Friday, 10 July 2009

Κολύμβηση βρεφών και νηπίων.......

Η «κολύμβηση βρεφών και νηπίων» είναι μια
δραστηριότητα εξαιρετικά ευχάριστη και ωφέλιμη. Ξεκίνησε από τη Γερμανία το 1970, στηριζόμενη στην άποψη ότι το κολύμπι σε ζεστό νερό θα είναι οικείο στα μικρά παιδιά, καθώς θα μοιάζει με την κατάσταση που βιώνει το έμβρυο μέσα στο «υδάτινο περιβάλλον» της μητρικής κοιλιάς. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησαν τα πρώτα πειραματικά προγράμματα, προβάλλοντας τη θέση ότι «όσο πιο νωρίς ξεκινήσουν τα παιδιά το κολύμπι, τόσο πιο ομαλά θα προσαρμοστούν στο υγρό στοιχείο και τόσο πιο καλοί ενήλικοι κολυμβητές θα έχουν τη δυνατότητα να γίνουν».

Η εφαρμογή, μάλιστα, των προγραμμάτων έδειξε από
νωρίς ότι τα οφέλη της «κολύμβησης βρεφών και νηπίων» είναι μοναδικά, καθώς συνεισφέρουν στην όλη θετική ανάπτυξη του παιδιού. Ειδικότερα:


* Το κολύμπι από τόσο μικρή ηλικία βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τις κινητικές και νοητικές τους δεξιότητες. Έτσι, ένα βρέφος 6-12 μηνών μαθαίνει να κρατά την αναπνοή του με το κεφάλι μέσα στο νερό καθώς επίσης και να επιπλέει σε ύπτια θέση. Έρευνες, επίσης, έχουν αποδείξει ότι η αναζωογονητική επίδραση των μαθημάτων μπορεί να βοηθήσει στην καλλιέργεια της εξυπνάδας, της συγκέντρωσης καθώς και των άλλων αντιληπτικών ικανοτήτων των παιδιών.
* Ακόμη, αξιοσημείωτη είναι η συμβολή αυτών των μαθημάτων στη βελτίωση των συνηθειών ύπνου και διατροφής. Χάρη στην καταπραϋντική ιδιότητα του νερού τα μωρά ηρεμούν μέσα στην πισίνα και τελικά γίνονται πιο ήσυχα και στην καθημερινότητά τους.
* Επιπλέον, η συμμετοχή σε τέτοια προγράμματα βοηθά στην κοινωνικοποίηση των παιδιών και στην ισχυροποίηση του δεσμού γονέα-παιδιού (καθώς ουσιαστικά το παιδί εκπαιδεύεται στα χέρια της πιο οικείας και αγαπημένης του μορφής, της μητέρας ή του πατέρα).
* Επίσης, το ευχάριστο περιβάλλον της πισίνας σε συνδυασμό με το χαρακτήρα παιχνιδιού που έχουν τα μαθήματα, προσφέρει μια διασκεδαστική και απολαυστική εμπειρία στα παιδιά.

Για την επίτευξη, βέβαια, όλων των παραπάνω
απαιτείται
χρόνος, υπομονή και επανάληψη. Σε καμία περίπτωση το παιδί δεν πρέπει να πιέζεται να κάνει κάτι που δε θέλει αλλά πρέπει το μάθημα να ακολουθεί τους ρυθμούς εκείνους που υπαγορεύονται από την δεκτικότητα του παιδιού και τις ικανότητες της ηλικίας του.

Ασφαλώς, δεν πρέπει να παραβλέπουμε εντελώς και κάποιους κινδύνους που ενδεχομένως να ελλοχεύουν κατά τη διάρκεια αυτών των μαθημάτων. Ενδεικτικά:
* Αν και αντανακλαστικά τα μωρά κρατούν την αναπνοή τους κάτω από το νερό ως την ηλικία των 3-6 μηνών κλείνοντας το λάρυγγα τους, αυτό δε σημαίνει ότι το κολύμπι και η κατάδυση είναι απόλυτα ασφαλείς, ώστε να εκτελούνται χωρίς επίβλεψη.
* Ακόμη, υπάρχει ο κίνδυνος μολύνσεων (κυρίως για τα αυτιά, το φάρυγγα και την ρινική κοιλότητα), ο οποίος μπορεί να αποφευχθεί επιλέγοντας μικρές και όχι πολυσύχναστες πισίνες, όπου το νερό καθαρίζεται και φιλτράρεται τακτικά.
* Τέλος, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμάται ο κίνδυνος της υποθερμίας. Η χαμηλή θερμοκρασία του νερού και του αέρα, σε συνδυασμό με το ανεπαρκές σκούπισμα και ζέσταμα μετά το κολύμπι μπορεί να ρίξουν τη θερμοκρασία του σώματος. Γι αυτό συνιστάται μετά το μάθημα το παιδί να σκουπίζεται καλά, να ντύνεται με στεγνά ρούχα και να πίνει κάτι ζεστό.

Αναμφίβολα τα προγράμματα «κολύμβησης βρεφών και νηπίων» έχουν ως απώτερο στόχο την εκμάθηση των βασικών κολυμβητικών δεξιοτήτων. Ωστόσο τα οφέλη είναι πολύ μεγαλύτερα και ουσιαστικά καθώς τίθενται οι βάσεις όχι μόνο για την σωματική αλλά την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών.

baby.gr

I Can Only Imagine: Το θαύμα της Αγάπης

I Can Only Imagine




I can only imagine
What it will be like
When I walk
By your side

I can only imagine
What my eyes will see
When your face
Is before me
I can only imagine

I can only imagine

[Chorus:]
Surrounded by Your glory, what will my heart feel
Will I dance for you Jesus or in awe of you be still
Will I stand in your presence or to my knees will I fall
Will I sing hallelujah, will I be able to speak at all
I can only imagine

I can only imagine

I can only imagine
When that day comes
And I find myself
Standing in the Son

I can only imagine
When all I will do
Is forever
Forever worship You
I can only imagine

I can only imagine

[Chorus]

I can only imagine [x2]

I can only imagine
When all I will do
Is forever, forever worship you

I can only imagine

ευχαριστούμε videakiatl:
http://videakiatl.blogspot.com/2009/07/i-can-only-imagine.html

Εξαφανίστηκε από το σπίτι του στον Νέο Κόσμο

Όποιος γνωρίζει οτιδήποτε, παρακαλείται να καλέσει σε οποιοδήποτε αστυνομικό τμήμα ή στην Ευρωπαϊκή Γραμμή για Τα Εξαφανισμένα παιδιά 116000.
Fax: 210 7609554

Ονοματεπώνυμο: ΑΧΜΑΝΤΟ ΜΠΑΝΚΙΝ
Ημερομηνία Γέννησης: 2/10/1993
Χρώμα μαλλιών: Μαύρα
Ημερομηνία εξαφάνισης: 9/7/2009
Χρώμα ματιών: Μαύρα

Στις 9/7/2009 εξαφανίστηκε από το σπίτι του στον Νέο Κόσμο ο Αχμάντο Μπανκίν, 16 ετών. Ο Μπανκίν έχει ύψος 1.80, είναι 75 κιλά, έχει μαύρα μαλλιά και μαύρα μάτια.
Ο Αχμάντο Μπανκίν είναι μόνος του στην Ελλάδα χωρίς του γονείς του και δεν έχει ανθρώπους να τον υποστηρίξουν παρά μόνο τον αδερφό του, για αυτό και ο Σύλλογος έχει κινητοποιηθεί μετά από Εισαγγελική Εντολή.
Ο αδερφός του Μπανκίν εκφράζει τις ιδιαίτερες ανησυχίες του, διότι ο μικρός Μπανκίν βρίσκεται στην Ελλάδα μόνο τέσσερεις μήνες και δεν γνωρίζει καθόλου ελληνικά.
Επιπρόσθετο άγχος προκαλεί η παρόμοιου τύπου εξαφάνιση του ομογενούς του, Χαλίλ Αλέισα, 19 ετών σήμερα, που αγνοείται από τις 22/6/2007.

Thursday, 9 July 2009

Κωστή Παλαμά — Τὸ πανηγύρι στὰ σπάρτα

Γιὰ κοίτα πέρα καὶ μακριὰ τὶ πανηγύρι
ποὺ πλέκουν τὰ χρυσὰ τὰ σπάρτα στὸ λιβάδι!
Στὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο ἀπ᾿ τὰ σπάρτα
μὲ τὴ γλυκιὰν ἀνατολὴ γλυκοξυπνώντας
νὰ τρέξω βούλομαι κι ἐγὼ στὸ πανηγύρι,
θησαυριστὴς νὰ κλείσω μὲς τὴν ἀγκαλιά μου
σωροὺς τὰ ξανθολούλουδα καὶ τὰ δροσάνθια,
κι ὅλο τὸ θησαυρὸ νὰ τονε σπαταλέψω
στὰ πόδια τῆς ἀγάπης μου καὶ τῆς κυρᾶς μου.
Ὅμως βαθιὰ εἶναι τὸ ξανθόσπαρτο λιβάδι.
Κι ὅπως μιᾶς πρόσχαρης ζωῆς εἴκοσι χρόνων
κόβει τὸ λευκοστόλισμα θανάτου λύπη,
ἔτσι τὸν ἄκοπο γοργὸ μοῦ κόβει δρόμο
ἀτέλειωτος ἀνάμεσα ξεφυτρωμένος
ὁ κακὸς δρόμος μὲς τὰ βάλτα καὶ στὰ βούρλα.
Τ᾿ ἀγκαθερὰ φυτὰ ξεσκίζουνε σὰ νύχια
καὶ σὰν τὰ ξόβεργα τὸ χῶμα παγιδεύει
τοῦ κάμπου τοῦ κακοῦ στὰ βούρλα καὶ στὰ βάλτα,
ἐκεῖ ποὺ στὸ φλογόβολο τὸ ἁψὺ τοῦ ἥλιου
(ποῦ δρόσος μιᾶς πνοῆς; ποῦ σκέπασμα ἑνὸς δέντρου;)
σὰν ἀστραπὴ ἀργυρὴ χτυπάει τὰ μάτια ἡ ἅρμη.
Λιγοψυχῶ, λυγίζομαι, παραστρατίζω,
κι ἀποκάνω καὶ πέφτω, κι ἀποκαρωμένος
νοιώθω στὸ μέτωπο τ᾿ ἀγκάθια, καὶ στὰ χείλια
νοιώθω τὴν πίκρα τῆς ἁρμύρας, καὶ στὰ χέρια
νοιώθω τὴ γλίνα τῆς νοτιᾶς, καὶ στὰ ποδάρια
νοιώθω τὸ φίλημα τοῦ βάλτου, καὶ στὰ στήθη
νοιώθω τὸ χάιδεμα τοῦ βούρλου, νοιώθω ἐντός μου
τὴ μοίρα τοῦ γυμνοῦ καὶ τ᾿ ἀνήμπορου κόσμου.
(Ὦ! ποῦ εἶσαι, ἀγάπη καὶ κυρά μου;) Καὶ σὲ βάθη
δειλινῶν πορφυρῶν, πλούσια ζωγραφισμένων,
τὸ πανηγύρι ποὺ χρυσᾶ τὰ σπάρτα πλέκουν,
τὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο στὰ σπάρτα,
μὲ βλέπει, μὲ καλεῖ, καὶ μὲ προσμένει ἀκόμα.


(Κ. Παλαμάς)
Ο ποιητής δεν έχει ακόμα κλείσει τα σαράντα του κι όμως νιώθει πως βρίσκεται μακριά από το μαγευτικό «πανηγύρι στα σπάρτα». Αυτό το πανηγύρι τον πρόσμενε σε όλη του τη ζωή. Διατυπώνει όμως παράπονα ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό και τη μοίρα του, ενάντια στην απραγμοσύνη και τη δειλία του. Τον κόσμο τον βλέπει σαν άφθαστο κάλλος: «χρυσά σπάρτα», «πανηγύρι πανεύοσμο», «ξανθολούλουδα», «δροσάνθια», «ξανθόσπαρτο λιβάδι».
 Επίσης τον βλέπει και σαν ανικανοποίητη επιθυμία: πιστεύει ότι τα εμπόδια στο δρόμο του όπως, «ο θάνατος της γυναίκας του», «αγκαθερά φυτά», «βούρλα», «βάλτα», «αγκάθια», «πίκρα της αρμύρας», «γλίνα της νοτιάς» είναι στοιχεία αξεπέραστα γι΄αυτόν. Το πανηγύρι φαντάζει μακριά γι΄ αυτόν, θέλει όμως να παραβρεθεί σ΄αυτό το πανηγύρι: «να τρέξω βούλομαι κι εγώ στο πανηγύρι».
:«Λιγοψυχώ, λυγίζομαι, παραστρατίζω, κι αποκάνω και πέφτω». Μέσα στις προσπάθειές του αυτές υποκύπτει. Από την άλλη όμως «το πανηγύρι το πανεύοσμο στα σπάρτα, με βλέπει, με καλεί, και με προσμένει ακόμα». Εδώ διαγράφεται ένας αισιόδοξος τόνος. Υπάρχει κάτι στον ορίζοντα που τον περιμένει κι αυτό είναι ο αγώνας  που πρέπει να κάνει για να το αγκαλιάσει
 «...νιώθω εντός μου τη μοίρα του γυμνού και του ανήμπορου κόσμου» Αυτός ο στίχος είναι το τελικό συμπέρασμα από την εμπειρία, το σημείο του ποιήματος. Ο ποιητής νικιέται από την αντίσταση και πέφτει συντετριμμένος στη μέση της πορείας του. Δεν είναι ο άνθρωπος ο δυνατός της δράσης.  
................................................Καὶ σὲ βάθη
δειλινῶν πορφυρῶν, πλούσια ζωγραφισμένων,
τὸ πανηγύρι ποὺ χρυσᾶ τὰ σπάρτα πλέκουν,
τὸ πανηγύρι τὸ πανεύοσμο στὰ σπάρτα,
μὲ βλέπει, μὲ καλεῖ, καὶ μὲ προσμένει ἀκόμα.
 

Paradox thinks of our days! Τα παράδοξα των καιρών μας!

True thoughts of our daily lives!
Αληθινές σκέψεις της καθημερινής ζωής μας! 
 .

ευχαριστούμε, nefeloma

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki