Υπεύθυνη δήλωση (πείνας) της ντροπής

Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική; 

Δήλωσης πείνας από τον γονιό για το παιδί του; 

Δεν ντρέπεστε καθόλου, κύριοι; 

«Δηλώνω υπεύθυνα ότι επιθυμώ το παιδί μου (…) να λαμβάνει πρωινό κολατσιό από το πρόγραμμα του Δήμου Θεσσαλονίκης λόγω του ότι δεν έχω τη δυνατότητα να παρέχω πρωινό κολατσιό στο παιδί μου».

Τα παραπάνω είναι μέρος της υπεύθυνης δήλωσης που ζητά ο δήμος Θεσσαλονίκης, από τους γονείς, για να λαμβάνουν τα παιδιά τους πρωινό κολατσιό από το πρόγραμμα του. 

Η δήλωση κατατίθεται στον διευθυντή του σχολείου ή στον υπεύθυνο εκπαιδευτικό της τάξης.

Αλήθεια, πόσοι «φιλάνθρωποι» εγκέφαλοι χρειάστηκαν για να διατυπωθεί αυτή η υπεύθυνη δήλωση και να παρουσιάζεται και ως δείγμα κοινωνικής πολιτικής;

• Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική; 
• Δήλωσης πείνας από τον γονιό για το παιδί του; 
• Δεν ντρέπεστε καθόλου, κύριοι;

Ακόμα και αν…. δεν μπορούσατε να σκεφτείτε και να απαιτήσετε από την κυβέρνηση σχολικά γεύματα για όλους τους μαθητές, δεν καταφέρατε να βρείτε άλλον τρόπο; 

Το κράτος και ο δήμος, άλλωστε, έχουν δυνατότητα πρόσβασης στην οικονομική δυνατότητα των οικογενειών.

Ντροπή σας. 

το βρήκαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή
imerodromos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

Έριξαν κότες και κουνέλια από τα μπαλκόνια Λυκείου

Ένα απίστευτο περιστατικό σημειώθηκε σήμερα σε Λύκειο της Ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου, σήμερα Δευτέρα, ημέρα επιστροφής χιλιάδων μαθητών πίσω στα σχολεία.

Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΙΓΜΑ, Μαρίνο Παυλικκά, μαθητές, λίγη ώρα πριν την έναρξη των μαθημάτων, έβαλαν ένα μεγάλο πανό στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σχολείου στο οποίο αναγράφονταν συνθήματα ενώ έριξαν από τα μπαλκόνια περιστέρια, κουνέλια και κότες!
sigmalive.com

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

Δεν λυπάμαι κανέναν. Και δεν συγχωρώ κανέναν γι’ αυτό που έγινε. Και δεν αναφέρομαι στα παιδιά. Γιατί τα παιδιά είναι η αντανάκλαση του καθρέφτη του γονιού και όλα όσα αυτός πρεσβεύει. Ασφαλώς και θα ασπαστώ τη διαπίστωση της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού που ανέφερε ότι «οι μαθητές θα πρέπει να αντιμετωπιστούν πρωτίστως ως παιδιά».

Τα παιδιά λοιπόν -ναι, αυτά άνω των 17, όπως ανέφερε η αστυνομία- έκαναν την αυτοκριτική τους; Αντιλήφθηκαν πώς συμπεριφέρθηκαν και αναγνώρισαν το λάθος τους; Διερωτώμαι πραγματικά αν νιώθουν την παραμικρή ενοχή γι’ αυτό που έκαναν. Διερωτώμαι αν οι γονείς τους προσβλήθηκαν από τη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μόνο που, αν κρίνω από όλα όσα είδαν τις τελευταίες μέρες το φως της δημοσιότητας, αυτό που θα λένε στα παιδιά τους και στον περίγυρό τους θα είναι η παραδοσιακή κλασική ατάκα: «Εδώ γίνονται πράγματα και θαύματα και τους ενόχλησε που σκότωσαν τα μωρά δέκα κότες και πέντε κουνέλια που έτσι και αλλιώς κάποιος θα σκότωνε για να τα φάει».

Ο γνωστός ψυχολόγος Laurence Steinberg είπε κάποτε: «Δεν υπάρχει πιο σημαντική εργασία σε οποιαδήποτε κοινωνία από την ανατροφή των παιδιών και καμία σημαντικότερη επιρροή στο πώς θα εξελιχθούν τα παιδιά, από τους γονείς τους». Το να είσαι γονιός, ναι, είναι ίσως ο δυσκολότερος ρόλος που έχεις να αντιμετωπίσεις σε αυτή τη ζωή. Γιατί από σένα το παιδί σου θα μάθει να σέβεται, να μιλά, να οδηγεί, να ασελγεί, να κτυπά, να τρώει. Από σένα θα μάθει να αγαπά ή να μισεί τα ζώα, να διαβάζει βιβλία, να ταξιδεύει, να ξέρει τα όρια και τους κανόνες. Την ισορροπία και την υπερβολή. Γιατί όλα είναι θέμα παιδείας και αντίληψης. Για το τι πραγματικά αποτελεί διασκέδαση και τι χουλιγκανισμό. Για το πού σταματούν τα όρια και πού ξεκινά η τιμωρία. Εάν αποτελεί ψυχαγωγία για το οποιοδήποτε παιδί η θανάτωση και ο βασανισμός ζώων ή η οποιαδήποτε πράξη προκαλεί αποτροπιασμό στην κοινή γνώμη, τότε στο εδώλιο του κατηγορουμένου θα πρέπει να καθίσουν κάποιοι γονείς που εξευτελίζονται μέσα από τις συμπεριφορές των παιδιών τους.

Γιατί όλα είναι θέμα παιδείας και αντίληψης. Για το τι πραγματικά αποτελεί διασκέδαση και τι χουλιγκανισμό.

Το κάθε παιδί τι αποζητά; Την αποδοχή, την αναγνώριση, την υποστήριξη από το σπίτι. Οι νέοι που έχουν κοινωνικοποιηθεί με σωστά πρότυπα και αξίες είναι πολύ πιθανόν να επιτύχουν αυτή την αναγνώριση. Κάποιος, όμως, που έμαθε να ζει σε ένα δύσκολο γι’ αυτόν οικογενειακό περιβάλλον, θα αναζητήσει άλλους τρόπους για να επιτύχει την αναγνώριση, πολύ πιθανό με παράνομα μέσα.

Δυστυχώς στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε τα ερεθίσματα που παίρνουμε κι εμείς ως γονείς και τα ίδια τα παιδιά έχουν συνέπειες πολύ σοβαρές και πολύ σκοτεινές, περισσότερο απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε. Η απίστευτη εξάρτηση από τα κινητά τους, που αυτόματα μειώνει τη μεταξύ τους επικοινωνία, η αρρωστημένη εμμονή με την εικόνα λόγω των social media, η σπατάλη χρόνου μπροστά από μια οθόνη παίζοντας παιχνίδια που γεννούν στα παιδιά αισθήματα βίας, είναι μερικά από τα πολλά δεδομένα που μπορούν να αλλοιώσουν τη συμπεριφορά ενός εφήβου. Όταν μεγαλώνουν οι έφηβοι με σοβαρά προβλήματα αυτοπεποίθησης από την έκθεσή τους σε on-line κακοποίηση και bullying, τα social media προκαλούν πραγματικό κακό στον πραγματικό κόσμο.

Δεν είμαι ψυχολόγος για να αναλύσω τι και πώς πρέπει να γίνει, ως γονιός όμως προσπαθώ να θέτω όρια και να βάζω κανόνες. Και ας γίνομαι κουραστική και κάποιες φορές και μισητή. Και η καραμέλα που πιπιλούν όλοι για την εφηβεία δεν στέκει. Δεν είναι θέμα ορμονών η αλλοίωση της συμπεριφοράς και της στάσης κάποιων. Ούτε το «παρασύρθηκαν» αποτελεί δικαιολογία. Τη δεδομένη στιγμή το έκαναν γιατί το ήθελαν. Είτε αυτό ήταν ποτό, ναρκωτικό, bullying, είτε να πετούν από το μπαλκόνι κότες και κουνέλια.

Θα μου πείτε «και πώς λύνεται όλο αυτό;». Δεν λύνεται. Για να λυθεί πρέπει να υπάρξει δράση και η αντίδραση πρώτα από το σπίτι με σωστή ανατροφή και διαπαιδαγώγηση και μετά από το σχολείο και την ίδια την κοινωνία, οπότε ας προσέχουμε λίγο περισσότερο τα παιδιά μας. Γονείς είμαστε.

Νατάσα Αλεξάνδρου
kathimerini.com.cy 

Δύσκολες οι φιλίες ανάμεσα στα κορίτσια. Γι αυτό...

Μάθε την κόρη σου ... 

• να είναι αληθινή φίλη.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να διδάξεις την κόρη σου είναι πώς να είναι αληθινή φίλη. 

Παρακολούθησε τις φιλίες της κόρης σου στο δημοτικό και το γυμνάσιο, αν αυτό είναι δυνατόν. 

Αυτή είναι η ηλικία που ένα κορίτσι μαθαίνει πώς να είναι πραγματική φίλη και εσύ πρέπει να είσαι κοντά της για να της δείξεις τι κάνει μια αληθινή φίλη και τι όχι. 

Αυτό θα την προστατέψει και στο μέλλον αναγνωρίζοντας ποια θα είναι αληθινή φίλη και για την ίδια.

• να αποφεύγει τις κλίκες.

Ειδικά στο γυμνάσιο υπάρχουν μεγάλες παρέες που γίνονται κλίκες. Συνήθως η συμπεριφορά των παιδιών που είναι μέσα σε κλίκες γίνεται αντιδραστική απέναντι σε άλλα παιδιά. 

Ενημέρωσε την για αυτό ώστε όταν αυτή η συμπεριφορά της παρέας ξεπεράσει τα όρια να ξέρει πότε θα φύγει.

• να διαλέγει τις φίλες της με προσοχή.

Μάθε της να είναι φιλική με όλα τα κορίτσια, αλλά να προσέξει ιδιαίτερα με ποιο θα έρθει πιο κοντά. 

Πρέπει να ξέρει τι θέλει από μια φιλενάδα. Να διαλέξει φίλες που θα νοιάζονται πραγματικά για εκείνη και όχι φίλες που θα την καπελώνουν. Με λίγα λόγια να θέλουν τα ίδια πράγματα.

• Να είναι ανοιχτή σε νέες φιλίες.

Είναι υπέροχο να μεγαλώνεις με μια πραγματική φίλη δίπλα σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα εστιάσει μόνο σε αυτήν και δεν θα ανοίξει τους ορίζοντες της να γνωρίσει καινούρια παιδιά. 

Οι παιδικές φιλίες γίνονται σε ηλικίες δημοτικού και γυμνασίου. 

Εξυπακούεται πως πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι δυνατόν να έχει άπειρους φίλους αλλά πρέπει να έχει επαφές με διάφορα παιδιά πέρα από την μια φίλη που έχει επιλέξει.

• να μην γίνει "νταής".

Ίσως είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχεις να της δώσεις. Φυσικά πρέπει να την ενημερώσεις και για το πως θα αντιμετωπίσει ένα τέτοιο παιδί. 

Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες γίνονται πολύ σκληρά και είναι επικίνδυνο για τη μετέπειτα πορεία τους.

mylife

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παιδί σας φέρεται άσχημα; Μάθετέ το να εκφράζει τα συναισθήματά του

Εχετε ποτέ σκεφτεί ότι το ότι ένα παιδί μπορεί να φέρεται άσχημα γιατί δεν του έμαθε κανείς να εκφράζει διαφορετικά τα συναισθήματά του;

Ο στόχος μας ως γονέων είναι να διδάξουμε τα παιδιά μας να εκφράζονται σωστά, αξιολογώντας τα συναισθήματά τους.

• Ένα απλό παράδειγμα, που μπορούμε να σας δώσουμε είναι το εξής: την επόμενη φορά που το παιδί σας, σπρώξει ένα άλλο παιδάκι, γιατί του πήρε το παιχνίδι ή κάπου το ενόχλησε, αντί να του φωνάξετε αμέσως: «όχι, μην το κάνεις αυτό», προτιμήστε να του εξηγήσετε γιατί είναι λάθος η συμπεριφορά του.

Δηλαδή, πάρτε το παράμερα, τονίστε του ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι σωστή, αλλά πείτε του ότι καταλαβαίνετε το θυμό του, γιατί προφανώς κάτι το ενόχλησε, εξηγώντας του ότι το συναίσθημα που ένιωσε ήταν αποδεκτό, αλλά ο τρόπος, που αντέδρασε, ήταν λάθος.

• «Την επόμενη φορά να πεις στον φίλο σου «θύμωσα» από το να τον σπρώξεις ή να τον χτυπήσεις»... 

Με αυτό τον τρόπο το παιδί καταλαβαίνει ότι δεν το μαλώνετε γι’ αυτό που ένιωσε, αλλά για αυτό που έκανε εξαιτίας του θυμού του και αυτός ο διαχωρισμός είναι πολύ σημαντικός.

Όταν εντοπίσετε ότι το παιδί ακολουθεί τη συμβουλή σας, επαινέστε το για την καλή συμπεριφορά του. 

• Είναι σημαντικό να δίνετε πάντα μεγαλύτερη σημασία στην καλή συμπεριφορά, παρά στην κακή! 

Μην φωνάζετε όταν κάνουν κάτι που δεν σας αρέσει, γιατί αυτό που αντιλαμβάνονται τα παιδιά είναι ότι κερδίζουν την προσοχή σας, έστω με τις φωνές!

Στόχος σας πρέπει να είναι να καταλάβει το παιδί ότι αυτό που κάνει την μητέρα και τον πατέρα του να ασχοληθεί μαζί του είναι η καλή του συμπεριφορά, και όχι η κακή, γι’ αυτό και οι έπαινοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή του.

Πηγή: mother.gr

Τα υπέρ και τα κατά του να βλέπει ένα παιδί τηλεόραση

«Δεν κάνει καλό να βλέπεις τηλεόραση».

Όταν ήμασταν εμείς παιδιά τσακωνόμασταν με τους γονείς μας για να δούμε λίγη τηλεόραση ακόμη και τώρα, από τη θέση του γονιού, τσακωνόμαστε με τα δικά μας παιδιά. Και η κλασική ατάκα, που ακούγαμε και τώρα επαναλαμβάνουμε:«Δεν κάνει καλό να βλέπεις τηλεόραση».

Είναι, όμως, έτσι; Η τηλεόραση κάνει μόνο κακό σε ένα παιδί; Η απάντηση – και σύμφωνα με τους ειδικούς – είναι ότι δεν κάνει μόνο κακό. Όπως όλα, έτσι και η τηλεόραση, επιδρά και θετικά και αρνητικά πάνω σε ένα παιδί. Έχει και τα υπέρ και τα κατά.

Ας δούμε ποια είναι τα υπέρ του να βλέπει τηλεόραση:

Έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα

Αν η τηλεόραση «χρησιμοποιηθεί» σωστά και οι γονείς ελέγχουν αυτά που θα βλέπει το παιδί, ναι έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα, που προσφέρουν γνώσεις και νέες πληροφορίες στο παιδί. Μαθαίνουν νέα πράγματα, διδάσκονται. Ανακαλύπτουν τον κόσμο, πολιτισμούς, άλλες κουλτούρες, ήθη κι έθιμα.

Τα διασκεδάζει

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η τηλεόραση διασκεδάζει και ένα παιδί. Τα παιδικά προγράμματα, με τα χρώματα, τις εικόνες, τους χαρακτήρες προσφέρουν διασκέδαση στο παιδί. Καθώς και τα μουσικά προγράμματα.

Τα «μυεί» στον αθλητισμό

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να παρακολουθούν αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή άλλων αθλημάτων. Επίσης στίβο. Γενικά, η τηλεόραση είναι ο καλύτερος τρόπος για να «μυηθεί» ένα παιδί στο θαυμαστό κόσμο των σπορ.

Ανακαλύπτουν νέες κουλτούρες

Επίσης, να ενθαρρύνετε τα παιδιά να βλέπουν ταξιδιωτικές εκπομπές. Θα ανακαλύψουν, έτσι, νέες κουλτούρες, άλλους πολιτισμούς, νέες χώρες και ανθρώπους. Ακόμη και από τον καναπέ του σπιτιού, μια ταξιδιωτική εκπομπή, μπορεί να σε «πάρει» μαζί της και να γίνεις, έτσι... πολίτης του κόσμου

Μπορεί να τα εμπνεύσει

Βρείτε εκπαιδευτικά προγράμματα που έχουν να κάνουν με κατασκευές, δεξιοτεχνίες, χειροτεχνίες ή καλλιτεχνικά θέματα. Το παιδί θα παρακινηθεί να κάνει αυτό που βλέπει κι έτσι θα αναπτύξει και μία άλλη πτυχή των ικανοτήτων του.

Τα κατά του να βλέπει τηλεόραση:

Τα αποχαυνώνει

Τα παιδιά βλέποντας συνεχώς τηλεόραση, φτάνουν σε ένα σημείο να θέλουν να δουν κι άλλο κι άλλο. Και να βαριούνται να παίξουν ή να βγουν έξω. Να προτιμούν να μείνουν σπίτι και να δουν παιδικά, από το να πάνε στη δραστηριότητα τους. Γι’ αυτό, γονείς, όταν το παιδί έχει κάποια δραστηριότητα, προηγουμένως δεν πρέπει να βλέπει τηλεόραση. Σημαντικό.

Γίνονται αντικοινωνικά

Όταν έχουν την τηλεόραση, γιατί να χρειαστούν άλλη παρέα; Γιατί να βγουν να παίξουν με τους φίλους; Βαριούνται. Επίσης, αν βλέπουν αρκετή ώρα τηλεόραση, γίνονται αντικοινωνικά, ακόμη και με εσάς τους ίδιους, αφού είναι καθηλωμένα μπροστά από την οθόνη και αδιαφορούν για την παρουσία σας ή τι τους λέτε.

Επιδρά αρνητικά στον εγκέφαλό και τη συμπεριφορά τους

Μπορεί η τηλεόραση να έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα, όμως, η υπερβολική θέαση, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνες, στα παιδιά που βλέπουν τηλεόραση, από πολύ μικρά, μπορεί να αλλάξει ακόμη και η δομή του εγκεφάλου του. Επίσης, άλλες έρευνες έδειξαν ότι η τηλεόραση επιδρά αρνητικά στη συμπεριφορά τους, όταν βλέπουν καθημερινά για περισσότερες από 2 ώρες.

Τα ωθεί στη βία

Είναι φορές που ενδεχομένως, δε μπορείτε να ελέγξετε τι βλέπει το παιδί στην τηλεόραση. Και να πρόκειται για σκηνές βίας. Ακόμη και αν τους εξηγείτε ότι δεν πρόκειται για κάτι πραγματικό, στα παιδιά αποτυπώνονται οι σκηνές αυτές, και κυρίως, στα αγόρια, που στη συνέχεια θα τις μιμηθούν στην καθημερινότητά τους.

Τι πρέπει να κάνετε

«Παν μέτρον άριστον» και αυτό ισχύει και με την τηλεόραση. Θέστε ωράρια και κανονισμούς, που πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Να έχετε, πάντα τον έλεγχο τι παρακολουθεί το παιδί και αν είστε σε άλλο δωμάτιο, να κάνετε αιφνιδιασμούς για να βεβαιωθείτε τι βλέπει. Κανάλια που είναι με περιεχόμενο για ενήλικες, εννοείται ότι τα κλειδώνετε. Επίσης, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, η κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει ένα παιδί να βλέπει τηλεόραση, είναι από 6 χρόνων και πάνω. Επειδή, κάτι τέτοιο σίγουρα δεν είναι εφικτό, σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, τα χρονικά όρια να είναι αυστηρά μικρότερα.

Πηγή: momjunction
newsbomb.gr