Thursday, 17 November 2016

Παιδοβιαστές (παιδεραστία) στο διαδίκτυο: Που κρύβεται
ο κίνδυνος; - Τηλεοπτικό σποτ (Ασφαλής Πλοήγηση)

Η ενεργός συμμετοχή των γονιών είναι το κλειδί για την προστασία των παιδιών από τους διαδικτυακούς κινδύνους.
Στη σύγχρονη εποχή το διαδίκτυο αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι στην καθημερινότητα των παιδιών. Ωστόσο, παράλληλα με τα διασκεδαστικά και δημιουργικά πράγματα που είναι διαθέσιμα στον ψηφιακό κόσμο για τα παιδιά, παραμονεύει και ένας σοβαρός κίνδυνος. 
Οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) στο διαδίκτυο αρέσκονται στην ανωνυμία που προσφέρει και ψάχνουν συνεχώς για αθώα θύματα. 
Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τους τρόπους με τους οποίους οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να πλησιάσουν τα παιδιά.
Διαβάστε παρακάτω 10 θέματα που πρέπει να προσέξετε για να εξασφαλίσετε την ασφάλεια του παιδιού σας στο διαδίκτυο.

Διαδικτυακά παιχνίδια 
Ένα μέρος στο οποίο οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) γνωρίζουν παιδιά είναι τα παιχνίδια. Συνήθως επιλέγουν παιχνίδια που είναι δημοφιλή στο ηλικιακό γκρουπ που προτιμούν και προσποιούνται ότι είναι και οι ίδιοι παιδιά με σκοπό να δημιουργήσουν φιλίες με τα θύματά τους. Οι θύτες ψάχνουν για ονόματα χρηστών που δείχνουν το φύλο, την τοποθεσία και άλλες πληροφορίες που θεωρούν χρήσιμες.
Chat rooms 

– Ένα άλλο μέρος στο οποίο οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) προσποιούνται ότι είναι παιδιά. Τα Chat rooms είναι ένας εύκολος τρόπος να συγκεντρώσουν πληροφορίες για ανυποψίαστα παιδιά. Μόλις αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών, μπορεί να προσπαθήσουν να βρεθούν μαζί τους κατ’ ιδίαν.
Facebook 
– Οι γονείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην απόφασή τους να επιτρέψουν στο παιδί να έχει τη δική του προσωπική σελίδα. Το Facebook αποτελεί το βασικό μέρος στο οποίο οι θύτες βρίσκουν τους στόχους τους, καθώς είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσουν ένα ψεύτικο προφίλ και να κάνουν αίτημα φιλίας στα παιδιά.
Twitter 
– Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελεί για τους θύτες τον ιδανικό τρόπο για να προσεγγίσουν τα θύματά τους. Πολλοί νέοι χρησιμοποιούν το Twitter ως μέσο επικοινωνίας, και οι παιδοβιαστές (παιδεραστές), που το γνωρίζουν, ψάχνουν και εκεί για παιδιά.
Ιστοσελίδες για παιδιά 
– Οι γονείς μπορεί να νομίζουν ότι ιστοσελίδες με παιδικό περιεχόμενο είναι ασφαλείς για τα παιδιά. Αλλά σκεφτείτε ποιες σελίδες είναι ιδανικότερες για να βρει κάποιος μοναχικά παιδιά που έχουν όρεξη για κουβέντα;
Συνομιλίες άμεσων μηνυμάτων 
– Από τη στιγμή που ένα email δε θα διαβαστεί άμεσα ή μπορεί να γίνει αντιληπτό ως spam και να διαγραφεί, οι παιδοβιαστές στο διαδίκτυο προτιμούν τη χρήση των άμεσων μηνυμάτων που εξαφανίζονται μόλις κλείσει το παράθυρο πλοήγησης. Με αυτό τον τόπο είναι δυσκολότερο για τους γονείς να δουν ποιος μιλάει στο παιδί τους.
My Space
– Οι περισσότεροι θεωρούν το MySpace ως ένα από τα πιο σπάνια μέρη που θα επισκεφθεί ένας παιδοβιαστής. Ωστόσο, οι διαδικτυακές έρευνες που είναι διαθέσιμες για να συμπληρώσουν οι επισκέπτες, παρέχουν πολλές πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προσέγγιση των ανυποψίαστων θυμάτων.
Φωτογραφίες
– Οι γονείς πρέπει να εξηγήσουν στα παιδιά πως οι φωτογραφίες που ανεβάζουν στο διαδίκτυο μπορεί να χρησιμοποιηθούν από οι παιδοβιαστές. Οι φωτογραφίες τους βοηθούν να βρουν παιδιά που ταιριάζουν εμφανισιακά στις προτιμήσεις τους, και κάθε φωτογραφία που ανεβαίνει στο διαδίκτυο μπορεί να χρησιμοποιεί από οποιονδήποτε. Άτομα που ασχολούνται με παιδική πορνογραφία ψάχνουν διαρκώς στο διαδίκτυο για ενδεικτικές φωτογραφίες παιδιών.
Στοχεύουν τα ευαίσθητα παιδιά 
– Οι παιδοβιαστές ς στο διαδίκτυο ψάχνουν για παιδιά που είναι ευαίσθητα και έτσι μπορούν να τα εκμεταλλευτούν με περισσότερη ευκολία. Παιδιά που είναι μοναχικά και δυστυχισμένα, παιδιά με δυσκολίες στο σχολικό περιβάλλον ή παιδιά που έχουν κακές σχέσεις με τους γονείς τους, αποτελούν εύκολους στόχους. Επίσης, προτιμούν παιδιά που κρατάνε μυστικά από τους γονείς και τους δασκάλους τους.
Χρήση κωδικοποιημένης γλώσσας 
– Η συντομευμένη διάλεκτο που χρησιμοποιούν τα παιδιά στα μηνύματα δυσκολεύει τους γονείς να καταλάβουν τι ακριβώς λένε τα παιδιά. Οι συνομιλίες των παιδιών πολλές φορές φαίνονται ασυνάρτητες στους γονείς, οι οποίοι πρέπει να μάθουν την κωδικοποιημένοι γλώσσα των παιδιών για να εξασφαλίσουν την ασφάλειά τους. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι οι παιδοβιαστές γνωρίζουν πολύ καλά τη γλώσσα που μιλούν τα παιδιά και πως να τη χρησιμοποιήσουν για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους.
Η γνώση των εγγενών κινδύνων που κρύβει το διαδίκτυο για τα αθώα παιδιά είναι ένα πρώτο βήμα για τους γονείς που θέλουν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των παιδιών τους. Πρέπει να εκπαιδευτούν τόσο οι ίδιοι, όσο και τα παιδιά τους για τον κίνδυνο της διαδικτυακής παιδοφιλίας, όταν τα παιδιά αρχίζουν τη χρήση του ίντερνετ.
Καθορίστε κανόνες και οδηγίες για τη χρήση του υπολογιστή και των κινητών τηλεφώνων και να έχετε πάντα τον υπολογιστή σε κοινή θέα ώστε να ελέγχετε εύκολα τις σελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά. 
 Ακόμα, χρησιμοποιείστε διαδικτυακά εργαλεία για ρυθμίσεις απορρήτου και να εγκαταστήσετε γονικές ειδοποιήσεις. 
Η ενεργός συμμετοχή των γονιών είναι το κλειδί για την προστασία των παιδιών από τους διαδικτυακούς κινδύνους.
saferinternet4kids.gr
tvxs

Η δασκάλα φωνάζει πολύ και ειρωνεύεται...

Καλησπέρα σας
Θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας σχετικά με το θέμα σχέσης δασκάλας παιδιού.
Στο σχολείο της κόρης μου, είναι 7 ετών, άκουσα παράπονα από δυο γονείς για το γεγονός ότι η δασκάλα φωνάζει συχνά στα παιδιά, όταν έχει να κάνει κάποια παρατήρηση και από τις απαντήσεις των παιδιών κατάλαβα ότι ειρωνεύεται κιόλας.
Η κόρη μου μου είπε ότι δεν της αρέσει επίσης αυτή η δασκάλα γιατί φωνάζει, αν και στην ίδια δεν το κάνει και θεωρείται καλή μαθήτρια.
Δεν βλέπω μείωση στην επίδοσή της αλλά δεν έχει τον ενθουσιασμό που είχε πέρυσι με το σχολείο. Πώς να προσεγγίσω τη δασκάλα της για την τακτική της αυτή; 

Θα εκτιμούσα τη συμβουλή σας
Ευχαριστώ

↝↝↝↝↝↝

Στο ερώτημά απαντά η ψυχολόγος 
Δήμητρα Φιλοπούλου

Αγαπητή αναγνώστρια,
Ο ρόλος του δάσκαλου καθώς και η σχέση του με το παιδί είναι πρωταρχικής σημασίας στο θέμα της εκπαίδευσης.
.
Αρχικά θέλω να σας συμβουλεύσω να βασίσετε την κρίση σας στην εμπειρία της κόρης σας. Σε αυτή τη φάση, είναι το πλέον αξιόπιστο και αντικειμενικό άτομο για να κρίνει την δασκάλα. Μπορεί η δασκάλα να καταφεύγει σε φωνές λόγω απείθαρχων παιδιών, για παράδειγμα. 

Αν είναι θέμα χαρακτήρα της δασκάλας, μιας και αναφέρατε και ειρωνεία στην επικοινωνία με τα παιδιά, αλλά δεν έχετε παράπονο σε σχέση με τα μαθήματα, τότε ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για ένα μάθημα εκτός σχολείου για την κόρη σας. 
Η φυσική τάση των γονέων είναι να προστατεύσουν τα παιδιά τους από την «ασχήμια» του κόσμου. Όμως, αργά ή γρήγορα, θα έρθουν αντιμέτωπα με κάποια άκομψη ή και κακή συμπεριφορά και αυτό θα τα πληγώσει, ειδικά την πρώτη φορά που θα το πάθουν. 
Οπότε, τώρα είναι μια καλή ευκαιρία, μιας και είναι όσο το δυνατόν ελεγχόμενο από εσάς, να δει η κόρη σας πως στη ζωή θα συναντάμε και ανθρώπους με τους οποίους δεν θα ταιριάζουμε. 
Ενώ είναι δυσάρεστο το γεγονός, είναι μία καλή αφορμή να «διδαχθεί» το παιδί πως στη ζωή μας πρέπει να προχωράμε παρά τα εμπόδια. Εξηγείστε της πως στο σχολείο πάμε για να μάθουμε καινούργια πράγματα και πως ακόμα και αν η δασκάλα δεν είναι ιδανική, είναι εκεί για να της τα δείξει.
Στην περίπτωση όμως που νιώθετε πως η κόρη σας δεν λαμβάνει τη σωστή εκπαίδευση ή ότι η θέληση της για μάθηση έχει ατονήσει εξαιτίας της δασκάλας, τότε διερευνήστε την κατάσταση. 
Εφόσον είστε αρκετοί γονείς που ανησυχείτε, μπορείτε να πλησιάσετε τη δασκάλα με ευγένεια και ειλικρίνεια και παρουσιάσετε το θέμα ρωτώντας αν υπάρχει κάτι που να μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε. 
Εξηγήστε και στους υπόλοιπους γονείς πως μία αντιπαράθεση σε έντονους τόνους δεν θα λύσει οτιδήποτε και προσπαθήστε να είστε όσο πιο διαλλακτικοί μπορείτε. Άλλωστε, η συνεργασία σας με τη δασκάλα θα διαρκέσει τουλάχιστον για ένα χρόνο.
Ελπίζω να πάνε όλα καλά!
.
boro
σχετικά:

Σύνδρομο της Αλίκης στην Χώρα των Θαυμάτων
Alice in Wonderland Syndrome

Λέγεται και σύνδρομο Todd (προς τιμήν του Βρετανού ψυχιάτρου Τζων Τοντ, που πρώτος το περιέγραψε το 1955) ή λιλιπούτειες παραισθήσεις.

Είναι μία νευρολογική διαταραχή που πλήττει την οπτική αντίληψη και οφείλεται στην μη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, η οποία διαταράσσει την ροή αίματος στα τμήματά τους που επεξεργάζονται τα οπτικά ερεθίσματα.
Το αποτέλεσμα είναι οι πάσχοντες να νομίζουν ότι οι άλλοι άνθρωποι ή τα αντικείμενα είναι πιο μεγάλοι ή πιο μικροί απ’ ό,τι στην πραγματικότητα (ουσιαστικά, βλέπουν σε μεγέθυνση ή σμίκρυνση).
Είναι μία προσωρινή κατάσταση, που συχνά σχετίζεται με την ημικρανία, τους όγκους του εγκεφάλου και τη χρήση ψυχοδραστικών φαρμάκων. 
Ενδέχεται επίσης να αποτελεί την πρώτη ένδειξη της λοιμώδους μονοπυρήνωσης που προκαλείται από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ.
Το σύνδρομο φέρει το όνομα του φημισμένου έργου του Λιούις Κάρολ, ο οποίος έπασχε από ημικρανίες που του διατάρασσαν την αντίληψη της όρασης και εξαιτίας αυτών πιστεύεται ότι έγραψε για τη μεγέθυνση και τη σμίκρυνση της «Αλίκης».

Wednesday, 16 November 2016

Δεν δίνω στο παιδί ο,τι θέλει,
αλλά αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη

Θα ήταν πολύ βοηθητικό και ωφέλιμο για τα παιδιά μας αν η βάση της διαπαιδαγώγησης τους περιλάμβανε την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την άμεση ικανοποίηση των ψυχικών τους αναγκών.
Ακολουθώντας αυτόν τον δρόμο, οι γονείς δεν κακομαθαίνουν τα παιδιά τους. 
Κακομαθαίνω το παιδί μου όταν του δίνω τα πάντα ανεξάρτητα με το τι έχει ανάγκη ή όχι. 
Οι γονείς που κακομαθαίνουν το παιδί, δίνουν παιχνίδια σε μια κρίση θυμού, παγωτό για πρωινό και σοκολάτα σαν ανταμοιβή που μάζεψε τα παιχνίδια.
Οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά με ενσυναίσθηση δεν τους δίνουν ό,τι θέλουν.
Τους δίνουν αυτό που έχουν ανάγκη, δηλαδή απεριόριστη αγάπη και ανακούφιση και όχι απεριόριστα γλυκά και παιχνίδια.

Ο γονιός δεν πρέπει να “φοβάται” τα δάκρυα του παιδιού του. 
Γιατί ξέρει ότι οι όποιες κρίσεις θυμού ή κλάματα, έρχονται ως αντίδραση στα συναισθήματα που βιώνει και δεν είναι αποτέλεσμα χειριστικής συμπεριφοράς του παιδιού. 
Κάποιες φορές η ένταση των συναισθημάτων που νιώθει το παιδί είναι τόσο μεγάλη που νιώθουν ότι θέλουν να εκτονωθούν με κάποιον τρόπο. 
Το μόνο που θέλουν, είναι οι γονείς τους να τα ακούσουν και να τα κατανοήσουν. 
Δεν περιμένουν "ανταμοιβή" για τις εκρήξεις θυμού τους (πάρε τη σοκολάτα για να πάψεις να ουρλιάζεις!), το μόνο που προσδοκούν είναι κατανόηση και άνευ όρων αποδοχή.
Μ’ αυτόν τον τρόπο δεν είναι ο γονέας που προσκολλάται στο παιδί του, αλλά εκείνος που δημιουργεί έναν ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τα παιδιά του, ώστε να αποτελέσει μια σταθερή βάση για να μπορέσει το παιδί να εξερευνήσει με ασφάλεια τον κόσμο γύρω του, ξέροντας ότι μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να στραφεί στον γονιό για αγάπη, αγκαλιά και ανακούφιση, καθώς ο γονιός θα είναι διαθέσιμος να δώσει στο παιδί άνευ όρων αποδοχή και αγάπη.

Από τη στιγμή που τα παιδιά θα αρχίσουν να μπουσουλάνε μπορούν και να φύγουν μακριά από τον γονέα για να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους. Ο γονέας θα είναι πάντα εκεί να τα αγκαλιάσει και να τα φιλήσει όποτε αυτά το έχουν ανάγκη, χωρίς όμως να τα ακολουθεί πάντα από πίσω και να μην τα αφήνει λεπτό από κοντά του.
Ασφαλής δεσμός σημαίνει αποτελώ για το παιδί μου ένα μέρος όπου πάντα θα νιώθει ότι μπορεί να βρει παρηγοριά, φροντίδα και αγάπη και όχι κριτική, φωνές και χειραγώγηση. Αυτή θα είναι και η βάση του για να οδηγηθεί προς την αυτονομία!
Έτσι, γονείς και παιδί γίνονται σύμμαχοι και όχι αντίπαλοι! Εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον. Ο γονέας ξέρει ότι το παιδί θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα του και το παιδί νιώθει ότι μπορεί να εξερευνά με ασφάλεια το περιβάλλον γύρω του.

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Θουκυδίδη Περικλέους Επιτάφιος [40] - Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας - Thucydides, History of the Peloponnesian War

Γιατὶ εἴμαστε λάτρεις τοῦ ὡραίου, ὅμως χωρὶς σπατάλη χρήματος, καὶ καλλιεργοῦμε τὸ πνεῦμα χωρὶς νὰ χάνουμε τὴν ἀνδρεία μας. Καὶ μεταχειριζόμαστε τὸν πλοῦτο περισσότερο σὰν μία εὐκαιρία δράσης παρὰ σὰν ἀφορμὴ κομπορρημοσύνης, τὸ νὰ ὁμολογεῖ δὲ κανεὶς τὴν φτώχειά του δὲν εἶναι ντροπή, εἶναι ὅμως αἰσχρότερο τὸ νὰ μὴν προσπαθεῖ νὰ τὴν ἀποφύγει μὲ τὴν ἐργασία. 
[40] Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ᾿ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας· πλούτῳ τε ἔργου μᾶλλον καιρῷ ἢ λόγου κόμπῳ χρώμεθα, καὶ τὸ πένεσθαι οὐχ ὁμολογεῖν τινὶ αἰσχρόν, ἀλλὰ μὴ διαφεύγειν ἔργῳ αἴσχιον. 
Ἐπὶ πλέον, οἱ ἴδιοι ἐμεῖς ὅλοι εἴμαστε σὲ θέση νὰ φροντίζουμε ταυτόχρονα γιὰ τὶς ἰδιωτικές μας ὑποθέσεις καὶ γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῆς πόλης μας, καὶ ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι απασχολημενοι μὲ ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις καὶ αὐτοὶ ἀκόμα κατέχουν τὰ πολιτικὰ ζητήματα στὴν ἐντέλεια. 
ἔνι τε τοῖς αὐτοῖς οἰκείων ἅμα καὶ πολιτικῶν ἐπιμέλεια, καὶ ἑτέροις πρὸς ἔργα τετραμμένοις τὰ πολιτικὰ μὴ ἐνδεῶς γνῶναι· 

Γιατὶ εἴμαστε ὁ μόνος λαὸς ποὺ τὸν μὴ ἀναμειγνυόμενο καθόλου στὰ κοινὰ δὲν τὸν θεωροῦμε φιλήσυχο ἀλλὰ ἄχρηστο, καὶ οἱ μόνοι ποὺ ὅποτε δὲν τὰ ἐπινοοῦμε καὶ δὲν τὰ προτείνουμε οἱ ἴδιοι πάντως ἔχουμε τὴ δύναμη νὰ κρίνουμε σωστὰ τὰ λαμβανόμενα μέτρα, τοὺς δὲ λόγους δὲν τοὺς θεωροῦμε καθόλου ἐμπόδιο τῶν ἔργων, ἀλλὰ μᾶλλον θεωροῦμε σὰν ἐμπόδιο τὸ νὰ μὴν ἔχουμε κατατοπισθεῖ προφορικὰ σὲ ὅσα ἔχουμε νὰ κάνουμε, πρὶν καταπιαστοῦμε μὲ αὐτά. 
μόνοι γὰρ τόν τε μηδὲν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ᾿ ἀχρεῖον νομίζομεν, καὶ οἱ αὐτοὶ ἤτοι κρίνομέν γε ἢ ἐνθυμούμεθα ὀρθῶς τὰ πράγματα, οὐ τοὺς λόγους τοῖς ἔργοις βλάβην ἡγούμενοι, ἀλλὰ μὴ προδιδαχθῆναι μᾶλλον λόγῳ πρότερον ἢ ἐπὶ ἃ δεῖ ἔργῳ ἐλθεῖν. 
Γιατὶ ὑπερέχουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ ἀκόμη, ὅτι δηλαδὴ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἀποφασίζουμε γιὰ ὅσα πρόκειται νὰ ἐπιχειρήσουμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τὰ ἐπιχειροῦμε. Ἐνῶ ὡς πρὸς αὐτὸ οἱ ἄλλοι... σὲ αὐτοὺς ἡ μὲν ἀμάθεια τοὺς κάνει νὰ ἀποφασίζουν ἡ δὲ σκέψη τοὺς κάνει νὰ διστάζουν. 
διαφερόντως γὰρ δὴ καὶ τόδε ἔχομεν ὥστε τολμᾶν τε οἱ αὐτοὶ μάλιστα καὶ περὶ ὧν ἐπιχειρήσομεν ἐκλογίζεσθαι· ὃ τοῖς ἄλλοις ἀμαθία μὲν θράσος, λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει. 

Πιὸ τολμηροὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους εἶναι σωστὸ νὰ θεωροῦνται ὅσοι γνωρίζουν μὲ σαφήνεια ποιὲς εἶναι οἱ συμφορὲς καὶ ποιὰ τὰ εὐχάριστα, καὶ ὅμως ἡ γνώση αὐτὴ δὲν τοὺς κάνει νὰ ἀποφεύγουν τοὺς κινδύνους. 
κράτιστοι δ᾿ ἂν τὴν ψυχὴν δικαίως κριθεῖεν οἱ τά τε δεινὰ καὶ ἡδέα σαφέστατα γιγνώσκοντες καὶ διὰ ταῦτα μὴ ἀποτρεπόμενοι ἐκ τῶν κινδύνων. 

Ἀλλὰ καὶ στὰ ζητήματα τῆς καλωσύνης διαφέρουμε ἀπὸ τὴν πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων. Γιατὶ ἐμεῖς τοὺς φίλους τους ἀποκτᾶμε μᾶλλον εὐεργετώντας παρὰ εὐεργετούμενοι ἀπὸ αὐτούς. Σταθερότερος δὲ φίλος εἶναι ὁ εὐεργετῶν τὸν ἄλλον, γιατὶ εἶναι φυσικὸ νὰ προσπαθεῖ νὰ διατηρεῖ τὴν ἀνάμνηση τῆς εὐεργεσίας μὲ τὸ νὰ φέρεται πάντοτε καλὰ πρὸς τὸν εὐεργετούμενο. 
καὶ τὰ ἐς ἀρετὴν ἐνηντιώμεθα τοῖς πολλοῖς· οὐ γὰρ πάσχοντες εὖ, ἀλλὰ δρῶντες κτώμεθα τοὺς φίλους. βεβαιότερος δὲ ὁ δράσας τὴν χάριν ὥστε ὀφειλομένην δι᾿ εὐνοίας ᾧ δέδωκε σῴζειν· 

Ἐνῶ ἀντιθέτως αὐτὸς ποὺ ὀφείλει τὴν εὐεργεσία εἶναι ψυχρότερος στὶς σχέσεις του, γιατὶ γνωρίζει, ὅτι πρόκειται νὰ ἀνταποδώσει τὴν καλωσύνη σὰν πληρωμὴ χρέους καὶ ὄχι γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὴν εὐγνωμοσύνη τοῦ ἄλλου. Καὶ εἴμαστε οἱ μόνοι ποὺ βοηθᾶμε τὸν ἄλλο χωρὶς τὴν ἐλάχιστη ἀνησυχία, καὶ αὐτὸ μᾶλλον ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ ἐμπνέει ἡ ἐλευθερία παρὰ ἀπὸ συμφεροντολογικοὺς ὑπολογισμούς.
ὁ δὲ ἀντοφείλων ἀμβλύτερος, εἰδὼς οὐκ ἐς χάριν, ἀλλ᾿ ἐς ὀφείλημα τὴν ἀρετὴν ἀποδώσων. καὶ μόνοι οὐ τοῦ ξυμφέροντος μᾶλλον λογισμῷ ἢ τῆς ἐλευθερίας τῷ πιστῷ ἀδεῶς τινὰ ὠφελοῦμεν.

για τα σχόλια πατήστε εδώ

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki