Tuesday, 15 October 2013

880.000 άνθρωποι στην «πολιτισμένη» Ευρώπη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς

Από διαπιστώσεις καλά πάμε...
Η Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά του οργανωμένου εγκλήματος εκτιμά σε 880.000 όσους εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στην ευρωπαϊκή επικράτεια, το ένα τέταρτο εκ των οποίων θύματα (και) σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Αυτό αναφέρεται σε έκθεση της επιτροπής CRIM του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γνώση της οποίας επικαλείται το γερμανικό Spiegel. Η επιτροπή έχει ως αντικείμενο την έρευνα όχι μόνο του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και της διαφθοράς και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Σύμφωνα με την έκθεση, μόνο η εμπορία ανθρώπων αποφέρει στις εγκληματικές ομάδες έσοδα 25 δισ. ευρώ τον χρόνο. Μεταξύ 18 και 26 δισ. ευρώ υπολογίζονται τα «έσοδα» από παράνομη εμπορία οργάνων και άγριων ζώων.
 
Ο αριθμός των ομάδων αυτών που δραστηριοποιούνται στην ΕΕ υπολογίζεται στις 3.600, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό.

Μωρό – Σκύλος: Η αρχή μιας υπέροχης σχέσης!!

Ποτέ δεν αφήνουμε το μωρό με τον σκύλο
χωρίς επίβλεψη
Πολλά σκυλιά, δεν είναι επαρκώς εξοικειωμένα με μωρά. Ακόμα κι αν είναι σε εξωτερικούς χώρους, είναι πολύ διαφορετική εμπειρία το να υπάρχει ένα μωρό στο σπίτι. Αυτό μπορεί να τα ξενίσει. 
Η αρχή μιας υπέροχης σχέσης!!
Είναι σημαντικό να δουλέψουμε με το σκύλο μας και να τον ετοιμάσουμε για τον ερχομό του μωρού, μήνες πριν αυτό γεννηθεί (διαβάστε το άρθρο «προετοιμάστε το σκύλο σας για τον ερχομό του μωρού» εδώ). 
Αν παρόλα αυτά δεν έχει γίνει αυτή η διαδικασία, μπορούμε ακόμα και τελευταία στιγμή να κάνουμε κάποια πράγματα για να τον βοηθήσουμε να δεχτεί το νέο μέλος, με όσο το δυνατό λιγότερα προβλήματα.
1. Πριν έρθει το μωρό στο σπίτι:
Εξοικειώστε το σκύλο με τη μυρωδιά του μωρού. Δώστε του ένα χρησιμοποιημένο ρουχαλάκι του μωρού, προκειμένου να το μυρίσει και να το επεξεργαστεί. Επιβραβεύστε τον, όσο μυρίζει, για την ήρεμη αντιμετώπισή του. Πείτε σε κάποιο δικό σας να τον βγάλει βόλτα. Αν έχει διώξει τη συσσωρευμένη ενέργεια, θα είναι πιο ήρεμος όταν γυρίσετε από το μαιευτήριο.
2. Τη στιγμή που μπαίνετε στο σπίτι:
Ο σκύλος μόλις δει τη μητέρα θα ενθουσιαστεί, καθώς έχει να τη συναντήσει αρκετές μέρες. Καλό θα είναι το μωρό να το κρατάει ο πατέρας (ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, που ήρθε να βοηθήσει). Πρώτα θα μπει η μητέρα με την υπόλοιπη οικογένεια, έτσι ώστε ο σκύλος να εκφράσει σε αυτούς τον ενθουσιασμό του που υποδέχεται κόσμο. Τελευταίος θα μπει αυτός που κρατάει το μωρό, ο οποίος θα το πάει σε άλλο δωμάτιο, μέχρι ο σκύλος να ηρεμήσει. Έτσι αποφεύγουμε να γίνει κάποιο ατύχημα, λόγω υπερβολικού ενθουσιασμού του σκύλου.
3. Η πρώτη επαφή είναι πολύ σημαντική:
Γι’ αυτό θα πρέπει να την οργανώσετε, προκειμένου να αποφύγετε κάποια δυσάρεστη τροπή. Ετοιμάστε κάποιες λιχουδιές, δέστε το σκύλο σας και καθίστε σε έναν ήρεμο χώρο. Ο ένας γονέας θα ασχολείται με το σκύλο και ο άλλος θα φέρει το μωρό. Καθ’ όλη τη διαδικασία θα πρέπει να παραμείνετε χαλαροί και ήρεμοι. Θέλουμε η γνωριμία να προκαλέσει ευχάριστα συναισθήματα και όχι νευρικότητα. Ο γονέας με το μωρό, καλό θα είναι να καθίσει αρχικά σε απόσταση. Αν ο σκύλος παραμένει ήρεμος και ...

Monday, 14 October 2013

Τα μωρά της αγκαλιάς είναι λιγότερο γκρινιάρικα

Μπορεί μέχρι τώρα όλοι μας έλεγαν «μην παίρνετε το μωρό αγκαλιά, όταν γκρινιάζει γιατί θα το κακομάθετε», όμως μια νέα έρευνα ανατρέπει τα δεδομένα.
Αγκαλιάστε το και δείξτε του εμπιστοσύνη!

Όταν ένα μωρό κλαίει και βλέπει ότι αμέσως το παίρνουν αγκαλιά, καταλαβαίνει ότι κάποιος δείχνει κατανόηση στις ανάγκες του.
Έτσι μαθαίνει να εμπιστεύεται τους άλλους και μπορεί μέχρι τώρα όλοι να θωρούσαμε ότι με τις πολλές αγκαλιές το μωρό μαθαίνει να «εκμεταλλεύεται», πράγμα που έχουμε ακούσει κι εμείς από τις δίκες μας μαμάδες όμως τώρα οι έρευνες έρχονται να αλλάξουν τα δεδομένα.
Τα μωρά που οι μαμάδες τα παίρνουν αγκαλιά αμέσως μόλις κλαίνε, γκρινιάζουν λιγότερο και γενικά εξελίσσονται σε λιγότερο γκρινιάρικα παιδιά, ενώ συχνά είναι πιο ήρεμα. 
Φυσικά η αγκαλιά δεν θα πρέπει να είναι ο μόνος τρόπος ενασχόλησης σας με το παιδί!
Αγκαλιάστε το και δείξτε του εμπιστοσύνη!
mothersblog

Κακοποίηση ζώων από παιδιά: Μια άκρως επικίνδυνη παραβατική συμπεριφορά

Ποιοι παράγοντες ωθούν ένα παιδί να κακοποιήσει ένα ζώο και τι πρέπει να το διδάξουμε για να αποφύγουμε την κρυφή και επικίνδυνη απειλή της συγκεκριμένης πράξης
..
Children Abusing Animals
.
Η συσχέτιση της κακοποίησης ζώων από παιδιά με την παιδική επιθετικότητα έχει μελετηθεί εκτεταμένα (Heather et al. 2003). Είναι ερευνητικά διαπιστωμένη η σύνδεση μεταξύ της έκθεσης σε βία στην οικογένεια και της κακοποίησης ζώων από παιδιά, παρότι τα ίδια τα παιδιά δεν αναγνωρίζουν πάντα αυτή τη σύνδεση.
Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι παιδιά που εθίζονται να κακοποιούν ζώα, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να κακοποιήσουν αργότερα ευάλωτα άτομα, όπως άλλα, μικρότερα παιδιά ή ηλικιωμένους.
Αντίστροφα, παιδιά που μαθαίνουν να φροντίζουν τα ζώα, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν συμπόνια κι ενσυναίσθηση προς άλλα άτομα. Αυτό που έχει λιγότερο ερευνηθεί είναι η συχνότητα με την οποία παιδιά κακοποιούν και βασανίζουν ζώα, όχι απαραίτητα λόγω βίαιων βιώματων, αλλά απλώς «για πλάκα»….
Όποιος εκπαιδευτικός εγείρει στην τάξη το θέμα της κακοποίησης ζώων από παιδιά, θα παρατηρήσει αμέσως την πλειοψηφία της τάξης να σηκώνει κατεπειγόντως το χέρι και να έχει ανάγκη να μιλήσει, είτε για κάτι που έκανε, είτε για κάτι που παρατήρησε άλλα παιδιά (ή ενήλικες) να κάνουν. Αυτή η μορφή της βίας είναι δυστυχώς εξαιρετικά διαδεδομένη, αλλά ελάχιστα έχει συζητηθεί, καθώς: 1) θεωρούμε ότι η κακοποίηση των ζώων δεν «μετράει», 2) «μετράει» ακόμη λιγότερο όταν την διαπράττουν τα αθώα βλαστάρια μας...
Και οι δύο παραδοχές είναι βεβαίως αβάσιμες. Τα παιδιά ενδεχομένως επηρεάζονται από την απαξίωση των ενηλίκων προς τα ζώα και λόγω άγνοιας, περιέργειας, κακής νοοτροπίας ενίοτε πειραματίζονται με το βασανισμό τους. Αυτό δημιουργεί μεγάλες ενοχές στο παιδί, που έχει ανάγκη να μιλήσει, αλλά και να καθοδηγηθεί σχετικά με το πώς να συμπεριφερθεί στα ζώα. Η κακοποίηση των ζώων ορίζεται ως «η εμπρόθετη πρόκληση μη απαραίτητου πόνου, οδύνης, αγωνίας και / ή θανάτου ενός ζώου» (Ascione, 2001). Στην κοινωνία μας συχνά γίνεται αποδεκτή η αριστοτελική ιεραρχία των έμβιων όντων σχετικά με τη σημασία της ζωής τους, π.χ. έντομο< ψάρι< βατράχι< κουνέλι< γάτα και σκύλος<άλογο. Είναι σημαντικό να θυμίσουμε στα παιδιά ότι αυτή η ιεράρχηση είναι κατά κάποιο τρόπο αυθαίρετη και ανθρωποκεντρική (δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς βιώνει η μέλισσα το σωματικό πόνο του ξεριζώματος των φτερών της), αλλά επίσης, δεν γίνεται πάντα σεβαστή (π.χ. παρά την υψηλή θέση τους στην ιεραρχία, οι σκύλοι και τα άλογα πέφτουν συχνά θύματα στυγνής κακοποίησης).
Επίσης, ας υπενθυμίσουμε στα παιδιά ότι η ανθρωπότητα προοδεύει όσον αφορά τις προσεγγίσεις και τις αξίες της σε σχέση με το σεβασμό στη ζωή. Πριν έναν αιώνα, η παιδική κακοποίηση, όπως και η παιδική δουλεία, θεωρούνταν κοινωνικά αποδεκτές. 
Σήμερα -παρότι συνεχίζουν να υφίστανται- θεωρούνται ξεκάθαρα καταδικαστέες. Ίσως σε μερικά χρόνια, οι μελλοντικοί άνθρωποι να φρίττουν στην ιδέα ότι επιτρεπόταν π.χ. να αφήνουμε σκυλιά να λιμοκτονούν στους δρόμους, όταν στο δυτικό κόσμο πετάμε το 1/3 του φαγητού που παράγουμε.
Το φαινόμενο της κακοποίησης ζώων από παιδιά είναι πολυπαραγοντικό και πολύπλοκο, αλλά πρωταρχικής σημασίας παράγοντα αποτελεί η απαξίωση με την οποία οι ενήλικες μιλούν για τα ζώα ή συμπεριφέρονται στα ζώα. 
Τα παιδιά μαθαίνουν να φοβούνται και να απεχθάνονται τα «βρώμικα» ζώα, που «έχουν αρρώστιες» και θα τα «δαγκώσουν».
Μπροστά σε όλες αυτές τις συχνά φαντασιωσικές απειλές, θεωρούν δικαίωμά τους να εκδικηθούν το ζώο, πετώντας του π.χ. πέτρες ή αφήνοντάς το να πεθάνει από πείνα και δίψα. Μια σωστή συζήτηση για τα ζώα βοηθά πολύ τα παιδιά. Απορροφούν οποιαδήποτε πληροφορία σαν σφουγγάρια, γιατί τα ζώα είναι πολύ σημαντικά στην ψυχή των παιδιών (αντιθέτως με τους ενήλικες που συχνά έχουν αποκοπεί από τη φύση και την αθωότητα που εκφράζεται μέσα από το ζωικό βασίλειο).
Αντίστροφα, όταν η σχέση παιδιού και ζώου θεραπεύεται, το παιδί νιώθει μεγάλη ανακούφιση και μπορεί να ωφεληθεί με αναπάντεχους τρόπους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα τετράχρονου παιδιού, το οποίο παρά τις επίμονες θεραπείες ειδικών, δεν είχε ξεκινήσει να μιλά. Η ομιλία του ξεκίνησε όταν η οικογένεια πήρε στο σπίτι σκύλο, με τον οποίο το παιδί δέθηκε συναισθηματικά και επικοινωνούσε διαρκώς.
Η έρευνα της Heather σε 2.000 μαθητές στην Αγγλία έδειξε ότι πάνω από τα μισά παιδιά είχαν άμεση εμπειρία από θέαση (ακόμη και όταν δεν παραδέχονταν τα ίδια τη δράση) ακραίων μορφών κακοποίησης ζώων, όπως να πετούν τούβλα στο κεφάλι της γάτας, να πετούν τη γάτα στη φωτιά, να πετούν γατάκια στον αέρα, να τα βάζουν στο φούρνο μικροκυμάτων, να χτυπούν το σκύλο με τη μύτη του φτυαριού, να βγάζουν τα φτερά της πεταλούδας και μια σειρά ακόμη αποτροπιαστικών πράξεων, που γεμίζουν μια θλιβερή λίστα. Δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι αντίστοιχα ευρήματα δεν θα ίσχυαν και στη χώρα μας. 
Το πιο ενδιαφέρον εύρημα της συγκεκριμένης έρευνας όμως ήταν η αιτιολόγηση των παιδιών.
Στην ερώτηση: «Για ποιο λόγο κακοποίησες ζώα;» η πρώτη σε συχνότητα απάντηση ήταν «εκδίκηση», η δεύτερη «για πλάκα», και η τρίτη «δεν ξέρω, δεν μπορώ να σκεφτώ γιατί το έκανα». Κατά την ερευνήτρια, η πρώτη απάντηση πολύ πιθανώς αποτελεί άμυνα του παιδιού στην ενοχή – με κάποιο τρόπο θα έπρεπε να φταίει το ζώο! Οι δύο επόμενες είναι οι πιο αποκαλυπτικές: «για πλάκα» ή «γιατί έτσι». Εδώ ακριβώς βρίσκεται το τεράστιο έλλειμμα παιδείας.
Τα παιδιά οφείλουν να διδαχθούν ότι τα ζώα είναι ζωντανοί οργανισμοί όπως εμείς, με το ίδιο δικαίωμα για ζωή στη Γη όπως εμείς, που νιώθουν πόνο και αγωνία όπως εμείς, αλλά αντίθετα με εμάς, δεν έχουν δόλο ή μοχθηρία και θα προσφέρουν την αγάπη, όποτε τους ζητηθεί, χωρίς επιθυμία για εκδίκηση. Όταν μιλούμε στα παιδιά για τα ζώα με αυτόν τον τρόπο, μιλούμε κατευθείαν στην καρδιά τους. 
Έχω παρατηρήσει ότι τα παιδιά αμέσως λαμβάνουν το μήνυμα, αλλάζουν αμέσως στάση, δείχνουν περισυλλογή και θέλουν να μιλούν ασταμάτητα για τις θετικές τους εμπειρίες με τα ζώα. Αυτό αποδεικνύει πόσο σημαντική είναι η σχέση παιδιών-ζώων και πόσο πρέπει να την προστατέψουμε και να την καθοδηγήσουμε με αγάπη.
Το τρίτο ενδιαφέρον εύρημα είναι οι προτάσεις των ίδιων των παιδιών σχετικά με το πώς μπορεί να σταματήσει η κακοποίηση ζώων από εκείνα. Σε συντριπτική πλειοψηφία τα παιδιά προτείνουν την εκπαίδευση, παρά την τιμωρία (Paul, 1993). Σύμφωνα με τις προτάσεις των ίδιων των παιδιών:
‘Καλλιεργήστε τη συμπόνια στα παιδιά’, ‘δείξτε στα παιδιά ότι τα ζώα ζουν κι αναπνέουν όπως εμείς’, ‘βοηθήστε μας να καταλάβουμε τα ζώα’, ‘διδάξτε μας μαθήματα πώς να φροντίζουμε τα ζώα’, ‘πείτε ότι τα ζώα είναι σαν τους ανθρώπους’.
Η ευαισθητοποίηση λοιπόν των παιδιών μπορεί να ξεκινήσει με το να μιλήσουμε στα παιδιά για το λάθος της κακοποίησης ζώων. Ας είμαστε διατεθειμένοι να ανοίξουμε το νου μας στις ιδέες των παιδιών σχετικά με τις σιωπηρά αποδεκτές μορφές συστημικής κακοποίηση που υφίστανται τα ζώα στην κοινωνία μας, όπως π.χ. τα εκτροφεία κοτόπουλων, όπου τα ζώα είναι παγιδευμένα σε χώρο Α4 για μια ολόκληρη ζωή ή τους επώδυνους εργαστηριακούς πειραματισμούς σε ζώα για μη απαραίτητα προϊόντα. Ή ακόμη, το κυνήγι υψηλής τεχνολογίας από ανθρώπους που δεν πεινούν, αλλά επιδίδονται στο θάνατο των ζώων για χόμπι. Η κακοποίηση ζώων δεν είναι ακίνδυνη, ούτε «αστεία» (‘τα κορίτσια που κακοποιούν ζώα έχει παρατηρηθεί ότι δαγκώνουν και χτυπούν τα άλλα παιδιά περισσότερο από το μέσο όρο, ενώ τα αγόρια καταστρέφουν τα αντικείμενα των άλλων και βρίζουν’, Heather et al. 2003).
Πρέπει να προστατέψουμε τα παιδιά από το καταστροφικό συναίσθημα παντοδυναμίας που τα κατακλύζει όταν πειραματίζονται με τον πόνο, το σώμα και τη ζωή ενός έμβιου πλάσματος.
Τα παιδιά πρέπει να βοηθηθούν να αντιληφθούν τον πόνο γύρω τους, ακόμη κι όταν συμβαίνει σε έναν οργανισμό με σώμα διαφορετικό από το δικό τους. Η καλλιέργεια του σεβασμού και της ενσυναίσθησης θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν υγιέστερη σχέση με τον εαυτό τους, τους άλλους ανθρώπους, αλλά και να αντλήσουν πραγματική ψυχική ικανοποίηση από τη σχέση με το ζώο, που μπορεί να διατηρηθεί μια ζωή.
πηγή: iatronet.gr
το βρήκαμε στο puppy-doggy

Μαθητές στα Άγραφα τίμησαν τους παππούδες τους
με λουλούδια και χαμόγελα!!

μοίρασαν χειροποίητα λουλούδια
μαθητή μαζί με τον Νοσηλευτή προσφέρουν
ένα χειροποίητο λουλούδι σε ηλικιωμένο
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Δομή Δημοτικής ενότητας Αγράφων
Με αφορμή την Ημέρα αυτή, το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» της Δημοτικής Ενότητας Αγράφων σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Αγράφων μοίρασαν χειροποίητα λουλούδια που έφτιαξαν οι μαθητές  για τους παππούδες τους αλλά και για τους Ηλικιωμένους κατοίκους του χωριού λέγοντας ένα μεγάλο «Ευχαριστώ» για την προσφορά τους και το έργο τους. 

Οι μαθητές μέσα από τη δραστηριότητα αυτή και τη συζήτηση ευαισθητοποιήθηκαν για την Τρίτη Ηλικία και τη συμβολή των παππούδων τους στη σύγχρονη κοινωνία.
(Στη φωτογραφία, στιγμιότυπο ενός μαθητή μαζί με τον Νοσηλευτή προσφέρουν ένα χειροποίητο λουλούδι –φόρο τιμής – σε ηλικιωμένο)
Δομή Δημοτικής ενότητας Δομνίστας
Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Ηλικιωμένων, 1η Οκτωβρίου, το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» της Δημοτικής Ενότητας Δομνίστας πρόκειται να υλοποιήσει Ημερίδα Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης με θέμα «Υπέρταση & Διατροφή» με εισηγητή τον Ειδικό Παθολόγο Αθανάσιο Τσακανίκα και θα πραγματοποιηθεί στο Κρίκελλο, έδρα της Δημ. Ενότητας, στις 16 Οκτωβρίου, ημέρα Τετάρτη και ώρα 18:00. 

prassia-eyrytanias

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki