Saturday, 27 February 2021

Τα παιδιά χρησιμοποιούν και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου τους για την κατανόηση της γλώσσας

Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά έχουν εγκεφάλους με μια υπερδύναμη, λένε οι νευροεπιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Georgetown. 
Ενώ οι ενήλικες επεξεργάζονται τις πιο διακριτές νευρικές εργασίες σε συγκεκριμένες περιοχές στο ένα ή το άλλο από τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου τους, οι νέοι χρησιμοποιούν τόσο το δεξί όσο και το αριστερό ημισφαίριο για να κάνουν το ίδιο έργο. 
Children Use Both Brain Hemispheres to Understand Language, Unlike Adults
Το εύρημα υποδηλώνει έναν πιθανό λόγο για τον οποίο τα παιδιά φαίνεται να αναρρώνουν από νευρικό τραυματισμό πολύ πιο εύκολα από τους ενήλικες.
Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020 στο PNAS επικεντρώνεται σε μία εργασία και διαπιστώνει ότι για να κατανοήσουν τη γλώσσα τα παιδιά χρησιμοποιούν και τα δύο ημισφαίρια. 
.................
“Αυτά είναι πολύ καλά νέα για τα μικρά παιδιά που βιώνουν νευρικό τραυματισμό”, λέει ο Newport, διευθυντής του Κέντρου Πλαστικότητας και Αποκατάστασης του Εγκεφάλου, μιας κοινής επιχείρησης του Πανεπιστημίου Georgetown και του Εθνικού Δικτύου Αποκατάστασης MedStar. 
“Η χρήση και των δύο ημισφαιρίων παρέχει έναν μηχανισμό για την αντιστάθμιση μετά από νευρικό τραυματισμό. Για παράδειγμα, εάν το αριστερό ημισφαίριο έχει υποστεί βλάβη από περιγεννητικό εγκεφαλικό επεισόδιο – αυτό που συμβαίνει αμέσως μετά τη γέννηση – ένα παιδί θα μάθει τη γλώσσα χρησιμοποιώντας το σωστό ημισφαίριο.”
Η μελέτη τους λύνει ένα μυστήριο που προβληματίζει τους γιατρούς και τους νευροεπιστήμονες για μεγάλο χρονικό διάστημα, λέει ο Newport.
Σε σχεδόν όλους τους ενήλικες, η επεξεργασία προτάσεων είναι δυνατή μόνο στο αριστερό ημισφαίριο, σύμφωνα με την έρευνα σάρωσης εγκεφάλου και τα κλινικά ευρήματα απώλειας γλώσσας σε ασθενείς που υπέστησαν εγκεφαλικό στο αριστερό ημισφαίριο.
Αλλά σε πολύ μικρά παιδιά, η ζημιά σε οποιοδήποτε ημισφαίριο είναι απίθανο να οδηγήσει σε γλωσσικά ελλείμματα. Η γλώσσα μπορεί να ανακτηθεί σε πολλούς ασθενείς, ακόμη και αν το αριστερό ημισφαίριο έχει υποστεί σοβαρή βλάβη. Αυτά τα γεγονότα δείχνουν ότι η γλώσσα διανέμεται και στα δύο ημισφαίρια στη νεαρή ηλικία λέει ο Newport. 
Ωστόσο, η παραδοσιακή σάρωση δεν είχε αποκαλύψει τις λεπτομέρειες αυτών των φαινομένων μέχρι τώρα. “Δεν ήταν σαφές εάν υπάρχει ισχυρή αριστερή κυριαρχία στη γλώσσα κατά τη γέννηση ή εμφανίζεται σταδιακά κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης”, εξηγεί ο Newport.

Τώρα, χρησιμοποιώντας τη λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (fMRI) που αναλύθηκε με πιο περίπλοκο τρόπο, οι ερευνητές έδειξαν ότι, το μοτίβο πλευρικής διαμόρφωσης ενηλίκων δεν έχει καθιερωθεί σε μικρά παιδιά και ότι και τα δύο ημισφαίρια συμμετέχουν στη γλώσσα κατά την πρώιμη ανάπτυξη.

juniorsclub
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μήπως χάνεις μόνιμα φίλους;

Μετά από έναν τσακωμό με το φιλαράκι σου, είναι φυσιολογικό να αναστατώνεσαι και να αναρωτιέσαι 
«Τι έπαθε αυτός τώρα και κάνει έτσι;». 
Αυτό συμβαίνει επειδή είναι πιο εύκολο να αναγνωρίσουμε τα λάθη στους φίλους μας παρά να κοιταχτούμε στον καθρέφτη.
Πριν όμως κατηγορήσεις κάποιον, οφείλεις να δεις αν κάτι πάει λάθος με ‘σένα ή μήπως σαμποτάρεις τους φίλους σου και δε το καταλαβαίνεις.

Εδώ είναι κάποια πιθανά σημάδια τοξικότητας που μπορείς να εντοπίσεις στον εαυτό σου:

Μήπως είσαι «κολτσίδα»; 
Μήπως είσαι πάντα αυτός που θέλει να βγείτε; 
Μήπως είσαι αυτός που προσπαθεί συνέχεια για τη φιλία σας; 
Οι φιλίες χρειάζεται να είναι αμοιβαίες. 
Ακόμα και μία ιδανική σχέση ίσως δεν έχει την απόλυτη ισορροπία κάθε φορά, αλλά γενικά είναι καλό να υπάρχει η σχέση «δούναι και λαβείν». 
Εάν είσαι αυτός που συχνά αναζητάς την προσοχή, συμβουλή, υποστήριξη, χρόνο, υλικά πράγματα ή απαιτείς πιο πολλά από αυτά που μπορούν να σου δώσουν, δεν είναι παράλογο να φαίνεσαι κάποιες φορές κουραστικός.

Μήπως είσαι λίγο ευέξαπτος; 
Μήπως καμιά φορά εκρήγνυσαι όταν τα πράγματα δε πάνε όπως τα θέλεις ή παρακρατάς μέσα σου συναισθήματα μέχρι να «εκραγείς»; 
Κανείς δε θέλει να κάνει παρέα με τόσο έντονους φίλους, μη προβλέψιμους και μόνιμα θυμωμένους ή με όσους είναι απρόθυμοι πάντα να συζητούν για τα θέματά τους.

Μήπως πάντα είσαι στις «μαύρες σου»; 
O καθένας μας έχει τα πάνω και τα κάτω του αλλά είναι δύσκολο να διατηρείς στενές σχέσεις με κάποιον που είναι συνέχεια στα χειρότερα του. 
Πιθανόν να συμβαίνει και το αντίθετο: μήπως είσαι μονίμως ενεργητικός που εξαντλείς τα φιλαράκια σου; 
Εάν η διάθεση σου φαίνεται να «χαλάει» τους άλλους ή αλλάζεις απότομα ακραίες συναισθηματικές καταστάσεις, τότε ίσως τους αποθαρρύνεις να σε προσεγγίζουν.

Μήπως είσαι υπερβολικά ωμός στα λόγια και παρεμβατικός; 
Είσαι ο τύπος που πάντα λέει ό,τι έχει μέσα στο μυαλό του και εκφράζεσαι σαν να μην είναι κανείς μπροστά; 
Μήπως ρωτάς συνέχεια πράγματα και γίνεσαι αδιάκριτος χωρίς να ξέρεις αν ο φίλος σου είναι σε θέση να απαντήσει αυτό που του ρωτάς; 
Οι στενοί φίλοι χρειάζονται σεβασμό και ευγένεια μεταξύ τους και όχι σε όλες τις στιγμές ελευθερία έκφρασης και σίγουρα είναι απαραίτητη κάποια ευαισθησία και ενσυναίσθηση σε αυτό που βιώνουν.

Μήπως έχεις πολλές ανασφάλειες; 
Μήπως οι φίλοι σου σε βάζουν σε θέση να αισθάνεσαι ότι πρέπει να καυχιέσαι, να πεις ψέματα ή να μεγεθύνεις μία κατάσταση; 
Καμιά φορά μήπως κρατιέσαι και δε μιλάς ώστε να διαφωνήσεις ή να θέσεις όρια; 
Μήπως δε μπορείς να μιλήσεις για όσα είναι σημαντικά για σένα; Εάν νιώθεις έτσι, πρέπει να κοιτάξεις μέσα σου και να προσπαθήσεις να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου.

Σε περίπτωση που έχεις χάσει ένα φίλο ή μία παρέα, ίσως δε χρειάζεται να ανησυχείς τόσο πολύ. 
Όταν όμως βλέπεις ότι μονίμως μπαίνεις σε ένα μοτίβο απώλειας φίλων, τον έναν μετά τον άλλον ή αρκετά συχνά, τότε είναι ώρα για «εργασία» με τον εαυτό σου.

eltherapy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα παιδιά που μιλάνε

Παρακολουθώ με δέος τα παιδιά που μιλάνε για τη βία που υπέστησαν στην εφηβεία τους. Παρακολουθώ να αφηγούνται την ηλικία που δεν ξεπέρασαν και ίσως δεν ξεπεράσουν ποτέ, επειδή τραυματίστηκε μέσα τους ό,τι ωραιότερο μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο. 
Ο έρωτας. 
Τα βλέπω μπροστά μου να αποπλανούνται με τον δόλο και τον τρόπο ενός γητευτή επικίνδυνου. 

Θυμάμαι πως κορόιδευα τους γονείς μου γιατί μου έλεγαν από μικρή «πρόσεχε ποιος σε πλησιάζει, μην παίρνεις γλυκά και καραμέλες από αγνώστους».
Γέλαγα και τους κορόιδευα γιατί αισθανόμουν δυνατή και ατρόμητη όπως όλα τα παιδιά στην εφηβεία. 
Αργότερα, όταν έκανα παιδιά, διαπίστωσα πως τους έλεγα τα ίδια πράγματα με άλλες φράσεις: 
«να προσέχετε με ποιον μιλάτε στο διαδίκτυο» 
«να πίνετε κλειστές μπίρες στα μπαρ και όχι ποτά» 
«μην μπαίνετε σε αυτοκίνητα αγνώστων». 
Και αυτά φυσικά με κοροϊδεύουν γιατί πρόσφατα ενηλικιώθηκαν, αλλά εγώ εξακολουθώ να τα λέω. Νομίζω πως μετά τα τελευταία γεγονότα θα τους τα λέω μέχρι να πεθάνω.

Αλλά… θα προσθέσω και κάτι ακόμα: μην εμπιστεύεστε ανθρώπους που δεν ξέρετε, ακόμα κι αν έχουν πολλά πτυχία και ακόμα κι αν είναι διάσημοι στη δουλειά τους. Γιατί αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και άνθρωποι με παιδεία και καλοσύνη. 

Κι ύστερα θα τους στείλω ένα μήνυμα στην οικογενειακή ομάδα που φτιάξαμε στο messenger με τον ευρηματικό τίτλο «Φάμπρικα», που της έδωσε ο γιος μου και σημαίνει πολλά γιατί και η δουλειά μια οικογένεια είναι όπως και η οικογένεια μια σημαντική δουλειά που υποστηρίζει ο ένας τον άλλον. 

Το μήνυμα έφυγε λοιπόν και ελπίζω να το κρατήσουν φυλαχτό. Το αφήνω κι εδώ, για όλους μας, γιατί τίποτα δεν είναι αυτονόητο:

«Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στον δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ. […]

Παιδεία είναι η ταπεινότητα, αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα τον σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο. […]

Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο.

Παιδεία είναι να τα βάζουμε με το θηρίο.

Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και τους συστημικούς.

Παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.

Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεσαι μέσα σου για το κοινό καλό» 

Αντρέ Μπρετόν.

Κυριακή Μπεϊόγλου

efsyn.gr

Friday, 26 February 2021

Όταν τα μωράκια σας σάς φέρνουν σε δύσκολη θέση!

Ο πρώτος χρόνος του μωρού είναι μαγευτικός: Τα ροζ μαγουλάκια του, το λαιμουδάκι του που μοσχοβολάει, οι μικροί ήχοι που βγάζει… κάνεις δε μπορεί να του αντισταθεί. Τα μωρά, βέβαια, έχουν και μία λιγότερο «λαχταριστή» πλευρά. 
Είναι ικανά να βγάλουν τρομακτικά δυνατές κραυγές, να εκλύσουν απίθανες ποσότητες υγρών από τον οργανισμό τους, ενώ τα δάχτυλά τους συχνά είναι δυνατά σαν τανάλιες. Χώρια, οι οσμές που σας κάνουν να αναρωτιέστε αν ήταν το μωρό ή κάποιος ασβός εισέβαλε στο σπίτι σας.

Το μυστικό για να περάσει πιο εύκολα για όλους ο πρώτος χρόνος του μωρού είναι να ξέρετε τι πρέπει να κάνετε όταν το μικρό σας αγγελάκι κάνει όλα αυτά τα τρομακτικά πράγματα μπροστά σε κοινό. 

Δείτε πώς το διαχειρίστηκαν κάποιοι γονείς και τι συμβουλεύουν:

Το πρόβλημα: Ουρλιάζει για να φύγει από την αγκαλιά της γιαγιάς του

Η λύση: Αυτό δεν είναι πραγματικό πρόβλημα αλλά έτοιμη λύση στο να σταματήσει η μητέρα ή η πεθερά σας να φορά αυτό το απαίσιο άρωμα. 
Μπορείτε να της πείτε κάτι όπως «ωχ, έτσι έκανε και της προάλλες με την κ. τάδε που φορά το ίδιο άρωμα με εσένα. Μάλλον αυτό είναι που το ενοχλεί. Δεν δοκιμάζεις ένα πιο απαλό άρωμα;». Μέχρι να βρει νέο άρωμα το μωρό σας θα γλυτώσει από πολλές ώρες κλάματος.

Το πρόβλημα: Δεν δείχνει τα κόλπα που του μάθατε

Η λύση: Θέλετε να δείξετε σε όλους όλα αυτά τα φοβερά και μοναδικά πράγματα που μπορεί να κάνει το μωρό σας, όμως αυτό αρνείται να συνεργαστεί. 
Παίρνει τότε εκείνη την αστεία «φάτσα» και εσείς βρίσκετε την ευκαιρία να πείτε «κάνε την αστεία φάτσα!» για να δείξετε ότι το κάνει επειδή σας καταλαβαίνει. 
«Κάνε την αστεία φάτσα», του λέτε, όμως εκείνο συνεχίζει να σας κοιτάζει αποσβολωμένο. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε τότε είναι να ζητήσετε από τους φίλους σας να σας χαστουκίσουν για να συνέλθετε και στην συνέχεια να βάλετε τον εαυτό σας τιμωρία για να σκεφτείτε με ποιους τρόπους βλάπτετε το μέλλον αυτού του μωρού.

Το πρόβλημα: Το μωρό σας κάνει εμετό πάνω στον ολόλευκο καναπέ της φίλης σας που δεν έχει παιδιά (και δεν θέλει να αποκτήσει)

Η λύση: Θυμάστε πώς ήταν πριν κάνετε παιδιά; Σίγουρα είχε συμβεί και σε εσάς τότε να θέλετε να πνίξετε κάποιο μωρό επειδή π.χ. έκανε εμετό πάνω σας, λίγο πριν το ρομαντικό ραντεβού. Τι είχατε πει τότε; «Δεν πειράζει! 
Γι αυτό υπάρχουν τα καθαριστήρια!». 
Αν η φίλη σας δεν πει κάτι αντίστοιχο, όταν το μωρό σας της κάνει τον καναπέ μαντάρα,… διαγράψτε την από φίλη σας.

Το πρόβλημα: Έκανε κακά και δεν έχετε πάνες μαζί

Η λύση: Ας πάμε λίγο πίσω, στις σκέψεις σας καθώς ετοιμάζατε την τσάντα πριν φύγετε από το σπίτι. Είπατε «θα λείπουμε όλη την ημέρα –τι θα χρειαστούμε; Το αρκουδάκι, τις πιπίλες, το μπιμπερό, την σαλιάρα, ένα ακόμα φορμάκι, κουβερτάκι, τα παυσίπονά μου… τι άλλο; Τι ξεχνάω; Το κινητό μου!!!». 
Και από την πολλή χαρά σας που θυμηθήκατε το κινητό σας ξεχάσατε το σπουδαιότερο. Αυτό χωρίς το οποίο το μωρό σας δεν αντέχει παρά μερικά δευτερόλεπτα. 
Τώρα θα βράσετε και οι δύο στα ζουμιά σας. Αν είστε σε εξωτερικό χώρο πιθανώς να την γλυτώσετε και να μην κατασπαράξει κανένα ζώο το μωρό σας μόλις το μυρίσει. 
Αν είστε σε ξένο σπίτι ενημερώστε την ομήγυρη, βάλτε αντί για πάνα μερικές πετσέτες στο μωρό και βγείτε να ψάξετε για πάνα. Εν ανάγκη, ζητήστε από την οικοδέσποινα μερικές σερβιέτες για να βάλετε στο μωρό προσωρινά, μέχρι να βρείτε πάνες.

Το πρόβλημα: Δεν λέει να καθίσει στο καθισματάκι του αυτοκινήτου, την στιγμή που άλλοι περιμένουν για την θέση σας

Η λύση: Όλοι έχουμε διαβάσει κατά καιρούς ιστορίες για γονείς που έσφαξαν τα παιδιά τους και μετά τα έψησαν και τα έφαγαν. Μην φτάσετε μέχρι εκεί! Καταρχήν, θυμηθείτε τις αναπνοές που είχατε μάθει πριν γεννήσετε –σκοπός τους δεν ήταν να σας βοηθήσουν με τις διαστολές, αλλά να σας δώσουν κουράγιο για τα επόμενα 18 χρόνια. 
Πάρτε, λοιπόν, το μωρό αγκαλιά και περπατήστε μαζί του ψιθυρίζοντας «η μανούλα δεν προσπαθούσε να σε διπλώσει στα δύο… έπαιζε ένα παιχνίδι… που λέγεται μπες στο ρημάδι το αμάξι!». Και συνεχίστε με τις αναπνοές.

Το πρόβλημα: Κλάματα, κακά, ανάγκη για φαγητό και κατάσταση πανικού στο ταξίδι


Η λύση: Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα μόνο πράγμα για να κάνετε όταν το μωρό παθαίνει υστερία στο ταξίδι (είτε στο αεροπλάνο, είτε στο λεωφορείο, είτε στο αυτοκίνητο) και όχι, αυτό δεν είναι το να προσποιηθείτε ότι δεν είναι δικό σας μωρό, ούτε το να το κλείσετε στο ντουλαπάκι των αποσκευών. 
Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να αγνοήσετε τα μισητά βλέμματα των γύρω σας, να βγάλετε έξω το στήθος σας και να θηλάσετε το μωρό σας μπροστά σε όλους. Το πιθανότερο είναι ότι έτσι θα είναι όλοι χαρούμενοι.
..............
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 25 February 2021

Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι...

... σαν να ταξιδεύεις με αυτοκίνητο και να οδηγείς εσύ.

Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. 
Πρέπει τα μάτια σου και η προσοχή σου όλη, να είναι στραμμένη συνεχώς στο δρόμο.
Να μην το πας πολύ αργά –πρέπει άλλωστε κάποια στιγμή να φτάσεις
– και από την άλλη όμως να μην βιάζεσαι.

Πρέπει να προσέχεις να μην πατήσεις τις γραμμές στα δεξιά, ούτε και στα αριστερά, αλλά να προσπαθείς να μένεις πάντοτε στο κέντρο.

Πρέπει να φροντίζεις να γεμίζεις που και που το ρεζερβουάρ. 
Θα ‘ναι κρίμα να μείνεις στου πουθενά τη μέση…

Να σου πω όμως και κάτι;

Σε κανένα ταξίδι, δεν πάνε όλα τέλεια.

Όλο και θα παίξει η ταχύτητα, όλο και θα ξεφύγεις και θα πατήσεις και καμιά γραμμή στην άκρη, όλο και κάποια μικροβλάβη θα σου βγει, όλο και θα φτάνεις στο βενζινάδικο με το λαμπάκι αναμμένο και τη ψυχή στο στόμα.

Για αυτό, με των παιδιών σου το μεγάλωμα, μην μαστιγώνεσαι στο παραμικρό σου λάθος…

Κοίτα να τα αγαπάς, πρόσεχε όσο πιο πολύ μπορείς και φρόντισε τη διαδρομή να απολαύσεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

psyxologos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki