Ο Συναισθηματικός Εκβιασμός στα Παιδιά... / Emotional Blackmail and How it Harms our Kids

... κόβει τα φτερά και τα όνειρά τους

-Μην πετάς το φαγητό σου κάτω, γιατί ΜΟΥ το κάνεις αυτό μπροστά στον κόσμο!
-Βάλε τη ζακέτα σου γιατί αν αρρωστήσεις ΕΓΩ στο νοσοκομείο δεν πάω!
-Πρόσεχε με τα φουσκωτά, γιατί δεν ΑΝΤΕΧΩ να πέσεις και να ΤΡΕΧΩ!
-Μη συμπεριφέρεσαι άσχημα, ΜΕ κάνεις και ντρέπομαι μπροστά στις φίλες μου!

Emotional Blackmail and How it Harms our Kids

Κι αυτές είναι μόνο μερικές ατάκες που θυμάμαι από το τελευταίο παιδικό πάρτι που παραβρέθηκα. Όσο καθόμουν στον καναπέ, τρομαγμένη ομολογώ, θυμήθηκα την παλιά ελληνική ταινία με το Λάμπρο Κωνσταντάρα και τη Μαίρη Κοντού που ονειρευόταν συνεχώς μια παλιά της αγάπη το Στέφανο! 

Όταν τη ζόριζε ο Κωνσταντάρας του πέταγε ένα Δεν θα το έκανε ποτέ αυτό ο Στέφανος και του έδενε τη ψυχολογία χειροπόδαρα.

Στην αρχή παρασύρθηκα κι εγώ και μεταμορφώθηκα σε θύμα και συγχρόνως θύτη ενός επίπονου συναισθηματικού εκβιασμού. Δεν ένιωθα καλά να μην εκτοξεύω απειλές προς το παιδί μου, που το καημένο δεν είχε κάνει τίποτα. Έπαιζε με τους συνομηλίκους του και έκανε την ανάλογη φασαρία. 

Οι συγκεκριμένες όμως μαμάδες που καθόντουσαν κοντά μου, οι οποίες είχαν σπαταλήσει σίγουρα ένα παραγωγικό τρίωρο σε μαλλιά, νύχια και botox, έκαναν μόνο αυτό. Δεν σηκωνόντουσαν από την καρέκλα, μόνο φώναζαν. 

Η απόσταση ήταν αρκετά μεγάλη με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην ακούν κι εκείνες να ουρλιάζουν ακόμα περισσότερο. Κάθε ουρλιαχτό έβαζε την ψυχολογία και την αυτοεκτίμηση του παιδιού στο εκτελεστικό απόσπασμα και την πυροβολούσε με σκληρότητα και χωρίς καμία ένδειξη μητρικής τρυφερότητας.

👩👦👧👨

Η Συναισθηματική κακοποίηση του παιδιού

https://www.youtube.com/watch?v=D628Fa8R02M&feature=emb_logo

                                                 👩👦👧👨

Δεν πιστεύω ότι οι συγκεκριμένες μαμάδες καταλάβαιναν τι έλεγαν ή τι έκαναν, ούτε πόσο χειριστικές γινόντουσαν. 

Ίσως χρειαζόντουσαν λίγη ώρα ησυχίας με τις φίλες τους και “μπέρδευαν” τον τρόπο. Μπορεί μετά από τρία παιδιά να είχαν ξεχάσει και το τρόπο που πίνεις ήρεμος ένα καφέ χωρίς έννοιες και απειλές. 

Αυτό όμως το ΕΓΩ δεν πάω στο νοσοκομείο εάν αρρωστήσεις, δεν το άντεξα. Ξαφνικά φαντάστηκα ένα άρρωστο παιδάκι σε ένα νοσοκομείο, φορτωμένο με ενοχές για την ασθένεια του και συγχρόνως να παρακαλάει τη μαμά του να μην το αφήσει μόνο του και αρρώστησα κι εγώ. 

Αυτή η χειριστική μαμά με επανέφερε σαν ηλεκτροσόκ και με έκανε να την κοιτάξω σχεδόν με μίσος.

Οι συνέπειες τέτοιου συναισθηματικού εκβιασμού είναι οδυνηρές για τον ψυχισμό του παιδιού. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, τα κύρια συναισθήματα που εμπνέει ο συναισθηματικός εκβιασμός είναι φόβος, υποχρέωση και ενοχή. 

Το αποτέλεσμα είναι η εμπλοκή του μικρού “θύματος” σε έναν ιστό τον οποίο φοβάται και από τον οποίο αισθάνεται ανίκανο να ξεφύγει. Κερδίζει ανασφάλεια και χάνει αυτοεκτίμηση, ενώ κάθε φορά που κάνει κάτι καλό για τον εαυτό του, νιώθει ότι συμπεριφέρεται εγωιστικά και δεν του αξίζει.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με χειριστικούς γονείς έχουν μεγάλη ανάγκη να τα αγαπούν και να τα αποδέχονται. 

Συνήθως έχουν φορτωθεί στις πλάτες τους τα χαμένα εφηβικά όνειρα των γονιών τους ή κάποιο σπασμένο προφυλακτικό για το οποίο προφανώς δε φέρουν καμία ευθύνη. 

Μια γυναίκα που καταπιέστηκε και περιορίστηκε σε ένα γάμο που δεν ήθελε, νιώθει ότι με αυτήν τη ζωή θυσιάζει ένα κομμάτι του εαυτού της. Και έρχεται κάποια στιγμή η ώρα να ζητήσει αυτό το κομμάτι πίσω. 

 Ο μόνος τρόπος να το εξαργυρώσει στην προκειμένη περίπτωση ήταν , είτε δημιουργώντας το παιδί των ονείρων της (που δεν πετάει το φαγητό του ή δεν την κάνει να ντρέπεται κτλ) είτε βρίσκοντας τρόπο να μην ασχολείται (εγώ νοσοκομείο δεν πάω ή δεν τρέχω αν χτυπήσεις κτλ).
Όταν τίποτα από τα δυο δε λειτούργησε τότε πέρασε στο επόμενο στάδιο και άρχισε την παιδιάστικη κατά μέτωπον επίθεση. Οποιαδήποτε απόκλιση από το σενάριο που είχε στο μυαλό της μεταφράστηκε σε αχαριστία κι αδιαφορία και ακούσαμε ατάκες όπως:
-Καλά χαζό είσαι παιδί μου;
-Κουφάθηκες;
-Δεν είσαι για πουθενά!
-Ίδιος ο πατέρας σου, ο άχρηστος! (προφανώς υπήρχαν και θέματα διαζυγίου)

Μετά τα αναμενόμενα κλάματα του παιδιού αλλά και τη συνειδητοποίηση ότι είχε χάσει τον έλεγχο και είχε εκτεθεί στις φίλες της, άρχισαν τα καλοπιάσματα.
-Μην κλαις μωρό μου, εσύ να είσαι καλά και άσε με εμένα. Εγώ έχω συνηθίσει να με χτυπά η ζωή, οι αδικίες, η μοίρα, ο ανάδρομος Ερμής κτλ

Κάπου εκεί στη μαύρη μοίρα, έχασα κι εγώ την ψυχραιμία μου και πήρα θέση υπέρ του παιδιού. Δεν έπρεπε να το κάνω αλλά δε μπόρεσα να κρατηθώ. 

Ενστικτωδώς όμως, η ομάδα έδεσε μεταξύ της και έγινε ασπίδα στο προστατευόμενο μέλος της. 

Με επανέφερε στην τάξη με χαρακτηριστικό και προσβλητικό τρόπο και συνέχισε την ίδια συμπεριφορά. Εγώ άλλαξα θέση και δέχτηκα συγκαταβατικά χτυπήματα στην πλάτη από άλλες μαμάδες οι οποίες προφανώς είχαν ενοχληθεί αλλά δεν είχαν ασχοληθεί.

Συμπέρασμα; Πρέπει όλοι να σκεφτούμε πόσες φορές έχουμε άθελα μας μιλήσει με τέτοιο τρόπο στα παιδιά μας, πάνω στην κούραση και την απελπισία της στιγμής. Κι ίσως πόσες φορές έχουμε νιώσει μια αδικία ή ζήλια για τις ζωές των άλλων και το έχουμε φορτώσει στα παιδιά. Συγχρόνως πρέπει να σκεφτούμε και πόσες φορές έχουμε πέσει εμείς θύματα συναισθηματικού εκβιασμού από φίλους, συγγενείς ή συνεργάτες και να πάρουμε απόφαση να βγάλουμε αυτούς τους ανθρώπους από τη ζωή μας.

Και το σημαντικότερο από όλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι άγραφο χαρτί και ο χαρακτήρας τους είναι δικό μας δημιούργημα. 

Συνεπώς, εάν έχετε πρόβλημα με τον τρόπο που συμπεριφέρονται τα παιδιά σας, πρέπει να έχετε πρόβλημα και με τον τρόπο που συμπεριφέρεστε εσείς. Εάν όχι…κάτι δεν έχετε καταλάβει σωστά.

mommy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συναισθηματική αιμομιξία: Όταν οι γονείς αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους ως συντρόφους!

Η συναισθηματική αιμομιξία, γνωστή και ως κεκαλυμμένη αιμομιξία, είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο ο γονέας αναζητά από το παιδί του τη συναισθηματική υποστήριξη που κανονικά θα έπρεπε να αναζητήσει από τον/τη σύντροφό του.

Αν και οι επιπτώσεις της είναι παρόμοιες με εκείνες που προκύπτουν και από τη φυσική αιμομιξία, ο όρος δεν περιλαμβάνει τη σεξουαλική κακοποίηση.
Πολλές φορές, όταν ξεκινώ θεραπεία με άτομα που είναι στάσιμα στη διαδικασία ανάπτυξης τους, μου αποκαλύπτουν ότι όταν ήταν παιδιά οι γονείς τους στρέφονταν προς εκείνα για συναισθηματική υποστήριξη. 

Τα συγκεκριμένα παιδιά είναι πιθανό να νιώθουν πολύ ιδιαίτερα επειδή ο γονέας τους εκμυστηρεύεται πληροφορίες που κανονικά θα έπρεπε να μοιραστεί με κάποιον ενήλικο ή / και αναζητά την υποστήριξή τους, δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση οικειότητας. 

Ωστόσο, δεδομένου ότι οι ανάγκες του παιδιού παραμελούνται εξαιτίας των αναγκών του γονέα, μπορεί να υπάρξουν μακροπρόθεσμες καταστροφικές συνέπειες όσον αφορά την εξέλιξη του παιδιού.

Συναισθηματική - Σεξουαλική Παιδική Κακοποίηση

 

https://www.youtube.com/watch?v=lJHGoIERSgk

Σαφώς και είναι όμορφο οι γονείς και τα παιδιά τους να είναι κοντά. Ωστόσο, στις υγιείς σχέσεις γονέα-παιδιού προτεραιότητα έχουν οι συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού, ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση τα παιδιά αναλαμβάνουν να φροντίσουν τις συναισθηματικές ανάγκες του γονέα. 

Όταν τα παιδιά έχουν αυτό τον ρόλο, δημιουργείται μια νοσηρή κατάσταση στην οποία τα παιδιά ουσιαστικά μετατρέπονται σε γονείς. 

Έτσι, καταλήγουν να είναι συναισθηματικά παραμελημένα και στερούνται την παιδική τους ηλικία.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι γονείς που δημιουργούν κατάσταση συναισθηματικής αιμομιξίας δεν συνειδητοποιούν τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς τους και δεν έχουν πρόθεση να βλάψουν τα παιδιά τους. Είναι γεγονός όμως ότι ο αντίκτυπος και το ψυχικό τραύμα παραμένουν.

Τις περισσότερες φορές, η συναισθηματική αιμομιξία προκύπτει όταν ο γάμος ή η σχέση των γονέων είναι αδύναμη, όταν ο ένας γονέας νιώθει μόνος ή υπάρχουν προβλήματα όπως απιστία, ζητήματα ψυχικής υγείας ή εθισμός. 

Είναι πιθανό ο ένας ή και οι δύο γονείς να επιδιώξουν να ικανοποιήσουν τις συναισθηματικές ανάγκες τους μέσα από το παιδί αντί μέσα από ενήλικες. 

Μερικές φορές, ο ένας γονέας υπονομεύει τον άλλο κατά τη διάρκεια ενός καυγά ή χωρισμού / διαζυγίου βάζοντας τα παιδιά στη μέση ή ακόμα και συμμαχώντας με το ένα παιδί, αυξάνοντας έτσι το επίπεδο εξάρτησής του από αυτό. 

Από την άλλη πλευρά, το παιδί αρχίζει πιέζεται για το ποιά πλευρά πρέπει να ακολουθήσει ή για το ότι οφείλει να προστατέψει τον γονέα του.

Ο αντίκτυπος της συναισθηματικής αιμομιξίας
Τα παιδιά που υπέστησαν συναισθηματική αιμομιξία έχουν μεγάλη δυσκολία στον καθορισμό ορίων καθώς και στο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους ως ενήλικες, αφού συνήθως έχουν υπερβολικά συναισθήματα ενοχής. 

Επιπλέον, η σχέση τους με το φύλο και τη σεξουαλικότητά τους μπορεί να δράσει ανασταλτικά στην ικανότητά τους για οικειότητα/δέσμευση στις μετέπειτα ερωτικές τους σχέσεις.

Η συναισθηματική αιμομιξία μπορεί να δημιουργήσει ένα νοσηρό αίσθημα αφοσίωσης ή υποχρέωσης απέναντι στον γονέα, που με τη σειρά του οδηγεί σε μια σχέση αγάπης / μίσους ανάμεσα στα παιδιά και τους γονείς. Άλλες πιθανές συνέπειες είναι η κατάχρηση ουσιών, το αίσθημα ανεπάρκειας, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η ψυχαναγκαστική συμπεριφορά σε θέματα εργασίας, σεξ και κατανάλωσης φαγητού.

Η συναισθηματική αιμομιξία μπορεί να επηρεάσει μια οικογένεια στο σύνολό της. Συνήθως ο ένας γονέας υποβαθμίζεται και χάνει την ευκαιρία να δημιουργήσει ισχυρό δεσμό με το παιδί του. Επιπλέον, τα άλλα παιδιά είναι πιθανό να παραμεληθούν, αφού ο γονέας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο «εκλεκτό παιδί».

Θεραπεία συναισθηματικής αιμομιξίας
..............
η συνέχεια εδώ: happymind.gr
healingeffect.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς ένα παιδί γίνεται «νταής»

Το παιδί «νταής» νιώθει μπερδεμένο. Πιστεύει ότι η βία και η επιβολή είναι δύναμη.

Συνήθως, έχει καλή σωματική διάπλαση που του επιτρέπει να επιβάλλεται στους άλλους «κάνε αυτό κάνε εκείνο». Τα παιδιά «νταήδες», επισημαίνει ο κύριος Μαντούδης, αναπτυξιακός εργοθεραπευτής, συνήθως επιλέγουν να κάνουν παρέα με παιδιά χαμηλών τόνων, σωματικά πιο μικρόσωμα ή ακόμα και με παιδιά μικρότερης ηλικίας, ώστε να τα έχουν ευκολότερα του χεριού τους.

Πώς ένα παιδί γίνεται «νταής»

Το πιο συνηθισμένο είναι το παιδί αυτό να έχει δει ανάλογες συμπεριφορές μέσα από το σπίτι του, από γονείς, πατέρα ή αδέρφια, παρατηρεί ο κος Μαντούδης.
Σε ορισμένες οικογένειες οι γονείς εμφυσούν την ιδέα στο παιδί ότι είναι καλύτερο κάποιος να είναι μάγκας και νταής, γιατί οι άλλοι τον φοβούνται. Επίσης, μπορεί να έχει αντιγράψει μια συμπεριφορά από κάποιο μεγαλύτερο αδερφό. Σε σπανιότερες περιπτώσεις μπορεί η συμπεριφορά του «νταή» να έχει αναδυθεί από μόνη της.
Τα παιδιά «νταήδες» νιώθουν σημαντικά όταν επιβάλλονται στους άλλους με τη δύναμή τους. Εμείς πρέπει να τους δείξουμε πως να νιώθουν χρήσιμα με τη δημοκρατία και το διάλογο.

Πώς αντιμετωπίζεται το παιδί «νταής»

Η πρώτη σας κίνηση, όταν υποπέσει στην αντίληψή σας ότι το παιδί σας το παίζει νταής, είναι να το επισημάνετε και να του εξηγήσετε ότι δεν είναι σωστό να μιλάει με αυτό τον τρόπο. Ζητήστε από το παιδί να μπει στη θέση του άλλου και να φανταστεί πως μπορεί να νιώθουν οι φίλοι του όταν τους λέει «κάνε αυτό ή κάνε εκείνο».

Η γνώμη του ειδικού

Σίγουρα δεν είναι ωραίο για κανένα γονιό να βλέπει το μικρό παιδί του να το παίζει «μάγκας και νταής». Παίξτε μαζί με το παιδί σας παιχνίδια που απαιτούν συνεργασία και δίνουν έμφαση στο «δούναι και λαβείν», και όχι στον ανταγωνισμό.

Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, Επιστημονικά Υπεύθυνος των Αναπτυξιακών Κέντρων Mandou
www.mandou.gr
πηγή: Mothersblog.gr

newsbomb.gr

Το sextortion απειλεί γονείς και παιδιά - Οδηγίες από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος

Η πορνογραφία ανηλίκων, ο διαδικτυακός εκβιασμός και εξαναγκασμός παιδιών (σ.σ. sextortion), καθώς και η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, αποτελούν τα συνηθέστερα αδικήματα που απασχολούν το Τμήμα Διαδικτυακής Προστασίας Ανηλίκων και Ψηφιακής Διερεύνησης που λειτουργεί στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ενώ σημειώνεται πως είναι συνεχείς οι συλλήψεις παιδόφιλων.

«Από την εμπειρία μας συμπεραίνεται ότι κυρίως τα παιδιά, τα οποία αποτελούν ευαίσθητη ηλικιακά ομάδα, πολλές φορές συνομιλούν διαδικτυακά με άτομα που δεν γνωρίζουν νομίζοντας ότι μιλάνε με κάποιο γνωστό. Στη συνέχεια, κάποια από αυτά αποστέλλουν τα προσωπικά τους στοιχεία, όπως ονοματεπώνυμο, διευθύνσεις, τηλεφωνικούς αριθμούς, ανεβάζουν ή αποστέλλουν φωτογραφίες τους, κάποιες φορές με προκλητικό ή σεξουαλικό περιεχόμενο ή ακόμα συναντώνται με τα άτομα που συνομιλούν διαδικτυακά”, τονίζει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Βασίλης Παπακώστας, ενώ επισημαίνει: “Οι δράστες, αφού παραλάβουν το υλικό, στη συνέχεια ζητούν πιεστικά και πολλές φορές εκβιαστικά νέες φωτογραφίες ή βίντεο, με πορνογραφικό όμως αυτή τη φορά περιεχόμενο. Εφ' όσον αυτοί που εκβιάζονται ενδώσουν, τότε οι δράστες αποκαλύπτουν τους πραγματικούς τους σκοπούς, που είναι κυρίως είτε σεξουαλικού, είτε οικονομικού ενδιαφέροντος. Ενδεικτικά, επιδιώκουν την παραγωγή πρωτοτύπου υλικού πορνογραφίας ανηλίκων ή επιθυμούν να συνευρεθούν με τα θύματα ή ακόμη τα εκβιάζουν για χρήματα, με την απειλή ότι θα δημοσιεύσουν το υλικό που διαθέτουν στο διαδίκτυο ή θα το αποστείλουν στο σχολείο ή το οικογενειακό τους περιβάλλον. Οι κακόβουλοι χρήστες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως “αρπακτικά”, εκμεταλλεύονται την άγνοια ή πολλές φορές και την εμπιστοσύνη των παιδιών προκειμένου να ικανοποιήσουν μελλοντικά τις απεχθείς ορέξεις τους».

Πως πέφτουν, όμως, κυρίως ανήλικοι θύματα στην “παγίδα” που στήνουν παιδόφιλοι στο διαδίκτυο; Ο διευθυντής της Δ.Δ.Η.Ε εξηγεί: «Αρχικά, το διαδίκτυο αποτελεί μια παγκόσμια πηγή ενημέρωσης, παρέχοντας μια σειρά εργαλείων και πολλών δυνατοτήτων, όμως, κρύβει και κινδύνους. Ειδικότερα, το διαδίκτυο διευκολύνει τη χαλάρωση των αναστολών και ενισχύει την ανάπτυξη οικειότητας, αφού δεν ερχόμαστε σε άμεση επαφή με τον συνομιλητή μας. Σκεφτείτε να συναντούσατε κάποιον στον δρόμο. Θα μπορούσε η όψη του να μας προκαλέσει τρόμο, με αποτέλεσμα να απομακρυνθούμε. Στο διαδίκτυο, όμως, δεν βλέπουμε το πρόσωπο του άλλου, επομένως δεν έχουμε την αίσθηση της αντικειμενικότητας και της ορθής κρίσης. Παράλληλα, το διαδίκτυο δίνει την αίσθηση ότι μπορούμε να αποφύγουμε την πραγματικότητα, υιοθετώντας πολλαπλούς ρόλους μέσα από τα διάφορα διαδικτυακά παιχνίδια».

Όσον αφορά τον διαδικτυακό εκβιασμό και εξαναγκασμό παιδιών και εφήβων έχει λάβει διεθνώς μεγάλες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. «Το φαινόμενο, γνωστό και ως “sextortion”, αναφέρεται σε απειλή δημοσιοποίησης πληροφοριών ή εικόνων σεξουαλικής φύσεως από τους κυβερνοεγκληματίες με σκοπό το θύμα να προβεί σε παραγωγή πρωτότυπου υλικού σεξουαλικού περιεχομένου και να τους το αποστείλει ή να καταβάλει χρήματα εκβιαζόμενο», διευκρινίζει ο κ.Παπακώστας. «Δηλαδή, οι δράστες των εγκλημάτων αυτής της μορφής έχουν κυρίως δύο κίνητρα: Σεξουαλικό ενδιαφέρον, αλλά και οικονομικό ενδιαφέρον».

Εκστρατεία ενημέρωσης

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η μάστιγα του διαδικτυακού εξαναγκασμού και εκβιασμού των παιδιών, οι αρμόδιες Αρχές στο σύνολο των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένωσαν τις δυνάμεις τους με εταιρείες του ιδιωτικού τομέα και προχώρησαν το 2017 στην υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης εκστρατείας ενημέρωσης με το όνομα “#Say NO” (“Πες ΟΧΙ”).

«Στο πλαίσιο της εκστρατείας αυτής οι πολίτες ενημερώνονται για το φαινόμενο του «sextortion». Η εκστρατεία υλοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Europol, με τη συμμετοχή αρμόδιων διωκτικών Αρχών από το σύνολο των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ από την χώρα μας συμμετείχε και συμμετέχει ενεργά η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας», τονίζει ο κ.Παπακώστας, ενώ προσθέτει:“Σκοπός της εκστρατείας είναι πρώτον η υποστήριξη και η παροχή συμβουλών στα παιδιά, τα οποία έχουν υποστεί τις συνέπειες του διαδικτυακού εκβιασμού και εξαναγκασμού. Δεύτερον, η εμπεριστατωμένη ενημέρωση των παιδιών που χρησιμοποιούν καθημερινά το διαδίκτυο και αποτελούν ενδεχόμενους στόχους «εκβιασμού και εξαναγκασμού». Και τέλος, η ανάδειξη της σημαντικότητας την οποία έχει η άμεση καταγγελία από τα θύματα των περιστατικών του διαδικτυακού εκβιασμού και εξαναγκασμού, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο μπορούν αυτό να το πράξουν».

Οι σχετικοί σύνδεσμοι είναι οι εξής:

europol.europa.eu (Εκστρατεία της Europol)

(Βίντεο της εκστρατείας)

«Σε περίπτωση που κάποιος πέσει θύμα διαδικτυακού εκβιασμού, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πληρώσει ή να αισθανθεί ντροπή, αλλά αυτό που πρέπει να κάνει είναι να καταγγείλει άμεσα το γεγονός στις αστυνομικές αρχές», αναφέρει ο διευθυντής της Δ.Δ.Η.Ε, ενώ προτείνει τις εξής ενέργειες στο θύμα:

• Να μην υποκύψει στους εκβιασμούς και να μην πληρώσει τίποτα.
• Να ζητήσει βοήθεια.
• Να συλλέξει τις αποδείξεις και να μη διαγράψει τίποτα.
• Να σταματήσει την επικοινωνία και να μπλοκάρει το άτομο.
• Να καταγγείλει το περιστατικό.

Συμβουλές προς τους γονείς

Οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όσον αφορά τη χρήση του διαδικτύου από τους ανηλίκους, όπως συμβουλεύει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. «Παρατηρούμε ότι οι γονείς νιώθουν περήφανοι όταν το παιδί τους περνάει πολλές ώρες στο διαδίκτυο, καθώς παραπλανώνται νομίζοντας ότι το παιδί τους έχει ειδικές δεξιότητες σχετικά με τη χρήση των υπολογιστών», σημειώνει ο κ.Παπακώστας. «Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική και το παιδί μπορεί ακόμα και να προβαίνει σε παράνομες δραστηριότητες, με αποτέλεσμα ακόμα και να κατηγορηθεί για εγκληματικές πράξεις μέσω διαδικτύου. Οι συμβουλές μας είναι οι εξής:

Η επίτευξη σωστής επικοινωνίας μεταξύ γονέα και παιδιού είναι πρωταρχικός παράγοντας, ενώ, σε περίπτωση οποιασδήποτε απορίας ή αδυναμίας, καλό είναι να ζητηθεί η συμβουλή ειδικού ψυχολόγου.

Οι γονείς θα πρέπει να έχουν την εποπτεία των συσκευών και των αποθηκευτικών μέσων με τα οποία τα παιδιά εισέρχονται σε ιστοσελίδες, εφαρμογές και υπηρεσίες για οποιονδήποτε σκοπό. Αν δεν υπάρχει η απαραίτητη τεχνογνωσία από πλευράς γονέων και κηδεμόνων, καλό είναι να ληφθεί υπ’ όψη η συμβουλή ειδικού.

Καλό είναι να γνωρίζουν από πριν τους κωδικούς πρόσβασης στα εκάστοτε προφίλ - λογαριασμούς στα οποία εισέρχεται το παιδί, με σκοπό την πλήρη εποπτεία.

Επίσης, καλό είναι παιδιά νεαρής ηλικίας (κάτω των δεκατεσσάρων ετών) να μη διαθέτουν λογαριασμούς σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή, εφόσον δεν μπορεί να αποφευχθεί αυτό, να υπάρχει καλή επικοινωνία και η κατάλληλη ρύθμιση για την πρόσβαση από τρίτα άτομα σε αυτούς, όπως η δυνατότητα αναζήτησης, προβολή μόνο σε φίλους κ.λ.π.

Να αποφεύγεται το «ανέβασμα» (upload) ή η αναφορά σε κάποια συζήτηση προσωπικών στοιχείων (ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις κατοικίας, τηλεφωνικοί αριθμοί, σχολεία κ.λπ.), φωτογραφιών, ακόμα και e-mail στις εκάστοτε ιστοσελίδες, εφαρμογές και υπηρεσίες.

Να αποφεύγεται το «ανέβασμα» ή η αποστολή φωτογραφιών με άσεμνο περιεχόμενο.

Σε περίπτωση «ανεβάσματος» απλής φωτογραφίας με κανονικό περιεχόμενο, να μην απεικονίζονται ευδιάκριτα σε αυτήν τα πρόσωπα των παιδιών ή να είναι με μακρινή λήψη, πολύ δε περισσότερο όταν τα παιδιά είναι κάτω των δεκατριών ετών.

Να μην γίνεται αποδοχή άγνωστων ατόμων ως φίλων σε προφίλ ή λογαριασμούς που τυχόν διαθέτουν τα παιδιά.

Οι φίλοι που διαθέτει το παιδί σε κάποιο προφίλ να είναι μόνο οι φίλοι του και στην πραγματική ζωή.

Να αποφεύγεται είσοδος σε σελίδες, εφαρμογές ηλεκτρονικής συνδιάλεξης (chat) άγνωστες προς τα παιδιά και στις οποίες δίνεται η δυνατότητα συνομιλίας με αγνώστους, καθώς και σ’ αυτές όπου γίνεται χρήση κάμερας.

Να αποφεύγεται το άνοιγμα οποιουδήποτε συνδέσμου (link) αγνώστου προελεύσεως.

Σημαντικό είναι οι γονείς να μην ξεχνάνε ότι εκτός από τα παιδιά τους πρέπει να προστατεύουν και τον εαυτό τους. Δεν πρέπει να ανεβάζουν (upload) φωτογραφίες των ανήλικων παιδιών τους, ούτε προσωπικές και οικογενειακές τους στιγμές.

Σε περιπτώσεις στις οποίες οι γονείς διαπιστώνουν την ύπαρξη προβλήματος, τότε θα πρέπει:

Να συνομιλούν με το παιδί για την πλήρη διερεύνηση του προβλήματος, την πηγή αυτού και τι ακριβώς έχει γίνει. Διαπιστώνουμε αν έχει γίνει μόνο συνομιλία και πού, αν το παιδί έχει στείλει φωτογραφίες, τι είδους, πόσες και πού τις έστειλε, αν του έχουν στείλει φωτογραφίες τι είδους, πόσες και ποιος, αν έχει γίνει χρήση ή προτροπή χρήσης κάμερας και μέσω ποιας εφαρμογής.

Να συμβουλεύονται αρμόδιο ψυχολόγο σε περίπτωση αδυναμίας σωστής επικοινωνίας με το παιδί για τον οποιονδήποτε λόγο, αλλά και για τη μετέπειτα διαχείριση της συμπεριφοράς αυτού.

Για την συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, πριν από οποιοδήποτε αποκλεισμό (block), διαγραφή της επικοινωνίας (συμπεριλαμβανομένης της συνομιλίας και των φωτογραφιών) με το άγνωστο άτομο - δράστη, τη σωστή λήψη αυτών, που βρίσκονται, ή τι πρέπει να κάνετε γενικότερα, οι πολίτες μπορούν να καλούν την Υπηρεσία στο τηλέφωνο 11188, για τη λήψη συμβουλών και τις μετέπειτα ενέργειές τους, αναφορικά με το νομικό κομμάτι του προβλήματος.

Συμβουλές για παιδιά

Συμβουλευτείτε τους γονείς σας αν έχει προκύψει κάποιο πρόβλημα με κάποιον ο οποίος σας προσέγγισε στο διαδίκτυο, μέσω ιστοσελίδας ή εφαρμογής.

Αν διαθέτετε λογαριασμό σε κάποια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, αποφεύγετε να βάζετε τα προσωπικά σας στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, σχολείο), καθώς και φωτογραφίες σας ή των συμμαθητών σας.

Αν θέλετε να βάλετε φωτογραφίες σας σε διάφορες σελίδες, καλό είναι να μην απεικονίζουν ευαίσθητα σημεία του σώματός σας ή το πρόσωπό σας και να είναι με μακρινή λήψη.

Χρησιμοποιήστε σύνθετο κωδικό πρόσβασης στο λογαριασμό σας και όχι κάποιον τον οποίο μπορεί να μαντέψει κάποιος. Καλό, επίσης, είναι τον κωδικό πρόσβασης να τον γνωρίζουν οι γονείς σας, για λόγους ασφαλείας.

Μην αποδέχεστε αιτήματα φιλίας από αγνώστους.

Αποφεύγετε να μπαίνετε σε σελίδες στις οποίες συνομιλείτε με αγνώστους ή δεν εμφανίζεται το username τους ή απαιτείται η χρήση κάμερας.

Μην ανοίγετε ποτέ την κάμερα σε αγνώστους.

Αν κάποιος χρήστης σε μια συνομιλία σάς ζητήσει να βγάλετε κάποια φωτογραφία που να δείχνει το σώμα σας ή γενικότερα εσάς, και να τη στείλετε, μην το κάνετε σε καμία περίπτωση και ειδοποιήστε αμέσως τους γονείς σας.

Μην ανοίγετε μηνύματα/e-mail και κυρίως συνδέσμους (link) που υπάρχουν σ’ αυτά, κι ας τα έχει στείλει κάποιος φίλος ή φίλη σας, αφού δεν ξέρετε σε ποια σελίδα σάς οδηγούν. Μπορεί, για παράδειγμα, πίσω από το σύνδεσμο αυτόν να κρύβεται κάποιος ιός.

Αν κάποιος άγνωστος χρήστης σάς προσέγγισε σε μια συνομιλία και μιλάει πονηρά και με σεξουαλικά υπονοούμενα, μη συνεχίσετε να μιλάτε μαζί του.

Αν για οποιονδήποτε λόγο αισθάνεστε ανασφάλεια ή φόβο, καλό είναι να ειδοποιήσετε τους γονείς σας ή την Υπηρεσία μας στο τηλέφωνο 11188 για οποιαδήποτε βοήθεια.

Ο χώρος του διαδικτύου προσφέρει μια εικονική πραγματικότητα. Συνεπώς, δεν σας δίνει τη δυνατότητα να διαλέξετε τους φίλους σας έχοντας μια ολοκληρωμένη άποψη για το ποιοι είναι, μιας και δεν υπάρχει άμεση επαφή μαζί τους, όποτε να είστε πολύ επιφυλακτικοί σχετικά με το με ποιους μιλάτε και τι μοιράζεστε μαζί τους.

Η Δίωξη Ηλεκτρονικού – Εγκλήματος πραγματοποιεί, μεταξύ άλλων, ημερίδες – διαλέξεις για την ασφαλή πλοήγηση και εκπαιδευτικές επισκέψεις σε σχολεία, ενώ έχει παρουσία στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (Facebook, Twitter, Instagram και YouTube, υλοποιώντας την άμεση και σε πραγματικό χρόνο ενημέρωση των πολιτών για τους κινδύνους που ανακύπτουν καθημερινά στο διαδίκτυο, καθώς και στον ιστότοπο Cyberalert.gr – Feelsafe.

makthes.gr

Η καθιστική ζωή των εφήβων συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης / Sitting still linked to increased risk of depression in adolescents

Το πολύ καθισιό στην εφηβεία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης συμπτωμάτων κατάθλιψης στους εφήβους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Sitting still linked to increased risk of depression in adolescents

Κάθε πρόσθετη ώρα καθημερινής έστω και ελαφριάς σωματικής δραστηριότητας ενός δωδεκάχρονου παιδιού, όπως το περπάτημα, ένα χόμπι ή οι δουλειές του νοικοκυριού, συνδέονται με μείωση κατά 10% των καταθλιπτικών συμπτωμάτων στα 18 του.

Οι ερευνητές του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής τον Aaron Kantola, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ψυχιατρικό περιοδικό The Lancet Psychiatry, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 4.300 εφήβους, που κλήθηκαν να φοράνε ειδικές συσκευές καταγραφής των κινήσεων τους για τουλάχιστον δέκα ώρες καθημερινά επί τρεις μέρες στις ηλικίες των 12, 14 και 16 ετών. 

Τα συμπτώματα κατάθλιψης (κακή ψυχική διάθεση, αδυναμία ευχαρίστησης, δυσκολία συγκέντρωσης κ.α.) αξιολογήθηκαν με βάση σχετικό ερωτηματολόγιο

Έφηβοι με καθιστική ζωή εμφανίζουν σημάδια κατάθλιψης
Διαπιστώθηκε ότι κάθε έξτρα 60 λεπτά καθιστικής συμπεριφοράς μέσα στη μέρα στις ηλικίες των 12, 14 και 16 ετών σχετίζονταν με αύξηση στην κατάθλιψη κατά 11%, 8% και 10,5% αντίστοιχα στην ηλικία των 18 ετών. 

Οι έφηβοι που έκαναν συστηματικά καθιστική ζωή και στις τρεις ηλικίες (12,14 και 16 έτη), είχαν κατά μέσο όρο 28% περισσότερα συμπτώματα κατάθλιψης στα 18 τους.

Κάθε πρόσθετη ώρα, ακόμη και ελαφριάς σωματικής δραστηριότητας στις ηλικίες των 12, 14 και 16 ετών, σχετιζόταν με μικρότερη κατάθλιψη κατά 10%, 8% και 11% αντίστοιχα. Δεν είναι σαφές κατά πόσο η έντονη άσκηση (για τουλάχιστον 20 λεπτά τη μέρα) όντως ωφελεί περισσότερο σε σχέση με την καταπολέμηση της κατάθλιψης.

«Τα ευρήματα μάς δείχνουν ότι δεν είναι μόνο οι έντονες μορφές άσκησης που κάνουν καλό στην ψυχική υγεία, αλλά οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον χρόνο καθιστικής ζωής, είναι πιθανό ότι θα ωφελήσει», δήλωσε ο Κάντολα.

«Η ελαφριά δραστηριότητα μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα χρήσιμη, καθώς δεν απαιτεί πολλή προσπάθεια και είναι εύκολο να ταιριάξει με την καθημερινή ρουτίνα των περισσότερων νέων. 

Τα σχολεία θα μπορούσαν να ενσωματώσουν την ελαφριά δραστηριότητα στην καθημερινότητα των μαθητών τους, όπως να κάνουν μαθήματα στα όρθια ή με ενεργητικό και όχι καθιστικό τρόπο. Μικρές αλλαγές στο περιβάλλον μας μπορούν να βοηθήσουν όλους μας να κάνουμε λιγότερο καθιστική ζωή», ανέφερε ο δρ Τζόζεφ Χέις του UCL Psychiatry.

medicalland.gr