Saturday, 29 October 2011

«ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ» στο παιδικό χωριό SOS της Βάρης

Παραδώσαμε ρούχα και παιχνίδια
στο παιδικό χωριό SOS της Βάρης
Ο περιβαλλοντικός Σύλλογος Αττικής «ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ» παρέδωσε το Σάββατο 22 Οκτωβρίου ρούχα και παιχνίδια στο παιδικό χωριό SOS της Βάρης. 
«ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ» - τηλ. 6939200262
«Κλιμάκιο του συλλόγου μας επισκέφθηκε το παιδικό χωριό SOS της Βάρης και παρέδωσε ρούχα και παιχνίδια που είχαμε συγκεντρώσει σε δράση μας στην κεντρική πλατεία του Ελληνικού.
Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση μιλήσαμε και παίξαμε με τα παιδιά και ξεναγηθήκαμε στις εγκαταστάσεις από τους εθελοντές του παιδικού χωριού.  
Ευχαριστούμε θερμά την εθελόντρια κα Τσιφούτη για την ενημέρωση που μας έκανε και τον κ. Τσακίρογλου που αφιλοκερδώς μας παρείχε φορτηγάκι για τη μεταφορά των πραγμάτων.
Συνεχίζουμε τη συλλογή και την παράδοση ρούχων και παιχνιδιών σε συνανθρώπους μας που πραγματικά τα έχουν ανάγκη.
Αν γνωρίζετε άπορους ή άστεγους ανθρώπους και οικογένειες επικοινωνήστε μαζί μας στο τηλ. 6939200262 για να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε προκειμένου να βοηθήσουμε».

Και στο Μεσολόγγι μαθητές λιποθυμούν από την πείνα!

Φαινόμενα ημιλιπόθυμων μαθητών, λόγω ασιτίας, καταγγέλθηκαν στον δήμαρχο Μεσολογγίου, Παναγιώτη Κατσούλη. Αναλαμβάνεται πρωτοβουλία για τράπεζα τροφίμων.

ΣΟΚ: Μετά την Αθήνα και στο Μεσολόγγι μαθητές λιποθυμούν από την πείνα!
Δασκάλα σε δημοτικό σχολείο... κατήγγειλε
πως δέκα μαθητές της πηγαίνουν στο σχολείο
έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας!
Ανατριχίλα προκαλεί η δήλωση του δημάρχου Μεσολογγίου, στο ραδιόφωνο «Δυτικά 9,61», μια δήλωση που έρχεται σε συνέχεια καταγγελιών εκπαιδευτικών της Αθήνας, που μάλιστα διαψεύστηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και εν πολλοίς χαρακτηριστήκαν υπερβολικές.
Όμως, όταν τέτοιου είδους αναφορές γίνονται από ένα δημόσιο πρόσωπο και συγκεκριμένα τον δήμαρχο Μεσολογγίου, το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι να προβληματιστούμε έντονα ως κοινωνία, αλλά και να αναλάβουμε πρωτοβουλίες.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το σχετικό ρεπορτάζ, στο Μεσολόγγι, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι μαθητής είναι ο γιος του κ. Κατσούλη, απευθυνόμενη όχι στον δήμαρχο, αλλά στον άνθρωπο και γονιό, κατήγγειλε πως δέκα μαθητές της πηγαίνουν στο σχολείο έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας!
Η καταγγελία αυτή σόκαρε τον δήμαρχο, αλλά παράλληλα, η αποκάλυψή της από τον ίδιο, όπως είναι φυσιολογικό, σοκάρει και την τοπική κοινωνία.
Ο δήμαρχος, στις ίδιες ραδιοφωνικές δηλώσεις του μίλησε για τραγικές καταστάσεις, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα την πρωτοβουλία που αναλαμβάνει ο δήμος σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς της περιοχής, για την δημιουργία Τράπεζας Τροφίμων στα σχολεία, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά απόρων οικογενειών να «πιούν έστω ένα ποτήρι γάλα…», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.
Εδώ ασφαλώς, σημαντικός είναι ο ρόλος, τόσο των Συλλόγων γονέων, όσο και των τοπικών επιχειρήσεων, των συλλόγων εκπαιδευτικών, της Μητρόπολης και όποιου άλλου μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλία.

Αναρτήθηκε tsantiri: 

Ασφαλής χρήση του Διαδικτύου από τους ανήλικους χρήστες


Η ασφαλής χρήση του Διαδικτύου από τους ανήλικους χρήστες είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εκπαίδευση, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και μέσα από το σχολείο, μάλιστα ξεκινώντας από πολύ μικρή ηλικία: «Πιστεύω ακράδαντα πως όλα ξεκινούν με την εκπαίδευση».

Με αυτά τα λόγια, η Ευρωπαία Επίτροπος για την Ψηφιακή Ατζέντα, Neelie Kroes, ενημέρωσε σήμερα τους πάνω από 180 συνέδρους του φετινού Safer Internet Forum στο Λουξεμβούργο για τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γύρω από την ψηφιακή ασφάλεια.
 
Δίπλα στη σημασία των δράσεων ευαισθητοποίησης του κοινού, η Επίτροπος επικεντρώθηκε σε 5 βασικούς άξονες:

§ Την υλοποίηση ενός κουμπιού αναφοράς για ανάρμοστη συμπεριφορά στο Διαδίκτυο με ένα μόνο κλικ (report abuse button).
§ Την προστασία της ιδιωτικότητας στα προφίλ ανηλίκων (π.χ. σε ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης) εξ ορισμού.
§ Την ύπαρξη εργαλείων γονικού ελέγχου σε όλες τις συσκευές που συνδέονται με το Διαδίκτυο.
§ Τον αποτελεσματικό ηλικιακό έλεγχο και την αποτελεσματική κατηγοριοποίηση του διαδικτυακού περιεχομένου.

§ Την καταπολέμηση του περιεχομένου που αφορά στην σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων.

«Το Διαδίκτυο, ένα καλύτερο περιβάλλον για τα παιδιά» βρίσκεται στο επίκεντρο της Ψηφιακής Ατζέντας της Ε.Ε., είπε η Επίτροπος, τονίζοντας ότι η ελευθερία του λόγου πρέπει να συνδυαστεί με το σεβασμό προς τους άλλους χρήστες. «Πρέπει να θυμόμαστε πως ότι δημοσιεύεται online ξεφεύγει εκείνη τη στιγμή τα χέρια μας, και ίσως αργότερα μετανιώσουμε για κάτι που ‘ανεβάσαμε’ στο Διαδίκτυο στο παρελθόν».

Στη σημερινή της διάλεξη, η... 

Friday, 28 October 2011

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940...

Μια μικρή συνέντευξη (δεν έχει σημασία αν είναι πραγματική ή φανταστική) μιας μαθήτριας κι ενός μαθητή που πήραν από τον παππού και την γιαγιά τους, με θέμα το "Γιατί πολεμήσαμε την 28η Οκτωβρίου;" 
Ένα αφιέρωμα μνήμης, σπουδή στο έπος του '40, που ετοίμασαν μαζί με τους δασκάλους τους τα παιδιά της Δ΄ τάξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων.
Ευχαριστώ την Μαρία, τη μικρή μου φίλη που 

συμμετείχε και μου το πρόσφερε για δημοσίευση στο blog μου.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Γιαγιά, σε λίγες μέρες θα παρελάσουμε για το «ΟΧΙ»!
ΓΙΑΓΙΑ: Μπράβο παιδί μου! Το ξέρεις ότι και ο παππούς σου πολέμησε σ' αυτόν τον πόλεμο;
ΠΑΠΠΟΥΣ:
Ναι, παιδιά μου, πολέμησα κι εγώ! Έχουν περάσει, όμως, χρόνια πολλά από τότε. Ο νους μου τρέχει πίσω 69 χρόνια, τότε που ήμουν νέος. Τότε που η Ελλάδα μας βρήκε τη δύναμη να πει "ΟΧΙ" σε έναν στρατό πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας.
ΜΑΘΗΤΗΣ:
Και γιατί είπαμε "ΟΧΙ" παππούλη μου;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Γιατί ήθελαν να πάρουν την πατρίδα μας!
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Ποιοι;
ΓΙΑΓΙΑ: Πρώτα οι Ιταλοί... Ο αρχηγός τους που ήταν δικτάτορας, ο Μουσολίνι, μάζεψε παιδί μου στα Ελληνοαλβανικά σύνορα πολλά στρατεύματα και πυρομαχικά.
ΜΑΘΗΤΗΣ:
Και τι έγινε παππού;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Ο Μουσολίνι επιτίθεται στην Ελλάδα. Υπερηφανευόταν μάλιστα, ότι μέσα σε μια βδομάδα θα καταλάβει την πατρίδα μας!
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Κι εμείς τι κάναμε παππού;

ΠΑΠΠΟΥΣ: Εμείς αποφασίσαμε να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας. Στις 5 Νοεμβρίου του 1940 άρχισε η Ελληνική αντεπίθεση με το σύνθημα «ΑΕΡΑ». Θυμάμαι που ανεβαίναμε μέσα στα άγρια βουνά της Πίνδου σε λασπωμένα μονοπάτια με βροχή και με χιόνι. Με κόπο ξεκολλούσαμε το πόδι μας από τη λάσπη, όπου πολλές φορές εβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Και τις λίγες φορές που κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, εμοιραζόμασταν λίγες σταφίδες και στραγάλια.
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Πολέμησες κι εσύ γιαγιά;
ΓΙΑΓΙΑ:
Δεν πολέμησα με τουφέκια παιδί μου, αλλά κάναμε πολλά πράγματα κι εμείς οι γυναίκες εκείνης της εποχής! Πλέκαμε ασταμάτητα κάλτσες και φανέλες για τους στρατιώτες μας, ζυμώναμε τις νύχτες ψωμί, τρέχαμε ως εθελόντριες στον Ερυθρό Σταυρό για να φροντίζουμε τους τραυματίες. Πηγαίναμε ακόμα και λέγαμε τα Χριστούγεννα, τα κάλαντα για να μαζέψουμε λεφτά και τρόφιμα.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Τους νικήσαμε όμως τους Ιταλούς...
ΠΑΠΠΟΥΣ:
Παιδί μου δεν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα! Της Ελλάδας τα βάσανα και οι καημοί δεν είχαν τελειωμό... Το 1941 ο φοβερός Γερμανικός στρατός επιτίθεται από τα βόρεια σύνορα της πατρίδας μας.
ΓΙΑΓΙΑ: Ο στρατός μας αποκαμωμένος από τον πόλεμο κατά των Ιταλών αναγκάζεται να υποχωρήσει. Τέσσερα χρόνια μαύρης σκλαβιάς και μαρτυρίου για το Λαό μας. Χιλιάδες Έλληνες παιδιά μου, πέθαναν από την πείνα και τη δυστυχία. Χιλιάδες νεκροί από τις εκτελέσεις των Γερμανών...
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Και εδώ στο νησί μας την Κρήτη, τι γίνεται παππού;
ΠΑΠΠΟΥΣ:
Εμείς οι Κρητικοί βρήκαμε τη δύναμη να αντισταθούμε! Το νησί της Κρήτης ήταν ακόμα ελεύθερο και δεν παραδιδόταν τόσο εύκολα... Στεκόμαστε όρθιοι, γενναίοι και υπερήφανοι.
ΜΑΘΗΤΗΣ:
Και ποιος κέρδισε τελικά γιαγιά στον πόλεμο;
ΓΙΑΓΙΑ: Φυσικά εμείς! Στις 14 Οκτωβρίου του 1944 η Αθήνα ήταν και πάλι ελεύθερη...
ΠΑΠΠΟΥΣ: Θυμάμαι που οι έρημοι δρόμοι γέμισαν φωνές και σημαίες και ο κόσμος φώναζε "είμαστε ελεύθεροι" κι όλοι αγκαλιάζονταν...
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Απορώ πώς και τόσο λίγοι και νικήσαμε;
ΠΑΠΠΟΥΣ: Γιατί παιδιά μου, τη νίκη την κέρδισαν απλοί άνθρωποι του χωριού, χτίστες και σιδεράδες. Τα γελαστά και χαρούμενα παιδιά, οι ηρωίδες μανάδες και οι στρατιώτες που όλοι τους ξέρανε καλά την Ιστορία της πατρίδας μας.
ΜΑΘΗΤΗΣ: Εμένα δε μου αρέσει ο πόλεμος! Οι άνθρωποι σκοτώνονται, γίνονται καταστροφές, τα παιδάκια πεινάνε, δεν έχουν παιχνίδια, χάνουν τους γονείς τους...
ΓΙΑΓΙΑ: Για αυτό παιδί μου:

Όλοι οι λαοί της γης πρέπει να συμφιλιωθούμε,
να πάψουνε οι πόλεμοι κι ειρηνικά να ζούμε!
πηγή: acanthus

Ύψωμα 731: Ο λόφος / Ευριπίδης Χρυσάφης, ο 29χρονος Θεσσαλονικιός. /Greco-Italian War

Greco-Italian War

09/03/1941: Η εαρινή επίθεση του Μουσολίνι
Όνομα: Ευριπίδης Χρυσάφης, ο 29χρονος εφοριακός από τη Θεσσαλονίκη στάθηκε πενήντα μέτρα από τα χαρακώματα. Μόλις είχε φτάσει: Έφεδρος λοχαγός και η μοίρα τον έταξε διοικητή του 9ου λόχου του 19ου συντάγματος της 1ης μεραρχίας του Β’ Σώματος στρατού.
.
Ευριπίδης Χρυσάφης

Ύψωμα 731, το όνομα του λόφου μεταξύ Αώου και Άψου.
Το κακό ξεκίνησε στις εξήμισι το πρωί, 9 Μαρτίου, όταν πενήντα ιταλικές οβίδες έπεσαν μαζεμένες πάνω στις γυμνές καστανιές. Εκατό χιλιάδες βλήματα σε όλο το μέτωπο. Ήταν η αρχή. Δεκαεπτά ημέρες αργότερα, στις 26 Μαρτίου, ο έφεδρος Ευριπίδης Χρυσάφης ζητούσε να αντικατασταθεί. Το ύψωμα 731 είχε περάσει στον χώρο του θρύλου. Δεν υπήρχαν πια καστανιές να ανθίσουν την άνοιξη που ερχόταν. Το αίμα είχε ποτίσει βαθιά τη γη. Στην πλαγιά του, η ιταλική μεραρχία Πούλιε είχε εξοντωθεί μέσα σε τρεις μόλις μέρες. Τα πτώματα των Ιταλών χρησίμευαν για προπύργιο του ρημαγμένου λόφου.  
Το ύψωμα 731 έγινε το σύμβολο της ελληνικής αντοχής στα μανιασμένα κύματα της εαρινής επίθεσης του Μουσολίνι που ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου κι έσβησε στις 25 του ίδιου μήνα.  
Η μεγάλη ιταλική εαρινή επίθεση προετοιμάστηκε συστηματικά από τα μέσα Ιανουαρίου. Ήταν η μεγάλη ελπίδα του Μουσολίνι. Σε έκθεσή του προς τον βασιλιά της Ιταλίας, έγραφε: «Οφείλουμε να έχουμε τουλάχιστο μία στρατιωτική επιτυχία, πριν να αρχίσουν οι Γερμανοί την επίθεσή τους, τον Απρίλιο».
Στις 23 Φεβρουαρίου, σε λόγο του στη Ρώμη, έλεγε: «Το τελευταίο έρεισμα της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρώπη ήταν και είναι η Ελλάδα. Ήταν απαραίτητο να αντιμετωπίσουμε την Ελλάδα. Σε λίγο, θα έρθει η άνοιξη και επειδή η άνοιξη είναι η δική μας (δηλαδή, των φασιστών) εποχή, όλα θα μας έρθουν ρόδινα».
Στις αρχές Μαρτίου, έφτασε ο ίδιος στην Αλβανία για να παρακολουθήσει από κοντά τις επιχειρήσεις. Κύριος στόχος ήταν η διάσπαση του μετώπου σε μια γραμμή έξι χιλιομέτρων, από την Γκλάβα στο Μπούμπεσι. Κυρίαρχος στόχος, το ύψωμα 731. 
Αν το έπαιρναν, θα προκαλούσαν ρήγμα. Όμως, δεν το πήραν.
Ήταν εκεί ο Ευριπίδης Χρυσάφης με τη μεραρχία του.
Την επιχείρηση είχε αναλάβει το 8ο ιταλικό σώμα στρατού που έριξε στη μάχη τέσσερις μεραρχίες και δυο τάγματα μελανοχιτώνων, κρατώντας άλλες δύο σε εφεδρεία. Απέναντί του, η πρώτη ελληνική μεραρχία που πολεμούσε συνεχώς, χωρίς σταματημό, από την αρχή της εκστρατείας.
Στις 26 Μαρτίου, ο απολογισμός ήταν τραγικός: Δώδεκα ιταλικές μεραρχίες με άφθονα εφόδια είχαν ριχτεί σε έξι πεινασμένες και ξεθεωμένες ελληνικές και δεν πήραν ούτε μια σπιθαμή.

Διάβασα το γεγονός στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, (τόμος ΙΕ, σελ.441-442), μα πουθενά το όνομα του έφεδρου. Οι ακαδημαϊκοί μας βλέπετε, δεν έκριναν σκόπιμο να το αναφέρουν...δεν ήταν υψηλόβαθμος ο Ευριπίδης Χρυσάφης, ένας απλός λοχαγός ήταν και μάλιστα έφεδρος...
Και κάτι άλλο που πρέπει να μας πονάει:
Στο ύψωμα 731 ύψωσαν οι Ιταλοί το γενικό μνημείο των πεσόντων στην Αλβανία μαχητών τους και το ονόμασαν “Ιερή ζώνη”, και καλά έκαναν. Τα κόκαλα των δικών μας παιδιών ακόμα βρίσκονται διάσπαρτα στον 731 λόφο, το λόφο με τις καστανιές…
-
Πρώτη δημοσίευση: Ύψωμα 731, ο λόφος

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki