Showing posts with label Έφηβοι. Show all posts
Showing posts with label Έφηβοι. Show all posts

Tuesday, 5 November 2024

Οι κίνδυνοι που απειλούν την υγεία ενός εφήβου

Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τους κινδύνους για την υγεία που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι.
Είναι φυσιολογικό να ανησυχείτε για την υγεία του παιδιού σας, ειδικά κατά τη διάρκεια των εφηβικών χρόνων. 
Καθώς ένας έφηβος αποκτά ανεξαρτησία, δεν μπορείτε να παρακολουθήσετε πιθανώς κάθε μικρή του δραστηριότητα. 
Αντίθετα, θα χρειαστεί να λάβει αποφάσεις - πολλές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την υγεία του - μόνος του.
Επομένως, είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους για την υγεία που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι. 
Στη συνέχεια, εξασφαλίστε ότι ο έφηβος γιος ή κόρη σας είναι καλά ενημερωμένος/η για να κάνει υγιεινές επιλογές. Επικεντρωθείτε στους πραγματικούς κινδύνους για την υγεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ατυχήματα

Οι έφηβοι ηλικίας 16 έως 19 ετών έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου ή τραυματισμού σε σύγκρουση με αυτοκίνητο από οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή ομάδα.
Πριν το παιδί σας οδηγήσει - ή είναι επιβάτης με οδηγό άλλον έφηβο - είναι σημαντικό να κατανοήσετε τους μεγαλύτερους κινδύνους. Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας για τους πραγματικούς κινδύνους και μιλήστε στο έφηβο παιδί σας για αυτούς. 
Δημιουργήστε ένα σχέδιο για να διασφαλίσετε ότι ο έφηβός σας θα είναι ασφαλής και θα μειώσετε τον κίνδυνο ατυχήματος.

Βία
Οι έφηβοι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ορισμένες πιθανές βίαιες καταστάσεις.
Σε μία μελέτη μαθητών λυκείου, σχεδόν το ένα τρίτο ανέφερε ότι έχουν βιώσει μπούλινγκ ή συμμετέχουν οι ίδιοι στη συμπεριφορά εκφοβισμού, σύμφωνα με το CDC. 
Τουλάχιστον το 33% των μαθητών σε μια εθνική έρευνα αναφέρει ότι είχε φέρει όπλο - ένα μαχαίρι ή ένα όπλο - τουλάχιστον μία φορά στις 30 ημέρες που προηγήθηκαν της μελέτης.
Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου για την εφηβική βία. 
Συζητήστε τους κινδύνους με τον έφηβο και μιλήστε για στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν τον έφηβο να μείνει ασφαλής. 
Βεβαιωθείτε ότι συζητήσατε για τη βία σε μία σχέση, καθώς η κακοποίηση και η βία μπορούν να εμφανιστούν σε ρομαντικές σχέσεις.

Αυτοκτονία
Αυτή είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου για εφήβους, καθώς περίπου ένας στους 11 μαθητές γυμνασίου προσπαθούν να αυτοκτονήσουν. Πολλοί περισσότεροι έφηβοι σκέφτονται την αυτοκτονία, αλλά το πράττουν. 
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην αυτοκτονία και οι προσπάθειες αυτοκτονίας ποικίλλουν, αλλά περιλαμβάνουν τη μοναξιά, την κατάθλιψη, τα οικογενειακά προβλήματα και την κατάχρηση ουσιών. 
Τα ζητήματα είναι σύνθετα και δεν είναι αποτέλεσμα ενός ή δύο παραγόντων. Οι έφηβοι που έχουν καλή επικοινωνία με τουλάχιστον έναν ενήλικα είναι λιγότερο πιθανό να συμμετάσχουν σε επικίνδυνες συμπεριφορές και είναι λιγότερο πιθανό να γίνουν καταθλιπτικοί.

Εγκυμοσύνη σε έφηβες
Τα καλά νέα είναι ότι το ποσοστό εφηβικής εγκυμοσύνης έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια από το υψηλό της στη δεκαετία του 1980 και του 1990. Το 2012, μόνο 29 περίπου ανά 1.000 γυναίκες ηλικίας 15 έως 19 ετών έμειναν έγκυες, σύμφωνα με το CDC. 
Φαίνεται ότι περισσότεροι έφηβοι χρησιμοποιούν τον έλεγχο των γεννήσεων από ό, τι στις προηγούμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα λιγότερες απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες. 
Ωστόσο, για τους έφηβους που μείνουν έγκυοι, οι κίνδυνοι μπορεί να περιλαμβάνουν επιπλοκές από την εγκυμοσύνη, που μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα ασθένεια ή τραυματισμό της μητέρας ή του παιδιού.

ΣΜΝ

Αν και οι έφηβοι αντιπροσωπεύουν μόνο το 25% του σεξουαλικά έμπειρου πληθυσμού, αντιπροσωπεύουν το 50% όλων των νέων σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, σύμφωνα με το DoSomething.org. 
Περίπου 20 εκατομμύρια νέα κρούσματα σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών συμβαίνουν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο. 
Περίπου το 46% των μαθητών γυμνασίων στις ΗΠΑ ανέφεραν ότι είχαν σεξουαλική επαφή. Είναι εξαιρετικά σημαντικό για τους έφηβους να γνωρίζουν τους κινδύνους μόλυνσης από τον ιό HIV καθώς και τη γονόρροια μεταξύ άλλων ΣΜΝ.

Τσιγάρα, αλκοόλ και φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων φαρμάκων)

Στην 3η λυκείου, περισσότερα από τα δύο τρίτα των μαθητών έχουν δοκιμάσει ή χρησιμοποιούν τακτικά προϊόντα καπνού. 
Μια εθνική έρευνα ανέφερε ότι το 28% των μαθητών γυμνασίου χρησιμοποιούν προϊόντα καπνού. 
Η χρήση προϊόντων καπνού συνδέεται με διάφορες επικίνδυνες συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας χρήσης αλκοόλ. 
Εννέα από τους 10 μαθητές γυμνασίου ανέφεραν ότι πίνουν αλκοόλ, σύμφωνα με το Mentoring.org.
Η χρήση ναρκωτικών αποτελεί επίσης σοβαρό κίνδυνο για εφήβους, ενώ το 6% των εφήβων ανέφερε ότι έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον μία φορά κοκαΐνη, σύμφωνα με το Mentoring.org. 
Το 3% των μαθητών Λυκείου αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν στεροειδή. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός θανάτων εφήβων από παυσίπονα.

Διατροφικές διαταραχές και υπερβολικό βάρος / παχυσαρκία

Περίπου το 87% των μαθητών Λυκείου δεν τρώνε τις συνιστώμενες πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα και πάνω από το 25% τρώνε περισσότερες από δύο μερίδες προϊόντων με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά την ημέρα. 
Οι έφηβοι μπορούν να αναπτύξουν διατροφικές διαταραχές στις οποίες δεν τρώνε αρκετά, και εσκεμμένα λιμοκτονούν, όπως στην ανορεξία, ή μπορεί να προκαλέσουν εμετό, όπως στη βουλιμία, ή μπορεί να υπερκαταναλώνουν και να γίνουν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. 
Περίπου το 33% των μαθητών γυμνασίου δεν ασκούνται αρκετά, και περίπου το 36% εγγράφονται σε καθημερινά προγράμματα φυσικής αγωγής.

Friday, 26 July 2024

Πώς αισθάνονται οι έφηβοι, αν αποτύχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις;

Πώς πρέπει να το αντιμετωπίσουν οι γονείς;
.
Οι γονείς καλό είναι να μη βιαστούν να βάλουν την ταμπέλα
του «αποτυχημένου» ή της «αποτυχημένης»
Από τα δεκάδες χιλιάδες ελληνόπουλα που “χτυπούν” κάθε χρόνο την πόρτα της Ανώτατης Παιδείας, λίγα είναι τελικά εκείνα που καταφέρνουν να μπουν με την πρώτη στη σχολή που πραγματικά επιθυμούν. Τα περισσότερα συμβιβάζονται με μια ειδικότητα που δεν τα ενθουσιάζει.
Η μη εισαγωγή τους στα AEI δίνει στους νεαρούς και στις νεαρές το βάπτισμα του πυρός στην πρώτη “μη επιτυχία” της ζωής τους.
Καλό είναι οι γονείς να παρουσιάζουν το πρόβλημα έτσι όπως έχει, ούτε ως ασήμαντο, αλλά ούτε και ως πανωλεθρία. 

Εξάλλου, το παιδί δικαιούται μια δεύτερη ή και τρίτη ευκαιρία, αρκεί πραγματικά να μπορεί και να θέλει να διαβάσει περισσότερο.  
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες οι γονείς ζητούν από τα παιδιά τους κάτι που είναι αδύνατον είτε επειδή το παιδί δεν έχει αντικειμενικά τις δυνατότητες να προχωρήσει άλλο, είτε επειδή είναι αποφασισμένο να μην καταβάλει καμία προσπάθεια προς την κατεύθυνση που επιθυμούν οι γονείς.

Πώς νιώθουν οι έφηβοι;

  • Όπως και να έχει, η αποτυχία είναι “βαριά κουβέντα” για μικρούς και μεγάλους. Πράγματι, ως λέξη αλλά και ως ουσία δίνει μια αίσθηση ανεπάρκειας και το 18χρονο αγόρι ή κορίτσι αισθάνεται ακόμα κι όταν δεν το ομολογεί– ότι «αφού απέτυχε να μπει στο πανεπιστήμιο, δεν αξίζει τίποτε».
  • Ακόμα και τα παιδιά που «μένουν απ’ έξω», επειδή δε διάβαζαν και ξέρουν πολύ καλά ότι εκείνα ευθύνονται για τη μη εισαγωγή τους, αισθάνονται ότι είναι ανάξια επειδή ακριβώς δεν κατάφεραν να «στριμώξουν» τον εαυτό τους ώστε να διαβάσει αρκετά.
  • Eξίσου ανάξια νιώθουν και τα παιδιά που προσπάθησαν όσο μπορούσαν, αλλά δεν τα κατάφεραν.
  • Aίσθηση μη ικανοποίησης διαποτίζει και την ψυχή των παιδιών που δεν πέρασαν στη σχολή που ονειρεύονταν, αλλά σε κάποια που δεν τα συγκινεί καθόλου. Πρέπει να ξαναπροσπαθήσουν ή να αρκεστούν σε αυτή και «να τελειώνουν»; Τα παιδιά νιώθουν σαν χαμένα μπροστά σε τόσο μεγάλες αποφάσεις.
Τι σας συμβουλεύω...
  1. Καλό είναι να μην κριτικάρετε το παιδί.
  2. Αν το παιδί επιθυμεί να κάνει μια δεύτερη προσπάθεια και να παλέψει για να μπει στη σχολή που το ενδιαφέρει, τότε καλό είναι αυτή η ευκαιρία να του δοθεί.
  3. Αν όμως είναι ήδη η δεύτερη χρονιά που δίνει και θεωρείτε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει πουθενά ούτε του χρόνου, είτε επειδή δε διαβάζει είτε επειδή απλώς δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, τότε θα πρέπει να στραφείτε σε άλλες ρεαλιστικές προτάσεις.
  4. Να πείσετε και το παιδί ότι στη ζωή υπάρχουν αρκετές επιλογές πέρα από μια ανώτατη ή ανώτερη σχολή.
  5. Οι επιλογές αυτές μπορεί να φαντάζουν τώρα σαν «έσχατη λύση» ή «λύση ανάγκης», όμως η εκτίμηση αυτή είναι υποκειμενική. Γονείς και παιδί θα πρέπει όχι μόνο να κάνετε ρεαλιστικές επιλογές, αλλά και να τις δείτε όσο πιο θετικά γίνεται.
  6. Το παιδί πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ακόμα και για τις επιλογές «δεύτερης κατηγορίας» απαιτείται μια μίνιμουμ προσπάθεια που θα πρέπει οπωσδήποτε να την καταβάλει.
  7. Οι γονείς, όσο και αν πικραίνονται που το παιδί τους δεν μπήκε σε καμία σχολή επειδή «τεμπέλιαζε», πρέπει να θυμούνται ότι έχουν απέναντί τους ένα νεαρό ή νεαρή στην ηλικία των 17-18 ετών και ότι καλό είναι σε αυτή την ακόμα ευαίσθητη ηλικία να μη βιαστούν να βάλουν την ταμπέλα του «αποτυχημένου» ή της «αποτυχημένης». Aκόμα κι αν το παιδί είναι «τεμπέλικο» στο διάβασμα και ήταν φυσικό να μην περάσει σε καμία σχολή, δεν παύει να έχει προτερήματα και αξίζει το σεβασμό σας.
  8. Βοηθήστε το να πιστέψει στον εαυτό του, να ανακαλύψει τα θετικά του στοιχεία και να στηριχτεί σε αυτά για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα της ζωής, που είναι η κοινωνική επιβίωσή του. Αναζητήστε μαζί του κάποιους τομείς που θα του διασφαλίζουν μελλοντικά όχι μόνο την οικονομική επιβίωση, αλλά και κάποια στοιχειώδη ικανοποίηση.
Η ψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου σε συμβουλεύει...
.
Το διαβάσαμε στο TLife.gr
από ourlife

Monday, 6 May 2024

Αν οι Κακές Παρέες είναι η Φουρτούνα για έναν Έφηβο,...

... η Οικογένεια είναι η Άγκυρα
Δεν είναι και λίγα όσα έχουμε ακούσει τον τελευταίο καιρό για παραβατικές συμπεριφορές εφήβων που αγγίζουν κυριολεκτικά τα άκρα και προβληματίζουν κάθε γονιό για την τροπή που μπορεί να πάρει η ζωή του παιδιού του στα καλά καθούμενα. 
Αν και δεν είναι ακριβώς έτσι, αφού ένα παιδί δεν ξυπνάει μια μέρα και φέρεται παράλογα – πάντα κάτι κρύβεται από πίσω. 
Κι όταν αυτό το κάτι δεν είναι εντός σπιτιού είναι πιθανότατα εκτός, στις λεγόμενες «κακές παρέες» που η επιρροή τους μπορεί συχνά να ξεπεράσει και αυτή των γονιών.

Ποιο είναι το αντίδοτο, όμως, σ’ αυτήν την επιρροή και πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμπλοκή του παιδιού μας σε καταστάσεις που μας είναι αδιανόητες; 
Μα φυσικά, χαρίζοντάς του ένα στέρεο και υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, μια δυνατή άγκυρα για να μην παρασυρθεί από καμία φουρτούνα...
Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να μας μιλάνε για όλα από μικρά
Η καθαρή επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιού είναι ανεκτίμητη για την εξέλιξη της σχέσης τους σε αληθινά υποστηρικτική για το παιδί και ουσιαστικά ανταποδοτική για όλους. 
Είναι, όμως, κάτι που καλλιεργείται από πολύ νωρίς για να μη βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων αργότερα, στην εφηβεία. 
Μιλάμε, λοιπόν, ανοιχτά με τα παιδιά μας από όταν είναι πολύ μικρά και χτίζουμε μεταξύ μας μια κουλτούρα ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης.

Εξισορροπούμε τον ρόλο του γονέα με εκείνον του «φίλου»

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, αναζητούν όλο και περισσότερο την επικοινωνία κι έξω απ’ το σπίτι, στο φιλικό τους περιβάλλον. 
Η σχέση τους με τους φίλους τους είναι διαφορετική από εκείνη που έχουν μαζί μας και, σε πολλές περιπτώσεις, είναι εξίσου σημαντική. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι με τα παιδιά μας, καλό είναι όμως να διατηρούμε τις ισορροπίες ώστε να μη χάνουμε τον πραγματικό μας ρόλο στη ζωή του παιδιού.
Ενδιαφερόμαστε για την καθημερινότητα και τους καινούργιους φίλους τους
Μένω δίπλα στο παιδί μου, δεν σημαίνει μόνο ότι καλύπτω τις ανάγκες του και το στηρίζω όποτε μου το ζητήσει. Το πότε μας χρειάζεται ένα παιδί είναι πολλές φορές δική μας δουλειά να το εντοπίσουμε. 
Γι’ αυτό, ενδιαφερόμαστε για όλα όσα του συμβαίνουν, ακόμα και τα πιο ασήμαντα και φροντίζουμε να έχουμε μια καλή εικόνα της καθημερινότητάς του, αλλά και των φίλων του – ειδικά των καινούργιων, που κάνει στην εφηβεία.

Τους μαθαίνουμε να μην κάνουν αυτό που θέλουν οι άλλοι για να γίνουν αποδεκτά
Οι «κακές παρέες» συνηθίζουν να προσελκύουν και να εκμεταλλεύονται – ή να συμπαρασύρουν – έφηβους με χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονη ανάγκη για αποδοχή ή και αυτονόμηση, ακόμα. 
Είναι, λοιπόν, σημαντικό να διδάξουμε στα παιδιά μας ότι είναι μοναδικά, πρέπει να αγαπούν τον εαυτό τους και δεν χρειάζεται να κάνουν ότι θέλουν οι άλλοι για να κερδίσουν την αποδοχή τους – να έχουν πίστη στον εαυτό τους, αλλά και στην αγάπη που λαμβάνουν από εμάς.

Φροντίζουμε να ξέρουν πως ό,τι κι αν τους συμβεί η αγκαλιά μας είναι ανοιχτή
Είναι μια νομοτέλεια πως τα παιδιά μας θα φύγουν μια μέρα από την αγκαλιά και την προστασία μας και η εφηβεία είναι μια μεταβατική περίοδος πριν συμβεί αυτό. Παρ’ όλ’ αυτά, η αγκαλιά μας, ως γονείς, μένει πάντα ανοιχτή για εκείνα, οποιαδήποτε στιγμή χρειαστεί να επιστρέψουν για να πάρουν δυνάμεις. 
Πρέπει, όμως, να τους το δείχνουμε σε κάθε ευκαιρία για να μη νιώσουν ούτε μία στιγμή μόνα, ό,τι λάθος και αν κάνουν ή νομίζουν ότι έκαναν.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 10 March 2022

Όταν το παιδί φτάσει στην εφηβεία!

Αν μεγαλώνεις μικρά παιδιά, δεν έχεις σκεφτεί ακόμη πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να μπουν στην εφηβεία. Αυτό το ενδεχόμενο είναι αναπόφευκτο και είναι μια καινούρια φάση για εσάς και το παιδί σας! Η συμπεριφορά του παιδιού θα αλλάξει κι εσείς πρέπει ξανά από την αρχή, να βρείτε τρόπους να το πλησιάσετε και να σας ακούει. Η εφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος τόσο για τους γονείς όσο και για το παιδί. Ειδικό για το παιδί, είναι ένα μεταβατικό στάδιο, που ούτε αυτό ξέρει πως να διαχειριστεί. Είναι με το ένα πόδι στην παιδική ηλικία και με το άλλο πόδι στην ενηλικίωση και αυτό δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Το σώμα του αλλάζει, οι ορμόνες του χτυπούν κόκκινο και οι ανασφάλειες ξεκινούν. Προσπαθεί να γίνει αποδεκτό, προσπαθεί να κάνει παρέες, φίλους, να είναι ανεξάρτητο. Προσπαθεί να επιβληθεί μέσα στην οικογένεια σαν ισότιμο μέλος. Και ενώ τα προσπαθεί όλα αυτά, πολλές φορές συμπεριφέρεται σαν παιδί και θέλει να το αντιμετωπίζουν και σαν παιδί. Η εφηβεία είναι τρομακτική τα πρώτα χρόνια.

Υπάρχουν μερικές αλήθειες, τις οποίες πρέπει να γνωρίζετε σαν γονείς, έτσι ώστε όταν φτάσει αυτή η ηλικιακή φάση να είστε προετοιμασμένοι. Μπορεί να είναι τρομαχτικό όμως παράλληλα είναι μια πολύ όμορφη στιγμή, αφού θα βλέπετε το αγγελούδι σας να μεγαλώνει και να ανοίγει σιγά – σιγά τα φτερά του.

Αν μεγαλώνεις μικρά παιδιά, ξέρεις ότι πολλές φορές μέσα στη μέρα, προσπαθείς να τα στείλεις στο δωμάτιο τους για να παίξουν, να κοιμηθούν, να διαβάσουν, έτσι ώστε να περάσεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου. Είναι κάτι ανθρώπινο που όλοι οι γονείς το έχουμε ανάγκη.

Στην εφηβεία λοιπόν  θα συμβεί το ακριβές αντίθετο. Θα τα παρακαλάς να ανοίξουν για λίγο τη πόρτα του δωματίου. Θα προσπαθείς με τα χίλια ζόρια να αποσπάσεις 2-3 κουβέντες από το στόμα τους για το πως ήταν η μέρα τους. Πολλές φορές ίσως και να ζηλέψεις, που τα παιδιά θα τα λένε πιο εύκολα στους φίλους, από ότι σε εσένα!

Ξεκινούν να σε αμφισβητούν στην εφηβεία

Τόσα χρόνια είχες συνηθίσει σαν γονιός, να τα ξέρεις όλα. Ο,τι έλεγες ήταν νόμος και διαταγή. Δεν σε αμφισβητούσε κανένα από τα παιδιά του, γιατί εσύ ήσουν ο μεγάλος και γνώριζες. Στην εφηβεία το παιδί ξεκινάει να διαμορφώνει απόψεις και προσωπικότητα.

Αυτό σημαίνει ότι θα ξεκινήσει να έχει άποψη για όλα. Θα έχει και απορίες για όλα, όμως η απάντηση σου δεν είναι αναγκαστικό ότι θα γίνει αποδεκτή. Θα σε αμφισβητούν κι αν το παιδί είναι και λίγο πιο…ψαγμένο, πολλές φορές θα διαπιστώνεις ότι έχει και δίκιο!

Δεν θα στα λέει πια όλα!

Το παιδί στην εφηβεία έχει ανάγκη να νιώσει ανεξάρτητο. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα σου τα λέει όλα. Μπορεί να σου κρύψει ότι πήρε χαμηλό βαθμό σε κάποιο διαγώνισμα. Μπορεί να κάνει κοπάνες κι εσύ να μην γνωρίζεις τίποτα γι’ αυτές. Μπορεί ακόμη και να είναι ερwτευμενο και να προτιμήσει να το πει σε κάποιον φίλο πάρα σε σένα.

Προτού ξεκινήσεις να νιώθεις ζήλια ή ανασφάλεια, όχι δεν είσαι κακός γονιός. Όχι δεν κάνεις κάτι λάθος εσύ. Όχι, μια χαρά ξέρεις να το πλησιάζεις – ή μπορεί και όχι, αλλά δεν είναι αναγκαστικό κιόλας – . Απλά η ζωή είναι έτσι. Το παιδί στην εφηβεία έχει ανάγκη  να απογαλακτιστεί, οπότε το να έχει μυστικά από εσένα είναι φυσιολογικό.

Αν δεν έχει, μπορεί και να αποτελεί πρόβλημα, σύμφωνα με τους ψυχολόγους.

Στην εφηβεία ξεκινάνε οι ειρωνείες!

Έχεις συνηθίσει το παιδί σου να είναι γλυκό και υπάκουο; Λοιπόν στην εφηβεία θα πρέπει να το ξεσυνηθίσεις. Θα έχεις για λίγα χρόνια μέσα στο σπίτι τον άρχοντα της αντίδρασης και της ειρωνείας! Τα αμφισβητεί όλα, ξεσπάει σε εσένα και όλα αυτά θα πρέπει εσύ να τα διαχειριστείς με όση περισσότερη ψυχραιμία διαθέτεις.

Θα…κολλήσει με το κινητό!

Πλέον όλοι οι έφηβοι είναι κολλημένοι με ένα κινητό. Μέσα από τα social media μιλούν με τους φίλους, φλερτάρουν, μαθαίνουν ακόμη και για τα μαθήματα. Είναι φυσιολογικό. Επειδή όμως ο εθισμός στη τεχνολογία είναι γεγονός, μη φοβηθείς να γίνεις ο κακός της υπόθεσης και βαλ’του χρονικά όρια όσων αφορά το κινητό ή τον υπολογιστή!

Φυσικά θα πρέπει να ξέρεις με ποιους μιλάει διαδικτυακά. Οι κίνδυνοι είναι πολλοί κι εσύ πρέπει να γνωρίζεις τι γίνεται όταν μπαίνει στο Facebook ή στο Instagram!

Μπορεί και να μην διαβάζετε τα ίδια βιβλία!

Μπορεί να μην ακούτε ούτε την ίδια μουσική. Μπορεί να έχεις μεγαλώσει το παιδί σου, διαβάζοντας του ποίηση και λογοτεχνία και βάζοντας του τζαζ και όπερα, όμως στην εφηβεία μπορεί να του αρέσει καλύτερα ο Κιάμος και ο MadClip. Δεν το καταλαβαινεις; Δεν χρειάζεται! Απλά άστο να διαφοροποιηθεί από εσένα. Είναι φυσιολογικό!

“Κάποια στιγμή θα φύγω από το σπίτι” “Είσαι άδικος” “Δεν με καταλαβαίνεις” Κλασική εφηβεία!

Είναι φράσεις που θα στη δίνουν στα νεύρα όμως θα συνηθίσεις να τις ακούς για περίπου 7 χρόνια. Μέχρι που όντως θα φύγει από το σπίτι και τότε θα έρχεται σε σένα μέρα πάρα μέρα, για να τον καθαρίζεις, να τον πλένεις και να του κάνεις παρέα. ΚΑΡΜΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!

Εκεί που νομίζεις ότι ξέρει τι θέλει…δεν ισχύει!

Στην εφηβεία πρέπει να συνηθίσεις το γεγονός ότι το παιδί θα είναι ερwτευμενο κάθε εβδομάδα και με άλλον. Δύσκολα κανείς σοβαρές σχέσεις στην εφηβεία και όταν τις κάνουν πολλές φορές δεν τους βγαίνει σε καλό. Αφήστε τα να εκφραστούν και μην τα πιέζετε να μεγαλώσουν.

Οι ορμόνες θα σε τρελάνουν!

Οι ορμόνες θα τα τρελάνουν και θα τρελάνουν κι εσένα. Μπορεί να μην κάνεις τίποτα κι εκείνα να εκνευρίζονται. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου, αλλά μη φοβηθείς με όμορφο τρόπο να θέσεις τα όρια σου από ένα σημείο και μετά.

Ποτέ δεν είναι συνεπής με την ώρα!

Θα σου λένε ότι θα γυρίσουν σε μισή ώρα και θα περάσει μια ώρα! Μην τα παρεξηγείς, Είναι η φάση τους τέτοια. Και σε αυτή τη περίπτωση όμως, μη φοβηθείς να επιβληθείς.

juniorsclub.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 21 February 2022

Όταν τα έφηβα παιδιά σας αρχίζουν να βγαίνουν ραντεβού

Μερικοί γονείς βρίσκουν αυτή τη φάση στη ζωή των παιδιών τους δύσκολη, ενώ άλλοι τη θεωρούν εντελώς τρομακτική. 
Ανεξάρτητα από το πώς νιώθουν οι μαμάδες και οι μπαμπάδες, όμως, ένα πράγμα είναι σίγουρο: ένας γονιός που δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας έφηβος σε αυτές τις ευαίσθητες στιγμές.

1. Γνωρίστε τον σύντροφο του εφήβου σας.
Η συνάντηση με τον σύντροφο του εφήβου σας δίνει μια ιδέα για το είδος του ανθρώπου με τον οποίο περνάει χρόνο. Σας δίνει επίσης μια ματιά στην ανεξάρτητη ζωή του παιδιού σας. 
Προσκαλέστε τον σύντροφό του για δείπνο ή πηγαίνετε μαζί κάποια εκδρομή. Δραστηριότητες σαν αυτές θα ενισχύσουν την ειλικρινή υποστήριξή σας για τη σχέση του εφήβου σας.

2. Μην υποτιμάτε τους εφήβους σας και μην ακυρώνετε τα συναισθήματά τους.
Ως γονιός, οι εμπειρίες σας είναι λόγοι για να μετρήσετε πόσο ασήμαντο ή σοβαρό είναι κάτι. Ωστόσο, δεν δικαιολογούν το γέλιο με τα συναισθήματα του εφήβου σας.
Αναγνωρίστε τα συναισθήματα αγάπης, ευτυχίας του παιδιού σας, ακόμα και τις απογοητεύσεις και τον πόνο του.

3. Μην είστε υπερβολικά περιοριστικοί.
Το να είσαι υπερπροστατευτικός γονέας σε αυτό το σημείο της ζωής των παιδιών σου δεν θα τελειώσει καλά για κανέναν. Αν και οι έφηβοι χρειάζονται καθοδήγηση, οι περισσότεροι από αυτούς είναι σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις μόνοι τους. Το να πείτε «όχι» σε κάθε αίτημα του παιδιού σας χωρίς να εξηγήσετε γιατί θα το ωθήσει μόνο να κρατήσει μυστικά στο μέλλον από εσάς.

4. Μην είστε «γονέας ελικόπτερο».

 

Μην πιέζετε τον έφηβό σας να σας δείχνει κάθε κείμενο όταν συνομιλεί με τον σύντροφό του, να κρυφακούτε τις συνομιλίες του ή να παρακολουθείτε κάθε ραντεβού του. Σίγουρα θέλετε να είστε ενήμερος ως γονέας κατά τη διάρκεια αυτής της ευαίσθητης περιόδου στη ζωή του εφήβου σας. Προσέξτε, όμως, να μην γίνετε αυταρχικοί με το να είστε συνεχώς από επάνω του.

5. Διδάξτε στα παιδιά σας να θέτουν όρια.
Υπενθυμίστε στα παιδιά σας τη σημασία του να λένε όχι σε άβολες καταστάσεις και να τηρούν τον λόγο τους. 
Δώστε στον έφηβό σας υποδείξεις για το τι πρέπει να κάνει εάν αισθάνεται ότι τον πιέζει ο σύντροφός του. Το να φύγετε ή να σας καλέσουνε αμέσως είναι μερικές από τις συμβουλές ασφαλείας που μπορείτε να διδάξετε στο παιδί σας. Διδάξτε στον έφηβο σας να σέβεται επίσης τον σύντροφό του και τις αποφάσεις του.

6. Επιτρέψτε στον έφηβό σας να χαίρεται ή να φωνάζει για ένα ραντεβού.
Το να είσαι πρόθυμος να επικοινωνήσεις δεν σημαίνει μόνο να μιλάς για μεγάλα θέματα. Περιλαμβάνει επίσης την ακρόαση για τα πιο συνηθισμένα πράγματα. Ο έφηβος σας θα έχει έντονα συναισθήματα για τα οποία θα του αρέσει να συνεχίζει να μιλάει. Θα πρέπει να είστε το άτομο που θα θέλει να τα πει.

7. Εμπιστευτείτε τον έφηβό σας.
Η εμπιστοσύνη στον έφηβό σας του επιτρέπει να μάθουν πώς να σκέφτονται μόνοι τους. Το να τους διδάξετε να είναι υπόλογοι για τις πράξεις τους θα τους ωθήσει να λαμβάνουν μόνο τις σωστές αποφάσεις στις σχέσεις τους. Ο έφηβός σας θα έχει σίγουρα ερωτήσεις. Χάρη στην αμοιβαία εμπιστοσύνη που έχετε καλλιεργήσει, δεν θα έχει πρόβλημα να έρθει σε εσάς για απαντήσεις.

juniorsclub.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 28 November 2021

Οι επιπτώσεις του διαδικτυακού μίσους σε έφηβους και νέους / Impact of Online Hate

Χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονη μοναξιά ή απομόνωση και διαταραχές ύπνου, είναι μερικές από τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει το διαδικτυακό μίσος που αντιμετωπίζουν έφηβοι και νέοι ενήλικες. 
Impact of Online Hate
Τις επιπτώσεις αυτές καλείται να απαλύνει μια νέα τηλεφωνική γραμμή συμβουλευτικής υποστήριξης, που λειτουργεί από το ΚΜΟΠ- Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας. 

Η γραμμή απευθύνεται σε άτομα ηλικίας 13-25 ετών που εκτίθενται σε ρητορική μίσους στο διαδίκτυο, καθώς και σε ανθρώπους του περιβάλλοντός τους, που επιθυμούν να τους βοηθήσουν. 
Μια ομάδα ειδικών, που απαρτίζεται από ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, είναι διαθέσιμη τόσο τηλεφωνικά όσο και διαδικτυακά (μέσω zoom, viber, whatsapp), Δευτέρα- Παρασκευή, 10 π.μ.- 4 μ.μ., κατόπιν ραντεβού (στο τηλέφωνο 2103637547 ή στο μέιλ commit-project@kmop.org). 
Ο σκοπός της γραμμής είναι να προσφέρει ανώνυμη υποστήριξη σε νεαρά άτομα που εκτίθενται σε φαινόμενα ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο, καθώς και σε άτομα που νιώθουν ευάλωτα απέναντι σε ακραία μηνύματα. 
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ψυχολόγος και υπεύθυνος της τηλεφωνικής γραμμής, Νίκος Κωστής, «η ρητορική μίσους μπορεί να έχει έντονες επιπτώσεις στην ψυχολογική κατάσταση των εφήβων και των νέων ενηλίκων», ωστόσο «δεν επηρεάζονται όλοι οι νέοι με τον ίδιο τρόπο. Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως οι προηγούμενες εμπειρίες τους, η ψυχική ανθεκτικότητα και το υποστηρικτικό τους περιβάλλον». 
Μεταξύ άλλων, 
«μπορεί να παρουσιάσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονη μοναξιά ή απομόνωση, να υποφέρουν από διαταραχές ύπνου, αυξημένο άγχος και αισθήματα φόβου και ανασφάλειας». 
Χαρακτηριστικό είναι, εξάλλου, το γεγονός ότι σε περιπτώσεις που ο έφηβος εκτεθεί σε ρητορική μίσους για μεγάλο χρονικό διάστημα «έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να παρουσιάσει καταθλιπτική συμπτωματολογία». 
Όπως διαπιστώνεται σε διεθνή έρευνα που δημοσιεύει η UNICEF με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, οι νέοι ηλικίας 15-24 που συμμετείχαν, στην πλειονότητά τους διαβλέπουν σοβαρούς κινδύνους για τα παιδιά στο διαδίκτυο, όπως βίαιο ή καταφανώς σεξουαλικό περιεχόμενο (78%), διαδικτυακός εκφοβισμός (79%) ή σεξουαλική παρενόχληση (83%). 

Μόλις το 17% των νέων αναφέρει ότι εμπιστεύεται «πολύ» τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για την παροχή πληροφοριών. Πάντως συνολικά οι νέοι βλέπουν περισσότερα πλεονεκτήματα παρά κινδύνους στην επαφή των παιδιών με το διαδίκτυο. 

Ο ψυχολόγος της τηλεφωνικής γραμμής επισημαίνει ότι μέσα από την υποστήριξη, μπορεί ο νέος να βοηθηθεί ώστε να διερευνήσει αν υπάρχει κακόβουλη πρόθεση πίσω από τα μηνύματα και τα σχόλια που δέχεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και να διαχειριστεί το περιστατικό που του συνέβη 
«ενισχύοντας την ψυχική ανθεκτικότητα του ατόμου, αναπτύσσοντας τη διεκδικητικότητά του και την αυτοεκτίμησή του». 
Παράλληλα, ο ψυχολόγος βοηθάει το άτομο που δέχεται ρητορική μίσους να διερευνήσει πιθανό υποστηρικτικό πλαίσιο. Σημαντικός είναι ο ρόλος των συγγενικών και φιλικών προσώπων του θύματος, που καλούνται να δημιουργήσουν έναν ασφαλή χώρο, δείχνοντας «πλήρη αποδοχή και ενσυναίσθηση για την κατάσταση του ατόμου που βάλλεται προσέχοντας ιδιαιτέρως να μην το ενοχοποιήσει περαιτέρω», υπογραμμίζει ο κ. Κωστής. 
..................
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 21 October 2021

Έφηβοι και διαδίκτυο: Ο «ζογκλέρ», ο «παγιδευμένος» ο «βαριέμαι τα πάντα»...

Οι γονείς μαθητών γυμνασίου, εσχάτως δε και του δημοτικού, μπορεί να είναι εξοικειωμένοι με ονόματα διαδικτυακών παιχνιδιών όπως το Fortnite. 
Αν όχι, και έχουν διαθέσει στα παιδιά τους παιχνιδομηχανές συνδεδεμένες στο Διαδίκτυο, ίσως… να το ψάξουν. 
Όχι βέβαια πως το διαδικτυακό παιχνίδι είναι, εκ προοιμίου, κακό, ούτε μπορεί κάποιος να γυρίσει την πλάτη στην τεχνολογία και να ζήσει με όρους 1980. 
Ωστόσο, όταν το διαδικτυακό gaming γίνεται κυρίαρχο θέμα συζήτησης σε παιδιά Γ΄ ή Δ΄ Δημοτικού ή καταγράφονται περιπτώσεις που μαθητές 11 ετών δεν πηγαίνουν στο σχολείο για να μη χάσουν τη νέα έκδοση που κυκλοφορεί εκείνη την ημέρα, προφανώς κάτι ανησυχητικό υπάρχει.
«Το πρόβλημα εντοπίζεται σε όλο και μικρότερες ηλικίες, έχουμε περιπτώσεις παιδιών Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού που εμφανίζουν συμπτώματα εξάρτησης από το Διαδίκτυο», 
σημειώνει η επιστημονική υπεύθυνος της Μονάδας Εφηβικής Ιατρικής της Β΄ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής Aρτεμις Τσίτσικα. Η Aρτεμις Τσίτσικα αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικεύθηκε στην παιδιατρική και στη συνέχεια μετεκπαιδεύθηκε στην εφηβική ιατρική και υγεία, ενώ βρέθηκε αντιμέτωπη με τον… μαγικό κόσμο του Διαδικτύου τον Ιούνιο του 2007, όταν κλήθηκε να διαχειριστεί το πρώτο περιστατικό εφήβου με συμπτώματα διαδικτυακής εξάρτησης.

Με 11 χρόνια εμπειρίας, πλέον, η κ. Τσίτσικα έχει σαφή εικόνα. «Ειδικά στη μέση εφηβική ηλικία, υπάρχουν παιδιά που παρουσιάζουν ακραίες συμπεριφορές, κοιμούνται όλο το πρωί, χάνουν το σχολείο τους, μένουν από απουσίες, αμελούν βασικές ανάγκες, όπως η διατροφή και ο ύπνος τους, αδιαφορούν για τις άλλες δραστηριότητές τους, για τις σχέσεις τους, ακόμη και για την προσωπική φροντίδα και υγιεινή τους… έχουμε συναντήσει παιδιά που φορούν τα ίδια ρούχα για εβδομάδες».

Η κ. Τσίτσικα βρίσκεται πίσω από μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα (EU NETADB E. Tzavela, C. Karakitsou, A.Tsitsika, 2015) για τη μελέτη των συμπεριφορών εξάρτησης στο Διαδίκτυο σε εφήβους. Δεν πρόκειται για μικρή έρευνα, καθώς συνολικά συμμετείχαν 13.284 έφηβοι από επτά ευρωπαϊκές χώρες. 
Τα στοιχεία που συνελλέγησαν βοήθησαν την επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής – Εφηβικής Iατρικής στο ΕΚΠΑ να καταλήξει σε μια τυπολογία διάγνωσης, που όχι μόνον καταγράφει τον βαθμό επικινδυνότητας, αλλά εξηγεί πώς οι έφηβοι καταφέρνουν συχνά να ξεπεράσουν μόνοι τους τον διαδικτυακό εθισμό, κάτι που δεν συμβαίνει με τις άλλες εξαρτήσεις, όπως αλκοόλ ή ουσίες.

Τέσσερις «τύπους» εφήβων με προβληματική χρήση του Διαδικτύου περιγράφει η κ. Τσίτσικα: τον «ζογκλέρ», «αυτόν που κάνει τον πλήρη κύκλο», τον «παγιδευμένο» και… «αυτόν που βαριέται τα πάντα».
Ο «ζογκλέρ» δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μάλλον χαρακτηριστικό δείγμα εφήβου. Πολυσχιδής, καταφέρνει να έχει επαρκή αυτοέλεγχο, ώστε και «δικτυωμένος» να παραμένει και την εξωδικτυακή δραστηριότητα στον κοινωνικό και σχολικό του κύκλο να διατηρεί. Ο δεύτερος τύπος εφήβων είναι αυτοί που «κολλάνε». 
Όπως σημειώνει, όμως, η κ. Τσίτσικα, πολλές φορές είναι ο ίδιος ο έφηβος που «αυτοδιορθώνεται», όταν αποκτά κίνητρο, π.χ. ερωτεύεται, συνειδητοποιεί τις αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική ή σχολική ζωή του ή απλώς βαρεθεί. Συχνά, ωστόσο, για να κλείσει ο κύκλος χρειάζεται ένα εξάμηνο ίσως και χρόνος.

Η κατάσταση είναι απείρως πιο δύσκολη για τους άλλους δύο «τύπους» εφήβων. Ο «παγιδευμένος» είναι ένας έφηβος που μπορεί να είχε κάθε όρεξη για εξωδικτυακή ζωή, ωστόσο μια απόρριψη, το bullying, τον εξωθούν στο Διαδίκτυο, «το μόνον περιβάλλον που μπορεί να νιώσει αποδοχή και αριστεία». Κάτι που, βεβαίως, ανατροφοδοτεί τον εθισμό του. 
Εξίσου σοβαρά είναι τα προβλήματα στον τέταρτο τύπο εφήβου, σε αυτόν που απλώς μοιάζει να μην ενδιαφέρεται για τίποτε. 
Η κ. Τσίτσικα υπογραμμίζει πως στις δύο τελευταίες περιπτώσεις απαιτείται σοβαρή παρέμβαση, ακόμη και φαρμακευτική αγωγή, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πηγή του προβλήματος, η βασική νοσηρότητα του εφήβου.

Η συζήτηση επιστρέφει στη βάση του προβλήματος, στη λειτουργία της οικογένειας, εν προκειμένω της ελληνικής. 
«Υπάρχει μια λανθασμένη εντύπωση ότι τα παιδιά είναι πιο ασφαλή στο δωμάτιό τους παρά όταν παίζουν έξω και, φυσικά, υπάρχει και το μοντέλο, η εικόνα γονέων κολλημένων μπροστά σε μία οθόνη, γονέων που δεν κοινωνικοποιούνται όπως παλιά. Τα παιδιά μαθαίνουν από το μοντέλο», 
σημειώνει στις «Σαββατιάτικες Συναντήσεις».

Υπάρχει, πάντα, και το βάρος των «ενοχών» που κουβαλούν πολλοί γονείς, είτε λόγω οικονομικών δυσκολιών, είτε λόγω προβλημάτων στον γάμο τους, είτε γιατί απουσιάζουν πολλές ώρες. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να βάλουν όρια, ανέχονται τα πάντα και τελικά χάνουν», σημειώνει η κ. Τσίτσικα, προσθέτοντας ότι κάποιος θα θεωρούσε πως σε ανώτερα οικονομικά στρώματα η κατάσταση θα ήταν καλύτερη: 
«Δεν ισχύει αυτό. Στον άλλο πόλο υπάρχει έντονος υπεργονεϊσμός, δηλαδή καπέλωμα και ευνουχισμός του εφήβου, είναι οι “γονείς ελικόπτερα”, που κατεβαίνουν να λύσουν το “πρόβλημα” και μετά φεύγουν, με αποτέλεσμα να “κλαδεύουν” τα παιδιά τους. Υπάρχουν, βεβαίως, και οι γονείς που, όπως μας λένε αρκετοί έφηβοι, “κάνουν απλώς τη ζωάρα τους” και δεν ασχολούνται».
Η κ. Τσίτσικα υπογραμμίζει ότι η λύση δεν είναι η απαγόρευση. «Εάν θεωρήσεις λύση το να μην πάρεις π.χ. κινητό στον νεαρό έφηβο, του δημιουργείς μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς τον εμποδίζεις να ενταχθεί στο σύνολο», σημειώνει. Επιβεβαιώνει, δε, ότι η δουλειά είναι πιο… δύσκολη: 
«Όλα, τελικά, είναι θέμα ισορροπίας, επικοινωνίας και προσπάθειας. Χρειάζεται να χτιστεί εμπιστοσύνη ανάμεσα στο παιδί και στον γονιό. Τα παιδιά δεν θέλουν φίλο, φίλους έχουν. Θέλουν τον γονιό τους. Και καταλαβαίνουν ότι ο γονιός που βάζει όρια τα σέβεται και είναι ειλικρινής, είναι ένας ισορροπημένος γονιός». 
«Άρα είναι προτιμότερο να μην παίζουμε μαζί τους διαδικτυακά παιχνίδια;» τη ρωτώ. «Βεβαίως, αν το θέλει και το παιδί είναι πολύ διασκεδαστικό», μου απαντά, για να προσθέσει: «Να γνωρίζετε, όμως, πως στο Διαδίκτυο “σαμποτάρεται η γονεϊκή μας αυθεντία”. Εμείς, άλλωστε, είμαστε τεχνολογικά μετανάστες, ενώ αυτά τα παιδιά είναι αυτόχθονες στην τεχνολογία. Εκεί περνούν τη μισή τους ζωή».
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 17 October 2021

Η σημασία του ελεύθερου χρόνου για τους εφήβους

  • Η αξία του ελεύθερου χρόνου στην εφηβεία.
  • Πότε κάνουν κακή χρήση του ελεύθερου χρόνου οι έφηβοι.
  • Πρέπει να παρεμβαίνουν οι γονείς στο πώς περνούν τα έφηβα παιδιά τους τον ελεύθερο χρόνο τους; 

Στον ελεύθερο χρόνο μας, διασκεδάζουμε και ξεκουραζόμαστε. Τα παιδιά συνήθως παίζουν, ζωγραφίζουν ή περνούν χρόνο με τους γονείς τους.

Από την άλλη, οι έφηβοι αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από τις οικογένειές τους και προτιμούν την παρέα των φίλων τους. Ωστόσο, εάν δεν αξιοποιήσουν σωστά τον ελεύθερο χρόνο τους, μπορεί να αντιμετωπίσουν κάποια προβλήματα.

Πολλές φορές, οι γονείς ανησυχούν και παραπονιούνται για τους φίλους που έχουν τα παιδιά τους. Νομίζουν ότι μπορεί να ασκούν κακή επιρροή και προσπαθούν να παρέμβουν.

Είναι όμως σωστό;

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι οι γονείς πρέπει να έχουν λόγο στις επιλογές των παιδιών τους πριν φτάσουν στην εφηβεία. Μετά είναι δύσκολο να πουν τι πρέπει να κάνουν καθώς σε αυτό το στάδιο το παιδί δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην άποψη των φίλων και λιγότερη σε εκείνη των γονιών.

Γιατί μερικοί έφηβοι κάνουν πιο καλές επιλογές από άλλους;
Αξίες

Η οικογένεια είναι αυτή που είναι υπεύθυνη για να βοηθήσει τα παιδιά να χτίσουν την ταυτότητά τους και να υιοθετήσουν βασικές αξίες . Αυτό σίγουρα θα τους βοηθήσει να καθορίσουν τις μελλοντικές επιλογές τους. Εάν μεγαλώσετε τα παιδιά σας με αγάπη, θα έχουν καλή αυτοεκτίμηση και πιθανότατα θα κάνουν καλές επιλογές για το πώς θα περάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους.Οι έφηβοι τείνουν να περνούν χρόνο με συνομήλικους που μοιράζονται τις ίδιες αξίες και έχουν τους ίδιους στόχους. Επομένως, τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό δεν θα είναι πρόθυμα να περάσουν το χρόνο τους με εκείνα που πειραματίζονται με ουσίες, ενώ οι έφηβοι με αυτοπεποίθηση θα έχουν λιγότερα προβλήματα όταν θα έρθουν αντιμέτωπα με δύσκολες συμπεριφορές φίλων τους.

Επιπλέον, οι υπεύθυνοι έφηβοι που έχουν καλή σχέση με τους γονείς τους δεν θα αισθάνονται την ανάγκη να τους αμφισβητήσουν και να τους παρακούσουν. Εν ολίγοις, εάν θέλετε να αποτρέψετε τα παιδιά σας από το να αναμειχθούν με λάθος παρέα, εστιάστε σε αυτά και όχι στους φίλους τους. Βοηθήστε τα να χτίσουν μια ισχυρή προσωπικότητα και θα επιλέξουν τον σωστό δρόμο.

Επιλογές

Μερικές φορές, οι έφηβοι κάνουν κακή χρήση του ελεύθερου χρόνου τους επειδή δεν έχουν πολλές δραστηριότητες για να διαλέξουν. Και, όταν δεν ξέρουν τι να κάνουν, μπορεί να καταλήξουν να χάνουν το χρόνο τους ή να κάνουν λάθος πράγματα. Έτσι, είναι σημαντικό να τους προσφέρετε επιλογές, ανάλογα με την ηλικία τους.

Η άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να περάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους . Αυτό συμβαίνει γιατί τους βοηθά να διατηρούνται σε φόρμα και επιπλέον συμβάλλει στην απόκτηση αξιών, όπως η προσπάθεια, η πειθαρχία και η ομαδική εργασία.

Μπορείτε επίσης να βοηθήσετε τα παιδιά σας να σκεφτούν διασκεδαστικές δραστηριότητες για να κάνουν με τους φίλους τους. Προσφερθείτε να τους πάτε σε ένα πάρκο ψυχαγίωγίας ή να κάνετε μια μάζωξη στο σπίτι.

Όρια

Τέλος, θυμηθείτε ότι είναι επίσης σημαντικό να καθορίσετε ορισμένα όρια για τα παιδιά σας. Παρόλο που μπορεί να διαμαρτύρονται για τον έλεγχο , στην πραγματικότητα αισθάνονται ότι υποστηρίζονται και καθοδηγούνται.Επομένως, δώστε προσοχή στα σχέδια των παιδιών σας και των φίλων τους. Σεβαστείτε την ανάγλη τους για ανεξαρτησία αλλά φροντίστε για την ασφάλειά τους.

Η σημασία του ελεύθερου χρόνου για τους εφήβους

Οι δραστηριότητες και οι φίλοι είναι πολύ σημαντικοί για τους εφήβους. Ωστόσο, δεν αφορά μόνο την απασχόλησή τους ή την ανάγκη τους να βρουν νέους φίλους. Αυτό που κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους θα τους βοηθήσει να χτίσουν την ταυτότητά τους.

Οι εμπειρίες κατά την εφηβεία έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην ενήλικη ζωή τους. Και, αυτό μπορεί να είναι καλό ή κακό. Ως αποτέλεσμα, οι έφηβοι μπορεί να γίνουν ευάλωτοι ή δυνατοί. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να τους καθοδηγήσετε και να τους προσφέρετε τις καλύτερες ευκαιρίες ώστε να επιλέξουν το σωστό δρόμο.

Πηγή: youaremom.com

mothersblog.gr

Monday, 11 October 2021

Το 18% παιδιών και εφήβων στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή

166 εκατομμύρια έφηβοι με προβλήματα στη ψυχική υγεία τους σε όλον τον πλανήτη

Η πανδημία του κορoνοϊού σκέπασε τη ζωή πολλών εκατομμυρίων παιδιών, νέων και οικογενειών με τον μανδύα δύσκολων συναισθημάτων, ωθώντας πολλούς ειδικούς να κάνουν λόγο για καταστροφή της ψυχικής υγείας μιας ολόκληρης γενιάς.

Στην πραγματικότητα, θα περάσουν χρόνια προτού μπορέσουμε πραγματικά να εκτιμήσουμε τον αντίκτυπο του COVID-19 στην ψυχική μας υγεία.

Όμως είναι ορατός ο κίνδυνος οι «μετασεισμοί» αυτής της πανδημίας να υπονομεύουν για χρόνια την ευτυχία και την ευημερία των παιδιών, των εφήβων και των φροντιστών τους, καθώς έχει δημιουργηθεί ρήγμα στα θεμέλια της ψυχικής υγείας.

Την κατάσταση αυτή αποκαλύπτει το The State of the World’s Children 2021, που δημοσίευσε η Unicef, με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη για την ψυχική υγεία που διοργανώνεται στο Παρίσι με τίτλο «Mind our Rights, Now!», όπως αναφέρει η ΕΡΤ.

«Οι επιπτώσεις τις πανδημίας είναι σημαντικές, όμως δεν πρόκειται παρά για την κορυφή του παγόβουνου. Πριν καν ξεσπάσει η πανδημία, πολλά παιδιά υπέφεραν από προβλήματα ψυχικής υγείας και δεν λάμβαναν την κατάλληλη θεραπεία», τονίζει η γενική διευθύντρια της Unicef Ενριέτα Φιόρ.

166 εκατομμύρια έφηβοι ηλικίας 10–19 ετών παγκοσμίως αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή.

Στην Ευρώπη, ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 9 εκατομμύρια. Πρόκειται για ένα ποσοστό 16,3% των αγοριών και κοριτσιών αυτής της ηλικίας, ενώ το παγκόσμιο ποσοστό για την ίδια ηλικιακή ομάδα είναι 13,2%.

Στην Ελλάδα το ποσοστό που καταγράφεται με στοιχεία του 2019, πριν δηλαδή από το ξέσπασμα της πανδημίας, είναι ακόμα μεγαλύτερο: Το 18% παιδιών και εφήβων 10-19 ετών αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή. Συγκεκριμένα, πρόκειται για το 17,4% των αγοριών και το 18,7% των κοριτσιών.

Σε παγκόσμιο επίπεδο σχεδόν 46.000 έφηβοι αυτοκτονούν κάθε χρόνο, γεγονός που καθιστά την αυτοκτονία μία από τις πέντε βασικές αιτίες θανάτου για αυτή την ηλικιακή ομάδα, επισημαίνει η Unicef.

news.gr

Monday, 13 September 2021

«Girlhood»: Ο πολύπλοκος κόσμος των έφηβων

Το «Girlhood»  των Βάνιας Τέρνερ και Μαρίας Σιδηροπούλου  ακολουθεί την ιστορία τριών δεκαεφτάχρονων κοριτσιών σε μια γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας, καθώς διανύουν τη δύσκολη περίοδο της μετάβασης στην ενηλικίωση και την απομόνωση της καραντίνας

Το Onassis Culture ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στον κόσμο που ζούμε και στους κόσμους που θέλουμε να ζήσουμε. Μέσα από μια σειρά νέων ντοκιμαντέρ ξεκινά συζητήσεις σε θέματα που μας αφορούν, με το βλέμμα στην ατομική και συλλογική πραγματικότητα, σε προσωπικές ιστορίες που αξίζει να ειπωθούν, σε όνειρα, εμπειρίες και νέες αφηγήσεις.
Πώς είναι να είσαι κορίτσι σήμερα; Πώς γίνεσαι αποδεκτή από τους αμείλικτους-ες συνομήλικους-ες; Πώς αντιμετωπίζεις τον σεξισμό; Υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο από τη φιλία; Πώς βιώνουν οι έφηβες την καραντίνα; Μαθήματα μέσω webex, zoom calls, τηλεοπτικές σειρές, χορευτικά στο TikTok, αϋπνία, δίαιτες, άγχη, προβληματισμοί, όνειρα και συνειδητοποιήσεις.

Το «Girlhood »(2021) των Βάνιας Τέρνερ και Μαρίας Σιδηροπούλου, σε ανάθεση και παραγωγή του Onassis Culture, ακολουθεί την ιστορία τριών δεκαεφτάχρονων κοριτσιών σε μια γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας, καθώς διανύουν τη δύσκολη περίοδο της μετάβασης στην ενηλικίωση και την απομόνωση της καραντίνας.

Η Χριστίνα μοιράζεται το δωμάτιο με τον αδερφό της, βοηθάει τη μητέρα της στις δουλειές του σπιτιού και ονειρεύεται την ανεξαρτησία της. Η Βέρα νιώθει άβολα μέσα στο σώμα της και ζητά αποδοχή, παλεύει με τα στερεότυπα που της επιβάλλουν οι άλλοι για την εξωτερική της εμφάνιση, ενώ παράλληλα φαντασιώνεται έναν κόσμο πιο συμπεριληπτικό. Η Νεφέλη δεν κάνει παρέα με αγόρια, ανακαλύπτει τον φεμινισμό και βρίσκει διέξοδο στο διάβασμα και στα social media.

Μέσα από αυτή την ιστορία ενηλικίωσης, βλέπουμε οικείες εικόνες εφήβων που ονειρεύονται την ανεξαρτησία τους, βιώνουν διατροφικές διαταραχές και σεξισμό, ενώ προσπαθούν να μάθουν να αγαπούν τον εαυτό τους. Έχοντας κολλημένα τα πρόσωπά τους σε μια οθόνη, η Χριστίνα, η Βέρα και η Νεφέλη βρίσκουν καταφύγιο η μία στην άλλη και περιμένουν να τελειώσουν το σχολείο.

Οι δημιουργοί της ταινίας Βάνια Τέρνερ και Μαρία Σιδηροπούλου, αναφέρουν: «Θέλαμε να καταγράψουμε το πώς η απομόνωση της πανδημίας επηρεάζει τρία κορίτσια, τα οποία μεγαλώνουν σε μια κοινωνία που παραμένει βαθιά πατριαρχική. Με την κάμερα να είναι ένας απλός παρατηρητής, στόχος μας ήταν να κινηματογραφήσουμε την καθημερινότητά τους χωρίς να παρεμβαίνουμε, να τις ακούμε χωρίς να τις κρίνουμε, με την πρόθεση να δείξουμε το πώς ο σεξισμός διεισδύει σε κάθε πτυχή της ζωής τους και να πυροδοτήσουμε ειλικρινείς συζητήσεις για το πώς μεγαλώνουν τα κορίτσια και τα αγόρια σήμερα. Τα ζητήματα που θίγει η ταινία, όπως η ενηλικίωση, η σχέση με τα social media, οι διατροφικές διαταραχές, ο ρόλος και το performativity των φύλων κ.ο.κ., φανερώθηκαν οργανικά μέσα από τον χρόνο και τις συζητήσεις που κάναμε μαζί τους μπροστά στην κάμερα, τις περισσότερες φορές σαν έκπληξη. Αυτή είναι η μαγεία του ντοκιμαντέρ εξάλλου, αυτό είναι που σε κάνει να κολλάς.»

Το Girlhood μόλις ξεκίνησε τη φεστιβαλική του διαδρομή και έχει ήδη επιλεγεί να συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα του 44ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας (DISFF44) έως το Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα «Ελληνικές Μικρές Ιστορίες» του 27ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, από το επίσημο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του 8ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου έως το 4ο Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας.Επιλέχθηκε επίσης από το μεγαλύτερο Διεθνές Φεστιβάλ Παιδικού Κινηματογράφου στον κόσμο και το ένα από τα δύο Academy Award qualifying children’s film festivals, το 38ο Chicago International Children's Film Festival (CICFF) το οποίο θα διεξαχθεί τον Νοέμβριο του 2021.

 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 5 August 2021

Η αντιδραστική συμπεριφορά σε παιδιά και εφήβους

Οι γονείς χρειάζεται να είναι δυνατοί ψυχικά και να έχουν αυτοκυριαρχία για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις συμπεριφορικές δυσκολίες των παιδιών τους. Η δύναμη όμως αυτή χρειάζεται να γίνει κατανοητή ως το αντίθετο της εξουσίας και της επιβολής που καταπιέζει και συνθλίβει το παιδί.

Στόχος του γονιού δεν είναι να «νικήσει» το παιδί, αλλά να χτίσει μια γέφυρα επικοινωνίας τη δύσκολη στιγμή. Ας μην ξεχνάμε ότι οι τιμωρίες και οι απειλές απομακρύνουν συναισθηματικά το παιδί από το γονιό και το τραυματίζουν ψυχικά, γεγονός που έχει σημαντικές επιπτώσεις στην αυτοεκτίμηση και στη γενικότερη διάπλαση της προσωπικότητας του. Χτίζεται μια σχέση εξουσίας και συναισθηματικής απόστασης με το γονιό που δυστυχώς αφού παγιωθεί με τα χρόνια, είναι δύσκολο να αλλάξει στην πορεία και παραμένει ακόμα και όταν το παιδί γίνεται πλέον ενήλικας.

Έτσι, χάνεται το πολυτιμότερο αγαθό που μπορεί να προσφέρει η γονεϊκή εμπειρία: τη χωρίς όρους αγάπη που βιώνεται ως η μόνη πηγή ευτυχίας και λύτρωσης μέσα στις αντιξοότητες της ζωής, πολύτιμη και για τις δύο πλευρές.

Το μυστικό είναι, ανεξάρτητα από την ηλικία του παιδιού, να σταματήσει ο γονιός να «απαντά» στις προκλήσεις του και να μην παρασύρεται σε μια κόντρα που δεν οδηγεί πουθενά, σε αυτόν το φαύλο κύκλο τού «Θα το κάνεις»-«Όχι, δεν θα το κάνω». Δεν ωφελεί το κήρυγμα, τα παρακάλια, οι ατέλειωτες συζητήσεις. Δεν έχει νόημα να εμπλακεί σε σύγκρουση με το παιδί όταν αυτό χάνει τον αυτοέλεγχο του, γιατί η πρακτική αυτή δεν οδηγεί σε λύση του προβλήματος.

Είναι προτιμότερο παραμείνει ψύχραιμος διατηρώντας τη νηφαλιότητα του. Όπως σε κάθε έκρυθμη κατάσταση, όταν ο ένας από τους δύο εμπλεκόμενους παραμείνει ψύχραιμος, η ένταση δε θα κρατήσει για πολύ.

Με αυτό τον τρόπο δίνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο παιδί, ότι δεν μπορεί να τον χειριστεί. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά ασυναίσθητα χρησιμοποιούν χειριστικές μεθόδους και μία από αυτές σίγουρα είναι τα ξεσπάσματα θυμού και η αντιδραστική συμπεριφορά. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να επιβληθούν και να αναγκάσουν το γονιό να ασχοληθεί με αυτά και τις επιθυμίες τους.

Αν ο γονιός χάσει τον έλεγχο ή υποχωρήσει πραγματοποιώντας την επιθυμία του παιδιού, ουσιαστικά επιβραβεύει τη συμπεριφορά του και την ενισχύει με αποτέλεσμα το παιδί να την προσθέτει στο οπλοστάσιο του και να την επαναλαμβάνει σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση θεωρώντας την ένα αποτελεσματικό μέσο χειρισμού.

Οι επιθυμίες του παιδιού είναι καλό να ικανοποιούνται μόνο όταν ζητάει αυτό που θέλει με ηρεμία, ευγένεια και σεβασμό στα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων. Με τον τρόπο αυτό το παιδί κατανοεί ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να επιτύχει αυτό που θέλει και εγκαταλείπει σταδιακά τις αρνητικές συμπεριφορές.

Αν το παιδί προσπαθήσει να χτυπήσει ή να κλωτσήσει το γονιό, εκείνος θα κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να αμυνθεί, χωρίς όμως να αγγίξει το παιδί και χωρίς φυσικά να ανταποδώσει το χτύπημα ή να υψώσει τη φωνή του.

Η διατήρηση της ψυχραιμίας από την πλευρά του γονιού, διδάσκει τα παιδιά με τρόπο βιωματικό πώς να διαχειρίζονται τις κρίσεις με το σωστό τρόπο και αργά ή γρήγορα θα υιοθετήσουν κι εκείνα την ίδια συμπεριφορά. Τα παιδιά διδάσκονται από τη συμπεριφορά των γονιών και πολύ λιγότερο από τις συμβουλές και το «μάλωμα». Άλλωστε τα τελευταία είναι εντελώς ακατάλληλα για τα αντιδραστικά παιδιά, καθώς φέρνουν σχεδόν πάντα το αντίθετο αποτέλεσμα.

Αφού η ένταση έχει περάσει, ο γονιός είναι καλό να δηλώσει στο παιδί  σε ήρεμο τόνο, ότι είναι δική του ευθύνη να διορθώσει την αρνητική συμπεριφορά του η οποία δεν πρόκειται να γίνει άλλο ανεκτή. Η ανάθεση ευθύνης στο παιδί είναι σημαντική στρατηγική γιατί μαθαίνει να σκέφτεται πάνω στις συνέπειες των πράξεων του και να μη μεταθέτει αλλού την ευθύνη.

Γιάννα Χουρδάκη, Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος 

patris.gr

Friday, 12 February 2021

Η αγωγή των εφήβων

Δύσκολη η αγωγή των εφήβων. Προβλήματα προσαρμογής στα χρόνια της εφηβείας. Μέγα το πρόβλημα για τους Παιδαγωγούς. Μεγαλύτερη η αγωνία των γονέων. Οι Έφηβοι σε περιδίνηση μεταξύ παιδικής ανεμελιάς και ωριμότητας.
Είναι γεγονός ότι, η διαπαιδαγώγηση της ψυχής και η διάπλαση της διάνοιας των εφήβων και των νέων, τοποθετείται παραπάνω από την οποιαδήποτε μεθοδευμένη τεχνική. Ακόμα βρίσκονται έξω και πάνω από την επιστημονική αξιολόγηση και την Ψυχολογία. Επί πλέον είναι ανώτερη και σημαντικότερη η διαπαιδαγώγηση των εφήβων και από όλους τους άλλους στόχους της αγωγής. Γι’ αυτό όσοι ασχολούνται με την αγωγή αυτών των ατόμων πρέπει να είναι προσεκτικότεροι. Να αντιμετωπίζουν με δέος το όλον πρόβλημα. Είναι το ιερότερο έργο για τους παιδαγωγούς όλων των μορφών. Είναι η παιδαγωγία των εφήβων.

Τρία χαρακτηριστικά της εφηβείας καταγράφονται, που προσδίδουν το ιδιαίτερο στίγμα της ηλικίας αυτής. Πλέον τούτων, παρουσιάζονται με θετικές και αρνητικές μεταπτώσεις. Παρά ταύτα πρέπει να αντιμετωπιστούν.

1. Οι έφηβοι και οι νέοι διαθέτουν τα τρία θετικά στοιχεία που είναι: 

α. Δυνατό και σκληρό πείσμα. Είναι απόλυτοι και αμετακίνητοι στις ιδέες τους. Δεν αλλάζουν εύκολα. Εδώ ο γονέας διαλέγεται για τα πιο εντυπωσιακά προτερήματα, πάνω στο πείσμα του παιδιού. Επί πλέον εργάζεται θετικά για να  τα στερεώσει σε καλές απόψεις. Τότε βοηθάει θετικά και απολαμβάνει τα γνήσια αποτελέσματα. Στα προβλήματά του ο Έφηβος, είναι και ακουστικός τύπος.

β. Ορμητικότητα και επαναστατικότητα. Σπάνια οπισθοχωρούν μπροστά σε κάποια δυσκολία, σε κανένα κίνδυνο. Έχουν ενεργητικότητα που σπανίζει σε άλλες περιπτώσεις. Η παιδαγωγία εν προκειμένω, οφείλει να συμπορεύεται με αυτή τη δυναμική. Τότε, δεν αντιδρά το παιδί. Ακολουθεί μια τακτική που προσαρμόζεται σε μια δημιουργικότητα ανάλογη με την επιβεβλημένη ανάγκη.

γ. Έντονη ανθρωπιά. Πολλές φορές μας συγκινούν οι Έφηβοι με τα ανθρωπιστικά και αλτρουιστικά τους αισθήματα. Τα εμφανίζουν πολλές φορές και ως πρωτόγνωρα. Συγκινούνται ή και αποθαρρύνονται εύκολα. Το ανθρωπιστικό ιδεώδες εντάσσεται πάντοτε μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Δίνει μάλιστα την ευκαιρία να συναχθούν πολύτιμα πορίσματα. Ο γονέας τα αξιοποιεί.

Αξιολογούμενα συλλογικά και ομαδικά και αξιοποιούμενα κατάλληλα όλα αυτά τα χαρακτηριστικά των εφήβων, μπορούμε να ελπίζουμε ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για τη σωστή και επιτυχημένη παιδαγωγία των εφήβων, με ανάλογη κοινωνική καταξίωση.

2. Οι έφηβοι έχουν και αρνητικές μεταπτώσεις.

Στην αρνητική περίπτωση υπάρχει το φαινόμενο να εκδηλώνουν οι Έφηβοι και αντίθετες συμπεριφορές. Πολλοί νέοι συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται στην ερημιά. Εκδηλώνουν άγριες επιθυμίες, περιφερόμενοι χωρίς χαλινάρι. Δεν φροντίζουν για κάτι ωφέλιμο. Γι’ αυτό ακριβώς οι Γονείς, οι Δάσκαλοι και οι Παιδαγωγοί περιέρχονται πολλές φορές σε αμηχανία. Δεν γνωρίζουν τι να κάμουν. Πώς να φερθούν. Πρέπει παρ’ όλ’ αυτά να έχουν υπόψη τους αυτές τις συμπεριφορές. Αποτελούν επιβεβαιώσεις και της σύγχρονης Παιδαγωγικής. Για τούτο δεν πρέπει να απογοητεύονται από τις εκρηκτικές συμπεριφορές των Εφήβων. Αυτές οι συμπεριφορές είναι το μισό της όλης παιδαγωγικής προσπάθειας. Το άλλο μισό έχει αόρατη προέλευση. Για τούτο καλύτερα να σιωπούμε επ’ ολίγο. Έτσι ώστε, αυτό το άλλο μισό να είναι η τοποθέτηση των αρμοδίων και η λήψη αποφάσεων. Ευεργετικών πάντοτε για τους εφήβους.     

Στη διάγνωση αυτών των τάσεων και τη λήψη των σωστών αποφάσεων, καλούμαστε όλοι να πάρουμε θέση. Οι Έφηβοι είναι το μέλλον μας. Σαν ατόμων και σαν κοινωνιών. Η ευθύνη Γονέων και Παιδαγωγών βρίσκεται σε κρίσιμη χρεωστική κατάσταση. Αντιμετωπίζουν θετικά τον προσανατολισμό των εφήβων και των νέων. Δεν τους εγκαταλείπουν. Βρίσκονται όμως στο πλέον επιτακτικό χρέος των. Σ’ αυτή την ηλικία «δαμάζεται» η νεότητα. Αντιμετωπίζεται. Είναι η εποχή της κατάλληλης καλλιέργειας. Αρέσκονται να ρωτάνε και να ακούνε Αν παραμεληθεί ο Έφηβος, βλαστάνουν από παντού αγκάθια και ζιζάνια, που επηρεάζουν ολόκληρη τη ζωή του. Αν δεν σπείρει ο Γεωργός στην κατάλληλη εποχή, έχασε τη σοδιά του. Αν δεν καλλιεργήσει θετικά την εφηβεία ο Παιδαγωγός και ο Γονέας, δεν έχασαν μία σοδιά. Έχασαν τη ζωή μιας γενεάς.

Το πρόβλημα της αγωγής των εφήβων, δεν καταγράφεται σε κείνους. Καταλογίζεται στους Γονείς και τους Παιδαγωγούς. Κατ’ επέκταση δε στο κοινωνικό σύνολο, που χρεώνεται με τα παιδαγωγικά θέσμια. Κατανοούμε τότε την προσωπική ευθύνη των παντοίων Παιδαγωγών. Διδασκάλων Γυμνασίων και Λυκείων.   

Συμπέρασμα: Κατόπιν όλων των παραπάνω προβάλλεται έντονα, το ερώτημα. Και ύστερα, τι; Ποιο πρακτικό πόρισμα μπορεί να πάρει ο σημερινός γονέας; Μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος του με τα έντονα και εκρηκτικά προβλήματα της εφηβείας; Ασφαλώς όχι. Πρέπει να γνωρίζει ότι στην όλη προσπάθειά του ποτέ και κανένας δεν είναι μόνος του. Υπάρχουν και σήμερα Δάσκαλοι και Παιδαγωγοί, πρόθυμοι να βοηθήσουν. Υπάρχουν και σήμερα παιδαγωγικά Σχολεία και μέθοδοι, που τιμούν την ορθή παιδαγωγία. Υπάρχει ακόμα και το πλήρωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας που δέεται καθημερινά από το Μεγάλο Διδάσκαλο και Παιδαγωγό, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Να ενισχύει και να αναλαμβάνει το έργο. Ακούμε στη Θ. Λειτουργία του Μ. Βασιλείου: «Την νεότητα παιδαγώγησον». Ημείς διατορικά διακηρύσσουμε: Θαρσείτε! Μεθ’ ημών ο Θεός.

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου Φεβρουάριος 2021

Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης
Καθηγητής Θεολογίας
6972725701

aixmi-news.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki