Tuesday, 3 April 2012

Βρεφική Ανάπτυξη - Baby Development Month by Month

Baby Development Month by Month
Το μωρό σας, την πρώτη εβδομάδα

Το μωράκι σας 2 εβδομάδων

Το μωράκι σας 3 εβδομάδων

Το μωράκι σας 4 εβδομάδων

Το μωράκι σας 5 εβδομάδων

Το μωράκι σας 6 εβδομάδων

Το μωράκι σας 7 εβδομάδων

Το μωράκι σας 2 μηνών

Το μωράκι σας 3 μηνών

Το μωράκι σας 4 μηνών

Το μωράκι σας 5 μηνών

Το μωράκι σας 6 μηνών

Το μωράκι σας 7 μηνών

Το μωράκι σας 8 μηνών

Το μωράκι σας 9 μηνών

Το μωράκι σας 10 μηνών

Το μωράκι σας 11 μηνών

Το μωράκι σας ενός έτους: Να σας ζήσει!

Το παιδάκι σας, 13 μηνών

Το παιδάκι σας 14 μηνών

Το παιδάκι σας 15 μηνών

Το παιδάκι σας 16 μηνών

Το παιδάκι σας 17 μηνών

Το παιδάκι σας 18 μηνών

Το παιδάκι σας 19 μηνών

Το παιδάκι σας 20 μηνών

Το παιδάκι σας 21 μηνών

Το παιδάκι σας 22 μηνών

Το παιδάκι σας 23 μηνών

Το παιδάκι σας 24 μηνών: Να σας ζήσει!

Το παιδάκι σας 25 μηνών

Το παιδάκι σας 26 μηνών

Το παιδάκι σας 27 μηνών

Το παιδάκι σας 28 μηνών

Το παιδάκι σας 29 μηνών

Το παιδάκι σας 30 μηνών

Το παιδάκι σας 31 μηνών

Το παιδάκι σας 32 μηνών

Το παιδάκι σας 33 μηνών

Το παιδάκι σας 34 μηνών

Το παιδάκι σας 35 μηνών

Το παιδάκι σας 36 μηνών: Να σας ζήσει!

Συμβουλές για να γνωρίζουμε αν τα παιδιά μας
εκτίθενται στο Διαδίκτυο

Οι Έλληνες μπορεί να μην πωλούν τα παιδιά τους προς σεξουαλική εκμετάλλευση (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων), όμως ο κίνδυνος να εκτεθούν οι ανήλικοι σε τέτοια κυκλώματα είναι καθημερινός, λόγω του Διαδικτύου.
 Άνθρωποι των κυκλωμάτων εμπορίας παιδικής σάρκας ελκύουν τους στόχους τους προσφέροντας προσοχή, στοργή και δώρα. Η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης και Πρόληψης της Σεξουαλικής Κακοποίησης (www.obrela.gr) έχει ετοιμάσει έναν οδηγό ανίχνευσης και πρόληψης τέτοιων καταστάσεων.

Λάβετε σοβαρά υπ' όψιν τη σχέση του παιδιού με το Ίντερνετ
και συμμετέχετε μερικές φορές στο σερφάρισμα
*Μέτρα πρόληψης
- Επικοινωνήστε με το παιδί σας και μιλήστε του για τους πιθανούς κινδύνους.
- Περάστε χρόνο μαζί του στον υπολογιστή. Αφήστε το να σας δείξει τους αγαπημένους του ιστότοπους.
- Έχετε τον υπολογιστή σε κοινόχρηστο δωμάτιο.
- Χρησιμοποιήστε λογισμικό που μπλοκάρει ακατάλληλο υλικό.
- Έχετε πρόσβαση στον λογαριασμό e-mail του παιδιού σας και περιστασιακά ελέγξτε το.
- Εξηγήστε του ότι δεν πρέπει να δίνει ποτέ φωτογραφίες μέσω Διαδικτύου σε κάποιον που δεν γνωρίζει προσωπικά, να μη δίνει ποτέ όνομα, τηλέφωνο, όνομα σχολείου ή διεύθυνση και να μην απαντά ποτέ με υπονοούμενα.
* Σημάδια ότι το παιδί εκτίθεται σε κίνδυνο στο Διαδίκτυο:
- Δέχεται τηλεφωνήματα και δώρα από αγνώστους.
- Κλείνει τον υπολογιστή όταν μπαίνετε στο δωμάτιο.
- Χρησιμοποιεί λογαριασμό που ανήκει σε άλλον.
- Υπάρχει πορνογραφικό υλικό στον υπολογιστή του.
 
Οι πιο διαδεδομένοι διαδικτυακοί κίνδυνοι, όπως αυτοί αναφέρονται από τα ίδια τα παιδιά, είναι η επαφή με ανθρώπους που δεν γνωρίζουν από κοντά και η συγκυριακή επαφή με υλικό ακατάλληλου περιεχομένου, εν δυνάμει ζημιογόνο. Αρκετά σπανιότερα αναφέρεται από τα παιδιά και ο εκφοβισμός (bullying). Η έκθεση σε εικόνες σεξουαλικού περιεχομένου είναι από τα πιο πιθανά περιστατικά για να συμβούν, αλλά σε πολύ λίγες περιπτώσεις αναφέρονται ως τραυματικές εμπειρίες από τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε αυτές.
 
Γράφει: Κίμογλου Δημήτριος, Ψυχοθεραπευτής
Δυστυχώς, το διαδίκτυο είναι ο πλέον κατάλληλος χώρος δράσης των παιδεραστών, οι οποίοι μέσω των chat rooms συνομιλούν με ανήλικους χρήστες. Τα chat rooms στο διαδίκτυο, παρέχουν τη δυνατότητα σύναψης σχέσεων με άτομα μικρών ηλικιών. Οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άνδρες. Είναι μηδαμινές οι περιπτώσεις γυναικών παιδοφίλων.
Ως παιδοφιλία ορίζεται η σεξουαλική διέγερση από ανήλικα παιδιά (ηλικίας έως 13 ετών), καθώς και η δημιουργία σεξουαλικών φαντασιώσεων με ανήλικους. Στο διαδίκτυο οι παιδόφιλοι, προσποιούνται ότι είναι έφηβοι. Τη δράση τους τη βλέπουμε σε διάφορα website γνωριμιών (π.χ. Chat rooms, κλπ) συνήθως προσελκύουν παιδιά με σκοπό να τα κακοποιήσουν. Αρχικά οι συζητήσεις είναι φιλικές, αργότερα όμως στρέφονται γύρω από σεξουαλικά θέματα, με σκοπό να πείσουν το παιδί ότι η σεξουαλική πράξη είναι αθώα και θεμιτή. Απώτερος σκοπός είναι η συνάντηση και η ανάπτυξη σχέσης έξω από το διαδίκτυο.

Συμβουλές προς γονείς και παιδιά
Προς Γονείς
  • Μάθετε στα παιδιά σας να μη δίνουν προσωπικές πληροφορίες χωρίς την άδειά σας (επίθετο, όνομα, ηλικία, διεύθυνση κατοικίας, αριθμό τηλεφώνου)
  • Συζητήστε με τα παιδιά σας για θέματα ασφάλειας, επικοινωνίας με επικίνδυνα άτομα κ.α
  • Διδάξτε τους ότι ο κόσμος του δια δικτύου εκτός από διασκέδαση και χρήσιμες πληροφορίες κρύβει και κινδύνους
  • Δημιουργήστε μία λίστα με προτεινόμενους δικτυακούς τόπους και παιδικές ιστοσελίδες
  • Τοποθετήσετε τον Η/Υ σας σε χώρους, όπως είναι το σαλόνι και όχι σε υπνοδωμάτια. Για να μπορείτε να έχετε επίβλεψη στο πώς κινείται το παιδί σας στο δια δίκτυο
  • Mην επιτρέπετε ποτέ στα παιδιά σας να συναντηθούν με άτομα που γνώρισαν μέσω Διαδικτύου
  • Ελέγχετε τακτικά τις ιστοσελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά μέσω των ‘Αγαπημένων’ και του ‘Ιστορικού’ του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) που χρησιμοποιείτε
  • Χρησιμοποιείστε ‘φίλτρα’, που είναι προγράμματα με σκοπό την παρεμπόδιση της πρόσβασης σε σελίδες με παράνομο περιεχόμενο
  • Λάβετε σοβαρά υπ' όψιν τη σχέση του παιδιού με το Ίντερνετ και συμμετέχετε μερικές φορές στο σερφάρισμα
  • Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μία οικογενειακή συμφωνία για τη χρήση του Διαδικτύου στο σπίτι
  • Ενημερωθείτε σχετικά με τις αρμόδιες αρχές, που θα πρέπει να επικοινωνήσετε σε περίπτωση που συναντήσετε βλαβερό ή παράνομο περιεχόμενο στο Internet
  • Αν έχετε κάποιες υποψίες ελέγξτε περιεχόμενο όπως CD κ.α., που αγοράζουν τα παιδιά σας ή ανταλλάσσουν με τους φίλους τους
  • Ενημερωθείτε σχετικά με τις αρμόδιες αρχές, που θα πρέπει να επικοινωνήσετε σε περίπτωση που συναντήσετε βλαβερό ή παράνομο περιεχόμενο στο Internet.
Προς Παιδιά
  • Μην αποκαλύπτετε ποτέ το όνομα, την ηλικία, τη διεύθυνσή, το σχολείο, τον αριθμό του τηλεφώνου και τη φωτογραφία σας ή τη φωτογραφία οποιουδήποτε άλλου χωρίς την άδεια των γονιών σας
  • Μην εμπιστεύεστε ότι διαβάζετε στο Ίντερνετ
  • Όταν μιλάτε μέσω chatroom ή email, διακόψτε τη συνομιλία όταν κάποιοι σας κάνουν να νιώθετε άβολα
  • Μην απαντάτε σε ηλεκτρονικά μηνύματα μέσω των οποίων σας ζητάνε τα προσωπικά σας στοιχεία
  • Μην συναντάτε προσωπικά κανένα μέσω του Διαδικτύου, εκτός εάν είναι ενήμεροι οι γονείς σας
  • Μην αναφέρετε ποτέ σε κάποιο άτομο πού βρίσκεστε ή τι κάνετε χωρίς την άδεια των γονέων σας
  • Αναφέρετε στους γονείς σας κάθε e-mail, συνομιλία σε chat room, άμεσα μηνύματα ή ιστοσελίδες που σας έκαναν να νοιώσετε άβολα.

Ελέγχετε διακριτικά
ΕΧΕΙ υμνηθεί από το CNN, το περιοδικό τεχνολογίας «pc magazine» και άλλους ιστότοπους που ασχολούνται με το Ιντερνετ και φιλοδοξεί να σας βοηθήσει αποτελεσματικά να «τσεκάρετε» διακριτικά το υλικό που «ανεβάζουν» στο Facebook τα παιδιά σας. Πολλοί γονείς συνηθίζουν να κάνουν αιτήματα φιλίας στα παιδιά τους μέσω Facebook προκειμένου να βλέπουν μήπως ανεβάζουν -για παράδειγμα- «άσεμνες» φωτογραφίες κ.λπ. Ωστόσο η μέθοδος αυτή δεν είναι και η καλύτερη, αφού μπορεί μεν τα παιδιά να δεχτούν το αίτημα, αλλά ταυτόχρονα να μπλοκάρουν το υλικό που θα βλέπουν οι γονείς. Το www.minormonitor.com, από την άλλη, σας βοηθά να έχετε έναν διακριτικό έλεγχο στις online δραστηριότητες των παιδιών σας και μάλιστα με μια υπηρεσία που παρέχεται δωρεάν. Ετσι θα ξέρετε αν κάποιοι «ενοχλούν» τα παιδιά σας, αν προσπαθούν να τους αποσπάσουν πληροφορίες και φωτογραφίες παρά τη θέλησή τους, αν τους προτρέπουν να δημοσιεύσουν φωτογραφίες ή βίντεο με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο κ.λπ. Ρίξτε μια ματιά. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ 
 
Έλληνας προγραμματιστής δημιούργησε το κατάλληλο λογισμικό, Ο γονιός βρίσκει στο ίντερνετ το πρόγραμμα, το "κατεβάζει" και το εγκαθιστά στον υπολογιστή του παιδιού. Το πρόγραμμα γεννά ένα URL (δηλαδή μία τοποθεσία στο ίντερνετ) το οποίο απεικονίζει ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε φαίνεται στην οθόνη του υπολογιστή του παιδιού. Ο γονιός συνδέεται στο ίντερνετ από τον δικό του υπολογιστή ή το κινητό του τηλέφωνο και πληκτρολογεί το εν λόγω URL στον φυλλομετρητή του (internet browser), όπως για παράδειγμα στον internet explorer, Mozilla ή Google Chrome. Η ιστοσελίδα που ανοίγει απεικονίζει "απευθείας" την οθόνη του υπολογιστή του παιδιού του
 
Πώς να προστατεύσετε τα παιδιά από τους κινδύνους στο Ίντερνετ Η ασφαλής χρήση του Διαδικτύου από τους ανήλικους χρήστες είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εκπαίδευση, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και μέσα στο σχολείο, ξεκινώντας από πολύ μικρή ηλικία, τονίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχολιάζοντας τους online κινδύνους που ελλοχεύουν για τα παιδιά. 
 
Οι γονείς καλούνται να αντιμετωπίσουν με ανοιχτό μυαλό και συζήτηση τους νέους κινδύνους Ειδικότερα, ο όρος «bullying» αναφέρεται σε μια παραβατική συμπεριφορά που ανέκαθεν εκδηλωνόταν στα σχολεία της Ευρώπης - ανάμεσά τους και στα ελληνικά. Πρόκειται για τα κακοπροαίρετα πειράγματα, τις προσβολές και την άσκηση λεκτικής ή σωματικής βίας από φίλους ή συμμαθητές, η οποία φτάνει στα όρια του εκφοβισμού του παιδιού που την υφίσταται. Ο όρος «cyberbullying» αναφέρεται στις εν λόγω συμπεριφορές όταν αυτές πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου ή κινητών τηλεφώνων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα το δίκτυο «EU Kids Online» για το διάστημα 2009-2011, το 6% των παιδιών 9-16 ετών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στην Ευρώπη αναφέρουν ότι έχουν παρενοχληθεί διαδικτυακά, ενώ τα μισά από τα αυτά (3%) ομολογούν ότι έχουν παρενοχλήσει άλλα παιδιά. 

Monday, 2 April 2012

Καθρέφτης της ψυχής οι ζωγραφιές των παιδιών

Σύμφωνα με ειδικούς, τα παιδιά με τα σχέδια που φτιάχνουν μιλούν για τη συναισθηματική τους κατάσταση, αποκαλύπτουν τον ψυχισμό τους και «μαρτυρούν» οικογενειακά μυστικά. Τρεμάμενες γραμμές τραβηγμένες από άπειρα παιδικά χέρια, παιδικές ζωγραφιές, άλλες διστακτικές και άλλες πιο τολμηρές, που απεικονίζουν σπίτια με σκεπή, λουλούδια, ανθρωπάκια, την οικογένεια και τον ήλιο, ακατέργαστα σχήματα, αδέξιες σχεδιαστικές απόπειρες, ακόμη και ακαταλαβίστικες μουντζούρες μιλούν για τη συναισθηματική κατάσταση των μικρών παιδιών, καθρεφτίζουν τον ψυχισμό τους, μαρτυρούν οικογενειακά μυστικά.
Όλες αυτές οι πολύχρωμες ζωγραφιές των παιδιών, που με τόσο καμάρι τοποθετούν σε περίοπτη θέση οι γονείς, έχουν... φωνή και λένε πολλά, αρκεί να ξέρει κάποιος να τις... ακούσει.  
Το παιδικό σχέδιο είναι η «κρυφή γλώσσα» των παιδιών, σύμφωνα με την ψυχολόγο-παιδαγωγό Εύη Κρότι και τον ψυχοθεραπευτή Αλμπέρτο Μάνι, τους συγγραφείς του βιβλίου με τίτλο «Πώς να ερμηνεύσουμε τα παιδικά σχέδια».
«Τα σχέδια των μικρών παιδιών μοιάζουν με έκρηξη ή με κραυγή. Οι γραμμές είναι σαν λέξεις που πολλαπλασιάζονται και εκφράζουν μια ανάγκη του παιδιού να δώσει και να ακουστεί» γράφει ο Β. Μαρκ στο βιβλίο του «Premiers Dessins d'Enfants».

«Η παιδική ζωγραφική έχει όλα τα στοιχεία του εικαστικού έργου τέχνης: σχέδιο, χρώμα, σύνθεση, μορφή και περιεχόμενο. Αποτελεί όμως και έναν χώρο άξιο έρευνας, για τον οποίο η ψυχολογία, η ψυχανάλυση και η παιδαγωγική έχουν ενδιαφερθεί πολύ τελευταία. Βλέποντας ένα παιδί να ζωγραφίζει και ακούγοντας τα σχόλια που κάνει το ίδιο για το έργο του, είναι σαν να διαβάζουμε την ψυχή του, επειδή μπορούμε να κάνουμε πολλούς συνειρμούς και να φτάσουμε σε συμπεράσματα πολύ σημαντικά για τη ζωή του, κάτι που είναι αδύνατο να ανακαλύψουμε με μια απλή συζήτηση. Η εξέλιξη του σχεδίου στο παιδί αντανακλά το βάθος της ψυχής του. Είναι ένα είδος «γραφικής γλώσσας», ένα σύνολο από έννοιες που πρέπει να αποκρυπτογραφήσουμε. Το παιδικό σχέδιο είναι ένας χώρος όπου το παιδί απλώνει και καταθέτει τον εσωτερικό του κόσμο, μια αναγκαία ενέργεια για την ισορροπία του» τονίζει η κ. Λουίζα Κακίση, καθηγήτρια Αισθητικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης, στο βιβλίο της με τίτλο «Και όμως ζωγραφίζουν - η ζωγραφική των παιδιών και ο κόσμος τους» των εκδόσεων ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ.

Η «ανάγνωση» 
Μέσα από το έργο του το παιδί αφηγείται μια ιστορία και για να την κατανοήσουμε χρειάζεται να αποκωδικοποιήσουμε τις εικόνες-σύμβολα.
Ένα προσωπάκι χωρίς στόμα που ζωγραφίζει ένα πεντάχρονο παιδί, η συνύπαρξη ήλιου και βροχής στο ίδιο σχέδιο, ένα σπίτι χωρίς πόρτα και παράθυρα, μια μαμά και ένας μπαμπάς που ξεπερνούν κατά πολύ σε μέγεθος το σπίτι στην ίδια ζωγραφιά, περνούν μάλλον απαρατήρητα από τους περισσότερους γονείς. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι τυχαίο στις ζωγραφιές των παιδιών. Για να βγάλουμε όμως κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού, όπως εξηγεί η καθηγήτρια Λουίζα Κακίση, θα πρέπει να δούμε εάν συστηματικά το παιδί δεν βάζει ένα σύμβολο, όπως είναι ο ήλιος.

«Έχουμε ενδείξεις, αλλά όχι αποδείξεις. Για να βγάλουμε πιθανόν κάποιο συμπέρασμα, θα πρέπει να έχουμε πολλά σχέδια του παιδιού σε διάφορα χρονικά διαστήματα με παρόμοιο θέμα για σύγκριση, να γνωρίζουμε το παιδί και την οικογένειά του και φυσικά να έχουμε γνώσεις ψυχολογίας» διευκρινίζει η κ. Κακίση.
Χρώματα που αποκαλύπτουν πένθος  
Η ζωγραφιά της Μαρίας, που είναι μαθήτρια της Ε' Δημοτικού, υποδηλώνει με τα χρώματα και τα σύμβολα που χρησιμοποιεί βαριά ατμόσφαιρα και πένθος. Έχει ζωγραφίσει πράσινα σκούρα κυπαρίσσια και όχι μηλιές ή πεύκα, που κάνουν συνήθως τα περισσότερα παιδιά, μαύρο καλσόν, μπλε σκούρα ρούχα και μπαλόνια, μάτια χωρίς κόρες, ενώ ο ήλιος, σύμβολο του πατέρα, είναι «θαμμένος» μέσα στη γη. Ένα σχέδιο που αρχικά ξαφνιάζει, αλλά τελικά γίνεται κατανοητό μαθαίνοντας πως το κορίτσι είναι ορφανό.
Η «άσχημη» αδελφή  
Η 5χρονη Ιλια έχει ζωγραφίσει τον εαυτό της στο κέντρο του χαρτιού, σε στυλ κούκλας Μπάρμπι, με φαντεζί βραδινό φόρεμα. Σε αντίθεση, «πεταμένη» στη δεξιά γωνία έχει ζωγραφίσει την αδελφή της, μικρότερη σε μέγεθος και άσχημη (με πεταχτά δόντια και χοντρή μύτη). Ολα αυτά τα στοιχεία φανερώνουν ζήλια απέναντι στην αδελφή της. Ταυτόχρονα, έχει αποκλείσει την αδελφή της, τοποθετώντας ανάμεσά τους ένα εμπόδιο (κάγκελα με ένα λουλούδι) και αυτό αντανακλά την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους.
Πρόσωπο- μουντζούρα  
Ο 5χρονος Χρήστος έχει ζωγραφίσει τον εαυτό του με μουντζουρωμένο πρόσωπό και αυτό φανερώνει ζήλια απέναντι σε κάποιο άτομο, ενδεχομένως απέναντι στο μικρότερο αδελφάκι του. Πιθανόν ο Χρήστος να αισθάνεται ότι έχει απορριφθεί από την οικογένεια ή το περιβάλλον του.
Γονείς που αγγίζουν τον ουρανό  
Η Κατερίνα, μαθήτρια της Α' Δημοτικού, έχει σχεδιάσει τους γονείς της πολύ εντυπωσιακούς, με έντονα χρώματα και τόσο ψηλούς, που αγγίζουν τον ουρανό. Τους έχει αποδώσει συναισθηματικό και όχι φυσικό μέγεθος και αυτό φανερώνει πόσο τους αγαπά και τους θαυμάζει. Η ίδια στέκεται δίπλα στον πατέρα της και αυτό δείχνει την προτίμησή της, αλλά φοράει ρούχα στα ίδια χρώματα με της μητέρας της και αυτό φανερώνει πως την αγαπά.
Ηλιος με βροχή  
Η Εμμανουέλλα (5 1/2 ετών) έχει ζωγραφίσει, με το τέχνασμα της διαφάνειας, την τετραμελή οικογένειά της αγαπημένη και γελαστή μέσα στο σπίτι. Ομως, η συνύπαρξη ήλιου και βροχής και κυρίως ο αποκλεισμένος -με μία γραμμή- ήλιος μαρτυρούν πως, παρά την πρώτη θετική εντύπωση, κάποια σύννεφα πρέπει να σκιάζουν την οικογενειακή θαλπωρή και το παιδί να μην μπορεί να πλησιάσει τη χαρά.

Τα παιχνίδια που παίζαμε παιδιά


Μπερλίνα: Παιχνίδι από 4 παίκτες και πάνω. Ένα παιδί κάνει την Μπερλίνα. Σ’ ένα άλλο παιδί λένε μυστικά (στ’ αυτί) τα υπόλοιπα παιδιά κάτι καλό ή κακό για το παιδί που κάνει την Μπερλίνα. Η Μπερλίνα κάθεται στην μέση και τα άλλα παιδιά γύρω. Αυτό το παιδί ακούει τα μυστικά των άλλων παιδιών τα λέει δυνατά στην Μπερλίνα χωρίς να αποκαλύπτει ποιος του το είπε. Η Μπερλίνα πρέπει να βρει ποιος έκανε το κάθε χαρακτηρισμό για αυτήν για να κερδίσει. Μετά Μπερλίνα θα γίνει ο πρώτος που θα βρει. ‘Αμα δεν βρει κανένα συνεχίζει την Μπερλίνα. Αυτό το παιχνίδι είναι ενδιαφέρον γιατί μπορείς να πεις την γνώμη σου χωρίς να πειράξεις τον άλλον.

Το Μπιζζζ: Μαζεύονται τα παιδιά και αποφασίζουν ποιος θα τα “φυλάει”. Αυτός λοιπόν κάθεται σ’ ένα σκαμνί ή στέκει σκυφτός και βάζει το δεξί του χέρι κάτω από την αριστερή του μασχάλη, κρατώντας την παλάμη ανοιχτή προς τα επάνω, ενώ με το αριστερό του χέρι κρατάει κλειστά τα μάτια του. Οι άλλοι παίκτες στέκονται προς τ’ αριστερά του και ένας απ’ αυτούς τον πλησιάζει, του χτυπάει την ανοιχτή παλάμη και ύστερα απομακρύνεται μαζί με τους άλλους. Όλοι χοροπηδούν γύρω του και στριφογυρίζουν το δάχτυλο τους φωνάζοντας “Μπιζζ!” όπως κάνει η μέλισσα. Αυτός που τα φυλάει πρέπει να μαντέψει ποιος τον χτύπησε. Αν τον ανακαλύψει, τότε αυτός παίρνει τη θέση του αλλιώς το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο.

Όπλα: Χρειάζεται: Ξύλα που είναι βολικά να τα κρατήσεις και να μπορείς να τρέξεις. ΄Ενα μέρος, ας πούμε δάσος ή ένα μεγάλο σπίτι με πολλές γωνίες. Παίζεται με 4 ή και περισσότερα παιδιά. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο έως τέσσερις ομάδες (με διαφορετικά χρώματα μπλούζας για κάθε ομάδα). Στην αρχή μια ομάδα μετράει μέχρι το 10 και οι άλλες φεύγουν στο στρατόπεδο τους. Το στρατόπεδο η κάθε ομάδα το έχει ορίσει κρυφά από τις άλλες ομάδες. Σκοπός είναι να σκοτώσεις κάποιον από την αντίπαλη ομάδα ή να πάρεις κάποιον όμηρο.
Πώς γίνεται αυτό: Για να σκοτώσεις κάποιον στοχεύεις με το ξύλο και κάνεις τον ήχο του πυροβόλου. Κανονικά ο άλλος πρέπει να πέσει κάτω και να κλείσει τα μάτια του για 10 δευτερόλεπτα. Βέβαια, αν ο άλλος δεν το ακούσει πρέπει να του πεις ότι τον “σκότωσες”. Για να πιάσεις όμηρο πρέπει να πας από πίσω του και να του πεις “ακίνητος”. Αυτός δεν έχει το δικαίωμα να φύγει εκτός εάν κάποιος από την δικιά του ομάδα σκοτώσει αυτόν που τον πήρε όμηρο. Το παιχνίδι αυτό μπορεί να μην τελειώσει ποτέ!!!

Η ουρά του Γαϊδάρου: Παίζουν παιδιά από 6 χρονών και πάνω. Χρειάζονται τουλάχιστον 2 παίκτες, ένα χαρτί, ένα μαντήλι και ένα μολύβι. Σχεδιάζω πρώτα σε ένα χαρτί έναν γάϊδαρο χωρίς ουρά. ΄Ενα παιδί κλείνει τα μάτια του με ένα μαντίλι. Παίρνει το μολύβι και προσπαθεί να φτιάξει την ουρά. Ανοίγει τα μάτια και βλέπει πού έφτιαξε την ουρά. Μετά ένα άλλο παιδί αρχίζει την ίδια διαδικασία. Το παιχνίδι τελειώνει όταν προσπαθήσουν όλα τα παιδιά και νικητής είναι αυτός που έχει φτιάξει την ουρά στον κοντινότερο σημείο.

Πεντόβολα: Παραδοσιακό παιχνίδι δεξιοτεχνίας που παίζεται από δύο και περισσότερους παίχτες. Το παιχνίδι αυτό παίζεται με πέντε βόλους ή πέτρες (πεντό-βολα), σε διάφορα μέρη. Στην αρχή παίρνεις έναν βόλο ή πέτρα, τον πετάς στον αέρα, παίρνεις έναν βόλο από κάτω και πιάνεις και τον βόλο που είχες πετάξει στον αέρα πριν πέσει κάτω. Μετά αυτούς τους δύο που κρατάς, τους πετάς στον αέρα, παίρνεις έναν από κάτω και πιάνεις και τους άλλους δύο που είχες πετάξει στον αέρα. Έτσι συνεχίζεις ως τον πέμπτο βόλο. Στην συνέχεια υπάρχουν άλλοι πέντε γύροι με διαφορετικό όνομα ο καθένας. Τα πεντόβολα λέγονται και αλλιώς : πεντάλιθα, πεντεγούλια, αλεκαφίδες και πετράδια.

Περνά, περνά η μέλισσα: Αυτό το παιχνίδι είναι ένα παλιό και παραδοσιακό παιχνίδι. Συγκεντρώνονται τουλάχιστον έξι παιδιά και δύο χτυπούν παλαμάκια και τραγουδούν. Τα υπόλοιπα περνούν κάτω απ’ τα χέρια τους και όποιον πιάσουν το βάζουν και επιλέγει με ποιανού το μέρος θα πάει. Τελικά όταν μαζευτούν όλα τα παιδιά τραβάνε τους άλλους και όποιοι δεν πέσουν κάτω είναι οι νικητές. Αυτό το παιχνίδι το παίζουν πολλά παιδιά (6-7 χρονών), από όλο τον κόσμο. Εμένα αυτό το παιχνίδι μου άρεσε και το θεωρούσα διασκεδαστικό όταν ήμουν μικρή. Τώρα έχω μαθήματα και δεν έχω χρόνο να παίζω παραδοσιακά παιχνίδια. Όμως αυτά τα παιχνίδια είναι πολύ ωραία!!!

Πετάει-Πετάει: Το πετάει-πετάει είναι ένα παιχνίδι που το παίζουν σε όλη την Ελλάδα. Παίζουν δύο παίχτες. Ο ένας λέει κουνώντας τα δάκτυλά του πάνω κάτω: πετάει πετάει και προσθέτει μετά από αυτό το όνομα ενός πράγματος. Αν αυτό το πράγμα πετάει τότε πρέπει να έχουν και οι δύο το δάκτυλό τους πάνω. Αν αυτός που κούναγε απλώς το δάκτυλό του το έχει κάτω τότε χάνει και λέει αυτός το πετάει πετάει.

Πήδημα προς τα πίσω: Τα παιδιά στήνονται πίσω από ένα ρυάκι ή ένα ποτάμι. Μετά πηδάνε προς τα πίσω και όποιος δεν πέσει στο νερό είναι ο νικητής και οι άλλοι έχουν χάσει.

Πουν’ το το δαχτυλίδι: Στήνονται τα παιδιά σε σειρά. Κάποιο από τα παιδιά κρύβει στα χέρια του ένα δαχτυλίδι, ψεύτικο ή αληθινό. Έπειτα προσπαθεί να το αφήσει... 

Με οσφυαλγία απ’ τα 12 εξαιτίας της σχολικής τσάντας

Αντιμέτωπα με επαναλαμβανόμενες κρίσεις οσφυαλγίας βρίσκονται πολλά παιδιά και έφηβοι ηλικίας 12-17 ετών, εξαιτίας των ασήκωτων σχολικών τσαντών που κατ’ ανάγκη μεταφέρουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. 

Child back pain 'linked
to school bags'

Επιστήμονες από την Ισπανία μελέτησαν 1.403 μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου, διαπιστώνοντας πως σχεδόν τα δύο τρίτα κουβαλούσαν καθημερινά σχολικές τσάντες με βάρος πάνω από το 10% του σωματικού βάρους τους, το οποίο θεωρείται το μέγιστο βάρος που μπορούν με ασφάλεια να μεταφέρουν. 

Το επακόλουθο ήταν πολλά από αυτά να παρουσιάζουν ετησίως τουλάχιστον 15 μέρες με κρίση οσφυαλγίας.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Αρχεία Νοσημάτων στην Παιδική Ηλικία» (ADC), πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο da Costa στην Μπουρέλα και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Son Dureta, στην Πάλμα.
Οι ερευνητές χώρισαν τους μαθητές σε τέσσερις ομάδες αναλόγως με το βάρος της σχολικής τσάντας τους. Όσοι εντάχθηκαν στην ομάδα με τις πιο βαριές τσάντες είχαν κατά 50% περισσότερες πιθανότητες να ταλαιπωρούνται από τη μέση τους επί τουλάχιστον 15 ημέρες τον χρόνο, σε σύγκριση με όσα είχαν τις πιο ελαφριές.
Η οσφυαλγία ήταν συχνότερη στα κορίτσια, ενώ η συχνότητά της αυξανόταν κατ’ αναλογίαν με την ηλικία.
«Μελέτες δείχνουν ότι ο μέσος μαθητής στη Δύση κουβαλάει στην τσάντα του βάρος που κυμαίνεται από το 15% έως το 20% του σωματικού του βάρους», σχολίασε τα ευρήματα ο δρ Σιν ΜακΝτούγκαλ, από τον βρετανικό οργανισμό Backcare.
«Επιπλέον, πολλοί μαθητές συνηθίζουν να κρεμούν την σχολική τσάντα στον ένα ώμο. Οι δύο αυτές συνήθειες είναι επιζήμιες για την σπονδυλική στήλη και μπορεί να δημιουργήσουν μακροχρόνια προβλήματα».
Ο δρ ΜακΝτούγκαλ συνιστά να βάζουν οι μαθητές στις τσάντες τους μόνο τα απολύτως απαραίτητα και να τις κρεμούν ομοιόμορφα και στους δύο ώμους, για να προστατεύσουν την πλάτη τους.
Πηγή

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki