Το Ποδόσφαιρο που Λάτρεψα από Μικρό Παιδί

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί είναι το ποδόσφαιρο που καθρεφτίζεται στα μάτια του αγαπημένου μου ποδοσφαιριστή, του Vieirinha την ώρα που ορθώνει το ανάστημα του μπροστά στον εργοδότη του αρνούμενος να δεχτεί πως το άθλημα που λατρεύει και υπηρετεί παίζεται έξω από τις τέσσερις γραμμές που το οριοθετούν...

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί παίζεται σε μια αλάνα με μπάλα ξεφούσκωτη και δυο μπουφάν για δοκάρια. 

Είναι εκείνο που κάθε Κυριακή πρωί χύνει κιλά ιδρώτα ο 14χρονος γιος μου και που, όταν τελειώσει, φεύγει αγκαλιά με τους αντιπάλους του χάσει κερδίσει...

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί δεν μπήκε ποτέ του στο κουπόνι κάποιου στοιχήματος μιας χώρας μακρινής. 

Είναι εκείνο που κανένας δεν γνωρίζει πριν ξεκινήσει ο αγώνας ποιος θα νικήσει και ποιος θα χάσει, που δεν συζητάς για ποσοστά και πιθανότητες αλλά για ανάποδα ψαλίδια και ντρίπλες...

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί δεν έχει την όψη πλαστικού κουτιού τυλιγμένου με πλουμιστές κορδέλες και στολίδια. 

Είναι εκείνο που τους αγκαλιάζει όλους δίχως να μετράει το βάρος του πορτοφολιού τους κι έχει πάνω του τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου γρασιδιού και κολλημένη λάσπη στα παπούτσια και όχι στην ψυχή των ποδοσφαιριστών...

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί δεν έχει για αστέρια προέδρους και παράγοντες με πούρα στο στόμα και κουμπούρια στις ζώνες αλλά εκείνους που κλωτσάνε τη μπάλα με περίσσιο πάθος και μπόλικη τρέλα. Δεν παίζεται στα γραφεία των εφοπλιστών ούτε και χωράει στα αμπάρια ενός καραβιού με σημαία Λιβερίας και ''ύποπτο'' φορτίο.

Το ποδόσφαιρο που λάτρεψα από μικρό παιδί είναι εκείνο που τα παιδιά το βράδυ, όταν πέφτουν για ύπνο, ρίχνουν μια ματιά στην αφίσα του αγαπημένου τους ποδοσφαιριστή που τους καληνυχτίζει πάνω από το κρεβάτι τους και συντροφεύει τα όνειρα τους...

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο που συνεχίζω να λατρεύω και που ακόμα κάνει την καρδιά μου να χτυπάει με τρελούς ρυθμούς κάθε φορά που τα μάτια μου αντικρίζουν μια μπάλα να κυλάει στο χορτάρι.
Το άλλο, το δικό σας, χάρισμα σας...
enfo
Το Χαμομηλάκι

«Δεν είμαι ούτε καλός ούτε κακός μαθητής. Είμαι ένα παιδί...»

Η έκθεση ενός 11χρονου που έγινε viral και αξίζει να τη διαβάσουμε

Οι σκέψεις των μαθητών όπως αποτυπώνονται μέσα από τα γραπτά τους πολλές φορές μας εντυπωσιάζουν και μας κάνουν να σκεφτούμε πως πολλά παιδιά έχουν μεστό και ώριμο λόγο ακόμα κι αν δεν έχουν μπει στην εφηβεία.

Κάτι ανάλογο συνέβη με την έκθεση ενός μαθητή του, που μοιράστηκε ο δάσκαλος Τάσος Παπαναστασίου, με τους διαδικτυακούς τους φίλους. Το κείμενο του μαθητή έχει όμορφες σκέψεις που αξίζει να τις διαβάσουμε αλλά και να τις αναλογιστούμε όλοι μας. 

Μάλιστα, ο δάσκαλος σχολίασε την έκθεση με τα εξής λόγια: 

«Η συζήτηση ξεκίνησε ξαφνικά προχθές. Αν είναι καλύτερα να έχουν καλούς βαθμούς ή να είναι καλά παιδιά. Μία από τις μαθήτριές μου το έθεσε. Αφού αφιερώσαμε την τελευταία ώρα για να συζητήσουμε ζήτησα όσοι/ες θέλουν να γράψουν τις απόψεις τους. Σήμερα ήρθε αυτό. Με όλα αυτά θυμήθηκα μία έρευνα που σημείωνε πως τα φιλοσοφικά θέματα εύκολα μπορούν να συζητηθούν σε αυτές τις ηλικίες!»
Tο κείμενο της έκθεση έχει ως εξής:

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017

«Τέσσερις ημέρες πριν έσβησα τα κεριά της τούρτας μου. Έντεκα ετών και τεσσάρων ημερών. Εκείνη την ημέρα εγώ και μια συμμαθήτριά μου σε αυτήν την ηλικία να αναρωτιέται αν για να περάσεις τις εξετάσεις πρέπει να είσαι καλός μαθητής και κάποιος άλλος να προσθέτει ότι πρέπει να είσαι και καλό παιδί.

Ξαφνιάστηκα. Γιατί να ανησυχούν; Γιατί αγχώνονται; Νομίζω πως είναι πολύ νωρίς να σκεφτόμαστε τόσο μακριά. Έχω να πω ότι σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού είχα συμμαθητές με ιδιαίτερα ταλέντα και δυνατότητες. Κάποιο όμως από αυτούς δυσκολεύονταν πολύ στα μαθήματα. Ξυπνούσαν το πρωί για να θυμούνται την ορθογραφία και διάβαζαν πολύ για την επόμενη μέρα.

Αν είχα μια εξίσωση, ποτέ δεν θα έβαζα ότι ο «καλός» μαθητής ισούται με το «καλό» παιδί.
Επίσης αυτός που θα περάσει τις εξετάσεις είναι ο πιο καλοδιαβασμένος μαθητής.

Δεν ξέρω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω, δεν μου αρέσει να με ρωτάνε τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω. Του χρόνου θα πάμε Γυμνάσιο και μπορεί όλα να έχουν αλλάξει. Ελπίζω και εμείς να έχουμε αλλάξει.
Είμαι έντεκα ετών και 4 ημερών. Δεν είμαι ούτε «καλός» μαθητής, ούτε «κακός» μαθητής και ούτε είμαι «καλό» παιδί, ούτε «κακό» παιδί. Είμαι ένα παιδί που ανυπομονεί να πάει Γυμνάσιο!».

Αυτή ήταν η έκθεση του μαθητή της έκτης τάξης του δημοτικού και ο δάσκαλός του, τη βαθμολόγησε ως «Ωραίο κείμενο» και ένα «Μπράβο»

infokids.gr

Το Χαμομηλάκι

Άλλη η συμπεριφορά στο σπίτι και άλλη στο σχολείο;

Άλλος στο σπίτι άλλος στο σχολείο;
Τα «δύο πρόσωπα» του παιδιού σας έχουν εξήγηση…

Σας έχει συμβεί να περιγράφει ο δάσκαλος την συμπεριφορά του παιδιού σας στο σχολείο και να σας κάνει να αναρωτιέστε «για ποιο παιδί μιλάει»;

Υπάρχει περίπτωση το παιδί σας να είναι η επιτομή της τελειότητας στο σπίτι. Να σας ακούει, να συνεργάζεται και να σας σέβεται. Στο σχολείο, όμως, να είναι… θηρίο ανήμερο!

Μπορεί, επίσης, να συμβαίνει το αντίθετο: Να έχετε ένα παιδί που σας τρελαίνει στο σπίτι, που σας βγάζει εκτός ορίων και σας αναγκάζει να φωνάζετε, μα στο σχολείο να έχει συμπεριφορά… υποδειγματική.

Τι συμβαίνει; Τι είναι αυτό που κάνει τη συμπεριφορά κάποιων παιδιών να διαφέρει τόσο πολύ από το σπίτι στο σχολείο; «Τα παιδιά, ιδιαίτερα τα μικρότερης ηλικίας, μπορεί να εμφανίζουν διαφορετικές προκλήσεις σε διαφορετικά περιβάλλοντα», σύμφωνα με την ψυχολόγο Jamila Reid, από το Πανεπιστήμιο της Washington.

Στα χρόνια του Δημοτικού, τα παιδιά μπορεί να είναι συγκροτημένα στο σχολείο, αλλά να εξαντλούνται στο τέλος της ημέρας, με αποτέλεσμα οι γονείς στο σπίτι να αντιμετωπίζουν παιδιά κουρασμένα, νευρικά και με υπερένταση. 

«Το σπίτι είναι ένα πιο οικείο και ασφαλές περιβάλλον για να εκδηλώσει κακή συμπεριφορά ένα παιδί», λέει η Reid. Στο σπίτι, επίσης, δεν υπάρχει η πίεση των συμμαθητών ή μπορεί να μην υπάρχουν τα όρια και τα ερεθίσματα για να συμπεριφέρεται σωστά το παιδί, τα οποία υπάρχουν μέσα στην σχολική τάξη. 

«Οι μαθητές στο σχολείο ξέρουν τι συμπεριφορά οφείλουν να έχουν και τι επιπτώσεις θα υπάρξουν αν δεν ακολουθηθούν οι κανόνες», συνεχίζει η ίδια.

Τα παιδιά που συμπεριφέρονται άσχημα κυρίως μπροστά στους γονείς, πάντως, στην πραγματικότητα δείχνουν σημάδια υγιούς προσκόλλησης, λένε οι ειδικοί. 

Δείχνουν, δηλαδή, ότι νιώθουν αρκετά ασφαλείς, ώστε να χαλαρώνουν μπροστά τους. Και οι γονείς, από τη μεριά τους, προτιμούν το παιδί να βγάζει τον «κακό» του εαυτό στο δικό τους σπίτι, παρά σε «ξένους» χώρους. 

Εξάλλου, κι εμείς, ως ενήλικες το ίδιο δεν κάνουμε; Πάντα στο σπίτι μας δεν βγάζουμε τον πραγματικό μας -κακό πολλές φορές- εαυτό;

Τα καλά νέα είναι, ότι όταν τα παιδιά φέρονται καλύτερα στο σχολείο παρά στο σπίτι, αυτό σημαίνει, ότι μπορούν να ελέγξουν την συμπεριφορά τους, όταν πρέπει να το κάνουν. Αν, λοιπόν, οι γονείς «δουλέψουν» στο να βελτιώσουν τη συμπεριφορά του παιδιού και στο σπίτι, έχουν σοβαρές πιθανότητες να το καταφέρουν.

Όταν το παιδί είναι «εύκολο» στο σπίτι, μα «δύσκολο» στο σχολείο
Στην περίπτωση αυτή τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα: Το παιδί μπορεί να μην έχει μεγάλη εμπειρία στο σχολικό περιβάλλον ή μπορεί να μην έχει καταλάβει τι περιμένουν οι γύρω του από αυτό. Όπως λέει η Reid «Μερικές φορές, οι γονείς τα καταφέρνουν πολύ καλά στο να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του παιδιού στο σπίτι, αλλά βλέπουν, ότι κάτι δεν γίνεται σωστά στο σχολείο.»

Οι γονείς που το καταλαβαίνουν εγκαίρως αυτό, βρίσκουν τρόπους για να βοηθήσουν το παιδί τους, ανάλογα με τη δυσκολία που αντιμετωπίζει, μέσα από άλλες δραστηριότητες. Επίσης, αναζητούν τι μπορεί να φταίει στο σχολείο, π.χ. 

«Μήπως απαιτείται από ένα υπερκινητικό παιδί να παραμείνει ακίνητο για πάρα πολλή ώρα; Μήπως για κάποιον λόγο το παιδί δεν νιώθει αποδοχή και σεβασμό στην τάξη; Μήπως δυσκολεύεται να κάνει φίλους ή δέχεται bullying;»

Τα παιδιά με μαθησιακές ή αναπτυξιακές δυσκολίες εμφανίζουν συγκεκριμένα προβλήματα στην τάξη, ενώ στο πιο ήρεμο περιβάλλον του σπιτιού που δεν έχει τόσα ερεθίσματα μπορεί να λειτουργούν καλύτερα.

Πότε χρειάζεται να αναλάβετε δράση
Είτε το παιδί σας αντιμετωπίζει δυσκολίες στο σχολείο είτε στο σπίτι, στην περίπτωση που θα δείτε, ότι η κατάσταση χειροτερεύει, χρειάζεται να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού. 

Αν για παράδειγμα, έχουν περάσει 3 μήνες από τη στιγμή που αναγνωρίσατε το πρόβλημα και αυτό δεν βελτιώνεται, αναζητήστε έναν ψυχολόγο-οικογενειακό σύμβουλο.

Ακόμα περισσότερο θα πρέπει να κινητοποιηθείτε, αν το παιδί εμφανίζει προβληματική συμπεριφορά και στο σχολείο και στο σπίτι. Όπως λέει η Reid 

«Τέτοια παιδιά δοκιμάζουν διάφορες καταστάσεις και συχνά παλεύουν μέσα σε αυτές. Και παρόλο που είναι φυσιολογικό για κάθε παιδί να δοκιμάζει τα όριά μας, όταν αυτό γίνεται σε ακραίο βαθμό ή αν οι γονείς έχουν εξαντλήσει τις στρατηγικές τους, τότε υπάρχει πρόβλημα.» 

Και καταλήγει 

«Κάθε φορά που οι γονείς νιώθουν, ότι δεν έχουν πλέον τα μέσα για να χειριστούν κάποιες συμπεριφορές στο σπίτι, θα πρέπει να ανησυχήσουν. Δεν σημαίνει, ότι το παιδί τους “καταστράφηκε”. Σημαίνει, ότι δεν έχουν βρει ακόμα τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να το διαχειριστούν.»

Τι να σκεφτείτε αν το παιδί σας παρουσιάζει άλλη συμπεριφορά στο σπίτι και άλλη στο σχολείο:

Ξεκινήστε από τα σωματικά: 

Κοιμάται καλά το παιδί σας; Ασκείται; Τρώει σωστά;
Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας ξέρει, ότι είστε εκεί γι’αυτό –και ότι μπορεί να υπολογίζει σε εσάς, ό,τι κι αν γίνει.
Μην παραφορτώνετε το πρόγραμμα των παιδιών και μην τα αναγκάζετε διαρκώς να βιάζονται –τα παιδιά δεν λειτουργούν καλά υπό πίεση.
Μπείτε στη θέση και στο μυαλό του παιδιού σας. 

Πώς μπορεί να νιώθει σε μεταβατικές περιόδους;
Όταν το παιδί συναντά τον γονιό του, στο τέλος της σχολικής ημέρας, έχει μια προσδοκία. Το παιδί περιμένει από αυτόν μια κίνηση «επανένωσης», π.χ. μια αγκαλιά, ένα χάδι, κάτι που θα γίνει συνήθεια. 

Οι γονείς συχνά είναι εξαιρετικά πιεσμένοι από την δουλειά τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στην ανάγκη αυτή του παιδιού –αν συμβαίνει αυτό, προσπαθήστε πριν το συναντήσετε, καθώς θα επιστρέφετε από τη δουλειά, να κάνετε κάτι που θα σας χαλαρώσει, π.χ. να μιλήσετε στο τηλέφωνο με μία φίλη ή να πιείτε έναν καφέ!

parentmap.com
infokids.gr
Το Χαμομηλάκι

Telford: Η Βρετανική Επίγεια Κόλαση! Up to 1,000 children ‘drugged, beaten and raped’

«Βασιλεύει» η ατιμωρησία βιαστών εκατοντάδων ανήλικων κοριτσιών

Up to 1,000 children ‘drugged, beaten and raped’ in Telford grooming scandal

The Telford child sex abuse ring

Φόβος, βασανισμένες ψυχές, ατιμωρησία, σιωπή. Το Τέλφορντ κρύβει ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παιδικής κακοποίησης, καθώς περίπου 1.000 ανήλικα κορίτσια, ναρκώθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν, τα τελευταία 40 χρόνια. Κάποια από αυτά δολοφονήθηκαν, για να μην μιλήσουν. Οι περισσότεροι δράστες παραμένουν ατιμώρητοι. Κι όμως, τίποτα δεν αλλάζει σε αυτή την… επίγεια κόλαση, όπου το κύκλωμα συνεχίζει να δρα ανενόχλητο.

Σύμφωνα με στοιχεία του Home Office, τον Σεπτέμβριο του 2015 καταγράφηκαν κατά μέσο όσο 15,1 εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ανά 10.000 κατοίκους.
Ο πληθυσμός του Τέλφορντ είναι 155.000 κάτοικοι, που σημαίνει 225 εν δυνάμει θύματα.

Σοκαριστικά εγκλήματα

Μία από τις υποθέσεις που είχε σοκάρει την τοπική κοινωνία, ήταν αυτή της Λούσι Λόου. Το 1997, ο 26χρονος -τότε- οδηγός ταξί, Αζχάρ Αλί Μεχμούντ, βίασε την 14χρονη Λούσι, η οποία γέννησε το παιδί του. Δύο χρόνια αργότερα, έβαλε φωτιά στο σπίτι της, σκοτώνοντας τη Λούσι, τη μητέρα της και την αδερφή της.

Ο Μεχμούντ φυλακίστηκε για την τριπλή δολοφονία, αλλά δεν του απαγγέλθηκαν ποτέ κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση.

Δύο χρόνια αργότερα, μία μαθήτρια ναρκώθηκε και βιάστηκε ομαδικά από εννέα άνδρες. Όπως ισχυρίστηκε, ο θάνατος της Λούσι ήταν προειδοποίηση για τα άλλα κορίτσια, ώστε να μην μιλήσουν.

«Φοβόμουν ότι θα πεθάνει η οικογένειά μου, όπως η οικογένεια της Λούσι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ασφαλείς, μόνο αν πέθαινα εγώ», εξήγησε, αφού αποκάλυψε ότι έκανε απόπειρα αυτοκτονίας.

Το 2002, αυτοκίνητο παρέσυρε και σκότωσε την 13χρονη Μπέκι Γουάτσον, με την υπόθεση του τραγικού περιστατικού να κλείνει πολύ γρήγορα. Ωστόσο, στη συνέχεια αποκαλύφθηκε πως η μαθήτρια είχε πέσει ομαδικού θύμα βιασμού από μέλη ασιατικής συμμορίας, πριν από δύο χρόνια, όταν, δηλαδή, ήταν 11 ετών.

Η μητέρα της βρήκε το ημερολόγιο της κόρης της, στο οποίο περιέγραφε τις εφιαλτικές στιγμές που ζούσε. Το πήγε στην αστυνομία μαζί με μια λίστα υπόπτων. Αλλά δεν έγινε τίποτα.

Ομαδικοί βιασμοί, εκτρώσεις και απειλές

Ανατριχιαστική είναι η περιγραφή γυναίκας, που έπεσε θύμα του κυκλώματος, όταν ήταν 14 ετών και μπλέχτηκε στην παιδική πορνεία. 

.................

«Δεν έκαναν τίποτα»

Ο εφιάλτης μιας 47χρονης γυναίκας άρχισε, όταν ήταν 14 ετών. Κακοποιήθηκε σεξουαλικά από έναν 18χρονο Ασιάτη, γέννησε το παιδί του και στη συνέχεια εξαναγκάστηκε να κάνει σεξ με τους φίλους του. Όπως υποστήριξε, έκανε καταγγελία και το είπε και στο σχολείο της, αλλά δεν έκαναν τίποτα. Μάλιστα, ο γιατρός της είπε ότι ήταν ψυχικά άρρωστη και χρειαζόταν φαρμακευτική αγωγή.

Το θυμήθηκαν δέκα χρόνια μετά!

Το 2013 πραγματοποιήθηκε η αστυνομική επιχείρηση «Chalice» κατά της παιδικής πορνείας, κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν επτά συλλήψεις. Όμως, σύμφωνα με την εφημερίδα «Sunday Mirror», οι αρχές γνώριζαν για τα δεκάδες κρούσματα, περίπου μία δεκαετία πριν από τη διεξαγωγή της επιχείρησης!

«Η αστυνομία έχει προδώσει τα παιδιά αυτής της πόλης. Δεν θέλω να σκέφτομαι πόσα θύματα υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια. Συνέβη για τουλάχιστον δύο δεκαετίες. Πότε θα σταματήσει;», δηλώνει θύμα παιδόφιλων.

patrastimes

Το Χαμομηλάκι

Το παιδί μου είναι υπέρβαρο. Τι πρέπει να κάνω;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να αφήσετε τα πράγματα στην τύχη τους. Είναι απαραίτητο να αναλάβετε δράση το συντομότερο για να επανέλθει το παιδί σας σε νορμάλ κιλά, κυρίως για λόγους υγείας:

Όλα ξεκινούν και τελειώνουν από τις διατροφικές συνήθειές του. 

Είναι προφανές ότι μέχρι τώρα δεν έχετε φροντίσει να τρέφεται το παιδί σας κατάλληλα, οπότε πρέπει να μειωθούν στο ελάχιστο τα ανθυγιεινά σνακ και γενικότερα να καθιερωθεί μια ισορροπημένη διατροφή.

Επειδή είναι βέβαιο ότι θα δυσανασχετήσει με τη μεγάλη αυτή αλλαγή, θα πρέπει να δώσετε πρώτοι εσείς το καλό παράδειγμα με τις δικές σας διατροφικές συνήθειες. Βλέποντας το παιδί ότι τρώτε πλέον σωστά, αργά ή γρήγορα θα καμφθούν οι αντιστάσεις του.

Εκτός από την ισορροπημένη διατροφή, εξίσου σημαντικό ρόλο παίζουν και οι ποσότητες φαγητού που καταναλώνει. Το να τρώει, για παράδειγμα, κάτι υγιεινό, αλλά να του βάζετε μεγαλύτερη μερίδα από όσο έχει πραγματικά ανάγκη, είναι δώρον άδωρον.

Εκείνες τις φορές που θα τύχει να μη θέλει να φάει άλλο, μην το πιέσετε να το κάνει, εκτός αν συστηματικά αυτό συμβαίνει με υγιεινά φαγητά και στα υπόλοιπα δεν εκδηλώνει αίσθημα κορεσμού.

Εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι να λαμβάνει χώρα συγκεκριμένος αριθμός γευμάτων μέσα στη μέρα, σε σταθερές ώρες. Ακόμα και η ρουτίνα παίζει το ρόλο της εναντίον της παιδικής παχυσαρκίας.

Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κινείται περισσότερο και να αφήσει την καθιστική ζωή. Να συμμετέχει ενεργά στις δραστηριότητες με τους φίλους του και να αθλείται. Επειδή τον πρώτο καιρό είναι λίγο δύσκολο να το κάνει με δική του επιθυμία, θα ήταν μια καλή ιδέα να πάτε κάπου μαζί (πχ για ποδόσφαιρο, περπάτημα κτλ).

Τέλος, όλα τα παραπάνω θα έχουν πρακτική αξία, με την προϋπόθεση ότι έχει εξετάσει γιατρός το παιδί και δεν έχει καταλήξει ότι η παχυσαρκία οφείλεται σε παθολογικά αίτια. 

tempo24

Το Χαμομηλάκι