Το θέμα έρχεται στην επικαιρότητα μέσα από το βιβλίο των Μεγκ Σόντερς και Άννι Άσγουορθ «Η τρέλα των σύγχρονων οικογενειών», στο οποίο οι συγγραφείς κάνουν λόγο για γονείς μορφωμένους στην πλειονότητά τους, αποφασισμένους ταυτόχρονα να ξεχωρίσουν σε κάθε τομέα και οι οποίοι δεν διστάζουν να υιοθετήσουν γελοίες συμπεριφορές για το καλό, όπως πιστεύουν, των βλασταριών τους.
Τα πάντα για το παιδί...
Ανάμεσα στα παραδείγματα που βρίθουν στο βιβλίο, είναι η περίπτωση μητέρων που κάνουν πρόβες στο σπίτι για τη σχολική εκδήλωση των παιδιών τους, γονείς γενικότερα που τρέχουν πίσω από το σχολικό λεωφορείο ακολουθώντας το μέχρι τη Γαλλία, μήπως και κάτι κακό συμβεί στα παιδιά τους, παίζουν ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς στα υπνοδωμάτια των παιδιών τους την ώρα που αυτά κοιμούνται για να τα διευκολύνουν στην εκμάθηση ξένων γλωσσών ή τους γράφουν τις εργασίες, κάνοντας αυθεντικά λάθη για να φανούν αληθινές.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση πατέρα ο οποίος ομολογεί ότι πέρασε ολόκληρες νύχτες σβήνοντας και γράφοντας το ωρολόγιο πρόγραμμα της κόρης του, προσπαθώντας να μιμηθεί το γραφικό της χαρακτήρα.
Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι γονείς της μεσαίας τάξης είναι εξίσου αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα, προκειμένου να δώσουν στα παιδιά τους μια αφετηρία που θα τα οδηγήσει σε καλύτερους βαθμούς, καλύτερα κολέγια, καλύτερο μέλλον.
Οι συγγραφείς σκιτσάρουν με ελαφρότητα συγκεκριμένους, ανησυχητικά αναγνωρίσιμους, τύπους γονέων και γενικώς επιθυμούν να ενθαρρύνουν τους γονείς να κάνουν ένα βήμα πίσω και να γελάσουν με την ίδια τους τη συμπεριφορά.
Περιγράφουν τη «μαμά-ελικόπτερο» που δεν αφήνει ποτέ τα παιδιά της να χαθούν από το οπτικό της πεδίο, τον «συναισθηματικό μπαμπά» που κολλάει δίπλα στο γιο του, ακόμη κι όταν παίζει στο μίνι-ράγκμπι, ενώ η οίκο-μαμά ταΐζει τα παιδιά με βιοδυναμικές τροφές και οργανικά μανιτάρια.
Μεταξύ αγωνίας και ενοχής
Οι συγγραφείς θεωρούν ότι οι Βρετανοί γονείς ζουν σε καθεστώς μόνιμης αγωνίας και ενοχής μήπως και κάνουν κάτι λάθος, καθεστώς το οποίο τροφοδοτείται από ένα συνεχές ρεύμα κριτικής και μια βροχή συμβουλών.
Καθοριστικός θεωρείται ο ρόλος που έπαιξε πρόσφατη εκστρατεία του βρετανικού Τύπου, με την οποία επικρίνονταν οι γονείς που είναι τόσο πιεστικοί παραπέμποντας και σε αντίστοιχη έρευνα στις ΗΠΑ από την οποία προέκυψε πως τα παιδιά που παρακολουθούν εκτός σχολείου, μουσική, γλώσσες και αθλητικά αποδίδουν καλύτερα και έχουν υγιέστερες σχέσεις με τους γονείς τους από ό,τι οι υπόλοιποι συνομήλικοί τους.
Posts
