Monday, 20 June 2011

Οι Πρόσφυγες του Κόσμου «ΔΕΝ» Γιορτάζουν - 20 June World Refugee Day

Το 80% των προσφύγων στον κόσμο 
είναι γυναίκες και παιδιά 

 
World Refugee Day
Φανταστείτε το εξής: Έχετε ζήσει όλη σας τη ζωή ειρηνικά, ανάμεσα σε φίλους και συγγενείς. 
Έπειτα, χωρίς προειδοποίηση, τα πάντα αλλάζουν. Γείτονες που είχατε σε όλη σας τη ζωή ξαφνικά σας βλέπουν σαν εχθρούς. Το σπίτι σας καταστρέφεται. Ξεφεύγοντας από τις βόμβες και τις σφαίρες, τρέπεστε σε φυγή, σώζοντας μόνο τη ζωή σας. 
Έπειτα, αν σταθείτε τυχερός, βρίσκεστε σε έναν ξένο τόπο, μόνος, μπερδεμένος, αλλά ασφαλής. Είστε πρόσφυγας. 
Το διεθνές δίκαιο ορίζει ότι πρόσφυγες είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιστρέψουν στις χώρες τους εξαιτίας βάσιμου φόβου δίωξης, με βάση τη φυλή, το θρήσκευμα, τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, την εθνικότητά τους ή τη συμμετοχή τους σε μία ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.   
Αυτό που το διεθνές δίκαιο δεν περιγράφει είναι το τεράστιο θάρρος και η ελπίδα που χαρακτηρίζουν τους περισσότερους πρόσφυγες, όπου και αν βρίσκονται.  
Το 80% των προσφύγων στον κόσμο είναι γυναίκες και παιδιά και, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, θέλουμε να γιορτάζουμε την επιμονή και τη σιωπηλή δύναμη των εκατομμυρίων μητέρων και συζύγων που κρατούν ενωμένες τις οικογένειές τους κάτω από τις πολύ δύσκολες αυτές συνθήκες. Εκείνες είναι οι πραγματικοί ήρωες και αξίζουν τον σεβασμό μας. 
dim-sapon

Βραβείο ΟΗΕ σε βίντεο κρατούμενου 

Από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ βραβεύτηκε βίντεο Αλβανού κρατούμενου μαθητή στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών στα Διαβατά της Θεσσαλονίκης. Το βίντεο με τίτλο «Για μια καλύτερη ζωή» διακρίθηκε στον Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό με θέμα την προσφυγιά.

Είναι «αφιερωμένο στη βασανισμένη ζωή των μεταναστών όλου του κόσμου», είπε για το βίντεο του, που βραβεύτηκε, ο Ντασιμίρ Πάτσι. «Πρέπει να ζούμε ενωμένοι χωρίς μίσος και ρατσισμό», αυτό είναι το μήνυμα που θέλησε να στείλει.

Ο 30χρονος κρατούμενος Ντασιμίρ Πάτσι, δημιούργησε ένα 3λεπτό βίντεο στο πλαίσιο του μαθήματος πληροφορικής του 3ου σχολείου δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών εμπνεόμενος από προσωπικά του βιώματα. Όταν πληροφορήθηκε για τον διαγωνισμό θέλησε να συμμετάσχει με αυτό το βίντεο. Έτσι «έκοψε» ένα κομμάτι 24 δευτερολέπτων και το έστειλε στον διαγωνισμό.

Ο ίδιος έχει βιώσει την προσφυγιά καθώς ήρθε στην Ελλάδα πριν από 15 χρόνια περνώντας τα σύνορα, εξαθλιωμένος, περπατώντας επί μέρες με τα πόδια. Στην πορεία παρανόμησε.

Όταν μπήκε στη φυλακή, δεν ήξερε ούτε ανάγνωση και γραφή και φυσικά δεν είχε την παραμικρή γνώση σχετικά με τη χρήση υπολογιστών. Φέτος ολοκληρώνει τον δεύτερο κύκλο σπουδών (ισότιμο με απολυτήριο γυμνασίου).

Την Ελλάδα τη θεωρεί δεύτερη πατρίδα του. Ήδη έχει πάρει ολιγοήμερες άδειες από τη φυλακή, αφού έχει συμπληρώσει τους όρους που απαιτεί ο νόμος. Όπως έχει υποσχεθεί στους εκπαιδευτικούς του, όταν αποφυλακιστεί «θέλει να κάνει μία ήσυχη ζωή, μακριά από τα λάθη που τον οδήγησαν σε αυτό το σημείο», όπως διαβάζουμε στο «Έθνος».

tvxs

Sunday, 19 June 2011

Δώδεκα ταινίες για την Ημέρα - Γιορτή του Πατέρα - Dad's dozen: best films for Father's Day

Στις 19 Ιουνίου είναι η Ημέρα του Πατέρα. Λιγότερο γνωστή από την αντίστοιχη γιορτή της Μητέρας, καθιερώθηκε στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι παρακάτω δέκα ταινίες περιγράφουν μια από τις πιο τρυφερές και/ή πολύπλοκες σχέσεις της ζωής κάθε ανθρώπου.

Το Δέντρο της Ζωής - The Tree of Life

Το Κυνήγι της Ευτυχίας (2006)
Η πραγματική αυτή ιστορία μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 2006 με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ και τον γιο του. Ο Σμιθ υποδύεται τον Κρις Γκάρντερ, έναν άνδρα στα πρόθυρα της φτώχειας που συχνά αναγκάζεται να μένει στο δρόμο επειδή δεν έχει χρήματα. Η σκηνή όπου ένας σταθμός του μετρό μετατρέπεται σε μια μεγάλη περιπέτεια για το χατίρι του γιου είναι σίγουρο ότι θα φέρει δάκρυα στα μάτια και των πιο σκληροπυρηνικών.


Κράμερ Εναντίον Κράμερ
(1979)
Όταν η Τζοάνα εγκαταλείπει τον Τεντ, εκείνος πρέπει να βρει τρόπο να μεγαλώσει τον γιο του μόνος του. Με πολλά απρόοπτα, προβλήματα και τρυφερές στιγμές, η ταινία καταφέρνει να δείξει τις δυσκολίες του να γίνεσαι πατέρας και χαρίζει στον Ντάστιν Χόφμαν μία από τις ωραιότερες ερμηνείες της καριέρας του.


Ψάχνοντας το Νέμο
(2003)
Ο Μάρλιν φοβάται και τη σκιά του. Δεν θέλει ο γιος του, το μικρό ψαράκι Νέμο, να κολυμπάει στα ανοιχτά. Νομίζει ότι είναι πολύ μικρός για το σχολείο και για τον κόσμο γενικότερα. Ο Νέμο όμως θέλει να μεγαλώσει. Όταν τον πιάνουν ψαράδες, ο Μάρλιν θα διασχίσει έναν ολόκληρο ωκεανό για να τον βρει. Το συγκινητικό φιλμ της Pixar περιγράφει μία από τις πιο όμορφες σχέσεις πατέρα-γιου που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη.


Star Wars Επεισόδιο V: Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται
(1980)
Ο Νταρθ Βέιντερ θέλει απεγνωσμένα να έρθει αντιμέτωπος με τον αντίπαλό του, Λουκ Σκάιγουοκερ, την ώρα που ο δεύτερος μαθαίνει να είναι ένας καλός Τζεντάι από τους Όμπι Ουάν Κενόμπι και Γιόντα. Η αποκάλυψη στο τέλος αποδεικνύει ότι μπορείς να επιλέξεις τους φίλους σου, αλλά όχι τους συγγενείς σου.


Late Spring
(1949)
Η ταινία του Γιασουχίρου Οζού ανακαλύπτει τη σχέση μιας νεαρής κοπέλας με τον πατέρα της. Ενώ όλοι προσπαθούν να την πείσουν να παντρευτεί, η Νορίκο, όμως, θέλει να μείνει με τον χήρο πατέρα της και να τον φροντίζει.


Το Δωμάτιο του Γιου
(2001)
Μια ιστορία μνήμης και απώλειας αφηγείται η ταινία του Νάνι Μορέτι, Το Δωμάτιο του Γιου, η οποία ασχολείται με τα συναισθήματα που ακολουθούν τον χαμό του παιδιού ενός Ιταλού ψυχιάτρου. Ο Νάνι Μορέτι στον πρωταγωνιστικό ρόλο προσπαθεί να αποδεχτεί τον θάνατο του γιου του. Τρυφερή και ανθρώπινη, η ταινία ασχολείται με τις λεπτές αποχρώσεις αυτού του δύσκολου ζητήματος. Πρέπει κανείς να μένει προσκολλημένος ή χρειάζεται και να μπορεί να προχωράει μπροστά, παρά τις δυσκολίες; Είναι το δίλημμα στο οποίο καλείται να απαντήσει η ταινία -και ο θεατής.


Father of the Bride
(1950, 1991)
Ο Σπένσερ Τρέισι και αργότερα ο Στιβ Μάρτιν (στο ριμέικ του κλασικού φιλμ) καλούνται να ερμηνεύσουν τον αγχώδη μπαμπά της νύφης, δηλαδή της κόρης που ετοιμάζεται να παντρευτεί. Κανείς και τίποτα δεν είναι αρκετά καλό για την αγαπημένη κόρη και αυτό θα καταδείξουν δεκάδες παρεξηγήσεις.


Big Fish (2003)

Ένας γιος με έναν πατέρα ψεύτη. Ή παραμυθά. Αντιμέτωπος με έναν άνθρωπο που δεν γνώρισε ποτέ και τώρα στο κατώφλι του θανάτου δεν ξέρει πώς να τον αντιμετωπίσει. Ακούει ξανά τις ιστορίες του για σιαμαίες Ασιάτισσες, για μεγάλα ψάρια και σιγά-σιγά ενώνει το παζλ της ζωής του πατέρα του. Με τους Άλμπερτ Φίνεϊ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ και Μπίλι Κράνταπ.


Ο Νονός
(1972, 1974, 1990)
Το όνομα του πατέρα, η φήμη του, το πώς αυτή επηρεάζει ολόκληρη την ύπαρξη και το μέλλον ενός γιου που είχε ξεκινήσει διαφορετικά. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα δεν ασχολείται μόνο με μία ιστορία που αφορά τη μαφία, αλλά και μια ιστορία πατέρα-γιου, μια ιστορία, όπου η ύπαρξη του γιου καθορίζεται από τον θάνατο του πατέρα του.
About A Boy (2002)
Πατέρας δεν είναι μόνο ο βιολογικός. Αυτό τουλάχιστον μάς λέει η ταινία των Κρις και Πολ Βάιτς, βασισμένη στο βιβλίο του Νικ Χόρνμπι. Ο Γουίλ δεν δουλεύει, δεν θεωρεί ότι έχει κάποια υποχρέωση και παρά τον χρόνο που περνάει θεωρεί ότι κάθε άνθρωπος είναι νησί: μπορεί να ζήσει και μόνος του. Μέχρι την ώρα που θα εμφανιστεί ο χοντρούλης Μάρκους, του οποίου η μητέρα βρίσκεται στα πρόθυρα κατάθλιψης. Για να αποδείξει φυσικά στον Γουίλ ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί.

Little Miss Sunshine
(2006)
Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τέσσερις πατρικές φιγούρες περιλαμβάνει η ταινία: ο πατέρας (Γκρεγκ Κινίαρ), ο αδελφός που έχει ορκιστεί σιωπή (Πολ Ντάνο), ο αυτοκτονικός θείος (Στιβ Καρέλ) και ο «τζάνκι» παππούς -εντάξει υπάρχει και η μαμά Τόνι Κολέτ- ξεκινούν ένα ταξίδι για να πάνε με την μικρή Όλιβ σε έναν διαγωνισμό ομορφιάς. Στην πορεία θα ανακαλύψουν ότι υπάρχουν πολλά είδη οικογένειας.

Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: Ο Μπαμπάς Μου
(2002)
Με την απουσία του πατέρα και όχι με την παρουσία του ασχολείται η ταινία της Πέννυς Παναγιωτοπούλου. Ο Ηλίας, ένα δεκάχρονο αγόρι που ζει στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, χάνει ξαφνικά τον πατέρα του. Η υπόλοιπη οικογένεια προσπαθεί να συνηθίσει την καινούρια πραγματικότητα, καθένας με το δικό του τρόπο, εκτός από το μικρό αγόρι που αρνείται να πιστέψει ότι ο πατέρας του είναι νεκρός. Στο δικό του κόσμο το ανεπάντεχο αυτό γεγονός, σημαδεύει καταλυτικά τη ζωή του. 

Η γιορτή του πατέρα μέσα από ένα συγκλονιστικό γράμμα -- The 10-year-old daughter of missing Brighton dad, Gary Hampson, has written an emotional letter to her dad especially for father’s day.

Μια μέρα πριν τη Γιορτή του Πατέρα στις 19 Ιουνίου ένα κοριτσάκι 10 ετών δημοσίευσε μια επιστολή για τον εξαφανισμένο πατέρα της ο οποίος πιθανολογείται ότι έχει δολοφονηθεί.
Heartfelt letter from daughter
of missing Brighton dad
Οι 14 επιθυμίες που γράφει μέσα στο γράμμα συγκινούν ακόμα και τον πιο σκληρό χαρακτήρα. “Πόσο μου λείπει η αγκαλιά, τα μάτια σου, τα αστεία σου” αλλά και η ερώτηση για το πώς πέθανε, συγκλονίζουν.
Ο Γκάρι Χάμπσον έχει εξαφανιστεί από τον περασμένο Ιανουάριο και το τελευταίο άτομο που τον είδε ήταν η κόρη του όταν τη γύρισε στο σπίτι από το σχολείο. Μέχρι σήμερα και παρά τις συνεχείς έρευνες της αστυνομίας του East Sussex δεν έχουν βρεθεί τα ίχνη του 42χρονου άνδρα, όπως σημειώνει η Daily Mail.
Το συγκινητικό γράμμα της μικρής δόθηκε στη δημοσιότητα ώστε αυτόπτες μάρτυρες να παρακινηθούν και να δώσουν λεπτομέρειες-στοιχεία για την εξαφάνιση του άνδρα.
Το γράμμα τιτλοφορείται ως “Αν επέστρεφες έστω για πέντε λεπτά” και περιέχει 14 πράγματα που αν είχε την ευκαιρία θα έλεγε στον εξαφανισμένο πατέρα της. Μεταξύ των άλλων η μικρούλα αναφέρει πως δεν είχε την ευκαιρία να τον αποχαιρετήσει ενώ της λείπουν τα αστεία που της έκανε και οι αγκαλιές του.
Οι αστυνομικοί επισκέφτηκαν τον τόπο εργασίας του και εντόπισαν κηλίδες αίματος οι οποίες ύστερα από ανάλυση αποδείχτηκε ότι άνηκαν σε εκείνον. Οι αρχές είναι βέβαιες ότι πρόκειται για δολοφονία ωστόσο το νεκρό σώμα του 42χρονου δεν έχει βρεθεί.
«Ενόψει της γιορτής του πατέρα, είναι πολύ δύσκολο για την κόρη μας καθώς μετά από δέκα χρόνια δε θα τη γιορτάσει μαζί του. Μέχρι σήμερα έχει φανεί γενναία και γεμάτη κουράγιο. Συχνά γράφει στον πατέρα της για το πώς αισθάνεται κάτι που τη βοηθά σε αυτήν την δύσκολη κατάσταση», δήλωσε η μητέρα της, Κέλυ.
Από την πλευρά της, η αστυνομία ζητά όσοι γνωρίζουν στοιχεία να καταθέσουν στις αρχές.

Οι 14 επιθυμίες της 10χρονης
  1. Θα ήθελα να σου έλεγα αντίο
  2. πως σ' αγαπώ
  3. πως μου λείπεις
  4. πώς πέθανες;
  5. σ' αγαπώ μέχρι τον τόπο Care Bear και πίσω
  6. μου λείπουν τα αστεία σου
  7. σου αγόρασα ένα φυτό
  8. μου λείπει η αγκαλιά σου
  9. θα ήθελα οι εφιάλτες μου να φύγουν
  10. κάποιος να με βοηθήσει να σε βρω
  11. όπου και αν είσαι ελπίζω να είσαι χαρούμενος
  12. θα ήθελα τόσο να ξαναδώ τα γαλάζια σου μάτια
  13. χρόνια πολλά για τη γιορτή του πατέρα
  14. Mannamanoo ανάμεσά μας – σ' αγαπώ

Οι φωνές των γονιών είναι ο εφιάλτης των παιδιών
For Some Parents, Shouting Is the New Spanking

ΟΙ ΦΩΝΕΣ.
Δεν εκπαιδεύουν και δεν είναι αποτελεσματικές. Όταν τα νεύρα σας φτάνουν στο «κόκκινο» μετράτε μέχρι το πέντε ή πηγαίνετε σε κάποιο άλλο δωμάτιο για να ηρεμήσετε.
«Οι φωνές των γονιών είναι το νέο ξύλο»



Children need:
  • to feel loved
  • to feel secure
  • to feel safe
  • to feel that they are worthwhile
  • to feel caring limits
  • to feel that they can succeed at some things
  • to feel that they can contribute - be helpful
  • opportunities to explore and try new things.

Σε έρευνες που έχουν γίνει σε παιδιά από 3 έως 13 ετών έχει αποδειχτεί ότι το 80% των παιδιών που υπέστησαν χειροδικία από τους γονείς τους (στο επιτρεπτό όριο και όχι σε ακραίο σημείο) παρουσίασαν ανασφάλειες, φόβους και παραβατική συμπεριφορά σε μικρότερο βαθμό από εκείνα τα παιδιά που ήταν δέκτες φωνών, υστερικών συμπεριφορών και διαρκών επιπλήξεων. 
Όπως μας λέει η παιδοψυχολόγος Λίνα Μητσάκου PhD, «η παιδική ψυχή στιγματίζεται, τραυματίζεται και αντιδρά ανησυχητικά και επικίνδυνα μπροστά σε τέτοιες συμπεριφορές».
Αφορμή να ψάξουμε λίγο περισσότερο τις επιπτώσεις που προξενούν οι φωνές των γονιών στην ευαίσθητη παιδική ψυχή μάς έδωσε το άρθρο που...  δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες στους New York Times, με τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Οι φωνές των γονιών είναι το νέο ξύλο», υπογεγραμμένο από την Ηilary Stout. Εκεί λοιπόν διαβάζουμε ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι περισσότερες οικογένειες σήμερα μοιράζονται ένα «μυστικό». Τις υστερικές φωνές και τα ουρλιαχτά, που έχουν αντικαταστήσει σε ένα σημαντικό ποσοστό το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο». 

Έτσι, από τους 991 γονείς που... 

Η Αγάπη είναι η αρχή - 100 Promisses to My Baby

Η αγάπη είναι η αρχή

100 Promises to My Baby

Η προσφορά της οικογένειας με χίλιες λέξεις..

Μέσα στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής, στην ηρεμία ή στα απρόοπτα της καθημερινότητας, οι γονείς έχουν εξαιρετικά μεγάλη ευθύνη απέναντι στο παιδί τους. Είναι εκείνοι που θα του προσφέρουν κάθε τι απαραίτητο για τη διαβίωσή του αλλά και θα διαμορφώσουν καθοριστικά την προσωπικότητά του. Το παιδί από τη μεριά του, θα τους χαρίσει αγάπη αληθινή και απεριόριστη, βλέποντας σε αυτούς τα πολυτιμότερα πρόσωπα της ζωής του.

Η αγάπη είναι η αρχή

Ίσως να θεωρείται αυτονόητη η αγάπη των γονιών για το παιδί τους αλλά θα πρέπει το συναίσθημα αυτό να παραμένει αναμφισβήτητο. Δεν πρέπει ένα παιδί να νιώθει ότι οι γονείς του έπαψαν να το αγαπούν επειδή έκανε ένα λάθος ή μια ζημιά. Ακόμη και σε στιγμές εκνευρισμού το παιδί... 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki