Sunday, 4 May 2008

Πάρε μέρος στις εκστρατείες μας ενάντια στη φτώχεια!

Έλα στην εκπαίδευση νέων της ActionAid



6-8 Ιουνίου,
Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντ.Τρίτσης,
Ίλιον Αττικής
Η Νεανική Ομάδα της ActionAid
Η ActionAid αποτελεί μια μοναδική συνεργασία ανθρώπων που αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο χωρίς απόλυτη φτώχεια. Τα τελευταία 35 χρόνια, συνεργάζεται με τους φτωχούς και περιθωριοποιημένους ανθρώπους σε περισσότερες από 40 χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, με στόχο την καταπολέμηση των αιτιών της φτώχειας μέσω της καταπολέμησης της αδικίας και της ανισότητας που την προκαλούν. Μέσα από το διεθνές αυτό δίκτυο που ενώνει χιλιάδες υποστηρικτές στην Ευρώπη, περισσότερες από 2,000 τοπικές οργανώσεις, πάνω από 100 δίκτυα ΜΚΟ και χιλιάδες πολίτες στις χώρες του νότου και του βορρά, δεν θα μπορούσε να λείπει το πιο δυναμικό και δημιουργικό κομμάτι, οι νέοι!

Δημιουργώντας τη νεανική ομάδα της ActionAid στην Ελλάδα, δίνουμε μία δυναμική διάσταση στις εκστρατείες μας, μέσα από τη φωνή και τη δράση νέων ανθρώπων. Επιπλέον, προσφέρουμε τη δυνατότητα στους νέους που ανησυχούν για παγκόσμια ζητήματα όπως η φτώχεια και η ανισότητα και θέλουν να κάνουν κάτι γι’αυτό, να ενώσουν τις δυνάμεις τους δημιουργικά μέσα από τις δράσεις μας. Τα μέλη της νεανικής ομάδας, με τις ιδέες και τη συμμετοχή τους, θα συμβάλλουν στη διάδοση του μηνύματος μας στο ευρύ κοινό και ιδιαίτερα στους νέους, ενθαρρύνοντας τους να λάβουν και οι ίδιοι δράση ενάντια στη φτώχεια και την ανισότητα! Οι νέοι και οι νέες που θα επιλεγούν για το εκπαιδευτικό σεμινάριο θα αποτελέσουν τον πυρήνα της νεανικής ομάδας της ActionAid και θα συμμετέχουν ενεργά στις δράσεις και στις εκστρατείες μας.

Σε ποιούς απευθύνεται το σεμινάριο
Είσαι 18-28 ετών και πιστεύεις πως τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν σε όλους; Πως όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται επαρκή τροφή και πόσιμο νερό, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη, μια ισότιμη θέση στην κοινωνία; H ActionAid σου δίνει τα μέσα να κάνεις τη διαφορά! Δήλωσε συμμετοχή στο εκπαιδευτικό σεμινάριο και γίνε μέλος της πρώτης ομάδας νέων της ActionAid! Η ομάδα απευθύνεται σε νέους και νέες με δημιουργικότητα, ενθουσιασμό και κέφι, άνεση στην επικοινωνία, μεγάλο ενδιαφέρον για τα ανθρώπινα δικαιώματα και θέληση να συμβάλλουν στον αγώνα ενάντια στη φτώχεια!

Τι περιλαμβάνει το σεμινάριο;
Το εκπαιδευτικό σεμινάριο θα επικεντρωθεί σε θέματα όπως τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το πώς σχετίζονται με το παγκόσμιο πρόβλημα της πείνας, τη δράση της ActionAid, τη δυναμική της ομάδας, το παγκόσμιο δίκτυο νέων της ActionAid και το σχεδιασμό δράσεων. Βασίζεται σε διαδραστικές, βιωματικές δραστηριότητες στις οποίες οι συμμετέχοντες θα συμμετέχουν ενεργά, θα κάνουν ανασκόπηση των δραστηριοτήτων και θα παρουσιάσουν σχέδια δράσης.
Με ενδιαφέρει.. πως μπορώ να δηλώσω συμμετοχή;
Στείλε την αίτηση ηλεκτρονικά στο http://activistas.hellas@actionaid.org/ μέχρι τη Δευτέρα 23/05/08 και διεκδίκησε τη θέση σου! Η ActionAid θα επιλέξει 20 νέους και νέες από το σύνολο των υποψηφίων για να συμμετέχουν στο πρώτο εκπαιδευτικό σεμινάριο.

Όροι συμμετοχής
Απαραίτητη προϋπόθεση συμμετοχής στην εκπαίδευση είναι δύο διανυκτερεύσεις (6-7/6/2008) στo Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντ.Τρίτσης. Η ActionAid καλύπτει τα έξοδα διαμονής και διατροφής στις εγκαταστάσεις τoυ πάρκου για τις ημέρες κατά τις οποίες διεξάγεται το εκπαιδευτικό σεμινάριο. Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να καλύψουν τα έξοδα μεταφοράς τους από και προς την εγκατάσταση.
Posted by at No comments:
Labels: ,

Saturday, 3 May 2008

Radiohead - All I need. Κατά του trafficking

Το 'All I Need' των Radiohead
για εκστρατεία ενημέρωσης
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ

"Είμαι όλες οι μέρες που επέλεξες να αγνοείς..."

Το κομμάτι των Radiohead, 'All I Need', το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τελευταίο τους άλμπουμ υπό τον τίτλο 'In Rainbows', θα χρησιμοποιηθεί για μια καμπάνια ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για το human trafficking.
Το human trafficking είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παράνομη δραστηριότητα στον κόσμο, μετά τα ναρκωτικά.
Αξίζει, λοιπόν, αυτό να τονιστεί, αν και ελάχιστα αυτιά θα ιδρώσουν...



All I need: Άψογη μπαλάντα με ωραίους στίχους

 I am the next act waiting in the wings
I am an animal trapped in your hot car
I am all the days that you choose to ignore

You are all I need
You are all I need
I am in the middle of your picture
Lying in the reeds

I am a moth who just wants to share your light
I’m just an insect trying to get out of the night
I only stick with you because there are no others

You are all I need
You are all I need
I am in the middle of your picture
Lying in the reeds

It's all wrong
It's all right
It's all right
It's all wrong
It's all right
It's all right
It's all right
Posted by at No comments:
Labels:

Αυτισμός και εκπαιδευτικοί - Ειδικά για ... «ΕΙΔΙΚΟΥΣ»

... Αρχές Σεπτέμβρη του 2004. Η Ελλάδα, η Αθήνα, ζει ακόμα τη δόξα των Ολυμπιακών αγώνων, προετοιμάζεται μάλιστα για την έναρξη των Παραολυμπιακών. Όλα είναι τόσο ζωντανά σε όλους μας που νιώθουμε σαν να μην έχει σβήσει η φλόγα ακόμα. 
 Ο ελληνικός πολιτισμός ταξίδεψε παντού και από παντού ταξίδεψαν για να τον συναντήσουν !
Όλοι εμείς οι Ελληνάρες αισθανθήκαμε αφάνταστη υπερηφάνεια, όχι μόνο γιατί καταφέραμε τελικά να πραγματοποιήσουμε τους Ολυμπιακούς, αλλά κυρίως γιατί τιθασεύσαμε τον εαυτό μας, καμουφλάραμε προσωρινά αυτά που μας ντροπιάζουν στο εξωτερικό και αφήσαμε το περιστασιακό φιλότιμο να ρίξει στάχτη στα μάτια.
... Τι ωραία που ήταν ...

Σε κάποια γειτονιά της Ν. Σμύρνης κάποιο παιδάκι πηγαίνει για πρώτη φορά σχολείο, ευτυχισμένο γιατί βίωσε τους Ολυμπιακούς αλλά και γιατί όπως του λέει η μαμά του, έφτασε η ώρα που θα μάθει να γράφει και να διαβάζει. Να διαβάζει από μόνος του για τους αγαπημένους του δεινόσαυρους χωρίς να χρειάζεται τη βοήθεια των γονιών του. Ένα παιδάκι έξυπνο, ομιλητικό, διαφορετικό όμως από τα αλλά. Μια διαφορετικότητα που όπως αποδείχτηκε, αν και δεν απειλούσε ούτε ενοχλούσε κανέναν, σοκάρισε τη δασκάλα του, που δεν μπορούσε να δεχτεί ότι στην τάξη της υπάρχει μαθητής που διαφέρει από την τελειότητα του δικού της κόσμου.
Προσπάθησε από τις πρώτες εβδομάδες να διώξει το παιδί από την τάξη και να το στέλνει όσο το δυνατό περισσότερες ώρες στο Τμήμα Ένταξης, όμως αυτό εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατο μια και στο Τμήμα Ένταξης δεν μπορούσε να βρίσκεται περισσότερο από μια ώρα τη μέρα. Μιλούσε πολύ άσχημα στο παιδί, άφηνε τα αλλά παιδιά να τον κοροϊδεύουν μέσα και έξω από την τάξη.
Την εποχή που ο μικρός Άλεξ της Βέροιας έπαιζε ακόμα μπάσκετ στη γειτονία του, ο γιος μου γύριζε σπίτι με μελανιές, γδαρσίματα, κλαμένος και αρνούμενος να ξαναπάει σχολείο. Η ψυχολογική του κατάσταση χειροτέρευε μέρα με τη μέρα, τη στιγμή που η δασκάλα του δεν άλλαζε καθόλου στάση και συμπεριφορά και ο διευθυντής του σχολείου προσπαθούσε να μπαλώσει τα πράγματα...
Το τι ακολούθησε από κει και πέρα, είναι μια ιστορία που δεν θα την αναφέρω γιατί είναι πολύ δύσκολο να μεταφερθούν γραπτά, τα συναισθήματα και ο αγώνας που έφτασε ακόμα και σε υψηλόβαθμους του υπουργείου Παιδείας.
Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που γνωρίσαμε τον ναζισμό στην Ελλάδα, είχε προηγηθεί ο διωγμός του παιδιού σε μικρότερη ηλικία από ιδιωτικό παιδικό σταθμό γιατί δεν ήθελαν όπως έλεγαν να έχουν παιδιά στο σχολείο τους που βρίσκονται σε φαρμακευτική αγωγή (επιληπτική).
Επίσης δεν θα αναφέρω και το ιατρικό ιστορικό του παιδιού, τον αγώνα που δώσαμε, την ταλαιπωρία που βιώσαμε, τις μάχες που κερδίσαμε γιατί είναι πράγματα που ανήκουν πλέον στην ιστορία... μια ιστορία που κατάφερε να μας μετατρέψει σιγά-σιγά από συνεσταλμένες προσωπικότητες, σε τσαμπουκαλεμένους διεκδικητές των αυτονόητων, των κεκτημένων, των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Είναι επιτακτική ανάγκη όμως να μιλήσω για τα παιδικά ψυχικά τραύματα, που πολύ δύσκολα επουλώνονται. Για ένα παιδάκι που από τη φύση του δυσκολεύεται να συναναστραφεί κοινωνικά με τα αλλά παιδιά, φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι, αφότου έχει δεχτεί προπηλακισμό, να καταφέρει να ανακάμψει. Από όλο το "πακέτο" των προβλημάτων, αυτό ήταν ο,τι πιο δύσκολο αντιμετωπίσαμε. Έχοντας δυο αιτήσεις στη λίστα αναμονής, τόσο στο Ιατροπαιδαγωγικό όσο και στο ΚΔΑΥ, περιμέναμε 2 χρόνια και 10 μήνες έως ότου μας δεχτούν για την πολυπόθητη εξέταση του παιδιού...που υποτίθεται θα εξασφάλιζε την αξιοπρεπή αντιμετώπιση του. Όπως καταλαβαίνετε η απαράδεκτη χρονοτριβή αυτή, απαξιώνει τους θεσμούς από μόνη της.
Όταν έφτασε η ώρα της αξιολόγησης, μια κοπελίτσα στο ΚΔΑΥ (κοινωνική λειτουργός) προσπαθούσε με μανία να μας πείσει ότι είναι μάταιος κόπος να διεκδικήσουμε παράλληλη στήριξη γιατί όπως έλεγε θα ταλαιπωρηθούμε άδικα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο έντονα υπερασπιζόταν τις απόψεις της. Στο σημείο αυτο όλοι εμείς οι γονείς που έχουμε παιδιά με ιδιαιτερότητες γελάμε...μα γελάμε παρά πολύ!
    Πως είναι δυνατόν όλοι εσείς να αξιολογείτε τι ακριβώς σημαίνει ταλαιπωρία για όλους εμάς τους γονείς που κόβουμε φλέβες για τα παιδιά μας; Λίγο επιπόλαιο δεν ακούγεται; Μήπως δεν ξέρετε πραγματικά με ποιους έχετε να κάνετε; Καιρός να μάθετε λοιπόν!
Θυμάστε, τους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης; Πόσο επιβλητικά στέκονταν και ποσά μηνύματα περνούσαν στον έξω κόσμο;
Θυμάστε, μετά την συντριβή των δυο αεροπλάνων, κάποιους ανθρώπους που εγκλωβισμένοι στους ψηλότερους ορόφους των Πύργων και χωρίς να έχουν άλλη επιλογή πηδούσαν στο κενό...;
... Κάπως έτσι είμαστε όλοι εμείς, ενώ ζούσαμε στον τέλειο κόσμο μας ξαφνικά και χωρίς να έχουμε άλλη επιλογή, γκρεμοτσακιστήκαμε από τη ταράτσα των Δίδυμων Πύργων. Η πτώση κράτησε πολύ καιρό, πέφταμε, πέφταμε, μέχρι που «πιάσαμε πάτο», βρήκαμε όμως τη δύναμη σιγά-σιγά να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να αφοσιωθούμε σε αυτό για το οποίο η ίδια η ζωή μας επέλεξε.
Πρέπει λοιπόν κάπου εδώ να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει η λέξη «ταλαιπωρία» στο λεξιλόγιο μας. 
Είμαστε αφοσιωμένοι μαχητές ενός ιερού σκοπού και ενός κρυφού Ονείρου...γιατί, άσχετα από τις γνώσεις που μπορεί να έχουμε, την πείρα που αποκτήσαμε και το ανίατο της κατάστασης (του αυτισμού) που είναι γνωστό από όλους, σε κάποιες πολύ προσωπικές στιγμές, βυθισμένοι στις σκέψεις μας, εκεί που δεν μπορεί κανείς να παρέμβει, κλείνουμε τα μάτια και ονειρευόμαστε τη στιγμή που το παιδί μας θα είναι απολύτως φυσιολογικό...
Για όλους εμάς που πέσαμε από τους Δίδυμους Πύργους, που κόβουμε φλέβες για τα παιδιά μας, που ξεσπιτωνόμαστε από τα νησιά μας για να βρούμε βοήθεια, το δικαίωμα στο Όνειρο είναι απαράβατο.
Όλοι εσείς οι ειδικοί υπάρχετε ως επαγγελματίες γιατί υπάρχουν τα παιδιά μας. Δεν ζητάμε πολλά παρά μόνο τα αυτονόητα:
    Όλοι εσείς οι δάσκαλοι-λες τμήματος των δημοτικών σχολείων, που έχετε παιδιά με διαφορετικότητα στο τμήμα σας, μη τους κόβετε τα φτερά, μη τα απομονώνετε, δώστε τους την ευκαιρία να κάνουν ένα βήμα μπροστά, και εμείς θα είμαστε αρωγοί δίπλα σας σε ο,τι χρειαστεί. Όλοι εσείς οι ειδικοί παιδαγωγοί των Τμημάτων Ένταξης, παρά την πολύ καλή κατάρτιση που έχετε, συχνά δεν είστε εκπαιδευμένοι για αυτιστικά παιδιά. Προσπαθήστε να τα προσεγγίσετε αρχικά περιφερειακά, χρησιμοποιώντας ως βοήθεια τις έμμονες που έχουν, βαλτέ τα σιγά-σιγά στο πνεύμα του μαθήματος. Τα παιδιά με αυτισμό πολύ εύκολα βαριούνται, θέλουν για το λόγο αυτό παρότρυνση και οπτικοποίηση του μαθήματος έτσι ώστε να κρατήσετε το ενδιαφέρον τους. Ακουστέ και μας τους γονείς, οι περισσότεροι από εμάς είμαστε εκπαιδευμένοι από επαγγελματίες του χώρου και δεν αναφέρομαι μόνο στον εαυτό μου, αλλά και σε ακόμα 4 οικογένειες που γνωρίζω προσωπικά και που έχουν παιδιά με ελαφριά μορφή αυτισμού σε κανονικά σχολεία αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους που σίγουρα υπάρχουν. Χρησιμοποιήστε τον Η/Υ (PC), θα ενθουσιαστείτε από τις ικανότητες που έχουν να εκτελούν ασκήσεις. Δώστε τους το χρόνο που χρειάζονται για να προσαρμοστούν...και θα δείτε, όλα θα πάνε καλά... Όλοι εσείς οι ειδικοί παιδαγωγοί της παράλληλης στήριξης, μη αφήσετε τις ανασφάλειες και τον πόλεμο που σας κάνουν κάποιοι να σταθεί εμπόδιο στη δουλεία σας. Αφήστε τα δύσκολα σε μας και αφοσιωθείτε στο έργο σας. Να συμβουλεύεστε συχνά το ΚΔΑΥ, οι περισσότεροι από τους ειδικούς που βρίσκονται εκεί έχουν και πείρα αλλά και θέληση να βοηθήσουν.
Ξέρετε, αυτό που έχω καταλάβει και που μπορώ να πω με σιγουριά μετά από μια δεκαετία ενασχόλησης είναι ότι δεν μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας αν πρώτα από όλα δεν νιώθουν ευτυχία μέσα στην ψυχούλα τους. Η επιβράβευση, το χαμόγελο και μια αγκαλιά που κάποια στιγμή θα τους δώσετε, είναι ίσως αυτό που θα σας φέρει πιο κοντά τους. Η πρόοδος έρχεται χαλαρά και σταθερά, χωρίς άγχος όλα είναι πιο εύκολα.
Όσο για εμάς, η ευγνωμοσύνη που θα νιώθουμε δεν περιγράφεται με λόγια, θα το καταλάβετε όμως όταν κάποια στιγμή, στο τέλος της σχολικής χρονιάς σας σφίξουμε το χέρι και σας κοιτάξουμε στα μάτια.
Και πάλι καλή σχολική χρόνια σε όλους.
.
Φιλικά και με τη καλύτερη των προθέσεων,
Μαρία
Αναρτήθηκε από Maria-Maria στις 12:37 PM
Posted by at No comments:
Labels: ,

Η Αργυρώ χρειάζεται τη βοήθειά μας!

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

το κοριτσάκι ενός φίλου μας που είναι μολις 4 χρονών πάσχει από μορφή Kαρκίνου Νευροβλάστομα και είναι σε πολύ κρίσημη κατάσταση. Χρειάζεται επειγόντως αίμα ΑΒ Θετικό. Παρακαλώ πολύ όποιον έχει την ίδια ομάδα αίματος να δώσει αίμα και να προωθήσει αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους γνωστούς μπορεί!!!!!!!!!!!!!!!! Τα στοιχεία είναι: Αργυρώ Τερεζάκη του Μανούσου και της Δέσποινας,Αγλαία Κυριακού Ογκολογικό τμήμα ή στο τμήμα αιμοδοσίας.

Ευχαριστούμε πολύ που βοηθάτε την Αργυρώ,
Γιάννης Παπαδάτος
(σ.σ. Ιατρός, Πρόεδρος του Μαζί για το Παιδί)
Posted by at 1 comment:
Labels:

Friday, 2 May 2008

Πρόληψη Σεξουαλικής Παιδικής Κακοποίησης

ΠΡΟΛΗΨΗ
Πώς μπορούμε να προλάβουμε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών;
Θα πρέπει τόσο οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να είναι ενήμεροι ώστε να προστατεύουν τα παιδιά, όσο και τα ίδια τα παιδιά να γνωρίζουν το σώμα τους και τη λειτουργία του και τους πιθανούς κινδύνους που τα απειλούν για να προφυλάσσονται.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς;
  • Το παιδί πάνω από τα τρία χρόνια του πρέπει να γνωρίζει τα μέρη του σώματός του, το όνομά τους και τη λειτουργία τους. Μιλάμε γι' αυτά με την πρώτη κατάλληλη ευκαιρία και ανάλογα με την ηλικία.
  • Το παιδί πρέπει να γνωρίζει να λέει «όχι» σε οποιονδήποτε προσπαθεί να το αγγίξει ενώ το ίδιο δεν θέλει. Το σώμα του παιδιού του ανήκει και πρέπει να απαιτεί σεβασμό από τους άλλους σε αυτό.
  • Το παιδί πρέπει να σέβεται τους ενήλικες αλλά να μην συγκατατίθεται σε ό,τι του ζητούν, αν αυτό το ενοχλεί και το τρομάζει ή δεν το έχει διδαχθεί από τους ίδιους τους γονείς του.
  • Δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του, ή με κάποιον που δεν γνωρίζουμε καλά για πολλές ώρες και χωρίς διακριτική παρακολούθηση. Αν το παιδί είναι δυσαρεστημένο με αυτόν που το προσέχει, να μιλάμε με το παιδί για αυτό το θέμα.
  • Όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν δικαίωμα στον ιδιωτικό χώρο όταν ντύνονται, πλένονται, κοιμούνται ή έχουν άλλες προσωπικές δραστηριότητες. Ακόμη και τα μικρά παιδιά πρέπει να τα ακούμε και να τα σεβόμαστε.
  • Ενθαρρύνουμε το παιδί σε ανοιχτή και ειλικρινή επικοινωνία μαζί μας ώστε να μπορεί να μας εκμυστηρευθεί ό,τι του συμβαίνει, ακόμη κι αν αισθάνεται (συν-)ενοχή. Ακούμε πάντα προσεκτικά ό,τι μας λέει και δεν εκφραζόμαστε αρνητικά ή απορριπτικά αλλά το διερευνούμε. Αν του δείξουμε ότι δεν το πιστεύουμε, δεν θα μας ξαναεμπιστευθεί.
  • Ελέγχουμε τους λόγους που κάνουν το παιδί να μην θέλει να μείνει με κάποιον ή που τον αποστρέφεται.
  • Γνωρίζουμε πάντα τους φίλους και τους ανθρώπους που είναι κοντά του.
  • Επιβλέπουμε το παιδί όταν πλοηγείται στο διαδίκτυο ή χρησιμοποιεί τον υπολογιστεί του.
  • Κανείς, ακόμη και κάποιος που αγαπούν, δε θα πρέπει να τους ζητήσει να κρατήσουν μυστικό για φιλιά, αγγίγματα, αγκαλιές.
  • Δεν είναι ποτέ φταίξιμο του παιδιού αν κάποιος τα κακοποιήσει.
  • Ότι δε θα θυμώσουμε αν σας πουν, ακόμη κι αν εκείνα νομίζουν ότι έκαναν κάτι λάθος ή αν αυτό περιλαμβάνει κάποιον γνωστό ή άτομο της οικογένειας.
  • Αν κάποιος τα αγγίξει με τρόπο που τα φοβίζει ή τα μπερδεύει πρέπει να το πουν. Τα συναισθήματα φόβου και σύγχυσης μπορεί να έρθουν για κάποιο άτομο και πριν ακόμη τα αγγίξουν.
Τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά
  • Το σώμα μου και το μυαλό μου είναι δικά μου. Οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, πρέπει να σέβονται το δικαίωμά μου αυτό.
  • Μπορώ να πω «όχι» σε κάποιον που θέλει να με αγγίξει ενώ εγώ δεν το επιθυμώ.
  • Πρέπει να λέω «όχι» σε κάθε συμπεριφορά που με κάνει να ανησυχώ, να φοβάμαι ή να νιώθω μπερδεμένος/η.
  • Τρέχω μακριά από όποιον με κάνει να φοβηθώ.
  • Λέω πάντα στους γονείς μου - και στους δύο ή στον ένα από τους δύο - ό,τι μου συμβαίνει κυρίως αν με κάνει να νιώθω άσχημα.
  • Οι γονείς μου και οι δικοί μου άνθρωποι γνωρίζουν πάντα που βρίσκονται και με ποιον.
  • Δεν πηγαίνω ποτέ κάπου όπου δεν γνωρίζω και αν μου συμβεί κάτι δεν θα ξέρω πώς να βοηθήσω.
  • Δεν ακολουθώ ποτέ αγνώστους και δεν πλησιάζω περισσότερο από όσο πρέπει αυτοκίνητα με ανθρώπους που δεν γνωρίζω.
  • Βρίσκω πάντα κάποιον που να μπορώ να του έχω εμπιστοσύνη για να με βοηθήσει, όπως οι δάσκαλοί μου.
  • Γνωρίζω τον αριθμό 10 56 για να τηλεφωνήσω από παντού και χωρίς χρήματα και να ζητήσω βοήθεια, συμβουλή και υποστήριξη.
Πηγή:Το Χαμόγελο του Παιδιού

Το βίντεο αποτελεί μέρος της σειράς που ετοίμασε το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσους περισσότερους μπορείτε, για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.

Posted by at No comments:
Labels: , ,
Subscribe to: Posts (Atom)

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki