Τα μπουλουκάκια, τα λουκουμάκια, τα φρατζολάκια :) Οι μαμάδες με τα στρογγυλά, παχουλά μωράκια!

Το χαμομηλάκι λέει: 
Αν τα θηλάζετε αποκλειστικά και είναι μπουλουκάκια, μην ανησυχείτε καθόλου. Θα «σουρώσουν» σίγουρα, όπως έλεγε η γιαγιά μου. 

Αρκεί να μην τα πλακώσετε μετά στις μπισκοτόκρεμες, τα γλυκάκια, τα σοκολατοειδή, τα παγωτάκια και όλα τα άλλα ανθυγιεινά τερψυλαρύγγια!!

............

Μήπως το μωρό σας έχει ένα χαριτωμένο διπλοσάγωνο; 

Μήπως τα μπρατσάκια και τα μπουτάκια του το κάνουν να μοιάζει με το ανθρωπάκι της Michelin; 

Μήπως τα μάγουλά του είναι τόσο μεγάλα που άνετα τα περνάει κανείς για αερόστατα; 

Αν είστε γονείς ενός τροφαντού, ροδοκόκκινου μωρού κατ’ αρχάς τα συγχαρητήριά μας –τα παχουλά μωρά είναι ό,τι πιο γλυκό μπορείς να… ζουλήξεις! Κατά δεύτερον, αυτό το κείμενο γράφτηκε για εσάς και το στρογγυλό μωράκι σας, γιατί μόνο εσείς μπορείτε να καταλάβετε…

Οι χαζές ερωτήσεις του κόσμου
Αν έχεις ένα τροφαντό μωράκι με το οποίο περήφανα κυκλοφορείς, αργά ή γρήγορα θα υποστείς τις ανόητες ερωτήσεις του κόσμου όπως:

Ααα, τι γλυκούλι! Πόσα κιλά είναι;Ααα, τι γλυκούλι! Πόσα κιλά γεννήθηκε;Ααα, τι γλυκούλι! Παχουλό είναι… Τι το ταΐζεις;

Γεγονός είναι ότι ένα χαριτωμένο, παχουλό μωρό… εγείρει τα πάθη! Αλλά στην ερώτηση, φερ’ ειπείν, 

«Τι το ταΐζεις», δυσκολεύεσαι να δώσεις μια νορμάλ απάντηση κι έτσι καταλήγεις να αμφιταλαντεύεσαι ανάμεσα στο «Θηλάζει» και στο «Το ταΐζω αποκλειστικά παγωτά και σουβλάκια».

Η χαρά των γιαγιάδων
Είναι λες και οι γιαγιάδες βγαίνουν όλες από την ίδια μηχανή παραγωγής γιαγιάδων. Όλες ανεξαιρέτως χαίρονται από τα βάθη της καρδιάς τους, όταν βλέπουν ότι το εγγονάκι/ ανιψάκι ή άσχετο μωράκι που γνώρισαν είναι παχουλό (με τον ίδιο τρόπο που όταν σου λένε «πάχυνες» εννοούν ότι ομόρφυνες!). 

Και όσο εσύ ανησυχείς και αγωνιάς για την καμπύλη ανάπτυξης του μωρού σου, η μάνα σου, η πεθερά σου και η θεία Ζίτσα χαίρονται να το βλέπουν να στρογγυλεύει.

Ο «κακός» παιδίατρος
Τα στρουμπουλά μωρά είναι ό,τι ομορφότερο μπορεί να πιάσει, να δει, να ζουλήξει και να μυρίσει ένας άνθρωπος (μαζί ίσως με τα κουτάβια). 

Και αντί η ευχάριστη και τρισχαριτωμένη παχυσαρκία ενός μωρού να γίνεται δεκτή από την επιστήμη με πανηγυρισμούς και πυροτεχνήματα, ο κακός παιδίατρος θα σου πει ότι από μια ηλικία και μετά «πρέπει να προσέξετε» και θα σου αραδιάσει νούμερα για την παιδική παχυσαρκία. Θα έχει κάθε δίκιο, θα είναι απόλυτα σωστός, αλλά, όπως και να το κάνουμε, θα είναι πολύ δύσκολο να αποχωριστείτε τα υπερτροφικά μάγουλά του.
Ο Παράδεισος είναι δυο τροφαντά, μεγάλα, απαλά και μυρωδάτα μάγουλα.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε έπη και ποιήματα, να συνθέσουμε ωδές και να γυρίσουμε ονειρεμένα βίντεο κλιπς με θέμα τα μεγάλα, στρογγυλά, αφράτα, ευωδιαστά, ζουμερά μάγουλα ενός τροφαντού μπέμπη ή μιας στρογγυλής μπέμπας! Μοιάζουν με ζεστά ψωμάκια ή με μικροσκοπικά μαξιλάρια και είναι ένα από τα καλύτερα σημεία για να δώσεις φιλιά.

Αλλά αυτό που ξέρουν όλοι οι γονείς, αυτό που είναι πραγματικά
 ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις στο μωρό σου αν έχει σούπερ μάγουλα είναι το εξής:

Παχουλό μωρό σημαίνει περισσότερος χώρος για φιλάκια!
Πιο πολλά κιλά, πιο πολύς όγκος. Πιο πολύς όγκος, πιο πολύς χώρος για φιλιά. Αν είστε μαμά ενός μωρού με... πιασίματα, τότε ξέρετε καλά ότι τα φιλιά στο τροφαντό του σώμα είναι σκέτη απόλαυση. 

Αν είστε μαμά ενός παχουλού μωρού, ξέρετε τα καλύτερα και τα πιο «ψαγμένα» σημεία για φιλιά. Ανάμεσα στο προγούλι και το λαιμό, που μυρίζει γάλα, μωρό και μαλακτικό, στις διπλίτσες που σχηματίζονται στα μπουτάκια του, στην χοντρή του κοιλιά, στο «γεμάτο» του σβέρκο. Κάθε διπλίτσα και καϋμός.
«Καλέ, τι μικρό που είναι το πουλάκι του!»

Το βάσανο της μάνας. Το γερό χαστούκι που έδωσε η μοίρα σε μια οικογένεια αναξιοπαθούντων. Το μεγάλο μαράζι. Το ηβικό λίπος. Το ηβικό λίπος είναι το λιπάκι που συσσωρεύεται γύρω απ' το πουλάκι του παχουλού αγοριού σας και κάνει το πουλάκι του να φαίνεται λιλιπούτειο. Το ηβικό λίπος είναι ο λόγος που οι γονείς ενός τροφαντού μωρού γένους αρσενικού αγωνιούν. Μη φοβού! Από προσωπική πείρα μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι τα (χοντρό)φαινόμενα απατούν -θα μεγαλώσει και θα... ξεδιπλωθεί το ταλέντο του.

Η μάχη με τα νούμερα
Μεγάλο μωρό, μεγάλα νούμερα. Να μεγαλώνεις ένα τροφαντό βρέφος σημαίνει να τρέχεις στα μαγαζιά για να αλλάξεις αυτά που οι φίλοι και οι γνωστοί του αγόρασαν. 

Ρώτησαν: «Κάνει αυτό σε μωράκι 5 μηνών;», 

«Κάνει άνετα», απάντησε η πωλήτρια. 

Γιατί η πωλήτρια δεν ξέρει ότι το δικό σας μωράκι είναι μεν 5 μηνών, αλλά έχει διάπλαση μωρού που έχει κλείσει τους 7... 

Χρειάζεσαι ένα τρίτο χέρι (ή ένα τρίτο μαστό) για να το ταΐσεις

Το καμάρι σας είναι φαγανό! 

Και όχι επειδή εσείς το πιέζετε να φάει -υπάρχουν άφθονα παραδείγματα, όπου το ένα αδερφάκι είναι σπίνος και το άλλο γίγαντας- αλλά επειδή... πεινάει! 

Όσο είναι μωρό θηλάζει με λαιμαργία και όταν μεγαλώσει γίνεται ο υπέρτατος λιγουράκος που καταβροχθίζει με χαρά όλο του το φαγητό, τσιμπάει και λίγο απ' του αδερφού του που περίσσεψε και, στο τέλος, ρωτάει χαμογελαστά «Έχουμε κανένα γλυκάκι;».

mama365

Εμείς οι ελάχιστοι πάλι αγνοήσαμε τους Μεγίστους ...

Το Σάββατο, μας κάλεσαν σε ένα «τσάι», απογευματινό. Νωρίς ήταν η πρόσκληση, αλλά τι να κάνεις, υποχρεώσεις …

Καθίσαμε, πήραμε το τσάι μας, καφέ ήθελα εγώ, αλλά δεν βαριέσαι, ήπια τσάι. Ήθελα και ένα τσιγαράκι, αλλά δεν ήταν πολιτικώς ορθόν και βγήκα έξω στο αγιάζι να κάνω το τσιγάρο μου. Ξεπάγιασα κιόλας κι όταν γύρισα, είχε χωριστεί η ομήγυρις σε δυο παρέες, η μια στον καναπέ οπού λέγανε πως ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν υπεύθυνος για όλα τα δεινά της χώρας. Η άλλη παρέα συνέχιζε να κάθεται στο τραπέζι που πήραμε το τσάι.

—Έλα, έλα να ακούσεις με φώναξαν, στο τραπέζι.
Πλησίασα και άκουσα πράγματα για τους τρεις Ιεράρχες, από μια εκδότρια, που δεν ήξερα που να τα … κατατάξω.
—Που τα βρήκατε αυτά, ρώτησα;
—Από τα κείμενα τους, μου απάντησε.
—Τα δικά τους κείμενα, ρώτησα;
—Τα δικά τους …
—Ποιο ακριβώς διαβάσατε;
—…
—Μήπως διαβάσατε το «Προς τους Νέους», λέω , μήπως το διαβάσατε, και παρατηρήσατε, ότι κάνει συνοπτική αναφορά σε όλη την ελληνική φιλοσοφία; 

Μήπως είδατε πόση αγάπη τρέφει για τους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους; 

Μήπως ξέρετε ότι ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος σπούδασαν στην Αθήνα, στην Ακαδημία Πλάτωνος; 

Μήπως γνωρίζετε, ότι ο  Πλάτωνας αποκαλείται «θείος» από αυτούς τους «ακατονόμαστους» όπως τους χαρακτηρίζετε;
Μήπως γνωρίζετε ότι ο Ιωάννης σπούδασε στον Λιβάνιο, τον τελευταίο εθνικό νεοπλατωνιστή φιλόσοφο; 

Μήπως γνωρίζετε ότι ο Λιβάνιος ήθελε να παραδώσει την σχολή του στον Ιωάννη;  

Μήπως γνωρίζετε ότι όλη η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στα Ελληνικά; 

Μήπως γνωρίζετε ότι όλη η Ορθοδοξία βασίσθηκε στην ελληνική φιλοσοφία και συμπληρώθηκε από τους λόγους του Χριστού;
—Εγώ διαβάζω πίσω από τις λέξεις και βλέπω άλλα πράγματα…(!!)  

Απομακρύνθηκε από την τράπεζα του τσαγιού.
Ανακατεύτηκα, από την ευκολία του διασυρμού, από την λάσπη που έριχνε αριστερά και δεξιά, άκριτα και ασυλλόγιστα, έτσι για να είναι μοντέρνα, για να κάνει εντύπωση, για να πουλάει τα βιβλία της. Και αυτή είναι η απλή εκδοχή.
Χαιρετηθήκαμε μετά από λίγο. Σηκωθήκαμε να φύγουμε όλοι. Η εκδότις ασπάστηκε τους πάντες, άπλωσα το χέρι μου και απευθύνθηκε σε μένα.
—Δεν θες να σε φιλήσω; Φοβάσαι να σε φιλήσει μια … παγανίστρια;
—Φίλα με, της λέω, αλλά πες μου σε παρακαλώ, τι υποστηρίζετε εσείς οι … παγανιστές;
—Εμείς, απάντησε, αγαπάμε τα λουλούδια, τα φυτά, την φύση, τα ζώα, αυτά υποστηρίζουμε.
—Γιατί, εμείς οι χριστιανοί δεν τα αγαπάμε; Δεν μας αρέσουν τα λουλούδια; Δεν πάμε εκδρομές; Δεν αγαπάμε την φύση; Τα ζώα; Σε συμβουλεύω να διαβάσεις την «Εξαήμερο» του Μεγάλου Βασιλείου, έναν ύμνο στη Φύση.
.................... 

Γιατί, τόσο μίσος καλοί μου φίλοι; Τι συμβαίνει; 

Τον Αϊ Βασίλη των παιδιών; Γιατί έλληνες χτυπάμε έλληνες, γιατί τους πετάμε από τα σχολεία μας, από τα ΜΜΕ, από τη δημόσια ζωή μας; 

Τι πάθαμε; Βασιλάκη τον λέγανε, ελληνόπουλο ήταν, εκεί στον πόντο γεννήθηκε, ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε και μετά μόνασε και μετά όντας γιατρός γιάτρευε κόσμο και κοσμάκη και διάλεξε να πάει στην πιο μακρινή ελληνική γη, να κρατάει ζωντανή την Ελλάδα και τον λόγο του Χριστού και έφτιαξε την ξακουστή Βασιλειάδα, μια πόλη ολόκληρη φιλανθρωπικών ιδρυμάτων για να υποστηρίζει όλους τους αδύναμους, χωρίς διάκριση, εθνικούς ή χριστιανούς, άντρες ή γυναίκες, γέρους ή παιδιά.

—Τι πάθαμε, συνέλληνες; Τι πάθαμε;!!

..............

περισσότερα στην πρώτη ανάρτηση: Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012 

το χαμομηλάκι

Γεώργιος Μπαμπινιώτης: Οι Τρεις Ιεράρχες θεμελιωτές της Ορθοδοξίας

Προσφώνηση κατά την Εορτή των Τριών Ιεραρχών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 30.1.2002, του πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητή της Γλωσσολογίας κ. Γεωργίου Μπαμπινιώτη

Έχουμε αλήθεια σκεφτεί γιατί μια εορτή Παιδείας, ένας κατ' εξοχήν εορτασμός του πνεύματος, της γνώσης και της καλλιέργειας ταυτίζεται στην Ελλάδα με μια εορτή θρησκευτική, μια εορτή τιμής προς τους θεμελιωτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης; 

Γιατί συν-εορτάζονται Παιδεία και Τρεις Ιεράρχες και όχι λ.χ. Παιδεία και πατριάρχης Φώτιος, μια μεγάλη παιδευτική μορφή του Βυζαντίου, ή Παιδεία και Ευστάθιος Θεσσαλονίκης ή Παιδεία και Ευγένιος Βούλγαρης; Είναι σύμπτωση; Είναι συμβολισμός; Είναι ιδεολόγημα; 

Ή δική μου εκτίμηση είναι ότι ό συνεορτασμός αυτός όχι μόνο δεν είναι συμπτωματικός ή προϊόν ιδεολογήματος, αλλά είναι συσχετισμός ουσίας, απόρροια βαθύτερης πνευματικής και πολιτισμικής σχέσης, σχέσης ταυτότητας και ιστορικής συνείδησης αυτής της Χώρας.

Θεωρώ ότι ό συνεορτασμός πηγάζει από μια σαφή πολιτισμική παραδοχή και εκδοχή της Παιδείας μας: ότι ή ελληνική Παιδεία στηρίχτηκε σε δύο παιδευτικούς άξονες, στον ορθολογισμό και στην "Ορθοδοξία Με άλλους όρους, στηρίχτηκε στη σπουδή της ελληνικής ορθολογικής σκέψης, όπως θεμελιώθηκε στα μεγάλα κείμενα της αρχαίας ελληνικής διανόησης, και στη σπουδή της Χριστιανικής Ορθόδοξης Πίστης, όπως θεμελιώνεται στη διδασκαλία της Κ. Διαθήκης και ερμηνεύεται στα μεγάλα κείμενα της Ορθόδοξης Θεολογίας, στα κείμενα του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ή ελληνική σύλληψη της Σχολικής Εκπαίδευσης συνδυάζει από παλιά δύο παιδευτικές αρχές: την Ελληνικότητα και τη Χριστιανική Πίστη, ό,τι ονομάστηκε Ελληνοχριστιανικό Ιδεώδες. Πρόκειται για ένα ιδεώδες πού δεν αμφισβητήθηκε βεβαίως, όταν το υποστήριζε ό Νεοελληνικός Διαφωτισμός με επικεφαλής τον Κοραή και τους Διδασκάλους του Γένους, ιερωμένους τους περισσότερους (τον Ευγένιο Βούλγαρη, το Νεόφυτο Δούκα, τον Άνθιμο Γαζή, τον Κωνσταντίνο Οικονόμο, το Νεόφυτο Βάμβα κ. ά.), ούτε όταν το υποστήριζαν ό Μακρυγιάννης, ό Κολοκοτρώνης και άλλοι αγωνιστές.

Αμφισβητήθηκε αργότερα, όταν παρασυνδέθηκε μ' έναν έντονο συντηρητισμό στην εκπαιδευτική πράξη, και ως όρος απαξιώθηκε συγκυριακά, όταν χρησιμοποιήθηκε προπαγανδιστικά στη δικτατορία του Παπαδόπουλου ως εθνικιστικό σύνθημα. Τα πάντα, είναι γνωστό, μπορούν να στρεβλωθούν και να απαξιωθούν, αν αποτελέσουν αντικείμενο σκοπιμοτήτων και προκάλυμμα διαφορετικών προθέσεων.

Σήμερα είναι, νομίζω, πλέον καιρός ή λέξη ελληνοχριστιανικός να «αποχαρακτηρισθή» πολιτικά και ιδεολογικά, με εξαίρεση τις ιστορικές αναφορές στην περίοδο της Επταετίας, και να επανακτήσει το πρωτογενές και ουσιαστικό εννοιολογικό και σημασιολογικό περιεχόμενο της, πού είναι ή αναφορά στο δίπολο Ελληνικότητας και Χριστιανισμού, κλασικού ελληνικού ορθολογισμού και Χριστιανικής Ορθοδοξίας. 

Κι αυτό, γιατί οι τρεις αυτοί γίγαντες της Πατερικής Θεολογίας μέσα από τη βαθειά χριστιανική τους πίστη και το θεϊκό χάρισμα, «τη θεία χάρη» να αποτελέσουν τους κύριους και αυθεντικούς (μετά τον Παύλο) ερμηνευτές της χριστιανικής διδασκαλίας, να ορίσουν την ορθόδοξη διάσταση του Χριστιανισμού, είχαν το πρόσθετο προνόμιο να ακονήσουν το πνεύμα τους στα μεγάλα κείμενα της ελληνικής φιλοσοφίας και της ρητορικής, σε γλώσσα ελληνική και σε μεγάλες Σχολές του Ελληνισμού, στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών ό Βασίλειος και ό Γρηγόριος, στην Αντιόχεια κοντά στο Λιβάνιο ό Ιωάννης.

Έτσι, ήταν λογικό να γίνουν και οι φυσικοί υποστηρικτές της παιδευτικής σύζευξης των ελληνικών γραμμάτων με τα χριστιανικά διδάγματα της Ορθόδοξης Πίστης. Με τη θητεία τους στα ελληνικά γράμματα δεν απαρνήθηκαν την ίδια τους την ύπαρξη, τη Χριστιανική Πίστη, με την οποία ταυτίστηκαν και την οποία υπερασπίστηκαν και στερέωσαν με την ίδια τη ζωή και το έργο τους. 

Ούτε όμως πρόδωσαν την καλλιέργεια πού απέκτησαν από την αναστροφή τους με τον ελληνικό στοχασμό. Αυτοί ήσαν πού τόλμησαν να υποστηρίξουν την ανάγκη επαφής των Χριστιανών, ιδίως των νέων, με την ελληνική παιδεία, με τα ελληνικά κείμενα: «Και ποιηταίς και λογοποιοίς και ρήτορσί και πάσιν άνθρώποις ομιλητέον, όθεν αν μέλη προς την της ψυχής επιμέλειαν ωφέλεια τις έσεσθαι».

Ό Μ. Βασίλειος δεν διστάζει να πει για τον Όμηρο: «Πάσα μεν ή ποίησις τω Όμήρω αρετής εστίν έπαινος και πάντα αυτώ προς τούτο φέρει». Και χρειάζεται θάρρος, για να χαρακτηρίσει κανείς ως απληροφόρητους, ως «κακώς είδότας», όσους θεωρούν «την έξωθεν (παιδείαν, δηλαδή την θύραθεν, την ελληνική) ως επίβουλον και σφαλεράν και Θεού πόρρω βάλλουσαν» και να λέει απαξιωτικά «ουκουν άτιμαστέον την παίδευσιν (εννοεί την ελληνικήν), ότι τούτο δοκεί τισιν».

Αν γεφυρώθηκε το χάσμα ανάμεσα στην απέχθεια των νεοφώτιστων Χριστιανών προς την ειδωλολατρία των Ελλήνων και τα ασεβή ελληνικά γράμματα (Έλλην, μην το ξεχνάμε, σήμαινε «ειδωλολάτρης», το ίδιο όπως και ή λέξη «εθνικός») και στην, από την άλλη μεριά, περιφρόνηση των Ελλήνων για τους απαίδευτους Χριστιανούς, αυτό έγινε μόνο χάρη στη σθεναρή στάση, το κύρος και την πρακτική των Τριών Μεγάλων ελληνοσπουδασμένων Πατέρων της Εκκλησίας.

Στην προσέγγιση μάλιστα προς τα αρχαία ελληνικά κείμενα συνέβαλε και ή υιοθέτηση και καθιέρωση της αττικιστικής μορφής της ελληνικής γλώσσας (αντίθετα προς την απλούστερη ελληνιστική Κοινή, στην οποία είναι γραμμένο το Ευαγγέλιο). Μέσα από αυτήν (την αττική) ή πρόσβαση προς τα αρχαία ελληνικά κείμενα έγινε ευκολότερη.

Η θέση των τριών μεγάλων πνευματικών μορφών και διδασκάλων της Ορθόδοξης Θεολογίας ήταν προϊόν μιας βαθύτερης, ειλικρινούς και βιωματικής κατάφασης προς το Θεό, πρώτα και πάνω απ' όλα, με την τριαδική χριστιανική του σύλληψη, προς τον άνθρωπο, το τέλειο δημιούργημα του Θεού, προς το πνεύμα, πού κατ' εξοχήν συνδέει τον άνθρωπο με το Δημιουργό του, και προς την καλλιέργεια του πνεύματος μέσα από τα διδάγματα της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης, αλλά και με την κατάκτηση της γνώσης και την άσκηση της κρίσης και της γλωσσικής έκφρασης ακόμη, ή οποία - για τους τρεις μεγάλους διανοητές Χριστιανούς - περνάει μέσα από την ελληνική παιδεία και τα ελληνικά κείμενα.

Έτσι, στη διδασκαλία των Μεγάλων αυτών Πατέρων ή ορθολογική σκέψη της Δύσης συνδυάστηκε και συμφιλιώθηκε με την "Ορθοδοξία της Ανατολής, με την αποκάλυψη της χριστιανικής αλήθειας στον ανατολικό χώρο, ενώ ό οικουμενικός χαρακτήρας της Χριστιανικής Πίστης κάλυψε και καλύπτει Ανατολή και Δύση.
 
Πηγή

Να μην περνάμε στα παιδιά μας τους φόβους μας

Η κληρονομιά των γονιών στα παιδιά τους δεν έχει καμία σχέση με τα χρήματα. Έχει να κάνει με όσα μεταδίδουμε στην ζωή των παιδιών μας. Σαν γονείς θέλουμε να μοιραζόμαστε πολλά πράγματα με τα παιδιά μας.

Όμως υπάρχει κάτι που δεν θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας. 
Τους φόβους μας.

Έχουμε πολλές ανασφάλειες και κακές εμπειρίες.
Ίσως να φοβάστε το νερό επειδή είχατε μια άσχημη εμπειρία όταν ήσασταν παιδιά.
Ίσως να φοβάστε να μείνετε μόνοι σας επειδή κάποιος που αγαπούσατε σας άφησε μόνους σας όταν ήσασταν μικροί.
Μπορεί να φοβάστε το σκοτάδι επειδή κάποιος σας άφηνε να κοιμάστε στο σκοτάδι χωρίς φωτάκι νυχτός.
Μην με παρεξηγείτε. Δεν είναι κακό να φοβάστε κάτι που βιώσατε μικροί.

Αλλά αντί να μεταδίδουμε τους φόβους μας στα παιδιά μας πρέπει να τους δίνουμε κουράγιο.

Όταν το παιδί σας φοβάται μάθετέ του να ξέρει πως να αντιδράσει. Είμαστε αδύναμοι όταν φοβόμαστε και για αυτό πρέπει να βρούμε την δύναμη που μας λείπει εκείνη την στιγμή.

Διδάξτε στο παιδί σας πως δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε.
Πρέπει να βρούμε τον έλεγχο των συναισθημάτων μας και να κάνουμε θετικές σκέψεις. Ό,τι και να συμβαίνει πρέπει να βρούμε το θάρρος να το αντιμετωπίσουμε.

Μπορείτε να του μάθετε να λέει μια προσευχή κάθε φορά που νιώθει ότι φοβάται.

Ή να λέει ένα τραγούδι που του φέρνει χαρά.
Το αγαπημένο του αντικείμενο όπως ένα παιχνίδι, ή μια κουβερτούλα μπορεί να το βοηθήσει να νιώσει ασφάλεια όταν φοβάται.
Πάντα να του θυμίζετε να έχει θάρρος ό,τι και να συμβαίνει ακόμη και όταν δεν είστε εσείς μαζί του.

Μεταδώστε τις γνώσεις και το θάρρος σας στα παιδιά σας γιατί αυτό θα θέλατε να είχατε και εσείς όταν βιώνατε δύσκολες καταστάσεις.

Γκαλίτσιου Μαριάννα
babyradio.gr
iPaideia.gr

Επτάχρονο παιδί έσωσε την οικογένεια του από τη βία του πατέρα του!

Κάλεσε στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 1056 και κατήγγειλε φρικτές καταστάσεις βίας από τον πατέρα του, εναντίον του ίδιου αλλά και της μαμάς και της γιαγιάς του…

Σοκαριστική καταγγελία από παιδί 7 ετών στο Χαμόγελο του παιδιού. Κάλεσε στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 1056 και κατήγγειλε φρικτές καταστάσεις βίας από τον πατέρα του, εναντίον του ίδιου αλλά και της μαμάς και της γιαγιάς του. 

Περιέγραψε φρικιαστικές καταστάσεις, που δεν θα μπορούσε να τις ανεχτεί ούτε μεγάλος. Το παιδί κατάφερε και έσωσε όλη την οικογένεια. 

Ο εισαγγελέας έδωσε εντολή να φύγουν οι άνθρωποι αμέσως και πήγαν στη μια μεριά της οικογένειας που μπορούσαν να ζήσουν εκεί. Είχαν και ένα μωρό που ήταν άσχημα και τώρα βρίσκεται στο Παίδων. Επιτέλους πρέπει να ακούσουμε τα παιδιά και να δώσουμε σημασία εκεί που πρέπει», είπε στον Αlpha 989 ο πρόεδρος της Οργάνωσης Κώστας Γιαννόπουλος.

«Έχουμε μια ομάδα που επικοινωνεί με τα σχολεία και μαθαίνει και ενημερώνει τα παιδιά να μη δέχονται ούτε να ασκούν βία. Αρκετές φορές στο παρελθόν το έχουμε πει. Προσπαθούμε με τις δυνάμεις και τους ανθρώπους μας που μας στηρίζουν να συνεχίσουμε το έργο μας, όπως και τα 15.000 άτομα του ΟΤΕ. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε τα παιδιά να καταστρέφεται η ψυχή και η ζωή τους», πρόσθεσε ο κος Γιαννόπουλος.

karfitsa.gr