμμένος ο ρόλος του πατέρα και της μητέρας. Ο πατέρας είχε βασικό στόχο να φέρει χρήματα στην οικογένεια, ήταν ο κουβαλητής και η μητέρα ήταν στο σπίτι της αφοσιωμένη τρυφερά στη συναισθηματική διαμόρφωση των παιδιών. Σήμερα τα σύγχρονα ζευγάρια δεν μπορούν και δεν πρέπει να μείνουν στους αυστηρούς αυτούς ρόλους.
Σήμερα καλούνται να κάνουν ο καθένας κάτι από τη δουλειά του άλλου. Μπορεί να πλύνει σήμερα τα πιάτα ή να σιδερώσει η μητέρα και αύριο να το κάνει ο πατέρας. Επειδή η γυναίκα βγήκε από το σπίτι στην εργασία και - καλώς - ανέλαβε διαφορετικά καθήκοντα στην κοινωνία, λειτουργεί και πολύ διαφορετικά μέσα στο σπίτι.

Υπάρχει μια διακριτή δομή στην οικογένεια τι πρέπει να κάνει ο μπαμπάς και τι πρέπει να κάνει η μαμά, αλλά τα όρια είναι πια, αδιαφανή…

-Τι γίνεται όταν οι γονείς είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους;

-Όταν έχεις δύο γονείς που ο καθένας ενσωματώνει κάποιους ρόλους και δημιουργούν ένα πλέγμα εποπτείας, παραδειγματισμού, παρότρυνσης και ενίσχυσης για το παιδί, αυτό περιμένεις να λειτουργεί καλύτερα από την περίπτωση που είναι ένας γονέας ή δύο μέτριοι ή ανταγωνιστικοί μεταξύ τους, γονείς. Πρέπει οι δύο γονείς να είναι σύμφωνοι για το πώς θα λειτουργήσουν ως καλοί γονείς απέναντι στα παιδιά, ενσαρκώνοντας διαφορετικά μοντέλα τρυφερότητας, αυστηρότητας κλπ. Όταν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις, έχεις μια καλή οικογένεια και μεγαλύτερες πιθανότητες τα παιδιά να βρουν το δρόμο τους.
Ενώ όταν πας προς την άλλη κατεύθυνση, έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να λοξοδρομήσουν, με κάποια μορφή παραβατικότητας ή και με κάτι σοβαρότερο. Το κύτταρο της οικογένειας χρειάζεται δυο στοιχεία που να λειτουργούν ισότιμα και σε σύμπνοια - τον πατέρα και τη μητέρα. Και οι δυο μπορούν και πρέπει να συμβάλουν ο καθένας με τον τρόπο του, στην οργάνωση και λειτουργία της οικογένειας για ανατροφή των παιδιών.

Σε διαφορετικές ηλικιακές φάσεις, έχουν διαφορετικούς ρόλους - έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ο ένας έναντι του άλλου. Στις μικρές ηλικίες, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα η μαμά, ιδιαίτερα για τη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού, αλλά στην εφηβεία, έχει μεγαλύτερη σημασία η παρουσία του πατέρα.

Ένα σπίτι με καλά θεμέλια

-Μια διάκριση ρόλων μεταξύ πατέρα και μητέρας, είναι έτσι κι αλλιώς απαραίτητη;

Κάποιοι υποστηρίζουν κοινωνιολογικά, ότι ο πατέρας πρέπει να ενσαρκώνει το μοντέλο του δικαίου, μεταφέροντας αρχές ασφάλειας, σταθερότητας, πρωτοβουλίας, ειδικά στα αγόρια. Μέσα στο ζευγάρι υπάρχει ο άντρας και η γυναίκα ως προσωπικότητες και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις η γυναίκα να είναι πολύ πιο δυναμική από τον άντρα.
Εμένα δεν θα με ενοχλούσε αν το μοντέλο του δικαίου, το ενσάρκωνε σε αυτές τις περιπτώσεις η γυναίκα. Σίγουρα χρειάζεται μια διάκριση ρόλων μέσα στην οικογένεια και μια συμφωνία ανάμεσα στο ζευγάρι για τα «παραδοσιακά» πρότυπα, αλλά αν αυτά υπάρχουν και με ένα πιο μοντέρνο τρόπο, πάλι υπηρετούν την οικογένεια. Στο δικό μου μυαλό η οικογένεια δεν είναι απλώς ένας θεσμός γέννησης του παιδιού και βιολογικής ύπαρξης απογόνων, αλλά είναι περισσότερο ένας ψυχολογικός θεσμός.
Αν ήθελε κανείς να το αναπαραστήσει, θα ήταν ένα σπίτι με καλά θεμέλια, όπου το παιδί πρέπει να αντιλαμβάνεται και να νιώθει ότι είναι προστατευμένο μέσα στην οικογένεια. Αν δει κανείς τις περιπτώσεις παθολογίας, π. χ. παιδιών χρηστών ναρκωτικών, ή με παραβατική συμπεριφορά, συχνά εξηγούνται, είτε στο πλαίσιο μιας προγενετικής προδιάθεσης στο σπίτι, είτε στο κακό περιβάλλον που ο γονέας διαμόρφωσε και σφράγισε το μέλλον του παιδιού. Ένα παιδί που ενδεχομένως θα πάρει κακά γονίδια, αλλά έχει γονείς που το αγαπούν και είναι δίπλα του, δημιουργούν ένα προστατευτικό θεμέλιο.

Όταν πετούν τα μικρά πουλιά…

-Πώς αντιλαμβάνεστε το ζήτημα της υπερπροστατευτικότητας απέναντι στα παιδιά, από τον πατέρα και τη μητέρα;

-Οι καλοί γονείς έχουν συνήθως την τάση να γίνονται υπερπροστατευτικοί κι αυτό δημιουργεί μεγάλα προβλήματα, αφού πάλι για παθολογία μιλάμε. Ένα είναι να μην είσαι προστατευτικός κι ένα άλλο είναι να είσαι υπερπροστατευτικός - και τα δυο κάνουν κακό. Πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο και πρέπει ο γονέας ν’ αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να λειτουργήσει όπως τα πουλιά, που όταν είναι να πετάξουν τα μικρά τους, αφού τα αναθρέψουν μέσα στη φωλιά, τα πηγαίνουν στην άκρη και όταν αισθανθούν οι γονείς ότι είναι έτοιμα να πετάξουν, τα σπρώχνουν και μετά παρακολουθούν μαγεμένοι τη πτήση τους.
Αυτό πρέπει να κάνει ο καλός γονέας. Δεν πρέπει ν’ αντιλαμβάνεται τα παιδιά ως κτήμα του που θ’ αποφέρει κάποιο «κέρδος». Οι γονείς της προηγούμενης γενιάς, ιδιαίτερα της αγροτικής παραδοσιακής κοινωνίας, θεωρούν ότι τα παιδιά θα τους γηροκομήσουν - μια μορφή επένδυσης που πρέπει να ξεπληρωθεί στο τέλος. Αυτό δημιουργεί μια κτητικότητα απέναντι στα παιδιά, που μπορεί να είναι επικίνδυνη.

-Ποιο είναι το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα, στους πατέρες ανάμεσά μας;

-Ο άντρας που είναι πατέρας, πρέπει να κάνει μια αναδρομή, να δει τα λάθη του και να συνειδητοποιήσει ότι μαζί με τη μαμά και σύζυγό του, ως καλός μπαμπάς, πρέπει να προσπαθήσει να υλοποιήσει τον στόχο του, που είναι να δώσει καλούς πολίτες στην κοινωνία. Για να το κάνει αυτό, πρέπει ο ίδιος να αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του και κατά πού πάει το καράβι του. Να αντιληφθεί τα όρια και τις ευθύνες και τις χαρές και τις λύπες ως πατέρας. Είναι σοφή η λαϊκή κουβέντα ότι η πιο δύσκολη δουλειά, είναι του γονιού.
Δεν είναι εύκολο να είσαι μητέρα ή πατέρας, απαιτεί να μπεις εσύ στο περιθώριο και να έρθει στο προσκήνιο το παιδί σου. Και για να το πετύχεις αυτό, χρειάζεται μια μέρα το χρόνο, να καθήσεις να σκεφτείς, να ενδοσκοπήσεις τι έκανες καλά ή όχι και τι κάνεις και πώς θα κάνεις καλύτερα τα παιδιά σου και τον εαυτό σου.
Καλός γονέας, είναι και καλός άνθρωπος και δεν μπορεί να είναι αντικρουόμενες έννοιες - είναι συμπληρωματικές. Και κάτι τελευταίο. Οι γονείς πρέπει να συμπεριφέρονται στα παιδιά τους ως επίγειοι θεοί αγάπης, δηλαδή με αβρότητα και καλοσύνη. Να μπορούν να μεταδώσουν στα παιδιά τους όλα τα θετικά στοιχεία που έχουν και να είναι έτοιμοι να συγχωρέσουν και να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους… να τους δείξουν το δρόμο.

Τιμή στον Πατέρα από Κυπριακή Λέσχη Βιβλίου

Μας είπε η παιδίατρος στο Παραλίμνι Δρ Δέσποινα Οικονόμου, Πρόεδρος της Κυπριακής Λέσχης Βιβλίου, μητέρα μιας κόρης 29 χρόνων και ενός γιού 25 χρόνων: «Όσο ψηλός κι αν είναι ο γιος μας κι όσο κι αν η κόρη μας έχει πολλές γνώσεις, εμείς πρέπει να στεκόμαστε ψυχικά στο ύψος μας και να τους αντιμετωπίζουμε σαν γονείς, που σημαίνει να τους προσφέρουμε ασφάλεια και στήριξη. Ο γονιός πρέπει να είναι ταπεινός, να ξέρει να λέει συγνώμη, να αποδέχεται ότι το παιδί του έχει γίνει άντρας ή γυναίκα και ότι πρέπει να τους δεχτεί σε αυτή... 

Χάρισε στο παιδί τον χρόνο σου αντί για δώρα

Είχες υποσχεθεί ότι θα κάνεις τα πάντα για το παιδί σου, αλλά συχνά ξεχνάς ότι τα πιο απλά πράγματα είναι αυτά που έχουν σημασία για το ίδιο.

Το παιδί δεν θέλει τα «πάντα» από εσένα, αλλά να ασχοληθείς μαζί του.
Αν την ώρα που βλέπετε ταινία, τσεκάρεις συνεχώς το κινητό σου, στον αγώνα ποδοσφαίρου του φέρνεις μαζί σου το λάπτοπ και το βράδυ ετοιμάζεις κάτι πρόχειρο για φαγητό και συνεχίζεις τη δουλειά στο γραφείο σου, μάλλον έχεις αφήσει την καθημερινότητα να επισκιάσει τη σχέση με το παιδί σου.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την παρουσία και όχι τα δώρα σου και θέλουν να βλέπουν την αγάπη σου με πράξεις αντί να ακούν συνέχεια ότι τα αγαπάς. Μπορεί η τεχνολογία να σε φέρνει πιο κοντά με φίλους και συνεργάτες, αλλά σε αποξενώνει από την οικογένειά σου. Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει, αναβάλλοντας αυτά που θέλεις να κάνεις με το παιδί σου.

Γι’ αυτό προσπάθησε να…

-Τρώτε οικογενειακά και να έχεις κλειστό το κινητό σου ή έστω στο αθόρυβο
-Κάνεις που και που μια στάση για καραμέλες και να διοργανώνεις έναν κυριακάτικο διαγωνισμό μετά το φαγητό. Όποιος κερδίσει, παίρνει τις καραμέλες
-Συζητάς με το παιδί σου για τα ενδιαφέροντά του και να το ακούς πραγματικά
-Μην παραλείπεις να επαινείς το παιδί σου για τα κατορθώματά του

Πηγή: topnews24.gr

Πώς να μάθετε στο παιδί την ώρα!

Το να μάθεις στο παιδί σου πώς να λέει την ώρα είναι ένα αντικείμενο που θα κατακτήσουν εύκολα αρκεί να το επαναλαμβάνεις συνεχώς!

How to Teach Kids to Tell Time

Ένα μάθημα χαρούμενο,
διασκεδαστικό και απλό!

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πει ένα παιδί την ώρα ανάλογα με την ηλικία του αλλά και με το πόσο εύκολα μαθαίνει. Έτσι μπορεί να μάθει την ώρα με ή χωρίς ρολόι, την έννοια του χρόνου ως τμήματα του 24ώρου κ.ο.κ. 

Επειδή ακριβώς είναι ένα μάθημα πέρα από τα συνηθισμένα υπάρχει μεγάλο περιθώριο για να το κάνεις χαρούμενο, διασκεδαστικό και απλό!

 
Πότε θα μάθει την ώρα;
Η ώρα με την μετρήσιμη έννοιά της σε λεπτά και ώρες δεν γίνεται πλήρως κατανοητή και αντιληπτή από ένα παιδί παρά μόνο όταν πάει σχολείο και αφού έχει μάθει βασικές αριθμητικές έννοιες. 

Οι γονείς πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι όπως κάθε νέα έννοια έτσι και για την ώρα κάθε παιδί μαθαίνει με διαφορετικό ρυθμό. Μερικά παιδιά μπορεί να τη μάθουν μέσα σε μερικές μέρες ενώ άλλα μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή και μήνες. 

Και ενώ στο σχολείο θα γίνει μάθημα για τις ώρες, τις μέρες, τους μήνες και τα έτη οι γονείς μπορούν να ξεκινήσουν την «χρονική» εκπαίδευση του παιδιού ήδη από την προσχολική ηλικία εντάσσοντας το χρόνο μέσα στις καθημερινές δραστηριότητες. 

Με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσονται και οι ικανότητές του στο μέτρημα και το προετοιμάζεις για το σχολείο. Πώς όμως πρέπει να προσεγγίσεις το "μάθημα" της ώρας ανά ηλικιακή ομάδα; Ας δούμε τους τρόπους!
.
Παιδιά προσχολικής ηλικίας
Στις πολύ μικρές ηλικίες που τα παιδιά δεν κατέχουν την έννοια της πρόσθεσης, της μέτρησης ή δεν μπορούν να καταλάβουν το απλό, αναλογικό ρολόι μπορείς να κάνεις χρήση ενός ψηφιακού ρολογιού για να τους μάθεις σιγά σιγά την έννοια της ώρας. «Όταν αυτός ο αριθμός γίνει 4 και αυτοί οι δύο αριθμοί δίπλα γίνουν 0 τότε θα πάμε βόλτα!» είναι μια καλή φράση ενώ παράλληλα πρέπει να του ζωγραφίσεις το 4 και το 0 για να μπορέσει να τα συγκρίνει με το ρολόι. Με άλλα λόγια σύνδεσε το ρολόι με τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Τα νήπια που έχουν συνήθως σταθερό ωράριο φαγητού και ύπνου είναι σχετικά απλό να μάθουν ότι το φαγητό και ο ύπνος γίνονται σε συγκεκριμένες στιγμές της ημέρας. 

Μίλα ακόμη στο παιδί για τη διαφορά ημέρας και νύχτας τονίζοντάς του τι πράγματα κάνουμε τη μέρα και τι τη νύχτα ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί ότι ένα 24ωρο χωρίζεται σε δύο κομμάτια. Τέλος καλό είναι να επισημαίνεις στα μικρά παιδιά το πόσο διαρκούν κάποιες δραστηριότητες δείχνοντάς τους παράλληλα το ρολόι. 

Για παράδειγμα πες στο παιδί: «Αυτό το κέικ θέλει 30 λεπτά για να ψηθεί. Δηλαδή όταν αυτό το νούμερο είναι 4 και τα άλλα δύο δείχνουν 3 και 0 το κέικ θα είναι έτοιμο και θα φάμε ένα κομμάτι!».
Με την ίδια λογική μίλησέ του για το ραντεβού με το γιατρό, για τη βόλτα στο πάρκο, το βούρτσισμα των δοντιών κ.ο.κ. χρησιμοποιώντας πάντα ένα ψηφιακό ρολόι.
.
Πρώτη σχολική ηλικία
Όταν το παιδί πάει νηπιαγωγείο ή σχολείο είναι ώρα να του δείξεις και το απλό αναλογικό ρολόι. Είναι απαραίτητο όμως να έχει μάθει να μετρά έστω μέχρι το πέντε για να μπορέσει να μάθει την ώρα.  

Η εκμάθηση της ώρας στα παιδιά σχολικής ηλικίας διαβάζοντας το απλό ρολόι είναι θέμα εξάσκησης. 

Είναι επίσης πολύ σημαντικό να περιλάβεις βιβλιαράκια που διδάσκουν την ώρα ώστε η όλη διαδικασία να είναι πιο παραστατική και ενδιαφέρουσα. Μετά το διάβασμα συζήτα με το παιδί για την έννοια της ώρας αλλά και τι ήταν αυτό στην ιστορία που διαβάσατε που έκανε το χρόνο τόσο σημαντικό.  

Μπορεί ο ήρωας να είχε ένα σημαντικό ραντεβού και να έπρεπε να κοιτάει το ρολόι του ή μπορεί να πήγαινε εκδρομή και να έπρεπε να ξυπνήσει το πρωί. Ανάλογα με την ιστορία συζήτα με το παιδί γιατί η ώρα είναι τόσο σημαντική. Τέλος μπορείς να κάνεις εξάσκηση στην εκμάθηση της ώρας με άλλους τρόπους όπως με διαδικτυακά παιχνίδια ή και με ένα παιδικό ρολόι τοίχου που θα αλλάζεις τους δείκτες και θα μαθαίνεις στο παιδί τι ώρα είναι!

Το διαβάσαμε στο TLife.gr
από ourlife

Προσανατολισμός του παιδιού στον χρονο: πριν - μετά

Ο Piaget θεωρούσε ότι η έννοια του χρόνου
δομείται στο παιδί στα 8 χρόνια του περίπου

Η κατάκτηση της έννοιας του χρόνου και του αριθμού είναι από τις μεγαλύτερες δυσκολίες των παιδιών. Σύμφωνα με μελέτες, οι ερωτήσεις που ξεκινάνε με το πού και το πότε είναι οι πιο δύσκολες για τα παιδιά. Τα παιδιά 3-4 ετών αντιλαμβάνονται καλύτερα το πριν και το μετά. Ο Piaget θεωρούσε ότι η έννοια του χρόνου δομείται στο παιδί στα 8 χρόνια του περίπου. 

 

Δραστηριότητα:

Τοποθετούμε 3 αντικείμενα γνωστά στο παιδί ( πχ τετράδιο, μολύβι, κασετίνα) στη σειρά, οριζόντια. Το αφήνουμε να τα δει για μερικά δευτερόλεπτα και έπειτα τα κρύβουμε. Ζητάμε από το παιδί να μας πει: 

Α. Ποιο αντικείμενο βάλαμε πρώτο, δεύτερο, τρίτο 

Β. Ποιο αντικείμενο υπάρχει πριν από το μολύβι, μετά από το τετράδιο κτλ 

Προοδευτικά αυξάνουμε τον αριθμό των αντικειμένων. Όταν το παιδί μπορεί να συγκρατήσει 6 αντικείμενα, αντικαθιστούμε τα αντικείμενα με σχέδια, πολύ γνωστά αρχικά στο παιδί. 

Για τα παιδιά που έχουν δυσκολίες, το πέρασμα από το πραγματικό αντικείμενο στην εικόνα δεν είναι καθόλου εύκολο. Γι ´ αυτό πρέπει να γίνονται πολλές ασκήσεις με πραγματικά αντικείμενα μέχρι να φτάσουμε να δίνουμε φωτοτυπίες στα παιδιά. 

Τα παιδιά που δεν εξασκούνται έγκαιρα στην έννοια του χρόνου παρουσιάζουν στο δημοτικό σχολείο δυσκολίες στη γραφή (π.χ. μπερδεύουν την σειρά των γραμμάτων, δεν τηρούν σωστά τα διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις κτλ ). Επίσης, μπορεί να εμφανίσουν δυσκολία στην ανάγνωση ( ανάγνωση χωρίς ρυθμό) και δυσκολία στα μαθηματικά ( να μπερδεύουν την σειρά των αριθμών, να μην κάνουν σωστά τις πράξεις). Γενικά, αδυνατούν να οργανώσουν σωστά το χρόνο τους ή να υπολογίσουν πόσο χρόνο χρειάζονται για μια δραστηριότητα , το διάβασμα κτλ.

ΣΟΦΙΑ Μ. ΚΟΥΛΟΥΡΗ

ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.