Showing posts with label Οικογενειακή Ζωή. Show all posts
Showing posts with label Οικογενειακή Ζωή. Show all posts

Thursday, 9 May 2024

Ξέρετε πόσα «επαγγέλματα» κάνει κάθε μαμά;;

Το να είσαι μαμά σημαίνει ότι πρέπει καθημερινά να… χτυπάς πολλές διαφορετικές κάρτες!
Και, προφανώς, καμία από εμάς δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί ποτέ ότι θα χρειαζόταν να υποδύεται τόσους ρόλους σε ημερήσια βάση.
Έτσι εξηγείται γιατί είμαστε τόσο εξαντλημένες στο τέλος της κάθε μέρας…

  1. Διευθύνων σύμβουλος οικιακών
  2. Προσωπικός σεφ (με πελάτες εξαιρετικά ιδιότροπους!)
  3. Επικεφαλής μαζορέτα
  4. Ταξιτζής (χωρίς φιλοδωρήματα, φυσικά!)
  5. Δικαστής (με καθημερινές εμφανίσεις στο… δικαστήριο!)
  6. Διδάκτωρ στη διαχείριση θυμού
  7. Στυλίστας κομμωτικής (με πολύ ανυπόμονους πελάτες!)
  8. Άμεσος δράση βρεγμένου κρεβατιού
  9. Εχέμυθος φύλακας μυστικών (σςςς, η μαμά δεν θα το πει σε κανέναν!)
  10. Δοκιμαστής τροφών
  11. Οικογενειακός σύμβουλος (με νευρωτικές κρίσεις τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα!)
  12. Προπονητής νηπιακής πάλης
  13. Πρωταθλητής στα θελήματα
  14. Αποκλειστικός διαχειριστής πλυντηρίου
  15. Επιστάτης
  16. Δάσκαλος (με ειδίκευση στη ζωγραφική, την αλφαβήτα και την αριθμητική!)
  17. Τεχνικός επισκευής παιχνιδιών (με ειδίκευση στα μικροσκοπικά εξαρτήματα!)
  18. Οικονομικός διευθυντής
  19. Art Director (με ιδιαίτερα αυστηρούς κριτές!)
  20. Εκπαιδευτής εκμάθησης τουαλέτας
  21. Υπεύθυνος αφύπνισης
  22. Ναυαγοσώστης
  23. Χορηγός καθημερινής φροντίδας
  24. Προσωπικός βοηθός όλης της οικογένειας
  25. Προσωπικός στυλίστας γκαρνταρόμπας (συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής ρούχων του… πελάτη σας παραπάνω από μία φορές τη μέρα!)
  26. Προσωπικός shopper
  27. Επιθεωρητής στοματικής υγιεινής
  28. Οργανωτής παιχνιδιού και διασκέδασης
  29. Διευθυντής γενέθλιων εκδηλώσεων
  30. Επιστημονικός ερευνητής ύπνου (με πολλές μεταμεσονύκτιες μελέτες!)
  31. Φρουρός περιπολίας για ενδεχόμενη εισβολή τρομακτικών τεράτων
  32. Παραμυθάς-ηθοποιός
  33. Φύλακας ασφαλείας δωματίων
  34. Επαγγελματίας τραγουδιστής (με έμφαση στα νανουρίσματα!)
  35. Θεραπευτής πληγών (να το κάνω μάκια να περάσει;)
  36. Ειδικός στις αγκαλιές και τα φιλιά
  37. Μεταφραστής νηπιακής γλώσσας
  38. Συντονιστής διακοπών και ξεναγός
  39. Πτυχιούχος Αντίστροφης Ψυχολογίας (κάνε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σου λέω!)
  40. Σύμβουλος διαχείρισης άγχους
  41. Διαμεσολαβητής πεθερικών
  42. Μοδίστρα ευφάνταστων στολών (ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς!)
  43. Η Miss «Τα Φτιάχνω Όλα!»
  44. Ειδικός αφαίρεσης λεκέδων
  45. Σωματοφύλακας

Σίγουρα, βλέποντας την παραπάνω λίστα, συνειδητοποιήσατε για άλλη μία φορά ότι τα έχετε κάνει όλα -και πολύ περισσότερα- στη μέχρι τώρα «καριέρα» σας ως μαμά. Και, μάλιστα, χωρίς διακοπές, αναρρωτικές, διαλείμματα ή προαγωγές - και, κυρίως, χωρίς μισθό! Τι να το κάνεις, όμως;
Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί σ’ αυτή τη ζωή με την ανταμοιβή σου από τα φιλιά, τις αγκαλιές και τα αμέτρητα «Σ’ αγαπώ» των παιδιών σου! Σωστά;

imommy

Sunday, 28 February 2021

Η αξία της ρουτίνας στην οικογενειακή ζωή

Τι προσφέρει η ρουτίνα στην καθημερινότητα μιας οικογένειας;

Μία από τις μεγάλες αλλαγές που έχει φέρει η πανδημία του κοροναϊού στις ζωές μας, είναι η ριζική αλλαγή της καθημερινότητάς μας.

Μικροί και μεγάλοι καλούμαστε να προσαρμοζόμαστε σε νέους κανόνες και η ρουτίνα μας έχει διαταραχθεί.

Ωστόσο, είναι σημαντικό -τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά μας- να δημιουργήσουμε μια νέα οικογενειακή ρουτίνα.

Η ρουτίνα βοηθά τα μέλη της οικογένειας να γνωρίζουν ποιος πρέπει να κάνει τι, πότε, με ποια σειρά και πόσο συχνά. Για παράδειγμα, τα παιδιά σας γνωρίζουν ότι πρέπει να σας βοηθούν με το γέμισμα και το άδειασμα του πλυντηρίου των πιάτων κάθε ημέρα.

Αυτό πρακτικά μπορεί να σημαίνει λιγότερες συγκρούσεις και λιγότερη γκρίνια σχετικά με τέτοιου είδους βαρετές δραστηριότητες.

Μια ρουτίνα μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να προλάβετε μια συμπεριφορά που δεν θέλετε να έχει το παιδί. Για παράδειγμα, αν έχετε παρατηρήσει ότι το παιδί γκρινιάζει όποτε πηγαίνετε μαζί στο σουπερμάρκετ, μπορείτε να καθιερώσετε να ακούτε το αγαπημένο του τραγούδι στο αμάξι καθώς πηγαίνετε.

Μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε ρουτίνες σχετικές με το παιχνίδι, τα οικογενειακά γεύματα και τον ύπνο. Άλλωστε, όταν τα παιδιά έχουν χρόνο να παίξουν, τρέφονται σωστά και κοιμούνται επαρκώς, είναι πιο πιθανό να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που θέλετε.

Και -ίσως το πιο σημαντικό- η ρουτίνα βοηθά τα μικρά παιδιά να αισθάνονται ασφάλεια. Όταν νιώθουν ασφαλή, μπορούν να αναπτύξουν ένα υγιές αίσθημα αυτοεκτίμησης, να επικεντρωθούν στη μάθηση και φυσικά να υιοθετήσουν τους κατάλληλους τρόπους συμπεριφοράς.

Δημιουργώντας την οικογενειακή ρουτίνα

Ακολουθούν μερικά tips για να δημιουργήσετε τις δικές σας οικογενειακές ρουτίνες:

Προγραμματίστε ρουτίνες για απαιτητικές στιγμές μέσα στην οικογενειακή ημέρα – για παράδειγμα, πριν και μετά τη δουλειά σας και την τηλεκπαίδευση των παιδιών.

Τα πράγματα πηγαίνουν συχνά πιο ομαλά όταν έχετε μια ρουτίνα που τους κρατά όλους απασχολημένους. Για παράδειγμα, πείτε στο παιδί να μαζεύει τα παιχνίδια του όσο εσείς μαγειρεύετε.

Προγραμματίστε χρόνο για τα διαλείμματα του παιδιού. Αυτό δίνει στο παιδί σας χρόνο για ύπνο ή ξεκούραση, κάτι που μπορεί να βοηθήσει τη συμπεριφορά του. Επίσης, ο ελεύθερος χρόνος τού δίνει την ευκαιρία να μάθει να παίζει μόνο του.

Εάν θέλετε να θέσετε χρονικά όρια σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η χρήση οθόνης, κάντε το μέρος της ρουτίνας. Για παράδειγμα, τα παιδιά μπορούν να παρακολουθούν τηλεόραση ή να χρησιμοποιούν τα tablet τους, αλλά μόνο σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.

Συνδέστε δύο ή περισσότερες δραστηριότητες. Αυτό μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να ολοκληρώσει πιο γρήγορα τις δραστηριότητες που θεωρεί βαρετές.

Είναι επίσης χρήσιμο επειδή η μία δραστηριότητα θα το βοηθήσει να θυμηθεί την επόμενη. Για παράδειγμα, μάθετε το παιδί να πλένει τα δόντια του προτού μπει για μπάνιο.

Εξηγήστε τη ρουτίνα στο παιδί σας. Ακόμη και τα μικρά παιδιά μπορούν να κατανοήσουν απλές, δομημένες προτάσεις- για παράδειγμα, «Πρώτα καθαρά δόντια. Μετά παραμύθι με τον μπαμπά».

Σε κάθε περίπτωση, χρησιμοποιήστε λέξεις ή ιδέες που το παιδί σας μπορεί να καταλάβει για να μιλήσετε για τη ρουτίνα σας.

Όσον αφορά στα παιδιά σχολικής ηλικίας, η συζήτηση σχετικά με τη ρουτίνα μπορεί να τα βοηθήσει να προγραμματίζουν καλύτερα τις υποχρεώσεις τους και να λειτουργούν μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια.

in.gr

Wednesday, 14 December 2016

«Μπορώ να έχω την προσοχή σου, σε παρακαλώ;»: Με αυτή τη φράση, σταμάτησα να φωνάζω στο παιδί μου

«Η φράση που με έκανε να σταματήσω να φωνάζω στο παιδί μου»
💥💥💥
Είναι χαρακτηριστικό της Ελληνίδας μάνας να είναι κάπως… φωνακλού. Και πώς να μην είσαι, δηλαδή, όταν λες κάτι στο παιδί 200 φορές και δεν σου δίνει καμία σημασία; 
Όπως φαίνεται, όμως, υπάρχει κι άλλος τρόπος για να μας ακούει. Αυτή η μαμά τον έμαθε από την ίδια της την κόρη και κάτι μας λέει, ότι πρέπει άμεσα να τον δοκιμάσουμε όλες.
«Πώς είμαι ως μαμά; Είμαι όπως κρίνω ότι πρέπει και καλύτερα να μη ρωτήσετε τη γνώμη των παιδιών μου. Επίσης, μερικές φορές φωνάζω. (Και άλλες φορές καταλήγω να πίνω ρόφημα βαλεριάνας, ίσως πιο συχνά από όσο θα έπρεπε…)
Πάντως ναι, είμαι μια μαμά που όταν νευριάζει φωνάζει επειδή τα παιδιά της δεν την ακούνε.
Τους τελευταίους μήνες έπιασα τον εαυτό μου να φωνάζει περισσότερο απ'ότι συνήθως, πέρα από το άτυπο όριο που λέει ότι είναι επιτρεπτό να φωνάζεις «τόσες» φορές ανά εβδομάδα, όταν είσαι γονιός. Τα καλά νέα είναι ότι τελευταία έκοψα αυτή την κακή συνήθεια και το χρωστάω σε μία φράση της κόρης μου που με καθήλωσε.

Οι φωνές είναι χαρακτηριστικό της οικογένειάς μας. Η μαμά μου φώναζε. Η γιαγιά μου φώναζε. Οι πρώτες μου αναμνήσεις είναι από τους παππούδες μου, να στέκονται όρθιοι στην κουζίνα και να φωνάζουν ο ένας στον άλλον για πράγματα που δεν απαιτούν φωνές –όπως, για παράδειγμα, για να φτιάξουν ένα σάντουιτς. (Σοβαρολογώ).
Είμαι, επίσης, 100% Αρμένισσα από καταγωγή, το οποίο σημαίνει ότι είμαι εξορισμού ένα φωνακλάδικο άτομο –μιλάμε δυνατά, γελάμε δυνατά, χρησιμοποιούμε τα χέρια μας και, έτσι απλά, τείνουμε να φωνάζουμε. Δεν αισθάνθηκα ποτέ απειλή από τις φωνές –τις θεωρούσα ένα από τα πολλά επίπεδα ομιλίας. Το να μου φωνάζουν με έκανε να ακούω, το να μου φωνάζουν με έκανε δυνατή. Μεγάλωσα θεωρώντας τις φωνές μέρος της ζωής και της επικοινωνίας. Το να φωνάζεις σε κάνει πιο επιβλητικό και αναγκάζει τους άλλους να σε ακούσουν. Προσωπικά φτάνω από το 0 στο 100 στο δευτερόλεπτο. Δεν μου είναι τίποτα!

Πρόσφατα έμαθα, ωστόσο, ότι μπορεί να κάνω λάθος.


Η κόρη μου είναι 5 χρονών. Είναι φανταστική (περήφανη μαμά!), αλλά είναι και όπως κάθε τυπικό 5χρονο που απολαμβάνει να έχει κάποια ανεξαρτησία και μπορεί να πατήσει τα λάθος κουμπιά σου, έτσι για να σε τσιτώσει. Είναι πολύ καλό κορίτσι, ωστόσο είχαμε μία εξαιρετικά δυσάρεστη περίοδο, πριν μερικούς μήνες, αναφορικά με τις φωνές μου. Με αγνοούσε ενώ της έλεγα να φορέσει τα παπούτσια της, και έτσι φώναζα. Απομακρυνόταν ενώ εγώ της ζητούσα να έρθει να με βοηθήσει με κάτι στην κουζίνα, και έτσι φώναζα. 

Φώναζα χωρίς να σκέφτομαι τίποτε άλλο, πέρα από το ότι «χρειάζεται να φωνάξω προκειμένου να σταματήσει αυτή τη νέα αυθάδη συμπεριφορά.»

Σχεδόν κάθε φορά που φώναζα, έβαζε τα κλάματα και μου έλεγε «Γιατί μου φωνάζεις;» και μετά θύμωνα ακόμα περισσότερο και φώναζα πιο δυνατά, λέγοντάς της ότι όσο δεν με ακούει με αναγκάζει να φωνάζω. Ο φαύλος κύκλος μας συνεχιζόταν: Εγώ νευρίαζα περισσότερο, εκείνη ένιωθε όλο και περισσότερο να της επιτίθεμαι. Και μετά έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο της συναδέλφου μου Katie Hurley «The Happy Kid Handbook» και μου άνοιξε τα μάτια.

Καθώς το ξεφύλλιζα, έμαθα ότι η κόρη μου έχει έναν χαρακτήρα κυριαρχικό και εσωστρεφή (με μικρές αναλαμπές εξωστρέφειας). Τι; Αποκλείεται. Εγώ είμαι τρομερά εξωστρεφής… και, φυσικά, η κόρη μου είναι ίδια μ’εμένα σε όλα! (Πόσο γελοίο μου φαίνεται τώρα που το γράφω! Κι όμως, πραγματικά έτσι ένιωθα). 
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, οι εσωστρεφείς άνθρωποι μπορούν εύκολα να χαθούν στις δικές τους σκέψεις και πραγματικά να μην σε ακούν όταν τους μιλάς. Έτσι, αποφάσισα να δώσω στην κόρη μου το πλεονέκτημα της αμφιβολίας και να τεστάρω τη θεωρία αυτή με την πρώτη ευκαιρία.
Το κορίτσι μου, λοιπόν, έπαιζε στο πάτωμα με τα Lego της και ήταν ώρα να μπει για μπάνιο. «Ώρα για μπάνιο», της είπα. Τίποτα. «Είναι ώρα για μπάνιο». Ήμουν αόρατη. Λίγο πιο δυνατά «Είναι ώρα για μπάνιο». (Υπάρχω;). Στο σημείο αυτό κανονικά θα φώναζα «ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ ΣΗΚΩ ΤΩΡΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΩ ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!». Αλλά δεν το έκανα (όσο δύσκολο κι αν μου ήταν). Αντίθετα, έσκυψα κάτω, δίπλα της, και της είπα αυστηρά «Σου μιλάω. Τι πρέπει να κάνω για να με ακούσεις;».
Με κοίταξε και η απάντησή της ήταν τόσο απλή: «Πες μου απλά, “Μπορώ να έχω την προσοχή σου, σε παρακαλώ;”». Σχεδόν γέλασα, υποθέτοντας ότι με κοροϊδεύει. Όμως ήταν εντελώς σοβαρή. Λες και θα έπιανε στους αιώνες των αιώνων αυτή η φράση. Όμως συμφώνησα να δοκιμάσω τον δικό της τρόπο, σκεπτόμενη πως όταν δεν θα έπιανε θα επέστρεφα στις γνωστές φωνές μου.
Προς έκπληξή μου, όμως, έπιασε.
«Μπορώ να έχω την προσοχή σου, παρακαλώ;», της λέω και αποδεικνύεται η πιο μαγική φράση που ακούστηκε ποτέ στο σπίτι μας. Όταν δεν με ακούει, παίρνω μια βαθιά ανάσα αυτοσυγκράτησης πριν ανοίξω το στόμα μου για να ουρλιάξω, λέω τη φράση, και εκείνη σταματά αυτό που κάνει και με κοιτάζει. Εγώ έχω σταματήσει να φωνάζω τόσο συχνά, εκείνη με ακούει περισσότερο και είμαστε και οι δύο πιο χαρούμενες σε καθημερινή βάση.
Ελπίζω μόνο να κρατήσει (έχω ήδη δύο εβδομάδες που το εφαρμόζω).»

Πηγή: mom.me
από Έλενα Μπούλια
mama365.gr

Thursday, 19 May 2016

Το σπίτι σας είναι μικρότερο απ' όσο θα το θέλατε;
Μια χαρά είναι! Τα παιδιά προτιμούν τα μικρά σπίτια!!

Τα παιδιά δεν χρειάζονται μεγάλα σπίτια για να είναι ευτυχισμένα!
Από: Ελένη Χαδιαράκου
Τα μεγάλα σπίτια, όσο ζηλευτά και αν είναι δεν είναι πάντα ενδεικτικά της οικογενειακής ευτυχίας.

Why Living In A Smaller Home Can Help You Raise A Happy Kid
Όπως μας διαβεβαιώνουν μάλιστα οι ειδικοί, όσο πιο μικρό είναι ένα σπίτι, τόσο μεγαλύτερα ασφάλεια και ισορροπία νιώθει ένα μικρό παιδί μέσα σε αυτό!
Κι όμως στα μικρά σπίτια μεγαλώνουν πιο ευτυχισμένα παιδιά! Στο καινούριο της βιβλίο, More Not Buying It: Stop Overspending and Start Raising Happier, Healthier, More Successful Kids, η οικογενειακή σύμβουλος και οικονομολόγος, Brett Graff, καταρρίπτει τους μύθους για τη σχέση που έχουν τα χρήματα με την ανατροφή των παιδιών και μας εξηγεί γιατί ένα μικρό σπίτι έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα για να είναι ένα παιδί ευτυχισμένο. 

Γιατί τα μικρότερα σπίτια μεγαλώνουν πιο ευτυχισμένα παιδιά;

Εννοείται ότι τα μεγάλα σπίτια είναι βολικά για μια πολυμελή οικογένεια, μια που όλοι μας (ακόμη και τα παιδιά) χρειάζονται χώρο και ιδιωτικότητα. Από την άλλη, είναι αποδεδειγμένο βάσει ερευνών ότι τα παιδιά προτιμούν τα μικρότερα σπίτια….
.
Και να γιατί:
.

Ένα παιδί μέσα σε ένα μικρότερο σπίτι νιώθει περισσότερο προστατευμένο.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι εκείνα που εφηύραν τις «φωλίτσες». Θέλουν να νιώθουν πως έχουν τους γονείς τους κοντά και να μη χρειάζεται να «διανύουν αποστάσεις», όταν τους χρειάζονται. Να τρέχουν δίπλα τους όταν έχουν εφιάλτες και να φωνάξουν τη μαμά τους, όταν έχουν πυρετό...
Ένα μικρό σπίτι, συσφίγγει την οικογενειακή επικοινωνία.
Αναλογιστείτε εκείνες τις στιγμές που διαβάζαμε δίπλα στη γιαγιά μας, ενώ εκείνη καθάριζε φασολάκια…. Πόσο προστατευμένα και τρυφερά νιώθαμε μέσα σε αυτό το ζεστό οικογενειακό σκηνικό. Μην ξεχνάτε ότι οι καλύτερες συζητήσεις δεν είναι ποτέ προγραμματισμένες, αλλά πυροδοτούνται γύρω από ένα οικογενειακό τραπέζι! Τα μικρότερα σπίτια δίνουν τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες εύκολη πρόσβαση από τον ένα χώρο στον άλλο, καθιστώντας την αυθόρμητη έκφραση μιας σκέψης ή καθημερινό γεγονός σχεδόν αβίαστη.
Το μικρότερο σπίτι ευνοεί τη καλύτερη επικοινωνία ανάμεσα στα αδέλφια.
Ένα μικρό σπίτι, όπου τα παιδιά κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο, τους δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας Το γεγονός ότι δεν είναι ολομόναχα στο δωμάτιο, τα κάνει να νιώθουν άνετα, ιδιαίτερα τη νύχτα. Μερικές φορές, μάλιστα, τα βοηθά να κοιμηθούν γρηγορότερα.

Σε ένα μικρό σπίτι έχουμε τον έλεγχο των ερεθισμάτων που παίρνει το παιδί μας.
Για φανταστείτε ένα παιδί απομονωμένο στο (απομακρυσμένο) δωμάτιο του με έναν υπολογιστή και εκτεθειμένο (ολομόναχο) σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε ένα μικρότερο σπίτι, μια μαμά μπορεί να ρίχνει μια ματιά στον υπολογιστή του παιδιού της και να παρεμβαίνει (έστω και σιωπηλά) στους κινδύνους που κρύβει σήμερα το Διαδίκτυο.
Τα μικρότερα σπίτια ενισχύουν την κοινωνικότητα των παιδιών.
Κάτι απόλυτα φυσικό, αν σκεφτούμε πως τα μικρότερα σπίτια βρίσκονται σε πολυπληθέστερες γειτονιές, ενώ τα μεγάλα σε ακριβά (οπότε και απομακρυσμένα) προάστια. Αναλογιστείτε, ότι για να πάτε το παιδί σας σε ένα φίλο του, για να παίξει, πρέπει να πάρετε αυτοκίνητο και να διανύσετε 20 χιλιόμετρα. Αντίστοιχα, αν ο φίλος του μένει δίπλα, θα τον βλέπει συχνότερα, θα συγχρωτίζεται δηλαδή συχνότερα με αυτόν ή και με περισσότερα παιδιά.
Τα μικρότερα σπίτια βολεύουν και εμάς.
Εκτός του ότι χρειάζονται λιγότερες δουλειές, τα μικρότερα σπίτια είναι πιο κοντά στην πόλη, τείνουν να μειώσουν τους χρόνους μετακίνησης των γονέων.

Πηγή

Sunday, 28 December 2014

Η οικογένεια γύρω απ' το τραπέζι. Τα εκπληκτικά οφέλη των οικογενειακών γευμάτων

Άλλο ένα βιβλίο, άλλη μια έρευνα
για να αποδειχθούν τα αυτονόητα!!
............................
«Η οικογένεια είναι σαν τη σούπα. Κάθε συστατικό της είναι νόστιμο. Όμως μόνο όταν μαγειρευτούν όλα μαζί, δημιουργείται κάτι πλούσιο, ενδιαφέρον και αξέχαστο» λέει η ψυχολόγος δρ Αν Φίσελ, καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Διευθύντρια επίσης του Προγράμματος Θεραπείας Οικογένειας και Ζευγαριών του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης (MGH) στη Βοστώνη, η δρ Φίσελ, την τελευταία δεκαετία έχει αφιερωθεί στο να φέρνει κοντά οικογένειες γύρω από το οικογενειακό τραπέζι και να κάνει τα γεύματα μία εμπειρία θεραπευτική, εποικοδομητική και ευχάριστη. Μία εβδομάδα πριν από την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Στο Σπίτι για Δείπνο» («Home for Dinner») μιλάει στην «Κ» για το όνειρό της να φτάσουν στα αυτιά κάθε οικογένειας τα εκπληκτικά οφέλη των οικογενειακών γευμάτων.

– Τι συμβολίζει το φαγητό γύρω από το ίδιο τραπέζι;
– Πιστεύω ότι για τις περισσότερες οικογένειες το φαγητό συμβολίζει τη φροντίδα του ενός για τον άλλον, είναι η ώρα εκείνη της ημέρας που ο καθένας αφήνει το κινητό και άλλες οθόνες και δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να αγγίζει αληθινά πράγματα και να μιλάει με ανθρώπους που είναι παρόντες.

Ο κόσμος μας σήμερα γίνεται όλο και πιο εικονικός, με αποτέλεσμα η διαδικασία της μαγειρικής και του γεύματος να αποτελούν δύο από τις ελάχιστες στιγμές της ημέρας που ερχόμαστε σε επαφή με αληθινά πράγματα. Ισως αυτό να μην είχε τόση σημασία πριν από 15 ή 20 χρόνια, σήμερα όμως αρχίζει να έχει όλο και μεγαλύτερη.

– Ποιος είναι ο ρόλος του φαγητού στη ζωή σας;
– Για εμένα το φαγητό είναι το μέσο που μας φέρνει στο τραπέζι. Μου αρέσει να μαγειρεύω όταν αυτό έχει κοινωνικό χαρακτήρα, για παράδειγμα όταν με βοηθούν οι γιοι μου και ο άντρας μου, αλλά δίνω έμφαση στις συζητήσεις, στις εξιστορήσεις και στο αίσθημα της επαφής που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του γεύματος.

– Πώς έγινε η μετάβαση από τη μαγειρική για την οικογένειά σας, στην επιστημονική μελέτη των οικογενειακών γευμάτων;
– Πριν από περίπου δέκα χρόνια, σαν κλινική ψυχολόγος με εξειδίκευση στην οικογενειακή θεραπεία, είχα αρχίσει να αναζητώ πληροφορίες σχετικά με το πώς καθημερινές ή εβδομαδιαίες οικογενειακές τελετουργίες μπορούν να αποτελέσουν χώρο έκφρασης συναισθημάτων και να βοηθήσουν τα μέλη να νιώσουν σταθερότητα και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους. Παρότι σε αυτή μου την αναζήτηση έπεσε γρήγορα στην αντίληψή μου ένας θησαυρός πληροφοριών σχετικά με τα οφέλη του οικογενειακού γεύματος, ένα περιστατικό με μία οικογένεια ήταν εκείνο που πραγματικά μου άνοιξε τα μάτια.

Ενα βράδυ έκανα συνεδρία με μία οικογένεια στο προσωπικό μου γραφείο, το οποίο βρίσκεται στον κάτω όροφο του σπιτιού μου. Πριν κατέβω στο γραφείο είχα αφήσει στον φούρνο ένα κοτόπουλο να ψήνεται. Στα μισά περίπου της συνεδρίας η μυρωδιά του κοτόπουλου, του σκόρδου και του λεμονιού πλημμύρισαν το γραφείο. Ντράπηκα κάπως γιατί ήταν προφανές ότι κάτι μαγείρευα. Τότε ο έφηβος γιος της οικογένειας με ρώτησε μισο-αστειευόμενος εάν μπορούν να μείνουν για δείπνο.
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα σαν να με χτύπησε κεραυνός. Σκέφτηκα ότι αυτή η οικογένεια, όπως και πολλές άλλες, ήταν προτιμότερο να περνούν την ώρα του δείπνου τρώγοντας μαζί, παρά σε μία συνεδρία στον ψυχολόγο. Από εκείνη την ημέρα αποφάσισα τουλάχιστον να ρωτάω κάθε οικογένεια που έβλεπα εάν συνηθίζει να έχει συχνά οικογενειακά γεύματα, να συζητώ μαζί τους τι τους εμποδίζει από το να το κάνουν και να τους εξηγώ τα εκπληκτικά οφέλη που προσφέρει αυτή η καθημερινή τελετουργία.

Συζητήσεις αλλά και παιχνίδια
– Κάθε οικογενειακό τραπέζι προσφέρει αυτά τα οφέλη;
– Για να υπάρχουν αυτά τα οφέλη, το οικογενειακό τραπέζι πρέπει να είναι ένας χώρος όπου όλοι νιώθουν ασφαλείς και υπάρχει η αίσθηση σύνδεσης και ζεστασιάς. Για να διατηρηθεί αυτή η αίσθηση είναι καλό κάποια πράγματα να μη συζητούνται κατά τη διάρκεια του γεύματος. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να γίνονται σχόλια σχετικά με το βάρος κάποιου ή τον κακό βαθμό στο τεστ των μαθηματικών ή τη στρατηγική της οικογένειας σχετικά με το κάπνισμα. Επίσης ένα λάθος που κάνουν συχνά οι γονείς είναι να προσφέρουν το επιδόρπιο ως ανταμοιβή στην κατανάλωση λαχανικών. Αυτόματα αυτή η κίνηση κάνει...

Friday, 16 May 2014

Κάντε πιο εύκολη τη ζωή στο σπίτι με τα παιδιά

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ζωή σε ένα σπίτι με παιδιά δεν είναι πάντα ρόδινη.

Σίγουρα υπάρχει πολλή αγάπη και στιγμές αληθινής ευτυχίας, ωστόσο μέσα στη μέρα δεν λείπουν και τα νευρά, οι φωνές, οι γκρίνιες, τα κλάματα και η γενικότερη ένταση.
Επειδή, λοιπόν, το μεγάλωμα των παιδιών είναι από μόνο του μια πολύ δύσκολη υπόθεση, ας δούμε πώς μπορείτε να κάνετε τη ζωή σας πιο εύκολη.

-Θέστε τους κανόνες σας και οργανώστε βάση αυτών την καθημερινότητα σας.

Στο σπίτι σας οι ενήλικες είστε εσείς και άρα εσείς είστε αυτοί που αποφασίζετε τι επιτρέπεται και τι όχι. Διδάξτε στα παιδιά σας πως πρέπει να φέρονται, εξηγείστε τους τι θέλετε από αυτά και ποιες αρχές επιθυμείτε να αποκτήσουν στη ζωή τους. Για τα σοβαρά και σημαντικά θέστε κανόνες και επιμείνετε στην εφαρμογή τους, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής όλης της οικογενείας.

-Θυσιάστε κάτι, για να κερδίσετε κάτι μεγαλύτερο.

Αν οι συνθήκες της καθημερινότητας ή οι οικονομικές συγκυρίες δεν σας επιτρέπουν να πραγματοποιείτε όλα όσα θέλετε ή να προσφέρετε στα παιδιά σας όλα όσα επιθυμείτε, μην αγχώνεστε. Τα παιδιά πάνω από όλα χρειάζονται αγάπη. Δώστε τους απλόχερα την αγάπη σας και για τα υπόλοιπα θέστε προτεραιότητες. Ίσως χρειαστεί να στερηθούν κάτι, για να κερδίσουν κάτι σπουδαιότερο λίγο αργότερα.

-Μην ασχολείστε με τους γύρω σας, αλλά μόνο με την οικογένεια σας.

Μην συγκρίνετε τα παιδιά σας με αλλά παιδιά, μην μπαίνετε στο τριπάκι να συγκρίνετε τη ζωή σας με τις ζωές των άλλων. Προσπαθήστε να κάνετε ό,τι θεωρείτε σωστό για την οικογένεια σας με γνώμονα το καλό των παιδιών σας, χωρίς να αναλώνεστε στο τι κάνουν οι άλλοι με τα δικά τους παιδιά.

capitalhealth

Saturday, 26 April 2014

Thursday, 26 December 2013

Χάρισε στο παιδί τον χρόνο σου αντί για δώρα

Είχες υποσχεθεί ότι θα κάνεις τα πάντα για το παιδί σου, αλλά συχνά ξεχνάς ότι τα πιο απλά πράγματα είναι αυτά που έχουν σημασία για το ίδιο.

Το παιδί δεν θέλει τα «πάντα» από εσένα, αλλά να ασχοληθείς μαζί του.
Αν την ώρα που βλέπετε ταινία, τσεκάρεις συνεχώς το κινητό σου, στον αγώνα ποδοσφαίρου του φέρνεις μαζί σου το λάπτοπ και το βράδυ ετοιμάζεις κάτι πρόχειρο για φαγητό και συνεχίζεις τη δουλειά στο γραφείο σου, μάλλον έχεις αφήσει την καθημερινότητα να επισκιάσει τη σχέση με το παιδί σου.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την παρουσία και όχι τα δώρα σου και θέλουν να βλέπουν την αγάπη σου με πράξεις αντί να ακούν συνέχεια ότι τα αγαπάς. Μπορεί η τεχνολογία να σε φέρνει πιο κοντά με φίλους και συνεργάτες, αλλά σε αποξενώνει από την οικογένειά σου. Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει, αναβάλλοντας αυτά που θέλεις να κάνεις με το παιδί σου.

Γι’ αυτό προσπάθησε να…

-Τρώτε οικογενειακά και να έχεις κλειστό το κινητό σου ή έστω στο αθόρυβο
-Κάνεις που και που μια στάση για καραμέλες και να διοργανώνεις έναν κυριακάτικο διαγωνισμό μετά το φαγητό. Όποιος κερδίσει, παίρνει τις καραμέλες
-Συζητάς με το παιδί σου για τα ενδιαφέροντά του και να το ακούς πραγματικά
-Μην παραλείπεις να επαινείς το παιδί σου για τα κατορθώματά του

Πηγή: topnews24.gr

Tuesday, 25 December 2012

Ας φάμε όλοι μαζί...

Καλές διατροφικές συνήθειες
«διδάσκουν» τα οικογενειακά γεύματα
 

Τα οικογενειακά γεύματα μπορούν να βελτιώσουν τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, ακόμη κι αν η οικογένεια μαζεύεται γύρω απ' το τραπέζι μια με δυο φορές την εβδομάδα, σύμφωνα με βρετανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Journal of Epidemiology & Community Health.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι όσες οικογένειες τρώνε μαζί καταφέρνουν να πετύχουν τον στόχο των πέντε μερίδων φρούτων και λαχανικών την ημέρα. 
Στη μελέτη πήραν μέρος περίπου 2.400 παιδιά από 52 δημοτικά σχολεία του νότιου Λονδίνου. Οι γονείς και το προσωπικό του σχολείου συμπλήρωσαν διατροφικά ημερολόγια, για τις τροφές και τα ροφήματα που κάθε παιδί κατανάλωνε σε ένα 24ωρο. 
Οι γονείς ερωτήθηκαν επίσης για την δική τους συμπεριφορά απέναντι στα φρούτα και τα λαχανικά. Η επεξεργασία των δεδομένων έδειξε ότι 656 οικογένειες έτρωγαν πάντα μαζί, 768 μερικές φορές και 92 ποτέ. 
Τα παιδιά της πρώτης ομάδας έτρωγαν πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών, συγκριτικά με 4,6 της δεύτερης και 3,3 της τρίτης ομάς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η πρώτη ομάδα έτρωγε 125 γραμμάρια περισσότερα φρούτα και λαχανικά, ενώ η δεύτερη ομάδα 95 γραμμάρια, συγκριτικά με την τρίτη ομάδα. 
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι όταν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς να τρώνε φρούτα και λαχανικά, προσπαθούν να ακολουθήσουν το ίδιο διατροφικό μονοπάτι.  
Η μελέτη πάντως δίνει μια εικόνα για τις διατροφικές συνήθειες μεμονωμένων ημερών, αλλά καταφέρνει να σχηματίσει το πρότυπο διατροφής μιας μεγάλης ανομοιογενής ομάδας πληθυσμού. 
Η Μέγκαν Κρίστιαν που έκανε την έρευνα στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής της εξηγεί ότι «η σύγχρονη ζωή συχνά εμποδίζει την οικογένεια να βρεθεί και να απολαύσει ένα γεύμα. Αλλά η μελέτη δείχνει ότι ακόμη και ένα κυριακάτικο δείπνο είναι αρκετό για να βελτιώσει τις διατροφικές συνήθειες μικρών και μεγάλων». 
από pathfinder

Sunday, 19 June 2011

Η Αγάπη είναι η αρχή - 100 Promisses to My Baby

Η αγάπη είναι η αρχή

100 Promises to My Baby

Η προσφορά της οικογένειας με χίλιες λέξεις..

Μέσα στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής, στην ηρεμία ή στα απρόοπτα της καθημερινότητας, οι γονείς έχουν εξαιρετικά μεγάλη ευθύνη απέναντι στο παιδί τους. Είναι εκείνοι που θα του προσφέρουν κάθε τι απαραίτητο για τη διαβίωσή του αλλά και θα διαμορφώσουν καθοριστικά την προσωπικότητά του. Το παιδί από τη μεριά του, θα τους χαρίσει αγάπη αληθινή και απεριόριστη, βλέποντας σε αυτούς τα πολυτιμότερα πρόσωπα της ζωής του.

Η αγάπη είναι η αρχή

Ίσως να θεωρείται αυτονόητη η αγάπη των γονιών για το παιδί τους αλλά θα πρέπει το συναίσθημα αυτό να παραμένει αναμφισβήτητο. Δεν πρέπει ένα παιδί να νιώθει ότι οι γονείς του έπαψαν να το αγαπούν επειδή έκανε ένα λάθος ή μια ζημιά. Ακόμη και σε στιγμές εκνευρισμού το παιδί... 

Wednesday, 2 March 2011

Το οικογενειακό τραπέζι φέρνει ευτυχία στα παιδιά - Bring Back The Family Table

Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε παραδοσιακές και ευτυχισμένες οικογένειες, έχοντας κοντά τους και τους δύο γονείς τους και τρώγοντας τακτικά μαζί τους, είναι πιθανότερο να έχουν αργότερα ευτυχισμένες ζωές, αποκαλύπτει έρευνα των βρετανικών πανεπιστημίων Έσεξ, Οξφόρδης, Γουόρικ και Σάρεϊ, δείγμα της οποίας ήταν περίπου 100.000 άνθρωποι σε 40.000 νοικοκυριά.

Bring Back The Family Table
Σύμφωνα με την έρευνα, το να τρώει ένα παιδί μαζί με την οικογένειά του, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, αποτελεί παράγοντα - κλειδί για τη δημιουργία στενών δεσμών με τους γονείς του
Η μελέτη επιβεβαίωσε την κεντρική σημασία της παραδοσιακής οικογενειακής μονάδας για τα παιδιά και την ισορροπία τους όταν μεγαλώσουν. Διαπιστώθηκε μάλιστα ότι η κατάρρευση μιας οικογένειας (λόγω χωρισμού των γονέων) κάνει περισσότερο κακό στο παιδί και από το εάν αυτό ζούσε στη φτώχεια.
Η μελέτη κατέδειξε ακόμη ότι «οι σχέσεις μεταξύ των ίδιων των γονιών και με τα παιδιά τους είναι σημαντικές για τη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξή των τελευταίων και για τη σταθερότητα των οικογενειών». 
Ακόμα, τονίζεται ότι «τα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα με την οικογενειακή κατάστασή τους, αν οι γονείς είναι ευτυχισμένοι με τη σχέση που οι ίδιοι έχουν μεταξύ τους».
«Ακόμα και ένα γεύμα ή ένα δείπνο από κοινού με όλη την οικογένεια είναι σημαντικό», υπογραμμίζουν οι ερευνητές και αναφέρουν ότι τα παιδιά που τρώνε συχνά μαζί με τους γονείς τους, δηλώνουν πολύ συχνότερα ότι είναι ευτυχισμένα, σε σχέση με όσα παιδιά δεν τρώνε ποτέ μαζί με την οικογένειά τους ή τρώνε μαζί λιγότερες από τρεις φορές την εβδομάδα.
πηγή

Friday, 10 December 2010

Οικογένεια και οικονομική κρίση!
Αναθεωρώντας τις αξίες μας

Μέσα από τη μαζική οικονομική κρίση ο άνθρωπος καλείται να αναθεωρήσει τις αξίες του και το περιβάλλον του. Δυστυχώς, ή καλύτερα ευτυχώς, καλούμαστε να ανακαλύψουμε κάποια άλλα πράγματα, τα οποία ήταν ξεχασμένα τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να βρούμε νέες πηγές για να περνάμε καλά και να διασκεδάζουμε.
Σε περιόδους οικονομικής ύφεσης οι άνθρωποι χρειάζονται την αίσθηση της ασφάλειας. Η επιστροφή στις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις είναι η λύση.
Βέβαια, αυτοί οι νέοι τρόποι ίσως να μην είναι νέοι, αλλά μάλλον παραδοσιακοί. Άλλωστε, το να συγκεντρωνόμαστε σε σπίτια και να μαγειρεύουμε δε είναι και τόσο καινούργιος τρόπος διασκέδασης. Μας βοηθά πάντως περισσότερο και ουσιαστικότερα στην επικοινωνία μας με τους φίλους και τους συγγενείς μας.
Επίσης, η οικονομική κρίση έβαλε τέλος στη διαχείριση της κατάθλιψης μέσω του shopping therapy.  
Τώρα, πρέπει να βρούμε ουσιαστικότερους τρόπους για να αντιμετωπίσουμε τη στεναχώρια μας, αλλά και για να δώσουμε χαρά στον εαυτό μας και τους γύρω μας.
Σε περιόδους οικονομικής ύφεσης οι άνθρωποι χρειάζονται την αίσθηση της ασφάλειας.  
Η επιστροφή στις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις είναι η λύση. 
Ας δούμε, λοιπόν, και τα θετικά της κρίσης, γιατί τα προηγούμενα χρόνια η ευημερία ενθάρρυνε μια ψεύτικη κατάσταση. Πόσες φορές ως γονείς ξεγελαστήκατε με την κατανάλωση και αποφύγατε την ουσιαστική σχέση με τα παιδιά σας; Πόσες φορές ένα καινούριο παιχνίδι ή ένα καινούριο χόμπι δεν αντικατέστησε την παρουσία σας;

Στην οικονομική ύφεση δεν υπάρχει μόνο η απαισιόδοξη πλευρά. Υπάρχει και η αισιόδοξη και ουσιαστική πλευρά. 
Θα τολμήσω να πω, ότι ίσως τη χρειαζόμασταν κιόλας. Όχι με αυτό τον τρόπο, αλλά κάτι έπρεπε να γίνει...
Η επικοινωνία είναι λοιπόν το κλειδί. Ακούστε τα παιδιά σας. Καλέστε τους φίλους τους στο σπίτι σας. Μιλήστε και ανοιχτείτε. Διαβάστε μαζί ένα βιβλίο, παίξτε παιχνίδια, αθληθείτε. Επισκεφτείτε μια έκθεση ζωγραφικής. Ανακαλύψτε λίγο παραπάνω τη φύση. Αναπνεύστε, περπατήστε περισσότερο. Επενδύστε σε αυτά που πραγματικά σας γεμίζουν και σας ευχαριστούν και δε χρειάζονται χρήματα. 
Η ζωή δεν έχει μόνο υλικά πράγματα. Ανακαλύψτε μαζί με τα παιδιά σας, πλευρές που είχατε ξεχάσει. Δείτε την κρίση ως μια ευκαιρία συνολικής αναθεώρησης.

Wednesday, 27 October 2010

Ναυμαχία στη «μπανιέρα»

Αγαπητό χαμομηλάκι καλησπέρα. 
Το κείμενο είναι φανταστικό δεν απέχει όμως πολύ απ' την πραγματικότητα εξάλλου η φαντασία απλώς συνενώνει μνήμες άλλου χρόνου και τόπου.
Φιλικά Ιδεοπηγή.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

(Αφιέρωση στους παππούδες μας)

Κυριακή απόγευμα στην κουζίνα.
(Η νύφη): «Το καφεδάκι σου μπαμπά»
«Σε ‘φχαριστώ κόρη μου»
(Η συμβία): «Σςςς, κάτι ακούω, το μωρό ξύπνησε»
«Με δυο τρεις γρήγορες δρασκελιές (για να φτάσω πρώτος) βρέθηκα πάνω απ’ την κούνια του μωρού, δεύτερος εγγονός βλέπεις».
«Δυο μεγάλα μάτια με αναγνωρίζουν και ένα μεγάλο χαμόγελο με υποδέχεται (αλήθεια γιατί όλα τα μωρά έχουν μεγάλα μάτια χωρίς αυτό να τα ασχημαίνει;)».
«Το αρπάζω απ’ τη μέση και ώωωπ, ώωωπ το πετάω ψηλά και ξεκαρδίζεται στα γέλια».
Αρχίζει ο πόλεμος.
(Η συμβία): «σιγά χριστιανέ μου, μωρό είναι όχι τσουβάλι»
«Αυτή ήταν η πλωριά μπαταριά και αμέσως έρχεται και η πρυμνιά».
(Η νύφη): «μπαμπά πρόσεχε θα σου πέσει το μωρό»
«Θα μου πέσει το μωρό, εμένα που άρπαζα το τσουβάλι το τσιμέντο και ανέβαινα τρέχοντας τις σκάλες στην οικοδομή»
«Τέσσερα χέρια απλώνονται προς το μέρος μου και δυο αγριεμένα πρόσωπα με κοιτούν»
«Όχι ότι φοβήθηκα ή παρατάω εύκολα τη μάχη αλλά ύποπτη μυρωδιά και υγρασία με αναγκάζουν να παραδώσω το μωρό αμαχητί».
«Σαν άχρηστος και περιττός αποφασίζω να παρακολουθήσω απ’ την πολυθρόνα σαν θεατής την παράσταση».
«Ομηρικός πόλεμος ανάμεσα στο μωρό απ’ τη μια μεριά και την γιαγιά με τη μάνα του απ’ την άλλη».
«Πρώτη μάχη, το γδύσιμο». «Εντολές, διαταγές, υποδείξεις, παρακλήσεις και άλλα πολλά ακούγονται». «Το κουμπί μητέρα!». «Το ξεκούμπωσα κόρη μου, βγάλε του το μανίκι». «Ο μπόμπιρας αντιστέκεται και χαχανίζει». «Τελικά χάνει την πρώτη μάχη και νάτον τσιτσίδι»
«Σειρά τώρα έχει η ναυμαχία». «Ετοιμάζεται το πεδίο της μάχης» και «Να ρίξω λίγο κρύο ακόμα μην το τσουρουφλίσουμε το παιδί». «Το δοκίμασα μητέρα, εντάξει είναι». «Μυρίζει ξανά μπαρούτι». «Τέσσερα χέρια επιτίθενται και εντολές εκτοξεύονται». «Είπαμε πάνω τα χεράκια, μην κουνιέσαι, μην πλατσουρίζεις κτλ». 
«Ο μικρός χάνει και την δεύτερη μάχη και νάτος πεντακάθαρος και μυρωδάτος μέσα στην πετσέτα».
«Οι νικήτριες παίρνουν τα λάφυρα». «Η μια δαγκώνει το μπράτσο και ή άλλη χώνει το μούτρο της στην κοιλιά του μωρού, και να τα γέλια και να τα χάχανα».
«Μωρό μου η μία, πασά μου ή άλλη».
«Το παιδί έχει όνομα, διαμαρτύρομαι». «Δέχομαι άλλη διπλή επίθεση»
(Η νύφη): «Μα μπαμπά δεν τον βαφτίσαμε ακόμα».
(Η συμβία): «Το όνομά σου το πήρε ο μεγάλος εγγονός τι άλλο θέλεις».
«Εγώ; για τον καημένο το συμπέθερο νοιάζομαι».
«Ο ειρηνοποιός (ο γιος) ακούγεται απ’ το άλλο δωμάτιο».
«Μπαμπά έρχεσαι λίγο να με βοηθήσεις;»
«Εγκαταλείπω το πεδίο της μάχης, ο γιος βλέπεις, φουσκώνω σαν διάνος αφού κάποιος χρειάζεται την βοήθειά μου και τρέχω, τώρα τι σόι βοήθεια θέλει κοτζάμ επιστήμονας από ‘μένα τον αγράμματο συνταξιούχο οικοδόμο ένας θεός ξέρει».
«Σε λίγο το πώς βρέθηκα στα τέσσερα με τον μεγάλο εγγονό μου στην πλάτη να φωνάζει ντέεε παππού ντέεε, εγώ! το πρώτο σκεπάρνι της οικοδομής με δύο πήχες μουστάκι δεν ξέρω, εγγονός βλέπεις έχει και τ’ όνομά μου».


Έγραψε η Ιδεοπηγή.

Tuesday, 1 June 2010

Παιδί: Για ξένοιαστο ταξίδι

Οι διακοπές ξεκινούν και είστε προετοιμασμένοι για όλα. Πριν κλείσετε την πόρτα του αυτοκινήτου, βεβαιωθείτε πως δεν έχετε κάνει κάποια από τα συνηθισμένα λάθη που κάνουμε όλοι οι γονείς πριν το ταξίδι.

Το περιμένατε έναν ολόκληρο χρόνο και δεν βλέπετε την ώρα να ξεκινήσετε. Είστε έτοιμοι για το ταξίδι που θα σας οδηγήσει στον τόπο των διακοπών σας; Πριν βάλετε το κλειδί στη μηχανή, βεβαιωθείτε ότι δεν κάνετε κάποιο από τα συνηθισμένα λάθη πολλών γονιών που αφήνουν εκτεθειμένα τα παιδιά τους σε σοβαρούς κινδύνους και δίνουν στη χώρα μας τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα με θύματα παιδιά. Μάθετε λοιπόν να…

…μην αφήνετε το παιδί να κάθεται στη θέση του συνοδηγού
Τα περισσότερα παιδιά ενθουσιάζονται στην ιδέα να καθίσουν μπροστά –πολλές φορές αυτό είναι το μόνο που μπορείτε να τους υποσχεθείτε για να καταφέρετε να τα βάλετε στο αυτοκίνητο. Όμως μην το κάνετε. Η μόνη ασφαλής θέση για τα παιδιά μέχρι τουλάχιστον 13 ετών είναι το πίσω κάθισμα. Ιδανικά, το παιδί πρέπει να κάθεται στο ειδικό καθισματάκι ή δεμένο με τη ζώνη του (ανάλογα με το ύψος και την ηλικία του) στο μεσαίο τμήμα του πίσω καθίσματος –εκεί είναι πιο προστατευμένο από τυχόν συγκρούσεις στο πλάι. Εκτός, βέβαια εάν το αυτοκίνητο δεν διαθέτει ζώνες ασφαλείας για το μεσαίο κάθισμα, οπότε το παιδί θα πρέπει να κάθεται σε μία από τις πλαϊνές θέσεις –ή όταν τα παιδιά στο αυτοκίνητο είναι περισσότερα από ένα. Ακόμα και όταν το παιδί είναι πολύ μικρό και ταξιδεύει σε καθισματάκι από αυτά που «βλέπουν» προς τα πίσω, είναι προτιμότερο να τοποθετηθεί στο πίσω κάθισμα. Ποτέ μην το βάζετε μπροστά εάν υπάρχει αερόσακος συνοδηγού. Οι αερόσακοι είναι σχεδιασμένοι για να προστατεύουν τους ενηλίκους από τυχόν συγκρούσεις, όμως μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς στα παιδιά εάν ανοίξουν. Για να βεβαιωθείτε για το εάν το αυτοκίνητό σας έχει αερόσακο συνοδηγού, αναζητήστε τα γράμματα SRS ή SIR τυπωμένα στο ταμπλό μπροστά από το μπροστινό κάθισμα ή συμβουλευτείτε το manual.

…μην ταξιδεύετε με το παιδί στην αγκαλιά σας
Ακόμα κι αν το κάνετε «για λίγο», «μέχρι να ηρεμήσει επειδή κλαίει» ή «μέχρι εδώ πιο κάτω που είναι το σπίτι», είναι ένα τεράστιο λάθος. Μπορεί να θεωρείτε ότι το παιδί είναι ασφαλές –στο κάτω κάτω βρίσκεται στην αγκαλιά της μαμάς του, έτσι δεν είναι;– όμως σε περίπτωση σύγκρουσης κινδυνεύει όσο δεν φαντάζεστε. Εάν εσείς είστε δεμένη με τη ζώνη ασφαλείας, τότε είναι πολύ εύκολο να σας φύγει από τα χέρια στο πρώτο απότομο φρενάρισμα. Ενώ εάν καταφέρετε να δεθείτε και οι δύο με τη ζώνη, τότε αν προκύψει κάποιο τρακάρισμα το βάρος σας μπορεί να του προκαλέσει σοβαρότατους τραυματισμούς.

…χρησιμοποιείτε το ειδικό καθισματάκι σε κάθε περίπτωση
Χρειάζεται ελάχιστος χρόνος και μια πολύ μικρή απόσταση για να γίνει ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Γι’ αυτό, είτε ξεκινάτε για ένα πολύωρο ταξίδι είτε πηγαίνετε μέχρι το περίπτερο, η θέση του παιδιού είναι στο ειδικό καθισματάκι. Στην αγορά θα βρείτε δεκάδες μοντέλα. Επιλέξτε αυτό που σας βολεύει περισσότερο και κάντε τη συστηματική του χρήση συνήθεια τόσο για εσάς όσο και για το παιδί, ώστε να μη χρειαστεί καν να μπείτε στον πειρασμό να μην το χρησιμοποιήσετε ούτε για μια διαδρομή μερικών μέτρων –άλλωστε έχει διαπιστωθεί ότι το 70% των δυστυχημάτων συμβαίνει σε διαδρομές μικρότερες των τριών χιλιομέτρων.

…στερεώνετε το καθισματάκι στο αυτοκίνητο
Όσο παράλογο κι αν ακούγεται, υπάρχουν γονείς που φροντίζουν να τοποθετήσουν το παιδί στο ειδικό κάθισμα και να το δέσουν με τις ειδικές ζώνες, αλλά «ξεχνάνε» να σταθεροποιήσουν το κάθισμα στο αυτοκίνητο. Τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει επειδή δεν αντιλαμβάνονται πώς ακριβώς λειτουργούν τα καθίσματα ή επειδή βάζουν και βγάζουν συχνά το παιδικό καθισματάκι από το ένα αυτοκίνητο στο άλλο. Πριν βάλετε το κλειδί στη μηχανή, βεβαιωθείτε όχι μόνο ότι το παιδί είναι τοποθετημένο σωστά, αλλά και ότι το καθισματάκι του είναι στερεωμένο με ασφάλεια σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Επιπλέον, να είστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τη σωστή τοποθέτηση του καθίσματος, γιατί, όσο προηγμένης τεχνολογίας κι αν είναι, δεν μπορεί να εξασφαλίζει μέγιστη προστασία στο παιδί αν δεν είναι σωστά στερεωμένο στο αυτοκίνητο. Το πιο συχνό λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν το σφίγγουμε αρκετά, με αποτέλεσμα στις απότομες κινήσεις του αυτοκινήτου να φεύγει από τη θέση του. Βεβαιωθείτε ότι το καθισματάκι δεν μπορεί να μετακινείται περισσότερο από 2,5 εκατοστά προς τα μπροστά ή στο πλάι. Με τα νέα συστήματα –όπως το Isofix– τα παιδικά καθίσματα ενσωματώνονται στον κύριο όγκο του αυτοκινήτου.

…μη δένετε δύο παιδιά με την ίδια ζώνη
Μην το κάνετε ποτέ. Τα κρας τεστ έχουν δείξει ότι, όταν δύο παιδιά είναι δεμένα μαζί, σε περίπτωση ατυχήματος υπάρχει ο κίνδυνος να χτυπήσουν μεταξύ τους τα κεφάλια τους με πολύ μεγάλη δύναμη.

…μη χρησιμοποιείτε μεταχειρισμένο καθισματάκι
Υπάρχουν μερικά πράγματα της «προίκας του μωρού» που είναι κρίμα να τα αγοράσετε αφού μπορείτε να τα δανειστείτε από την κολλητή σας ή να χρησιμοποιήσετε αυτά που πήρατε στο πρώτο σας παιδί. Το καθισματάκι αυτοκινήτου όμως δεν συγκαταλέγεται σε αυτά. Ο λόγος είναι ότι ένα παλιό ή μεταχειρισμένο καθισματάκι σπάνια αποθηκεύεται μαζί με τις οδηγίες χρήσης από τον κατασκευαστή του, γεγονός που μειώνει τις πιθανότητες να το τοποθετήσετε και να το χρησιμοποιήσετε σωστά. Επιπλέον, δεν αποκλείεται να του λείπουν κάποια κομμάτια, να έχει σημαντικές φθορές (κυρίως στα πλαστικά μέρη που καταστρέφονται με το πέρασμα του χρόνου) ή να έχει υποστεί βλάβη από κάποια σύγκρουση (ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ορατά σημάδια, οποιαδήποτε σύγκρουση του αυτοκινήτου μπορεί να επηρεάσει τη σωστή λειτουργία του καθίσματος). Τέλος, δεν πρέπει να παραβλέψετε το γεγονός ότι τα διεθνή στάνταρντ ασφαλείας αλλάζουν κάθε τόσο και τα παλιά μοντέλα καθισμάτων είναι πολύ πιθανό να μην ανταποκρίνονται στα νέα δεδομένα.

…μη γυρίζετε το καθισματάκι του μωρού ώστε να κοιτάζει μπροστά πολύ νωρίς
Τα μωρά έχουν μεγάλο κεφάλι και αδύναμο λαιμό. Έτσι, σε μια μετωπική σύγκρουση του αυτοκινήτου, εάν το κεφάλι του τρανταχτεί βίαια και απότομα προς τα εμπρός, ενδέχεται να προκληθούν βλάβες στη σπονδυλική στήλη. Γι’ αυτό, τα καθισματάκια αυτοκινήτου που προορίζονται για βρέφη τοποθετούνται έτσι ώστε το μωρό να κοιτάζει προς τα πίσω και το κεφαλάκι του να προστατεύεται από το προσκέφαλο. Ιδανικά, θα πρέπει να βάζετε το παιδί σε αυτή τη θέση –προς τα πίσω– για όσο περισσότερο χρόνο γίνεται, τουλάχιστον μέχρι να συμπληρώσει τους δώδεκα μήνες ή να φτάσει τα δέκα κιλά σε βάρος (αρκεί βέβαια το καθισματάκι να έχει τις ανάλογες προδιαγραφές).

…μη μεταφέρετε το παιδί από το ειδικό κάθισμα στο κάθισμα του αυτοκινήτου πολύ νωρίς
Η τοποθέτηση του παιδιού σε ειδικό καθισματάκι δεν είναι απλώς μια σωστή επιλογή: είναι υποχρέωση. Σύμφωνα με το Νόμο 2696 του 1997, όλα τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 12 ετών πρέπει να ταξιδεύουν με τα ειδικά παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου που είναι κατάλληλα για το ύψος, το βάρος και την ηλικία τους. Για να μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε τις ζώνες ασφαλείας του αυτοκινήτου, το παιδί θα πρέπει να έχει ξεπεράσει το 1,50 μέτρο σε ύψος, αφού οι ζώνες είναι σχεδιασμένες για να συγκρατούν ενηλίκους που διαθέτουν τουλάχιστον αυτό το ύψος.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki