Η Βία Ανηλίκων δεν δικαιολογείται, επειδή «είναι παιδιά»

Η ρίζα του φαινομένου βρίσκεται στην πρώιμη παιδική ηλικία και για την αντιμετώπισή του η έγκαιρη παρέμβαση είναι καθοριστική.

---------------------

Κάποιες αντικοινωνικές πράξεις βίας και επιθετικότητας ανηλίκων δεν δικαιολογούνται και δεν δικαιολογείται εμείς να τις εκλογικεύουμε επειδή «παιδιά είναι!». 

Η ρίζα του φαινομένου βρίσκεται στην πρώιμη παιδική ηλικία και για την αντιμετώπισή του η έγκαιρη παρέμβαση είναι καθοριστική.

    Έχουν περάσει σχεδόν 60 χρόνια από τότε που η αμερικανίδα παιδοψυχίατρος LeeRobins (1922-2009) δημοσίευσε την πρωτοποριακή για την εποχή μελέτη της «Deviant Children Grown Up» («Παιδιά με Αποκλίνουσες Συμπεριφορές στην Ενηλικίωσή τους»). Η παιδική αντικοινωνική συμπεριφορά ήταν ο ισχυρότερος παράγοντας που μπορούσε να προβλέψει (30 χρόνια πριν!) την αντικοινωνικότητα, τον αλκοολισμό, τα διαζύγια και τις φυλακίσεις στους ενηλίκους. 

Περίπου 30% των παιδιών με προβλήματα διαγωγής είχαν εξελιχθεί σε αντικοινωνικούς ενηλίκους ενώ όλοι οι αντικοινωνικοί ενήλικοι είχαν προβλήματα διαγωγής στην παιδική τους ηλικία.

    Συμπεριφορές παιδιών και εφήβων που παραβιάζουν τα δικαιώματα των άλλων και βασικούς κοινωνικούς κανόνες, συνιστούν τις διαταραχές διαγωγής (7% αγοριών, 4% κοριτσιών). 

Η επιθετικότητα και βία προς ανθρώπους και ζώα (αλληλοσχετίζονται), αποτελεί βασικό σύμπτωμά τους, καθώς και η σύγκρουση με κάθε μορφής εξουσία, η ανυπακοή στους κοινωνικούς κανόνες, τα ψέματα, οι κλοπές, οι φυγές από το σπίτι, το σκασιαρχείο από το σχολείο, οι βανδαλισμοί και η παραβατικότητα (παραβίαση νόμων). 

    Στις μικρότερες ηλικίες παρατηρούνται εναντιωματικότητα, αντιδραστικότητα, συχνοί τσακωμοί με ενηλίκους, άρνηση συνεργασίας και ανυπακοή, θυμός, μοχθηρία και εκδικητικότητα.

    Μια υποομάδα παιδιών παρουσιάζει ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη, επιβεβαιώνοντας τα ευρήματα της Robins. Πρόκειται για νεαρά άτομα τα οποία δεν μετανιώνουν -και δεν έχουν ενοχές- για τις αντικοινωνικές τους πράξεις, έχουν ρηχό συναίσθημα, αδιαφορία για το σχολείο και καμία ενσυναίσθηση και ζεστασιά για τους άλλους.  

Οι νέοι αυτοί είναι πιθανό να εξελιχθούν σε αντικοινωνικούς ενήλικες με ασταθείς διαπροσωπικές σχέσεις και επαγγελματική πορεία, ακαδημαϊκή αποτυχία, χρήση ουσιών, πρωιμότερο θάνατο και -σε ακραίες περιπτώσεις- εγκληματικότητα ή/και αυτοκτονικότητα.

    Για τα προβλήματα διαγωγής ευθύνονται κυρίως οικογενειακοί παράγοντες και, ιδιαίτερα, ο τρόπος λειτουργίας των γονέων και ανατροφής του παιδιού τους (parenting) όπως π.χ. με σκληρή (harsch) και τιμωρητική ή ασταθή ή laissezfaire («ας κάνει ό,τι θέλει») τύπου διαπαιδαγώγηση. 

Επίσης, στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού ή εφήβου, ιστορικό κακομεταχείρισής του, γενετικές επιδράσεις, ψυχοπαθολογία (και χρήση αλκοόλ και ουσιών) γονέως κλπ. 

    Επιπλέον, κοινωνικές συνθήκες, όπως π.χ. οικονομική ανέχεια, ανεργία, ανοχή και ατιμωρησία, αρνητικό μοντέλο γονέων και γενικώς ενηλίκων που χρησιμοποιούν βία, είναι διευκολυντικοί παράγοντες.

    Είναι τεκμηριωμένο με μελέτες από 20ετίας πως, εκτός της ψυχικής οδύνης (κυρίως στους άλλους) που προκαλούν αυτές οι διαταραχές, η οικονομική επιβάρυνσή τους στην Πολιτεία είναι δεκαπλάσια συγκριτικά με εκείνης των άλλων νέων. 

Η θεραπεία τους, όπως και άλλων προβλημάτων ψυχικής υγείας στους νέους, είναι ακριβή, αλλά η μη θεραπεία τους ακόμη πιο ακριβή και επώδυνη (Π.Ο.Υ. 2005).

    Οι παρεμβάσεις έγκαιρης και εξειδικευμένες αξιολόγησης και θεραπείας από ψυχιάτρους παιδιών και εφήβων και άλλους ειδικούς του χώρου (και όχι π.χ. απλή επιτήρηση από κοινωνικό λειτουργό), καθώς και η θεραπεία συχνά συνυπαρχόντων προβλημάτων ψυχικής υγείας (όπως π.χ. κατάθλιψη, ΔΕΠΥ, χρήση ουσιών) είναι απαραίτητη. Ακόμα τα προγράμματα πρόληψης στους γονείς για θετική λειτουργία και ανατροφή των τέκνων τους είναι αποτελεσματικές πρακτικές. 

    Είναι δε χαρακτηριστικό πως προγράμματα πρόληψης της επιθετικότητας, για προστασία του ίδιου του θύτη αλλά και των άλλων μελών της κοινωνίας, τα οποία δεν αρχίζουν στην προσχολική ηλικία (!) αλλά αργότερα, δεν είναι αρκετά επιτυχή.

Γενικότερα δε, ας προβληματιστούμε όλοι ως πολίτες, αφού κάποιες τουλάχιστον αντικοινωνικές πράξεις θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί αν ο οικογενειακός και κοινωνικός περίγυρος, οι αρμόδιοι φορείς και υπηρεσίες έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον και υπευθυνότητα. Συχνά υποτιμούμε καταστάσεις, εκλογικεύουμε («παιδιά είναι!») ή ακόμη και σιωπούμε «για να μην μπλέξουμε».

    Ο Ελληνικός Ποινικός Κώδικας προβλέπει αναμορφωτικά και θεραπευτικά μέτρα ανάλογα με την ηλικία των εφήβων. Οι έφηβοι 15-18 ετών φέρουν ποινική ευθύνη για τις πράξεις τους, και όχι ανάλογα με τη σοβαρότητα των αντικοινωνικών πράξεών τους. Υπάρχει ανάγκη αυτοτελών νομοθετημάτων στην ποινική νομοθεσία των ανηλίκων, όπως σε άλλες χώρες. Η Πολιτεία χρειάζεται να αντιμετωπίσει δεόντως αυτό το σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, κάτι που μέχρι σήμερα δεν φαίνεται δυστυχώς να έχει γίνει.

Γεράσιμος Α. Κολαΐτης, Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής
ygeiamou

«Νεολαία» δεν είναι μόνο...

... αυτή που στριμώχνεται στα μπιτσόμπαρα μισό «μεθυσμένη» και μισό «φτιαγμένη» καταναλώνοντας το χαρτζιλίκι του μπαμπά σε μπόμπες σφηνάκια και τσιγαριλίκια.

Νεολαία είναι ο Γιάννης ο ντελιβεράς που με την ψυχή στο στόμα τρέχει να προλάβει μην και κρυώσει το σουβλάκι που παρήγγειλε ο μπούλης (ετών 19)

Νεολαία είναι το «ανώνυμο» παλικάρι με τη μάσκα που σερβίρει με τη μάσκα καφέδες και αναψυκτικά ντάλα μεσημέρι στους λουόμενους (ετών 20)

Νεολαία είναι η Μάρθα του σούπερ μάρκετ που χτυπάει οκτάωρα πληκτρολογώντας απορρυπαντικά και χαρτιά υγείας (ετών 23)

Νεολαία είναι η Αλέκα που καθαρίζει σκάλες με χλωρίνες και ας έχει διαγνωσμένο άσθμα (ετών 27 )

Νεολαία είναι ο Μιχάλης ο σουβατζής που εισπνέει τη λάσπη ανακατωμένη με ιδρώτα και όνειρα (ετών 25)

Νεολαία είναι ο Ανδρέας, η Βούλα, ο Θανάσης η Φανή στο γραφείο, στην οικοδομή, στο εργοστάσιο, στη βιοτεχνία για ένα ξεροκόμματο και λίγη ελπίδα πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα

Νεολαία είναι ο Χάρης εθελοντής πυροσβέστης (ετών 22)

Νεολαία είναι ο Βάσος ειδικευμένος γιατρός στη ΜΕΘ (ετών 29)

Νεολαία είναι .........

Εκείνα τα παιδιά που στύβουν την πραγματικότητα για να στάξει προοπτική και μέλλον

Νεολαία είναι όλοι εκείνοι που την επανάσταση δεν την νοούν μη βάζοντας μάσκες (σιγά τα αίματα) αλλά προκαλώντας το κατεστημένο με τον αγώνα και την ανυπακοή τους στη νέα τάξη πραγμάτων
..................
(Τα ονόματα είναι πραγματικά, όπως και η δουλειά τους και η ηλικία τους κατά προσέγγιση)

antiphonon
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Καλή σου νύχτα.... Είναι κάτι νύχτες...

Καλή σου νύχτα Άνθρωπε…

Είναι κάτι νύχτες, που ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου νιώθεις να μουδιάζεις. 

Χίλιες στροφές ταυτόχρονα παίρνει το μυαλό και ο ύπνος όλο και πιο μακρινός σου μοιάζει. 

Στριφογυρίζεις, με τα μάτια πότε κλειστά και πότε ανοιχτά και τελειωμό δεν έχει…
Δεν είναι ότι ξεκούραστος είσαι. Ούτε προβλήματα στον ύπνο έχεις.
Αυτές οι σκέψεις είναι που σε παιδεύουν. Αυτές οι σκέψεις…

Σκέψεις για το αύριο…
Για τα όσα πρόκειται να γίνουν.
Παλεύεις να βρεις τρόπους να ελέγξεις τις καταστάσεις. 

Τις καταστάσεις που ξημερώνοντας θα πρέπει να αντιμετωπίσεις. Και αναρωτιέσαι…. Αναρωτιέσαι, αν κάτι σου ξεφεύγει και αν πέρα θα τα βγάλεις.
Άκουσε με όμως Άνθρωπε. 

Το αύριο δεν μπορείς να το ελέγξεις, πριν το ξημέρωμα να έρθει. 

Πρόθυμος να ‘σαι απλά, ό,τι έρθει, με χαρά να αντιμετωπίσεις. 

Και ό,τι δυνατόν, καλύτερο να κάνεις.

Είναι όμως και οι σκέψεις για το χθες…
Σκέψεις για τα λάθη και τις παραλήψεις, τις τύψεις και τις ενοχές, για τα όσα απερίσκεπτα έκανες, ή από δόλο. 

Σκέψεις που σε κάνουν να κλείνεις τα μάτια μήπως και φύγουν, σκέψεις για τις οποίες προσποιείσαι ότι ποτέ δε συνέβησαν, αλλά πάλι δίπλα σου γυρνάνε…
Και αυτές είναι που πραγματικά σε φαρμακώνουν…
Και είναι αυτές που σου ξεριζώνουν τη ψυχή…

Άκουσε με όμως και εδώ, Άνθρωπε αν το θέλεις…
Μην προσποιείσαι πως ποτέ δεν έχουν συμβεί, και πως λάθη δεν αποτελέσαν. Τον εαυτό σου δεν μπορείς να κοροϊδέψεις.
Δεν θα κερδίσεις όμως και κάτι, με το να μένεις κολλημένος σε αυτές. 

Μάλλον εγωιστικό και ευθυνόφοβο κάτι τέτοιο είναι, μιας και μπροστά δε προχωράς.
Αναγνώρισέ τες Άνθρωπε, ως έχουν. Ως λάθη, που δεύτερη φορά θα παλέψεις, ξανά να μην συμβούν. Και με την μία σκέψη αυτή προχώρα…
Καλή σου νύχτα Άνθρωπε…
Καλή σου νύχτα…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

e-psyxologos

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δύσκολες οι φιλίες ανάμεσα στα κορίτσια. Γι αυτό...

Μάθε την κόρη σου ... 

• να είναι αληθινή φίλη.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να διδάξεις την κόρη σου είναι πώς να είναι αληθινή φίλη. 

Παρακολούθησε τις φιλίες της κόρης σου στο δημοτικό και το γυμνάσιο, αν αυτό είναι δυνατόν. 

Αυτή είναι η ηλικία που ένα κορίτσι μαθαίνει πώς να είναι πραγματική φίλη και εσύ πρέπει να είσαι κοντά της για να της δείξεις τι κάνει μια αληθινή φίλη και τι όχι. 

Αυτό θα την προστατέψει και στο μέλλον αναγνωρίζοντας ποια θα είναι αληθινή φίλη και για την ίδια.

• να αποφεύγει τις κλίκες.

Ειδικά στο γυμνάσιο υπάρχουν μεγάλες παρέες που γίνονται κλίκες. Συνήθως η συμπεριφορά των παιδιών που είναι μέσα σε κλίκες γίνεται αντιδραστική απέναντι σε άλλα παιδιά. 

Ενημέρωσε την για αυτό ώστε όταν αυτή η συμπεριφορά της παρέας ξεπεράσει τα όρια να ξέρει πότε θα φύγει.

• να διαλέγει τις φίλες της με προσοχή.

Μάθε της να είναι φιλική με όλα τα κορίτσια, αλλά να προσέξει ιδιαίτερα με ποιο θα έρθει πιο κοντά. 

Πρέπει να ξέρει τι θέλει από μια φιλενάδα. Να διαλέξει φίλες που θα νοιάζονται πραγματικά για εκείνη και όχι φίλες που θα την καπελώνουν. Με λίγα λόγια να θέλουν τα ίδια πράγματα.

• Να είναι ανοιχτή σε νέες φιλίες.

Είναι υπέροχο να μεγαλώνεις με μια πραγματική φίλη δίπλα σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα εστιάσει μόνο σε αυτήν και δεν θα ανοίξει τους ορίζοντες της να γνωρίσει καινούρια παιδιά. 

Οι παιδικές φιλίες γίνονται σε ηλικίες δημοτικού και γυμνασίου. 

Εξυπακούεται πως πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι δυνατόν να έχει άπειρους φίλους αλλά πρέπει να έχει επαφές με διάφορα παιδιά πέρα από την μια φίλη που έχει επιλέξει.

• να μην γίνει "νταής".

Ίσως είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχεις να της δώσεις. Φυσικά πρέπει να την ενημερώσεις και για το πως θα αντιμετωπίσει ένα τέτοιο παιδί. 

Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες γίνονται πολύ σκληρά και είναι επικίνδυνο για τη μετέπειτα πορεία τους.

mylife

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θα καταλάβετε ότι το παιδί σας είναι φορέας του κορωνοϊού

Μπορεί οι επιστήμονες να επιμένουν ότι τα παιδιά αντιμετωπίζουν πιο ήπια ή και συχνά καθόλου συμπτώματα του κορωνοϊού, αυτό ωστόσο είναι λογικό να μην καθησυχάζει 100% τους γονείς.

Όσο υπάρχουν περιπτώσεις, έστω «λίγες», θανάτων μικρών παιδιών, τόσο οι γονείς θα ανησυχούν, καθώς κανένας γονιός δεν θέλει να παίξει με τις πιθανότητες να είναι το δικό του παιδί η εξαίρεση στον κανόνα.

Σύμφωνα με τον δρ. Σον Ο’Λέρι, αντιπρόεδρο του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, «90 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους από κορωνοϊό στις ΗΠΑ, μέσα σε λίγους μήνες».

«Δεν είναι σωστό να λέμε ότι αυτός ο ιός είναι εντελώς αβλαβής απέναντι στα παιδιά», προσθέτει.

Και καθώς η έναρξη του σχολικού έτους σε πολλές χώρες είναι προ των πυλών, ο γονεϊκός φόβος απέναντι στο άγνωστο μέλλον ενισχύεται ενώ η ερώτηση γίνεται όλο και πιο επιτακτική: θα είναι τα παιδιά μας ασφαλή;

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν αυτή την εβδομάδα το φως της δημοσιότητας, τα κρούσματα του κορωνοϊού ανάμεσα σε παιδιά αυξήθηκαν κατά 90% τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες στις ΗΠΑ.

Κι ενώ η συγκράτηση των ανήλικων κρουσμάτων στην αρχή της πανδημίας θεωρήθηκε φυσιολογική, με τα σχολεία κλειστά, οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον ψυχολογικό, εκτός των άλλων, αντίκτυπο που θα έχει μια πιθανή εκτόξευση των κρουσμάτων, ανάμεσα σε παιδιά.
Για να μην μιλήσουμε καν για πιθανούς θανάτους.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα της Covid-19 στα παιδιά είναι τα ίδια με εκείνα στους ενήλικες: καταπόνηση, βήχας, πυρετός, απώλεια της αίσθησης της όσφρησης.

Άλλα βασικά σημάδια περιλαμβάνουν οποιαδήποτε δυσκολία στην αναπνοή, εξανθήματα και ειδικά ένα που εξαπλώνεται πολύ γρήγορα, έλλειψη ενέργειας και δυσκολία να κρατήσουμε ένα παιδί ξύπνιο, προσθέτει ο Δρ. Ντάνιελ Κοέν, γιατρός στη Νέα Υόρκη.
«Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσουμε αμέσως τον γιατρό αν το παιδί μας αποκοιμιέται συνεχώς ή φαίνεται απλώς εξαντλημένο, αν δεν πίνει, δεν τρώει και δεν κάνει τις καθημερινές του δραστηριότητες», προσθέτει η γιατρός.

Πότε να καλέσετε τον γιατρό
Καμία ανησυχία δεν είναι υπερβολικά μικρή προκειμένου να ειδοποιήσετε τον παιδίατρο, λένε οι ειδικοί. Οι γονείς είναι οι καλύτεροι ντετέκτιβ καθώς γνωρίζουν την τυπική συμπεριφορά των παιδιών τους.
«Μπορεί να υπάρχει κάτι που δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε, αλλά σας απασχολεί», λέει ο Κοέν. «Συχνά λέω στους γονείς: ‘Αν κάτι σας αγχώνει, τότε πρέπει να αγχώσει κι εμένα. Έτσι έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή’. Το μόνο λάθος τηλεφώνημα είναι αυτό που δεν έγινε ποτέ»

Ο Ο’ Λίρι συμφωνεί. Αν οι γονείς «δουν ότι το παιδί τους φαίνεται αρκετά άρρωστο ή πιο άρρωστο από όσο θα ανέμεναν σε ένα τυπικό κρύωμα ή αδιαθεσία, θα πρέπει να τηλεφωνήσουν στον παιδίατρό τους για να το συζητήσουν».

Η πανδημία επηρεάζει τον τρόπο άσκησης της ιατρικής. Πάρτε για παράδειγμα τον πυρετό: «Σήμερα, αν έχω ένα παιδί με πυρετό, μιλάω με τους γονείς του σε καθημερινή βάση, εξαιτίας της αμφιβολίας και του φόβου που όλοι μας έχουμε», λέει ο Κοέν. «Δεν θέλουμε να χάσουμε ούτε ένα παιδί».

Εκτός από τα σωματικά συμπτώματα, δεν πρέπει να παραλείπουμε και τον αντίκτυπο της ασθένειας στην ψυχολογία των παιδιών.
«Παιδιά που είναι πιο απομονωμένα, πιο αγχωμένα, πιο καταθλιπτικά», λέει ο Ο’ Ρέιλι. «Αυτά είναι πράγματα που –ακόμη κι αν δεν συνδέονται απευθείας με την Covid- χρήζουν προσοχής».

Πότε ένα παιδί είναι άρρωστο
Ένα ασυμπτωματικό παιδί με κορωνοϊό είναι μια δύσκολη πραγματικότητα για έναν γονιό, αλλά και μια ανακούφιση αναφορικά με την ασφάλεια των παιδιών τους, καθώς ένα τέτοιο παιδί με Covid-19 ανταποκρίνεται καλά στον ιό, με τον ρόλο του παιδιάτρου να περιορίζεται στη στήριξη και την καθοδήγηση των γονιών κατά τη διάρκεια της ασθένειας.

Η ανησυχία στρέφεται τότε στην προστασία των άλλων, όπως τα αδέλφια, οι γονείς, οι παππούδες και η κοινότητα. Ο μόνος τρόπος για να υποπτευτεί ένας γονιός ότι το παιδί του είναι ασυμπτωματικό είναι με το να εντοπίσει την έκθεση του παιδιού του σε άλλους φορείς του ιού και να μάθει τι συμβαίνει στο σχολείο όπου πηγαίνει το παιδί.

Αν ένα ασυμπτωματικό παιδί πρέπει να υποβάλλεται σε τεστ κορωνοϊού εξαρτάται από το «πόσο συχνά εκτίθεται τα παιδιά σε άλλους ανθρώπους» και τη διαθεσιμότητα των τεστ στην κοινότητά τους,, λέει ο Ο’ Ρέιλι.

«Το πιο σημαντικό πράγμα για την επιστροφή των παιδιών στα σχολεία είναι να μπορείς να θέτεις υπό έλεγχο στην γύρω κοινότητα», προσθέτει.

Σπάνιες αλλά σοβαρές ασθένειες που συνδέονται με την Covid-19
Μία άλλη ανησυχία των γονέων είναι το σύνδρομο πολυοργανικής φλεγμονής (MIS-C). Πρόκειται για μια σπάνια και ασυνήθιστη επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί στο παιδί λίγες μέρες ή εβδομάδες μετά την έκθεσή του στον ιό.

«Μοιάζει με τη νόσο Καβασάκι, η οποία είναι ένα ακόμη σύνδρομο φλεγμονής στο σώμα. Και μπορεί να είναι ιδιαίτερα εξουθενωτικό για τα παιδιά», λένε οι ειδικοί.

Ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις έχουν επιβεβαιωθεί το τελευταίο διάστημα. Μέχρι τις 6 Αυγούστου το αμερικανικό CDC είχε επιβεβαιώσει 570 περιπτώσεις MIS-C σε 40 πολιτείες, μεταξύ αυτών 40 θάνατοι. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 8 έτη και το 70% των περιπτώσεων ήταν παιδιά ισπανόφωνα ή μαύρα.

Το πρώτο σύμπτωμα αυτής της πολύ σοβαρής ασθένειας είναι ένας επίμονος πυρετός χωρίς εμφανή αιτία. Αν αυτό εμφανιστεί σε ένα παιδί που είχε πρόσφατα εκτεθεί σε κάποιον που είχε τη νόσο, τότε πρέπει να «εγείρει υποψίες».

Άλλα σημάδια είναι κοιλιακοί πόνοι, διάρροια, πρησμένοι αδένες, κόκκινα ή πρησμένα χέρια και πόδια, κόκκινα μάτια, ή μία ασθένεια που ονομάζεται φλόγωση της μεμβράνης των βλεφάρων. Η γρήγορη αναπνοή ή άλλα αναπνευστικά σημάδια μπορεί να είναι παρόντα, αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένα.

Τα παιδιά με MIS-C αρρωσταίνουν γρήγορα και μπορεί τάχιστα να εμφανίσουν σημάδια σοκ. Κατά την εξέτασή τους εμφανίζουν σημάδια πολυοργανικής δυσλειτουργίας και υψηλά επίπεδα φλεγμονής στο αίμα.

Τα περισσότερα παιδιά που αρρωσταίνουν από MIS-C χρειάζεται να νοσηλευτούν, λέει ο CDC, ενώ κάποια θα χρειαστούν να μπουν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Η ασθένεια αυτή μπορεί να αποφευχθεί με τον ίο τρόπο που μπορούμε να αποφύγουμε τον κορωνοϊό: να πλένουμε τακτικά τα χέρια μας, τόσο εμείς όσο και η οικογένειά μας, να συμμορφωνόμαστε στη χρήση μάσκας και να διατηρούμε τις αποστάσεις.

Αν και πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο σύνδρομο, οφείλουμε να επαγρυπνούμε, λένε οι ειδικοί.

Με πληροφορίες από How to tell if your child is sick from Covid-19, based on pediatricians’ advice, by Sandee LaMotte, Katia Hetter, Kristen Rogers and Ryan Prior, CNN

tameteora.gr

Αφυδάτωση. Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου είναι αφυδατωμένο; / Dehydration in Children and Babies

Το νερό είναι ένα πολύτιμο συστατικό του σώματός μας που φτάνει το 75% του σώματος στα νεογέννητα και περίπου 60-65%.στους ενήλικες.

Dehydration in Children and Babies. Facts Signs and Treatment

Τόσο στη βρεφική, αλλά και στην παιδική ηλικία, η επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού είναι απαραίτητη για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών. 

 Ακόμα και μικρού βαθμού έλλειψη νερού από το σώμα προκαλεί αίσθημα «κούρασης», ανησυχία, ίσως και εκνευρισμό. 

 Στη σχολική ηλικία μικρή έλλειψη νερού μειώνει την πνευματική διαύγεια και την ικανότητα συγκέντρωσης στο σχολείο. 

 Διεθνείς μελέτες έδειξαν ότι η πρόσληψη νερού βοηθά στην επίδοση των παιδιών σε ασκήσεις συγκέντρωσης και αντίληψης.

Όλοι μας χάνουμε συνέχεια κάποια ποσότητα νερού από το σώμα μέσω της αναπνοής, του ιδρώτα και των ούρων. Τα βρέφη και τα παιδιά αποτελούν μια ομάδα ιδιαίτερα επιρρεπή στην αφυδάτωση, καθώς αδυνατούν να φροντίσουν από μόνα τους τον εαυτό τους. Είναι λοιπόν ευθύνη των γονέων αλλά και των δασκάλων να φροντίζουν για την ενυδάτωση των παιδιών καθ’όλη τη διάρκεια της μέρας.

Μελέτες έδειξαν ότι μεγάλο ποσοστό παιδιών σχολικής ηλικίας φτάνουν το πρωΐ στο σχολείο σχετικά αφυδατωμένα, ειδικά στις μεσογειακές χώρες, και η πρόσληψη νερού κατά τη σχολική μέρα είναι ανεπαρκής. 

Είναι σημαντικό να υπάρχει μεγάλη πρόσληψη υγρών κατά το πρόγευμα και στο σχολείο τα παιδιά να έχουν ικανοποιητική πρόσβαση σε υγρά κατά τη διάρκεια της μέρας.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) οι συστάσεις για σωστή ενυδάτωση στα παιδιά έχουν ως εξής: 1.300 ml/ημέρα για παιδιά 2-3 ετών, 1.600 ml/ημέρα για τα αγόρια και κορίτσια 4-8 ετών, 2.100 ml/ημέρα για τα αγόρια 9 έως 13 ετών, 1.900 ml για τα κορίτσια 9 έως 13 ετών, ενώ για τους έφηβους από 14 ετών και άνω, οι συστάσεις είναι ίδιες με αυτές των ενηλίκων, δηλαδή 2 και 2,5l υγρών για τις γυναίκες και τους άνδρες αντίστοιχα.

Φροντίζοντας για τη σωστή ενυδάτωση των παιδιών…

• Εξασφαλίστε επαρκή επίπεδα ενυδάτωσης στα παιδιά χορηγώντας τους συχνά εκτός από νερό, γάλα, χυμούς, smoothies..
• Φροντίστε να καταναλώνουν τουλάχιστον 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα.
• Εξασφαλίστε την πρόσληψη και άλλων τροφίμων που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό π.χ. σούπα, φαγητά κατσαρόλας, σάλτσα ζυμαρικών, ζελέ φρούτων, γιαούρτι.

Αφυδάτωση λόγω διάρροιας
Η διάρροια ορίζεται ως η εμφάνιση τριών ή περισσότερων χαλαρών ή υδαρών κενώσεων μέσα σε ένα 24ωρο και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αιτίες απώλειας υγρών και αφυδάτωσης στα παιδιά.

Αναγνωρίζοντας την αφυδάτωση στα παιδιά
Η αναγνώριση της αφυδάτωσης στα παιδιά μπορεί να είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο κομμάτι, καθώς τα παιδιά είναι ευάλωτα ακόμη και σε μικρές αλλαγές στην ισορροπία του νερού, ενώ μπορεί να είναι πολύ μικρά για να εκδηλώσουν τη δίψα τους ή να ανταποκριθούν σε άλλα συμπτώματα της αφυδάτωσης.

Αναφορικά με τα βρέφη, η ύπαρξη μειωμένου αριθμού υγρών πανών και ένα ελαφρύ βαθούλωμα στο κρανίο αποτελούν επιπρόσθετες ενδείξεις αφυδάτωσης.

Τέλος, τα παιδιά θεωρούνται επαρκώς ενυδατωμένα εάν έχουν απώλεια σωματικού βάρους που δεν υπερβαίνει το 3%, ήπια έως μέτρια αφυδάτωση όταν υπάρχει απώλεια του 3-9% του σωματικού βάρους, ενώ σοβαρή αφυδάτωση υποδεικνύεται από την απώλεια άνω του 9% του βάρους του σώματος.

paidiatros
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αγαπώ το παιδί μου για αυτό που είναι...

Γράφει η Δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη

Αγαπώ το παιδί μου για αυτό που είναι. 

Όχι επειδή θα αναστήσει τα δικά μου πεθαμένα όνειρα και θα δώσει σάρκα στα δικά μου απωθημένα. 

Όχι επειδή είναι ένας άνθρωπος που μου ανήκει σαν κτήμα, αλλά επειδή γεννήθηκε από εμένα για να ζήσει το δικό του είναι, τη δική του ζωή.

Αγαπώ το παιδί μου για αυτό που είναι. 

Για το δρόμο του που χάραξε, για την ψυχοσύνθεσή του, για το γεγονός πως είναι ένας άνθρωπος με ελαττώματα και προτερήματα. Δεν το εξιδανικεύω, δεν το στήνω σε ένα βάθρο με σκοπό να του πλέκω εγκώμια τελειότητας. 

Αλλά δεν το υποτιμώ, δεν ξεσπώ επάνω του τα δικά μου απωθημένα, τα δικά μου συμπλέγματα κατωτερότητας, τις δικές μου αδυναμίες.

Αγαπώ το παιδί μου, επειδή είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος. 

Μία οντότητα με τις δικές του προτιμήσεις, τις δικές του ανάγκες, τα δικά του σωστά και τα λάθη. Δεν μπορώ να του στερήσω την ευκαιρία και το δικαίωμα να ζήσει τη δική του ζωή. Μπορώ μόνο να είμαι δίπλα του, δείχνοντας πως υπάρχει ένας άνθρωπος που θα το φροντίζει και θα το αγαπάει πάντοτε.

Αγαπώ το παιδί μου για αυτό που είναι. 

Όχι για αυτό που ήθελα να είναι η γιατί βλέπω σε αυτό μία χαμένη εκδοχή του δικού μου εαυτού.

efiveia