Saturday, 26 September 2020

Κατακαημένα Βούρλα

Στα Καμένα Βούρλα δεν άφησαν φορτηγό να πάει τρόφιμα σε 39 ανήλικα προσφυγάκια.
Στα Καμένα Βούρλα, οικισμό προσφύγων από τα καμένα Βουρλά της Μικράς Ασίας.
Τα άφησαν χωρίς φαγητό κλείνοντας τον δρόμο.
Οι απόγονοι των προσφύγων που είδαν τις οικογένειές τους να σφάζονται, να μένουν στον δρόμο, να ψάχνουν νέα πατρίδα θέλουν να διώξουν 39 παιδιά, γιατί τα θεωρούν εχθρούς. Και κλείνουν τους δρόμους συνοδεία των ίδιων τους των παιδιών για να τους διδάξουν το μίσος τους. Δεν τους φταίει κανένας άλλος για την κατάντια τους, παρά μόνο 39 ανήλικα παιδιά χωρίς γονείς, χωρίς ελπίδα.

Ντρέπομαι.

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να ντρέπομαι.
Και να μη σταματήσω στα Καμένα Βούρλα ποτέ ξανά. Σαν να μην υπάρχουν. Ούτε για κατούρημα σε ταξίδι.

Αργυρώ Μουστάκα Βρεττού

Αυτό το παιδί δεν σταματάει να μας κάνει υπερήφανους!!! Στέλνει βοήθεια στην Καρδίτσα που μετράει πληγές!!!
Ποιον πολιτισμό φοβούνται οι Έλληνες ότι θα μας αλλοιώσουν οι ξένοι??
Ο σπουδαιότερος πολιτισμός είναι να είσαι άνθρωπος!!! Κι ο Γιάννης είναι πολιτισμένος!! Για εμάς πάλι νομίζω ότι τρώμε βελανίδια!!!

Royla Skourth

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κάντε ό,τι μπορείτε για να μεγαλώσει το παιδί σας σε έναν κόσμο με ιστορίες

Φροντίστε να διαβάζετε στα παιδιά σας.
Είναι μια απλή συμβουλή και είναι από τις καλύτερες.

Διαβάστε στα παιδιά, ακόμα κι αν δεν το κάνετε για τον εαυτό σας. Ακόμα κι αν δεν σας αρέσει ο ήχος της φωνής σας και ακόμα και αν κανείς δε σας διάβαζε όταν ήσαστε μικροί. Κάντε ό,τι μπορείτε για να μεγαλώσει το παιδί σας σε έναν κόσμο με ιστορίες και χρώματα, όπου εμφανίζονται νέες όμορφες λέξεις και αναρωτιέται τι σημαίνουν. Φροντίστε να μπορεί να κινείται στον κόσμο των βιβλίων στη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Με τον καιρό θα αναγνωρίζει τον εαυτό του στις ιστορίες, θα μπορεί να γυρίσει σε αυτές για παρηγοριά και επιβεβαίωση. Όταν το μωρό σας γίνει κάποια μέρα ένα ενθουσιώδες δεκάχρονο που θα ζητάει ελευθερία και ασφάλεια, τα βιβλία θα είναι μαγικοί, παραμυθένιοι κόσμοι όπου ο έλεγχος των μεγάλων δεν έχει θέση.

Όταν θα φτάσει στην εφηβεία, τα βιβλία θα του μάθουν να κάνει λόγια τα συναισθήματα που αναδύονται μέσα του. Θα του μιλήσουν για ραγισμένες καρδιές, προδοσίες φίλων και τη ζωή των ενηλίκων που καλείται να ζήσει. Τα βιβλία λένε στα παιδιά ότι πολλοί πριν από αυτά έχουν ζήσει όσα ζουν τα ίδια τώρα και ότι οι στενοχώριες περνούν. Τα κάνει να νιώθουν πως ανήκουν σε αυτόν τον εύθραυστο κόσμο όπου έχουν γεννηθεί και πως είναι μέρος κάτι μεγαλύτερου, αλλά επίσης πως έχουν κάτι που είναι μόνο δικό τους – ένα είδος κρυφής σπηλιάς της φαντασίας. Τα βιβλία είναι ανεκτίμητοι φίλοι, γι’ αυτό φροντίστε να τα γνωρίσετε στα παιδιά σας στη διάρκεια της διαπαιδαγώγησής τους. Τώρα, όσο το παιδί είναι ακόμη μικρό, είναι σημαντική η ώρα που βρίσκεστε μαζί και του διαβάζετε.

Παιδί και ενήλικας κοιτάζουν στο ίδιο σημείο, σκέφτονται το ίδιο, ζουν κάτι μαζί.

Δεν πειράζει αν δε διαβάσετε ολόκληρη την ιστορία ή αν δεν τα καταλάβει όλα. Αυτό που έχει σημασία είναι η στιγμή, πως είστε εκεί και κάνετε κάτι μαζί. Όταν το παιδί κουραστεί ή βαρεθεί, είναι ώρα να σταματήστε, αφού η προσοχή του είναι που μετράει. Έπειτα από λίγο, όταν θα πλησιάζει τα δύο χρόνια, θα καταλαβαίνει όλο και περισσότερα απ’ τα βιβλία που ξεφυλλίζετε μπροστά του. Οι λέξεις θα εμφανιστούν και θα γίνουν προτάσεις. Οι ιστορίες θα πάρουν μορφή και σιγά σιγά η ώρα του διαβάσματος θα αλλάξει. Κάποια μέρα θα αρχίσει να το κάνει μόνο του. Μέχρι τότε, όμως, θα του διαβάζετε εσείς, θα κάθεστε κοντά και μαζί θα ταξιδεύετε σε αυτούς τους άλλους κόσμους.

[Απόσπασμα]

Μεγαλώνοντας παιδιά βήμα βήμα, Hedvig Montgomery

THE MAMAGERS TEAM

Friday, 25 September 2020

Όσα είναι καλό να μάθεις στο παιδί σου

Αν για κάτι ενδιαφέρεται μια μητέρα, είναι να δώσει τα εφόδια στο παιδί της για να γίνει ευτυχισμένο, όταν εκείνη θα είναι πια μακριά… 
Έτσι για να συμβεί αυτό πρέπει να δουλέψει από τα πρώτα βήματα του παιδιού, μέχρι εκείνο να φθάσει στην εφηβεία.

Μάθε λοιπόν στο παιδί σου
Να γίνει αυτόνομο

Να του μάθει τρόπους για να μπορεί ν΄ αντιμετωπίζει τη ζωή χωρίς εκείνη.... 
Λίγο λίγο, σιγά σιγά ανάλογα με την ηλικία του. 
Ως πότε θα κάνετε εσείς μπάνιο το παιδί σας; 
Οι ειδικοί λένε πως μετά τα 5 πρέπει το παιδί να τα καταφέρνει μόνο του. 
Φοβάστε πως θα μείνει με σαπουνάδες; 
Ε, λίγο πριν βγει από το μπάνιο, ρίξτε μια ματιά, αλλά όχι μέχρι να γίνει 9 ετών. 
Επίσης, ως πότε θα του μαζεύετε το πιάτο από το τραπέζι και τα ρούχα από την πολυθρόνα; 
Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες θα το βοηθήσουν στο μέλλον να γίνει ανεξάρτητο κι αυτόνομο. Μεγαλώνοντας φυσικά, θα το αφήνετε να είναι υπεύθυνο εκείνο και μόνο εκείνο για τη μελέτη του, τα βιβλία και τα πράγματά του. 
Δεν θα του φτιάχνετε εσείς την τσάντα του σχολείου, ούτε θα τηλεφωνείτε εσείς στις άλλες μαμάδες για να διασταυρώσετε αν έχουν 3 ή 5 κεφάλαια να μάθουν για το επαναληπτικό τεστ της ιστορίας. 
Όσο δύσκολο κι αν είναι να αφήσουμε το παιδί μας να πάει αδιάβαστο στο σχολείο ή να φανεί πως δεν τα κατάφερε, πρέπει να γίνει για να μάθει να το κάνει.

Να κάνει λάθη

Κανείς δεν είναι τέλειος κι όσο κι αν μια μητέρα δεν μπορεί να βλέπει το παιδί της να πονάει και να υποφέρει από τα λάθη του, πρέπει να το αντέξει μένοντας απλώς δίπλα του (διακριτικά ανάλογα με την ηλικία) για να μπορεί ν΄αντιμετωπίσει αργότερα την ίδια τη ζωή, χωρίς να φοβάται να δράσει επειδή μπορεί ν΄αποτύχει. 
Μια μητέρα πρέπει να μάθει στο παιδί της ποιο είναι το σωστό. Αλλά όχι με τρόπο απόλυτο και με κριτικό βλέμμα σε ένα ενδεχόμενο λάθος του. 
Μια μητέρα πρέπει να είναι δίπλα στο παιδί της, όταν εκείνο έχει πρόβλημα με έναν κολλητό του. 
Όχι όμως να πάρει εκείνη την κατάσταση στα χέρια της, πρέπει ν΄αφήσουμε τα παιδιά μας μόνα τους να διαχειριστούν τις κοινωνικές τους σχέσεις, γιατί στο σχολείο για παράδειγμα δεν είμαστε κοντά τους. 
Άρα επιτρέπουμε τα λάθη, αν θέλει εκείνο να συζητήσει μαζί μας, του λέμε την άποψή μας κι εκείνο ανάλογα με αυτό που θέλει πράττει.

Να είναι ο εαυτός του

Μια μητέρα πρέπει αληθινά να αποδεχθεί το παιδί της. Με τα ταλέντα και τα μειονεκτήματά του. 
Ξέρετε, πολλές φορές βλέπουμε στα παιδιά χαρακτηριστικά που μας θυμίζουν τον εαυτό μας και άλλα που μας είναι εντελώς άγνωστα. 
Έτσι έχουμε απαιτήσεις, κάποιες φορές δεν αντέχουμε να βλέπουμε να συμπεριφέρεται όπως συμπεριφερόμασταν εμείς, όταν είμασταν παιδιά, και δημιουργούμε εντάσεις. 
Επίσης οδηγούμε το παιδί στο να λέει ψέματα για να έχει την αποδοχή μας.
Το παιδί πρέπει πάντα να θυμόμαστε είναι μια αυτόνομη προσωπικότητα, ένας άλλος άνθρωπος και πρέπει κάθε μητέρα να το ενθαρρύνει να είναι ο εαυτός του. Χωρίς κριτική ή βλέμματα αποδοκιμασίας. 
Να ξέρει το παιδί, πως η μητέρα το αγαπάει, ό,τι κι αν κάνει, όπως κι αν είναι. Γιατί η ανάγκη γι αγάπη των ανθρώπων, τους κάνει να χάνουν τον αληθινό τους εαυτό, κι αυτό σίγουρα δεν το θέλουμε για το παιδί μας.

Να σέβεται


Σεβασμό για τους ανθρώπους γύρω του, σεβασμό για τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων, σεβασμό για πράγματα που απέκτησε. Φυσικά όταν είναι πολύ μικρό στην ηλικία των 3, 4 ετών νιώθει πως είναι το κέντρο του κόσμου. Το ίδιο και οι ανάγκες του. 
Ακόμη και τότε όμως οφείλουμε να του μαθαίνουμε τον σεβασμό. Οφείλουμε να του μαθαίνουμε πως όταν ζητάει ένα παιχνίδι, μπορεί να το πάρει αλλά μπορεί και όχι. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του άλλου παιδιού αν θα του το δώσει. 
Κι αυτό πρέπει να το σεβαστεί. Όπως και το ίδιο έχει το δικαίωμα να κάνει με το δικό του παιχνίδι. Μεγαλώνοντας πρέπει να του μάθουμε πως ο σεβασμός για τους άλλους άνθρώπους, για τα ζώα, για το περιβάλλον, δείχνει ανθρωπιά και να θέλει να πράττει έτσι, από επιλογή πιά…

Να είναι ελεύθερο


Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει εξαρτήσεις, όταν ένας άνθρωπος μαθαίνει, διαβάζει, ανοίγει τους ορίζοντές του, έχει επιλογές. Στη σκέψη και στο πώς λειτουργεί. 
Όταν ένας άνθρωπος από μικρή ηλικία μπορεί να πει τη γνώμη του, χωρίς να φοβάται, και στη συνέχεια της ζωής να κάνει αυτά που εκείνος θέλει, έχοντας όμως επιλογές, μόνο έτσι μπορεί να είναι ελεύθερος. 
Η καλλιέργεια είναι το πρώτο σκαλοπάτι προς την ελευθερία.

Να βάζει στόχους και να κυνηγάει τα όνειρά του

Επειδή εμείς δεν τολμήσαμε, επειδή εμείς δεν καταφέραμε να αγγίξουμε τους στόχους και να κάνουμε αληθινά κάποια από τα όνειρά μας, γιατί στην πορεία απογοητευτήκαμε κι αφεθήκαμε, δεν σημαίνει πως πρέπει να “περάσουμε” αυτή τη γραμμή στα παιδιά μας. Ούτε φυσικά να τα ωθήσουμε να κάνουν τα δικά μας όνειρα αληθινά. 
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τα μάθουμε να θέτουν στην αρχή μικρούς στόχους, να “δουλέψουν” γι αυτούς, ώστε στην πορεία να μπορούν να παλέψουν για ό,τι ονειρεύονται. 
Γνωρίζοντας φυσικά πως η διαδρομή μπορεί να είναι δύσκολη (μπορεί όμως κι εύκολη). Εμείς θα είμαστε εκεί, κοντά να τονώνουμε το ηθικό τους, να τους μαθαίνουμε ν΄αντλούν δύναμη από τον εαυτό τους, να πέφτουν αλλά να συνεχίζουν. Γιατί το όριο… είναι ο ουρανός!

Να αγαπάει

Στην αγάπη δεν υπάρχουν ανταλλάγματα. 
“Σε αγαπώ και δεν περιμένω τίποτε από σένα. Σε αγαπώ γι αυτό που είσαι και στο δείχνω με κάθε τρόπο”. 
Με τα λόγια, τις πράξεις, το ενδιαφέρον, τα χάδια. Όταν αγαπάς έτσι το παιδί σου, θα μάθει κι αυτό ν΄αγαπάει αληθινά. 
Αν εσείς ως μητέρα, νιώθετε πως δεν έχετε πάρει την αγάπη που χρειάζεστε, ώστε ν΄αγαπήσετε τον εαυτό σας, πρέπει να κάνετε τη δική σας ενδοσκόπηση. 
Να γράψετε, να διαβάσετε, να μιλήσετε με έναν ειδικό, για ν΄ανοίξει η καρδιά σας και να μπορέσετε να μάθετε την αληθινή αγάπη στο παιδί σας.

Να μην του πει ποτέ “Μόνο εγώ σ΄ αγαπώ τόσο πολύ στον κόσμο”

Εννοείται μια μητέρα αγαπάει πάρα μα πάρα πολύ το παιδί της, αλλά δεν είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που θα το αγαπήσει και στο δρόμο του, θα συναντήσει κι άλλους ανθρώπους που θα το αγαπήσουν εξίσου. Θα είναι οι φίλοι του, οι σύντροφοί του, η νέα οικογένεια που κάποτε θα δημιουργήσει.

Να του μάθει πως δεν είναι όλη της η ζωή μόνο αυτό το παιδί, αλλά και ο ίδιος της ο εαυτός


Φυσικά μια μητέρα θα είναι πάντα εκεί για το παιδί της. Δίπλα του, σε κάθε μικρό ή μεγάλο βήμα του όμως, όταν μια μητέρα θέλει να ξεκουραστεί για μια ώρα, δεν γίνεται το παιδί να την ενοχλεί κάθε 5 λεπτά. 
Όταν μια μητέρα θέλει να πάει στο γυμναστήριο ή σε ένα καφέ με μια φίλη της, δεν γίνεται να μην το κάνει επειδή θέλει να μη λείψει στο παιδί της, γιατί εκείνο γκρινιάζει. 
Πρέπει κι εκείνη να μάθει πως όλη της η ζωή δεν είναι ΜΟΝΟ το παιδί της. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που κάνει, όχι μόνο στον εαυτό της, αλλά και στο ίδιο της το παιδί. 
Γιατί τα παιδιά, το ξέρουμε αυτό, αντιγράφουν συμπεριφορές. Όταν μεγαλώσει λοιπόν αυτό το παιδί, θα ξέρει να βάζει τον εαυτό του και τις ανάγκες του σε προτεραιότητα κι όχι να σκέφτεται μόνο τους άλλους. 
Μόνο έτσι ένα παιδί θα μάθει να εκτιμά τον ίδιο του τον εαυτό και να κάνει πράξη όσα ονειρεύεται. Αν δεν το έκανε η μητέρα του γιατί να το κάνει κι εκείνο;

mylife

— Γιατρέ φοβάμαι πολύ...

— Γιατρέ φοβάμαι πολύ...
— Έχεις εντοπίσει τι ακριβώς φοβάσαι;
— Ναι, μήνες τώρα.
— Μπορείς να το περιγράψεις; 
— Φοβάμαι γιατρέ πως οι γονείς μου στην προσπάθεια τους να μου χαρίσουν μια άνετη ζωή από υλικά αγαθά, λείπουν συνέχεια. 
Τίποτε δεν αναπληρώνει το κενό τους... 

Είναι συνεχώς κουρασμένοι, δεν έχουν χρόνο για παιχνίδι και μου παίρνουν τα πάντα αρκεί να είμαι ήσυχος. 

Με βγάζουν συνέχεια φωτογραφίες και τις ανεβάζουν στο διαδίκτυο για να δείξουν ότι είμαστε μια φυσιολογική οικογένεια. 

Δεν νιώθω ευτυχισμένος δεν νιώθω ασφάλεια, δεν νιώθω εμπιστοσύνη. 
Είναι σοβαρό γιατρέ;
— Οι γονείς πιστεύουν πως η μεγαλύτερη «προίκα» προς τα παιδιά τους είναι μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία μέσα απ τα υλικά αγαθά και οι ίδιοι εισπράττουν την ευτυχία μέσα απ τα κοινωνικά δίκτυα και τα like... 
Είναι το σύνδρομο του σύγχρονου γονιού... 
Δυστυχώς, παιδί μου....

Πηγή: Manos Xenakis
ΙΑΤΡΕΊΟ ΠΡΏΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΏΝ 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η «Ψηφιακή Απαγωγή Βρεφών» και οι κίνδυνοι για τα παιδιά μας / Digital Kidnapping

🌻Μην ανεβάζετε φωτογραφίες των παιδιών σας στο διαδίκτυο🌻
🌻 🌻 🌻
Η εξάπλωση της τεχνολογίας και η συνεχής χρήση κινητών και άλλου είδους «έξυπνων» συσκευών, όπως τα τάμπλετ και τα i-pad, έχουν εγείρει το πάθος των χρηστών τους για τις… φωτογραφίες που δημοσιοποιούν στο διαδίκτυο. 
Digital Kidnapping: What It Is and How to Keep Your Kids Safe on Social Media
Όσον αφορά τη δική τους, προσωπική έκθεση, έχουν το ελεύθερο να κάνουν ό,τι θέλουν. Όταν, όμως, πρωταγωνιστές αυτών των φωτογραφιών είναι τα παιδιά τους, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος απ’ ό,τι φαντάζονται, ή μάλλον απ’ ό,τι φανταζόμαστε όλοι μας. 
  • Το φαινόμενο της λεγόμενης «ψηφιακής απαγωγής βρεφών» είναι ένας καινούριος σχετικά κίνδυνος που απειλεί τα παιδιά μας και που δεν πρέπει ν’ αγνοήσουμε.
Τα κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας που δρουν διαδικτυακά είναι ευρέως γνωστά εδώ και χρόνια και αποτελούν ένα φαινόμενο που μας σοκάρει όσο συχνά και αν το ακούμε. Τώρα, έρχεται να προστεθεί ο όρος της «ψηφιακής απαγωγής» παιδιών, που τα τελευταία χρόνια παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.
  • Πιο συγκεκριμένα, χρήστες «κατεβάζουν» φωτογραφίες παιδιών και βρεφών που οι γονείς τους έχουν δημοσιοποιήσει στο διαδίκτυο και τα παρουσιάζουν ως δικά τους παιδιά ή ως παιδιά που προσφέρουν για υιοθεσία. 
Πώς; Δημιουργούν ένα ψεύτικο προφίλ, ανεβάζουν τις φωτογραφίες των παιδιών και τις σχολιάζουν ή τις «καμαρώνουν» ως γονείς . Έτσι, οι εν λόγω χρήστες «σκαρώνουν» ψεύτικα σενάρια, πρωταγωνιστές των οποίων είναι τα παιδιά, τα οποία μπορεί να τους είναι παντελώς άγνωστα, ή ακόμα και παιδιά φίλων τους.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα αρρωστημένο «παιχνίδι ρόλων», στο οποίο ο ένας υποδύεται το γονιό και το ανυποψίαστο θύμα υποδύεται το παιδί του. 
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, οι χρήστες ανέβαζαν τις φωτογραφίες με το σχόλιο ότι τα παιδιά αυτά δίδονταν προς υιοθεσία. 
Το ακόμα πιο σοκαριστικό είναι ότι κάποιοι άλλοι «συνάδελφοί» τους απαντούν ότι δέχονται να τα υιοθετήσουν, μέσω σχολίων κάτω απ’ τη φωτογραφία.
Φαινομενικά, για κάποιους ίσως είναι ένα ακίνδυνο παιχνίδι, αφού οι θύτες δεν βλάπτουν άμεσα ούτε ασκούν κάποιου είδους βία στο παιδί, ωστόσο οποιαδήποτε διακίνηση προσωπικών φωτογραφιών χωρίς την άδεια του κατόχου τους είναι ανεπίτρεπτη, και ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με αθώα παιδιά που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Σύμφωνα με άρθρο του crimefeed.com, η πλειοψηφία αυτών των ανώνυμων δραστών είναι έφηβοι – και κυρίως κορίτσια- που χρησιμοποιούν τις φωτογραφίες των παιδιών σαν «κούκλες». Υποκρινόμενοι τους γονείς, αισθάνονται ότι εκδηλώνουν κάπου την φροντίδα τους και βλέπουν τα παιδιά σαν ένα τρόπο να επιστρέψουν στην παιδικότητά τους. Με δεδομένο ότι η πλειοψηφία των δραστών είναι έφηβα κορίτσια που ψάχνουν ένα είδος συναισθηματικής επιβεβαίωσης, η δραστηριότητά τους μπορεί όντως να είναι αβλαβής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δικαιολογεί τις πράξεις τους.

Όμως, όπως αναφέρεται στην dailydot , κάποιοι από τους δράστες χρησιμοποιούν τις φωτογραφίες για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις, κάτι που φυσικά αποδεικνύεται εξαιρετικά ανησυχητικό και που δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να «ξεφύγει» η κατάσταση.

Τι μπορείτε να κάνετε (
🌻ημίμετρα🌻)

1. Περιορίστε την έκθεση των παιδιών στο διαδίκτυο

Ξέρουμε ότι πολλοί γονείς θέλουν να μοιράζονται τη χαρά τους και το «καμάρι» τους για τα παιδιά με τους φίλους τους, χωρίς αυτό να είναι κάτι μεμπτό. Όμως, σκεπτόμενοι τους κινδύνους που προαναφέρθηκαν, καλό θα είναι να περιορίσετε την έκθεσή τους στο Internet, «ανεβάζοντας» λιγότερες, ή ακόμα και καθόλου, φωτογραφίες τους. Έτσι, μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος να υποκλέψουν τις στιγμές της οικογένειάς σας.

2. Διαβάστε τα… «ψιλά γράμματα» στα κοινωνικά δίκτυα

Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι χρήστες δεν συνηθίζουμε να διαβάζουμε τα «ψιλά γράμματα» στις ρυθμίσεις απορρήτου των κοινωνικών δικτύων που χρησιμοποιούμε. Δίνοντάς τους, όμως, περισσότερη σημασία, θα προστατεύσουμε την προσωπική και οικογενειακή μας ζωή. Μπορείτε για παράδειγμα να περιορίσετε το κοινό που θα βλέπει τις δημοσιεύσεις σας ή τις φωτογραφίες που ανεβάζετε με το παιδί σας. Αυτόματα, ο κίνδυνος περιορίζεται κατά πολύ.

3. «Σημαδέψτε» τις φωτογραφίες

Αν είστε αρκετά εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, μπορείτε να κάνετε τις φωτογραφίες των παιδιών… άχρηστες στους ενδεχόμενους δράστες. Με κάποιες ειδικές εφαρμογές σημαδέψτε τις φωτογραφίες, είτε με τα λεγόμενα «νερά» είτε με άλλες ρυθμίσεις, κάνοντάς τις έτσι άχρηστες σε οποίον θελήσει να τις «κλέψει». Είναι σχεδόν δεδομένο ότι έτσι δεν θα μπει στον κόπο να τις χρησιμοποιήσει αφού θα πρέπει να τις επεξεργαστεί περαιτέρω.

Αν, παρά τις προσπάθειές σας, υποπέσει κάτι ύποπτο στην αντίληψή σας, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στο τηλέφωνο 11188.

ourlife
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki