Tuesday, 8 May 2018

Ιωάννης ο Θεολόγος και το Σπήλαιο της Αποκάλυψης

Kατά τη διάρκεια των Pωμαϊκών και πρώτων μ.X. αιώνων, το νησί της Πάτμου συνδυάζεται με το Χριστιανισμό κατά τρόπο άρρηκτο και διαρκή. 
Ο αγαπημένος μαθητής του Ιησού Χριστού Iωάννης, εξορίζεται το 95 μ.Χ. στην Πάτμο από τον αυτοκράτορα Δομητιανό και βρίσκει καταφύγιο σε Σπήλαιο που ευρίσκεται στη μέση του λόφου μεταξύ Σκάλας και Χώρας.
Εκεί με τη βοήθεια του μαθητή του Πρόχορου ο Ιωάννης έγραψε καθ υπαγόρευση του Θεού το θεόπνευστο βιβλίο Αποκάλυψη. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κοιλότητα μέσα στη γη όπου ο Απόστολος της Αγάπης είχε ένα θεϊκό όραμα έπειτα από το οποίο έγραψε το βιβλίο της Αποκάλυψης, υπαγορεύοντάς το στον Πρόχωρο. 
Ο Θεός αποκαλύφθηκε εδώ στον Ιωάννη, πατώντας στο έδαφος, έτσι το μέρος θεωρείται Θεοβάδιστο και αποκαλείται συχνά Ιεροσόλυμα της Μεσογείου.
Το πέτρωμα του σπηλαίου ονομάζεται τραχείτης: είναι γρανιτοειδές και προέρχεται από τα βαθύτερα στρώματα της γης. Για να πήξει χρειάζεται πολύ υψηλές θερμοκρασίες και πολλούς γεωλογικούς αιώνες. 
Στα σημεία όπου έχουν αναπτυχθεί οι υψηλότερες θερμοκρασίες φαίνονται γυαλιστεροί κρύσταλλοι. Στην οροφή του σπηλαίου υπάρχει ένα τριπλό ρήγμα που προκλήθηκε από την παρουσία του Θεού.

Το Σπήλαιο ανακαινίσθηκε από τον Όσιο Χριστόδουλο, όταν ήλθε στην Πάτμο (1088).

Σήμερα ο προσκυνητής μπορεί να δει το σημείο που γράφτηκε η Αποκάλυψη, τον τόπο κατακλίσεως του Ιωάννη, τον πελώριο βράχο που σχίστηκε όταν ο Θεός του υπαγόρευσε την Αποκάλυψη, το σημείο στο οποίο ο Ευαγγελιστής ακουμπούσε το κεφάλι του για να ξεκουραστεί και ένα κοίλωμα στον βράχο από όπου πιανόταν για να σηκωθεί. 
Η μεγαλοπρέπεια του βράχου προκαλεί δέος.
Κεντρικό εικονογραφικό θέμα αποτελεί η παράσταση του Αγ. Ιωάννου που υπαγορεύει στον Πρόχορο την Αποκάλυψη.
Για τις ανάγκες της λατρείας των πιστών, από τον 17ο αιώνα το Σπήλαιο διαμορφώθηκε σε δισυπόστατο Ναό, όπου ένα μέρος του είναι αφιερωμένο στην αγία Άννα.
Το Ιερό Σπήλαιο εντάσσεται σε ενιαίο συγκρότημα κτισμάτων και εκκλησιών, που ονομάζεται Aποκάλυψη. 
 Συγκροτείται από αποθήκες, κελιά, τα παρεκκλήσια της Αγ. Άννας, του Αγ. Αρτεμίου και του Αγ. Νικολάου, τα πρώτα κτίσματα της Πατμιάδας Σχολής, κοντά στα οποία ο τάφος ενός σπουδαίου διδασκάλου, του Δανιήλ Κεραμέως. Η Πατμιάδα Σχολή λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Το 1999 το Σπήλαιο της Αποκάλυψης κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO μαζί με την Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.

Ο Ιωάννης με τον μαθητή του Πρόχωρο και παρέμειναν στην Πάτμο για 18 μήνες. Το 97μ.χ. γύρισαν στην Έφεσο όπου, σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία, ο Ιωάννης έγραψε εκεί, το τέταρτο ευαγγέλιο.
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αφού, ύστερα από θείο φωτισμό, προέβλεψε ότι επρόκειτο να μεταστεί από την παρούσα ζωή στην αιώνια και ατελεύτητη, παρέλαβε τους μαθητές του και βγήκε έξω από την Έφεσο. Εκεί σε ένα σημείο υπέδειξε να ανοιγεί τάφος. Μόλις έγινε αυτό, μπήκε μέσα ζωντανός και κοιμήθηκε με ειρήνη. 
Ο τάφος αυτός εφεξής έγινε πηγή ιαμάτων.
Η σημερινή εορτή (8 Μαίου) συνδέεται με την ανάδυση θαυματουργικής κόνεως από τον τάφο του Ευαγγελιστού, μέσω της θαυματουργικής επενέργειας του Αγίου Πνεύματος, που οι ντόπιοι την αποκαλούσαν «επίγειο μάνα».

Η φράση που συνεχώς έλεγε στους μαθητές του ο Απόστολος Ιωάννης: «τεκνία μου, ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ιωαν. ιγ΄ 34), σημαίνει, παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο και όταν οι μαθητές του ρώτησαν γιατί συνεχώς τους λέει την ίδια φράση, αυτός απάντησε «διότι είναι εντολή του Κυρίου, και όταν αυτό μόνο γίνεται, αρκεί».

Το Χαμομηλάκι

Απτική Αμυντικότητα: Γιατί δεν με αγκαλιάζει το παιδί μου;

Πολλές φορές αναρωτιέμαι… γιατί; 
Δεν είμαι καλή μάνα; 
Δεν είμαι καλός πατέρας; 
Γιατί το παιδί μου δεν θέλει την αγκαλιά μου;
Η φυσική αντίδραση ενός γονέα, όταν κλαίει το μωρό του, είναι να το πάρει αγκαλιά και να το ηρεμήσει. Τι συμβαίνει, όμως, όταν το κλάμα δεν σταματάει με την αγκαλιά αλλά, αντιθέτως, γίνεται εντονότερο
Σύμφωνα με την Srivastava (2016), η αφή είναι η πρώτη αίσθηση που γνωρίζει το έμβρυο μέσα στην μήτρα. 
Είναι η αίσθηση που κυριαρχεί στην βρεφική ηλικία έως ότου να υπερισχύσουν οι κινητικές και γνωστικές μας δεξιότητες. 
Μέσω της αφής, αντιλαμβανόμαστε τον πόνο, τη θερμοκρασία, το ελαφρύ άγγιγμα και την βαθιά πίεση.
Πολλά παιδιά, όμως, δεν αντιδρούν ως συνηθίζεται στα απτικά ερεθίσματα του περιβάλλοντός τους. 
Σύμφωνα με έρευνες, ένα 5-15% του νευροτυπικού πληθυσμού παρουσιάζει αισθητηριακές διαταραχές, ενώ το ποσοστό εκτοξεύεται στο 80-90% σε παιδιά με διαταραχές αυτιστικού φάσματος. 
Μία αισθητηριακή διαταραχή που συναντάται συχνά στην κλινική πράξη, είναι η απτική αμυντικότητα, ένα σύνολο, δηλαδή, μη τυπικών συμπεριφορών και συναισθηματικών αντιδράσεων σε διάφορα απτικά ερεθίσματα, τα οποία, από τη φύση τους, δεν προκαλούν δυσφορία στον άνθρωπο (Srivastava, 2016).
Κάποια συμπτώματα, στην καθημερινότητα ενός παιδιού, 
μπορεί να είναι (Schaaf and Mailloux, 2015):
  • Ενόχληση σε νέα ρούχα ή στις ετικέτες των ρούχων.
  • Αποφυγή ανθρώπινου αγγίγματος (χάδι, αγκαλιά).
  • Αποφυγή παιχνιδιού με δαχτυλομπογιές, κόλλα, άμμο, πλαστελίνη, χώμα ή και άλλα παιχνίδια που ίσως λερωθεί το παιδί.
  • Δυσανασχέτηση με το βούρτσισμα των δοντιών περισσότερο απ’ ό,τι άλλα παιδιά στην αντίστοιχη ηλικία.
Η απτική αμυντικότητα επηρεάζει άμεσα την ανάπτυξη, την κινητική μάθηση των παιδιών και, γενικότερα, την καθημερινότητά τους. 
Εάν το παιδί σας παρουσιάζει κάποιες από τις άνω συμπεριφορές σε έντονο βαθμό, συμβουλευτείτε άμεσα έναν εργοθεραπευτή εξειδικευμένο στην θεραπεία της Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης.
.
Σταυρούλα Δρογκάρη - Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια. 

Monday, 7 May 2018

Ο Περιγραφικός Έπαινος κάνει τα παιδιά πιο συνεργάσιμα - Descriptive Praise


Πώς να κάνετε τα παιδιά πιο συνεργάσιμα μέσω του περιγραφικού επαίνου
Έχει χυθεί πολύ μελάνι γύρω από το θέμα «πώς να πειθαρχήσουμε ένα παιδί» και πώς θα γίνει πιο συνεργάσιμο. 

Ωστόσο, όσα κι αν ειπωθούν ή γραφτούν, η αλήθεια είναι πως ο θεμέλιος λίθος στη διαδικασία αυτή είναι η καλή επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιών.


Υπάρχουν πολλές μέθοδοι, άλλες «δουλεύουν» και άλλες όχι, άλλες θεωρούνται από τα νέα δεδομένα της ψυχολογίας δυσλειτουργικές και βλαπτικές για το παιδί και άλλες όχι. 
Μια δοκιμασμένη πρόταση που τονώνει τη σχέση μας με το παιδί και το βοηθά να μας «ακούσει» είναι ο περιγραφικός έπαινος.
Τι είναι ο περιγραφικός έπαινος;

Ο περιγραφικός έπαινος, είναι αυτό που λέει η ίδια η λέξη. 
Είναι όταν περιγράφουμε στο παιδί με ακρίβεια αν αυτό που κάνει είναι σωστό ή λάθος, αν έγινε με τον σωστό ή λάθος τρόπο. 

Αν για παράδειγμα το παιδί παίζει με τουβλάκια ήσυχα κοντά σας, μπορείτε να του πείτε: 
«Παίζεις τόσο ωραία με τα τουβλάκια σου» ή 
«Τι όμορφα που τα έχεις στήσει το ένα πάνω στο άλλο, είσαι πολύ δημιουργικός» ή την ώρα του φαγητού 
«Τρως καταπληκτικά με το πιρούνι», 
«Είσαι πολύ γενναίος που δοκίμασες το σπανακόρυζο». 

Μιλώντας έτσι στο παιδί μπορούμε να του μεταδώσουμε τις αξίες που θέλουμε με έναν όμορφο τρόπο, καθώς ο περιγραφικός έπαινος βοηθά τα παιδιά να καταλάβουν τι ακριβώς θέλουμε από τα ίδια και μάλιστα με θετικό τρόπο.


Αυτό που χρειάζεται από την πλευρά των γονέων είναι να είμαστε παρατηρητικοί, άρα να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας και να τους περιγράφουμε κατανοητά και με σαφήνεια αυτό που βλέπουμε βοηθώντας τα έτσι να χτίσουν την αυτοπεποίθησή τους.

Το καλό με τον περιγραφικό έπαινο είναι ότι δεν εστιάζει στις αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού, αλλά στις θετικές. 
Αυτό συντελεί και στην καλή σχέση που χτίζεται ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί από πολύ μικρή ηλικία καθώς τα παιδιά αποκτούν την πεποίθηση πως οι γονείς τα παρατηρούν όχι μόνο όταν κάνουν κάτι που δεν είναι σωστό, αλλά όταν είναι χρήσιμα και δημιουργικά. 
Για παράδειγμα: 
Όταν είμαι υπομονετικός με τον μικρότερο αδερφό μου, όταν μαζεύω τα παιχνίδια μου, όταν κάνω ησυχία επειδή κοιμούνται οι άλλοι κ.λ.π


Ας αφήσουμε όμως τις θεωρίες και ας δούμε πως μπορείτε να εφαρμόσετε τον περιγραφικό έπαινο.
  1. Όσο κι αν σας πιέζει ο χρόνος, καλό είναι να αφήνετε κάποια δουλειά στη μέση και να στρέψετε την προσοχή σας στο παιδί τη στιγμή που κάνει κάτι.
  2. Όταν κάνει κάτι σωστό, αντί να πείτε «Μπράβο», «Υπέροχα» ξεκινήστε τη φράση σας «Βλέπω ότι», «Πρόσεξα πως» «Παρατήρησα ότι»…
  3. Δώστε έμφαση στις στιγμές εκείνες που το παιδί σας φέρεται σωστά
  4. Πείτε όχι στις υπερβολές. Ο υπερβολικός έπαινος δεν βοηθά, αφενός γιατί τα παιδιά πιστεύουν ότι τον λαμβάνουν επειδή τα αγαπάτε και όχι γιατί το αξίζουν και αφετέρου δεν τα αφυπνίζει για να προσπαθήσουν για κάτι καλύτερο. Όλα χρειάζονται μέτρο.
  5. Καλό είναι όταν τον εφαρμόζετε να χρησιμοποιείτε λέξεις που περιγράφουν συναισθήματα, συμπεριφορές ή αξίες, όπως για παράδειγμα υπομονή, γενναιότητα, ειλικρίνεια, καλοσύνη, αυτοπεποίθηση, ανεξαρτησία. Για παράδειγμα: «Βλέπω ότι δοκίμασες να πλύνεις μόνος τα δόντια σου χωρίς να μου ζητήσεις βοήθεια. Είσαι πολύ ικανός».
  6. Όχι ότι είναι απλό, απλά προσπαθήστε να λέτε έξι θετικά σχόλια (έπαινο και ενθάρρυνση) για κάθε αρνητικό σχόλιο (επικρίσεις και επιπλήξεις). Η αναλογία 6-1 κρατά τα πράγματα σε ισορροπία.
Απόδοση από mydomaine.co.uk

«Μικροί Επιστήμονες εν δράσει»,
στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, στα πλαίσια του εκπαιδευτικού και κοινωνικού του ρόλου, σας προσκαλεί στους χώρους του ώστε να ανακαλύψετε μαζί με το εξειδικευμένο προσωπικό μας τον υπέροχο κόσμο της επιστήμης! 
Με τρόπο ευχάριστο και ψυχαγωγικό, νεαροί μαθητές εισάγονται σε θέματα Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικής Φυσικής, Φυσικής Περιβάλλοντος, Κλιματολογίας, Μετεωρολογίας, Σεισμολογίας και Γεωφυσικής.

Αν επιθυμείτε να γνωρίσετε πώς μας ζεσταίνει ο Ήλιος ή πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν, ποιες είναι οι «αστρονομικές» αποστάσεις των πλανητών από τη Γη και πώς θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε σε αυτούς, αλλά και πώς δημιουργούνται τα σύννεφα και οι κεραυνοί ή ακόμη τι προκαλεί έναν σεισμό και πώς τον παρατηρούμε, επισκεφθείτε μας!

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών είναι έτοιμο να σας υποδεχθεί, μικρούς και μεγάλους στις εγκαταστάσεις του, τόσο στο Θησείο όσο και στην Πεντέλη, για να συμμετάσχετε σε πλήθος από εκπαιδευτικές και επιμορφωτικές δραστηριότητες.

Τα Σάββατα του Μαΐου, στις 10:30-12:30, συνεχίζουν να είναι η αγαπημένη συνήθεια των «Μικρών Επιστημόνων εν δράσει» στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Τα παιδιά ηλικίας 7-11 ετών θα έρθουν και πάλι ένα βήμα πιο κοντά στο διάστημα συνεχίζοντας και αυτό τον μήνα παρακολουθώντας διαδραστικές ομιλίες, εκτελώντας πειράματα και κατασκευές. 
Η δραστηριότητα αυτή περιέχει αναλυτικά την εξής θεματολογία:

5/5 «Διαστημικός Καιρός»
Υπάρχει καιρός στο διάστημα και αν ναι πώς δημιουργείται; Επηρεάζει την Γη μας ή όχι;

12/5 «Οι βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος»
Ξέρουμε ποιοι είναι οι βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος; Θα μπορούσε να υπήρχε ζωή σε αυτούς; Τι κοινά έχουν με τον σπίτι μας, την Γη;

19/5 «Αέριοι Γίγαντες»
Οι μεγάλοι και εντυπωσιακοί πλανήτες είναι αέριοι, όπως ο Δίας και ο Κρόνος; Τι κοινά έχουν; Ποια τα χαρακτηριστικά τους και πως θα έμοιαζε ένας αέριος εξωπλανήτης;

26/5 «Τα αστέρια της γειτονιάς μας»
Στην γειτονιά του Ήλιου μας υπάρχουν πολλά αστέρια; Μοιάζουν με τον δικό μας Ήλιο; Πόσα μακριά βρίσκονται;

Πληροφορίες – Κρατήσεις Θέσεων: 
2103490055, 2103490112, 

Επιπλέον Εκπαιδευτικές Δράσεις Μαΐου στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου:

Κυριακή 6 Μαϊου 2018
11:00-13:15 » Στα χνάρια του χαμένου τηλεσκοπίου», δράση για παιδιά ηλικίας 7-12 ετών

Κυριακή 6 και 20 Μαϊου 2018
16:00-18:00 » Οι εξερευνητές του Διαστήματος» , δράση για παιδιά ηλικίας 4-6 ετών

Τα άκυρα που έλεγα, πριν κάνω παιδιά

Η Ελιάνα Χρυσικοπούλου ανατρέχει στην Προ Παιδιών Εποχή και συνειδητοποιεί πως, πολλά από αυτά που έλεγε τότε, σήμερα της ακούγονται πραγματικά γελοία.

1. «Δεν προλαβαίνω»
Δεν προλαβαίνω να φτιάξω τα νύχια μου, 
δεν προλαβαίνω να δω μια παλιά μου συμμαθήτρια, 
δεν προλαβαίνω να πάω στον ορθοπεδικό, 
δεν προλαβαίνω να βγω για ψώνια, 
δεν προλαβαίνω να βάλω πλυντήριο – γενικώς μην το ψάχνεις, έχω περάσει σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή μου να νομίζω πως δεν έχω καθόλου, μα καθόλου χρόνο. 
Και όλα αυτά τα έλεγα έχοντας μια (1) δουλειά, κανέναν (0) σύζυγο και καθόλου (0) παιδιά. 
Ε, τώρα που το πρόγραμμά μου είναι αντικειμενικά λιγάαααακι πιο φορτωμένο θα σου πω πως υπάρχει χρόνος για όλα – αρκεί να είναι αρκετά ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων (τα νύχια μου, ας πούμε, εξακολουθούν να είναι χάλια. 
Την παλιά συμμαθήτρια την βλέπω μέσω facebook. Το αυχενικό όσο πάει και χειροτερεύει.)

2. «Να φύγει νωρίτερα από το γραφείο να πάει στα παιδιά της; Κι εμείς έχουμε προσωπική ζωή, αλλά η δουλειά είναι δουλειά»
… έλεγε ο 25χρονος εαυτός μου με τις ανύπαρκτες οικογενειακές υποχρεώσεις για τις 35χρονες συναδέλφους με τα 1,2 ή και παραπάνω παιδιά που ήθελαν να φύγουν κατά τις 6 το απόγευμα (αν είναι δυνατόν, τόσο νωρίς;) από την εταιρία. 
Και όσο σκέφτομαι τώρα, τις φατσούλες της Ισαβέλλας και της Βικτώριας, πώς ξεροσταλιάζουν στο τζάμι εκεί γύρω στις 5 που επιστρέφω (είμαι τυχερή εργαζόμενη, να τα λέμε κι αυτά) για να δουν το αυτοκίνητό μου να μπαίνει στο πάρκινγκ, το μόνο που θέλω να πω είναι: Γιώτα, Ηρώ, Μαίρη, ειλικρινά, συγγνώμη.

3. «Κι εγώ τη δουλειά την πονάω σαν να είναι το παιδί μου»
Ναι, εντάξει, κουκλίτσα μου, κελάηδα.

4. «Δεν καταλαβαίνω γιατί μερικές όταν γίνονται μάνες παραμελούν τον εαυτό τους».
Ήρθε μια μέρα το 2017 που αντίκρισα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και ήμουν παχιά, άλουστη, αξύριστη, με μάτια πιο μαύρα από των KISS από το ξενύχτι και με λεκέδες από μητρικό γάλα επάνω στο άθλιο ξεχειλωμένο διαφημιστικό t-shirt. 
Ε, και κατάλαβα.

5. «Θα προσέχω τι τρώω στην εγκυμοσύνη/ θα γεννήσω φυσιολογικά, θα θηλάσω ένα τρίμηνο, θα γυρίσω στη δουλειά μετά από κανά χρόνο».
Πήρα 30 κιλά, γέννησα με καισαρική, θήλασα περισσότερο από ένα χρόνο, γύρισα στη δουλειά μετά από 40 μέρες. 
Γενικώς, αφού βλέπεις, δεν το ‘χεις με το planning, άστο ρε παιδί μου.

6. «Τα δικά μου παιδιά δεν θα είναι από εκείνα που τσιρίζουν στα σούπερ μάρκετ»
Καλά τα έλεγα, τα δικά μου παιδιά είναι από εκείνα που τσιρίζουν παντού.

7. «Τα δικά μου παιδιά δεν θα τρώνε αηδίες»
Κρύψε, Ισαβέλλα παιδί μου, τα αρκουδοζελεδάκια, μην σε δει ο Παλιός Εαυτός μου και μας δείρει και τις δύο.

8. «Μα γιατί μερικές μανάδες γκρινιάζουν πως είναι άυπνες; Γιατί δεν τα αφήνουν να κλάψουν λίγο και μετά να το βουλώσουν»;
Μήπως να το βουλώσεις εσύ λίγο γιατί δεν έχεις ΙΔΕΑ για τι πράγμα μιλάς;

9. «Είμαι τόσο κουρασμένη».
Χαχαχαχαχαχα

10. «Δεν νομίζω πως γίνεται να αγαπήσω κανέναν περισσότερο από τον εαυτό μου».
Παλιέ μου εαυτέ, σου στέλνω τα φιλιά μου, πανευτυχής από τη θέση νούμερο 3.

Δες περισσότερα άρθρα από την Ελιάνα Χρυσικοπούλου, 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki