"Άφησα το παιδί μου στα SOS, γιατί δεν είχα λεφτά να το ζήσω"

Λόγω της οικονομικής κρίσης πολλοί είναι οι γονείς που δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ούτε τα βασικά και αναγκάζονται να τα αφήσουν στα παιδικά χωρά SOS.

Μία από αυτές τις μητέρες, που δεν είχε χρήματα να ζήσει τι παιδί της, εξομολογείται την τραγική της ιστορία στην κάμερα του Μίλα.
Η Σοφία είναι 30 ετών και αποφάσισε να αφήσει την 10χρονη κορούλα της στο παιδικό χωρίο SOS της Βάρης! Άκου την ιστορία της:

Δείτε το βίντεο

από thebest

Τραγωδία στην Καβάλα: Τρία παιδιά νεκρά απο πυρκαγιά σε σπίτι

Τραγικό τέλος για τρία ανήλικα παιδιά στη Μεσορόπη του δήμου Παγγαίου Καβάλας. Τα παιδιά εντοπίστηκαν νεκρά εντός σπιτιού, μετά από μεγάλη πυρκαγιά που  εκδηλώθηκε λίγο πριν τις 05.00 τα ξημερώματα του Σαββάτου. Στην περιοχή έχουν σπεύσει δυνάμεις της πυροσβεστικής με 4 οχήματα και 11 άνδρες, ενώ η επιχείρηση βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
.

Οδύνη έχει ξεσπάσει στην Καβάλα από τον θάνατο τριών ανήλικων παιδιών ηλικίας 5, 7 και 15 ετών, που κάηκαν ζωντανά μέσα στο σπίτι τους.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, στην μονοκατοικία που διέμεναν  10 άτομα, ξέσπασε φωτιά τα ξημερώματα, για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους.
Η γιαγιά, οι γονείς και τα πέντε από τα επτά παιδιά της οικογένειας, που βρισκόντουσαν εντός του σπιτιού πρόλαβαν και βγήκαν. Όταν συνειδητοποίησαν όμως ότι τα υπόλοιπα δύο, ηλικίας 5 και 7 ετών είναι μέσα τους έπιασε «τρέλα».
Άρχισαν να καλούν τους γείτονες σε βοήθεια, ενώ ο 15χρονος ξαναμπήκε στο σπίτι, για να βγάλει τα παιδιά έξω. Η φωτιά όμως πήρε γρήγορα ανεξέλεγκτες διαστάσεις και δεν μπόρεσε κανείς να βοηθήσει…
Τα τρία αγοράκια απανθρακώθηκαν. Οι γονείς και οι γείτονες δεν έχουν λόγια. Η περιοχή έχει βυθιστεί στο πένθος, ενώ οι αρχές ψάχνουν να βρουν πώς προκλήθηκε η φωτιά, που οδήγησε στην τραγωδία.

Justin Kievit: Το παιδί με τη «χρυσή» καρδιά!

Σκορπά δάκρυα συγκίνησης το παιδί με τη «χρυσή» καρδιά!

Εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο έχουν παρακολουθήσει το συγκεκριμένο βίντεο στο youtube και δακρύζουν από συγκίνηση για τη χρυσή καρδιά ενός 12χρονου παιδιού. 

Justin Kievit, Middle School Wrestler

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένα 13χρονο αγόρι από το Τενεσί των ΗΠΑ, ο Τζάρετ που πάσχει από εγκεφαλική παράλυση, είχε την επιθυμία να γίνει αθλητής της Ελληνορωμαϊκής πάλης.

Δείτε το βίντεο:

Ο πατέρας του παιδιού για να ικανοποιήσει το όνειρο του γιου τον δήλωσε στους ετήσιους σχολικούς αγώνες πάλης.
Αντίπαλος του θα ήταν ο Τζάστιν Κίβιτ 12 ετών από ένα άλλο σχολείο. Ο πατέρας του Τζάρετ τηλεφώνησε στον προπονητή της αντίπαλης ομάδας για να του εξηγήσει την κατάσταση.
Ο προπονητής διαβεβαίωσε τον πατέρα του Τζάρετ πώς όλα θα πάνε καλά, καθώς «ο Κίβιτ, είναι ένα καταπληκτικό παιδί με χρυσή καρδιά».
Στο κατάμεστο από κόσμο στάδιο, ο Κίβιτ ξεδίπλωσε στο γήπεδο την παιδική του χρυσή καρδιά που κάνει τους πάντες να «ραγίζουν».
Ο 12χρονος κάνει τα αδύνατα δυνατά για να ηττηθεί από τον Τζάρετ. Χάνει τον αγώνα και κερδίζει τους πάντες με τη σπάνια-καρδιά του.
briefingnews.gr

10 φράσεις που πρέπει να λέμε καθημερινά στα παιδιά

Λέξεις και φράσεις που αξίζει, να χρησιμοποιούμε καθημερινά και συστηματικά, ανάλογα με την περίσταση, για να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό των παιδιών, καθώς και το πολύτιμο συναίσθημα σύνδεσης και μοιράσματος μέσα στην οικογένεια:

10 Things You Should Say to Your Children

1. “Σ΄ ευχαριστώ! “: Μοιάζει αυτονόητο, αλλά πόσο συχνά ευχαριστούμε τα παιδιά μας, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά τους να μας βοηθήσουν; “Σ΄ ευχαριστώ που έστρωσες το τραπέζι. Έφτιαξα τη σαλάτα όσο με βοηθούσες”. “Σ΄ ευχαριστώ που βρήκες τη χαμένη θήκη του cd μου” κοκ.

2. “Πες μου κι άλλα”: Η φράση – κλειδί για άμεση σύνδεση, χωρίς κριτική και υποδείξεις (τουλάχιστον άμεσα). Δίνει το πράσινο φως για να λυθεί η γλώσσα και ν΄ ανοίξει η καρδούλα του παιδιού, που μπορεί να αρχίσει να λέει οτιδήποτε το απασχολεί: από την προπαίδεια που μόλις έμαθε μέχρι το πόσο εντυπωσιακό ήταν το πολύχρωμο κασκόλ της δασκάλας του. Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι θα πει, όσο το να νιώθει άνετα να μιλάει με φυσικό τρόπο για την καθημερινότητα και η οικειότητα που αναπτύσσεται μέσα από μια επικοινωνία που ρέει.

3. “Μπορείς!”: Η λέξη – σφραγίδα που αντανακλά την εμπιστοσύνη μας στο δυναμικό του. Η παρότρυνση του γονιού είναι αυτή που κάνει τη διαφορά όταν το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση για να συνεχίσει την προσπάθεια, για να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, για να κάνει το πρώτο βήμα, για να επιμείνει απέναντι στη δυσκολία.

4. “Πώς μπορώ να βοηθήσω;”: Η προθυμία μας να βοηθήσουμε (προσοχή, λέμε απλώς να βοηθήσουμε όχι να κάνουμε τη δουλειά για λογαριασμό του) προσφέρει το πολύτιμο συναίσθημα της υποστήριξης στο παιδί. Το εξοικειώνει επίσης με μια πιο γενναιόδωρη και ακομπλεξάριστη συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετήσει το ίδιο απέναντι στους συνομηλίκους του.

5. “Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να…..”: συμμαζέψουμε το σπίτι, καθαρίσουμε το δωμάτιο, φυτέψουμε τον κήπο… κοκ. Υπάρχει πιο όμορφος τρόπος για να μάθουν τα παιδιά την αξία της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ώστε να γίνονται όλα πιο αποτελεσματικά, πιο εύκολα και πιο γρήγορα;

6. “Τι θα ΄λεγες για μια αγκαλιά;”: Ο πιο γλυκός , άμεσος, υπέροχος τρόπος για να δείξουμε τρυφερότητα, υποστήριξη, αγάπη… Ίσως όσο τα παιδιά μεγαλώνουν να αλλάζει και ο τρόπος που θέλουν να τους εκδηλώνουμε την τρυφερότητά μας: μπορεί να θέλουν αγκαλιά “διαρκείας” ή ένα χτυπηματάκι στην πλάτη ή ένα φιλάκι στο μάγουλο ή μια γρήγορη αγκαλιά…

7. “Παρακαλώ”: Διαχρονική και κλασική λέξη όταν ζητάμε οτιδήποτε από το παιδί. Στο κάτω κάτω δείχνει στοιχειώδη ευγένεια, το χρησιμοποιούμε με τους ξένους, γιατί όχι και με το παιδί μας;

8. “Μπράβο, τα κατάφερες!”: Η λεκτική επιβράβευση από έναν περήφανο γονιό δίνει φτερά στο παιδί για να επιστρατεύσει τις δυνάμεις του και να ανοιχτεί σε νέα επιτεύγματα. Προσοχή: Να λέμε το μπράβο όταν το νιώθουμε πραγματικά και για μια συγκεκριμένη προσπάθεια ή συμπεριφορά. Αν το λέμε με ευκολία για καθετί χάνει την αξία του!

9. “Είναι ώρα για ” …ύπνο, μελέτη, ξεκούραση, να κλείσει η τηλεόραση κοκ. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά λειτουργούν και είναι δουλειά του γονιού να το παρέχει και να το τηρεί, ειδικά όταν τα παιδιά είναι ακόμα μικρά.

10. “Σ΄ αγαπώ!”: Δεν αρκεί να το νιώθουμε, χρειάζεται να το λέμε και να το ξαναλέμε! Όσο πιο συχνά λέμε “σ΄ αγαπώ” τόσο πιο συχνά το ακούμε και η ζωή γίνεται όλο και πιο όμορφη! Όσο για τα παιδιά, τα θεμέλια της αυτοεκτίμησής τους είναι τα “σ΄ αγαπώ”, σε λέξεις και πράξεις, που εισέπραξαν από τους γονείς τους!

από blogssch

ΠΗΓΗ της πηγής: infokids.gr

Ο θηλασμός είναι ΕΥΛΟΓΙΑ

Ο θηλασμός είναι το πιο εύκολο πράγμα και το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε εμείς ως μαμάδες για τις ψυχούλες μας. Θαυμάζω και υποστηρίζω τις θηλάζουσες μητέρες γιατί όπως λέει και μια φίλη ο θηλασμός είναι  ΕΥΛΟΓΙΑ.

Ιστορία θηλασμού της μαμάς Κατερίνα Κ.

Η επιθυμία μου να θηλάσω το μωρό μου γεννήθηκε πριν ακόμη μείνω έγκυος. Ήδη στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον μου υπήρχαν άτομα που είχαν την εμπειρία του θηλασμού και ήταν και για μένα μια δεδομένη κατάσταση.

Βέβαια, διάβαζα ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν και διάφορα προβλήματα που θα μπορούσαν να εμποδίσουν τον θηλασμό αλλά αποδείχτηκε το αντίθετο όταν, έγκυος πια, βρέθηκα μαζί με τον σύζυγό μου σε ένα σεμινάριο που διοργανώθηκε από σύμβουλους θηλασμού από το οποίο φύγαμε και οι δυο αποφασισμένοι και σίγουροι ότι ο θηλασμός είναι η ιδανικότερη τροφή και το καλύτερο που μπορούμε να προσφέρουμε στο νεογέννητο παιδί μας.  
Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ξεκίνησα να κάνω μαλάξεις- μασάζ στο στήθος, όπως μου είχε προτείνει μια φίλη, αλλά δεν είχα αντιληφθεί ότι οι θηλές μου ήταν εν μέρη εισέχουσες, πράγμα το οποίο θα μπορούσα επίσης να φροντίσω από την εγκυμοσύνη.  
Έφτασε η μέρα του τοκετού, όλα πήγαν καλά, και ανυπομονούσα να μου ‘’έρθει’’ το γάλα. Από την πρώτη μέρα ο μικρός μου είχε πολύ καλές θηλαστικές κινήσεις αλλά οι θηλές μου πονούσαν αφόρητα και η μαία της κλινικής διέγνωσε τις εισέχουσες θηλές μου. Πρότεινε να χρησιμοποιήσω ψευτοθηλές που πιστεύω με βοήθησαν πολύ και ο μικρός συνεργάστηκε από την πρώτη στιγμή.  
Την τρίτη ημέρα και ενώ ήμασταν ακόμη στην κλινική ο μικρός αρχίζει να κλαίει σπαρακτικά. Οι κοπέλες δίπλα μου να με κοιτάζουν στα μάτια και εγώ να μην μπορώ να τον παρηγορήσω. Ακριβώς εκείνη την στιγμή άρχισε να ρέει ανεξέλεγκτα το στήθος μου γάλα. Από το κλάμα του μωρού. Αυτό είναι και το μεγαλείο της μητέρας φύσης που προβλέπει τα πάντα. Ήταν η συγκλονιστικότερη εμπειρία της ζωής μου. Από εκείνη την στιγμή ξεκίνησε επίσημα ο θηλασμός. Ζήτησα από το προσωπικό να έχω αποκλειστικό θηλασμό και μου έφερναν το μωρό σε κάθε γεύμα. Ο πόνος...