Sunday, 1 November 2015

«Τα μωρέλια μωρέ να σώσουμε….» - Μέσα σε λίγες μέρες
οι κακοί κρύφτηκαν και οι Ωραίοι Έλληνες ξαναήταν εκεί

Του Στάθη Σχινά

Βουτηγμένος μες την αρμύρα του Αιγαίου ο Μυτιληνιός ψαράς… στην αρμύρα και τα δάκρυα των εκατοντάδων γυναικόπαιδων που ξέβραζε η θάλασσα στην Εφταλού.
Πάλευε και αυτός μαζί με τόσους άλλους – πού βρέθηκαν μωρέ τόσοι πολλοί, άλλος να αλλάζει τα βρεγμένα προσφυγόπουλα, άλλος να τα τους φοράει στεγνά ρούχα και άλλος να τα τυλίγει με τα ισοθερμικά;
Πάλευε … πάλευαν για να δώσουν ζωή στα ξέπνοα κορμάκια δεκάδων ταλαιπωρημένων παιδιών, να τα ξαναενώσουν με μανάδες, πατεράδες, αδέρφια…

«Τα μωρέλια μωρέ να σώσουμε…» φώναζε ο 70άρης ασπρομάλλης ψαράς …και ευτυχώς βρέθηκε κάμερα να απαθανατίσει και τη φωνή του και τα υγρά του μάτια και να διασώσει μια εικόνα που αξίζει χιλιάδες λέξεις.
Μου τους είχαν περιγράψει φίλοι Μυτιληνιοί, προοδευτικοί άνθρωποι, με τα πιο μελανά χρώματα τους συμπατριώτες τους, τις πρώτες ημέρες του μεγάλου προσφυγικού κύματος. Φόρτιση τηλεφώνου 10 ευρώ, εισιτήρια για Αθήνα +100% από την κανονική τιμή, άθλια δωμάτια σε παρόδους του λιμανιού 150 ευρώ την ημέρα, ντους 30 και 40 ευρώ. Ένα λίτρο νερό 10 ευρώ και η λίστα της αθλιότητας δεν είχε τέλος…
Και έφτασαν αυτές οι λίγες εικόνες για να αλλάξουν τα πάντα. Οι κακοί κρύφτηκαν … οι ωραίοι ως Έλληνες ξαναήταν εδώ. Ψαράδες, γιαγιάδες με το μπιμπερόν στο χέρι και το προσφυγόπουλο στην αγκαλιά.
Αλλά έτσι δεν ήταν πάντα…. Μαυραγορίτες, σκουλήκια που θησαύριζαν με την ανθρώπινη δυστυχία;
Αλλά οι άλλοι ήταν πάντα οι πολλοί… Μόνο που χρειαζόταν, αυτό το κάτι άλλο που θα τους άγγιζε και θα τους μεταμόρφωνε από τρομοκρατημένα σιωπηλά, αδιάφορα ανθρωπάκια σε ΟΡΘΙΟΥΣ, σε άνω θρώσκοντες, δηλαδή σε ανθρώπους.
Να τα σώσουμε τα μωρέλια καπετάνιο… και αν έχουν χάσει στη μαύρη θάλασσα τους δικούς τους να τα κρατήσουμε εδώ, να τους δώσουμε πατρίδα και οικογένεια και Παιδεία… Που να τους θυμίζει πάντοτε ποιά είναι η πραγματική τους πατρίδα και ότι για αυτό που της συνέβη, για ό,τι συνέβη στους χαμένους δικούς τους υπάρχουν δυο λέξεις που περιγράφουν ακριβώς αίτια και αιτιάτορες… ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ και ΠΟΛΕΜΟΣ.

Έτσι, για Καλό μήνα, ένα ποίημα για την Ειρήνη

Την Ειρήνη που χάσαμε.
Την Ειρήνη που είναι Τ’ όνειρο του παιδιού ...

Με μια ευχή-προσευχή
Κανένας νεκρός πια στις θάλασσές μας


Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη
Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα
είναι η ειρήνη.

Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο
μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
και οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού
που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.

Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές
κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου
και μες στους λάκκους που ‘ καψε η πυρκαγιά
δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα
κι οι νεκροί μπορούν να γείρουν στον πλευρό τους
και να κοιμηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι η μυρουδιά του φαγητού το βράδυ,
τότε που το σταμάτημα του αυτοκινήτου στο δρόμο
δεν είναι φόβος,
τότε που το χτύπημα στην πόρτα
σημαίνει φίλος,
και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα
σημαίνει ουρανός,
γιορτάζοντας τα μάτια μας
με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του,
είναι ειρήνη.

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα
κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει,
τότε που τα στάχυα γέρνουν το ‘να στ’ άλλο λέγοντας:
το φως, το φως
και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως,
είναι η ειρήνη.

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να γίνουν βιβλιοθήκες,
τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα,
τότε που τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ’ το σύγνεφο
όπως βγαίνει απ’ το κουρείο της συνοικίας
φρεσκοξυρισμένος ο εργάτης το Σαββατόβραδο,
είναι η ειρήνη.

Τότε που η μέρα που πέρασε,
δεν είναι μια μέρα που χάθηκε,
μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της χαράς μέσα στο βράδυ
κι είναι μια κερδισμένη μέρα κι ένας δίκαιος ύπνος,
που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει βιαστικά τα κορδόνια του
να κυνηγήσει τη λύπη απ’ τις γωνιές του χρόνου,
είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού
είναι τ’ αλφαβητάρι της καλοσύνης στα γόνατα της αυγής.
Όταν λες: αδελφές μου, – όταν λέμε: αύριο θα χτίσουμε.
όταν χτίζουμε και τραγουδάμε,
είναι η ειρήνη.

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων
είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου
είναι το χαμόγελο της μάνα
Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη.
Και τ’ αλέτρια που χαράζουν βαθιές αυλακιές σ’ όλη τη γη,
ένα όνομα μονάχα γράφουν:
Ειρήνη.
Τίποτ’ άλλο. Ειρήνη.

Πάνω στις ράγες των στίχων μου
το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον
φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα,
είναι η ειρήνη.

Αδέρφια,
μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος
με όλα τα όνειρά μας
Δώστε τα χέρια αδέρφια μου,
αυτό ‘ναι η ειρήνη.

Στον Κώστα Βάρναλη
ΑΘΗΝΑ, Γενάρης 1953
Από τη συλλογή Αγρύπνια (1941-1953)
[Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960, Β΄ τόμος, Εκδόσεις «Κέδρος», Αθηνα 1961, σ. 173-175]

Τα Τετράδια της Αμπάς: Γιάννης Ρίτσος - Εἰρήνη


Peace
The dreams of a child are peace
The dreams of a mother are peace
The words of love under the trees are peace

The father who returns at dusk with a wide smile in his eyes
with a basket in hands full of fruit
and the drops of sweat on his brow
are like drops on a jug as it cools its water on the windowsill,
are peace

When wounds heal on the world's face
and it the pits dug by shellfire we have planted trees
and in hearts scorched by conflagration hope sprouts its first buds
and the dead can turn over ion their side and sleep without complaining
knowing their blood was not spilled in vain,
this is peace.

Peace is the odour of food at evening
When an automobile stopping in the street does not mean fear
When a knock on the door means a friend
And the opening of a window every hour means sky
Feasting our eyes with the distant bells of its colours,
this is peace.

Peace is a glass of warm milk and a book before the awakening child
When wheat stalks lean toward one another saying: the light, the light
And the horizon's wreath overbrims with light,
This is peace.
....
When death takes up but little room in the heart
And chimneys point with firm fingers at happiness
When the large carnation of sunset
can be smelled equally be poet and proletariat,
this is peace.

Peace is the clenched fist of men
it is warm bread on the world's table
it's a mother's smile.
Only this.
Peace is nothing else
And that ploughs that cut deep furrows in all earth
Write one name only:
Peace. Nothing else. Peace.

On the backbone of my verses
The train advancing toward the future
Laden with wheat and roses
Is peace.

My brothers
all the world with all its dreams
breathes deeply in peace.
Give us your hands, brothers,
This is peace.


Translated by Kimon Friar

Yannis Ritsos: Selected poems (1938-1988) – BOA Editions, Ltd- Brockport, N.Y. 1989.

Saturday, 31 October 2015

Το παιδάκι σας μεγάλωσε και κόβει τη μεσημεριανή σιέστα;

Μέχρι το παιδί σας να γίνει ενός έτους – όπως θα έχετε καταλάβει –
ο ύπνος είναι ο καλύτερος του φίλος.

Την ώρα που εκείνο κοιμάται, είναι μια ευκαιρία για εσάς να μαγειρέψετε, να κάνετε τις δουλειές του σπιτιού με την ησυχία σας, να μιλήσετε στο τηλέφωνο, να χαζέψετε στην τηλεόραση, να φάτε και γενικότερα να φέρετε εις πέρας τις υποχρεώσεις σας και με τα δύο χέρια!
Όλα τα καλά πράγματα όμως έχουν ένα τέλος. Αν και κάθε παιδί είναι διαφορετικό, τα περισσότερα παιδιά «εγκαταλείπουν» και γκρινιάζουν για την μεσημεριανή σιέστα κάπου μεταξύ 3 – 5 ετών. Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από το πότε θα συμβεί αυτό, η μετάβαση μπορεί να είναι λίγο δύσκολη για το παιδί. Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν.
Σημάδια ότι το παιδί σας είναι έτοιμο
Προφανώς δεν θα έρθει μια μέρα το παιδάκι σας να σας πει «Μαμά, βαρέθηκα να κοιμάμαι τα μεσημέρια.» Θα υπάρξουν όμως κάποια σημάδια, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν νέα δεδομένα στον ύπνο:
Όταν το παιδί δεν έχει ανάγκη πλέον να κοιμηθεί το μεσημέρι, του είναι δύσκολο ακόμα και να ξαπλώσει την καθιερωμένη ώρα. Ο υπνάκος είναι ουσιαστικά ανάγκη του οργανισμού ενός μικρού παιδιού. Όταν δεν το έχει πλέον ανάγκη τότε είτε θα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να κοιμηθεί το βράδυ είτε θα ξαπλώνει αργότερα ή απλά θα ξυπνάει νωρίτερα το πρωί.
Αντίσταση
Αντί του καθιερωμένου, το παιδί θα κάνει φασαρία ή θα πηγαίνει με τα χίλια ζόρια για ύπνο. Μπορεί να κλαψουρίζει για πολύ ώρα στο κρεβάτι του ή απλά να ξαπλώνει και να μην κοιμάται καθόλου.
Έχει καλή διάθεση
Τα παιδιά που είναι έτοιμα να εγκαταλείψουν τον υπνάκο, είναι σε θέση να διατηρούν μια σχετικά καλή διάθεση καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας χωρίς τον μεσημεριανό ύπνο. Προφανώς και θα υπάρχουν σκαμπανεβάσματα, αλλά ως επί το πλείστον, θα είναι σε καλή κατάσταση και θα έχει αρκετή ενέργεια από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Εύκολα πρωινά
Εάν, ακόμη και χωρίς έναν υπνάκο, το παιδί σας κοιμάται καλά όλη τη νύχτα και συνήθως ξυπνάει μόνος του έχοντας ευχάριστη διάθεση, μπορεί να είναι ένδειξη ότι δεν χρειάζεται πλέον τον μεσημεριανό ύπνο.

Σημάδια ότι το παιδί δεν είναι έτοιμο
Ανταποκρίνεται θετικά κάθε φορά που του λέτε να πάει για ύπνο ή αντιστέκεται αλλά τελικά κοιμάται έστω και για μια ωρίτσα; Αυτό σημαίνει ότι το παιδί σας έχει ανάγκη να ξεκουραστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Αντιδραστικότητα το απόγευμα
Αν το παιδί σας γίνεται οξύθυμο, ιδιότροπο ή απλά αγενές το απόγευμα μπορεί να είναι ένδειξη ότι απλά χρειάζεται επιπλέον ύπνο να ξεκουραστεί.
Υπνηλία στο αυτοκίνητο
Το ξέρετε ότι το αυτοκίνητο νανουρίζει τα παιδάκια. Αν όμως το μικρό σας αποκοιμιέται ακόμα και σε μικρές αποστάσεις σημαίνει ότι του λείπει ύπνος και πιθανότατα δεν είναι ακόμα έτοιμο να τον εγκαταλείψει.
Συμπτώματα υπνηλίας
Η γλώσσα του σώματος λέει πολλά! Το χασμουρητό, το τρίψιμο των ματιών, η μειωμένη ενέργεια και τα ελαφρώς δακρυσμένα μάτια σημαίνουν ότι το παιδί θέλει να κοιμηθεί για λίγο.
Υπερβολική ενεργεία
Μερικές φορές, αντί να είναι κουρασμένα και να γκρινιάζουν συνέχεια γίνονται νευρικά και υπερκινητικά.

Κάντε τη μετάβαση πιο εύκολη
Κρατήστε ένα ημερολόγιο
Κρατήστε σημειώσεις και γράψτε σε χαρτάκι ποιες ώρες το παιδί κοιμάται, ποιες ώρες ξυπνάει και τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της ημέρας, Μετά από δυο βδομάδες θα έχετε αποφασίσει αν είναι νωρίς ή αν το παιδί είναι έτοιμο να κόψει τον μεσημεριανό υπνάκο.
Αντικαταστήστε τον ύπνο με μια ώρα ηρεμίας
Αντικαταστήστε τον ύπνο με ένα διάλειμμα στο υπνοδωμάτιο ώστε το παιδί να ξεκουραστεί και να ηρεμήσει από το παιχνίδι και την ένταση του παιδικού σταθμού. Προσπαθήστε να το κάνετε κάθε μέρα μια συγκεκριμένη ώρα, για παράδειγμα μετά τον μεσημεριανό ύπνο και στον ίδιο χώρο . Αν το κάνετε έτσι, το παιδί θα το συνηθίσει και θα προβάλλει λιγότερη αντίσταση.
Νωρίτερα ο βραδινός ύπνος
Εάν κατά τη διαδικασία της μετάβασης, το παιδί δείχνει σημάδια υπνηλίας, δοκιμάστε να τον βάζετε για ύπνο από 20 λεπτά έως μια ώρα νωρίτερα.

Από Αθανασιάδου Βιολέττα

Γιατί δεν πρέπει να «στολίζουμε» τα παιδιά μας
με «κοσμητικά» επίθετα - Words Hurt

Προσφωνώντας ένα παιδί με επίθετα που έχουν αρνητική σημασία (ανεξάρτητα από την πρόθεση), αυξάνεται η πιθανότητα, αργότερα στη ζωή, το παιδί αυτό να εξελιχθεί προσδιορίζοντας τον εαυτό του μέσα από αυτή την ιδιότητα.
Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ψυχολόγους στο UCLA, έδειξε ότι τα κορίτσια που είχαν αποκαλεστεί “χοντρά” από τους στενούς συγγενείς, τους φίλους, τους συμμαθητές ή τους δασκάλους τους πριν την ηλικία των 10 ετών, ενδέχεται να επηρεάστηκαν από αυτή την ταμπέλα και να έγιναν παχύσαρκα αργότερα στη ζωή.
Η μελέτη εξέτασε 2.379 κορίτσια που ζουν στην Ουάσιγκτον DC, στη Βόρεια Καλιφόρνια και στο Σινσινάτι. Στο 58% των κοριτσιών είχαν πει ότι είναι πολύ χοντρά πριν την ηλικία των 10 ετών. Τα κορίτσια κατά την έναρξη της μελέτης ζυγίστηκαν και μέτρησαν το ύψος τους, μετρήσεις τις οποίες επανέλαβαν και μετά από εννέα χρόνια. Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα κορίτσια στα οποία είχαν πει ότι ήταν χοντρά, ήταν 1,66 φορές περισσότερο παχύσαρκα στην ηλικία των 19 ετών.
Επιπλέον, η μελέτη έδειξε επίσης ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι αποκαλούσαν ένα κορίτσι χοντρό, τόσο πιο πιθανό ήταν να γίνει αυτό παχύσαρκο εννέα χρόνια αργότερα. Το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό, σύμφωνα με την Α. Janet Tomiyama, βοηθό καθηγητή της ψυχολογίας στο UCLA College of Letters and Sciences.
Αυτό το αποτέλεσμα παρουσιαζόταν ακόμα και όταν απομακρύνθηκαν παράγοντες, όπως το πραγματικό βάρος, το εισόδημα, η φυλή και η ηλικία της εφηβείας. H ταμπέλα “χοντρό παιδί”, ουσιαστικά φανέρωσε μία μετρήσιμη επίδραση στο βάρος των κοριτσιών αργότερα στη ζωή.
Σύμφωνα με τον συνεργάτη-συγγραφέα της μελέτης, Jeffrey Ηunger, η αρνητική συσχέτιση μπορεί να προκάλεσε τις προβλεπτικές συνέπειες της απόκτησης βάρους από τα κορίτσια. Στη συνέχεια, άρχισαν να παρουσιάζουν ασυνείδητα συμπεριφορές που τους οδηγούσαν να βιώσουν την εμπειρία των επιπτώσεων αυτών.
Η τελευταία πρόταση είναι υψίστης σημασίας, στην οποία συνοψίζεται η θεωρία της αυτοεκπληρούμενης προφητείας: συχνά τα παιδιά γίνονται, αργότερα στη ζωή, τα αρνητικά μηνύματα που προσλαμβάνουν.
Αυτό το φαινόμενο μπορεί να λειτουργήσει σε δύο επίπεδα: στο σωματικό και στο ψυχολογικό. 
Η παχυσαρκία είναι ένα παράδειγμα μίας σωματικής εκδήλωσης. Οι ψυχολογικές εκδηλώσεις είναι πιο συχνές και χαρακτηριστικά παραδείγματα επικρίσεων είναι οι παρακάτω:
Είσαι χαμένος.
Δεν μπορείς να κάνετε τίποτα σωστά, έτσι;
Είσαι τόσο ανυπάκουος!
Δεν τα πας καλά με κανέναν. 
Ποτέ δεν τηρείς τους κανόνες. 
Είσαι προβληματικός.
Θα αποτύχεις, όπως συνήθως. 
Ποτέ δεν ακούς. 

Γιατί συμβαίνει αυτό;
Αυτό συμβαίνει επειδή τα παιδιά δεν έχουν την ψυχική και συναισθηματική ικανότητα να αντικρούσουν τα αρνητικά μηνύματα. Ωστόσο, δεν είναι μόνο απλά σφουγγάρια που εφαρμόζουν ό,τι τους λένε. Είναι ευφυή σφουγγάρια που υιοθετούν και αφομοιώνουν τις γνώσεις που τους δίνονται.

Φανταστείτε το εξής: γεννιέστε χωρίς να γνωρίζετε πολλά για το ποιος είστε. Η δουλειά σας ως παιδί είναι να μάθετε ποιοι είστε και να ενεργήσετε αναλόγως. Καθώς μεγαλώνετε και αναπτύσσεστε, θα βασίζεστε στους γονείς και στους κηδεμόνες σας για να σας διδάξουν ποιοι είστε. Σε αυτό το πεδίο, η πίστη σας προς αυτούς είναι υπέρτατη.

Καθώς λαμβάνετε τα αρνητικά μηνύματα, ξέρετε ότι είναι αλήθεια. Όταν σας λένε ότι είστε ένας χαμένος, θα το πιστέψετε και θα ενεργήσετε αναλόγως. Όταν σας λένε ότι είστε ένα ανυπάκουο, ένα ανυπόφορο παιδί, τότε συμμορφώνεστε. Όσο περισσότερο προσπαθείτε να ικανοποιήσετε τις αρνητικές προσδοκίες των γονέων σας τόσο περισσότερα αρνητικά μηνύματα θα λαμβάνετε που επιβεβαιώνουν πόσο αλήθεια είναι αυτά τα μηνύματα. Είναι ένας φαύλος κύκλος γεμάτος αυταπάτες.
Στη συνέχεια, κάτι συναρπαστικό συμβαίνει. Πολλοί άνθρωποι, συχνά σε μια εκπληκτικά νεαρή ηλικία, θα επαναστατήσουν ενάντια σε όλη αυτήν την αρνητικότητα. Είναι τόσο πληγωμένοι ή αγανακτισμένοι από όλη αυτή την εσωτερικευμένη αρνητικότητα που έχουν ορκιστεί να πολεμήσουν, να αποδείξουν πως είναι αναληθές. Ορκίζονται ότι θα κάνουν κάτι για τους εαυτούς τους και να αποδείξουν στους γονείς τους ότι έκαναν λάθος, μια για πάντα. Συχνά ονειρεύονται την ημέρα που μία ζωή ευημερίας και εσωτερικής γαλήνης θα είναι δική τους.
Ευτυχώς που υπάρχει η αντίσταση αυτή. Αν είναι αρκετά ισχυροί και την υπερασπιστούν, μπορεί να τους βοηθήσει εποικοδομητικά μέχρι τα μέσα της ηλικίας των 30 ετών. Οδηγούνται προς ένα επιθυμητό μέλλον που έρχεται σε αντίθεση με αυτό το παρελθόν και συχνά έχουν σημαντικές επιτυχίες που καθιερώνουν μια σταθερή βάση για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Στην πορεία, όμως ενδέχεται να αυτομαστιγωθούν από την αυτοεπίκριση, την αυτο-αμφιβολία και το άγχος. Αυτά τα παλιά μηνύματα υπάρχουν ακόμη στην ψυχή τους. Με άλλα λόγια, έχουν δουλέψει εναντίον τους, αλλά δεν τα έχουν αφήσει να φύγουν. Σε κάποιο επίπεδο, εξακολουθούν να πιστεύουν και να φοβούνται ότι είναι όλα αλήθεια. Η προθυμία της παιδικής ηλικίας τους να τα πιστέψουν και να συμμορφωθούν με τα γονικά μηνύματα, τους κολλά γερά με πανίσχυρη κόλλα. Την ίδια στιγμή, δυσκολεύονται να αποκτήσουν έλεγχο στις σκέψεις τους, καθώς ακούν μία γνώριμη και κρίσιμη φωνή που ψιθυρίζει:
Είσαι χαμένος.

Δεν μπορεί να το κάνεις.

Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου.
Κανείς δεν σε αγαπά.
Αν αυτό σας προκαλεί εσωτερική αναστάτωση, αρνητικά συναισθήματα και αδυναμία εξέλιξης στη ζωή σας, μην αθετήσετε τον όρκο που έχετε δώσει ότι θα διαψεύσετε τους γονείς σας. Αναζητήστε ψυχολογική υποστήριξη και θεραπεία από ψυχολόγο, ο οποίος μέσα από εξειδικευμένη προσέγγιση θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε τα αίτια της δυσκολίας σας και να ισχυροποιήσετε το συναίσθημά σας για το πώς εσείς επιθυμείτε να ζήσετε τη ζωή σας, χωρίς να σας καθορίζει το παρελθόν.
——————————————
Πηγή: psychcentral.com – diSH lab
Βρείτε όλη την έρευνα του UCLA εδώ
www.psychologynow.gr

Η πολύ λαίμαργη φάλαινα ...


Κατάπιε όλα τα κύματα, 
όλες τις σταγόνες, 
όλους τους ναύτες, 
όλες τις γοργόνες, 
όλους τους φάρους, 
όλους τους ξιφίες, 
τους σπάρους, τα χταπόδια 
και τους αστερίες! 
Τα κανό, τα καβουράκια 
και της θάλασσας 
τ’ αλογάκια!


Έφαγε με φόρα 
τις βάρκες μία μία 
και με μεγάλη βουλιμία 
τα αεροπλανοφόρα 
και της γραμμής τα πλοία! 
Και, πράγμα που δεν πρέπει, 
δεν άφησε ούτε φύκι, 
δεν άφησε ούτε λέπι!

Κι έμεινε με μιας
στη μέση μιας μεγάλης ερημιάς! 

«Τα ’χαψα όλα, είπε 
μία κι έξω, 
ώρα τώρα να χωνέψω 
τα καβουράκια 
και τις μέδουσες τις κακομοίρες». 
Είδε τότε να ’ρχονται από μακριά 
με καμάκια μυτερά 
έξι εφτά φαλαινοθήρες

«Αχ! σκέφτηκε, τι συμφορά! 
Έρχονται να με σκοτώσουν, 
να με κάνουν μαργαρίνη 
και μπανέλες! 
Τι τις ήθελα τις τρέλες; 
Τι τρομάρα! Τι τρεμούλα! 
Αχ! μανούλα μου, γλυκιά 
μανούλα!» 

Τι να κάνει, τι; 
Ούτε νερό να κολυμπήσει, 
ούτε θάλασσα για να κρυφτεί! 
«Αχ! φώναξε, τι φρίκη! 
έφαγα τη θάλασσα 
που μ’ έκρυβε! 
Δεν άφησα ούτε φύκι! 
Ήτανε μεγάλο κρίμα 
να φάω και το τελευταίο κύμα! 
Δεν υπάρχει άλλη λύση! 

Προτού με κάνουν λιώμα, 
πρέπει αυτή η ερημιά 
να ξαναπλημμυρίσει» 
είπε η φάλαινα, 
κι άνοιξε το στόμα 
και βγήκαν τα κύματα 
και οι κυκλώνες, 
οι ναύτες, τα πέλαγα 
και οι γοργόνες, 
οι σπάροι, οι ξιφίες, 
τα χταπόδια και οι αστερίες, 
τα κανό, τα καβουράκια 
και της θάλασσας 
τ’ αλογατάκια. 

Έκανε η φάλαινα 
ένα μακροβούτι, 
στο νεράκι χώθηκε, 
κρύφτηκε και σώθηκε! 
Κι από τότε της κόπηκε 
η λαιμαργία 
και τρώει τις μαρίδες 
μία μία!


Ευγένιος Τριβιζάς

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki