Saturday, 25 August 2018

Συχνό Πλύσιμο Χεριών: Γιατί και με ποιον τρόπο;
Wash Your Hands Song for Kids


Όταν ένα παιδί πιάνει να φάει κάτι με τα χέρια, ειδικά όταν επιστρέφει από το παιχνίδι μια μαμά συνέχει ρωτάει: «Έπλυνες τα χέρια σου;»

Κάποια παιδιά έχουν μάθει να πλένουν τα χέρια τους αμέσως μόλις επιστρέψουν από το σχολείο, τις εξωσχολικές δραστηριότητες, μετά το διάβασμα και μετά το παιχνίδι. Κάποια άλλα παιδιά όμως, ξεχνούν αυτό το βασικό κανόνα υγιεινής και όταν έρχεται η στιγμή να βάλουν τα χέρια στο στόμα τους ή να φάνε, δεν πλένουν τα χέρια τους.

Πώς μπορεί λοιπόν μια μαμά να βοηθήσει το παιδί της να κάνει πρόγραμμα το πλύσιμο των χεριών και πώς μπορεί να είναι βέβαιη ότι τα έχει πλύνει σωστά;
Γιατί ένα παιδί πρέπει να μάθει να πλένει τα χέρια του

Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να πλένουν τα χέρια τους γιατί εκατομμύρια μικρόβια μπορεί να βρίσκονται στα παιχνίδια τους και τα μολύβια τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα παιδιά να μάθουν να πλένουν τα χέρια τους πριν φάνε ο,τιδήποτε. Το πλύσιμο των χεριών τους είναι ο καλύτερος τρόπος για την αποτροπή της εξάπλωσης των μικροβίων σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Kids Health.

Πλύσιμο χεριών και πρόληψη ιώσεων

Τα παιδιά πρέπει να πλένουν συχνά τα χέρια τους καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας επειδή είναι επιρρεπεί στο να αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα τους. Το πλύσιμο των χεριών μπορεί να αποτρέψει το κρυολόγημα, τη γρίπη και τη μολυσματική διάρροια. Μιλήστε τους για το πόσο σημαντικό είναι το πλύσιμο των χεριών όχι μόνο στο σπίτι και το σχολείο. Ζητήστε τους, σε κάθε διάλειμμα (πριν μπουν και όταν βγουν από την τάξη) να πλένουν τα χέρια τους. Τα παιδιά σε ομάδες έξω από το σπίτι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ασθένειες, σύμφωνα με το MayoClinic.com.

Πώς θα πλύνουν σωστά τα χέρια τους τα παιδιά

Απλά και μόνο αν τρέξει κρύο νερό στα χέρια, δεν αρκεί για να καθαρίσουν. Ο σωστός τρόπος για το πλύσιμο των χεριών και για την εξάλειψη των μικροβίων είναι η χρήση ζεστού νερού. Βάλτε σαπούνι και τρίψτε τα χέρια σας για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τον αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό, αρκούν για να εξαλειφθούν τα μικρόβια. Ζητήστε από τα παιδιά σας να πουν δυο φορές το «Happy Birthday» καθώς πλένουν τα χέρια τους. Ζητήστε τους να κάνουν αρκετό αφρό και να πλένουν ένα-ένα τα δάχτυλά τους. Μην ξεχάσετε να αναφέρετε τους καρπούς και τα κομποσκοίνια που ενδεχομένως να φορούν στα χέρια. Μετά το τέλος του τραγουδιού, πείτε του να ξεπλύνουν με άφθονο ζεστό νερό.

Πότε πρέπει να πλένουν τα χέρια τους τα παιδιά

Εσείς και τα παιδιά σας πρέπει να πλένετε πάντα τα χέρια σας, πριν από το φαγητό ή το μαγείρεμα, μετά τη χρήση του μπάνιου, μετά τον καθαρισμό του σπιτιού ή της αυλής, μετά από το παιχνίδι με τα κατοικίδια ζώα σας, όταν φυσάτε τη μύτη σας, εάν φτερνίζεστε ή βήχετε στα χέρια σας, μετά το παιχνίδι, μετά τη χρήση κοινών μολυβιών και στυλό μέσα στην τάξη.

Απολυμαντικό χεριών - Πότε να το χρησιμοποιούν τα παιδιά

Κάποιες φορές τα παιδιά, όπως για παράδειγμα μέσα στην τάξη ή σε κάποιο άλλο χώρο, ίσως δεν έχουν πρόσβαση σε νερό και σαπούνι για να πλύνουν τα χέρια τους. Για αυτό λοιπόν, μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα αντιβακτηριακό απολυμαντικό χεριών που δεν απαιτεί νερό και είναι αποτελεσματικό στην απομάκρυνση μικροβίων. σύμφωνα με το MayoClinic.com. Επιλέξτε ένα απολυμαντικό με τουλάχιστον 60 % αλκοόλ. Εφαρμόστε αρκετό προϊόν στα χέρια και τρίψτε τις παλάμες και τα δάχτυλά σας για περίπου 25 δευτερόλεπτα ή μέχρι να στεγνώσουν.

Άρα λοιπόν να μην ξεχάσετε να βάλετε στη σχολική τσάντα των παιδιών και φέτος απολυμαντικά υγρά και μαντηλάκια χεριών.

mothersblog.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 24 August 2018

«Παιδί μου κανένας να μην παίζει ταμπούρλο στην πλάτη σου»

…απλά πράγματα!
Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο,
μου έλεγε η μητέρα μου, καλή της ώρα, «παιδί μου κανένας να μην παίζει ταμπούρλο στην πλάτη σου».
Thomas Couture, Drummer Boy: 1857
Κι εγώ το αλλοπαρμένο την κοιτούσα με μισό μάτι και με το ένα πόδι στο κατώφλι της εξώπορτας της έλεγα: «αργείς; με περιμένουν οι φίλες μου σήμερα θα βαφτίσουμε τον κούκλο της Ελένης τον Μπούρδα και τσακωνόμαστε για το όνομα.»

Σταυροκοπιόταν η μάνα μου, «ήθελα νάξερα που έμοιασες που;;»

Και ενώ το έβαζα στα πόδια και πιλάλαγα σαν αγριοκάτσικο, άκουγα τη φωνή της καλής μου της γιαγιάς μέσα από την κουζίνα, «την ευχή μου νάχεις Μελάκι την ευχή μου… κι ο Θεός στο βήμα σου…»

Λίγο πριν στρίψω τη γωνία κοντοστάθηκα… «μαμάαααααα τι είναι το ταμπούρλο;;;»
Και απάντηση δεν πήρα.

Δυστυχώς ο Μπούρδας έμεινε αβάφτιστος, δεν τα βρήκαμε στο όνομα… απλά πράγματα καθημερινά, σημερινά!
Όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι και τα λοιπά…

Το μεσημέρι με το που έφθασα στο σπίτι: «πλύνε τα χέρια σου το φαΐ είναι έτοιμο….»
Κάποια στιγμή που μασούλαγα ένα μήλο, έμαθα ότι το ταμπούρλο είναι ένα μικρό τύμπανο, που όταν το χτυπούν οι ΑΛΛΟΙ πονάει η ΔΙΚΗ σου πλάτη. Μπερδεύτηκα αλλά, όταν ψιλομεγάλωσα, αυτόν τον πόνο τον ένιωσα, δις και τρις και τετράκις, «διατί να το κρύψωμεν άλλωστε!»
Και θυμήθηκα τα λόγια της μητέρας μου «παιδί μου κανένας να μην παίζει ταμπούρλο στην πλάτη σου» και πήρα την μεγάλη απόφαση θα μάθω ταμπούρλο… κι έμαθα!!
ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Μέλια

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πες, σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, και προχώρα…
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας



Λένε πως ο καθρέφτης είναι πολύ σκληρός κριτής, λεπτολόγος, καχύποπτος και πως δεν μπορείς να του κρυφτείς, γιατί λέει πάντα αυτό που βλέπει, την αλήθεια σου με κάθε λεπτομέρεια, χωρίς να σου ζητήσει την άδεια για να μιλήσει και χωρίς να μασάει τα λόγια του.

Όταν το είδωλό σου στον καθρέφτη αρχίζει να αχνοφαίνεται, να ξεφτάει, να χάνει την λάμψη του και ένα πρωί να σβήνει και εσύ να χάνεσαι, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν «άκουσες» τα σκληρά του λόγια.

Και τότε γίνεσαι μια μικρή ασήμαντη αχνή τελίτσα στο πουθενά (έτσι νιώθεις), αναμενόμενο, γιατί με τα πρώτα σημάδια κόπωσης και εγκατάλειψης του εαυτού σου, αντί «να κόψεις ρόδα μυρωμένα»… και να τραβήξεις για αλλού για να βρεις την υγειά σου, τη γαλήνη σου, αφέθηκες και συνέχισες μέχρι που έγινες «αόρατος».

Κατάφερες να χάσεις την αυτοεκτίμησή σου και γέμισες ανασφάλειες, λες και δεν είχες…

Όμως ποτέ δεν είναι αργά να «ξαναβρείς» τον εαυτό σου και κυρίως να ξαναδείς στον καθρέφτη το χαμόγελο να χαράζεται στα μαραμένα σου χείλη, και μην κατηγορήσεις τους άλλους που δεν κατάλαβαν τα σημάδια σου, απλά πάρτο απόφαση επιτέλους, ότι είναι θέμα χημείας, κάποιους ανθρώπους τους «βλέπεις» και κάποιους τους προσπερνάς.

Μια πολύ σκληρή συνήθεια δυστυχώς, που κρατάει χρόνια και πληγώνει ανθρώπους.

Μα δεν ταιριάζουν τα «χνώτα μας» με όλους!

Εντάξει μη γκρινιάζεις, που ανήκεις στην κατηγορία «αόρατος» ε και; δεν είσαι ο μόνος. Πίστεψέ με, υπάρχεις, αξίζεις με όλα σου τα λάθη και τα πάθη (γιατί είσαι άνθρωπος) κι ας μην σε βλέπουν κι ας μη σου μιλούν, κι ας σε σπρώχνουν, κι ας μη σε καλημερίζουν, κι ας βουίζει στα αυτιά σου το «εσύ φταις για όλα», που σε τρελαίνει.

Εσύ είσαι εκεί… και μην το παλεύεις άλλο, απλά δέξου το και προχώρα.

Λοιπόν ψυχραιμία , μην κλαψουρίζεις και μην ουρλιάζεις υστερικά και παραπονιάρικα «είμαι εδώ… υπάρχω… δεν με βλέπετε»… και τα ρέστα! Δεν σε ακούει κανείς, δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για το πώς νιώθεις, είσαι μόνος σου και αντιμετώπισέ το. Το φταίξιμο είναι όλο δικό σου και εσύ δεν είσαι σε θέση να κρίνεις κανέναν!

Η ζωή σου όμως, αυτό το δώρο του Θεού είναι πολύ μικρή για να την σπαταλάς άσκοπα, για να μαραζώνεις.

Δοκίμασε να αναφωνήσεις το γνωστό: « όχι άλλο κάρβουνο βρε παιδιά» και αμέσως θα νιώσεις καλύτερα!

Και θυμήσου «κανένας ταμπούρλο στην πλάτη σου». Μη σταθείς λεπτό και μη μιζεριάζεις.

Σήκω! Μη χαραμίζεσαι και βρες την περπατησιά σου!

Μέσα σε μια μικρή βαλίτσα στοίβαξε με πολύ αγάπη τις πιο όμορφες στιγμές, διπλαμπάρωσε τα πολύτιμα λάθη σου στα μύχια της καρδιάς σου, γιατί είναι καταδικά σου και άνοιξε αποφασιστικά την πόρτα.

Στάσου για λίγο στο κατώφλι, ίσιωσε το κορμί σου, κοίταξε τον ουρανό και μη δώσεις σημασία αν βρέχει ή αν έχει συννεφιά, γιατί για σένα αυτή είναι μια καινούργια πανέμορφη ηλιόλουστη μέρα και «χάρο δεν φοβάσαι!»

Κράτησε σφιχτά στο χέρι τη μικρή βαλίτσα με όλα τα αγαπησιάρικα καλούδια μέσα της, κλείσε την πόρτα πίσω σου, κάνε τον σταυρό σου και πάρε το πρώτο στρατί που ανοίγεται μπροστά σου σιγοτραγουδώντας…
«γιατί είμ’ αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

γιατί είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν…»

Και μην ξεχνάς να λες κάθε πρωί μια καλημέρα στον καθρέφτη σου και να χαμογελάς, γιατί η ζωή είναι ωραία και δεν είσαι μόνος σου, ο Θεός είναι στο βήμα σου!

Πες ευχαριστώ Θεέ μου και προχώρα…



Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς βιώνει το παιδί τους τσακωμούς των γονιών του

paidia-goneis-kaugades
Όλα τα παιδάκια πιστεύουν ότι οι γονείς τους είναι ευτυχισμένοι και αυτό σημαίνει ότι δεν τσακώνονται ποτέ. Με μια τέτοια νοοτροπία, καταλαβαίνει κανείς πόσο αρνητικά επηρεάζονται όταν υπάρχουν εντάσεις και μάλιστα παρουσία του:
  • Τις πρώτες φορές θα εκπλαγεί αρνητικά, αφού, όπως είπαμε και πριν, στο δικό του μυαλό οι γονείς του είναι πάντοτε αγαπημένοι.
  • Σε δεύτερο επίπεδο και ιδιαίτερα αν οι τσακωμοί είναι συχνοί και λαμβάνουν τακτικά χώρα μπροστά του, το παιδί νιώθει άγχος και αναφάλεια, αφού δεν ξέρει ούτε τις αιτίες, ούτε τι μπορεί να συνεπάγονται γενικότερα. Αρκεί να αναφέρουμε ότι σε πολλά παιδιά υπάρχει ο φόβος της εγκατάλειψης!
  • Σε άλλες περιπτώσεις, το παιδί θεωρεί εαυτόν υπεύθυνο για τους τσακωμούς, χωρίς αυτό να έχει εννοηθεί με κάποιον τρόπο, με αποτέλεσμα να νιώθει πάρα πολύ άσχημα.
  • Επειδή την ώρα του τσακωμού δεδομένα υπάρχει μεγάλη ένταση στην ατμόσφαιρα και οι κινήσεις των εμπλεκομένων είναι έντονες, το παιδί μπορεί να φοβηθεί μήπως ο ένας γονιός κάνει κακό στον άλλον.
  • Ένα ακόμα σοκαριστικό γεγονός για το παιδί είναι πως βλέπει τους αγαπημένους του ανθρώπους εκτός ελέγχου, ενώ του ζητούν κατ΄επανάληψη να μην το παρακάνει με την γκρίνια. Μια τέτοια απόκλιση το μπερδεύει.
  • Τέλος, ένα παιδί που μεγαλώνει σε οικογενειακό περιβάλλον γεμάτο εντάσεις και τσακωμούς στην πάροδο των χρόνων, είναι πολύ πιθανό να γίνει επιθετικό και γενικά πιο δύσκολα διαχειρίσιμο από τους τρίτους όταν μεγαλώσει.
unpolitical.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να διαχειριστείτε ένα απόμακρο παιδί!!!

Μπορεί το παιδί σας να είναι κλειστό, μπορεί και όχι. Όπως και να έχει, ενδέχεται να υπάρξει μια περίοδος που θα είναι απόμακρο και βυθισμένο στις σκέψεις του. Άραγε πώς μπορείτε να φερθείτε για να αντιμετωπίσετε ορθολογικά την κατάσταση;

Το πρώτο και πιο δύσκολο βήμα είναι να παρατηρήσετε προσεκτικά το παιδί για να μπορέσετε να εξηγήσετε τη συγκεκριμένη στάση του παιδιού. Μπορεί να φαντάζει εύκολο στη θεωρία, όμως στην πράξη δεν είναι και τόσο, αφού το μόνο εύκολο είναι να απορροφηθείτε από τα προβλήματα της καθημερινότητας και να το περάσει στα ψιλά γράμματα.

Πριν προβείτε σε οποιαδήποτε ενέργεια, βεβαιωθείτε ότι έχετε όντως εντοπίσει το λόγο που έχει κάνει απόμακρο το παιδί. Κι αν δεν μπορείτε να καταλήξετε δια της παρατήρησης με σιγουριά, κάντε του κάποιες διακριτικές νύξεις για να βεβαιωθείτε.

Ό,τι κι αν συμβαίνει, μην κατακρίνετε ή μαλώσετε το παιδί. Ακόμα και παράλογο να φαντάζει αυτό που διαπιστώσατε, το ζητούμενο δεν είναι να το κάνετε να νιώσει άσχημα, αλλά αντίθετα να του δείξετε ότι είσαστε εκεί.

Παροτρύνετε το μικρό σας να σας μιλήσει όποτε και αν θελήσει για να βρείτε από κοινού λύση σε ό,τι το απασχολεί. Είναι πολύ σημαντικό για εκείνο να βλέπει ότι το νοιάζεστε επί της ουσίας και ότι είναι στη διακριτική του ευχέρεια να ανοιχτεί.

Εκτός από τη συζήτηση, μια αγκαλιά, ένα φιλί και κάποια γλυκά λόγια μπορούν να καταφέρουν θαύματα. Μέχρι και να διώξουν τις «μαύρες» σκέψεις από το μυαλουδάκι του! Αλλά και αυτό να μη γίνει, σίγουρα θα το κάνετε να νιώσει όμορφα, έστω και στιγμιαία.

Μπείτε στη θέση του και αναγνωρίστε του το αναφαίρετο δικαίωμα να είναι «βυθισμένο» στις σκέψεις του μια περίοδο, χωρίς να αδιαφορείτε. Κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως ηλικίας μπορεί να διανύει μια τέτοια περίοδο και δεν είναι καταδικαστέο, ούτε απαραίτητα ανησυχητικό.


ΠΗΓΗ: mother.gr
newsitamea.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki