Απλοί τρόποι για να μάθει το παιδί να τρώει όσπρια

Πώς θα τα εντάξετε στη διατροφή του.
Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να το ενθαρρύνετε να δοκιμάσει έστω και μια μικρή ποσότητα οσπρίων, τα οποία είναι πλούσια σε πρωτεΐνες και θρεπτικά συστατικά και προσφέρουν ζωντάνια, ενεργητικότητα και δύναμη.

Πώς θα το κάνετε αυτό;

Ζητήστε από το παιδί σας να φάει μόνο μια μπουκιά

Είναι η αρχή! Στα παιδιά δεν αρέσει να δοκιμάζουν καινούριες γεύσεις και είναι επιφυλακτικά με οτιδήποτε καινούριο πόσο μάλλον αν είναι όσπριο ή λαχανικό. Υποσχεθείτε στο μικρό σας πως ζητάτε από αυτό να δοκιμάσει μόνο μικρή ποσότητα και σιγά σιγά θα φάει περισσότερες μπουκιές!

Πείτε του μία ιστορία

Τα παιδιά λατρεύουν τις ιστορίες και τους ήρωές τους! Πείτε του μία ιστορία για το πόσο δυνατό και μεγάλο θα το κάνουν τα όσπρια και να είστε σίγουρη ότι θα το δελεάσετε!

Μη γεμίζετε το πιάτο του με όσπρια και λαχανικά

Βάλτε αρχικά τουλάχιστον, λίγη ποσότητα από λαχανικά και όσπρια στο πιάτο του και περισσότερη από το φαγητό που του αρέσει. Οι πιθανότητες να αδειάσει το πιάτο του είναι σίγουρα περισσότερες!

Ξαναφτιάξτε το ίδιο φαγητό ανά τακτά διαστήματα

Μην απογοητεύεστε αν το παιδί δεν έφαγε ένα φαγητό με την πρώτη φορά. Πολλά παιδιά χρειάζεται να δουν ένα φαγητό μπροστά τους αρκετές φορές, πριν αποφασίσουν ότι θα το τρώνε και αυτά. Επίσης, αλλάζουν γνώμη πολύ συχνά για το τι τους αρέσει και τι όχι, έτσι ένα φαγητό που μέχρι πριν ήταν το αγαπημένο τους, τώρα δεν το αγγίζουν και το αντίθετο. Συνεχίστε λοιπόν, να φτιάχνετε τα φασολάκια και άλλα όσπρια και κάποια στιγμή μπορεί να τα φάει!

Γίνετε πρότυπο για το παιδί σας

Βάλτε και εσείς τα όσπρια στο εβδομαδιαίο σας διαιτολόγιο και τονίζετε όσο πιο συχνά μπορείτε τη θρεπτική τους αξία. Τα παιδιά, ιδιαίτερα όσο είναι μικρά, μιμούνται πολλές φορές τη συμπεριφορά των μεγάλων και είναι η ιδανική ευκαιρία να του περάσετε το μήνυμα που θέλετε!

Επιχειρήστε πρωτότυπες συνταγές
Ξεφύγετε από τις κλασικές συνταγές που όλοι έχουμε συνηθίσει να τρώμε τα όσπρια! Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και τολμήστε συνδυασμούς που θα δελεάσουν το μικρό σας!

newsbomb.gr

Πώς θα μάθει το παίδι να παίζει μόνο του;

Επειδή το παιδί σας, ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι, δεν θα έχει συνέχεια διαθέσιμη παρέα, πρέπει να συνηθίσει να παίζει και μόνο του 

Εάν στο παιδί σας δεν αρέσει να παίζει μόνο του, υπάρχει μια θετική πλευρά: το γεγονός ότι αλληλεπιδρά καλά με ενήλικες και άλλα παιδιά είναι ένα θετικό σημάδι στην αναπτυξιακή του ωριμότητα. Ωστόσο, επειδή το παιδί σας, ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι, δεν θα έχει συνέχεια διαθέσιμη παρέα, πρέπει να συνηθίσει να παίζει και μόνο του.

Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορούν να το βοηθήσουν να νιώθει άνετα όταν παίζει μόνο του. 

* Ξεκινήστε σταδιακά

Προειδοποιήστε το παιδί σας εκ των προτέρων ότι θα το αφήσετε για λίγα λεπτά (ας πούμε, για να πλύνετε μερικά πιάτα), αλλά μην απομακρύνεστε πολύ και βεβαιωθείτε ότι θα επιστρέψετε όταν του έχετε πει ότι θα το κάνετε. Με την πάροδο του χρόνου, η ανάγκη του παιδιού για την παρουσία σας θα μειωθεί.

* Ανανεώστε τα παιχνίδια του

Συγκεντρώστε μερικά παιχνίδια, τοποθετήστε τα σε ένα κουτί και αφήστε τα σε μια ντουλάπα για μερικές εβδομάδες. Τα παιχνίδια μετά θα φαίνονται καινούργια στο παιδί σας και θα του κεντρίσουν εκ νέου το ενδιαφέρον.

* Παράλληλες ασχολίες

Για να ενθαρρύνουν τα παιδιά να είναι ανεξάρτητα και να παίζουν μόνα τους, οι γονείς πρέπει πρώτα να διαμορφώσουν οι ίδιοι τη συμπεριφορά αυτή. Διαβάστε το βιβλίο σας δίπλα στο παιδί σας ή αφήστε στο τραπέζι ένα βιβλίο με σχέδια για ζωγραφική ενώ μαγειρεύετε. Υπάρχει ένα μεγάλο όφελος στο να κάνουν οι γονείς παράλληλες δραστηριότητες με τα παιδιά τους, αφού τα μικρά σας κοιτούν τι κάνετε και μιμούνται τη συμπεριφορά σας. Θέλουν να είναι σαν εσάς.

* Αφήστε το να συμμετέχει στις ασχολίες σας

Αναγνωρίστε την ανάγκη του παιδιού σας για την προσοχή σας συμπεριλαμβάνοντας το σε αυτό που κάνετε. Ζητήστε του να σας βοηθήσει να πλύνετε τα πιάτα, να διπλώσετε τα ρούχα, να μαζέψετε τα φύλλα από το μπαλκόνι ή να καθαρίσετε το τραπέζι. Το παιδί θα χαρεί μόλις ολοκληρώσετε τις δουλειές σας και στο τέλος θα έχει ένα αίσθημα επιτυχίας.

vita.gr

Πώς θα μάθει να βουρτσίζει τα δόντια του το παιδί;

Οι σωστές βάσεις για την στοματική υγιεινή των παιδιών

Δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς για να αρχίσετε να φροντίζετε τα δόντια του παιδιού, θέτοντας τις σωστές βάσεις για την στοματική του υγιεινή.

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την American Dental Association (ADA), μπορείτε να αρχίσετε να βουρτσίζετε τα δόντια του παιδιού μόλις βγει το πρώτο του δοντάκι.

Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να το βοηθήσετε να μάθει να φροντίζει από νωρίς τα δόντια του, ενσωματώνοντάς το στην καθημερινή πρωινή όπως και βραδινή ρουτίνα.

Οι βασικότεροι τρόποι για να το βοηθήσετε, περιλαμβάνουν:

Δείξτε τον σωστό τρόπο

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δείξετε στο παιδί το σωστό τρόπο για να πλένει τα δόντια του. Στα πλαίσια αυτού μπορείτε να αφήσετε το παιδί να σας βλέπει να βουρτσίζετε τα δόντια σας, ώστε να μπορούν να δουν πώς τα καθαρίζετε. 

Δείξτε τους πώς μπορούν να καθαρίσουν προσεκτικά και απαλά όλες τις περιοχές.

Για να τα ενθαρρύνετε είναι εξίσου σημαντικό να σας βλέπουν να πλένετε τα δόντια τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, το πρωί μόλις σηκωθείτε και το βράδυ πριν ξαπλώσετε για να κοιμηθείτε. 

Δώστε στο παιδί να καταλάβει ότι το βούρτσισμα αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της ρουτίνας, που συμβάλλει στην συνολική εικόνα της υγείας του.

Κάντε το διασκεδαστικό

Θα ήταν καλό να μην προσπαθήσετε να «τρομάξετε» το παιδί για να βουρτσίσει τα δόντια του αλλά να έχετε υπομονή γιατί μπορεί αρχικά να μην ακούει τις συμβουλές και τις προτροπές σας. 

Δεν θέλετε να προκαλέσετε αισθήματα φόβου ή ανησυχίας, καθώς είναι πολύ πιθανό να συσχετίσει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα με την εμπειρία, γεγονός που θα το κάνει να θέλει να την αποφύγει ακόμα περισσότερο.

Αντ’αυτού δοκιμάστε να του δείξετε πώς γίνεται και κάντε το με διασκεδαστικό τρόπο. 

Αφήστε τον να παρακολουθήσει κινούμενα σχέδια που μιλάνε για τη φροντίδα των δοντιών και μετά δοκιμάστε να τραγουδήσετε ή να χορέψετε πριν πλύνετε μαζί τα δόντια σας.

Γίνετε δημιουργικοί και σκεφτείτε τρόπους που τον κάνουν να ανυπομονεί να βουρτσίζει τα δόντια του, καθώς έτσι θα γίνει πιο εύκολο τόσο για εκείνο όσο και για εσάς.

in.gr

Όσα είναι καλό να μάθεις στο παιδί σου

Αν για κάτι ενδιαφέρεται μια μητέρα, είναι να δώσει τα εφόδια στο παιδί της για να γίνει ευτυχισμένο, όταν εκείνη θα είναι πια μακριά… 

Έτσι για να συμβεί αυτό πρέπει να δουλέψει από τα πρώτα βήματα του παιδιού, μέχρι εκείνο να φθάσει στην εφηβεία.

Μάθε λοιπόν στο παιδί σου

Να γίνει αυτόνομο

Να του μάθει τρόπους για να μπορεί ν΄ αντιμετωπίζει τη ζωή χωρίς εκείνη.... 

Λίγο λίγο, σιγά σιγά ανάλογα με την ηλικία του. 

Ως πότε θα κάνετε εσείς μπάνιο το παιδί σας; 

Οι ειδικοί λένε πως μετά τα 5 πρέπει το παιδί να τα καταφέρνει μόνο του. 

Φοβάστε πως θα μείνει με σαπουνάδες; 

Ε, λίγο πριν βγει από το μπάνιο, ρίξτε μια ματιά, αλλά όχι μέχρι να γίνει 9 ετών. 

Επίσης, ως πότε θα του μαζεύετε το πιάτο από το τραπέζι και τα ρούχα από την πολυθρόνα; 

Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες θα το βοηθήσουν στο μέλλον να γίνει ανεξάρτητο κι αυτόνομο. Μεγαλώνοντας φυσικά, θα το αφήνετε να είναι υπεύθυνο εκείνο και μόνο εκείνο για τη μελέτη του, τα βιβλία και τα πράγματά του. 

Δεν θα του φτιάχνετε εσείς την τσάντα του σχολείου, ούτε θα τηλεφωνείτε εσείς στις άλλες μαμάδες για να διασταυρώσετε αν έχουν 3 ή 5 κεφάλαια να μάθουν για το επαναληπτικό τεστ της ιστορίας. 

Όσο δύσκολο κι αν είναι να αφήσουμε το παιδί μας να πάει αδιάβαστο στο σχολείο ή να φανεί πως δεν τα κατάφερε, πρέπει να γίνει για να μάθει να το κάνει.

Να κάνει λάθη

Κανείς δεν είναι τέλειος κι όσο κι αν μια μητέρα δεν μπορεί να βλέπει το παιδί της να πονάει και να υποφέρει από τα λάθη του, πρέπει να το αντέξει μένοντας απλώς δίπλα του (διακριτικά ανάλογα με την ηλικία) για να μπορεί ν΄αντιμετωπίσει αργότερα την ίδια τη ζωή, χωρίς να φοβάται να δράσει επειδή μπορεί ν΄αποτύχει. 

Μια μητέρα πρέπει να μάθει στο παιδί της ποιο είναι το σωστό. Αλλά όχι με τρόπο απόλυτο και με κριτικό βλέμμα σε ένα ενδεχόμενο λάθος του. 

Μια μητέρα πρέπει να είναι δίπλα στο παιδί της, όταν εκείνο έχει πρόβλημα με έναν κολλητό του. 

Όχι όμως να πάρει εκείνη την κατάσταση στα χέρια της, πρέπει ν΄αφήσουμε τα παιδιά μας μόνα τους να διαχειριστούν τις κοινωνικές τους σχέσεις, γιατί στο σχολείο για παράδειγμα δεν είμαστε κοντά τους. 

Άρα επιτρέπουμε τα λάθη, αν θέλει εκείνο να συζητήσει μαζί μας, του λέμε την άποψή μας κι εκείνο ανάλογα με αυτό που θέλει πράττει.

Να είναι ο εαυτός του

Μια μητέρα πρέπει αληθινά να αποδεχθεί το παιδί της. Με τα ταλέντα και τα μειονεκτήματά του. 

Ξέρετε, πολλές φορές βλέπουμε στα παιδιά χαρακτηριστικά που μας θυμίζουν τον εαυτό μας και άλλα που μας είναι εντελώς άγνωστα. 

Έτσι έχουμε απαιτήσεις, κάποιες φορές δεν αντέχουμε να βλέπουμε να συμπεριφέρεται όπως συμπεριφερόμασταν εμείς, όταν είμασταν παιδιά, και δημιουργούμε εντάσεις. 

Επίσης οδηγούμε το παιδί στο να λέει ψέματα για να έχει την αποδοχή μας.

Το παιδί πρέπει πάντα να θυμόμαστε είναι μια αυτόνομη προσωπικότητα, ένας άλλος άνθρωπος και πρέπει κάθε μητέρα να το ενθαρρύνει να είναι ο εαυτός του. Χωρίς κριτική ή βλέμματα αποδοκιμασίας. 

Να ξέρει το παιδί, πως η μητέρα το αγαπάει, ό,τι κι αν κάνει, όπως κι αν είναι. Γιατί η ανάγκη γι αγάπη των ανθρώπων, τους κάνει να χάνουν τον αληθινό τους εαυτό, κι αυτό σίγουρα δεν το θέλουμε για το παιδί μας.

Να σέβεται

Σεβασμό για τους ανθρώπους γύρω του, σεβασμό για τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων, σεβασμό για πράγματα που απέκτησε. Φυσικά όταν είναι πολύ μικρό στην ηλικία των 3, 4 ετών νιώθει πως είναι το κέντρο του κόσμου. Το ίδιο και οι ανάγκες του. 

Ακόμη και τότε όμως οφείλουμε να του μαθαίνουμε τον σεβασμό. Οφείλουμε να του μαθαίνουμε πως όταν ζητάει ένα παιχνίδι, μπορεί να το πάρει αλλά μπορεί και όχι. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του άλλου παιδιού αν θα του το δώσει. 

Κι αυτό πρέπει να το σεβαστεί. Όπως και το ίδιο έχει το δικαίωμα να κάνει με το δικό του παιχνίδι. Μεγαλώνοντας πρέπει να του μάθουμε πως ο σεβασμός για τους άλλους άνθρώπους, για τα ζώα, για το περιβάλλον, δείχνει ανθρωπιά και να θέλει να πράττει έτσι, από επιλογή πιά…

Να είναι ελεύθερο

Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει εξαρτήσεις, όταν ένας άνθρωπος μαθαίνει, διαβάζει, ανοίγει τους ορίζοντές του, έχει επιλογές. Στη σκέψη και στο πώς λειτουργεί. 

Όταν ένας άνθρωπος από μικρή ηλικία μπορεί να πει τη γνώμη του, χωρίς να φοβάται, και στη συνέχεια της ζωής να κάνει αυτά που εκείνος θέλει, έχοντας όμως επιλογές, μόνο έτσι μπορεί να είναι ελεύθερος. 

Η καλλιέργεια είναι το πρώτο σκαλοπάτι προς την ελευθερία.

Να βάζει στόχους και να κυνηγάει τα όνειρά του

Επειδή εμείς δεν τολμήσαμε, επειδή εμείς δεν καταφέραμε να αγγίξουμε τους στόχους και να κάνουμε αληθινά κάποια από τα όνειρά μας, γιατί στην πορεία απογοητευτήκαμε κι αφεθήκαμε, δεν σημαίνει πως πρέπει να “περάσουμε” αυτή τη γραμμή στα παιδιά μας. Ούτε φυσικά να τα ωθήσουμε να κάνουν τα δικά μας όνειρα αληθινά. 

Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τα μάθουμε να θέτουν στην αρχή μικρούς στόχους, να “δουλέψουν” γι αυτούς, ώστε στην πορεία να μπορούν να παλέψουν για ό,τι ονειρεύονται. 

Γνωρίζοντας φυσικά πως η διαδρομή μπορεί να είναι δύσκολη (μπορεί όμως κι εύκολη). Εμείς θα είμαστε εκεί, κοντά να τονώνουμε το ηθικό τους, να τους μαθαίνουμε ν΄αντλούν δύναμη από τον εαυτό τους, να πέφτουν αλλά να συνεχίζουν. Γιατί το όριο… είναι ο ουρανός!

Να αγαπάει

Στην αγάπη δεν υπάρχουν ανταλλάγματα. 

“Σε αγαπώ και δεν περιμένω τίποτε από σένα. Σε αγαπώ γι αυτό που είσαι και στο δείχνω με κάθε τρόπο”. 

Με τα λόγια, τις πράξεις, το ενδιαφέρον, τα χάδια. Όταν αγαπάς έτσι το παιδί σου, θα μάθει κι αυτό ν΄αγαπάει αληθινά. 

Αν εσείς ως μητέρα, νιώθετε πως δεν έχετε πάρει την αγάπη που χρειάζεστε, ώστε ν΄αγαπήσετε τον εαυτό σας, πρέπει να κάνετε τη δική σας ενδοσκόπηση. 

Να γράψετε, να διαβάσετε, να μιλήσετε με έναν ειδικό, για ν΄ανοίξει η καρδιά σας και να μπορέσετε να μάθετε την αληθινή αγάπη στο παιδί σας.

Να μην του πει ποτέ “Μόνο εγώ σ΄ αγαπώ τόσο πολύ στον κόσμο”

Εννοείται μια μητέρα αγαπάει πάρα μα πάρα πολύ το παιδί της, αλλά δεν είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που θα το αγαπήσει και στο δρόμο του, θα συναντήσει κι άλλους ανθρώπους που θα το αγαπήσουν εξίσου. Θα είναι οι φίλοι του, οι σύντροφοί του, η νέα οικογένεια που κάποτε θα δημιουργήσει.

Να του μάθει πως δεν είναι όλη της η ζωή μόνο αυτό το παιδί, αλλά και ο ίδιος της ο εαυτός

Φυσικά μια μητέρα θα είναι πάντα εκεί για το παιδί της. Δίπλα του, σε κάθε μικρό ή μεγάλο βήμα του όμως, όταν μια μητέρα θέλει να ξεκουραστεί για μια ώρα, δεν γίνεται το παιδί να την ενοχλεί κάθε 5 λεπτά. 

Όταν μια μητέρα θέλει να πάει στο γυμναστήριο ή σε ένα καφέ με μια φίλη της, δεν γίνεται να μην το κάνει επειδή θέλει να μη λείψει στο παιδί της, γιατί εκείνο γκρινιάζει. 

Πρέπει κι εκείνη να μάθει πως όλη της η ζωή δεν είναι ΜΟΝΟ το παιδί της. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που κάνει, όχι μόνο στον εαυτό της, αλλά και στο ίδιο της το παιδί. 

Γιατί τα παιδιά, το ξέρουμε αυτό, αντιγράφουν συμπεριφορές. Όταν μεγαλώσει λοιπόν αυτό το παιδί, θα ξέρει να βάζει τον εαυτό του και τις ανάγκες του σε προτεραιότητα κι όχι να σκέφτεται μόνο τους άλλους. 

Μόνο έτσι ένα παιδί θα μάθει να εκτιμά τον ίδιο του τον εαυτό και να κάνει πράξη όσα ονειρεύεται. Αν δεν το έκανε η μητέρα του γιατί να το κάνει κι εκείνο;

mylife

Πώς θα μάθει το παιδί να μην βάζει τα χέρια στο πρόσωπο;

Χρήσιμες στρατηγικές για να βοηθήσετε το παιδί να μην αγγίζει το πρόσωπό του.

Η προσωπική υγιεινή αποτελεί το βασικότερο σύμμαχο ενάντια σε κάθε παθογόνο μικροοργανισμό ή ιό, που μπορεί να μας βλάψει, προκαλώντας κάποια ασθένεια. Ήδη πριν από τον κοροναϊό, τονίζαμε στα παιδιά ότι είναι σημαντικό να μην τρώνε με άπλυτα χέρια αλλά και να μην αγγίζουν το πρόσωπο ή το στόμα τους με βρώμικα χέρια. Σήμερα, όπου η πανδημία του κοροναϊού «καλπάζει» είναι ακόμα πιο σημαντικό να τα βοηθήσουμε να καταλάβουν αλλά και να κρατήσουν τελικά τα χέρια τους μακρυά από το πρόσωπό τους. Μερικές στρατηγικές που μπορείτε να ακολουθήσετε για να τα βοηθήσετε περιλαμβάνουν:

*Μην ξεχνάτε τα χαρτομάντιλα

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να έχει πάντα μαζί του τα χαρτομάντιλά του, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει όποτε τα χρειαστεί είτε για να φυσήξει την μύτη του, είτε για να βήξει είτε για να φτερνιστεί σε αυτό. Έπειτα θα πρέπει να μάθει ότι αφού το χρησιμοποιήσει θα πρέπει να το πετά στον κάδο και να πλένει τα χέρια του καλά και με άφθονο νερό και σαπούνι. Το πλύσιμο ή και η απολύμανση των χεριών με αντισηπτικό διάλυμα είναι μια πολύ καλή ιδέα, αφού και να αγγίξουν τελικά το πρόσωπό τους, τουλάχιστον τα χέρια τους θα είναι καθαρά. 

*Κρατήστε τα μαλλιά μακριά από το πρόσωπο

Εάν τα μαλλιά του παιδιού είναι μακρυά είναι σημαντικό να τα πιάνετε, ώστε να μένουν εκτός προσώπου, καθώς διαφορετικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, αγγίζοντας τελικά το πρόσωπό τους. Δοκιμάστε διαφορετικά πιασίματα μαζί με το παιδί, μέχρι να καταλήξετε σε κάποιο που του αρέσει, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν μπαίνουν στο πρόσωπό του ή στα μάτια του. Αν λοιπόν δεν το ενοχλούν, τότε μειώνονται οι πιθανότητες να ακουμπήσει τα χέρια του στο πρόσωπό του.

*Κρατήστε απασχολημένα

Πολλά είναι τα παιδάκια που μπορεί να παίζουν με τα μαλλιά τους, την μυτούλα τους ή το στόμα τους απλά επειδή νιώθουν πλήξη και δεν έχουν τι να κάνουν. Όταν βλέπετε ότι το παιδί τείνει να πειράζει το πρόσωπό του, ενθαρρύνετέ το να ασχοληθεί με κάτι άλλο, όπως το αγαπημένο του παιχνίδι. Μπορείτε να δοκιμάσετε να ζωγραφίσετε μαζί, να παίξετε κάποιο παζλ ή να κάνετε οποιαδήποτε δραστηριότητα που του αρέσει και θα κρατήσει ταυτόχρονα τα χέρια του απασχολημένα.

imommy.gr

Αν ένα παιδί πάρει αγάπη, αγάπη θα μάθει να δίνει

Για τα παιδιά μας, οι γονείς είμαστε η κύρια πηγή των πρώτων τους εντυπώσεων. Μετά είναι το σχολείο. Αργότερα οι φίλοι. Και παράλληλα η πολυπαραγοντική πραγματικότητα που ονομάζουμε «κοινωνία». Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τα βιώματά τους, τα παραδείγματα γύρω τους, τα πρότυπα: μέσα στην οικογένεια, την παρέα, το σχολικό περιβάλλον και επιπλέον η τηλεόραση, το internet, τα video games…

Αν ένα παιδί πάρει αγάπη θα μάθει να αγαπά και να δίνει αγάπη
Αν ένα παιδί πάρει αγάπη
θα μάθει να αγαπά και να δίνει αγάπη.
Αν σ’ ένα παιδί μιλάμε ειλικρινά,
εξηγώντας του κάθε φορά πως έχουν τα πράγματα
θα μάθει να είναι κι αυτό ειλικρινές.
Αν ένα παιδί ακούει καβγάδες, επικρίσεις, φωνές, ανταγωνισμούς,
θα έχει κι αυτό ένταση και θα τη βγάλει στις δικές του επαφές.
Αν ένα παιδί το ντροπιάζουμε, το απαξιώνουμε, το υποτιμάμε,
θα μεγαλώσει μέσα στις ενοχές, χωρίς αυτοπεποίθηση, χωρίς πίστη στο εαυτό του.
Αν ένα παιδί ζει σ’ ένα περιβάλλον με υπομονή, αποδοχή, δικαιοσύνη, τότε κι αυτό μαθαίνει να είναι δίκαιο, υπομονετικό και ανεκτικό με τους άλλους.
Αν έχει επιδοκιμασία και νιώθει ασφάλεια, μαθαίνει να εκτιμάει και να έχει πίστη στον εαυτό του και τους άλλους.
Πολλές φορές θυμώνουμε ή απογοητευόμαστε μαζί τους για πράγματα που κάνουν ή που δεν κάνουν… (όλη την ώρα στην τηλεόραση, κολλάνε στο κομπιούτερ… κι αργότερα, μεγαλώνοντας, που δεν μας ακούνε, που μιλάνε άσχημα…)

Εμείς;
Ας ρίξουμε μια ματιά στο τι κάνουμε κι εμείς…
Γιατί:
«τα παιδιά μαθαίνουν αυτό που βιώνουν.»

*Το κείμενο βασίζεται στο ομώνυμο ποίημα της Dorothy Law Nolte.
Γιάννης Ξηντάρας
avena.gr