Η Ειρήνη της Δημιουργίας / Καληνύχτα σας...

Ο αέρας, ο ήλιος, η γης, το νερό, υφαίνονται
υφαίνουν τα κλώνια των δέντρων
δίχως ν' ακούγονται.

Το όνειρο, η λύπη, το φως, η ζωή, υφαίνονται
υφαίνουν την ποίηση μέσα μου
δίχως ν' ακούγονται.

Και μάλιστα, νιώθω κάτι πρόωρο
σήμερα. Φέτος θ' ανθίσω
πριν απ' τα δέντρα.

Νικηφόρος Βρεττάκος "Ποιήματα", τόμος 3ος, σελ. 232

από Τα τετράδια της Αμπάς
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ειρήνη...

Το ουσιαστικό ειρήνη εικάζεται ότι προέρχεται από το ρήμα εἴρω = συνδέω (βάζω τα πράγματα σε μια σειρά).

    Το όνομα προέρχεται από τη θεά των Αρχαίων Ελλήνων, Ειρήνη. Κόρη του Δία και της Θέμιδας, ήταν μια από τις Ώρες και αποτελούσε την προσωποποίηση της ειρήνης και του πλούτου. Στην τέχνη απεικονίζονταν σαν μια νεαρή όμορφη γυναίκα που κρατούσε το Κέρας της Αμάλθειας, σκήπτρο και ένα πυρσό. 

Η Ειρήνη ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, θεά των αρχαίων Ελλήνων. Αποτελούσε προσωποποίηση της ειρηνικής κατάστασης των πραγμάτων, θυγατέρα του Δία και της Θέμιδας, θεάς της δικαιοσύνης και αδελφή της Ευνομίας και της Δίκης, με τις οποίες αποτελούσαν τις Ώρες.

Οι Αρχαίοι Έλληνες πολύ συχνά ίδρυαν βωμούς προς αυτήν μετά το πέρας των εχθροπραξιών. 

Γνωστά της επίθετα ήταν τα: «Γλυκεία», «Βαθύπλουτος», «Πλουτοδότειρα» κ.ά. 

    Ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης παρουσιάζουν την Ειρήνη στα έργα τους ως φορέα της ευφορίας και του πλούτου. Η αντίστοιχη θεά για τους Ρωμαίους ήταν η Παξ (Pax), η λατινική εκδοχή της. 

Ένα πολύ γνωστό γλυπτό είναι το σύμπλεγμα του Κηφισόδοτου, πατέρα του Πραξιτέλη των αρχών του 4ου αιώνα π.Χ. που αναπαριστά την Ειρήνη να κρατά στην αγκαλιά της τον Πλούτο. 

    Το γλυπτό ήταν στημένο στην Αγορά της Αθήνας, ενώ ρωμαϊκό αντίγραφό του υπάρχει στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Κρατάει ένα μικρό αγόρι τον Πλούτο, με το δεξί του χέρι απλωμένο προς το πρόσωπο της Θεάς, ενώ με το αριστερό του χέρι να κρατάει το κέρας της Αμάλθειας, σύμβολο της αφθονίας. Δημιουργός του θεωρείται ο Κηφισόδοτος, πατέρας του Πραξιτέλη ή αδελφός του. Είναι ένα θαυμαστό έργο, στην έκφραση και στην τεχνική παρουσίαση του ενδύματος της Ειρήνης, το οποίο θυμίζει το στυλ των χρόνων του Φειδία. Σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο
[Θεογονία ] δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν, ἣ τέκεν Ὥρας,

Εὐνομίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυῖαν, αἵ τ᾽ ἔργ᾽ ὠρεύουσι καταθνητοῖσι βροτοῖσι, Μοίρας θ᾽, ᾗς πλείστην τιμὴν πόρε μητίετα Ζεύς, 905 Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵ τε διδοῦσι θνητοῖς ἀνθρώποισιν ἔχειν ἀγαθόν τε κακόν τε. τρεῖς δέ οἱ Εὐρυνόμη Χάριτας τέκε καλλιπαρήους,
Ὠκεανοῦ κούρη πολυήρατον εἶδος ἔχουσα...

Από Βικιθήκη - Ησίοδος, Θεογονία '[2]

[Θεογονία] Δεύτερη πήρε σύζυγο τη λαμπερή τη Θέμιδα που γέννησε τις Ώρες, την Ευνομία, τη Δίκη και τη θαλερή Ειρήνη που των ανθρώπων των θνητών φροντίζουνε τα έργα, γέννησε και τις Μοίρες που ο συνετός ο Δίας τούς έδωσε τη μέγιστη τιμή, τη Λάχεση, την Άτροπο και την Κλωθώ που στους ανθρώπους δίνουν τους θνητούς και το καλό και το κακό να έχουν. Τρεις Χάριτες μ᾽ ωραία μάγουλα του γέννησε η Ευρυνόμη, η κόρη του Ωκεανού που 'χει όψη πολυέραστη.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Νικηφόρος Βρεττάκος - «ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙ» (για την «Άνωθεν Ειρήνη») / Καλημέρα σας...

Eπειδή την Ειρήνη, εδώ κάτω, εμείς την κατασπαράζουμε...

 

Απαγγέλλει ο ίδιος ο ποιητής

της Ειρήνης και της Αγάπης
 

Nikiforos Vrettakos was widely regarded as "The Patron Saint "of Greek poetry". The poet of PEACE and LOVE.
His poem here is panegyric to a peaceful world conveyed through various idyllic images. I find it all the more moving when the poet himself is the reciter. 

Τ' όνομά σου: ψωμί στο τραπέζι.
Τ' όνομά σου: νερό στην πηγή.
Τ' όνομά σου: αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων.
Τ' όνομά σου: παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.

Τ' όνομά σου: ρινίσματα ήλιου.
Τ' όνομά σου: στροφή από φλάουτο τη νύχτα.
Τ' όνομά σου: στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ' όνομά σου: κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την Άνοιξη πίσω τους.

Τ' όνομά σου: βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο.
Τ' όνομά σου: περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα.
Τ' όνομά σου: τοπίο χωρισμένο με χρώματα.
Τ' όνομά σου: δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.

Τ' ό νομά σου: ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι.
Τ' όνομά σου: ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους.
Τ' όνομά σου: μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο.
Τ' όνομά σου: ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.

Τ' όνομά σου: ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το μάγουλο.
Τ' όνομά σου: πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων.
Τ' όνομά σου: ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ' όνομά σου: πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα.

Τ' όνομά σου: Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ' όνομά σου: Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων.
Τ' όνομά σου: Ειρήνη στις ρότες των πλοίων.
Τ' όνομά σου: ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε.

Τ' όνομά σου: αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.
Τ' όνομά σου: αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.

Από το έργο του «Ο χρόνος και το Ποτάμι» 

που γράφτηκε το 1957.

Magnificat 

Your name:
Bread on the table.
Water in the fountain.
Honeysuckle of stars as they rise.
Window open by night on 1st May.
 
Flickers of sunlight.
The strain of the flute at night.
A rose on the lips of angels.
Horse bells beckoning in Springtime.
 
Raindrops on the farmers brow.
Food scraps at the shepherds hut.
A landscape of many colours.
Two oak trees framed by a rainbow.
 
A whispering from star to star.
The chattering between two streams.
The monologue of a pine tree at Sounion.
A deer knee-deep in a wave of sunshine.
 
A rose petal on a babys cheek.
A staff of music on the feelers of crickets.
The charioteer in the suns chariot.
The course of five swans pulling Pleiades through the sky.
 
Peace in the tree tops.
Peace in the city streets.
Peace along the shipping routes.
 
A leftover crust at the edge of the world.
A pediment of doves on the horizon.
A hallelujah at the summit of Everest.

Lyrics: Nikiforos Vrettakos
Musica: Terpsihori Papastefanou
Prima esecuzione: Danai Barabouti

Il tuo nome: un pane sulla tavola.
Il tuo nome: dell'acqua nella fonte.
Il tuo nome: un caprifoglio di stelle rampicanti.
Il tuo nome: una finestra aperta nella notte del Primo di Maggio.

Il tuo nome: limature di sole.
Il tuo nome: un fraseggio di flauto nella notte.
Il tuo nome: una rosa tra le labbra degli angeli.
Il tuo nome: un tintinnio di cavalli trainanti la primavera.

Il tuo nome: una pioggerella sulla fronte del seminatore.
Il tuo nome: una ridondanza nella capanna del pastore.
Il tuo nome: un paesaggio scandito di colori.
Il tuo nome: due querce dove l'arcobaleno poggia i suoi estremi.

Il tuo nome: un sussurro da stella a stella.
Il tuo nome: una conversazione tra due ruscelli.
Il tuo nome: un monologo di pino a capo Sunio.
Il tuo nome: un cervo sprofondato al ginocchio in un riflusso di sole.

Il tuo nome: un petalo di rosa sulla guancia di un neonato.
Il tuo nome: un pentagramma sulle antenne dei grilli.
Il tuo nome: l'Auriga sul carro del sole.
Il tuo nome: il cammino di cinque cigni che traggono le Pleiadi nel cielo.

Il tuo nome: Pace tra le fronde del bosco.
Il tuo nome: Pace nelle strade della città.
Il tuo nome: Pace sulle rotte delle navi.
Il tuo nome: un pane benedetto, gettato in capo alla terra, che è avanzato.

Il tuo nome: un frontone di colombi all'orizzonte.
Il tuo nome: un alleluia in cima all' Everest.

Ειρήνη είναι...

"Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κ’ ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει."😞

Γιάννης Ρίτσος (ΕΙΡΗΝΗ)

Από την συλλογή ΑΓΡΥΠΝΙΑ (1941-1953)
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τάσος Λειβαδίτης: Ο ποιητής του Έρωτα και της Επανάστασης

Pieta of syria by Delawer-Omar

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη
και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου
θα ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα
στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

......................

Το ξέρω, είναι όμορφο ν' ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς εν' άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να λεει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ' αποχαιρετήσεις όλ' αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ' άστρα, για όλες τις λάμπες
και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

......................
Don't let yourself been carried away
not for a single moment.
By just relaxing awhile and recalling
your childhood years,
you let thousands of kids slaughtered,
when playing harmlessly in the cities.
If you perish just a moment looking at sunset,
tomorrow people will be dying at the night of war.
If you stop for a moment to dream,
then millions of human dreams
will turn to dust under the bombshells.
You don't have time,no time for yourself,
if you want to be called a man.

ολόκληρο το ποίημα στα Τετράδια της Αμπάς 

Δικαιοσύνη... Ειρήνη... / Καληνύχτα σας

Τα ιδανικά της Ειρήνης και της Δικαιοσύνης, όσο νωρίτερα μπαίνουν στις καρδιές, τόσο βαθύτερα θα ριζώσουν και τόσο περισσότερο θα διατηρηθούν.

Γιώργος Σεφέρης

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ.

Ένας ύμνος του Nâzım Hikmet για την Ειρήνη ...

Τραγούδι.

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας.

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας.

Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες

ω, μην τρομάζετε καθόλου που είμαι αθώρητη

κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει.

Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα

στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε

κι είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα,

μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.

Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου

μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια

όλη-όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα

την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.

Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,

κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει

τι το παιδί που σαν κομμάτι εφημερίδα κάηκε

δε μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.

Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,

φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας

έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται

και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.

 

Ναζίμ Χικμέτ.

απόδοση Γιάννη Ρίτσου..

 

Σαν σήμερα 6 Αυγούστου 1945
 

Δήμητρα Αναγνωστοπούλου

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΠΟΛΕΜΟΣ και ΕΙΡΗΝΗ

(Στο απόσπασμα που ακολουθεί, ο πόλεμος και η ειρήνη είναι δύο παιδιά που συζητούν μεταξύ τους).

Πόλεμος: Σκέφτηκα, να πάω στην Τουρκία να την ξεσηκώσω εναντίον της Ελλάδας;

Ειρήνη: Γιατί δεν ησυχάζεις; Πόσους ακόμα νεκρούς θες να δεις;

Πόλεμος: Διψώ για αίμα και δυστυχία.

Ειρήνη: Δεν σκέφτεσαι πόσα μικρά παιδιά θα στερηθούν το γέλιο, τη χαρά;

Πόλεμος: Μη νομίζεις πως θα λυπηθώ τα παιδιά, Τα μισώ, όπως κι εσένα.

Ειρήνη: Εγώ δεν έχω όπλα, έχω όμως καρδιά και θα στείλω τα μηνύματά μου, σ’ όλους αυτούς που μάχονται για εμένα.

Ένα μικρό αφιέρωμα στο σύγχρονο κόσμο.

Δημήτρης Λαγός

Πρώτη δημοσίευση: 7 Dec 2006

Το χαμομηλάκι σας εύχεται Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα!!

Ευχές για έναν κόσμο χωρίς βία,
γεμάτον απ' Αγάπη, Ειρήνη και Υγεία!!

Το Χαμομηλάκι

Έτσι θα μπορείς να ειρηνεύεις...

«…Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω…»

Να έχεις συναίσθηση της κατάστασής σου, και η αμαρτία σου να βρίσκεται συνεχώς μπροστά σου.

Τι θα πει αυτό;

Αυτό θα πει, να μη νομίζεις ότι είσαι αναμάρτητος, ότι είσαι αλάθητος, ότι είσαι κάτι ανώτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι καλύτερο από τους άλλους και ότι για να το πετύχεις αυτό, θα πρέπει να φέρνεις τα λάθη και τα σφάλματα τα οποία έχεις κάνει, συνεχώς στο νου σου.

Κάπως έτσι θα μπορείς να μην κρίνεις κανέναν για τα λάθη του. Θα μπορείς να συγχωρείς τους άλλους, όταν πέφτουν.

Θα μπορείς να μην κρατάς μέσα σου πίκρα και κακία για τα όσα σου κάνανε. 

«Άνθρωποι είναι και αυτοί», θα σκέφτεσαι, «και εγώ δεν είμαι καλύτερος», και θα μπορείς έτσι να ειρηνεύεις.

Έτσι θα έχεις λιγότερο άγχος, λιγότερη ένταση, καθώς δεν θα προσπαθείς άλλο πια να παρουσιάσεις έναν τέλειο εαυτό, μια ιδεατή εικόνα στους γύρω σου, στον κόσμο, αλλά θα παραδέχεσαι ταπεινά τις όποιες αδυναμίες σου, παλεύοντας να τις αλλάξεις…

«…Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός…»

Τι θα πει αυτό;

Με λίγα λόγια, να βλέπεις τα χάλια σου, τα δικά σου χάλια, και να σταματήσεις να ασχολείσαι, με το τί έκανε και με το τί είπε ο καθένας…

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτή η εικόνα στοιχειώνει ...

Αυτή η εικόνα στοιχειώνει,

φέρνει δάκρυα στα μάτια.......

και τι ήθελε ;;;;

Ειρήνη
Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.
Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ' τα δέντρα
είναι η ειρήνη.
Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα
μάτια
μ' ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
κι οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπο του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο
παιδί που ξυπνάει.
Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων
είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου
είναι το χαμόγελο της μάνας.
Μονάχα αυτό.
Τίποτ' άλλο δεν είναι η ειρήνη.
 

Γιάννης Ρίτσος

Όλο το ποίημα στα Τετράδια της Αμπάς

 

facebook 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η του Θεού Σοφία, η Δύναμη και η Ειρήνη

« ...
Ατενίζω στο βάθος την Πλατυτέρα. Ιστορημένη στο κέντρο της αψίδος, λάμπει μέσα στο χρυσό της κάμπο. Το κυανούν μαφόριον τονίζει το αειπάρθενον της αμολύντου Κόρης. Εις τας αγκάλας φέρει με πολλήν τρυφερότητα τον προαιώνιον Λόγον, τον αμήτορα εκ Πατρός και απάτορα εκ Μητρός. Για πεντακόσια χρόνια ήταν σοβατισμένη. Παχύ κονίαμα εκάλυπτε όλην αυτή την μεγαλειώδη παράστασι, αυτόν τον γλυκασμό των αγγέλων, αυτό το χάρμα οφθαλμών.

Είναι μεσημέρι. Οι ακτίνες του ηλίου κατακλύζουν κατά δέσμες τον ναό. Ο αέρινος τρούλλος λάμπει όλος και πετά, χάνεται προς τον ουρανό. Ώσπου ουρανός και τρούλλος γίνονται ένα. Ένας τρούλλος που φαντάζει πως δεν στηρίζεται πουθενά, χωρίς βάρος, άυλος, όλος φως…

…Μου ‘ρθε ένας κόμπος στο λαιμό. Ένα πικρό παράπονο. Γιατί Θεέ μου, γιατί;  Θέλω να κλάψω. Θέλω τα δάκρυά μου να ενωθούν με τα δάκρυα της πονεμένης Ρωμηοσύνης. Τα δάκρυα που ποτέ δεν στεγνώνουν…»*

Την αγάπη αυτή και το μεγαλείο της Αγιά Σοφιάς αλλά και της Πόλης των Πόλεων, τα κατανοείς, τα νιώθεις, τα βιώνεις μέσα από τα μάτια του π. Δοσίθεου, είτε διαβάζεις βιβλία του είτε μιλάς μαζί του από κοντά. Κατανοείς γιατί δεν είναι Αγιά Σοφιά, αλλά ο ναός Της Του Θεού Σοφίας που στέκεται αγκαλιά με το ναό Της Του Θεού Ειρήνης, ο οποίος βρίσκεται δίπλα του ακόμη και το ναό Της Του Θεού Δύναμης, ο οποίος δεν διασώζεται. Και όπως μας εξηγούσε ο π. Δοσίθεος, χτίστηκε ο μεγάλος ναός της Σοφίας, για να έχει δύναμη το κράτος θα πρέπει έχει τη σοφία Του Θεού και ειρήνη…

Αυτό που με βεβαιότητα γνωρίζω είναι ότι οι συμβολισμοί δεν χάνονται. Όσο κι αν ποδοπατιούνται, υπάρχουν. Ίσως κοιμούνται μέσα στην ιστορία, αλλά αναδίδουν την ενέργειά τους. Ίσως αυτός είναι ένας από τους λόγους που η Κωνσταντινούπολη είναι η Πόλη που κανένας δεν μπορεί να αποχωριστεί.
»

Ελένη Ευαγγελία Αρωνιάδα

* Από τον πρόλογο του βιβλίου του ‘Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο’, του Αρχιμανδρίτη Δοσίθεου, Ηγούμενου της Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνης.
https://www.evrytanikospalmos.gr/
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Χριστούγεννα στα χαρακώματα

24 Δεκεμβρίου 1914, στην περιοχή Πλούχστιρτ της Φλάνδρας. Εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι επιχειρήσεις στο Δυτικό Μέτωπο έχουν βαλτώσει. Η προέλαση των Γερμανών έχει ανακοπεί από τις δυνάμεις της Αντάντ. Οι δύο στρατοί επιδίδονται σ' έναν απάνθρωπο πόλεμο φθοράς μέσα στα χαρακώματα.
Η βραδιά ήταν κρύα και υγρή την παραμονή των Χριστουγέννων. Γύρω στα μεσάνυχτα, Βρετανοί στρατιώτες άκουσαν από τις γραμμές των Γερμανών μια χορωδία να ψάλει την Άγια Νύχτα και είδαν κεράκια να τρεμοσβήνουν σ' ένα υποτυπώδες χριστουγεννιάτικο δέντρο. Συνηθισμένοι να πυροβολούν και στο παραμικρό φως που εμφανιζόταν στον ορίζοντα, αυτή τη φορά κοντοστάθηκαν. Το πνεύμα των Χριστουγέννων είχε φωλιάσει στις καρδιές τους. Ο σπόρος της ανακωχής είχε ριζώσει.

Οι Βρετανοί ανταπέδωσαν με τα δικά τους κάλαντα και σε σύντομο χρονικό διάστημα οι εκπρόσωποι των δύο εχθρικών δυνάμεων συναντήθηκαν στη νεκρή ζώνη, παρακούοντας τις εντολές των ανωτέρων τους. Ήταν μια μικρή ανταρσία και από τις δύο πλευρές, που σταμάτησε για λίγο τον πόλεμο.
Το πρωί των Χριστουγέννων, Άγγλοι και Γερμανοί έθαψαν τους νεκρούς τους, απαγγέλοντας μαζί τον 23ο Ψαλμό του Δαυίδ «Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει…». Στη συνέχεια έσφιξαν τα χέρια, φλυάρησαν, είπαν ο ένας στον άλλο τα παράπονά τους, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα (ουίσκι, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες και τα σχετικά) και κατέβασαν πολλά λίτρα μπύρας. Μόνο ο Άγγλος μπαρμπέρης στρώθηκε στη δουλειά, αφού είχε να κουρέψει και πολλά γερμανικά κεφάλια. Νωρίς το απόγευμα οι δύο πλευρές βρέθηκαν αντίπαλες σε ποδοσφαιρικό αγώνα, τον οποίο κέρδισαν οι Γερμανοί με 3-2.
Η ειρήνη κράτησε μόνο 24 ώρες. Την επόμενη μέρα οι φίλοι έγιναν και πάλι εχθροί. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα στην αρχή του. Θα κρατήσει ακόμη τέσσερα χρόνια και θα στοιχίσει τη ζωή σε 10 εκατομμύρια ανθρώπους.

© SanSimera.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Χριστούγεννα 1914 Christmas Eve  

Ζωγραφιές για την Εργατική Πρωτομαγιά

Ζωγραφιές μέσα από τα μάτια των παιδιών
για την Πρωτομαγιά και την Ειρήνη

Το Χαμομηλάκι

Νικηφόρος Βρεττάκος - Nikiforοs Vrettakos: «ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙ» - "MAGNIFICAT"

Απαγγέλλει ο ίδιος ο ποιητής της Ειρήνης 

και της Αγάπης

Τ' όνομά σου: ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το μάγουλο.

Αφιέρωμα στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 

ΤΥΡΟΣΑΠΟΥΝΑΚΑΙΙΚΩΝ 

Αρκαδίας. 

Nikiforos Vrettakos was widely regarded as "The Patron Saint "of Greek poetry". The poet of PEACE and LOVE.
His poem here is panegyric to a peaceful world conveyed through various idyllic images. I find it all the more moving when the poet himself is the reciter.

Καληνύχτα σας...

Τ'όνομά σου : ψωμί στο τραπέζι.
Τ'όνομά σου : νερό στην πηγή.
Τ'όνομά σου : αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων.
Τ'όνομά σου : παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.
Τ'όνομά σου : ρινίσματα ήλιου.
Τ'όνομά σου : στροφή από φλάουτο τη νύχτα.
Τ'όνομά σου : στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ'όνομά σου : κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την 'Aνοιξη πίσω τους.
Τ'όνομά σου : βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο.
Τ'όνομά σου : περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα.
Τ'όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα.
Τ'όνομά σου : δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.
Τ'όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι.
Τ'όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους.
Τ'όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο.
Τ'όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.
Τ'όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το μάγουλο.
Τ'όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων.
Τ'όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ'όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα.
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων.
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στις ρότες των πλοίων.
Τ'όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε.
Τ'όνομά σου : αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.
Τ'όνομά σου : αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.

Από το έργο του «Ο χρόνος και το Ποτάμι» που γράφτηκε το 1957.

---

This video presents a live recording of a concert in Krokees in 1987 in honour of the local poet Nikiforos Vrettakos. The concert was arranged by The Cultural Society of Krokees and features the choir of Krokees accompanied on the piano by George Pavlakos.

Magnificat
Your name:
Bread on the table.
Water in the fountain.
Honeysuckle of stars as they rise.
Window open by night on 1st May.
Flickers of sunlight.
The strain of the flute at night.
A rose on the lips of angels.
Horse bells beckoning in Springtime.
Raindrops on the farmers brow.
Food scraps at the shepherds hut.
A landscape of many colours.
Two oak trees framed by a rainbow.
A whispering from star to star.
The chattering between two streams.
The monologue of a pine tree at Sounion.
A deer knee-deep in a wave of sunshine.
A rose petal on a babys cheek.
A staff of music on the feelers of crickets.
The charioteer in the suns chariot.
The course of five swans pulling Pleiades through the sky.
Peace in the tree tops.
Peace in the city streets.
Peace along the shipping routes.
A leftover crust at the edge of the world.
A pediment of doves on the horizon.
A hallelujah at the summit of Everest.

Τρόμος πάνω από την πόλη

Καλή Πρωτοχρονιά να έχουμε.

Απόψε, αλλάζει ο χρόνος.
Απόψε, όλοι οι λαοί του κόσμου θα γιορτάσουν την αλλαγή του χρόνου.
Απόψε, όλοι θα σπεύσουν στις πλατείες της πρωτεύουσας τους να υποδεχτούν τον νέο χρόνο.
Απόψε, όλοι θα βγουν να θαυμάσουν τα πυροτεχνήματα της προϋπάντησης του νέου έτους.
Απόψε, παρέα με την Ελπίδα, όλοι θα τρέξουν να γιορτάσουν για μια καλύτερη χρόνια.

 

Πόσο αλήθεια είναι αυτό;
Σε όλες τις μεγάλες πόλεις,
στο Βερολίνο,
στο Λονδίνο,
στο Παρίσι,
Στη Νέα Υόρκη ...
χιλιάδες ανθρώπων θα γιορτάσουν.

Απόψε, η Ιερή Πόλη του Ανθρώπου, δεν θα γιορτάζει

Απόψε, η Ιερή Πόλη του Κόσμου θα κλαίει

Θα "γιορτάσουν" με τη συνοδεία αστυνομικών
Θα "γιορτάσουν" με τη περιφρούρηση στρατιωτικών
Θα "γιορτάσουν" με σκυλιά ανάμεσά τους
Θα "γιορτάσουν" με ελεύθερους σκοπευτές στις ταράτσες των κτιρίων

Γιατί; Γιατί;
Επειδή κυριαρχεί ο τρόμος.
Επειδή όλοι φοβούνται χτυπήματα από τον ISIS, την Al-Qaeda και όποιο άλλο παρακλάδι τους.
Η Δύση φοβάται τους φονταμελιστές
Η Δύση πλέον δεν γιορτάζει
Η Δύση είναι σε επιφυλακή
Επειδή φοβάται

Έτσι που τα έκανε η Δύση, από την απληστία της, τώρα φοβάται.
Φοβάται επειδή, αυτοί που δεν έχουν να χάσουν τίποτε, επειδή τους τα πήραν όλα, αυτοί επιτίθενται, όπου και όπως μπορούν.
Και ανάμεσα σ' αυτούς, βρίσκουν ευκαιρία και οι παγκόσμιοι τρομοκράτες, να επιβουλεύονται το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας των ανθρώπων.

Τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ένα είναι το μήνυμα, δυνατό, αναγκαίο και επίκαιρο:

«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».

Είθε η νέα χρονιά να κάνει πράξη το Μήνυμα στις καρδιές μας, να φέρει την Ειρήνη στη γη και την Ευδοκία στις καρδιές μας

Το χαμομηλάκι

«Ειρήνη» – Η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα

Το βίντεο της Ύπατης Αρμοστείας με την "Ειρήνη"

Η επεξεργασία μέσα στην τάξη. Μία εικόνα χίλιες λέξεις...

από Νηπιαγωγείο με Φαντασία
Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες